Στον συστήνουν οι γονείς σου κατά το πρώτο διάστημα της ζωής σου, τη ρυθμιστική περίοδο της γνωριμίας σου με τον πλανήτη, ενώ καθώς μεγαλώνεις, μαθαίνεις να ζεις μαζί του. Φοβάσαι το σκοτάδι, το πολύ φως, το ύψος, το κενό, το αεροπλάνο, τα κενά στο αεροπλάνο. Την ταχύτητα, φοβάσαι το άγνωστο, φοβάσαι αυτό που γνωρίζεις πολύ καλά, φοβάσαι. Γοητευτικέ μου φόβε, περπατάς δίπλα μου. Πολλές φορές προπορεύεσαι και προηγείσαι. Αν θα μπω στο μετρό, αν θα κατέβω στο υπόγειο πάρκινγκ, αν θα καθίσω στον διάδρομο του θεάτρου ή θα φύγω από την παράσταση. Γοητευτικέ μου φόβε, έμαθα να σου μοιάζω, να σε νοιάζομαι. Έγινες η ζωή μου, όρισες τα μικρά και τα μεγάλα: από μια βόλτα με σκάφος μέχρι το ταξίδι με το αεροπλάνο. Βολικέ μου φόβε,είσαι ο λόγος που ζω, είσαι ο δίδυμος αδερφός του εγωισμού. Εγωισμός ή φόβος; Βρίσκεσαι δίπλα στην πιο όμορφη παραλία του Ιονίου, αλλά δεν θα μπεις στο βαρκάκι για να πας. Δεν θα πάει η παρέα, δεν σε νοιάζει. «Δεν φοβάμαι ακριβώς, φοβάμαι μήπως φοβηθώ».Με την επιλογή σου ορίζεις τις επιλογές των ανθρώπων γύρω σου. Ο φόβος σου γίνεται ιστός που στολίζει τις σχέσεις σας. Όλα περνούν από το φίλτρο του, είναι η δικαιολογία που όλοι αναγνωρίζουν και που εσύ προτάσσεις πρώτη. Βολικέ φόβε, φοβάμαι μη σε χάσω. Σε αγαπώ τόσο. Εσύ; Θα είσαι μαζί μου για πάντα; Θα μου δικαιολογείς τα λάθη; Θα με κρατήσεις στον αμνιακό σου σάκο; Έρχονται στιγμές που ο εγωισμός θα κάνει πίσω. Ο φόβος θα κάνει πίσω. Σε μια κρίση που σε ξεπερνά, σε μια απώλεια. Σε οτιδήποτε δεν περιστρέφεται γύρω από σένα. Μια αναγκαστική διαδρομή ως συνεπιβάτης σε ασθενοφόρο στην Ντόχα, μισή μέρα σ” ένα νοσοκομείο που άνδρες και γυναίκες δεν συναντιούνται. Εσύ έχεις την ευθύνη της γυναίκας που αναζητάς και δεν βρίσκεις. Κοιτάζεις γύρω σου κι ο φόβος δεν υπάρχει. Δεν σε παράτησε, κρύφτηκε για λίγο. Φοβάται πιο πολύ από σένα. Τέσσερις μήνες κουβαλούσα μια κήλη στον δίσκο ανάμεσα στους σπονδύλους Ο4 και Ο5. Στις πιο όμορφες επαγγελματικές μου στιγμές, σε ταξίδι στο εξωτερικό, σε φιλικές βραδιές. Πόνος πολύς, δεν λέω,αλλά και κύριος λόγος για να ορίζω τη ζωή των άλλων: πού θα κάτσω, πώς θα πάω, πώς θα με ρωτήσουν όλοι. Φόβε, που ξέρεις ότι είσαι ο φόβος του χειρουργείου, έγινες κήλη που κατσικώθηκες στο νεύρο μου και μου απαγορεύεις το περπάτημα. Σε προτιμώ, προτιμώ να σ” έχω, αποτελείς μια δικαιολογία. Είσαι η δικαιολογία μου για ό,τι δεν κάνω. Αγαπημένε φόβε, να σε συστήσω με έναν επιστήμονα. Που χωρίς δεύτερη κουβέντα θα σε διώξει: το χειρουργείο θα γίνει, είναι απλό, θα διαρκέσει 4,5 ώρες. Η κήλη που θα αφαιρούσε, είχε ήδη σπάσει και κομμάτια της θα καθίσουν σε άλλα νεύρα. Το χειρουργείο ολοκληρώθηκε, κολλήθηκες, ξύπνησες, όλα πήγαν καλά. Η ενηλικίωση έρχεται όταν το επιλέξεις. Όταν αισθανθείς ότι ο φόβος δεν σε κάνει ξεχωριστό, σε διατηρεί παιδί. Ένα ναρκισσιστικό, ανώριμο και κακομαθημένο παιδί. Φόβε, να σου συστήσω τον βράχο. Με λέει ήρωα αλλά δεν ξέρει ότι είναι η δική μου ηρωίδα. Πάντα. [Πηγή: www.doctv.gr]
Κυριακή στις 25 Απριλίου 2016

-…είναι  πολύ δύσκολο να μιλήσει ένας άνθρωπος γι΄αυτό που του συμβαίνει γι΄αυτό  που έχει ανάγκη ή αισθάνεται. Όλοι θέλουν  πάντα να μιλήσουν για τον άλλον.

-Η πραγματικότητα βελτιώνεται  σημαντικά όταν αποφασίζω  να απολαύσω αυτά που μπορώ, αντί να  υποφέρω επειδή δεν πραγματοποιείται μια  φαντασίωση ή μια αυταπάτη…στη ζωή μας ας κάνουμε το εφικτό …όσο γίνεται καλύτερο.

– …οι συμπτώσεις ήταν που έκαναν πιστούς τους προληπτικούς και  φανατικούς τους μυστικιστές.

-Internet: το άπειρο  χωρίς ιδιωτικούς χώρους.

Η σχέση  βοηθάει την προσωπική μας εξέλιξη να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας.

Το νόημα της σχέσης : όχι η σωτηρία αλλά

να μάθουν να συμφωνούν αντί να  μετατρέπονται  σε δικαστές ή να  πασχίζουν  να μεταμορφώσουν τον άλλον.

-το να βρούμε σύντροφο για το δρόμο δεν αρκεί: χρειάζεται επίσης να είναι ικανός να μας τροφοδοτήσει. Να αποτελεί, μάλιστα, αποτελεσματική βοήθεια για την  προσωπική μας ανάπτυξη.

-…ο έρωτας είναι μια σχέση με τον ίδιο μου τον εαυτό...

Αν δεν δείξω τον πραγματικό μου εαυτό, κανείς δεν μπορεί να μ΄αγαπήσει…θα αγαπήσουν τη μεταμφίεσή μου…κι αυτό  δε μου χρησιμεύει σε τίποτα.

Θύμωνε όλο  και περισσότερο. Έσφιγγε τις γροθιές και τα δόντια του με δύναμη, μέχρι να πονέσεις. Ποιον τιμωρούσε;

Έρωτας είναι να αγαπάς τις ομοιότητες και αγάπη να ερωτεύεσαι τις διαφορές

-…τα προβλήματα ενός ζευγαριού είναι  προβλήματα προσωπικά, τα οποία εκδηλώνονται στη σχέση.

Προβάλλω στον άλλον τις πλευρές του εαυτού μου που περισσότερο απορρίπτω

-Ένιωθε διαυγής και γαλήνιος, καθώς πετύχαινε να εκφράσει με λόγια την κατάστασή του… ήταν σε θέση να εκφράσει με λόγια την κατάστασή του…ήταν  σε θέση να ορίσει  την μοίρα του και,  από κει και πέρα ίσως  να  μπορούσε  και να την αλλάξει.

-βρίσκομαι  αντιμέτωπη με πολύ άσχημες πλευρές μου, που  αν ήμουν  μόνη δεν θα  είχαν την ευκαιρία  να βγουν στην επιφάνεια.

-…οι προβλέψιμες απαντήσεις σκιάζουν  το μέλλον της σχέσης

-Αμβρόσιος Μπιρς: «Αν θέλεις τα όνειρά σου να γίνουν  πραγματικότητα, ξύπνα»

-…συμπεριφορά του σέρφερ:  τα κύματα  είναι  που δείχνουν  το δρόμο, κι όχι  η ιδέα μου για το που πρέπει να φτάσω

-…αν  από παιδιά  καταλάβαμε πως δεν αρέσει στους γονείς μας να ζητάμε  περισσότερη  στοργή  μεγαλύτερη προσπάθεια  ή εντονότερη παρουσία, πιθανότατα  θα μάθουμε  να κρύβουμε  τις ανάγκες μας.

-Μου άρεσε πολύ η περιγραφή  της αμυντικής νευρωτικής συμπεριφοράς του μερικές φορές  χρησιμοποιούμε  για να κρύψουμε  ανάγκες  και συναισθήματα.

-…οι λέξεις μεταμορφώνουν…

-…είμαστε  ευάλωτοι, αλλά  όχι απαραίτητα εύθραυστοι

-…μια ταυτότητα  στα μέτρα  εκείνων  από τους οποίους νιώθουμε απόρριψη: τους γονείς μας

Η δομή  βασίζεται  στο παρελθόν, ενώ  η ουσία  είναι  πάντα παρούσα. Η δομή έχει σχέση  με το «προσπαθώ να κάνω» με την προσπάθεια. Αντιθέτως, η ουσία  δεν χρειάζεται προσπάθεια είναι  η μη πράξη. Η δομή πάντα αποσκοπεί σε κάτι, επιθυμεί κάτι, χρειάζεται κάτι πάντα πεινασμένη και ελλιπής. Η ουσία είναι γεμάτη, δεν χρειάζεται τίποτα. Η δομή κοιτάζει προς τα έξω.  Η ουσία εγκαθίσταται μέσα στον εαυτό της.

-«Σ’ αγαπώ όσο είσαι πλάϊ μου, αλλά αν φύγεις σίγουρα θα σε μισήσω» . Αυτό  δεν μπορεί  να είναι αγάπη. Αγάπη σημαίνει να μπορείς  να σκεφτείς τι χρειάζεται  ο άλλος και να  χαίρεσαι όταν είναι  καλά, όλα  αυτά εντελώς ανεξάρτητα από το αν  τον έχεις δίπλα σου.

-…στο μέλλον θα γίνει περισσότερο αποδεκτή η πιθανότητα ερωτικών σχέσεων με διαφορετικούς ανθρώπους… ασφαλώς και μπορούμε να αγαπάμε διαφορετικούς ανθρώπους ταυτόχρονα, ακόμα κι αν σχετιζόμαστε μαζί τους με διαφορετικούς τρόπους

Η προσωπικότητα που δημιουργούμε και χρησιμεύει για να  πετύχουμε την αγάπη των άλλων. Δημιουργούμε ένα προσωπείο και ταυτιζόμαστε μ΄αυτό. Σιγά σιγά ξεχνάμε  ποιοι είμαστε και τι πραγματικά θέλουμε.

-Στην προσπάθειά μας να πούμε όχι  στον πόνο, λέμε όχι  στον έρωτα και το χειρότερο: λέμε όχι  στον ίδιο μας τον εαυτό.

-Να σ΄αγαπώ με τα μάτια κλειστά

Σημαίνει να σ΄αγαπώ τυφλά

Να σ΄αγαπώ και να σε  βλέπω κατά πρόσωπο

Θα ήταν τρέλα…

Εγώ θα ήθελα να μ΄αγαπούν με τρέλα

-…αγάπη δεν σημαίνει  να σκεφτόμαστε  με τον ίδιο τρόπο ούτε να σ΄αγαπώ περισσότερο από τον εαυτό μου. Το  θέμα  είναι  να με σέβεσαι  όπως είμαι. Το θέμα  είναι να βλέπεις στον έρωτα, να αγαπάς με τα μάτια ανοιχτά.

-…η κίνηση  αποδοχής και ειρήνης – και τίποτ΄άλλο- που μπορεί να εκφέρει την πραγματική αλλαγή.

-Αν συνδυάσουμε αυτά τα δύο θέματα (αυτό της έλλειψης αποδοχής και αυτό  της αγκίστρωσης στις πεποιθήσεις μας), θα έχουμε το χάρτη των προβλημάτων του 90% των ζυγαριών.

-…από τη σύγχυση καταλήγουμε πάντα στη βεβαιότητα.

-Χρειάζεται να έχει κάνει κανείς πολλή δουλειά  για να  ξέρει τι  αισθάνεται  πραγματικά, και μόνο  μετά να αποφασίσει αν είναι  ή όχι  η κατάλληλη στιγμή να το πεί, να το δείξει, να το εκφράσει.

-…όταν  νιώθουμε χαρά δίπλα στον άλλον, έχουμε  την τάση να μοιραζόμαστε  τα περισσότερα πράγματα μαζί του, κι αυτή είναι μια εσωτερική απόφαση. Ούτε  έχει να κάνει με ποιον άνθρωπο  μένω, ούτε και γίνεται εκούσια. Είναι μάλλον κάτι που απλά ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, όταν αισθανόμαστε συνδεδεμένοι  με κάποιον κατά έναν διαφορετικό τρόπο.

-…δεν ξέρουμε να είμαστε παρόντες ούτε στον ίδιο μας τον εαυτό.

Τίποτα δεν  τελειώνει  με τη σχέση. Αντίθετα, όλα αρχίζουν, εκτός από ένα πράγμα: η φαντασίωση της ιδανικής και απροβλημάτιστης ζωής…

-…ένας σύντροφος στο δρόμο μου, στη ζωή, κάποιος που να με τρέφει  και με τη σειρά του να τρέφεται από την παρουσία μου. Αλλά πάνω απ΄όλα κάποιος που δεν θα  παρεμβαίνει στο δρόμο  της ζωής μου. Αυτό αρκεί.

Όταν χρειάζομαι τον άλλον για να ζήσω, η σχέση μετατρέπεται  σε εξάρτηση. Και  υπό εξάρτηση, επιλογές δεν μπορούν  να  γίνουν. Και  χωρίς επιλογή δεν υπάρχει  ελευθερία. Και χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει αληθινός έρωτας. Και χωρίς αληθινό  έρωτα μπορεί να υπάρχουν  γάμοι, αλλά  δεν υπάρχει σχέση.

-Κι εσύ μου ζητάς συγνώμη; Τί σημασία έχουν μερικά νομίσματα λιγότερα, αν χάρη σ΄εσένα και τη ρωγμή σου τα λουλούδια του δρόμου κάνουν πιο χαρούμενη τη διαδρομή μου;

-Εγώ είμαι αυτός που πρέπει  να ευγνωμονεί το ελάττωμά σου.

-…αν σου μίλαγα κάτω από το φως της μέρας, η τρομάρα δεν θα σ΄άφηνε να μ΄ακούσεις. Κι έχω ανάγκη να μ΄ακούσεις.

-Ή μήπως θα έπρεπε η Λάουρα, μαθαίνοντας για το ψέμα από το  στόμα του Φρέντυ, να  απαξιώσει τον Ρομπέρτο, αφήνοντας ένα ηθικό δίδαγμα για πόσο λίγο ταιριάζει η απάτη στον έρωτα;

https://searchingthemeaningoflife.wordpress.com

Γιάννα στις 24 Απριλίου 2016

«Από τα πολλά άτομα τα οποία είμαι, από τα οποία είμαστε, Δεν μπορώ να κατασταλάξω σε ένα μόνο. Έχουν χαθεί για μένα υπό την κάλυψη της ένδυσης Έχουν αναχωρήσει για μια άλλη πόλη.

Όταν τα πάντα φαίνεται να έχουν καθοριστεί για να με αναδείξουν ως νοήμων άνθρωπο, ο ανόητος που κρατώ μέσα μου κρυμμένο αναλαμβάνει να μιλήσει για εμένα. Σε άλλες περιπτώσεις, λαγοκοιμάμαι ανάμεσα σε ανθρώπους με κάποια διάκριση, και όταν καλώ τον θαρραλέο εαυτό μου, ένας δειλός εντελώς άγνωστος σε μένα τρέχει να καλύψει τον σκελετό μου με χίλιες καλές δικαιολογίες.

Όταν ένα αξιοπρεπές σπίτι τυλιχτεί στις φλόγες, αντί να καλέσω τον πυροσβέστη, ένας εμπρηστής εμφανίζεται στη σκηνή, και αυτός είναι εγώ. Δεν υπάρχει τίποτα που μπορώ να κάνω. Τι πρέπει να κάνω για να ξεχωρίσω τον εαυτό μου; Πώς μπορώ να συμμαζέψω τον εαυτό μου;

Όλα τα βιβλία που διάβασα είναι γεμάτα εκθαμβωτικές ηρωικές μορφές, γεμάτες αυτοπεποίθηση.

Πεθάνω με φθόνο για αυτές· και, σε ταινίες όπου σφαίρες πετούν στον άνεμο, ζηλεύω τους καουμπόηδες, θαυμάζοντας ακόμη και τα άλογα. Αλλά όταν καλώ το τολμηρό μου είναι, έρχεται ο παλιός τεμπέλης εαυτός, και έτσι ποτέ δεν ξέρω ποιος είμαι ακριβώς, ούτε πόσοι είμαι, ούτε πόσοι θα είμαστε.

Θα ήθελα να είμαι σε θέση να αγγίξω ένα κουδούνι και να προσκαλέσω τον πραγματικό εαυτό μου, γιατί αν χρειάζομαι τον πραγματικό εαυτό μου, δεν πρέπει να εξαφανιστώ.

Ενώ γράφω, βρίσκομαι μακριά· και όταν γυρίσω, έχω ήδη φύγει. Θα ήθελα να δω αν το ίδιο συμβαίνει και σε άλλους ανθρώπους όσο και σε μένα, για να δούμε αν υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι όσοι εγώ είμαι, και αν μοιάζουν στον εαυτό τους με τον ίδιο τρόπο.

Και όταν σιγουρευτώ, μαθαίνω τόσο ωραία πράγματα που, όταν προσπαθώ να εξηγήσω τα προβλήματα μου, θα μιλάω για γεωγραφία».

 

 

Γιάννα στις 24 Απριλίου 2016

Από την Ιωάννα

Με τρεμάμενη φωνή ο Φιντέλ Κάστρο εκφώνησε την αποχαιρετιστήρια ομιλία του στο συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας λέγοντας στα μέλη του συνεδρίου πως σύντομα θα πεθάνει. Παράλληλα, ο Kάστρο κάλεσε τα μέλη του Κόμματος να «βοηθήσουν ώστε οι ιδέες του να παραμείνουν ζωντανές».

«Σύντομα θα είμαι 90 χρονών», είπε ο Κάστρο, στη μεγαλύτερης διάρκειας δημόσια εμφάνιση που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια « για όλους έρχεται η ώρα μας, αλλά οι ιδέες των Κουβανών Κομμουνιστών θα παραμείνουν ως απόδειξη σε αυτόν τον πλανήτη ότι αν λειτουργήσουν με θέρμη και αξιοπρέπεια, μπορούμε να πράξουμε  τα υλικά και τα πολιτιστικά αγαθά που χρειάζονται οι άνθρωποι. Και πρέπει να πολεμήσουμε χωρίς ανακωχή για την απόκτησή τους», υπογράμμισε ο Φιντέλ Κάστρο. .

Ο 89χρονος ιστορικός ηγέτης της χώρας αποθεώθηκε από τα μέλη του κόμματος, που φώναζαν ρυθμικά το μικρό του όνομα, σύμφωνα με τα κρατικά ΜΜΕ, που μετέδωσαν μαγνητοσκοπημένη την εκδήλωση. Φορώντας φόρμα και μιλώντας καθιστός, η φωνή του Κάστρο ήταν δυνατή αλλά ενίοτε έτρεμε, ενώ έκανε παύσεις για να ρίξει μια ματιά στο χειρόγραφο της ομιλίας του, ενώ ευχαρίστησε όλα τα μέλη του κόμματος που συγκεντρώθηκαν για την ομιλία του.

Σταυρούλα στις 20 Απριλίου 2016

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του χαρίζεις αγκαλιές και χάδια και να τον φροντίζεις. Για να ξέρει τι επιτρέπεται στους άλλους , όχι λιγότερα, και σε αυτούς να δίνει τα πιο πολλά, τα πιο ιδιαίτερα και τα πιο ξεχωριστά.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του προσφέρεις ταξίδια, από αυτά που κάνεις με κλειστά μάτια. Να τον αφήνεις να ταξιδεύει με όλες του τις αισθήσεις. Να μυρίζει μυρωδιές, να γεύεται γεύσεις, να βλέπει εικόνες, να αγγίζει σώματα και να ακούει μελωδίες που κανείς δεν μύρισε, δεν γεύτηκε, δεν είδε, δεν άγγιξε και δεν άκουσε… γιατί είναι ο μόνος που κατάφερε να ταξιδέψει ως εκεί.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον σκορπίζεις στα χθες και τα αύριο. Να τον αφήνεις να απολαμβάνει το τώρα. Μην δίνεις χώρο σε κανένα νοσταλγικό παρελθόν και σε κανένα φοβισμένο μέλλον. Να τον αγαπάς για το «εδώ» του και το «τώρα».
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του δίνεις ευκαιρίες και ανάσες . Ευκαιρίες ακατόρθωτες για τους άλλους και ανάσες βαθιές, κοφτές, της έκπληξης και του θάρρους.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να τον αφήνεις να παίζει σε γειτονιές με άλλα παιδιά και αν δεν βρίσκεις παιδιά να ψάχνεις να του βρεις για νέες γειτονιές .
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του επιτρέπεις να ονειρεύεται και όταν τα όνειρα του παύουν να έχουν χρώμα να του αλλάζεις βλέμματα και όψεις.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον χαραμίζεις σε αγκαλιές που είναι αλλού από το «εκεί» του. Ευκαιριακές και επιφανειακές αγκαλιές να μην του προσφέρεις.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του μαθαίνεις συναισθήματα. Να ξέρει τι είναι πόνος, τι είναι γέλιο, τι είναι ερωτάς και δάκρυ. Και να μάθαίνει να επιλέγει από μόνος του τι θέλει και για τι ψάχνει.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον κουράζεις στις σκέψεις και τα ενδεχόμενα. Να του χαρίζεις αυθόρμητες στιγμές χωρίς δεύτερες και τρίτες σκέψεις.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην του σβήνεις τα σημάδια, τις πληγές και τις ρυτίδες. Γιατί αυτά είναι οι αναμνήσεις που έζησε, οι χαρές και τα πάθη που ένιωσε, οι άνθρωποι που συνάντησε. Όλα αυτά τον έφεραν στο «σήμερα» του. Μην του τα σβήνεις.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην του κρατάς μυστικά. Μοιράσου μαζί του την δική σου «αλήθεια». Να του λες τους φόβους σου, τις σκέψεις σου, τους στόχους σου, όλα όσα η καρδιά θα ακούσει και θα σε πάει εκεί που θες.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον βολεύεις σε στριμωγμένες γωνιές και σε καλούπια. Να τον περπατείς σε αλάνες και σε δρόμους που ο αέρας είναι καθαρός και οι άνθρωποι αλητεύουν κάτω από αστέρια και ήλιους.
Να αγαπάς τον εαυτό σου, να του το λες κάθε μέρα πόσο πολύ τον αγαπάς. Να τα ακούει, να το θυμάται για να μπορείς και εσύ να θυμάσαι πως αν δεν αγαπήσεις εσύ τον εαυτό σου, κανένας δε θα βρεθεί να το κάνει για εσένα.

