http://www.youtube.com/watch?v=2k91Q3e2sHI

Από την Αρχοντούλα

Κυριακή στις 16 Μαρτίου 2014

 Piazza San Nicolo

Longtemps je me suis couché de bonne heure

τὸ σπίτι

γεμάτο γρίλιες καὶ δυσπιστία σὰν τὸ καλοκοιτάξεις στὶς σκοτεινὲς γωνιὲς

«γιὰ χρόνια πλάγιαζα νωρίς» ψιθυρίζει

«κοίταζα τὴν εἰκόνα τοῦ Ὕλα καὶ τὴν εἰκόνα τῆς Μαγδαληνῆς

προτοῦ καληνυχτίσω κοίταζα τὸν πολυέλαιο μὲ τ᾿ ἄσπρο φῶς

τὰ μέταλλα ποὺ γυάλιζαν καὶ δύσκολα ἄφηνα

τὶς τελευταῖες φωνὲς τῆς μέρας».

Τὸ σπίτι σὰν τὸ καλοκοιτάξεις μέσα ἀπὸ τὶς παλιὲς κορνίζες

ξυπνᾶ μὲ τὰ πατήματα τῆς μητέρας στὰ σκαλοπάτια

τὸ χέρι ποὺ φτιάνει τὰ σκεπάσματα ἢ διορθώνει τὴν κουνουπιέρα

τὰ χείλη ποὺ σβήνουν τὴ φλόγα τοῦ κεριοῦ.

Κι ὅλα τοῦτα εἶναι παλιὲς ἱστορίες ποὺ δὲν ἐνδιαφέρουν πιὰ κανέναν

δέσαμε τὴν καρδιά μας καὶ μεγαλώσαμε.

Ἡ δροσιὰ τοῦ βουνοῦ δὲν κατεβαίνει ποτὲ χαμηλότερα ἀπὸ τὸ καμπαναριὸ

ποὺ μετρᾶ τὶς ὦρες μονολογώντας καὶ τὸ βλέπουμε

σὰν ἔρχεται τ᾿ ἀπόγευμα στὴν αὐλὴ

ἡ θεία Ντάρια Ντιμιετρόβνα τὸ γένος Τροφίμοβιτς.

Ἡ δροσιὰ τοῦ βουνοῦ δὲν ἀγγίζει ποτὲ τὸ στιβαρὸ χέρι τοῦ Ἁι-Νικόλα

μήτε τὸ φαρμακοποιὸ ποὺ κοιτάζει ἀνάμεσα σὲ μιὰ κόκκινη καὶ πράσινη σφαίρα

σὰν ὑπερωκεάνειο μαρμαρωμένο.

Γιὰ νὰ βρεῖς τὴ δροσιὰ τοῦ βουνοῦ πρέπει ν᾿ ἀνέβεις ψηλότερα ἀπ᾿ τὸ καμπαναριὸ

κι ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ Ἁι-Νικόλα

κάπου 70 ἢ 80 μέτρα δὲν εἶναι πολύ.

Κι ὅμως ἐκεῖ ψιθυρίζεις ὅπως σὰν πλάγιαζες νωρὶς

καὶ μέσα στὴν εὐκολία τοῦ ὕπνου χάνονταν ἡ πίκρα τοῦ ἀποχωρισμοῦ

ὄχι λέξεις πολλὲς δυό-τρεῖς μονάχα καὶ τοῦτο φτάνει

ἀφοῦ κυλᾶνε τὰ νερὰ καὶ δὲ φοβοῦνται μὴ σταματήσουν

ψιθυρίζεις ἀκουμπώντας τὸ κεφάλι στὸν ὦμο ἑνὸς φίλου

σὰ νὰ μὴν εἶχες μεγαλώσει μέσα στὸ σπίτι τὸ σιωπηλὸ

μὲ φυσιογνωμίες ποὺ βάρυναν καὶ μᾶς ἔκαναν ἀδέξιους ξένους.

Κι ὅμως ἐκεῖ, λίγο ψηλότερα ἀπ᾿ τὸ καμπαναριό, ἀλλάζει ἡ ζωή σου.

Δὲν εἶναι μεγάλο πράγμα ν᾿ ἀνεβεῖς μὰ εἶναι πολὺ δύσκολο ν᾿ ἀλλάξεις

σὰν εἶναι τὸ σπίτι μέσα στὴν πέτρινη ἐκκλησιὰ κι ἡ καρδιά σου μέσα στὸ σπίτι ποὺ σκοτεινιάζει

κι ὅλες οἱ πόρτες κλειδωμένες ἀπὸ τὸ μεγάλο χέρι τοῦ Ἁι-Νικόλα

Πήλιο-Κορυτσά, καλοκαίρι-φθινόπωρο ’37

Διάλειμμα χαρᾶς

Ἤμασταν χαρούμενοι ὅλοι ἐκεῖνο τὸ πρωὶ

θεέ μου πόσο χαρούμενοι.

Πρῶτα γυάλιζαν οἱ πέτρες τὰ φύλλα τὰ λουλούδια

ἔπειτα ὁ ἥλιος

ἕνας μεγάλος ἥλιος ὅλο ἀγκάθια μὰ τόσο ψηλὰ στὸν οὐρανό.

Μιὰ νύμφη μάζευε τὶς ἔνοιές μας καὶ τὶς κρεμνοῦσε στὰ δέντρα

ἕνα δάσος ἀπὸ δέντρα τοῦ Ἰούδα.

Ἐρωτιδεῖς καὶ σάτυροι παῖζαν καὶ τραγουδοῦσαν

κι ἔβλεπες ρόδινα μέλη μέσα στὶς μαῦρες δάφνες

σάρκες μικρῶν παιδιῶν.

Ἤμασταν χαρούμενοι ὅλο τὸ πρωΐ

ἡ ἄβυσσο κλειστὸ πηγάδι

ὅπου χτυποῦσε τὸ τρυφερὸ πόδι ἑνὸς ἀνήλικου φαύνου

θυμᾶσαι τὸ γέλιο του: πόσο χαρούμενοι!

Ἔπειτα σύννεφα βροχὴ καὶ τὸ νοτισμένο χῶμα

ἔπαψες νὰ γελᾶς σὰν ἔγειρες μέσα στὴν καλύβα

κι ἄνοιξες τὰ μεγάλα σου τὰ μάτια κοιτάζοντας

τὸν ἀρχάγγελο νὰ γυμνάζεται μὲ μιὰ πύρινη ρομφαία.

«Ἀνεξήγητο» εἶπες «ἀνεξήγητο

δὲν καταλαβαίνω τοὺς ἀνθρώπους

ὅσο καὶ νὰ παίζουν μὲ τὰ χρώματα

εἶναι ὅλοι τους μαῦροι».

Πεντέλη, ἄνοιξη
Aπό το agiazoni.gr
Κυριακή στις 16 Μαρτίου 2014

http://shar.es/RwHj0

Ένα απίστευτο animation!Μπέιτε να το δείτε!

Από τη Γεωργία

Tαινία του Kim Ki-duk

(Είναι από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες) 

O Kim Ki-duk είναι ένας απο τους πιο ενδιαφέροντες σύγχρονους κορεάτες σκηνοθέτες. Η ταινία  «Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας… και άνοιξη» προκάλεσε τόσο το ενδιαφέρον του κοινού όσο και την αποδοχή των κριτικών. Η ταινία παρόλο που περιέχει στοιχεία της βίας που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο κόσμο, διαθέτει μια λεπτότητα και μια ευαισθησία τυπικά ανατολίτικη, ενώ είναι γεμάτη από αναφορές στις τελετουργίες και στην φολοσοφική θεώρηση του βουδισμού.
Η αφήγηση διαδραματίζεται σ” ένα άκρως πρωτότυπο χώρο, σ” έναν βουδιστικό ναό που πλέει πάνω σε μια λίμνη, και έχει στο κέντρο δύο πρόσωπα: τον Γέρο Μοναχό και τον Νεαρό Μοναχό που ζουν μια μοναστική ζωή γεμάτη άσκηση και διαλογισμό. Η ζωή τους ακολουθεί τους ατάραχους ρυθμούς των εποχών, παρότι, όμως, ζουν αποκομμένοι από τα εγκόσμια, δεν μπορούν να αποφύγουν την έλξη της ζωής, με τα πάθη και τα βάσανά της. Κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του Γέρου Μοναχού, ο Νεαρός Μοναχός παίρνει ένα σκληρό μάθημα όταν το παιδικό του παιχνίδι γίνεται άσπλαχνο. Στη συνέχεια βιώνει τη δύναμη του ερωτικού πόθου, όταν μια νεαρή γυναίκα εισβάλλει στον κλειστό του κόσμο. Ο πόθος του αυτός θα οδηγήσει τελικά στην εμμονή και εντέλει στο έγκλημα. Αλλά ύστερα από την ένταση της άνοιξης και του καλοκαιριού έρχεται το φθινόπωρο, η εποχή της περισυλλογής και της επανόρθωσης, και τέλος ο χειμώνας, η εποχή της αφύπνισης και του διαλόγισμού.

Σχετικά με την ταινία Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας… και άνοιξη δηλώνει: «Πρόθεση μου είναι να περιγράψω τη χαρά, το θυμό, τη θλίψη και την ευχαρίστηση στη ζωή μας μέσω των τεσσάρων εποχών και μέσω της ζωής ενός μοναχού που ζει σε έναν ναό που βρίσκεται εναρμονισμένος με τη φύση. Πέντε ιστορίες του παιδιού μοναχού, του αγοριού μοναχού, του ενήλικου μοναχού, του μεσήλικα μοναχού, του γέρου μοναχού συνυπάρχουν με εικόνες από κάθε εποχή. Η αλλαγή της ποιότητας των ανθρώπων, η σημασία της ωρίμανσης στη ζωή μας που διαμορφώνεται και το πώς μας επηρεάζει, η σκληρότητα της αθωότητας, η εμμονή των επιθυμιών, ο πόνος των δολοφονικών προθέσεων, η απελευθέρωση στους αγώνες…»

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Kim Ki-duk  παίζει το ρόλο του ώριμου μοναχού στο τελευταίο επεισόδιο -στον Χειμώνα- της ταινίας.
Ο Kim Ki-duk (Κιμ Κι – Ντουκ) γεννήθηκε το 1960 στην ορεινή επαρχία του Κουνγκσανγκ και μετακόμισε στην Σεούλ σε ηλικία 9 ετών με τους γονείς του. Λόγοι  βιοποριστικοί και οικογενειακοί τόν ανάγκασαν να εγκαταλείψει το γυμνάσιο και να μπήκε μαθητής σε μια γεωργική σχολή. Μόλις τελείωσε το σχολείο εργάστηκε σε βιομηχανία και  αργότερα κατατάχθηκε στους πεζοναύτες. Όταν τελείωσε την στρατιωτική του θητεία, πέρασε δυο χρόνια σε μια εκκλησία για ανθρώπους με προβλήματα όρασης, φιλοδοξώντας να γίνει ιεροκήρυκας, ενώ ταυτόχρονα άρχισε να ασχολείται και πάλι με την ζωγραφική που είχε εγκαταλείψει σε νεαρή ηλικία.
Το 1990 βρέθηκε στη Γαλλία «για σπουδές», αλλά πέρασε τα δύο χρόνια παραμονής ζωγραφίζοντας και πουλώντας τους πίνακες του. Δεν έχει ακολουθήσει ακαδημαϊκή εκπαίδευση και καθόλου παράδοξα, η καριέρα του σαν κινηματογραφιστής ξεκίνησε μ” έναν ανάλογο τρόπο: Αντίθετα με άλλους συνάδελφους του δεν υπήρξε ποτέ μανιακός σινεφίλ, ούτε θήτευσε δίπλα σε κάποιο μεγάλο σκηνοθέτη ως μαθητευομένος ή ως βοηθός . Είναι αυτοδίδακτος στον κινηματογράφο, ενώ συχνά πειραματίζεται, κάτι που δίνει στις ταινίες του έναν αέρα ελευθερίας. Όπως δηλώνει και ο ίδιος οι ταινίες του μπορούν να χαρακτηριστούν σαν αυτοβιογραφικά κείμενα γραμμένα με την κάμερα. Γι” αυτό και ο Kim Ki-duk θεωρεί ότι η κάθε μια, είναι όπως απλώς μια σκηνή μέσα στο σύνολο του έργου του.

