Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 11 Ιανουαρίου 2025
Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 11 Ιανουαρίου 2025
Τα Πετράλωνα είχαν κυριολεκτική σημασία, αφού πήραν το όνομα τους από αλάνες που γέμισαν με πέτρες, όταν γινόταν εξομάλυνση του δύσβατου εδάφους. Τα κομμάτια της πέτρας πετάχτηκαν και έτσι οι δημιουργήθηκαν πέτρινα αλώνια, τα οποία έδωσαν το όνομά τους στην περιοχή.

Τα Πατήσια βαφτίστηκαν έτσι από την έκφραση «παπά πάτα ίσια», που συνήθιζαν να λένε τα παιδιά της περιοχής σε έναν Τούρκο Αγά, που ήταν συνέχεια μεθυσμένος. Τα παιδιά τον έβλεπαν να παραπατάει από το ποτό και του φώναζαν «παπά πάτα ίσια», με αποτέλεσμα να ονομαστεί η περιοχή Πατήσια.

Το Θησείο πήρε το όνομα του από ένα λάθος. Στην περιοχή και συγκεκριμένα στο λόφο της αρχαίας αγοράς βρίσκεται ο ναός του Ηφαίστου, ο οποίος έχει ανάγλυφες παραστάσεις στις μετώπες του. Η αρχική ερμηνεία ήταν πως στις μετώπες αναπαρίσταντο άθλοι του Θησέα και έτσι η περιοχή συσχετίστηκε με τον μυθικό ήρωα και πήρε το όνομά του. Αργότερα, οι έρευνες των αρχαιολόγων απέδειξαν πως η ερμηνεία ήταν λάθος, αλλά το όνομα διατηρήθηκε.

Το Χαλάνδρι ήταν μια εύφορη περιοχή με μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Γι’ αυτό παλιότερα η ευρύτερη περιοχή ονομαζόταν «Δήμος Φλύας» από το ρήμα φλεί, που σημαίνει ευδοκιμώ. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας το μεγαλύτερο μέρος των εκτάσεων πέρασε στα χέρια ενός τσιφλικά που λεγόταν Χαλάς. Έτσι η περιοχή ονομάστηκε Χαλάνδρι.

Εξάρχεια: Η περιοχή πήρε το όνομά της από τον παντοπώλη από την Ήπειρο, Έξαρχο, ο οποίος στα τέλη του 19ου αιώνα διατηρούσε μεγάλο κατάστημα στη διασταύρωση των οδών Θεμιστοκλέους και Σολωμού.

Κουκάκι: Η ονομασία του προέρχεται από τον εργοστασιάρχη Γεώργιο Κουκάκη. Ο Κουκάκης στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν ένας από τους πρώτους κατοίκους της περιοχής ο οποίος δραστηριοποιήθηκε και επαγγελματικά στην περιοχή διατηρώντας βιοτεχνία σιδερένιων κρεβατιών.

Μεταξουργείο: Από το 1835 υπήρχε στην περιοχή ένα εργοστάσιο κατασκευής μεταξωτών υφασμάτων που έδρευε στην ημιτελή κατοικία του Πρίγκιπα Κατακουζηνού, οικία που διατηρείται ακόμα και σήμερα στις οδούς Μεγάλου Αλεξάνδρου, Μυλλέρου και Γιατράκου.

Σεπόλια: Στην αρχαιότητα ήταν γνωστά ως “Μύλοι των Αθηνών” γιατί εκεί οι Αθηναίοι άλεθαν το σιτάρι. Το τωρινό όνομά της περιοχής προέρχεται από τη λέξη “εξωπόλια” χαρακτηρισμός που δινόταν σε πόλεις που βρίσκονταν εκτός σχεδίου πόλεως και δεν είχαν ασφαλτόστρωση.

Πλάκα: Η επικρατέστερη ερμηνεία για το όνομα “Πλάκα” είναι αυτή που τη συνδέει με την αρβανίτικη λέξη “πλάκα= πλάκου, παλιό, αρχαίο”. Κατά τον 16ο αιώνα Αρβανίτες κατοίκησαν την περιοχή που είχε εγκαταλειφθεί και ερημωθεί και ονόμασαν την περιοχή Πλακ΄Αθήνα. Φεύγοντας από την περιοχή οι νέοι κάτοικοι κράτησαν την επωνυμία Πλάκα.

Κολωνάκι:Η αριστοκρατική περιοχή πήρε το όνομά της από ένα “κολωνάκι” ύψους περίπου δυόμιση μέτρων που είχε τοποθετηθεί στην πλατεία κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, για προληπτικούς λόγους.

Μετς:Στην επωνυμία της μπυραρίας “Μετς”, που άνοιξε ο γιος του ιδρυτή της ζυθοποιίας Φιξ, οφείλει η περιοχή το όνομά της. Παλαιότερα η περιοχή ονομαζόταν και “παντρεμενάδικα”.

Ψυχικό: Λέγεται ότι πήρε το όνομά του επειδή εκεί άφησε την τελευταία του πνοή ο μαραθωνομάχος Φειδιππίδης που ήρθε τρέχοντας να αναγγείλει τη νίκη των Αθηναίων έναντι των Περσών. Μία δεύτερη εκδοχή θέλει την Οσία Φιλοθέη που είχε εκτάσεις γης στην περιοχή, να ανοίγει πηγάδι για να ξεδιψούν οι περαστικοί και οι αγρότες. Πράξη που χαρακτηρίστηκε ως ψυχικό εκ μέρους της και για τον λόγο αυτό την τίμησαν δίνοντας στην περιοχή αυτήν την ονομασία.

Ψυρή: Οφείλει το όνομά της σε ένα νησιώτη από τα Ψαρά ο οποίος έφτασε στην περιοχή και έκτισε και μία εκκλησία που σήμερα δεν υπάρχει πια. Αυτός μετονομάστηκε σε Ψυρής που σημαίνει Ψαριανός και μετέπειτα πήρε και η περιοχή Ψυρή το όνομά της. Ψυρή όμως με ένα ρ και όχι με δύο όπως έχουμε συνηθίσει.

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 10 Ιανουαρίου 2025

Tο 39% των υπαρχουσών δεξιοτήτων των εργαζομένων αναμένεται να αλλάξει ή να καταστεί παρωχημένο τα επόμενα πέντε χρόνια

Οι ταμίες τραπεζών, οι υπάλληλοι λιανικής πώλησης, οι ταχυδρομικοί υπάλληλοι και οι διοικητικοί βοηθοί είναι ανάμεσα στα επαγγέλματα που προβλέπεται να μειωθούν έως το 2030, σύμφωνα με την Έκθεση για το Μέλλον των Εργασιών του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF), που δημοσιεύθηκε πριν από την ετήσια συνάντηση του οργανισμού στο Νταβός της Ελβετίας αργότερα αυτόν τον μήνα.

Συνολικά, το WEF εκτιμά ότι η «δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και η εξάλειψη θέσεων εργασίας» θα αντιστοιχεί στο 22% των σημερινών συνολικών θέσεων, συγκεκριμένα με τη δημιουργία 170 εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας, που ισοδυναμούν με το 14% της τρέχουσας απασχόλησης. Αυτή η αύξηση αναμένεται να αντισταθμιστεί από την απώλεια 92 εκατομμυρίων θέσεων, οδηγώντας σε καθαρή αύξηση 78 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας έως το 2030.

Η έκθεση βασίζεται σε δεδομένα από περισσότερους από 1.000 κορυφαίους εργοδότες παγκοσμίως, που εκπροσωπούν πάνω από 14 εκατομμύρια εργαζόμενους σε περισσότερες από 20 βιομηχανίες και 55 παγκόσμιες οικονομίες. Τα δεδομένα εξετάζουν πώς οι μακροοικονομικές τάσεις επηρεάζουν τις θέσεις εργασίας και τις δεξιότητες, καθώς και ποιες στρατηγικές σχεδιάζουν να εφαρμόσουν οι εργοδότες για να ανταποκριθούν στο νέο τοπίο της εργασίας έως το 2030.

Οι τεχνολογικές εξελίξεις, οι δημογραφικές αλλαγές, οι γεωοικονομικές εντάσεις, η οικονομική αβεβαιότητα και η πράσινη μετάβαση είναι οι κύριοι παράγοντες που αναμένεται να αναδιαμορφώσουν τις βιομηχανίες και τα επαγγέλματα παγκοσμίως, σύμφωνα με την έκθεση.

Οι τεχνολογικοί ρόλοι, όπως οι ειδικοί μεγάλων δεδομένων (big data), οι μηχανικοί fintech, οι ειδικοί τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης και οι προγραμματιστές λογισμικού, είναι οι ταχύτερα αναπτυσσόμενοι. Επίσης, ρόλοι που σχετίζονται με την πράσινη ενέργεια, όπως οι μηχανικοί ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, βρίσκονται στις κορυφαίες θέσεις.

Οι δεξιότητες στην τεχνολογία, όπως η AI, τα μεγάλα δεδομένα και η κυβερνοασφάλεια, είναι πολύ περιζήτητες, ενώ το 41% των εργοδοτών σκοπεύουν να μειώσουν θέσεις καθώς η AI αυτοματοποιεί υπάρχοντα καθήκοντα. Ωστόσο, δεξιότητες όπως η κριτική σκέψη, η ευελιξία και η δημιουργικότητα παραμένουν εξίσου σημαντικές.

Κατά μέσο όρο, το 39% των υπαρχουσών δεξιοτήτων των εργαζομένων αναμένεται να αλλάξει ή να καταστεί παρωχημένο τα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ η αναβάθμιση δεξιοτήτων (upskilling) φαίνεται να μειώνει το ποσοστό της «αστάθειας δεξιοτήτων».

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 4 Ιανουαρίου 2025
Ο «Νυκτοτουρισμός» ή αλλιώς «Nocturism» αποτελεί τη νέα ανερχόμενη τάση στον τουρισμό για το 2025, που καλεί τους ταξιδιώτες να ανακαλύψουν τη μαγεία της νύχτας και να ζήσουν μοναδικές εμπειρίες κάτω από το φως των αστεριών.

Η συγκεκριμένη τάση επικεντρώνεται στη γοητεία του νυχτερινού ουρανού, προσφέροντας ευκαιρίες για δραστηριότητες όπως η παρατήρηση των αστεριών, η εξερεύνηση κοσμικών φαινομένων και η παρακολούθηση σπάνιων φυσικών φαινομένων όπως το Βόρειο Σέλας.

Οι νυχτερινές εμπειρίες επεκτείνονται πέρα από την αστροπαρατήρηση. Οι ταξιδιώτες μπορούν να απολαύσουν νυχτερινές καταδύσεις στα πλούσια οικοσυστήματα του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Ύφαλου ή της Ερυθράς Θάλασσας, να συμμετάσχουν σε σαφάρι άγριας ζωής σε μέρη όπως η Ζάμπια και η Κένυα ή να βιώσουν την απόλυτη ηρεμία και δέος που προσφέρει η έρημος Ατακάμα στη Χιλή. Η εμπειρία όμως δεν σταματά στη φύση, καθώς πολλές δραστηριότητες οργανώνονται και σε αστικά περιβάλλοντα

Nocturism: Η μαγεία της νύκτας

Νυχτερινές περιηγήσεις στις πόλεις, κυνήγι τρούφας υπό το φως της σελήνης ή ακόμα και πικνίκ με πανσέληνο στις παραθαλάσσιες περιοχές της Ιταλίας, προσφέρουν μια διαφορετική διάσταση στα ταξίδια.

Η δημοφιλία του νυκτοτουρισμού ή Nocturism συνεχώς αυξάνεται, καθώς πολλοί ταξιδιώτες επιθυμούν να ξεφύγουν από τα πλήθη και τον θόρυβο της ημέρας, αναζητώντας πιο ήσυχες και αυθεντικές εμπειρίες.

Αυτή η τάση προσελκύει όσους θέλουν να έρθουν πιο κοντά στη φύση και στα μυστήρια του σύμπαντος, αποδεικνύοντας ότι η νύχτα κρύβει απεριόριστες δυνατότητες για εξερεύνηση και μαγεία. Καθώς αναδεικνύεται ως κορυφαία ταξιδιωτική προτίμηση για το μέλλον, ο νυκτοτουρισμός φέρνει έναν νέο τρόπο αντίληψης των ταξιδιών, όπου το σκοτάδι μετατρέπεται σε σκηνικό για ανεπανάληπτες εμπειρίες.

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 22 Δεκεμβρίου 2024

Μπορεί να γνωρίζετε άλλα ονόματα για τον πατέρα των Χριστουγέννων, όπως Άγιος Βασίλης ή ακόμα και Jolly Saint Nic;

Γνωρίζετε όμως ότι το όνομα προέρχεται από ευρωπαϊκές παραδόσεις όπως η γιορτή του Sinterklaas ή η Ημέρα του Αγίου Νικολάου.

Οι εορτασμοί των Χριστουγέννων ξεκινούν νωρίς στην Ολλανδία και σε μέρη του Βελγίου, καθώς ο Sinterklaas – δηλαδή ο Άγιος Νικόλαος – φτάνει με πλοίο το τελευταίο Σάββατο του Νοεμβρίου.

Ταξιδεύει σε όλη την Ολλανδία ντυμένος με κόκκινες επισκοπικές ρόμπες. Επίσης, δεν οδηγεί σε έλκηθρο όπως κάνει ο Father Christmas την παραμονή των Χριστουγέννων στο Ηνωμένο Βασίλειο, αντίθετα, ταξιδεύει με ένα λευκό άλογο που ονομάζεται Amerigo

Όταν φτάνει, τα παιδιά αφήνουν έξω ένα παπούτσι με ένα καρότο μέσα για το άλογό του Amerigo.

Τα παιδιά συνήθως παίρνουν τα δώρα τους το βράδυ της 5ης Δεκεμβρίου, που είναι γνωστή ως παραμονή Sinterklaas.

Γερμανία

Οι εορτασμοί για την Ημέρα του Αγίου Νικολάου ξεκινούν επίσης στη Γερμανία στις 6 Δεκεμβρίου.

Τα παιδιά τακτοποιούν τα δωμάτιά τους, καθαρίζουν τα παιχνίδια τους και τα παπούτσια και οι μπότες γυαλίζονται και τοποθετούνται έξω από την πόρτα.

Το επόμενο πρωί, οι μπότες γεμίζουν με γλυκά, ξηρούς καρπούς και μικρά δώρα, αν τα παιδιά ήταν καλά.

Αν ήταν άτακτοι, ο υπηρέτης του Αγίου Νικολάου Knecht Ruprecht θα τους αφήσει κλαδιά!

Αν ήταν άτακτοι, τα Γερμανικά παιδιά θα βρουν ότι τους έχουν μείνει κλαδιά!

Στη Γερμανία τρώγεται ένα γεύμα την παραμονή των Χριστουγέννων, το οποίο δεν θα περιέχει κρέας και τα παιδιά θα ανοίξουν επίσης τα κύρια χριστουγεννιάτικα δώρα τους στις 24 Δεκεμβρίου.

Το κρέας μπορεί να καταναλωθεί σε ένα γλέντι την ημέρα των Χριστουγέννων.

Πολωνία

Μερικά παιδιά στην Πολωνία ενδέχεται να λάβουν δώρα στις 6 Δεκεμβρίου για την ημέρα του Αγίου Νικολάου, γνωστή και ως Sw Mikolaj στη χώρα.

Η παραμονή των Χριστουγέννων είναι επίσης μεγάλη υπόθεση στην Πολωνία, όπου οι οικογένειες συγκεντρώνονται παραδοσιακά για ένα γεύμα γνωστό ως Wigilia.

Θα αρχίσουν να τρώνε όταν δουν το πρώτο αστέρι στον νυχτερινό ουρανό.

Ο κυπρίνος, ένα είδος ψαριού, τρώγεται παραδοσιακά στην Πολωνία την παραμονή των Χριστουγέννων

Το γεύμα έχει 12 πιάτα, τα οποία παραδοσιακά θα περιλαμβάνουν κυπρίνο.

Θα περιλαμβάνει επίσης την οικογένεια που μοιράζεται μια ειδική γκοφρέτα ψωμιού που ονομάζεται “Oplatek”, η οποία συμβολίζει τη συγχώρεση και οι μεγάλοι μοιράζουν δώρα.

Ισπανία

Τα Χριστούγεννα ξεκινούν στις 8 Δεκεμβρίου στην Ισπανία με τη γιορτή της αμόλυντης σύλληψης.

Στην Καταλονία, στις 8 Δεκεμβρίου, υπάρχει μια ειδική γιορτή που ονομάζεται ξυλοδαρμός του κορμού των Χριστουγέννων.

Κάθε βράδυ μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου τα παιδιά «ταΐζουν» το χαρούμενο κούτσουρο με αποξηραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς. Καλύπτουν επίσης το κούτσουρο – που ονομάζεται Tió de Nadal – με μια κουβέρτα για να παραμένει ζεστό.

Στη συνέχεια, την παραμονή των Χριστουγέννων βγάζουν το κούτσουρο και χτυπούν με ξύλα από τα παιδιά ενώ τραγουδούν ένα παραδοσιακό τραγούδι.

Μετά από αυτό, τα παιδιά κοιτάζουν κάτω από την κουβέρτα για να διαπιστώσουν ότι ο Tió de Nadal έχει «ξεβράσει» πολλές λιχουδιές!

Όπως και στην Πολωνία, το κύριο γεύμα των Χριστουγέννων τρώγεται την παραμονή των Χριστουγέννων

Μια άλλη παράδοση γίνεται στις 22 Δεκεμβρίου.

Υπάρχει μια μεγάλη κλήρωση που ονομάζεται El Gordo, η οποία καλύπτεται από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, όπου πολλοί άνθρωποι κερδίζουν χρήματα.

Στις 28 Δεκεμβρίου, η Ισπανία έχει το αντίστοιχο της Πρωταπριλιάς, που ονομάζεται Ημέρα των Αγίων Αθώων, όταν οι άνθρωποι παίζουν αστεία μεταξύ τους.

Μπορεί να δοθούν στα παιδιά κάποια δώρα την ημέρα των Χριστουγέννων, αλλά παραδοσιακά ανοίγουν στις 6 Ιανουαρίου.

Αυτό ονομάζεται Θεοφάνεια , όταν οι Τρεις Βασιλιάδες λέγεται ότι επισκέφτηκαν το μωρό Ιησού και του έδωσαν τα δώρα τους.

Φινλανδία

Και πάλι, η παραμονή των Χριστουγέννων είναι μια μεγάλη γιορτή στη Φινλανδία, ενώ η ημέρα των Χριστουγέννων είναι πιο ήσυχη και περνάει χαλαρώνοντας στο σπίτι με την οικογένεια.

Σε μια πόλη που ονομάζεται Τούρκου, γίνεται μια ειδική τελετή, την οποία πολλοί άνθρωποι παρακολουθούν στην τηλεόραση ή ακούν στο ραδιόφωνο.

Στην τελετή κηρύσσεται η έναρξη της χριστουγεννιάτικης περιόδου ειρήνης, η οποία διαρκεί από το μεσημέρι της παραμονής των Χριστουγέννων για 20 ημέρες.

Παραδοσιακά, οι άνθρωποι θα τρώνε ειδικό χυλό ρυζιού και θα έχουν χυμό φρούτων δαμάσκηνου για πρωινό την παραμονή των Χριστουγέννων. Υπάρχει η παράδοση να κρύβουν αμύγδαλα στον χυλό και όποιος τα βρει θα έχει μια τυχερή χρονιά μπροστά του.

Μπορούν επίσης να επισκεφθούν μια σάουνα για να χαλαρώσουν κατά τη διάρκεια της ημέρας, πριν από τις μεγάλες γιορτές το βράδυ.

Ο πατέρας των Χριστουγέννων είναι γνωστός ως Joulupukki, που σημαίνει «Κάτσι των Χριστουγέννων». Εξαιτίας αυτού, οι άνθρωποι ντύνονται με μάσκες κατσίκας για να παραδώσουν δώρα.

Σουηδία

Στη Σουηδία, υπάρχει μια ειδική γιορτή την Ημέρα της Αγίας Λουκίας, που είναι στις 13 Δεκεμβρίου.

Δεν είναι απολύτως σαφές από πού προήλθε η παράδοση της Αγίας Λουκίας, καθώς υπάρχουν μερικές ιστορίες που θα μπορούσαν να έχουν αναμειχθεί μεταξύ τους.

Μια ιστορία λέει ότι η Αγία Λουκία ήταν νεαρή χριστιανή κοπέλα που σκοτώθηκε τον 4ο αιώνα εξαιτίας αυτού που πίστευε.

Οι Σουηδοί το σηματοδοτούν με πολλές πομπές της Lucia, με επικεφαλής ένα κορίτσι με λευκό φόρεμα με στεφάνι από κεριά.

Τα παιδιά ανοίγουν τα δώρα τους την παραμονή των Χριστουγέννων. Το προηγούμενο βράδυ, αναμένεται να αφήσουν ένα μπολ με χυλό για τον Τόμτεν -το όνομά τους για τον Πατέρα Χριστούγεννα- ώστε να τους αφήσει δώρα.

Οι Σουηδοί έχουν επίσης το κύριο γεύμα τους την παραμονή των Χριστουγέννων. Αυτό τείνει να είναι ένας μεγάλος μπουφές που ονομάζεται Julbord, τον οποίο οι άνθρωποι ενθαρρύνονται να επισκέπτονται πολλές φορές για να φάνε πολύ φαγητό!

Νορβηγία

Τα παιδιά της Νορβηγίας προσέχουν δύο πλάσματα τα Χριστούγεννα.

Πρώτον είναι ένα πλάσμα σαν κατσίκα που ονομάζεται Julebukk, το οποίο είναι ένας καλικάντζαρος που κουβαλά το παρόν. Έπειτα, υπάρχει ο Jul Nisse, ο οποίος φυλάει τα ζώα της φάρμας και κάνει κόλπα στα παιδιά, αν δεν του αφήσουν κουάκερ.

Πρέπει να το κάνουν αν θέλουν να τους αφήσουν δώρα, τα οποία ανοίγουν την παραμονή των Χριστουγέννων μετά το κυρίως γεύμα.

Η Νορβηγία δίνει επίσης στο Ηνωμένο Βασίλειο ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο κάθε χρόνο, το οποίο βρίσκεται στην πλατεία Τραφάλγκαρ στο Λονδίνο.

Αυτό σημαίνει ότι σας ευχαριστώ για τη βοήθεια της Νορβηγίας κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου.

Τα παιδιά στη Νορβηγία αφήνουν έξω το κουάκερ για τον Jul Nisse, όπως τα παιδιά στο Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να αφήσουν μια κιμαδόπιτα για τα Χριστούγεννα του Πατέρα

Ιταλία

Τα Θεοφάνεια (6 Ιανουαρίου) σηματοδοτούνται στην Ιταλία, όταν τα παιδιά θα λάβουν μια κάλτσα με γλυκά αν ήταν καλά ή μια κάλτσα γεμάτη κάρβουνο αν δεν έχουν.

Αυτό φέρνει η Ιταλίδα μάγισσα των Χριστουγέννων, που ονομάζεται La Befana.

Κάποιοι λένε ότι συνόδευε τους Σοφούς στο δρόμο τους για τον μωρό Ιησού στα Θεοφάνεια.

Λέγεται ότι είναι ηλικιωμένη, άσχημη και φοράει άσχημα ρούχα, γιατί είναι σύμβολο για την παλιά χρονιά που τελείωσε.

Όπως οι άνθρωποι στο Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να αφήσουν ένα καρότο για τον Ρούντολφ και μια κιμαδόπιτα για τον πατέρα των Χριστουγέννων την παραμονή των Χριστουγέννων, ορισμένες οικογένειες θα αφήσουν ένα ποτήρι κρασί και λίγο φαγητό για τη La Befana.

Οι Ιταλοί μπορεί να αφήσουν ένα ποτό και λίγο φαγητό για τη La Befana όταν επισκέπτεται, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να αφήσουμε λίγο φαγητό και ποτό για τον πατέρα Χριστούγεννα και τους τάρανδους του

Όπως συμβαίνει με πολλές οικογένειες στο Ηνωμένο Βασίλειο, το μεσημεριανό γεύμα την ημέρα των Χριστουγέννων είναι το πιο σημαντικό γεύμα.

Ισλανδία

Τα παιδιά στην Ισλανδία πρέπει να περιμένουν μέχρι να τελειώσει το γεύμα της παραμονής των Χριστουγέννων προτού τους επιτραπεί να ανοίξουν τα δώρα τους.

Παραδοσιακά, το κύριο πιάτο του γεύματος ονομάζεται Hangikjot, το οποίο είναι ένα μπούτι ψητού αρνιού.

Οι άνθρωποι στην Ισλανδία μπορεί να απολαύσουν ένα νόστιμο αρνί για το χριστουγεννιάτικο γεύμα τους

Στην πραγματικότητα έχουν 13 Father Christmass, που ονομάζονται Yule Lads!

Αυτοί οι άτακτοι χαρακτήρες λέγεται ότι ζουν στα βουνά και επισκέπτονται πόλεις μία προς μία στις 13 ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα.

Τα παιδιά αφήνουν τα παπούτσια έξω για τα παλικάρια του Yule, τα οποία θα τους αφήσουν δώρα αν ήταν καλά, ή σάπιες πατάτες αν ήταν κακά.

Υπάρχει μια παράδοση που λέει ότι όλοι πρέπει να λάβουν ένα νέο ρούχο για τα Χριστούγεννα.

Αν μένετε στην Ισλανδία, περιμένετε μερικά νέα ρούχα για τα Χριστούγεννα!

Αν δεν το κάνουν, μπορεί να τα φάει μια γιγάντια χριστουγεννιάτικη γάτα που ανήκει στη μαμά των αγοριών Yule που ονομάζεται Grýla!

Ελλάδα

Σε πολλά μέρη στην Ελλάδα το Πάσχα γιορτάζεται περισσότερο από τα Χριστούγεννα.

Ωστόσο, τα Χριστούγεννα εξακολουθούν να είναι σημαντικά. Τα παιδιά πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι την παραμονή των Χριστουγέννων, παίζοντας μουσική και τραγουδώντας τα κάλαντα σε αντάλλαγμα για λιχουδιές για φαγητό.

Πριν από τα Χριστούγεννα, ο φρέσκος βασιλικός τυλίγεται γύρω από έναν ξύλινο σταυρό, ο οποίος χρησιμοποιείται για να ραντίσει νερό γύρω από το σπίτι για να κρατήσει μακριά τους άτακτους καλικάντζαρους που ονομάζονται Killantzaroi.

Στην Ελλάδα, οι άνθρωποι τυλίγουν φρέσκο ​​βασιλικό γύρω από έναν ξύλινο σταυρό

Μερικοί άνθρωποι μπορεί επίσης να κρατήσουν αναμμένη μια φωτιά που πιστεύουν ότι θα σταματήσει τους καλικάντζαρους να προκαλούν χάος!

Τα δώρα δίνονται συνήθως την 1η Ιανουαρίου

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 4 Δεκεμβρίου 2024

Μέσα από τα Εκπαιδευτικά Προγράμματα του Μουσείου Τηλεπικοινωνιών, που διαρκούν από τον Οκτώβριο έως τον Μάιο, τα παιδιά γίνονται επιστήμονες, καλλιτέχνες ή ακόμα και μυστικοί πράκτορες. Δυο STEM εργαστήρια δίνουν την ευκαιρία στους μικρούς επισκέπτες να δουν πώς τα ρομπότ βοηθούν τον άνθρωπο να εξερευνήσει το διάστημα, αλλά και να δημιουργήσουν ένα μοντέλο δορυφόρου που μπορεί να στέλνει και να λαμβάνει σήματα laser. Μαθαίνουν την τέχνη της χαρακτικής, με την καθοδήγηση χαρακτών του Κέντρου Χαρακτικής Pandolfini – Σιατερλή, και δημιουργούν μοναδικά έργα τέχνης με τις ρόδες των ποδηλάτων τους. Επιπλέον, μυούνται στα μυστικά της ζογκλερικής τέχνης και ανακαλύπτουν τους σημαντικότερους τρόπους επικοινωνίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, ενώ ζωγραφίζουν σε έναν 3D ψηφιακό καμβά φορώντας μάσκες VR. Όταν τα φώτα σβήνουν στο Μουσείο, οι επίδοξοι ντετέκτιβ, με φακούς ανά χείρας και με τη βοήθεια ήχων, λύνουν γρίφους και ανακαλύπτουν τα μυστικά των τηλεπικοινωνιών. Επιπλέον, η καταξιωμένη γλύπτρια Μάρθα Δημητροπούλου συμμετέχει για ακόμη μια χρονιά στις δράσεις του Μουσείου Τηλεπικοινωνιών, με ένα εργαστήρι κεραμικής.

Η σημαντική πρωτοβουλία του Μουσείου Τηλεπικοινωνιών του Ομίλου ΟΤΕ να ταξιδεύει στα απομακρυσμένα δημοτικά σχολεία της περιφέρειας συνεχίζεται για 4η συνεχή χρονιά,  με το online εικαστικό εργαστήρι «Το Μουσείο στη Βαλίτσα μας». Σημείωσε επίσης πως, όπως κάθε χρόνο, παράλληλα με τα Εκπαιδευτικά Προγράμματα θα τρέχουν ομαδικές ξεναγήσεις, αλλά και πολλές άλλες δράσεις με έμφαση στο ψηφιακό περιβάλλον, προσφέροντας μια μοναδική εκπαιδευτική, αλλά και διασκεδαστική εμπειρία σε όλους.

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 30 Νοεμβρίου 2024

Όσο μπορείς, Νεότητα, απόφευγε την πείρα.

Είναι μια γριά ζηλότυπη, ανέραστη.
Μόνον ο χρόνος ο πολύς
την γλυκοκοιτάζει.

Εκ πείρας σας μιλώ.
Μην την εμπιστεύεστε.
Ειλικρινής δεν είναι. Σας φανερώνει μόνο
όσα έχασε και σας τρομοκρατεί.

Όμως, τα μεγάλα κέρδη που της έφεραν
τα ηδονικά της λάθη τ’ αποσιωπά.
Επιμελώς στη μνήμη της τα κρύβει
κι αναπολώντας τα ξανά ζει.

Εκ πείρας σας μιλώ.
Τις προσφορές της πείρας μη δεχτείτε.
Δόλιες είναι αποβλέπουν
στην κερδοφόρα ανταλλαγή:
ξερόχορτα σας δίνει και τον
ολάνθιστο αγρό σας αφαιρεί.

Κι όχι μόνο. Μες στην αναμπουμπούλα
που προκαλεί η κλέφτρα πάντα δοσοληψία

η πείρα κάθε τόσο αποσπά.
Όλο και μια φέτα χορταστική
απ’ την πανσέληνο σας

στην έκλειψη της ρίχνοντας τα βάρη.

Εκ πείρας σας μιλώ.
Σοφή δεν είναι η πείρα
απλώς έχασε τη δύναμη να σφάλλει.

 

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 30 Νοεμβρίου 2024

Βουβές οι νότες της ζωής,
μ’ ανακινούν τις λέξεις,
μνήμες να μας ξυπνήσουν,
για εποχές παλιές,
τότε, που ήχοι νιας πνοής,
καθέλκυαν τις σκέψεις,
ταξίδια να κινήσουν
γι’ άλλες ακρογιαλιές.
*
Σ’ ακρογιαλιές πλακόστρωτες,
χρόνων εφηβικών μας,
που σμίλεψαν , τα ένστικτα,
τα μάτια κι οι μιλιές
και παραμείναν άτρωτες,
κόντρα , των χωρισμών μας,
να καρτερούν , ανέφικτες
αγάπες κι αγκαλιές.
*
Μοιάζαμε , αρμενίζοντας,
στου Σύμπαντος τα πλάτη,
σαν φώτιζαν οι ίσκιοι μας,
στο φως, απ’ το φεγγάρι,
γίγαντες, που αγγίζοντας,
θα χτίζαμε παλάτι,
να βρούν ζωή οι μίσχοι μας,
στις ρίζες σου, Φανάρι.
*
Πελεκητά πλακόστρωτα,
κομμάτια της ψυχής μας,
θητεύσατε, αιωρούμενα
όνειρα εφηβικά
κι αν, χάσαμε τον έρωτα,
βαθιά στη θύμησή μας,
μείναν νιάτα, πλεούμενα,,
χάρτινα… παιδικά.

Από την Παρασκευή Μπαρδάνη

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 29 Νοεμβρίου 2024

Απόσπασμα

Ο νους βολεύεται, έχει υπομονή,
του αρέσει να παίζει μα η καρδιά αγριεύει,
δεν καταδέχεται αυτή να παίξει, πλαντάει
και χιμάει να ξεσκίσει το δίχτυ της ανάγκης.
Ρωτώ, ξαναρωτώ χτυπώντας το χάος:
Ποιος μας φυτεύει στη γης ετούτη
χωρίς να μας ζητήσει την άδεια;
Ποιος μας ξεριζώνει από τη γης ετούτη
χωρίς να μας ζητήσει την άδεια;
Είμαι ένα πλάσμα εφήμερο, αδύναμο,
καμωμένο από λάσπη κι ονείρατα.
Μα μέσα μου νογώ να στροβιλίζουνται
όλες οι δυνάμεις του Σύμπαντου.
Θέλω μια στιγμή, προτού με συντρίψουν,
ν΄ ανοίξω τα μάτια μου και να τις δω.
Αλλο σκοπό δε δίνω στη ζωή μου.

Θέλω να βρω μια δικαιολογία για να ζήσω
και να βαστάξω το φοβερό
καθημερινό θέαμα της αρρώστιας,
της ασκήμιας, της αδικίας και του θανάτου.
Ξεκίνησα από ένα σκοτεινό σημείο, τη Μήτρα·
οδεύω σ΄ ένα άλλο σκοτεινό σημείο, το Μνήμα.
Μια δύναμη με σφεντονάει μέσα από το σκοτεινό
βάραθρο· μια άλλη δύναμη με συντραβάει
ακατάλυτα στο σκοτεινό βάραθρο.

Και μάχουμαι
πως να γνέψω στους συντρόφους,
προτού πεθάνω.
Να τους δώσω το χέρι μου,
να προφτάσω να συλλαβίσω
και να τους ρίξω έναν ακέραιο λόγο.
Να τους πω τι φαντάζουμαι πως είναι
τούτη η πορεία·
και κατά που ψυχανεμίζουμαι πως πάμε.
Και πως ανάγκη να ρυθμίσουμε όλοι μαζί
το περπάτημα και την καρδιά μας.
Ένα σύνθημα, σα συνωμότες, ένα λόγο απλό
να προφτάσω να πω στους συντρόφους!

Ναι, σκοπός της Γης δεν είναι η ζωή,
δεν είναι ο άνθρωπος. έζησε χωρίς αυτά,
θα ζήσει χωρίς αυτά. Είναι σπίθες εφήμερες
της βίαιης περιστροφής της.

Ας ενωθούμε, ας πιαστούμε σφιχτά,
ας σμίξουμε τις καρδιές μας,
ας δημιουργήσουμε εμείς, όσο βαστάει
ακόμα η θερμοκρασία τούτη της Γης,
όσο δεν έρχουνται σεισμοί, κατακλυσμοί,
πάγοι, κομήτες να μας εξαφανίσουν,
ας δημιουργήσουμε έναν εγκέφαλο
και μιαν καρδιά στη Γης, ας δώσουμε
ένα νόημα ανθρώπινο
στον υπερανθρώπινον αγώνα!

Πολεμούμε γιατί έτσι μας αρέσει, τραγουδούμε
κι ας μην υπάρχει αυτί να μας ακούσει.
Δουλεύουμε, κι ας μην υπάρχει αφέντης,
να μας πλερώσει το μεροκάματο μας.
Δεν ξενοδουλεύουμε· εμείς είμαστε οι αφέντες·
το αμπέλι τούτο της Γης είναι δικό μας,
σάρκα μας κι αίμα μας.
Το σκάβουμε, το κλαδεύουμε, το τρυγούμε,
πατούμε τα σταφύλια του, πίνουμε το κρασί,
τραγουδούμε και κλαίμε, οράματα κι Ιδέες
ανηφορίζουν στην κεφαλή μας.
Σε ποια εποχή του αμπελιού σου έλαχε
ο κλήρος να δουλεύεις; Στα σκάμματα;
Στον τρύγο; Στα ξεφαντώματα;
Όλα είναι ένα.
Σκάβω και χαίρουμαι
όλον τον κύκλο του σταφυλιού,
τραγουδώ μέσα στη δίψα και στο μόχτο μου,
μεθυσμένος από το μελλούμενο κρασί.
Κρατώ το γιομάτο ποτήρι και ξαναζώ το μόχτο
του παππού και του προπάππου.
Κι ο ιδρώτας της δουλειάς τρέχει κρουνός
στο αψηλό καταμέθυστο κρανίο.
Είμαι ένα σακί γιομάτο κρέας και κόκαλα, αίμα,
ιδρώτα και δάκρυα, επιθυμίες και οράματα.

Ν΄ αγαπάς την ευθύνη.
Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου
έχω χρέος να σώσω τη γης.
Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.
Ένας λάκκος αίμα είναι η κεφαλή σου,
και μαζώνουνται κοπάδια κοπάδια οι γίσκιοι
των πεθαμένων και σε πίνουν να ζωντανέψουν.

«Μην πεθάνεις, για να μην πεθάνουμε!»
φωνάζουν μέσα σου οι νεκροι.
«Δεν προφτάσαμε να χαρούμε τις γυναίκες
που πεθυμήσαμε· πρόφτασε εσύ,
κοιμήσου μαζί τους!

Δεν προφτάσαμε
να κάμουμε έργα τις Ιδέες μας·
κάμε τις έργα εσύ!
Δεν προφτάσαμε να συλλάβουμε
και να στερεώσουμε το πρόσωπο
της ελπίδας μας· στερέωσε το εσύ!

«Τέλεψε το έργο μας! Τέλεψε το έργο μας!
Μέρα νύχτα μπαινοβγαίνουμε στο κορμί σου
και φωνάζουμε: Όχι, δε φύγαμε,
δεν ξεκορμίσαμε από σένα,
δεν κατεβήκαμε στη γης.
Μέσα από τα σωθικά σου
ξακλουθουμε τον αγώνα.
Λύτρωσε μας!»
Μια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου·
ένα πύρινο πουλί, πηδάει από κλαρί σε κλαρί,
από κεφάλι σε κεφάλι, και φωνάζει:
«Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ,
κανένας δεν μπορεί να με σβήσει!»
«Αφεντικό, έχεις τα πάντα αλλά παρ’όλα αυτά
χάνεις τη ζωή γιατί σου λείπει λίγη τρέλα.
Εάν αποκτήσεις λίγη τρέλα
θα καταλάβεις τι σημαίνει ζωή.»

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 17 Νοεμβρίου 2024
Κάθε γενιά προσεγγίζει διαφορετικά τα κανάλια επικοινωνίας, ένα από τα ευρήματα της μελέτης Generation Mute: Millennials Phone Call Statistics, η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το 75% των ερωτηθέντων που γεννήθηκαν μεταξύ 1981 και 1996 θεωρούν τη λήψη μιας τηλεφωνικής κλήσης ως διακοπή της καθημερινής ζωής που καταλαμβάνει πολύ χρόνο.

Εν τω μεταξύ, οι Boomers εκτιμούν τις τηλεφωνικές κλήσεις και το 61% των μελών της Gen Z, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Uswitch, προτιμούν τα γραπτά μηνύματα WhatsApp από τις τηλεφωνικές κλήσεις.

Αυτές οι διαφορές δεν θα ήταν ιδιαίτερα αξιοσημείωτες αν δεν υπήρχε η ύπαρξη σχέσεων με διαφορά ηλικίας, οι οποίες, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της εφαρμογής γνωριμιών Bumble, γίνονται όλο και πιο συχνές.

Οι Millennials προτιμούν να χρησιμοποιούν εφαρμογές (αυτές που δεν απαιτούν άμεση αλληλεπίδραση, όπως μια τηλεφωνική συνομιλία), επειδή θεωρούν ότι είναι μια πιο άνετη και λιγότερο παρεμβατική μορφή επικοινωνίας.

Μην με παίρνεις τηλέφωνο

Συνολικά το 63% των χρηστών της εφαρμογής δεν θεωρούν ότι η ηλικία είναι καθοριστικός παράγοντας όσον αφορά το με ποιον θα βγουν.

Το 35% των γυναικών δηλώνουν ότι έχουν γίνει λιγότερο επικριτικές απέναντι σε σχέσεις με ηλικιακές διαφορές, ενώ λίγο περισσότεροι από τους μισούς άνδρες που συμμετείχαν στην έρευνα δηλώνουν ότι θα ήταν ανοιχτοί να βγουν με κάποιον έως και επτά χρόνια μεγαλύτερό τους.

Όλα είναι καλά – μέχρι να έρθει η ώρα της επικοινωνίας.

Οι Millennials προτιμούν να χρησιμοποιούν εφαρμογές (αυτές που δεν απαιτούν άμεση αλληλεπίδραση, όπως μια τηλεφωνική συνομιλία), επειδή θεωρούν ότι είναι μια πιο άνετη και λιγότερο παρεμβατική μορφή επικοινωνίας.

«Αν και δεν είναι μια γενιά που γεννήθηκε κουβαλώντας μαζί της ένα tablet, είναι προσανατολισμένοι στην παραγωγικότητα και, ως εκ τούτου, έχουν μάθει να διαχειρίζονται καλά τον χρόνο τους.

»Η ασύγχρονη επικοινωνία τους βοηθά να οργανώσουν τα μηνύματα στα οποία πρέπει να απαντήσουν και σε ποιο χρονοδιάγραμμα», λέει στην EL PAÍS η Entic Soler, ψυχολόγος ζευγαριών και αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Ψυχολογίας και Επιστημών της Εκπαίδευσης στο Universitat Oberta de Catalunya.

«Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να απαντήσουν πιο ήρεμα και να σκεφτούν την απάντησή τους, κάτι που μπορεί να συμβεί και με τα ηχητικά μηνύματα. Αυτό δημιουργεί έλλειψη εμπιστοσύνης στις επικοινωνιακές δεξιότητες κάποιου.

»Στις παραδοσιακές μορφές επικοινωνίας, όπως αυτή του τηλεφώνου, λες αυτό που λες την πρώτη φορά και γίνεται αποδεκτό ως σωστό από την αρχή»

Διαφορά ηλικίας και gif

Η Soler πιστεύει ότι τα προβλήματα επικοινωνίας που μπορεί να προκύψουν μεταξύ μελών διαφορετικών ομάδων μπορούν να αντιμετωπιστούν με, ναι, ακόμη περισσότερη επικοινωνία.

«Όταν τα μέλη ενός ζευγαριού έχουν διαφορετικές σχέσεις με τα ψηφιακά συστήματα επικοινωνίας, είναι σημαντικό να καταλήξουν σε συμφωνία», λέει η Soler.

«Υπάρχει μια αρχή της επικοινωνίας που λέει ότι είναι αδύνατο να μην επικοινωνούμε, δεδομένου ότι ακόμη και η σιωπή επικοινωνεί κάτι. Το άτομο που δέχεται αυτή τη σιωπή μπορεί να έχει μια συγκεκριμένη αντίληψη γι’ αυτήν.

»Ανάλογα με τον τρόπο που χρησιμοποιούμε τα συστήματα για να επικοινωνήσουμε, μπορεί να πέσουμε σε παρεξηγήσεις, όπως με έναν σύντροφο που γράφει σε παραγράφους και έναν άλλο που απαντά με ένα απλό gif.

»Πρέπει να είμαστε ανοιχτοί σχετικά με αυτές τις διαφορές και να καταλήξουμε σε βέλτιστες πρακτικές επικοινωνίας, εκτός από το να καταλήξουμε σε συμφωνία σχετικά με τα κανάλια επικοινωνίας που θα χρησιμοποιηθούν».

«Το αγόρι μου με παίρνει τηλέφωνο κάθε μέρα, αλλά ποτέ δεν ξέρω τι να πω. Να του πω ότι πήγα στο γραφείο, ότι είχα μερικές φρικτές συναντήσεις και ότι τώρα θα πάω στο σούπερ μάρκετ; Δεν καταλαβαίνω αυτή τη μανία να μιλάμε για να μιλάμε», λέει η Clara R., 37χρονη brand manager της οποίας ο σύντροφος είναι 49 ετών.

Viral φράσεις και ιογενείς συμπεριφορές

Ο Miguel Ángel del Corral Domínguez, ειδικός στη γλωσσολογία και την επικοινωνία, αναφέρει ότι το περιεχόμενο των συνομιλιών μπορεί επίσης να παίζει ρόλο, δεδομένου ότι όταν πρόκειται για μεγάλες διαφορές γενεών, τα μέλη μιας σχέσης μπορεί να μην μοιράζονται τις ίδιες εμπειρικές και πολιτιστικές αναφορές.

«Οι γλωσσικές διαφορές συχνά δεν είναι υπερβολικά βαθιές, εκτός αν μιλάμε για μια ακραία διαφορά μεταξύ των ηλικιών των συντρόφων.

»Σήμερα οι τριαντάρηδες, τουλάχιστον όταν βρίσκονται ανάμεσα σε μέλη της οικογένειας και τους ερωτικούς τους συντρόφους, χρησιμοποιούν πολλούς νεολογισμούς και νεανική, αν όχι εφηβική, αργκό», λέει.

Στην πραγματικότητα, η άνοδος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης δεν οδήγησε στη δημιουργία μιας μυστικής γλώσσας μεταξύ των νέων, αλλά μάλλον στην ευρεία διάδοσή της.

Όταν ένα εφηβικό βίντεο ή μια φράση γίνεται viral, μπορεί να φτάσει σε άτομα που είναι διπλάσια ή τριπλάσια της ηλικίας του δημιουργού του.

” Squid game” χωρίς υπότιτλους

Η σειρά «Μόνο φόνοι στο κτίριο» αντικατοπτρίζει με χιούμορ τις τεράστιες διαφορές που μπορεί να προκύψουν όταν πρόκειται για την επικοινωνία μεταξύ διαφορετικών γενεών.

«Είναι σαν να βλέπω το Squid Game χωρίς υπότιτλους», λέει ο χαρακτήρας του Steven Martin αφού ακούει τους χαρακτήρες της Selena Gómez και της Zoe Colletti να μιλούν.

«Είναι πραγματικά ενδιαφέρον να δούμε πώς διαφορετικοί άνθρωποι [διαφορετικών ηλικιών και εποχών] χρησιμοποιούν τη γλώσσα στο διαδίκτυο», λέει η Gretchen McCulloch, συγγραφέας του βιβλίου Because Internet: Understanding the New Rules of Language, λέει στο Vox.

«Υπάρχει μια λανθασμένη αντίληψη ότι αν οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τη γλώσσα διαφορετικά, τότε κάποιος πρέπει να έχει δίκιο, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Δεν υπάρχει ένας μόνο σωστός τρόπος χρήσης της γλώσσας στο διαδίκτυο. Μπορούμε να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα με διαφορετικό τρόπο και αυτό μπορεί στην πραγματικότητα να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα ο ένας τον άλλον».

Συνεχίζει: «Μπορείτε να γράψετε όπως θέλετε να μιλήσετε, αλλά πρέπει να έχουμε κάποια επικοινωνία σχετικά με τα μέσα με τα οποία το εκφράζετε για να αποφύγουμε δυσκολίες επικοινωνίας και παρερμηνείες».

Σιχαίνομαι το τηλέφωνο

«Το αγόρι μου με παίρνει τηλέφωνο κάθε μέρα, αλλά ποτέ δεν ξέρω τι να πω. Να του πω ότι πήγα στο γραφείο, ότι είχα μερικές φρικτές συναντήσεις και ότι τώρα θα πάω στο σούπερ μάρκετ; Δεν καταλαβαίνω αυτή τη μανία να μιλάμε για να μιλάμε», λέει η Clara R., 37χρονη brand manager της οποίας ο σύντροφος είναι 49 ετών.

«Τις λίγες φορές που είμαι εγώ αυτή που τον παίρνω τηλέφωνο, είναι για κάτι σχετικά σημαντικό, ή τουλάχιστον, διασκεδαστικό, και τον ρωτάω πρώτα μέσω WhatsApp αν είναι εντάξει να τον πάρω τηλέφωνο, γιατί σιχαίνομαι να απαντάω στο τηλέφωνο όταν πίνω ένα ποτό με τους φίλους μου, όταν είμαι στη μέση του δείπνου ή στον καναπέ βλέποντας Netflix και πρέπει να διακόψω μια σειρά για να ακούσω κάποια ιστορία από τη μέρα του που δεν με αφορά στο ελάχιστο.

»Και για να είμαι ειλικρινής, δεν μπορώ να σκεφτώ πολλά πράγματα που είναι χειρότερα από μια βιντεοκλήση χωρίς προηγούμενη προειδοποίηση».

Gif και βαθμός εμπιστοσύνης

«Όλες οι ενοχλήσεις μιας τηλεφωνικής κλήσης επιδεινώνονται από τις βιντεοκλήσεις, οι οποίες απαιτούν να εμφανίζονται ζωντανά, χωρίς φίλτρα, κοιτάζοντας τον εαυτό τους με όλα τα ελαττώματά τους σε μεγέθυνση και σε πλήρη θέα των άλλων συμμετεχόντων», λέει ο Ferran Lalueza Bosch, καθηγητής των επιστημών της πληροφορικής και της επικοινωνίας.

«Το άγχος ακολουθεί ένα μαθηματικό μοτίβο: όσο υψηλότερη είναι η αντιλαμβανόμενη απειλή απώλειας χρόνου και όσο χαμηλότερη είναι η αντίληψη των δικών μας πόρων για να την αντιμετωπίσουμε, τόσο υψηλότερο είναι το προληπτικό άγχος της κατάστασης».

«Όσον αφορά τη χρήση των emoticons και των αυτοκόλλητων, είναι παρόμοια με το ίδιο το περιεχόμενο: όλα εξαρτώνται από τον βαθμό εμπιστοσύνης και εξοικείωσής μας με τον συνομιλητή μας», εξηγεί ο Corral Domínguez.

«Στην περίπτωση ενός ζευγαριού, αυτός είναι κατά πάσα πιθανότητα υψηλός. Ωστόσο, πρέπει να δοθεί προσοχή εάν ο συνομιλητής δεν γνωρίζει τον κώδικά μας, κάτι που είναι συχνό μεταξύ των ηλικιωμένων.

»Και αυτό δεν περιορίζεται στα οπτικά μέσα: σκεφτείτε τη χρήση της ειρωνείας και του σαρκασμού».

«Υπάρχει ένα προφανές χάσμα γενεών και προσπαθείς να ενημερώνεσαι για να μην είσαι πίσω από την εποχή ή να μην χάνεις ό,τι συμβαίνει», συνοψίζει ο Eugenio R.

«Στο τέλος, γίνεται ένα παιχνίδι που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση, επειδή εσύ ερμηνεύεις το αυτοκόλλητο με έναν τρόπο και αυτός που σου το έστειλε το εννοούσε με άλλον».

Ο ίδιος αναφέρει ότι, αν και τελικά σταμάτησε να βλέπει τον 31χρονο που γνώρισε μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ο νεαρός εξακολουθεί να στέλνει περιστασιακά περισσότερα gif.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Το ερώτημα, όπως και η ίδια η γλώσσα, μπορεί να προκαλέσει αμέτρητες ερμηνείες.

Με στοιχεία από elpais.com

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 16 Νοεμβρίου 2024
Αποσπάσματα

Κρατάω τα ηνία των αποφάσεών μου. Εξετάζοντας τα δεδομένα, το μυαλό του ανθρώπου που αναζητά, το πνεύμα και η αναλυτική του σκέψη, τον βοηθούν να αντιληφθεί ότι η ενοχή είναι κακή παρέα.

Έτσι, υποκύπτει κάποτε στον πειρασμό να ρίξει σε κάποιον άλλο την ευθύνη για όσα κακά συμβαίνουν (και πάντα βρίσκεται κάποιος).

Σ’ αυτήν την παγίδα, είναι πάντα ο άλλος που σε κάνει να υποφέρεις: η γυναίκα σου σε κάνει να υποφέρεις, ο άντρας σου σε κάνει να υποφέρεις, οι γονείς σου σε κάνουν να υποφέρεις, τα παιδιά σου σε κάνουν να υποφέρεις.

Για ό,τι συμβαίνει φταίει το χρηματοοικονομικό σύστημα, η κοινωνία, ο καπιταλισμός, ο κομμουνισμός, ο φασισμός, η κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία, η κοινωνική δομή ή το πεπρωμένο, το κάρμα, ο Θεός ή οι ενωμένες δυνάμεις όλων των προηγουμένων…

Πάντα σ’ αυτήν την παγίδα, αυτό που σε κάνει να υποφέρεις είναι κάτι έξω από σένα, και είναι πιθανό να παίρνεις ανακούφιση για λίγο, ρίχνοντας σε άλλους την ευθύνη.

Την ίδια στιγμή που «ανακαλύπτεις» ποιος ή τι σε βασανίζει κι ένα πρόβλημα δείχνει να λύνεται, ένα άλλο, ίσως πιο σοβαρό, σου χτυπά την πόρτα.

Τώρα πια δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για ν’ αλλάξεις μια κατάσταση που παύει να εξαρτάται από σένα.

Όσοι ακόμα δεν ξεπέρασαν αυτή τη δοκιμασία, ξοδεύουν τη ζωή τους μουρμουρίζοντας:

Μα είναι δυνατόν να νιώθει κάποιος ευτυχισμένος σε μία κοινωνία τόσο άδικη (ή ακαλλιέργητη, ή καταπιεσμένη);

Πώς να ζήσεις ευτυχισμένος σε μια χώρα υλιστική (ή γραφειοκρατική, ή υπανάπτυκτη) σαν ετούτη;

Πώς να είσαι ευτυχισμένος αν δεν είναι ευτυχισμένος ο αδελφός σου, ο γιος σου, ο πατέρας σου;

Ποιος μπορεί να είναι ευτυχισμένος αν πρέπει να δουλεύει δεκατέσσερις ώρες τη μέρα κάνοντας κάτι που δεν του αρέσει;

Πώς να είσαι ευτυχισμένος αν το ταίρι σου δεν ασχολείται μαζί σου, ούτε σου επιτρέπει να είσαι ελεύθερος;………….

…..Πλάθεις και φαντάζεσαι σενάρια παγκόσμιας συνωμοσίας που υποτίθεται πως έχουν σχεδιαστεί μόνο και μόνο για να μας καταστρέψουν όλους – και ειδικά όσους ανήκουν στην ομάδα σου, τους οικείους σου, αλλά κυρίως εσένα…Και πάνω σ’ αυτό αρχίζεις να αναπτύσσεις μηχανισμούς όλο και πιο νευρωτικούς για να αμυνθείς στους εχθρικούς και μανιώδεις συνωμότες.

Ή:

το δρόμο του ανθρώπου που αναζητά τη σοφία, και που προτείνω εδώ.

Αποφασίζουμε να πάρουμε τα ηνία στα χέρια μας και να καταλάβουμε, μια για πάντα, ότι η ζωή μας εξαρτάται πρωτίστως και κυρίως από εμάς τους ίδιους.

Αναγνωρίζουμε ότι κανένας άλλος δεν είναι ένοχος για κάτι που μας συμβαίνει, κι όταν αν φέρουμε πάνω μας τραύματα, ήταν πάντα και με τη δική μας συνενοχή.

Όταν πια ξεπεράσουμε την παραπάνω πρόκληση, δεν μας μένουν πολλές εναλλακτικές.

Η ευθύνη να ζήσουμε στο παρόν, δεν μας επιτρέπει να ενοχοποιούμε άλλους, καθώς αυτό ακριβώς σημαίνει «ωριμότητα»: να μην αισθανόμαστε συνεχώς την ανάγκη να ενοχοποιούμε άλλους.

Αυτό που είμαστε, αυτό που ζούμε, κι αυτό που κάνουμε, είναι σε μεγάλο βαθμό δικό μας δημιούργημα.

Εγώ είμαι υπεύθυνος για τη ζωή μου, για όλα μου τα βάσανα, για ό,τι μου συνέβη άλλοτε κι ό,τι μου συμβαίνει τώρα. Έτσι το διάλεξα. Αυτούς τους σπόρους έσπειρα, και τώρα μαζεύω τη συγκομιδή∙ είμαι υπεύθυνος. -Osho

Ο άνθρωπος της αναζήτησης μεγαλώνει και μαθαίνει κι όταν φτάνει η ώρα αυτής της δεύτερης δοκιμασίας ανακαλύπτει – με ακεραιότητα και χωρίς να κατηγορεί άλλους -, ότι ο βασικός υπεύθυνος για ό,τι του συμβαίνει είναι ο ίδιος του ο εαυτός.

Όπως συνήθιζε να μου λέει ο δάσκαλός μου: «Εσύ είσαι πάντα ο κύριος των αποφάσεών σου, ακόμα κι αν αυτές είναι σκλάβες υποταγμένες στις πεποιθήσεις σου».

Ποιο είναι λοιπόν το μάθημα εδώ; Η ζωή μας δίνει αμέτρητες ευκαιρίες να μεταθέσουμε την ευθύνη, αλλά το πραγματικό ταξίδι προς τη σοφία ξεκινά τη στιγμή που αναγνωρίζουμε ότι η δύναμη να κατευθύνουμε το πεπρωμένο μας βρίσκεται στα χέρια μας. Στο ίδιο συμπέρασμα κατέληξε και ο Καρλ Γιουνγκ και αξίζει να μελετήσετε και τη δική του οπτική επί αυτού:

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 16 Νοεμβρίου 2024

“Όταν γεράσεις κι ασπρίσεις και στον ύπνο βυθιστείς
Καθισμένη δίπλα στη φωτιά, μ’ ένα βιβλίο στο χέρι
Να το διαβάζεις αργά, ν’ αφήνεσαι στων ματιών τις θύμησες
Στο βλέμμα τους, στις χαρακιές σκιές τους

Τόσοι πολλοί αγαπήσανε τις ροδαλές στιγμές σου
Την ομορφιά σου αγάπησαν στ’ αλήθεια ή σαν ψέμα
Ένας, όμως, αγάπησε τη συντροφιά ψυχή σου
Τις παλλόμενες πτυχώσεις θλίψης στην όψη τη δική σου

Κι έτσι σκυμμένη στη σιδηρά εστία την πυρωμένη
Να ψιθυρίζεις, δίχως χαρά, πώς πέταξε η Αγάπη
Και δρασκελώντας τα βουνά, ένα έγινε με δαύτα
Το πρόσωπό του κρύβοντας ανάμεσα στα άστρα

William  Yeats – When You Are Old

WHEN you are old and gray and full of sleep,
And nodding by the fire, take down this book,
And slowly read, and dream of the soft look
Your eyes had once, and of their shadows deep;

How many loved your moments of glad grace,
And loved your beauty with love false or true,
But one man loved the pilgrim soul in you,
And loved the sorrows of your changing face;

And bending down beside the glowing bars,
Murmur, a little sadly, how Love fled
And paced upon the mountains overhead
And hid his face among a crowd of stars.

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 7 Νοεμβρίου 2024

ΜΠΟΛΙΒΑΡ απόσπασμα

Για τους μεγάλους, για τους ελεύθερους,
για τους γενναίους, τους δυνατούς
Αρμόζουν τα λόγια τα μεγάλα, τα ελεύθερα,
τα γενναία, τα δυνατά
Γι’ αυτούς η απόλυτη υποταγή κάθε στοιχείου, η σιγή,
γι’ αυτούς τα δάκρυα, γι’ αυτούς οι φάροι,
κι οι κλάδοι ελιάς, και τα φανάρια
Όπου χοροπηδούνε με το λίκνισμα των καραβιών και
γράφουνε στους σκοτεινούς ορίζοντες των λιμανιών,
[…]
Για ν’ αρματώσουνε καράβι, ν’ ανοιχτούν, να φύγουνε,
Όμοιοι με τραμ που ξεκινάει, άδειο κι ολόφωτο μέσ’ στη
νυχτερινή γαλήνη των μπαχτσέδων,
Μ’ ένα σκοπό του ταξειδιού: π ρ ο ς τ’ ά σ τ ρ α.

Το καράβι του δάσους

Ξέρω ότι
αν είχα
μια φορεσιά
ένα φράκο
χρώματος πράσινο ανοιχτό
με μεγάλα κόκκινα σκοτεινά λουλούδια
Αν στη θέση της
αόρατης
αιολικής άρπας που μου χρησιμεύει
για κεφάλι
είχα μια τετράγωνη πλάκα
πράσινο σαπούνι

Έτσι που ν’ ακουμπά
απαλά
η μια της άκρη
ανάμεσα στους δυο μου ώμους

Αν ήτανε δυνατό
ν’ αντικαταστήσω
τα ιερά σάβανα
της φωνής μου
με την αγάπη
που έχει
μια μεταφυσική μουσική κόρη
για τις μαύρες ομπρέλες της βροχής

Ίσως τότες
μόνο τότες
θα μπορούσα να πω
τα φευγαλέα οράματα
της χαράς
που είδα κάποτες
σαν ήμουνα παιδί
κοιτάζοντας ευλαβικά
μέσα στα στρογγυλά
μάτια
των πουλιών

Το λίκνον ο λύχνος

Πάντοτε αγαπούσα
-με πάθος-
κάθε εκδήλωση της ζωής
όμως δεν μ’ ένοιαζε
ο θάνατος

Τώρα που μ’ άφησες να ξαποσταίνω
πλάι στο λαμπρό φως
των ωραίων ματιών σου
τώρα αγαπώ ακόμη περισσότερο τη ζωή
και δε θα `θελα
να πεθάνω πια
ποτέ

Όλοι θέλουν να καταλάβουν τη ζωγραφική. Γιατί δεν προσπαθούν να καταλάβουν το κελάηδημα των πουλιών; Τους αρέσει η νύχτα, ένα λουλούδι, τόσα πράγματα γύρω τους, χωρίς να τα καταλαβαίνουν. Γιατί πρέπει οπωσδήποτε να καταλάβουν τη ζωγραφική; Όλα στη ζωή είναι ένα θαύμα. Είναι θαυμαστό ακόμα και ότι δεν διαλύεται κανείς στο λουτρό σαν κομματάκι ζάχαρης. Δεν «εγκρίνω» ποτέ τίποτα κατά τον ίδιο τρόπο που δεν συμπαθώ ποτέ τίποτα. Αγαπώ ή μισώ. Όταν αγαπώ μια γυναίκα, η κατάστασή μου αυτή τινάζει στον αέρα τα πάντα, ακόμη και την ίδια μου τη ζωγραφική. Κάθε παιδί είναι καλλιτέχνης. Το θέμα είναι πώς θα παραμείνει καλλιτέχνης μεγαλώνοντας. Μου πήρε τέσσερα χρόνια να μάθω να ζωγραφίζω σαν τον Ραφαήλ και μια ολόκληρη ζωή να μάθω να ζωγραφίζω σαν παιδί. Οι κακοί καλλιτέχνες αντιγράφουν. Οι καλοί καλλιτέχνες κλέβουν. