Γιάννα στις 12 Ιουλίου 2016

Πολλές από τις επιλογές που κάνουμε την ζωή μας υπόκεινται σε ερωτήσεις και σχόλια από τον περίγυρό μας. Φαίνεται σαν να έχουν όλοι άποψη για το τι κάνουμε, πως συμπεριφερόμαστε και με ποιους κάνουμε παρέα. Κάποιοι το παρακάνουν. ζητώντας μας εξηγήσεις για τις επιλογές που κάναμε στην ζωή μας.

Ο δημοφιλής μπλόγκερ και ψυχολόγος, Ντέιβιντ Γουίλιαμ υποστηρίζει, ότι ενώ μπορεί να αισθανόμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε σε κάποιες περιπτώσεις, κάποια πράγματα δεν αφορούν κανέναν άλλον εκτός από εμάς. Δείτε παρακάτω μια λίστα με 15 πράγματα για τα οποία δεν οφείλετε εξηγήσεις σε κανέναν, ακόμα και αν νομίζετε, ότι πρέπει να απολογηθείτε.

1.Δεν οφείλετε σε κανέναν εξηγήσεις για την κατάσταση της ζωής σας.

Είτε συγκατοικείτε με τον πρώην ή την πρώην σας, είτε κοιμάστε σε διαφορετικό ξενοδοχείο κάθε βράδυ ή ζείτε μαζί με τους γονείς σας, δεν χρειάζεται να απολογηθείτε σε κανέναν. Αν έχετε πλήρη συνείδηση της κατάστασής σας, τότε σημαίνει πως έχετε τους λόγους σας για να κάνετε την εκάστοτε επιλογή και αυτό δεν αφορά κανέναν άλλον.

2.Δεν οφείλετε σε κανέναν εξηγήσεις για τις προτεραιότητές σας.

Έχετε την δική σας άποψη για το τι είναι αυτό που κάνει εσάς και τους αγαπημένους σας ευτυχισμένους, πράγμα που είναι η κύρια προτεραιότητά σας. Από την στιγμή που όλοι είμαστε ξεχωριστοί άνθρωποι με διαφορετικές αξίες, όνειρα και προτεραιότητες, οι κύριες προτεραιότητές σας θα είναι διαφορετικές από του ανθρώπου που κάθεται δίπλα σας. Δεν οφείλετε καμία εξήγηση για τις προτεραιότητες που έχετε θέσει στην ζωή σας.

3.Δεν οφείλετε καμία συγγνώμη, αν δεν έχετε μετανιώσει πραγματικά.

Αν δεν έχετε μετανιώσει για τις πράξεις σας ή ακόμα θεωρείτε, ότι ο άλλος έκανε λάθος ή δεν σας ενδιαφέρει και πολύ η συγχώρεσή του, δεν χρειάζεται να απολογηθείτε. Κάποιοι άνθρωποι βιάζονται να ζητήσουν συγγνώμη και να επουλώσουν πληγές που δεν είναι ακόμα έτοιμες να επουλωθούν με αποτέλεσμα απλά να χειροτερεύουν τα πράγματα.

4.Δεν οφείλετε καμία εξήγηση για τον χρόνο, που θέλετε να περνάτε μόνοι σας..

Μπορεί να ανησυχείτε, ότι θα σας χαρακτηρίζουν αγενή ή αντικοινωνικό, όταν ακυρώνετε τα σχέδιά σας για να περάσετε λίγο χρόνο μόνοι σας και να ηρεμήσετε. Ωστόσο, το να θέλετε να περάσετε χρόνο μόνοι σας με τον εαυτό σας είναι απόλυτα φυσιολογικό και αναγκαίο και πολλοί άνθρωποι πρέπει να υιοθετήσουν αυτή την συνήθεια.

5.Δεν οφείλετε σε κανέναν την συμφωνία σας στις προσωπικές τους πεποιθήσεις.

Επειδή κάποιος μπορεί να εκφράζει τις προσωπικές του απόψεις με πάθος, δεν σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνήσετε με όσα λέει. Αν δεν συμμερίζεστε τις απόψεις του άλλου, είναι άδικο και για τον εαυτό σας και τον άλλον να προσποιηθείτε, ότι συμφωνείτε. Είναι προτιμότερο να εκφράσετε την δική σας άποψη, ακόμα και αν φέρει διαφωνίες.

6.Δεν οφείλετε σε κανέναν να αποδέχεστε ό,τι και αν λένε.

Έχετε κάθε δικαίωμα να πείτε όχι. Στην πραγματικότητα, οι πιο πετυχημένοι άνθρωποι είναι αυτοί που λένε όχι σε οτιδήποτε δεν αποτελεί προτεραιότητά τους. Αναγνωρίστε την ευγενική προσφορά του άλλου, αλλά μην φοβηθείτε να αρνηθείτε την πρότασή του.

7.Δεν οφείλετε σε κανέναν εξηγήσεις για την εξωτερική σας εμφάνιση.

Μπορεί να είστε κοντοί, ψηλοί, αδύνατοι, παχουλοί ή ό,τι θέλετε και σας κάνει να αισθάνεστε όμορφα με τον εαυτό σας, χωρίς να οφείλετε εξηγήσεις σε κανέναν. Η εξωτερική σας εμφάνιση αφορά εσάς και κανέναν άλλον.

8.Δεν οφείλετε εξηγήσεις σε κανέναν για τις διατροφικές σας συνήθειες.

Μπορεί να υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα φαγητά, που δεν σας αρέσουν και δεν τα τρώτε. Δεν χρειάζεται να εξηγήσετε σε κανέναν, γιατί δεν τα προτιμάτε. Οι διατροφικές σας συνήθειες είναι καθαρό προσωπικό σας θέμα.

9.Δεν οφείλετε σε κανέναν εξηγήσεις για την προσωπική σας ζωή.

Δεν οφείλετε σε κανέναν εξηγήσεις για το που σας αρέσει να κάνετε σεξ και ποιον. Μπορεί να θέλετε να περιμένετε μέχρι την πρώτη νύχτα του γάμου σας ή να σας αρέσουν οι εφήμερες σχέσεις. Είναι καθαρά προσωπικό σας θέμα και δεν αφορά κανέναν άλλον.

10.Δεν οφείλετε εξηγήσεις για την καριέρα σας ή τις επιλογές που κάνετε στην ζωή σας.

Κάποιες φορές, οι περιστάσεις μας αναγκάζουν να διαλέξουμε μεταξύ της καριέρας και του “να έχεις ζωή.” Η απόφαση δεν είναι εύκολη. Αν επιλέξετε την καριέρα, δεν σημαίνει πως δεν νοιάζεστε για την οικογένεια ή την κοινωνική σας ζωή. Σημαίνει, ότι θέλετε να δουλέψετε πάνω σε κάτι που θα σας δώσει περισσότερη ασφάλεια στο μέλλον. Όπως και να έχει δεν οφείλετε σε κανέναν εξηγήσεις για τις επιλογές που κάνετε στην καριέρα σας.

11.Δεν οφείλετε σε κανέναν εξηγήσεις για τις θρησκευτικές ή πολιτικές σας πεποιθήσεις.

Σε όποια θρησκεία και αν πιστεύετε ή δεν πιστεύετε, είναι προσωπικό σας θέμα. Δεν οφείλετε σε κανέναν εξηγήσεις για τους λόγους που σας οδήγησαν σε αυτή την επιλογή. Αν κάποιος δεν μπορεί να σας δεχτεί για αυτό που είστε, είναι δικό τους πρόβλημα, όχι δικό΄σας.

12.Δεν οφείλετε σε κανέναν εξηγήσεις για το ότι είστε μόνοι.

Είτε είστε μόνοι σας από επιλογή, είτε όχι είναι προσωπικό σας θέμα. Το να μην έχεις σχέση δεν είναι κάποιου είδους ψυχική διαταραχή. Είστε ελεύθεροι να επιλέξετε, αν θέλετε να είστε μέσα σε μια σχέση ή όχι.

13.Δεν οφείλετε σε κανέναν να βγείτε μαζί του, επειδή σας το ζήτησε.

Μπορεί ο άλλος να είναι όμορφος και ευγενικός, αλλά δεν χρειάζεται να βγείτε μαζί του, αν δεν θέλετε, απλά και μόνο, επειδή σας το ζήτησε. Αν δεν θέλετε να βγείτε ραντεβού, μην βγείτε.