 

Γιάννα στις 14 Μαρτίου 2014

Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις
για όλα τα προβλήματα της ζωής σου,
ούτε έχω απαντήσεις
για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙
όμως μπορώ να σ’ ακούσω
και να τα μοιραστώ μαζί σου.

Δεν μπορώ ν’ αλλάξω
το παρελθόν ή το μέλλον σου.
Όμως όταν με χρειάζεσαι
θα είμαι εκεί μαζί σου.

Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου.
Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου
να κρατηθείς και να μη πέσεις.

Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες σου
δεν είναι δικές μου.
Όμως ειλικρινά απολαμβάνω να σε βλέπω ευτυχισμένο.

Δεν μπορώ να περιορίσω μέσα σε όρια
αυτά που πρέπει να πραγματοποιήσεις,
όμως θα σου προσφέρω τον ελεύθερο χώρο
που χρειάζεσαι για να μεγαλουργήσεις.

Δεν μπορώ να αποτρέψω τις οδύνες σου
όταν κάποιες θλίψεις
σου σκίζουν την καρδιά,
όμως μπορώ να κλάψω μαζί σου
και να μαζέψω τα κομμάτια της
για να την φτιάξουμε ξανά πιο δυνατή.

Δεν μπορώ να σου πω ποιος είσαι
ούτε ποιος πρέπει να γίνεις.
Μόνο μπορώ
να σ” αγαπώ όπως είσαι
και να είμαι φίλος σου.

Αυτές τις μέρες σκεφτόμουν
τους φίλους μου και τις φίλες μου,
δεν ήσουν πάνω
ή κάτω ή στη μέση.

Δεν ήσουν πρώτος
ούτε τελευταίος στη λίστα.
Δεν ήσουν το νούμερο ένα ούτε το τελευταίο.

Να κοιμάσαι ευτυχισμένος.
Να εκπέμπεις αγάπη.
Να ξέρεις ότι είμαστε εδώ περαστικοί.

Ας βελτιώσουμε τις σχέσεις με τους άλλους.

Να αρπάζουμε τις ευκαιρίες.
Να ακούμε την καρδιά μας.
Να εκτιμούμε τη ζωή.

Πάντως δεν έχω την αξίωση να είμαι
ο πρώτος, ο δεύτερος ή ο τρίτος
στη λίστα σου.

Μου αρκεί που με θέλεις για φίλο.
Ευχαριστώ που είμαι.

 

Γιάννα στις 14 Μαρτίου 2014

Πάνω στα τετράδια του σχολείου
Στα θρανία μου και τα δένδρα
Πάνω στην άμμο και το χιόνι
Γράφω τʼ όνομά σου
Πάνω σ΄ όλες τις διαβασμένες σελίδες
Πάνω σ΄ όλες τις λευκές σελίδες
Στην πέτρα το αίμα το χαρτί τη στάχτη
Γράφω τʼ όνομά σου
Πάνω στις χρυσωμένες εικόνες
Στ΄ άρματα των πολεμιστών
Στην κορώνα των βασιλιάδων
Γράφω τʼ όνομά σου
Στη ζούγκλα και την έρημο
Στις φωλιές και τα σπαρτά
Στην ηχώ των παιδικών μου χρόνων
Γράφω τʼ όνομά σου
Πάνω στα θαύματα της νύχτας
Στο άσπρο ψωμί των ημερών
Στις μνηστευμένες εποχές

 

Γράφω τʼ όνομά σου
Πάνω σ΄ όλα τα γαλάζια κουρέλια μου
Στο μουχλιασμένο έλος του ήλιου
Στη ζωντανή λίμνη σελήνη
Γράφω τʼ όνομά σου
Στους αγρούς στον ορίζοντα
Στις φτερούγες των πουλιών
και στο μύλο των ίσκιων
Γράφω τʼ όνομά σου
Σε κάθε φύσημα της αυγής
Στη θάλασσα και τα πλοία
Πάνω στο τρελό βουνό
Γράφω τʼ όνομά σου
Στον αφρό απ΄ τα σύννεφα
Στους ιδρώτες της καταιγίδας
Στην βροχή την πυκνή και ανούσια
Γράφω τʼ όνομά σου
Πάνω στα σχήματα που σπιθίζουν
Στις καμπάνες των χρωμάτων
Πάνω στη φυσική αλήθεια
Γράφω τʼ όνομά σου
Στα μονοπάτια που ξύπνησαν
Στους δρόμους που ξεδιπλώθηκαν
Στις πλατείες που ξεχείλισαν
Γράφω τʼ όνομά σου
Στη λάμπα που ανάβει
Στη λάμπα που σβήνει
Στα ενωμένα μου σπίτια
Γράφω τʼ όνομά σου
Στο φρούτο το κομμένο στα δύο
Του καθρέφτη και της κάμαράς μου
Στο κρεβάτι μου άδειο κοχύλι
Γράφω τʼ όνομά σου
Στο λαίμαργο και τρυφερό σκύλο μου
Στα ορθωμένα αυτιά του
Στο αδέξιο πόδι του
Γράφω τʼ όνομά σου
Στο σκαλοπάτι της πόρτας μου
Στα γνώριμά μου αντικείμενα
στο κύμα της ευλογημένης φωτιάς
Γράφω τʼ όνομά σου
Σε κάθε σάρκα σύμφωνη
Στο μέτωπο των φίλων μου
Σε κάθε χέρι που προσφέρεται
Γράφω τʼ όνομά σου
Στο κρύσταλλο των εκπλήξεων
Στα προσεκτικά χείλια
Πολύ πιο πάνω απ΄ τη σιωπή
Γράφω τʼ όνομά σου
Στα χαλασμένα καταφύγιά μου
Στους γκρεμισμένους μου φάρους
Στους τοίχους της ανίας μου
Γράφω τʼ όνομά σου
Στην απουσία χωρίς πόθο
Στη γυμνή μοναξιά
Στα σκαλιά του θανάτου
Γράφω τʼ όνομά σου
Στην υγεία που ξανάρθε
Στον κίνδυνο που εξαφανίστηκε
Στην ελπίδα χωρίς ανάμνηση
Γράφω τʼ όνομά σου
Και με τη δύναμη της λέξης
Ξαναρχίζω τη ζωή μου
Γεννήθηκα για να σε γνωρίσω
Για να πω τ΄ όνομά σου
Ελευθερία!

Γιάννα στις 14 Μαρτίου 2014

«Ο διάλογος εκφράζει (ρητά ή σιωπηρά) την ανάγκη σύμπραξης για την εύρεση της

αλήθειας, για τη διατύπωση της πιο σωστής γνώμης και απόφασης μέσα σε

συγκεκριμένες συνθήκες, είναι έκφραση ζωτικής λειτουργίας για την απόκτηση

περισσής βεβαιότητας και τη χάραξη προγράμματος δράσης΄ έτσι αποκτά

περιεχόμενο ο διάλογος και προβάλλεται ως αξία μεγάλη για την ατομική και

συλλογική ζωή. […] Χρήσιμη φαίνεται εδώ μια σύντομη ετυμολογική διευκρίνιση:

με τον όρο λόγος η γλώσσα μας αποδίδει και τη λογική ικανότητα του ανθρώπου και

τη λεκτική ένδυσή της΄ κατά συνέπεια, διάλογος σημαίνει διασταύρωση των

εκφραστικών μέσων (λέξεων, προτάσεων, συλλογιστικών δομών) και διαμέσου

αυτών συνάντηση της λογικής δραστηριότητας των διαλεγομένων.»

Φ. Κ. Βώρος

« Το διαλέγεσθαι είναι αρχή του σύμπαντος θεμελιωμένη στη σύσταση του κόσμου,

δηλαδή στην αμοιβαία, δυναμική σχέση των στοιχείων του. Η αντίθεση των

στοιχείων της φύσης, και της κοινωνίας ακόμη, οδηγεί στην κίνηση, στη δημιουργία.

Από τη διαπίστωση της αρχής αυτής προήλθε η διαλεκτική, η εγκυρότερη

φιλοσοφική και επιστημονική μέθοδος για την εύρεση της αλήθειας. Η μέθοδος που

δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα στατικά, αλλά δέχεται τη μορφή της ως

αποτέλεσμα εξέλιξης που ωθείται απ’ τις σχέσεις, απ’ τις αντιθέσεις των στοιχείων

της. Η μέθοδος που συνθέτει το εμπειρικό και το αφηρημένο, το ατομικό και το

καθολικό, την αιτία με το αποτέλεσμα, την κίνηση και τη μορφή.»

Χρ. Μαλεβίτσης

Κυριακή στις 14 Μαρτίου 2014

Μία φορά και ένα καιρό
Ζούσε το μηδενικό
που ΄ταν στην καρδιά καλό
κι ολοστρόγγυλο σαν «Ο».

Όλοι άλλοι αριθμοί
δεν το ήθελαν, γιατί,
Ένα απλό μηδενικό
δεν αξίζει και πολύ.

Όπως πήγαινε μία μέρα
βλέπει ξαφνικά το ένα,
που ΄ταν στεναχωρημένο
και με μάτια δακρυσμένα
του ΄δωσε πολύ κουράγιο
το ΄βαλε και στ΄αμαξάκι
να το πάει μία βόλτα
για να ξεχαστεί λιγάκι.

Ξαφνικά βλέπουνε το Τρία
στην απέναντι γωνία
που βάλει το καπέλο
και θερμά του χαιρετά.

Και πιο κάτω να το πέντε
να το οκτώ, να το εννιά
έχουν βάλει τα καπέλα
κι υποκλίνονται βαθιά…
τι είχε γίνει όμως παιδιά;

Να: το ένα και το μηδέν
καθισμένα πλάι πλάι,
το ΄να εδώ και το άλλο εκεί,
ένα δέκα έχουν κάνει.
Από τότε το Μηδέν
όλοι αυτοί οι αριθμοί
το σεβόντουσαν πολύ.

το ΄παίρναν στο σινεμά,
πλήρωναν και τα λεφτά,
πάντα το ΄βαζαν δεξιά τους
το φοβόντουσαν στα ζερβά τους,
που ΄καναν και συντροφιά,
κι έζησαν αυτοί καλά.

ΦΛΥΑΡΙΕΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΤΗ ΓΗ (εκδόσεις ΤΕΚΜΗΡΙΟ)

από το https://www.facebook.com/christodouloufrontistirio/posts/413783802061324

«Η Ζωή θέλει να την αγαπάνε. Να την αγαπάνε χωρίς παζαρέματα, πολύ και αλογάριαστα. Μικρή κατάλαβε πως για να τα καταφέρει, έπρεπε πρώτα ν” αγαπήσει αυτή τους ανθρώπους ή τουλάχιστον να κάνει πως τους αγαπά….. Αγαπούσε όπως πεινούσε, όπως διψούσε, όπως πονούσε, όπως γελούσε.
Το δίχτυ της Ζωής ήταν σοφά πλεγμένο. Είχε κι άλλες κλωστές πολύ γερές. Άνοιγε τις χούφτες της και σκόρπιζε το παιδικό της βιος. Χάριζε τα βιβλία της, τα μολύβια της, τις πέννες της, τις ζωγραφιές της, τα παιχνίδια της. Κρυφά από τους δικούς της χάρισε το χρυσό σταυρό της, το δαχτυλιδάκια της, μια παλιά καρφίτσα της γιαγιάς. Έψαχνε στα συρτάρια, κάτι να βρει ακόμα, να το χαρίσει κι αυτό, να γίνει ένας παραπανίσιος κρίκος στην αλυσίδα που θα την έδενε με τους ανθρώπους . Αγωνιζόταν. Η λαχτάρα της γινόταν ορμητικό ποτάμι και παράσερνε τα εμπόδια. Όχι, όχι δεν ήτανε παιχνίδι. Ήταν αγωνία. Παιδιάστικη αγωνία. Η μητέρα το ‘χε καταλάβει και της παραστεκότανε χωρίς πολλά λόγια. Ένιωθε τη μοναξιά που τρόμαζε το παιδί της, ίσως γιατί την ήξερε, τη φοβόταν. Έλεγε στη Ζωή: «Να εμπιστεύεσαι τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος είσαι’συ».» , Αθήνα 1992

 

από το elculture.gr

Κυριακή στις 12 Μαρτίου 2014

www.youtube.com/watch?v=0R6VE0i1Zt4

Από την Αρχοντούλα

Γιάννα στις 12 Μαρτίου 2014

. Να θυμάστε ότι οι μεγάλες αγάπες και τα μεγάλα κατορθώματα κρύβονται πίσω από μεγάλα ρίσκα.

. Όταν χάνεις, φρόντισε να μη χάσεις και το δίδαγμα.

. Ακολούθησε τη χρυσή τριάδα:

* Σεβασμός στον εαυτό

* Σεβασμός στους άλλους

.*Υπευθυνότητα για όλες σου τις πράξεις

. Να θυμάσαι ότι το να μην παίρνεις αυτό που θέλεις είναι κάποιες φορές μια εκπληκτική στροφή της τύχης.

. Μάθε τους κανόνες ώστε να ξέρεις να τους σπας όπως πρέπει.

. Μην αφήσεις μια μικρή διαφωνία να χαλάσει μια μεγάλη φιλία.

. Όταν συνειδητοποιήσεις πως έκανες λάθος, κάνε αμέσως ό,τι μπορείς για να το διορθώσεις.

. Πέρνα λίγο χρόνο με τον εαυτό σου κάθε μέρα.

. Να είσαι ανοιχτός στην αλλαγή αλλά να μην παρατάς ποτέ τις αξίες σου.

. Η σιωπή κάποιες φορές είναι η καλύτερη απάντηση.

. Ζήσε μια καλή, τίμια ζωή. Όταν μεγαλώσεις θα μπορείς να τη σκέφτεσαι, να την ξαναζείς και να την απολαύσεις ξανά.

. Η αγάπη που βιώνεις στο σπίτι σου είναι το βασικότερο θεμέλιο της ζωής σου.

. Σε διαφωνίες με αγαπημένα σου πρόσωπα, λύσε μόνο τα επίκαιρα ζητήματα. Μην ανατρέχεις στο παρελθόν.

. Μοιράσου τη γνώση σου. Είναι ο τρόπος να πετύχεις την αθανασία.

. Να είστε ευγενικοί με τη Γη.

. Όσο πιο συχνά μπορείς, πήγαινε σε ένα μέρος που δεν έχει ξαναδεί ποτέ.

. Να θυμάσαι πως η καλύτερη σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων έρχεται όταν η αγάπη ξεπερνά την ανάγκη του ενός για τον άλλον.

. Κρίνε την επιτυχία με βάση το τι πρέπει να θυσιάσεις για να την αποκτήσεις.

 

Γιάννα στις 10 Μαρτίου 2014

Απόσπασμα

…Όσο περισσότερο απασχολεί την κοινωνία ένα φαινόμενο (αλκοολισμός, βροχοπτώσεις, ανεργία κ.λπ.) τόσο μεγαλύτερη είναι η ποικιλία των λέξεων που χρησιμοποιούνται για να προσδιορίσουν με ακρίβεια όλες τις πτυχές του (λέγεται ότι οι Εσκιμώοι έχουν τις περισσότερες λέξεις για το λευκό).

Μια ισχυρή ένδειξη για το πόσο αισθητή είναι η κοινωνική παρουσία των βλακών, άρα και το ποσοστό τους, είναι ο εκπληκτικός πλούτος λέξεων για τον χαρακτηρισμό τους από την αρχαία ως τη σύγχρονη και τη νεανική ευρηματικότητα: νωθρός, άνους, μωρός, μώλυς, ευήθης, αμβλύς, βληχρός, αβδηρίτης, χαύνος, χάσκας, πελελός, αναίσθητος, αμβλύτης, νώθειος, άφρων, αμαθής, άσκεφτος, αερολόγος, κόρυζα, ζωντανό, ζωντόβολο, κουτορνίθι, κωθώνι, μάπας, βλάκας (με περικεφαλαία), πανίβλακας, ανόητος, ελαφρύς, γελοίος, μπουνταλάς, μπούφος, μπαρούφας, μπούρδας, χάνος, ψάρι, βλήμα, σερσέμης, χαϊβάνι, πίπιζας, τούβλο, ντουβάρι, χαλβάς, χάχας, κούτσουρο, μούσμουλο, χοντροκέφαλος, στενόμυαλος, ελαφρόμυαλος, ορνιθόμυαλος, μωροπίστευτος, φυγόμυαλος, κουφιοκέφαλος, κοντόφθαλμος, στενοκέφαλος, σκατοκέφαλος, σαχλαμάρας, αφελής, κοίμησης, κοιμισμένος, νυχτωμένος, ύπνος, απτάλης, αχμάκης, ζευζέκης, στούρνος, στουρνάρι, πίτουρας, χάπι, χάπατο, φιόγκος, φύκι, κολοκύθας, κεφάλας.Και: στόκος, κάλος, μπάμιας, φελλός, καθυστερημένος, σκατόμυαλος, κοκορόμυαλος, ζαβός, ηλίθιος, λειψός, κλούβιος, θέατρο, κουτεντές, κουτουλιακας, στραβάδι, ντιπ (ντιπ για ντιπ), βραδύνους, σκράπας, αγαθός, αγαθιάρης, αγαθοκλής, αγαθοψώλης, αγαθομούνα, μικρόμυαλος, μικρονοϊκός, μυγοχάφτης, απόμωρος, ζαβλακωμένος, θεόκουτος, νταμάρι, ζώο, βόδι, μοσχάρι, κρέας, σαχλός, σαχλαμπούχλας, τρίχας, φάβας, χαζοχαρούμενος, άχυρο, χαμένος, χαζοβιόλης, μουρόχαβλος, κλαπανάρας, κρετίνος, αποβλακωμένος, παρμένος, μύωψ, κορόιδο, πατάτας, πιλάφας, καζάνας, τουφεκαλεύρης, ξυλοσχίστης, ρόζος, ανεγκέφαλος, πτηνοκέφαλος, ελαφροκέφαλος, μπουσδούκος, μπουζουκοκέφαλος, νούμερο, γκαβός, κόπανος, μέτριος, λίγος, ανίκανος, ανεπαρκής, χύμα, σκόρπιος, καδρόνι, ανερμάτιστος, γκαφατζής, μηδέν, τίποτα, μπουμπούνας, μπουμπουνοκέφαλος, μπαγλαμάς, πλημμύρας, παπάρας, Παπαρόπουλος, κώτσος, όρνιο, πρόβατο, κοκωβιός, κότα, χήνα, κλώσα, βλαμμένος, βλακόμουτρο, βλακέντιος, τενεκές, βλήτο, ούφο, βούρλο, μόγγολο, Νταού, χόρτο, φυτό, μπάζο, Γκαούρ, Γκουφι, γκαγκά, γκάου, κουλός, γεια σου, φλοπ, και το λεξιλόγιο διαρκώς εμπλουτίζεται…

 

 

Το περιοδικό Poeticanet συμμετέχει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης «Γυναικεία Κραυγή», η διοργάνωση του οποίου θα πραγματοποιηθεί το Μάρτιο ταυτόχρονα σε 37 χώρες σε όλον τον κόσμο, με θέμα την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 13 Μαρτίου, ώρα 19.00 μ.μ., στο αμφιθέατρο Ινστιτούτου Θερβάντες, Μητροπόλεως 23.
Με την ευγενική υποστήριξη της Διεθνούς Αμνηστίας και της Εταιρείας Συγγραφέων

 

Από το greek-language.gr

Κυριακή στις 10 Μαρτίου 2014

https://www.youtube.com/watch?v=RcGyVTAoXEU (με δεξί κλικ επιλέγετε το link και στη συνέχεια Μετάβαση σε https://www.youtube.com/watch?v=RcGyVTAoXEU).

από τη Γεωργία

 

Από την Αρχοντούλα