______________
Πηγή: maroverli.com
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Γιάννα στις 19 Απριλίου 2016

Aπό τον Πέτρο

Η ιστορία περιγράφεται στα τέλη φθινοπώρου του 1896 στο μικρό χωριό Κρόουθορν της κομητείας του Μπέρκσαϊρ. Ο δόκτορας Τζέϊμς Μάρεϊ, ο επιμελητής έκδοσης του Αγγλικού Λεξικού της Οξφόρδης, ταξίδεψε πενήντα μίλια με το τρένο από την Οξφόρδη για να συναντήσει ένα αινιγματικό άτομο με το όνομα δόκτορας Γ. Τ. Μαϊνορ, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο παραγωγικούς των χιλιάδων εθελοντών συνεργατών της δημιουργίας του λεξικού. Επί σχεδόν είκοσι χρόνια αυτοί οι δύο άντρες αλληλογραφούσαν για τα πιο λεπτά σημεία της Αγγλικής Λεξικογραφίας, αλλά δεν είχαν συναντηθεί ποτέ. Ο δόκτορας Μαϊνορ δεν ήθελε να αφήσει το σπίτι του στο Κρόουθορν για να πάει στην Οξφόρδη. Δεν έδινε καμία εξήγηση, αλλά έλεγε ότι λυπόταν. Ο δόκτορας Μάρεϊ, που ήταν πλήρως αφοσιωμένος στα καθήκοντά του στην έδρα σύνταξης του λεξικού, στο περίφημο Σκρηπτόριο της Οξφόρδης, ήθελε από καιρό να δει και να ευχαριστήσει τον μυστηριώδη και παράξενο βοηθό του. Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1890, όταν κόντευε να ολοκληρωθεί το μισό λεξικό, ο Μάρεϊ αποφάσισε να επισκευθεί τον Μαϊνορ για να αναγνωριστεί κι αυτός για το πολύτιμο έργο τους. Ο Μάρεϊ πήρε την απόφαση και έστειλε ένα τηλεγράφημα· ο δόκτορας Μαϊνορ, αφού το παρέλαβε, έστειλε ο ίδιος τηλεγράφημα με το επόμενο ταχυδρομείο λέγοντας ότι τον περίμενε. ‘Εξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό περίμεναν τον Μάρεϊ μια κλειστή τετράτροχη άμαξα (Λαντό) και ένας αμαξάς με στολή και κίνησαν πρός τα μονοπάτια της εξοχής του Μπέρκσαϊρ. Ύστερα από είκοσι λεπτά η άμαξα κατέληξε σε μια τεράστια και αποκλεισμένη έπαυλη. Ένας σοβαρός υπηρέτης οδήγησε τον λεξικογράφο στον πάνω όροφο σ’ ένα αναγνωστήριο με βιβλία όπου, πίσω από ένα τεράστιο γραφείο, καθόταν ένας επιβλητικός άντρας. Ο δόκτορας Μάρεϊ υποκλήθηκε με σοβαρότητα λέγοντας: «Είμαι ο δόκτορας Τζέϊμς Μάρεϊ, από την φιλολογική Εταιρεία του Λονδίνου, επιμελητής της έκδοσης του Αγγλικού Λεξικού της Οξφόρδης και είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου που σας γνωρίζω… Υποθέτω ότι πρέπει να είστε ο πιο επιμελής συνεργάτης μου, ο δόκτωρας Γ. Τ. Μαϊνορ.» Ακολούθησε σύντομη παύση. Βήματα ακούστηκαν στο διάδρομο. Ένας απόμακρος κρότος κλειδιών και μετά ο άντρας πίσω από το γραφείο μίλησε: «Λυπάμαι, κύριε, αλλά σφάλλετε. Εγώ είμαι ο διευθυντής του Μπρόντμουρ, του Ασύλου Φρενοβλαβών Εγκληματιών. Ο δόκτορας Μαϊνορ βρίσκεται εδώ και είναι τρόφιμος, είναι ασθενής μας εδώ και είκοσι χρόνια. Είναι ο παλαιότερος φιλοξενούμενός μας…» Μολονότι τα επίσημα κυβερνητικά έγγραφα που σχετίζονται με την υπόθεση αυτή είναι απόρρητα, έμειναν κλειδωμένα για περισσότερο από έναν αιώνα. Η ιστορία φόνου και παραφροσύνης που παρακολουθεί τη δημιουργία του Αγγλικού Λεξικού της Οξφόρδης ξεδιπλώνεται στο βιβλίο του Σαϊμον Γουιντσέστερ (Simon Winchester) «ο Καθηγητής και ο Τρελός» από τις εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ.

 

Του Δημήτρη Παναγιωτάκου, στο Ορόγραμμα αρ. 136 Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2016

Γιάννα στις 17 Απριλίου 2016

Οι υποσημειώσεις, λοιπόν, των ταξιδιών, όπως γράφτηκαν επιτόπου στο μπλοκάκι μου. Αρπάγματα τόπων και τοπίων, όπως το σκίτσο ή η ακουαρέλα των ζωγράφων, μια περιδιάβαση:

«Ταξιδεύοντας εξερευνούμε φυσικά τοπία, αλλά ουσιαστικά εξερευνούμε ανθρώπινα. Ψάχνουμε τον άνθρωπο, ψαχνόμαστε. Oταν επισκεπτόμαστε έναν τόπο, επισκεπτόμαστε τον εαυτό μας. Ο Τζον Στάινμπεκ έγραφε: «Eνα ταξίδι είναι από μόνο του σαν ένα πρόσωπο που κανένα δεν μοιάζει μ” ένα άλλο. Υστερα από καιρό βλέπουμε πως εμείς δεν πάμε ταξίδι, το ταξίδι μάς πάει»».
«Απίθανη διαδρομή μέσα στο δάσος από τον παλιό δρόμο Ταξιάρχης – Αρναία, στη Χαλκιδική. Ονειρική αγκαλιά οι οξιές, οι δρύες, οι καστανιές, με ξέφωτα ωραίας θέας».
«Η Σχοινούσα είναι τόσο μικρή, που από τους δύο λόφους με τους ανεμόμυλους στην κορυφή, η θέα της χωρά στα μάτια σου. Εδώ και λίγες ημέρες μια μικρή «Χαρά» ήρθε στο μικρό νησί. Η Λίλα κατέβηκε από τις κορφές του Καρπενησιού για να ανοίξει το παλιό καφενείο στον γενέθλιο τόπο της γιαγιάς της και οι λιγοστοί μόνιμοι κάτοικοι κάνουν πραγματικά χαρές. Το καφενείο έχει όλα τα χαρακτηριστικά της Σχοινούσας. Γαλάζιο, μικρό και καλόγουστο. Εκατόν πενήντα κάτοικοι τον χειμώνα, αλλά το νησί είναι όλο ζωντάνια και νεανικότητα».
«Η Ικαρία κερδίζει τη ζωντάνια και τη νεανικότητα επιδιώκοντας την αυτάρκεια. «Παλεύω με τα αγριόχορτα» μας λέει ο Λευτέρης Τρικεριώτης. «Εχω ανάγκη να βρίσκω έξω στη φύση ένα μέρος της τροφής μου και να έχω κάποια αυτάρκεια. Επανεκτιμάμε την ποιότητα της ζωής με την ποιότητα της τροφής». Αυτή είναι βασική συνιστώσα της προσωπικότητας και του χαρακτήρα της Ικαρίας. Την ψυχανεμίζεται ο επισκέπτης, αλλά δεν τη βλέπει. Πρέπει να αφήσει το αυτοκίνητο και να την αναζητήσει στα σοκάκια ανάμεσα στα αγροκτήματα. Κι όταν τη βρει, θα καταλάβει ότι η περίφημη μακροζωία των ανθρώπων στην Ικαρία είναι συνυφασμένη με την ολιγάρκεια και το γλέντι που καταλήγει το ξημέρωμα στον περίπλοκο ικαριώτικο χορό».
«Στη γειτονιά της Ικαρίας, η παραλία του Πετροκοπιού στους πολυσχιδείς Φούρνους με το βυζαντινό λατομείο, είναι σπαρμένη βότσαλα, κολόνες, θρούμπι και θυμάρι».
«Το καλοκαίρι αποτραβιέται όπως το κύμα από τα βότσαλα. Με ένα τραγούδι».
«Το είπε κι αυτό ο παππούς Νίκος Καζαντζάκης: «Κάθε άρτιος ταξιδευτής δημιουργεί πάντα τη χώρα που ταξιδεύει»».
«Συμβαίνει συχνά στο Λιβυκό πέλαγος, οι δέσμες αχτίδων του ήλιου να διαπερνούν τα σύννεφα και να χαϊδεύουν τη θάλασσα, σαν φωτεινά πλοκάμια μυθικού χταποδιού. Τα βλέπεις από τους δρόμους των τραγουδιών των Λευκών Ορέων».
«Ενα από τα μικρά θαύματα της ελληνικής διατροφικής παράδοσης είναι η ελαϊκή, αυτό το τόσο ιδιαίτερο τυρί που ετοιμάζεται μόνο στην Κάσο. Ξερή μυζήθρα «ψημένη» μέσα σε αγνό βούτυρο. Και η σιτάκα, η κρέμα του αφυδατωμένου γάλακτος, υπάρχει μόνον εδώ. Πουθενά αλλού. Δύο μοναδικά τυριά επάνω σε έναν βράχο με λιγοστά χόρτα της άνοιξης, καταμεσής της θάλασσας. Δεν είναι θαύμα;».
«»Τα απλά πράγματα είναι που ενώνουν τους ανθρώπους» μου είπε ο καθηγητής Βασίλης Λαμπρινουδάκης έπειτα από μια ξενάγηση στον Ναό της Δήμητρας στον Γύρουλα, μπροστά στο στρωμένο τραπέζι στο μητάτο του Γιάννη Κάγκανη στα Πλατάνια, στην ενδοχώρα της Νάξου, στη σκιά του Ζα.

Ο πολιτισμός της καθημερινής ζωής σε όλο του το μεγαλείο».

«Η μοίρα του Καρπάθιου πελάγους είναι αποτυπωμένη πάνω στη Μοίρα, το ερημονήσι απέναντι σε ένα από τα ακρογιάλια του Αφιάρτη της Ανεμόεσσας Καρπάθου. Εκεί οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τα θεμέλια μιας αγροικίας και έσπαγαν το κεφάλι τους να μαντέψουν τι γύρευε ένα κτίσμα πάνω στο νησάκι. Μέχρι που είδαν έναν παράκτιο ψαρά να αράζει τη βάρκα του, να βγαίνει έξω με ένα κουτάλι και ένα καλάθι και να αρχίζει να μαζεύει το αλάτι. Την εποχή του βασιλιά Μίνωα ήταν λευκό χρυσάφι, όχι επειδή απλώς νοστίμευε τα φαγητά, αλλά κυρίως επειδή τα συντηρούσε, μαζί με τη δυνατότητα μεγάλων πλόων. Το αλάτι έθρεψε τη θρυλούμενη θαλασσοκρατορία του Μίνωα και τα μεγάλα ταξίδια».
«Είπε ο Ντάνιελ Εγκνέους, σουηδός εικαστικός καλλιτέχνης: «Κάθε καινούργια πόλη είναι μια νέα έμπνευση. Αλλά είμαι πάντοτε περαστικός. Αυτό ίσως ακούγεται μελαγχολικό για κάποιους, αλλά για μένα είναι υπέροχο, γιατί όλα με εκπλήσσουν και με συναρπάζουν σαν να είναι η πρώτη φορά»».

* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 10 Απριλίου 2016

Γιάννα στις 17 Απριλίου 2016

Με αφορμή τη συμπλήρωση των 400 χρόνων από το θάνατό του Ουίλιαμ Σέξπιρ, το Εθνικό Θέατρο τοποθετεί ηθοποιούς, σκηνοθέτες και μεταφραστές μέσα σε ένα κοντέινερ, στο κέντρο της πόλης και προσκαλεί τους Αθηναίους σε ένα συναρπαστικό ποιητικό ταξίδι.

Μέσα στην πρωτότυπη εγκατάσταση ζωντανεύουν αποσπάσματα από τα σημαντικότερα έργα του κορυφαίου θεατρικού συγγραφέα, από τις 11:00 το πρωί έως τις 23:00. Ο Άμλετ, ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα, ο Ριχάρδος Γ΄, η Λαίδη Μάκβεθ, ο βασιλιάς Ληρ, η Οφηλία, συναντιούνται στο μικρό δωμάτιο και κάνουν παρέα μαζί μας, μεταμορφώνοντας την πλατεία Ομονοίας σε μια μεγάλη λυρική γιορτή.

10 πράγματα που (ίσως) δεν γνωρίζετε για τον Σέξπιρ:

-Η αγγλική γλώσσα χρωστάει μεγάλο μέρος των λέξεων και φράσεών της στη συγγραφική του έμπνευση.

-Οι γονείς του δεν γνώριζαν γραφή και ανάγνωση και, κατά πάσα πιθανότητα, ούτε και τα παιδιά του.

-Κανείς δεν γνωρίζει τι έκανε από το 1585 έως το 1592. Οι ιστορικοί αδυνατούν να βρουν οποιοδήποτε στοιχείο για εκείνη την περίοδο της ζωής του.

-Είχε τουλάχιστον 6 διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους υπέγραφε: Willm Shakp, Shakesper, Shakespere, Shexpere, Shackspere, Shaxspe.

-Αν θέλουμε να μπλέξουμε το έργο του με τα μαθηματικά θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως έγραφε 1,5 έργο κάθε χρόνο.

-Σε μια εποχή που δεν υπήρχαν λεξικά, χρησιμοποίησε πάνω από 17000 διαφορετικές λέξεις, εντυπωσιακός αριθμός, 4 φορές πολλαπλάσιος από τις λέξεις που χρησιμοποιούσαν οι μορφωμένοι της περιόδου. 7000 λέξεις στα έργα του χρησιμοποιήθηκαν μόνο μία φορά.

-Ο Βολταίρος υπήρξε μεγάλος πολέμιός του και τον αποκαλούσε «μεθυσμένο αγροίκο».

-Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε 80 γλώσσες, ακόμα και στη διάλεκτο των Klingon από το Star Trek.

-Η σύζυγός του είχε ακριβώς το ίδιο όνομα με την σημερινή ηθοποιό του Hollywood, Anne Hathaway.

-Ο Άμλετ είναι το πιο μεγάλο του έργο, η παράσταση του οποίου διαρκεί περίπου 4 ώρες.

Info: 12 ώρες στο δωμάτιο του Σέξπιρ, 23 Απριλίου, 11:00-23:00, Πλατεία Ομονοίας, Ελεύθερη είσοδος

Γιάννα στις 17 Απριλίου 2016

Open House σημαίνει ότι επί δύο ημέρες η πόλη μας γίνεται ένα μεγάλο μουσείο που μας καλεί να εξερευνήσουμε ιδιαίτερα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια και την αρχιτεκτονική τους.

Η ιδέα είναι απλή: 91 σημαντικά κτίρια και χώροι στην Αθήνα ανοίγουν τις πόρτες τους για ένα σαββατοκύριακο και 450 εθελοντές, στην πλειοψηφία τους αρχιτέκτονες και φοιτητές αρχιτεκτονικής, περιμένουν να μας ξεναγήσουν και να μας μάθουν την ιστορία που κρύβεται πίσω από κάθε κτίριο και τη δημιουργία του.

Στη λίστα περιλαμβάνονται κτίρια όπως: το Δημαρχείο της Αθήνας, το Μουσείο της Πόλης των Αθηνών, το Μπάγκειο, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το Δημοτικό θέατρο Πειραιά, το Μουσείο Βορρέ, το Εβραϊκό μουσείο, κ.ά. Για να συμμετέχουμε στις ξεναγήσεις πρώτα βρίσκουμε στο πρόγραμμα το κτίριο που μας ενδιαφέρει. Πάμε εκεί την ημέρα και ώρα που λέει το πρόγραμμα.

Ο θεσμός είναι διεθνής και ξεκίνησε με σκοπό την ανάδειξη και προώθηση της αρχιτεκτονικής, ενώ στην Αθήνα πραγματοποιείται για τρίτη χρονιά. Στο διήμερο υπάρχουν και παράλληλες δράσεις, ξεναγήσεις με ποδήλατα, ξεναγήσεις σε σταθμούς ΜΕΤΡΟ και ΗΣΑΠ ή διαγωνισμός φωτογραφίας και η γιορτή κλείνει όπως κάθε χρόνο με ένα μεγάλο πάρτι.

Info: Open House Athens, 15-17 Απριλίου 2016, σε διάφορα μέρη της Αθήνας. Είσοδος δωρεάν

Κυριακή στις 11 Απριλίου 2016

Εγράφη έπειτα από ανάγνωσιν περιγραφής της ζωγραφιάς
«Ο Οιδίπους και η Σφιγξ» του Γουστάβου Μορώ.

Επάνω του η Σφιγξ είναι πεσμένη
με δόντια και με νύχια τεντωμένα
και μ’ όλην της ζωής την αγριάδα.
Ο Οιδίπους έπεσε στην πρώτη ορμή της,
τον τρόμαξεν η πρώτη εμφάνισή της —
τέτοια μορφή και τέτοιαν ομιλία
δεν είχε φαντασθή ποτέ έως τότε.
Μα μ’ όλο που ακκουμπά τα δυο του πόδια
το τέρας στου Οιδίποδος το στήθος,
συνήλθε εκείνος γρήγορα — και διόλου
τώρα δεν την φοβάται πια, γιατί έχει
την λύσιν έτοιμη και θα νικήση.
Κι’ όμως δεν χαίρεται γι’ αυτήν την νίκη.
Το βλέμμα του μελαγχολία γεμάτο
την Σφίγγα δεν κυττάζει, βλέπει πέρα
τον δρόμο τον στενό που πάει στας Θήβας,
και που στον Κολωνό θ’ αποτελειώση.
Και καθαρά προαισθάνεται η ψυχή του
που η Σφιγξ εκεί θα τον μιλήση πάλι
με δυσκολώτερα και πιο μεγάλα
αινίγματα που απάντησι δεν έχουν.

kavafis.gr

Γιάννα στις 10 Απριλίου 2016

Ζήτω η οικειότητα!

Η κατανόηση μας φέρνει πιο κοντά. Αυτό είναι το πόρισμα μιας νέας έρευνας η οποία εξετάζει τα ανθρώπινα συναισθήματα και την έλξη ή απώθηση που νιώθουμε για κάποιον, σε σχέση με την ικανότητά μας να επικοινωνούμε αποτελεσματικά. Η έρευνα διαπιστώνει ότι η συναισθηματική μας κατανόηση έχει άμεση σχέση με την έλξη. Η έλξη αυτή δεν σημαίνει απαραιτήτως ερωτική σχέση: μπορεί να είναι απλώς κάποιος που βρίσκεται στο κοντινό μας περιβάλλον και μας κατανοεί, δημιουργώντας μας έτσι ένα αίσθημα οικειότητας.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Σίλκε Άντερς του Τμήματος Νευρολογίας του Πανεπιστημίου του Λίμπεκ, δημοσίευσαν την έρευνα στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS). Οι επιστήμονες πειραματίστηκαν με 92 άνδρες και γυναίκες εθελοντές προκειμένου να ανακαλύψουν περισσότερα για αυτή τη διαδικασία και βρήκαν ότι οι άνθρωποι έλκονται σε μεγαλύτερο βαθμό από άτομα τα οποία τους επιτρέπουν να κατανοήσουν καλύτερα τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά τους, πράγμα που τους προκαλεί εσωτερική ευχαρίστηση.

Η διαδικασία είναι ψυχολογική αλλά και νευροβιολογική αφού ο εγκέφαλος διαθέτει ένα μηχανισμό που ωθεί τους ανθρώπους να επιλέγουν φίλους, συντρόφους και συνεργάτες, των οποίων τα συναισθήματα μπορούν να διακρίνουν και να κατανοήσουν πιο εύκολα. Με λίγα λόγια το κύκλωμα ανταμοιβής-απόλαυσης του εγκεφάλου ενισχύει την έλξη μας για τον άλλο, και αυτή η απόλαυση που παίρνουμε όταν κάποιος μας κατανοεί συναισθηματικά, δεν είναι διόλου επιφανειακή αφού έτσι δημιουργούμε πιο ισχυρούς δεσμούς, είτε ερωτικούς, είτε φιλικούς ή επαγγελματικούς.

Κατανοείτε και αγαπάτε αλλήλους.

[Πηγή: www.doctv.gr]

 

 

Γιάννα στις 10 Απριλίου 2016

Δεν ξέρω για σας , αλλά εγώ πάντως φοβάμαι πολύ και χωρίς τους Τζιχαντιστές.

Φοβάμαι ας πούμε, να μην υπογράψω, την καινούρια σύμβαση εργασίας που μας έφερε ο εργοδότης.

Φοβάμαι να διεκδικήσω δικαστικά, τα δεδουλευμένα που μου χρωστάνε.

Φοβάμαι τη «δικαιοσύνη» τους.

Φοβάμαι τη μισθωτή σκλαβιά, αλλά φοβάμαι και την ανεργία

Φοβάμαι τις επιθέσεις εκλεκτών στο μετρό.

Φοβάμαι να πιω νερό στις Σκουριές.

Φοβάμαι το: «ζητείται νέα και εμφανίσιμη…» στις αγγελίες που διαβάζει η κόρη μου.

Φοβάμαι το δελτίο ειδήσεων και την «έγκριτη δημοσιογραφία».

Φοβάμαι τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.

Φοβάμαι τις ουρές στα ΑΤΜ, τις κλειστές τράπεζες, αλλά και τις ανοιχτές τράπεζες.

Φοβάμαι τον ταχυδρόμο. Φοβάμαι να ανοίξω τον φάκελο.

Φοβάμαι τις ομοιόμορφες ντομάτες.

Φοβάμαι, όταν μου λένε στο τηλέφωνο, ότι η συνομιλία μας καταγράφεται.

Φοβάμαι την κατάργηση του ασύλου.

Φοβάμαι την κατάργηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Φοβάμαι τις πλαστικές χειροπέδες.

Φοβάμαι τη Μαριάννα Βαρδινογιάννη, τον Σάκη Ρουβά και τον μητροπολίτη Άνθιμο.

Φοβάμαι όταν ακούω τη λέξη πατρίδα.

Φοβάμαι όταν κατεβαίνουν θεατρικές παραστάσεις.

Φοβάμαι τη στιγμή, που οι ματατζήδες, βάζουν τις αντιασφυξιογόνες μάσκες τους.

Φοβάμαι τους σωτήρες και τους πολίτες που τους εμπιστεύονται.

Φοβάμαι όταν ακούω να μου λένε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική.

Μα πιο πολύ φοβάμαι, μη συνηθίσω τους φόβους μου

Από Marios Marli

 

 

Γιάννα στις 10 Απριλίου 2016

Δεν έχει μαθήματα ή διάβασμα. Ούτε καν θρανία. Μόνο κήπους με φυτά, θερμοκήπια και ζωάκια της φάρμας. To Nursery Fields Forever είναι ένα μέρος όπου μαθαίνει στα παιδιά πως να είναι κοντά στη φύση αλλά και το πώς να την καλλιεργούν. Το σχολείο βρίσκεται στη Ρώμη και πήρε το Α’ βραβείο στον διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό AWR.

Εδώ ο σκοπός δεν είναι να μάθουν τα παιδιά εγκυκλοπαιδικά πράγματα αλλά μέσα από την ίδια τους την επαφή με τη φύση, να αποκτήσουν γνώσεις, υπευθυνότητα και εμπειρίες από πρώτο χέρι. Το τι σημαίνει η καλλιέργεια των λαχανικών, πως περιποιείται κανείς ένα ζωάκι φάρμας αλλά και πως λειτουργούν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, είναι μόνο λίγα από αυτά που μαθαίνουν τα πιτσιρίκια στο οικολογικό αυτό σχολείο, που λειτουργεί αποκλειστικά με φωτοβολταϊκά και ανεμογενήτριες. Εδώ δεν υπάρχει τυπικό ωράριο ούτε πρόγραμμα μαθημάτων. Μόνο καλλιέργεια της ελευθερίας αλλά και της υπευθυνότητας που τη συνοδεύει. Έτσι τα παιδιά διαχειρίζονται μόνα τους, υπό την καθοδήγηση των δασκάλων, το ζήτημα της τροφής και της ανάπτυξης, μέσα από μια νέα, ολιστική προσέγγιση που συνδυάζει τη φύση με την καλλιέργεια τροφίμων.

Παιχνίδι, φύση και τεχνική συνδυάζονται μέσα σε φυτώρια γεμάτα λαχανικά. Η ανάπτυξη των παιδιών ενθαρρύνεται και μέσα από την αλληλεπίδρασή τους με τα ζώα. Τα παιδιά αποκτούν δεξιότητες, ενθαρρύνονται και παίρνουν ευθύνες και πρωτοβουλίες, μέσα σε έναν τόπο που κάνει τα πάντα να μοιάζουν με παιχνίδι. Ακόμα και παθητικά, παιδιά και βρέφη μπορούν να ωφεληθούν από  περιβάλλον του σχολείου -  φάρμας. Η επαφή με τα ζώα ωφελεί την χαλάρωση, ενισχύει την περιέργεια των μικρών αλλά «εκπαιδεύει» και το ανοσοποιητικό σύστημα να αντιστέκεται στα σε πολλά αλλεργιογόνα.

Το Nursery Fields Forever διεκδικεί χώρο ώστε το νηπιαγωγείο να μην είναι απλώς ένα μέρος όπου οι μεγάλοι κρατάνε και απασχολούν τα παιδιά αλλά ένα μέρος όπου τα ίδια τα παιδιά θα μεγαλώνουν και θα βελτιώνουν τους εαυτούς τους. Τα κλασικά συστήματα παιδείας με τα προκατασκευασμένα «one size» προγράμματα για όλους, θα μπορούσαν να μάθουν πολλά από αυτό.

 

 

Μαράκι στις 8 Απριλίου 2016

Υδατογραφίες της διάσημης εικονογράφου Snezhana Soosh (https://www.instagram.com/vskafandre/)

http://fanpage.gr

12725169_192706117762277_2059483478_n

36111523354676_553382423_n

 

 

 

 

Γιάννα στις 5 Απριλίου 2016

Όποιος ψάχνει βρίσκει! Το πιστεύω ακράδαντα, και ισχύει όχι μόνο για αντικείμενα, αλλά και για ιδιότητες και ποιότητες! Έτσι, όποιος ψάχνει τρόπους για να είναι χαρούμενος και θετικός άνθρωπος, θα τους βρει! Να θυμάστε όμως, η χαρά και η ευτυχία δεν είναι κάτι που έρχεται και μας χτυπά την πόρτα, εμείς του ανοίγουμε και το καλωσορίζουμε και αυτό ήταν. Η χαρά και η ευτυχία πηγάζουν από μέσα μας. Είναι θέμα επιλογής και όχι τύχης. Πώς να επιλέξετε να είστε πιο χαρούμενοι και πιο θετικοί; Κάνοντας καθημερινά θετικές σκέψεις! Βγάλτε από το μυαλό σας τις παρακάτω 30 σκέψεις και θα δείτε τεράστια διαφορά!

1. Ξεκολλήστε από το παρελθόν και μην το αναμηρυκάζετε.

Το παρελθόν του καθενός από εμάς είναι γεμάτο με θετικά, με αρνητικά, με ωραία ή άσχημα συναισθήματα, καλές ή κακές εμπειρίες- για τον καθένα οι δόσεις είναι διαφορετικές. Σίγουρα το παρελθόν μας καθορίζει ποιοι είμαστε σήμερα, δε πρέπει όμως να μας περιορίζει. Έτσι, αντί να αναμασάτε τα αρνητικά –ή ακόμα και τα θετικά που κάποτε υπήρχαν αλλά δεν υπάρχουν τώρα-, αποδεχτείτε το, συμφιλιωθείτε μαζί του και ζήστε το παρόν σας δίνοντάς του σημασία.

 

2. Μάθετε να χαίρεστε με όσα έχετε και μη γκρινιάζετε για όσα δεν έχετε.

Αυτό είναι ένα βασικό μάθημα προσωπικής ευγνωμοσύνης. Η χαρά ξεκινάει με το να εκτιμάει και να χαίρεται κανείς με αυτά που έχει. Εννοείται ότι πάντα θα πρέπει να βάζουμε στόχους και να επιθυμούμε τη βελτίωσή μας, αλλά όχι με το να διαγράφουμε το ‘εδώ και τώρα’ της ζωής μας.

 

3. Μάθετε να περνάτε ποιοτικό χρόνο με τον εαυτό σας.

Μάθετε να αγαπάτε τον εαυτό σας αντί να ζορίζεστε να σας αγαπήσουν οι άλλοι. Μάθετε να περνάτε όμορφα και όταν είστε μόνοι σας. Αφεθείτε στο να σκεφτείτε, να ονειροπολήσετε, να κάνετε μια βόλτα στη φύση, να διαβάσετε κάτι όμορφο. επενδύοντας θετικά στον εαυτό σας επενδύετε και στην κοινωνικότητά σας. Συνδεθείτε με τον εσωτερικό σας κόσμο!

 

4. Επενδύστε στην αυτοβελτίωσή σας.

Η αυτοβελτίωση έχει πολλές εκφάνσεις. Καλλιεργήστε αυτά που σας ενδιαφέρουν, που σας αρέσουν και που αγαπάτε. Ανακαλύψτε το μονοπάτι που οδηγεί στον καλύτερό σας εαυτό, αξιοποιώντας τις εμπειρίες σας και μαθαίνοντας από τη ζωή σας.

 

5. Μην αναλώνεστε σε ατελείωτη αρνητική αυτοκριτική.

Μάθετε να αναγνωρίζετε τα θετικά σας και ό,τι κάνετε καλά και να επενδύετε σε αυτά. Μη μειώνετε τις ικανότητες ή τις επιτυχίες σας. Απολαύστε τις και συνεχίστε την πορεία σας.

 

6. Βρείτε νόημα σε οτιδήποτε κάνετε.

Να θυμάστε πως για οτιδήποτε κάνετε αφιερώνετε πολύτιμο χρόνο από τη ζωή σας και προσωπικό κόπο. Οπότε είναι καλύτερα να βρείτε νόημα σε ότι κάνετε και να δείτε πώς αυτό συνδέεται με τη ζωή σας στο παρόν αλλά και το μέλλον. Έχοντας έναν σκοπό έχετε πλουσιότερη ζωή.

 

7. Σκεφτείτε θετικά για το σώμα σας.

Η χαρούμενη ψυχή κατοικεί σε ένα χαρούμενο σώμα! Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αγαπάτε και να φροντίζετε το σώμα σας, να διατηρείτε την υγεία του και να το αφήνετε να χαλαρώνει όταν κουράζεται!

 

8. Μάθετε να εκτιμάτε περισσότερο τις εμπειρίες και λιγότερο τα υλικά αγαθά.

Οι ωραίες εμπειρίες –και ακόμα καλύτερα αν τις μοιράζεστε με άλλους- είναι αυτό που μένει και φέρνει ευτυχία, όχι μόνο τη στιγμή που συμβαίνει αλλά και αργότερα, όταν γίνεται όμορφη ανάμνηση.

 

9. Μη συγκρίνετε τον εαυτό σας με άλλους.

Καθένας από εμάς είναι μοναδικός και ιδιαίτερος με τον τρόπο του! Δεν έχει νόημα να κάνουμε συγκρίσεις, γιατί έτσι σαμποτάρουμε τον εαυτό μας με αρνητική σύγκριση και κριτική. Περιστοιχίστε τον εαυτό σας με θετικούς ανθρώπους που σας αγαπάνε, βλέπουν και εκτιμούν τα προτερήματά σας.

 

10. Μην αφήνετε τις αρνητικές σκέψεις να σας παρασύρουν.

Η ευτυχία και η καλή διάθεση εξαρτώνται από τις σκέψεις που κάνουμε. Οι αρνητικές σκέψεις γεννούν αρνητικά συναισθήματα, αυτά οδηγούν σε αρνητικές συμπεριφορές και όλα μαζί παγιώνονται σε έναν κακό χαρακτήρα.

 

11. Μη φοβάστε τις αλλαγές.

Αποδεχτείτε τις αλλαγές, προετοιμαστείτε –όσο γίνεται-, αποδεχτείτε ότι το σώμα, η όψη, η ζωή μας αλλάζει και ότι όλα βρίσκονται σε μια ροή. Μάθετε να εκτιμάτε τη στιγμή και να μην πολεμάτε τη φάση ζωής στην οποία βρίσκεστε. Εξασκηθείτε στο να ανακαλύπτετε τα θετικά και τα ωραία σε κάθε αλλαγή.

 

12. Μη κατηγορείτε τους άλλους για τις δικές σας αποτυχίες.

Πάντα έχουμε μερίδιο στις δικές μας αποτυχίες και προβλήματα και δεν έχει νόημα να αναζητούμε τον ένοχο έξω από εμάς, εφόσον μόνο τον εαυτό μας μπορούμε να ελέγξουμε. Αναλαμβάνοντας τις ευθύνες μας είναι ο καλύτερος τρόπος να μάθουμε και να μην επαναλάβουμε το λάθος μας.

 

13. Μη βάζετε φρένο στην περιέργειά σας.

Προσοχή, δεν εννοώ την περιέργεια-κουτσομπολιό! Μάθετε να ρωτάτε, να αναζητάτε, να μαθαίνετε, να παίρνετε νέες πληροφορίες! Ταξιδέψτε, διαβάστε, επισκεφθείτε μουσεία, δείτε παραστάσεις και έργα τέχνης, ανοίξτε τα μάτια, τα αυτιά, τις αισθήσεις σας.

 

 

 

14. Μάθετε να εκτιμάτε τη στιγμή.

Μην περιμένετε πότε θα είναι τέλειες οι συνθήκες για να νιώσετε ευτυχισμένοι. Απολαύστε τη στιγμή, αφεθείτε στις μικροχαρές της ζωής και ζήστε επικεντρωμένοι στο εδώ και τώρα, χωρίς σκέψεις για το παρελθόν ή το μέλλον.

 

15. Μάθετε να καλλιεργείτε τις σχέσεις σας.

Δείξτε αγάπη, νοιάξιμο και ενδιαφέρον στα άτομα που αγαπάτε. Αφιερώστε τους χρόνο, ακούστε τα, στηρίξτε τα, δείξτε τους ότι τα θυμάστε με μικρότερους και μεγαλύτερους τρόπους. Να θυμάστε να λέτε κι έναν καλό λόγο και ένα κομπλιμέντο, αφού όλοι τα έχουμε ανάγκη!

 

16. Μη στεναχωριέστε για τα πράγματα που δε μπορείτε να ελέγξετε.

Το να ανησυχείτε και να στεναχωριέστε για πράγματα που δε μπορείτε να ελέγξετε, μόνο κακό σας κάνει. Επενδύστε σε όσα είναι στη σφαίρα επιρροής σας, προετοιμαστείτε, αλλά για όσα δεν μπορείτε να κάνετε κάτι αφήστε τα να περάσουν αγγίζοντάς σας όσο το δυνατό λιγότερο.

 

17. Ποτέ μη μεταθέτετε την ευτυχία σας στο μέλλον.

Μη ξεκινάτε να σκέφτεστε «θα είμαι ευτυχισμένη/ος όταν… χάσω κιλά… γυμναστώ.. παντρευτώ…χωρίσω… βρω καλή δουλειά…» κλπ, κλπ, γιατί έτσι μεταθέτετε την ευτυχία σας στο μέλλον και ίσως να μην έρθει… Ακόμα χειρότερα, με αυτό το σκεπτικό δεν είστε ευτυχισμένοι στο παρόν σας. Επικεντρωθείτε στο τι σας φέρνει ευτυχία και χαρά σήμερα, όσο μικρό και αν είναι.

 

18. Μη σταματάτε να γνωρίζετε καινούργιους ανθρώπους.

Πάντα θα έχετε τους κολλητούς σας και τον κύκλο σας, αλλά είναι όμορφο να γνωρίζετε διαφορετικούς ανθρώπους, να ακούτε άλλες απόψεις και να εμπλουτίζετε τη ζωή σας με θετικά άτομα που θα σας διδάξουν κάτι νέο.

 

19. Μην δράτε εγωιστικά.

Μάθετε να κατανοείτε την οπτική γωνία του άλλου, να ‘μπαίνετε στα παπούτσια’ του, να δείχνετε καλή θέληση και να είστε ανοιχτοί. Όταν κανείς δρα εγωιστικά και δε βάζει κατανόηση, συμπόνια και συγχώρεση στις σχέσεις του, μένει με το θυμό και την ανασφάλειά του και, τελικά, βγαίνει χαμένος.

 

20. Μην κάνετε το κακό.

Απλώς, επιλέξτε να είστε καλό άνθρωπος!

 

21. Ποτέ μη πείτε ‘βαριέμαι’ και αποσυρθείτε από τη ζωή.

Μάθετε να ζείτε τη ζωή, να αναμιγνύεστε στα πράγματα, να γνωρίζετε ανθρώπους, να έχετε ενδιαφέροντα, να μαθαίνετε, να αισθάνεστε, να εκπληρώνετε τις επιθυμίες και τα όνειρά σας, ξεκινώντας με ένα τόσο δα βηματάκι κάθε φορά.

 

22. Μη ξεχνάτε ότι το χαμόγελο και η καλή διάθεση είναι ανεκτίμητα.

Η καλή διάθεση και το χαμόγελο φτιάχνουν τη ζωή σας αλλά και τη ζωή των γύρω σας! Επενδύστε σε αυτά!

 

23. Μην περιμένετε κάτι ή κάποιον να σας αλλάξει τη ζωή.

Αν ψάχνετε τον άνθρωπο που θα σας αλλάξει τη ζωή… Κοιτάξτε στον καθρέφτη! Και αποφασίστε να κάνετε τις αλλαγές που επιθυμείτε για να έχει η ζωή σας νόημα και ομορφιά.

 

24. Μη φοβάστε τη μοναξιά.

Κάντε τον εαυτό σας φίλο και σύμμαχο και δε θα φοβάστε τη μοναξιά! Μάθετε να βρίσκετε χαρά και ευχαρίστηση στο να είστε και με τον εαυτό σας και μην περιμένετε να είστε κάθε φορά με κόσμο για να νιώθετε καλά και να περνάτε όμορφα.

 

25. Μη ξεχνάτε ότι η ευτυχία είναι η επιλογή.

Εμείς οι ίδιοι, με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πράξεις μας καθορίζουμε αν θα είμαστε ευτυχισμένοι .

 

26. Μη σταματάτε να αγαπάτε τον εαυτό σας και τους άλλους.

Η αγάπη κάνει τον κόσμο να γυρίζει! Επενδύστε στο να αγαπάτε τον εαυτό σας, τους γύρω σας, το περιβάλλον και κάντε την αγάπη πράξη. Θα δείτε τη διαφορά!

 

27. Μη σταματάτε να δημιουργείτε θετική ενέργεια γύρω σας

Με τη στάση σας, τη διάθεσή σας και τις πράξεις σας, μάθετε να δημιουργείτε θετική ενέργεια. Ξεχάστε τα κουτσομπολιά, τα αρνητικά σχόλια τις γκρίνιες και επενδύστε σε θετικά λόγια και σχόλια, σε κομπλιμέντα, σε εντοπισμό όμορφων πραγμάτων και ανθρώπων.

 

28. Μην αφήνετε τα αρνητικά συναισθήματα να σας φάνε ζωντανό.

Θυμός, ζήλεια, φθόνος, μνησικακία, έχθρα, πίκρα, αγανάκτηση το μόνο που κάνουν είναι να σας ‘τρώνε’ την ψυχή και την ποιότητα ζωής σας. Επενδύστε στα θετικά συναισθήματα και τη χαρά της ζωής.

 

29. Ποτέ μην αφήνετε το χώρο γύρω σας να είναι ένα χάος.

Μάθετε να τακτοποιείτε, να κρατάτε καθαρό και οργανωμένο τον χώρο σας (είτε είναι ολόκληρο σπίτι, είτε δωμάτιο, είτε γραφείο, συρτάρι ή ράφι) γιατί όταν το εξωτερικό σας περιβάλλον είναι τακτοποιημένο και οργανωμένο έτσι είναι και το εσωτερικό σας περιβάλλον και η διάθεσή σας!

 

30. Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη που έχετε να αλλάξετε τη ζωή σας.

Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να γκρινιάζει κανείς για τα στραβά και ανάποδα και όσα δεν του αρέσουν στη ζωή του, είτε μπορεί να τα ελέγξει είτε όχι. Με αυτή τη στάση όμως τίποτα δεν αλλάζει προς το καλύτερο, αντίθετα, όλα γίνονται χειρότερα. Να θυμάστε ότι πάντα έχετε την επιλογή να αλλάξτε τη στάση σας απέναντι στη ζωή και τα πράγματα, να επενδύσετε στα θετικά, να αλλάξετε το πώς σκέφτεστε για τα πράγματα γιατί, τελικά, η επιλογή του πώς θα είναι η ζωή σας είναι μόνο δική σας!

 

Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!

Δρ. Λίζα

Πηγή healing.net