14.Δεν οφείλετε σε κανέναν εξηγήσεις για την απόφασή σας σχετικά με τον γάμο.

Είτε θέλετε να παντρευτείτε και να κάνετε οικογένεια, είτε δεν θέλετε είναι δικό σας προσωπικό θέμα. Ακόμα και η μητέρα σας, που θέλει όσο τίποτα άλλο να γίνει γιαγιά, θα πρέπει να σεβαστεί την όποια απόφασή σας.

15.Δεν οφείλετε σε κανέναν εξηγήσεις για τις επιλογές σας στις σχέσεις.

Κάποιες φορές, οι άνθρωποι κάνουν ανάρμοστα σχόλια για τις σχέσεις των άλλων, ενώ στην ουσία δεν τους αφορά καθόλου. Τα σχόλια μπορεί να ποικίλουν από πολύ θετικά έως πολύ αρνητικά. Όπως και να έχει ζήστε την ζωή σας και ποτέ μην μένετε ή φεύγετε από μια σχέση, επειδή κάποιος άλλος σας είπε πως πρέπει να το κάνετε.

Lifehack

Γιάννα στις 11 Ιουλίου 2016

 

Καλύτερος συνοδοιπόρος, φίλος, εραστής  από τον ίδιο σου τον εαυτό ποτέ δεν θα υπάρξει …

 Στην πόλη όπου ζεις, θυμήσου να έχεις πάντα ένα παγκάκι αγαπημένο, ένα παγκάκι με θέα, όπου θα σέρνεις κάθε φορά την ψυχή σου μέχρι εκεί, τις νύχτες τις πιο δύσκολες, τις “κρύες” νύχτες της ψυχής σου, τις νύχτες της πιο μεγάλης μοναξιάς.

 Θυμήσου να χαράζεις πάνω του τα όνειρα σου για να τα δεις να σβήνουν, να αλλοιώνονται, να μετουσιώνονται, να φθείρονται από τον χρόνο και κάποια άλλα που δεν είχες καν ποτέ φανταστεί να τα δεις να υλοποιούνται.

 Να σέρνεις τον εαυτό σου μέχρι εκεί και να μην ξεχνάς να τον παρηγορείς. Να κλαις μαζί του για τα λάθη σου, για τις αστοχίες σου, για όσα τόλμησες και διαψεύστηκαν, αλλά και για όσα φοβήθηκες να τολμήσεις.

 Για τους ανθρώπους που πέρασαν από την ζωή σου και αποδείχθηκαν λίγοι, για άλλους που προσπέρασες ενώ άξιζαν πολλά.

 Για όσα πίστεψες και προδόθηκες, για όσους σε πλήγωσαν, αλλά και για όσους πλήγωσες.

 Για όσα ηθελημένα έκανες πως δεν έβλεπες, για όσο υπερτίμησες, για τον θυμό σου που κατέπνιξες ή που άφησες σε λάθος μονοπάτι να ξεχυθεί, για την αξιοπρέπεια σου που άφησες να ποδοπατηθεί ή για τα τείχη του εγωισμού σου που όρθωσες ψηλά, για την αγάπη σου που δεν εκτιμήθηκε από κάποιον, αλλά και για την ευκαιρία που δεν έδωσες ποτέ σε κάποιον να σε γνωρίσει.

 Να τον παρηγορείς, να κλαις μαζί του και να τους συγχωρείς όλους και αυτούς που σε πόνεσαν και τον εαυτό σου που αφέθηκε απροστάτευτος. Να τους συγχωρείς όλους και προπαντός πάντα τον εαυτό σου.

 Να τον αγαπάς τον εαυτό σου, να τον πηγαίνεις βόλτα, να του αγοράζεις όμορφα ρούχα, να του μιλάς όμορφα, να του αγοράζεις εμπνευσμένα βιβλία, να τον πηγαίνεις ταξίδια, να τον θρέφεις σωστά.

 Και όταν τον αγαπήσεις πραγματικά θα μάθεις να απαιτείς κοντά του μόνο ανθρώπους που θα θρέφουν και την ψυχή του. Τίποτα λιγότερο από αυτό. Καλύτερος συνοδοιπόρος, φίλος, εραστής  από τον ίδιο σου τον εαυτό ποτέ δεν θα υπάρξει …

…Το ξέρω πως καθένας μοναχός πορεύεται στον έρωτα, μοναχός στη δόξα και στον θάνατο… Ρίτσος

 Γράφει η Φωτεινή Σταματοπούλου Thessaloniki Arts and Culture  http://www.thessalonikiartsandculture.gr

Μεγάλωσε, λένε, όλα τα αδέλφια του. Τέσσερα στον αριθμό κι ένας εκείνος, πέντε παρακαλώ. Έζησε πόλεμο, κακουχίες, πείνασε, αγάπησε, παντρεύτηκε κι έκανε τέσσερα παιδιά. Οι μεγαλύτερες αγάπες της ζωής του. Αν τον έβλεπες, ποτέ σου δε θα φανταζόσουν τι είχε περάσει. Ευθυτενής, καμαρωτό περπάτημα, ψάθινο καπελάκι, χαμόγελο στα μάτια και καραμέλες στην τσέπη.

Ποτέ δεν τον άκουσα να υψώνει τον τόνο της φωνής του. Όταν τον έπνιγε το δίκιο, γούρλωνε τα μάτια για να καταλάβεις πως έχει νεύρα. Μέχρι εκεί. Ακόμη κι αν δεν είχε λόγους να ξεσπάσει, πάντα του έδινε η γυναίκα του αρκετούς. Εκείνος, όμως, βράχος ακλόνητος, ο ορισμός της ηρεμίας και της καλοσύνης. Τη δικαιολογούσε ακόμη και τις φορές που είχε ολοφάνερο άδικο. «Άστη. Έχει περάσει πολλά», έλεγε ο άνθρωπος που είχε περάσει περισσότερα.

Μια μέρα, θέλοντας να δείξω πόσο με είχε εντυπωσιάσει γύρισα και είπα πόσο υπέροχος άνθρωπος είναι, παρόλο που είναι αμόρφωτος. Ακόμη, θυμάμαι το βλέμμα της μάνας μου. «Ο παππούς σου μπορεί να μην ξέρει πολλά γράμματα αλλά είναι ο πιο μορφωμένος άνθρωπος που ξέρω». Ήταν αυτή της η πρόταση που έσκασε σαν χαστούκι στο πρόσωπό μου και με έκανε να καταλάβω τη διαφορά μεταξύ του αγράμματου και του αμόρφωτου.

Βλέπεις, συνηθίσαμε να τα ταυτίζουμε. Αγράμματος κι αμόρφωτος το ίδιο και το αυτό. Βάλαμε σε ένα τσουβάλι όσους δεν μπόρεσαν να μάθουν γράμματα, να γίνουν πρώτοι μαθητές, να σπουδάσουν, και σε ένα άλλο όσους φόρτωσαν τους τοίχους με πτυχία κι ακαδημαϊκές γνώσεις. Τους κατηγοριοποιήσαμε τους μεν, χαμηλά στην κοινωνική μας βαθμίδα και τους δε, ψηλά. Έτσι, μάθαμε να ορίζουμε την αξία των ανθρώπων. Από τα χαρτιά που συνέλλεξαν στη διαδρομή τους.

Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις και βραβεία που δε συναντήθηκαν ποτέ με την κοινωνική μόρφωση. Δεν ξέρουν να φερθούν, δεν ξέρουν να μιλήσουν, μήτε να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες που ήρθαν στο διάβα τους. Δεν ήταν στη διδακτική τους ύλη αυτά. Είναι εκείνοι που συχνά, σνομπάρουν τους «αμόρφωτους» στον περίγυρό τους γιατί τους χαλάνε το image. Η αλήθεια είναι πως δεν τους φτάνουν ούτε στο μικρό τους δακτυλάκι γιατί ποτέ δεν μπόρεσαν να καταλάβουν πως καμία σχέση δεν έχει η ουσιαστική μόρφωση με τις ξερές γνώσεις που έμαθαν στα θρανία. Είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Είναι πλάσιμο προσωπικότητας και πλήθος ηθικών αξιών που δε γράφονται σε κανένα βιβλίο.

Ο αγράμματος μπορεί να δυσκολεύτηκε να μάθει γράψιμο αλλά ποτέ δε ζήλεψε τον κόπο άλλων ανθρώπων. Ήξερε πως όλα γίνονται με μόχθο και σκληρή δουλειά.

Ο αγράμματος σιχαίνεται την αδικία και το συμφέρον στους ανθρώπους. Προστατεύει πάντα τους πιο αδύναμους, όσους δεν είναι σε θέση να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

Ο αγράμματος μπορεί να υπογράφει με σταυρό αλλά τιμάει την υπογραφή του γιατί γνωρίζει τη σημασία της. Μπορεί να μην αρίστευσε σε μεγάλα εκπαιδευτικά ιδρύματα αλλά πήρε από νωρίς εφόδια που τον βοήθησαν να επιβιώσει.

Ο αγράμματος ξέρει να αγαπά δίχως να περιμένει ανταπόδοση. Αγαπά αληθινά κι αυτό είναι αρκετό. Βλέπει το καλό στους άλλους ακόμη κι όταν εκείνοι δεν το βλέπουν γιατί γνωρίζει πως οι δυσκολίες φέρνουν χαρές και οι χαρές δυσκολίες.

Ο αγράμματος είναι διακριτικός κι ευγενής. Δε ρωτά, δε φέρνει σε δύσκολη θέση. Ξέρει να διαβάζει τα μάτια. Από εκεί αντλεί πληροφορίες χωρίς να χρειαστεί να του μιλήσεις.

Μοιράζει τις συμβουλές του για να βοηθήσει πραγματικά κι όχι για να κάνει τον καμπόσο. Δε σου τρίβει στην μούρη την εμπειρία του. Σε αφήνει να κάνεις τα δικά σου λάθη γνωρίζοντας πώς θα είναι πάντα εκεί.

Ο αγράμματος είναι άξιος. Πιάνουν τα χέρια του. Κάνει δουλειές χωρίς να βαρυγκωμά, προσφέρει έργο όπου χρειάζεται, χαμογελά δυνατά και κλαίει βουβά. Δε θέλει να γίνεται βάρος στους δικούς του αλλά βρίσκεται κοντά ακόμη κι όταν είναι μακριά.

Ο αγράμματος άνθρωπος μπορεί να μην έμαθε μαθηματικά αλλά είναι δίκαιος στις συναλλαγές του. Μπορεί να μην ξέρει καλούς τρόπους αλλά το σπίτι του είναι πάντα ανοιχτό. Μπορεί να μην έγινε δάσκαλος αλλά ποτέ δε σήκωσε χέρι στα παιδιά του. Μπορεί να μη γύρισε όλο τον κόσμο αλλά μάζεψε σοφία από τις πιο μικρές στιγμές της ζωής του.

Ο δικός μου αγράμματος άνθρωπος ήταν πολύ πιο μορφωμένος από πολλούς γραμματιζούμενους εκεί έξω. Είχε παιδεία. Όχι πτυχία.

Πηγή: mindthetrap.gr

Γιάννα στις 10 Ιουλίου 2016

 

Προφέρετε δυνατά την πρόταση «κατά την επόμενην ημέραν» και θα νιώσετε τον κραδασμό που δημιουργείται με την εκφορά του γράμματος «ν». Επιχειρήστε να ξαναπείτε την φράση χωρίς το «ν»… «Κατά την επόμενη μέρα»… Καταλαβαίνετε την διαφορά; Στην πρώτη περίπτωση, ο εγκέφαλος δονείται. Στην δεύτερη… απλά δεν συμβαίνει τίποτα. Το σίγουρο είναι ότι αυτοί που έκοψαν το «ν» από τις λέξεις της γλώσσας μας, δεν το έκαναν χάριν της «πλέριας δημοτικιάς», αλλά κάτι ήξεραν και κάπου αποσκοπούσαν. Δειλά δειλά, τελευταία επιχειρούν να κόψουν και τα τελικά σίγμα (ς) όπου αυτό βέβαια είναι δυνατόν.

 

Μήπως είχε πολύ μεγαλύτερο νόημα απ΄όσο μπορούσαμε να φανταστούμε η φράση «Μου τα είπε με το νι και με το σίγμα.

 

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ »Ν» ΚΑΙ Η ΚΑΤΆΡΓΗΣΗ ΤΟΥ

 

Ν = Νούς – Νόμος καί τά Νερά στήν φύσιν

 

Συμβολίζει το δημιούργημα, την ατομική ύπαρξη, τη Θεία αρχή που ενώνει τον ανταγωνισμό των δύο πόλων και τους ενώνει σε έναν. Ζώδιο ο Ζυγός.

 

Στο πνευματικό, η αιώνια δράση της ζωής.

 

Στο νοητικό, η συνένωση των συγκινήσεων, η αμοιβαιότητα της στοργής.

 

Στο φυσικό, η ισορροπία στη σχέση των φύλων.

 

Είναι η μετενσάρκωση, η δικαιοσύνη στον υλικό κόσμο. Η παρουσία του στις μαγικές βοές προετοιμάζει τον άνθρωπο για ένα καλλίτερο μέλλον, απομακρύνει τις αντιξοότητες, βοηθά στην αναδρομή στις προηγούμενες ζωές.

 

Κάθε γράμμα του Ελληνικού Αλφαβήτου εκπέμπει ήχο και εικόνα. Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες», νομοθέτες θα τους λέγαμε σήμερα, με ακρίβεια και όχι τυχαία και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος και Σημαινομένου.

 

Εάν πάμε δε στις Επιστήμες, τα παραδείγματα είναι ατελείωτα και άκρως διαφωτιστικά, αλλά και διδακτικά για τις επόμενες γενεές. Σχετικά πρόσφατα (1996) στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JURNAL στην Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία επιστημονική εργασία, σύμφωνα με την οποίαν:

« Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο και ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός της τοποθέτησης του «Ν» στο μέσον ακριβώς του Αλφαβήτου – στο πρώτο Ελληνικό Αλφάβητο με τα 27 γράμματα ».

( Εκτός αυτού στο Χάρβαρντ, από ιατρικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι η απαγγελία των Ομηρικών Επών στο πρωτότυπο, εκτός των άλλων, κάνει καλό στην καρδιά, ως αναπνευστική άσκηση…)

 

Με αφορμή τις έρευνες αυτές των ξένων επιστημόνων θα αναρωτηθούμε και εμείς: Είναι τυχαίο πάλι το γεγονός ότι το «ους» (το αυτί) που ακούει και μαθαίνει-όπως μας διδάσκει και η Σύγχρονη Ψυχολογία- γίνεται με το «Ν» ο « Νούς » που σκέφτεται , ενεργεί και αποφασίζει;

Και δικαιούμαι να ερωτήσω: Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Ν»;

Γιατί θέλομε να φτωχύνουμε τον εγκέφαλο των επομένων γενεών στην χώρα μας;

Ως μάχιμος Εκπαιδευτικός και συγγραφέας επιστημονικού συγγράμματος

( ΔΥΣΛΕΞΙΑ, Αθήνα 1994, Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, 6η Έκδοση σήμερα), νομιμοποιούμαι να ερωτήσω, αλλά και να προτείνω στο τέλος:

Η Ελληνική Γλώσσα έχει πάρει πλέον μία μορφή τέτοια που δεν έχει ανάγκη από άλλες ακρότητες.

Άλλωστε και τις ακρότητες του Ψυχάρη τις απέρριψε (τοπωσιά ή ντοπιολαλιά κλπ.).

Δεν λέω να επιστρέψομε – και δεν μπορούμε άλλωστε – στην «Καθαρεύουσα», η οποία επίσης είναι μία μεγάλη παρεξήγηση.

Μερικοί ξένοι Ειδικοί έχουν γράψει για το σημαντικό έργο της Καθαρεύουσας στην Γλώσσα μας, μετά το 1821. Ίσως ακόμα σήμερα να λέγαμε «ο Μινίστρος= Υπουργός ή το Χοσπιτάλι =το Νοσοκομείο κλπ», αλλά αυτό πέρασε απαρατήρητο στον τόπο μας και το Γλωσσικό Ζήτημα δεν έπρεπε να είχε υπάρξει…

Όμως σήμερα αναρωτιέμαι:

Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν» στο τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό» (!), αντί το εμβαδόν !!

(Στα σχολικά βοηθήματα όμως διαβάζομε « το εμβαδόΝ », δηλ. εκεί διατηρείται το Ν, ενώ το επίσημο Κράτος στα βιβλία (ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) το έχουν καταργήσει !!

Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα:

Για ποιον λόγο επίσημα διδάσκομε στα σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν αυθαίρετα, π.χ. χθες συνάντησα το Δήμαρχο (το φίλο, το Σύμβουλο κλπ. κλπ…).

Το γράμμα Ν είναι οργανικό και όταν το κόβομε πονάει. Είναι σαν να κόβομε το δακτυλάκι μας….

Εάν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια, θα πρέπει να του πούμε ότι « η λεπτομέρεια κρατάει τον Παρθενώνα »!

Να θυμίσω όμως εδώ και το ωραίο, ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη τότε :

« ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ», όπου καταλήγει : « Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία, όπως αυτή του τελικού «Ν», εκτός κι αν του’ λειπε η οπτική του ήχου…»

Ο Γ. Ρίτσος έγραψε επίσης:

« Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει…».

Δυστυχώς, όμως, διαπιστώνομε σήμερα ότι μετά το Νι, έρχεται και η σειρά του τελικού Σίγμα (Σ).

Κάποιοι δημοσιογράφοι στα κανάλια λένε κιόλας: «η μέθοδο», η «οδό» , «η πλήρη ένταξη» (!)

Καλλιεργούν έτσι αυθαίρετα ένα αρνητικό γλωσσικό πρότυπο στους νέους μας με την τεράστια δύναμη των ΜΜΕ και το σχολείο ανήμπορο να αντιδράσει, αλλά και την κοινωνία παθητικά να δέχεται ως περίπου μοιραία την εξέλιξη αυτή.

Μετά από όλα αυτά διατυπώνω την εξής άποψη και καταθέτω στο Συνέδριό σας την δική μου «Θεωρία» για το εν λόγω ζήτημα:

Διεθνώς μελετάται η μοναδική μουσικότητα της Ελληνικής Γλώσσας και ο αντίκτυπός της στην πνευματική διαύγεια του ανθρώπου. Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να σκέφτεται σωστά.

Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο. Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική.

Οι Αρχαίοι Έλληνες τα εγνώριζαν όλα αυτά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μόνον εμείς οι Έλληνες λέμε «Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα» και δεν λέμε με άλλα γράμματα, (παρ΄ όλο που έχομε στις καταλήξεις των λέξεων και άλλα γράμματα), διότι το Νι ενεργοποιεί το μυαλό μας να σκεφθούμε σωστά και το Σίγμα ηρεμεί την ψυχή μας, αφού μιλήσουμε δημόσια ή ιδιωτικά.

Η σύγχρονη Ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η Γλώσσα και η Σκέψη γεννιούνται ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία αξεχώριστη ενότητα.

Η Γλώσσα ενσαρκώνει την Σκέψη και η Σκέψη ουσιώνεται σε Γλώσσα. Είναι ένα νόμισμα με τις δύο όψεις του.

Δεν μπορεί να υπάρχει η μία πλευρά, χωρίς την άλλη. Δεν μπορούσε να υπάρξει Ελληνική Σκέψη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα.

Είναι γεγονός ότι η ποιότητα και ποσότητα «καταγραφών» στην Σκέψη προσδιορίζει και το νοητικό επίπεδο κάθε λαού.

Επομένως και το νοητικό επίπεδο καθορίζει και την ικανότητα της δημιουργίας Πολιτισμού.

Το Ελληνικόν Αλφάβητον, στην πορεία των χιλιάδων ετών του ήταν αρχικά Ιδεογραφικό, στη συνέχεια επινοήθηκε το Εικονογραφικό, έπειτα φθάσαμε στο Γραμμογραφικό, κατόπιν στο Συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) και τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα Φθογγογραφικό , που είναι αξεπέραστο και στο οποίο οφείλεται η δημιουργία της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Οικουμενικού Πολιτισμού.

Σπύρος Μάρκου

Διευθυντής 3ου Δημ. Σχολείου Λαρίσης-irakleitos.blogspot.gr

 

 

 

 

 

Κυριακή στις 28 Ιουνίου 2016

Ἐπιστροφή

Μὲ σπαραγμὸ κρατώντας τὴ βαριὰ καρδιά μου
βρῆκα τὸ πατρικό μου σπίτι νὰ κοιτάζει,
μὲς ἀπ᾿ τὶς φυλλωσιές, σὰν ἄλλοτε, τὴ δύση.

-μὲ σπαραγμὸ κρατώντας τὴ βαριὰ καρδιά μου.

Γοργὰ τὸ νζάκι ἡ μάνα μου τρέχει ν᾿ ἀνάψει.
Κ᾿ ἐνῷ ἀπ᾿ τὴν πόρτα βλέπω τὶς γλυκές του λάμψεις,
μὲ σπαραγμὸ κρατώντας τὴ βαριὰ καρδιά μου
δὲ μπαίνω μέσα. Ἀπέξω κάθομαι καὶ κλαίω…

Πλούμιτσα

Πρόσμενες νὰ μὲ δεῖς ὅπως τὸ δέντρο
ποῦ κουνιέται ἀπὸ τ᾿ ἄνθη του!.. Ὅμως ὄχι!
Χρειάζεται πολὺς ἥλιος γιὰ ν᾿ ἀνθίσεις!

Μιὰ μυγδαλιὰ καὶ δίπλα της…

Μιὰ μυγδαλιὰ καὶ δίπλα της,
ἐσύ. Μὰ πότε ἀνθίσατε;
Στέκομαι στὸ παράθυρο
καὶ σᾶς κοιτῶ καὶ κλαίω.

Τόση χαρὰ δὲν τὴν μποροῦν
τὰ μάτια.
Δός μου, Θεέ μου,
ὅλες τὶς στέρνες τ᾿ οὐρανοῦ
νὰ στὶς γιομίσω.

uoa.gr

Κυριακή στις 28 Ιουνίου 2016

Τ’ όνομά σου: ψωμί στο τραπέζι.
Τ’ όνομά σου: νερό στην πηγή.
Τ’ όνομά σου: αγιόκλημα αναρριχώμενων άστρων.
Τ’ όνομά σου: παράθυρο ανοιγμένο τη νύχτα στην πρώτη του Μάη…

Γιάννα στις 20 Ιουνίου 2016

Αγάπη: δύσκολα ορίζεται από τους μεγάλους. Οι μικρότεροι πάντως έχουν διαφορετική και μάλλον ιδιαίτερη αντίληψη του τι είναι αγάπη. Την αγάπη τα παιδιά την καταλαβαίνουν και την αισθάνονται καλύτερα από τους μεγάλους, με έναν διαφορετικό τρόπο, πιο αθώο και πιο παιχνιδιάρικο. Και το σημαντικότερο, τη δίνουν απλόχερα, χωρίς διακρίσεις, και κυρίως, χωρίς ανταλλάγματα. Αυτές είναι οι απαντήσεις τους.

Ιωάννα, 8 ετών: Δεν πρέπει να λες σ” αγαπώ αν δεν το εννοείς. Αλλά αν το εννοείς πρέπει να το λες συνέχεια γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε.

Βασίλης, 9  ετών: Όταν κάποιος σ” αγαπάει, ο τρόπος που λέει το όνομά σου είναι  διαφορετικός.

Τόνια, 8 ετών: Όταν η γιαγιά μου έπαθε αρθρίτιδα δεν μπορούσε να βάψει τα νύχια των ποδιών της, γιατί δεν μπορούσε να σκύψει. Έτσι, της τα έβαφε ο παππούς μου παρότι και αυτός είχε αρθρίτιδα στα χέρια του.

Κάρολος, 4 ετών: Αγάπη είναι όταν ένα κορίτσι βάζει άρωμα κι ένα αγόρι after shave και μετά βγαίνουν έξω μαζί και μυρίζουν ο ένας τον άλλον.

Λευτέρης 4 ετών: Αγάπη είναι αυτό που σε κάνει να χαμογελάς όταν είσαι κουρασμένος.

Χριστίνα, 6 ετών: Αγάπη είναι όταν βγαίνεις για φαγητό και δίνεις στον άλλον τις μισές τηγανιτές σου πατάτες χωρίς να του ζητήσεις να σου δώσει κι αυτός από τις δικές του.

Αιμιλία, 8 ετών: Αγάπη είναι όταν φιλιέσαι όλη την ώρα. Μετά βαριέσαι να φιλιέσαι αλλά θέλεις συνέχεια να είσαι μαζί με τον άλλον και να μιλάτε. Η μαμά μου κι ο μπαμπάς μου έτσι κάνουν. Κι όταν φιλιούνται, εμένα μου φαίνεται αηδία.

Δανιήλ, 7 ετών: Αγάπη είναι όταν η μαμά φτιάχνει καφέ για τον μπαμπά και πίνει πρώτα μια γουλιά εκείνη για να δει αν τον πέτυχε.

Θανάσης, 10 ετών: Η αγάπη είναι όταν είσαι στο δωμάτιό σου τα Χριστούγεννα και ανοίγεις τα δώρα. Αν σταματήσεις το άνοιγμα, θα ακούσεις την αγάπη.

Νίκη, 9 ετών: Αν θέλεις να μάθεις ν” αγαπάς καλύτερα, πρέπει να ξεκινήσεις από έναν φίλο που μισείς.

Θωμάς, 6 ετών: Η αγάπη είναι σαν τον παππού και τη γιαγιά που μετά από τόσα χρόνια που γνωρίζονται, είναι ακόμα φίλοι.

Σίσσυ, 8 ετών: Κατά τη διάρκεια του ρεσιτάλ πιάνου μου μ” έπιασε φόβος πάνω στη σκηνή. Τότε κοίταξα κάτω και είδα τον μπαμπά μου να με χαιρετάει χαμογελώντας. Ήταν ο μόνος που το έκανε αυτό. Τότε μου πέρασε ο φόβος.

Τζένη, 7 ετών: Η αγάπη είναι όταν λες σε ένα αγόρι ότι σου αρέσει το πουκάμισό του κι αυτός μετά να το φοράει κάθε μέρα.

Κατερίνα, 6 ετών: Η μαμά μου με αγαπάει πιο πολύ απ” όλους. Κανένας άλλος δεν έρχεται να με φιλήσει όταν πέφτω για ύπνο.

Ελένη, 5 ετών: Η αγάπη είναι όταν η μαμά δίνει στον μπαμπά την καλύτερη μερίδα φαγητού.

 

Χρήστος, 7 ετών: Η αγάπη είναι όταν η μαμά βλέπει τον μπαμπά αξύριστο και βρώμικο και πάλι πιστεύει ότι είναι ωραιότερος κι από τον Brad Pitt.

Αλεξάνδρα, 7 ετών: Όταν αγαπάς κάποιον οι βλεφαρίδες σου ανοιγοκλείνουν και βγάζουν αστεράκι

. Άννα-Μαρία, 4 ετών: Αγάπη είναι όταν το σκυλάκι σου, σου γλείφει το πρόσωπο ακόμα κι αφού το άφησες μόνο του όλη μέρα.

Μάριος, 4 ετών: Αφήνω τη μεγαλύτερη αδελφή μου να με πειράζει γιατί η μαμά λέει ότι με πειράζει επειδή μ” αγαπάει. Κι εγώ μετά πειράζω την μπέιμπι σίτερ γιατί την αγαπάω.

Λαμπρινή, 4 ετών: Ξέρω ότι η αδελφή μου μ” αγαπά γιατί μου δίνει όλα τα ρούχα της ακόμα κι αν πρέπει να βγει έξω και να αγοράσει άλλα.

Πηγή: www.doctv.gr]

 

 

 

Γιάννα στις 20 Ιουνίου 2016

Μακάριοι όσοι ξέρουν πως ο πόνος δεν είναι στεφάνι δόξας. Ευτυχισμένος όποιος δεν επιμένει πως έχει δίκιο, γιατί κανείς δεν έχει, ή έχουν όλοι. Ευτυχισμένος όποιος συγχωρεί τους άλλους καθώς κι εκείνος που συγχωρεί τον ίδιο τον εαυτό του. Κανείς δεν είναι το αλάτι της γης, μα και κανένας δεν υπάρχει που να μην ήταν σε κάποια στιγμή της ζωής του. Ευλογημένοι όσοι διώκονται για χάρη του δίκιου, γιατί τους νοιάζει περισσότερο το δίκιο απ’ ό,τι η ανθρώπινη μοίρα τους. Οι ανθρώπινες πράξεις δεν αξίζουν ούτε για την κόλαση ούτε για τους ουρανούς. Να μην μεγαλοποιείς τη λατρεία της αλήθειας δεν υπάρχει άνθρωπος που μέσα σε μια μονάχα μέρα, να μην είπε ψέματα φορές πολλές, έχοντας κάθε δίκιο. Εγώ δεν μιλώ για εκδίκηση, ούτε για συγγνώμη η λησμονιά είναι η μόνη εκδίκηση και η μοναδική συγγνώμη. Μην κρίνεις το δέντρο από τους καρπούς του, ούτε τον άνθρωπο από τα έργα του μπορούσαν να’ναι καλύτερα ή χειρότερα. Τίποτα δεν χτίζεται πάνω στην πέτρα, όλα πάνω στην άμμο χτίζονται, όμως το χρέος μας είναι να χτίζουμε σα να “τανε η άμμος πέτρα… Ψάχνε, μόνο για νά ’χεις τη χαρά να ψάχνεις και όχι για τη χαρά πως βρίσκεις. Ευτυχισμένοι οι γενναίοι, αυτοί που δέχονται με τον ίδιο τρόπο τη συμφορά ή τις δάφνες. Ευτυχισμένοι όσοι αγαπούν κι όσοι μπορούν να ξεπεράσουν την αγάπη. Ευτυχισμένοι οι ευτυχισμένοι.

 

 

 

 

Κυριακή στις 19 Ιουνίου 2016

Καρπίζουν μέσα μου παλιά καλοκαίρια
ανάβουνε βλέμματα αλλοτινά
θροΐζουν αγγίγματα

Τίποτα, τίποτα δε χάθηκε στ’ αλήθεια
όλα είναι εδώ, όλα είναι εδώ

Μια σπίθα μόνο ανάβει πυρκαγιές
στις θημωνιές της μνήμης
πυρκαγιές στις θημωνιές της μνήμης

Κι αν η ελπίδα το μέλλον συντηρεί
η μνήμη τρέφει το παρόν
το παρελθόν μας δικαιώνοντας

Γιατί ό,τι υπήρξε μια φορά
δε γίνεται να πάψει να έχει υπάρξει

stixoi.info

Γιάννα στις 18 Ιουνίου 2016

Aπό την Ζωή

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια βασίλισσα, που είχε 4 συντρόφους.

Πάνω απ’ όλους έδειχνε αδυναμία στον τέταρτο. Τον στόλιζε με ακριβά ρούχα, του χάριζε πάντα τα καλύτερα, τον στόλιζε με κοσμήματα, του φορούσε αρώματα και του φερόταν πολύ γενναιόδωρα..

Ο τρίτος σύντροφος της βασίλισσας είχε μεγάλη αυτοπεποίθηση, ήταν αλαζών, όμως εκείνη τον αγαπούσε και τον σύστηνε με υπηρηφάνεια στον κύκλο της και φοβόταν μήπως κάποια μέρα, θα την άφηνε για άλλη γυναίκα..

Ο δεύτερος σύντροφος της ήταν πάντα ευγενικός κι υπομονετικός μαζί της. Όταν εκείνη αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα, ήξερε ότι μπορούσε να βασιστεί πάνω του, ότι θα την άκουγε και θα τη βοηθούσε στην λύση του.

Ο πρώτος αν και ήταν πιστός σαν σκυλί και βρισκόταν πάντα δίπλα της, εκείνη δεν του έδινε σημασία, τον παραμελούσε, τον ειρωνευόταν και τον έδιωχνε από κοντά της.

Και μια μέρα, η βασίλισσα αρρώστησε βαριά και κατάλαβε πως θα πεθάνει. Σκέφτηκε τότε πως είχε 4 συντρόφους, όμως σε λίγο δε θα’χε κανέναν. Έτσι τους φώναξε όλους μπροστά της και ρώτησε πρώτα τον τέταρτο που ήταν η μεγάλη της αδυναμία:

«Σ” αγάπησα περισσότερο από τους άλλους, σε είχα πάντα στα πλούτη, ντυμένο με τα πιο όμορφα ρούχα και μες την καλοπέραση, δε σου χάλασα ποτέ χατίρι. Τώρα που πεθαίνω, θα με ακολουθήσεις για να έχω παρέα, εκεί που πάω?»

«Δεν υπάρχει περίπτωση! Εσύ τον δρόμο σου κι εγώ τον δικό μου. » απάντησε εκείνος κοφτά και την παράτησε σύξυλη. Τα λόγια του την πλήγωσαν σα μαχαίρι στην καρδιά.

Μετά ρώτησε τον τρίτο σύντροφό της. «Σ “αγάπησα σ όλη μου τη ζωή και πάντα γύρευα την συντροφιά σου. Τώρα που πεθαίνω, θα με ακολουθήσεις στο θάνατο?»

«Όχι, φυσικά» απάντησε εκείνος. «Η ζωή είναι πολύ ωραία για να την αφήσω. Όταν πεθάνεις, θα παντρευτώ μια άλλη.» Η Βασίλισσα ένοιωσε να της κόβεται η αναπνοή και η καρδιά της βούλιαξε…

Ύστερα, ρώτησε τον δεύτερο σύντροφό της.

«Πάντα ερχόμουν σε σένα για βοήθεια και πάντα ήσουν εκεί για μένα. Όταν πεθάνω, θα με ακολουθήσεις για να μου κρατάς συντροφιά?»

«Λυπάμαι, δε μπορώ να σε βοηθήσω τώρα. Το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να “περπατήσω” μαζί σου μέχρι τον τάφο σου.», απάντησε το παλικάρι κάνοντας την καρδιά της να ραγίσει από θλίψη…

Τότε, ακούστηκε μια φωνή: «Εγώ βασίλισσα μου θα έρθω μαζί σου! Θα σε ακολουθήσω όπου κι αν πας!»

Η βασίλισσα γύρισε να δει από πού ερχόταν η φωνή και είδε τον πρώτο της σύντροφο. Φαινόταν πολύ ταλαιπωρημένος και παραμελημένος.

Θρηνώντας η βασίλισσα

«Αχ τι λάθος που έκανα η δύστυχη, έπρεπε να σε είχα προσέξει περισσότερο, όταν είχα την ευκαιρία!» είπε και ξεψύχησε . Ήταν ήδη πολύ αργά.

Εδώ τελειώνει το παραμύθι και αρχίζει η πραγματικότητα.

Η Βασίλισσα είσαι εσύ και έχεις 4 συντρόφους στη ζωή σου

Ο τέταρτος σύντροφος σου είναι το ΣΩΜΑ σου. Όση προσοχή κι αγάπη κι αν του δώσεις, όσα κι αν του προσφέρεις, όσο κι αν το στολίσεις, όση αδυναμία κι αν του δείξεις, όταν έρθει η στιγμή και πεθάνεις, θα σε εγκαταλείψει χωρίς οίκτο.

Ο τρίτος σύντροφός σου είναι η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΣΟΥ, ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ STATUS και ό,τι υλικό κατέχεις. Βρίσκονται μαζί σου όσο είσαι εν ζωή. Όμως μπορεί να σε εγκαταλείψουν και σίγουρα όταν έρθει η ώρα να φύγεις ακολουθούν άλλους και σε έχουν κιόλας ξεχάσει.

Ο δεύτερος σύντροφος σου είναι η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΣΟΥ. Όσο κι αν βρίσκονται κοντά σου, την ύστατη ώρα, μόνο να σε ξεπροβοδίσουν μέχρι τον τάφο σου μπορούν…όχι όμως να έρθουν μαζί σου.

Ο πρώτος σου σύντροφος είναι το ΠΝΕΥΜΑ σου, που σχεδόν είναι πάντα παραμελημένο από το κυνήγι του πλούτου, της δύναμης, της εξουσίας, των υλικών αγαθών. Όμως, το πνεύμα σου είναι το μόνο που θα σε ακολουθήσει όπου κι αν πας, το μόνο που θα είναι πιστό αιώνια!

Καλλιέργησέ το, δυνάμωσέ το, διατήρησέ το ζωντανό, καθώς θα σε συντροφεύει για πάντα..

 

Πηγή: pentapostagma

απο τη Σταυρούλα

Στο βίντεο δεκάδες άνθρωποι από διαφορετικές γωνιές του πλανήτη κερδίζουν ένα δωρεάν τεστ DNA και αυτό που αποκαλύπτει το τεστ είναι πως στον σύγχρονο κόσμο, οι άνθρωποι σε κάθε γωνιά του πλανήτη «συγγενεύουν» με όλους τους άλλους σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από όσο φαντάζεστε.

Όπως σωστά λέει ένας από τους 67 συμμετέχοντες «Τελικά είμαστε όλοι ξαδέλφια».

Το «Ταξίδι του DNA», όπως ονομάζεται δημιουργήθηκε στα πλαίσια προώθησης ενός διαγωνισμού δωρεάν εξέτασης DNA και προσφοράς ενός ταξιδιού σε έναν προορισμό της επιλογής του ατόμου. Παρόλο που δεν είναι γνωστό εάν τα πρόσωπα του βίντεο είναι ηθοποιοί ή εάν πράγματι υποβλήθηκαν σε εξέταση DNA, το μήνυμα δεν παύει να είναι δυνατό: δεν υπάρχουν φυλές.

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Το ταξίδι του DNA: Ένα βίντεο που καταρρίπτει τους μύθους για “καθαρές” φυλές

Γιάννα στις 12 Ιουνίου 2016

Κύριε Καφάτο, τι είναι η συνειδητότητα; Πώς μπορούμε να μετρήσουμε, να ποσοτικοποιήσουμε και να εξηγήσουμε τη σχέση ανάμεσα στη συνειδητότητα και στην πραγματικότητα; «Η συνειδητότητα είναι μια άλλη λέξη για την πραγματικότητα. Η συνειδητότητα είναι η θεμελιακή πραγματικότητα, η βάση κάθε ύπαρξης. Αυτή η προσέγγιση είναι συμβατή με τις πνευματικές παραδόσεις της Ανατολής και της Δύσης, αλλά και με τα ευρήματα της κβαντικής θεωρίας. Καθώς, όμως, αποτελεί τη θεμελιακή πραγματικότητα, δεν μπορεί να μετρηθεί ως ένα εξωτερικό αντικείμενο. Συνάγουμε ότι υπάρχει από τη συνολική ανθρώπινη εμπειρία, η οποία περιλαμβάνει και την επιστήμη».

Το Μέγαρο Μουσικής μάς πληροφορεί πως θα μιλήσετε για τη «βαθιά πραγματικότητα» (deep reality) που βρίσκεται πίσω από τους νόμους της φύσης. Ποια είναι αυτή η «βαθιά πραγματικότητα»; «Η λεγόμενη «βαθιά πραγματικότητα» και η συνειδητότητα είναι το ίδιο πράγμα. Στη διάλεξη θα παρουσιαστούν επιχειρήματα που θα πείθουν πως όχι μόνο το παραπάνω είναι ένα λογικό συμπέρασμα, αλλά και ότι είναι ο μόνος τρόπος για να «συνειδητοποιήσουμε» τη συνειδητότητα στο πλαίσιο της ανθρώπινης εμπειρίας».

Θα λέγατε ότι θραύσματα αυτής της «βαθιάς πραγματικότητας» έχουν κωδικοποιηθεί μέσα σε πανάρχαιους κώδικες γνώσης όπως είναι οι γλώσσες και οι θρησκείες; «Οι θρησκείες και οι γλώσσες δεν αντιπροσωπεύουν μόνο θραύσματα, αλλά ολόκληρο τον κώδικα. Ολόκληρος ο κώδικας είναι αυτή η πραγματικότητα. Ωστόσο, το ανθρώπινο μυαλό, για διάφορους λόγους, προσλαμβάνει μόνο μια μερική εικόνα και αυτό είναι γνωστό ως «μερική κατανόηση»».

Εάν η συνειδητότητα είναι ένα αιώνιο και άφθαρτο πεδίο που αλλάζει εκδηλώσεις, αλλάζει μορφές εις το διηνεκές, τότε δεν υπάρχει θάνατος, αλλά μια αδιάκοπη μεταβολή της συνειδητότητας από μορφή σε μορφή και από εκδήλωση σε εκδήλωση, μέσα στο Σύμπαν των πολλών διαστάσεων… «Υπάρχει ο θάνατος για το φυσικό σώμα. Εάν τα πάντα σχετίζονται με το φυσικό σώμα, τότε οι συνέπειες είναι μάλλον θλιβερές. Αλλά εάν η συνειδητότητα βρίσκεται μέσα, αλλά και πέρα από το φυσικό σώμα, τότε, ναι, δεν υπάρχει θάνατος. Υπάρχουν μόνο, όπως σωστά λέτε, μεταμορφώσεις του υπαρκτού σε μια πολυεπίπεδη πραγματικότητα μέσα στο πολυδιάστατο Σύμπαν…».

Από τη «βαθιά πραγματικότητα» ας μετακινηθούμε για λίγο στη «βαθιά μάθηση» (σ.σ.: αναφερόμαστε στο «deep learning» - πρόκειται ουσιαστικά για την επαναστατική τεχνολογία ενεργοποίησης και αυτόνομης διαρκούς ενίσχυσης της νοημοσύνης μηχανών προικισμένων με τεχνητή νοημοσύνη, που έχει εγείρει ανησυχίες για τη δημιουργία ενός γένους μηχανών οι οποίες θα εξελιχθούν σε ανεξέλεγκτες διάνοιες ικανές να εξαφανίσουν τον άνθρωπο). Πιστεύετε ότι η εκθετική αύξηση της νοημοσύνης των μηχανών μπορεί να μας οδηγήσει σε μια εποχή στην οποία έξυπνα ρομπότ θα μπορούν να εκμεταλλευτούν τους «ανέμους της συνειδητότητας», θα μπορούν δηλαδή να σκεφτούν και να διαμορφώσουν «κβαντικά» το μέλλον με βάση τις δικές τους αναμονές και παρατηρήσεις και μάλιστα πολύ καλύτερα από εμάς, με αποτέλεσμα να καταλήξουν σε έναν κόσμο που δεν θα μας περιλαμβάνει; «Οι μηχανές στις οποίες αναφέρεστε είναι απολήξεις του εαυτού μας και, συγκεκριμένα, απολήξεις των αισθήσεών μας. Δεν είναι ανεξάρτητες. Δεν πρέπει να ανησυχούμε μήπως κάποια μορφή έξυπνων μηχανών καταλάβει τη Γη. Εκτός, βεβαίως, αν αυτό είναι που θέλουμε…».

Στο βιβλίο σας «Το μη τοπικό Σύμπαν» («The Non-Local Universe») έχετε υποστηρίξει την άποψη ότι η φυσική πραγματικότητα δεν είναι «τοπική» (σ.σ.: με την επιστημονική φράση «μη τοπική πραγματικότητα» ο συγγραφέας εννοεί πως σύμφωνα με την κβαντική θεωρία η πραγματικότητα, η οποία περιλαμβάνει το σώμα, όπως και τις σκέψεις μας, έχει τις «ρίζες» της σε άλλες διαστάσεις που μπορεί να εκτείνονται ακόμη και ως την άκρη του Σύμπαντος). Εάν αυτή η μη τοπική πραγματικότητα είναι η περίφημη «συνειδητότητα» και αν, όπως είπατε, όλα έχουν τις ρίζες τους στη λεγόμενη «συνειδητότητα», τότε η κατοχή των κλειδιών της συνειδητότητας μπορεί να επηρεάσει τα πάντα, από τις θεραπείες των ασθενειών, έως τη συγχρονικότητα ή την τύχη στην καθημερινή ζωή. Ποια είναι, λοιπόν, αυτά τα «κλειδιά»; «Θα συζητήσουμε στο Μέγαρο για αυτά τα «κλειδιά». Ουσιαστικά, δεν πρόκειται για κάτι σπάνιο και εξεζητημένο, αλλά για πράγματα πολύ συγκεκριμένα και παρόντα στην καθημερινή ζωή, στην πνευματικότητα, αλλά και στην επιστημονική πρακτική. Δεν είναι μυστηριώδη. Απλώς δεν τους δίνουμε σημασία».

Διάβασα, τέλος, ότι θα συνεργαστείτε με τον διάσημο συγγραφέα βιβλίων αυτοβοήθειας και πνευματικής αφύπνισης Ντίπακ Τσόπρα στη συγγραφή ενός νέου βιβλίου που θα έχει τον τίτλο «Creative Cosmos». Ποιο θα είναι το βασικό μήνυμα αυτού του βιβλίου; «Το μήνυμά μας θα είναι «Εσύ είσαι το Σύμπαν». Τόσο απλά!».

 

Η διάλεξη του καθηγητή Μηνά Καφάτου, με τίτλο «Επιστήμη, συνειδητότητα και άνθρωπος: Πώς η σύγχρονη επιστήμη συναντά την αρχαία φιλοσοφία», θα γίνει την Πέμπτη 9 Ιουνίου στις 19.00, στο Megaron Plus. Θα μιλήσουν ακόμη ο αναπληρωτής καθηγητής Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μάνος Δανέζης και ο πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Φυσικών κ. Στράτος Θεοδοσίου. Συντονίζει ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Ηλίας Κούβελας. Είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας, η διανομή των οποίων αρχίζει στις 17.30.

 

* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 5 Ιουνίου 2016

 

 

 

 

Γιάννα στις 12 Ιουνίου 2016

Αν και είναι γνωστό ότι άνδρες και γυναίκες όταν καλούνται να επιλύσουν ένα ζήτημα που απαιτεί συνεργασία, χρησιμοποιούν διαφορετική προσέγγιση, τώρα αμερικανική μελέτη δείχνει για πρώτη πρώτη φορά ότι οι διαφορές αυτές αφήνουν ένα διακριτό νευρωνικό αποτύπωμα στον εγκέφαλο, το οποίο είναι διαφορετικό στα δύο φύλα.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνιας, με επικεφαλής τον καθηγητή ψυχιατρικής Αλαν Ράις, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό έντυπο Scientific Reports, πειραματίσθηκαν με 222 εθελοντές, οι οποίοι χωρίστηκαν σε ζεύγη και κλήθηκαν να συνεργασθούν σε μια δραστηριότητα στον υπολογιστή.

Διαφορετικά «αποτυπώματα» εγκεφαλικής δραστηριότητας

Ταυτόχρονα, οι επιστήμονες κατέγραφαν την εγκεφαλική δραστηριότητα των ατόμων και διαπίστωσαν ότι οι άνδρες και οι γυναίκες είχαν διαφορετικά «αποτυπώματα» εγκεφαλικής δραστηριότητας στη φάση της συνεργασίας.

Αυτό κάνει τους ερευνητές να εικάζουν ότι η συνεργατική συμπεριφορά στα δύο φύλα εξελίχθηκε με διαφορετικό τρόπο εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, πράγμα που συνεχίζει να αντανακλάται στον εγκέφαλό τους μέχρι σήμερα.

«Το θέμα δεν είναι ότι οι άνδρες ή οι γυναίκες είναι καλύτεροι στη συνεργασία ή ότι δεν μπορούν να συνεργαστούν μεταξύ τους, αλλά ότι υπάρχει διαφορά στο πώς συνεργάζονται», εξηγεί ο δρ Ράις.

Οι διαφορές στη συνεργατική συμπεριφορά

Η συνεργασία -μεταξύ των μελών της οικογένειας, των φίλων, των συναδέλφων κ.α.- θεωρείται ακρογωνιαίος λίθος της ανθρώπινης κοινωνίας. Προηγούμενες μελέτες έχουν αναδείξει διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα, όπως για παράδειγμα ότι οι γυναίκες συνεργάζονται περισσότερο υπό την επίβλεψη άλλων γυναικών, ενώ οι άνδρες συνεργάζονται καλύτερα σε μεγάλες ομάδες από ό,τι οι γυναίκες. Επίσης, ένα ζευγάρι ανδρών συνεργάζεται καλύτερα από ένα ζευγάρι γυναικών, ενώ σε ένα μεικτό ζευγάρι η γυναίκα δείχνει μεγαλύτερη διάθεση συνεργασίας από τον άνδρα.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι αυτές οι διαφορές δεν αφορούν μόνο την ψυχολογία και τη συμπεριφορά, αλλά είναι ορατές και στα ίδια τα εγκεφαλικά κυκλώματα. Επίσης επιβεβαιώθηκε ότι, κατά μέσο όρο, τα ανδρικά ζευγάρια τα πάνε καλύτερα από ό,τι τα γυναικεία. Τέλος, και αυτό θεωρήθηκε πιο απρόσμενο, φάνηκε ότι τα μεικτά ζευγάρια άνδρα-γυναίκας έχουν εξίσου καλές συνεργατικές επιδόσεις με τα αμιγώς ανδρικά.

Από ΤΟ ΒΗΜΑ

 

 

Γιάννα στις 12 Ιουνίου 2016

«Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΣΕ ΕΧΕΙ ΑΔΙΚΗΣΕΙ είναι μάλλον μια πράξη εγωιστική παρά ανιδιοτελής. Όταν απελευθερώνεσαι από την έχθρα και το μίσος που ίσως άφησες να συσσωρευτούν μέσα σου, στην πραγματικότητα ενεργείς περισσότερο με γνώμονα το δικό σου όφελος παρά το όφελος του άλλου. ΟΤΑΝ ΚΡΑΤΑΣ ΚΑΚΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, είναι σχεδόν σαν να τον κουβαλάς παντού στην πλάτη σου· σου στερεί την ενέργεια, τον ενθουσιασμό και τη γαλήνη σου. Αλλα τη στιγμή που τον συγχωρεις, τον κατεβαζεις από την πλάτη σου και μπορείς να συνεχίσεις ανενόχλητος τη ζωή σου. Ο ΜΑΡΚ ΤΟΥΕΙΝ ΕΓΡΑΦΕ: «Η συγχώρεση είναι το άρωμα που σκορπίζει η βιολέτα στο τακούνι που την έχει συντρίψει». Η συγχώρεση είναι μια μεγαλειώδης πράξη πνευματικής ανωτερότητας και προσωπικού σθένους. Είναι συγχρόνως ένας από τους καλύτερους τρόπους για να εξυψώσεις την ποιότητα της ζωής σου. ΕΧΩ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟ που αφιερώνεις στη σκέψη κάποιου που σε αδίκησε είναι ένα λεπτό κλεμμένο από μια πολύ πιο σημαντική ενασχόληση: να έλκεις κοντά σου αυτούς που θα σε στηρίξουν».

Απόσπασμα από το βιβλίο Ποιος θα κλάψει όταν πεθάνεις, εκδ. Διόπρτα.

 

 

 

Γιάννα στις 29 Μαΐου 2016

 

Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) ανοίγει και φέτος τις πόρτες του στο κοινό, για ένα τετραήμερο εκδηλώσεων, με ελεύθερη είσοδο, που φέρουν τον συμβολικό τίτλο Metamorphosis: Το ΚΠΙΣΝ στον Κόσμο. Από τις 23 έως τις 26 Ιουνίου το ΚΠΙΣΝ μετουσιώνεται σε έναν ζωντανό τόπο ιδεών, εξερεύνησης και αλληλεπίδρασης, μέσα από ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα πολιτιστικών, αθλητικών και εκπαιδευτικών δράσεων για όλες τις ηλικίες.

Παράλληλα, οι επισκέπτες θα έχουν για πρώτη φορά την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τις νέες εγκαταστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, όπως επίσης και το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος σε ολόκληρη την έκτασή του.

Στο πρόγραμμα Metamorphosis συναντιούνται πάνω από 400 καλλιτέχνες από όλον τον κόσμο, όπου Έλληνες και ξένοι δημιουργοί συμπράττουν στη σύνθεση μιας μεγάλης γιορτής συμμετοχής και συνεργατικότητας, αξίες πάνω στις οποίες έχει δομηθεί το ΚΠΙΣΝ. Οι επισκέπτες αποκτούν το ρόλο του δημιουργού, οι δρόμοι της Ανατολής συμπλέκονται με τη δυτική παράδοση, ενώ την ίδια στιγμή τα όρια των τεχνών καταργούνται. Η μουσική συμπλέει με τη φύση, ο χορός βηματίζει με τον αθλητισμό, η επιστήμη γίνεται παιχνίδι, η λογοτεχνία μετατρέπεται σε παράσταση για μικρούς και μεγάλους. Με αντίστοιχο τρόπο, συναντιούνται οι διαφορετικές ηλικίες, γενιές, δεξιότητες και ιδιαιτερότητες σε έναν κοινό τόπο που επιδιώκει να αποτελέσει σημείο συνάντησης για όλους.

Η καλλιτεχνική επιμέλεια του προγράμματος φέρει την υπογραφή της Limor Tomer, Γενικής Διευθύντριας Συναυλιών & Διαλέξεων του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης, ενώ η διεθνούς φήμης, πολυσχιδής καλλιτέχνις Laurie Anderson, είναι προσκεκλημένη Καλλιτεχνική Διευθύντρια. Επιπλέον, ο Robert Storr, Πρύτανης της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Yale, και οι επιμελήτριες Barbara London, Καλλιόπη Μηνιουδάκη και Francesca Pietropaolo υπογράφουν και φέτος το πρόγραμμα video art προβολών με τίτλο Fireflies in the Night Take Wing. Ο θαυματοποιός Mark Mitton και η ομάδα του θα παρασύρει μικρούς και μεγάλους σε διαδραστικά θεάματα φαντασίας και οφθαλμαπάτης.

Ο βραδινός αγώνας δρόμου SNF RUN: Τρέχοντας προς το Μέλλον με σημείο εκκίνησης το Παναθηναϊκό Στάδιο και τερματισμού το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος, θα διεξαχθεί φέτος για 2η χρονιά, με τις εγγραφές να ανοίγουν την Δευτέρα 16 Μαΐου, τα μεσάνυχτα. Το αθλητικό πρόγραμμα του τετραημέρου υλοποιείται από την ΜΚΕ ‘Αναγέννηση & Πρόοδος΄. Η Εθνική Πινακοθήκη παρουσιάζει έκθεση με έργα του Παναγιώτη Τέτση σε επιμέλεια της Μαρίνας Λαμπράκη-Πλάκα, ενώ το Ωδείο Αθηνών επιμελείται και παρουσιάζει για πρώτη φορά στη χώρα μας δύο εμβληματικά έργα του μουσικού ρεύματος του μινιμαλισμού. Η Εθνική Λυρική Σκηνή συμμετέχει με μια παράσταση στην Εναλλακτική Σκηνή, και η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος ανοίγει για πρώτη φορά τους χώρους της στο κοινό. Τον γενικό συντονισμό των εκδηλώσεων έχει η Μίλυ Πασχάλη, Συντονίστρια Δωρεών Τεχνών & Πολιτισμού του ΙΣΝ.

Μέσα στις 4 ημέρες του Metamorphosis, το πρόγραμμα φέρνει κοντά καλλιτέχνες διαφορετικών επιρροών και ύφους, όπως την ανατρεπτική Laurie Anderson, τον Σύρο μουσικό, Omar Souleyman, την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τον Αμερικανο-Ιρακινό μουσικό Amir ElSaffar, τους Xylouris White, τους «βιρτουόζους των κρουστών» Douglas Perkins και Δημήτρη Δεσύλλα, τον διεθνούς φήμης Κινέζο συνθέτη Tan Dun, την Demy, τον χορογράφο David Dorfman, όπως επίσης και τον διάσημο σκακιστή Garry Kasparov, και τον ίδιο τον αρχιτέκτονα του έργου Renzo Piano, φιλοδοξώντας να μεταφέρει το όραμα του ΚΠΙΣΝ για τη δημιουργία ενός χώρου ανοιχτού σε όλους, ο οποίος ανήκει στους ίδιους τους πολίτες και έχει σχεδιαστεί με στόχο να συντροφεύσει για τα επόμενα πολλά χρόνια, τους δημιουργικούς στόχους των κατοίκων, αλλά και των επισκεπτών της Ελλάδας.

Το αναλυτικό πρόγραμμα του “Metamorphosis: Το ΚΠΙΣΝ στον Κόσμο” είναι διαθέσιμο στον ειδικά σχεδιασμένο ιστότοπο SNFCC.org/metamorphosis.

Όλες οι εκδηλώσεις θα έχουν ελεύθερη είσοδο και πραγματοποιούνται με την αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).

Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων, θα εγκαινιαστεί το Πρόγραμμα Μελών του ΚΠΙΣΝ που στόχος του είναι να ενεργοποιήσει τους πολίτες να στηρίξουν τη λειτουργία του ΚΠΙΣΝ όταν αυτό θα ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο, απολαμβάνοντας παράλληλα προνόμια σε σχέση με τις εκδηλώσεις και τις υπηρεσίες του ΚΠΙΣΝ. Προκειμένου να στηρίξει την έναρξη του προγράμματος μελών του ΚΠΙΣΝ, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος θα καλύψει με αποκλειστική δωρεά του τις πρώτες 25.000 συνδρομές μελών.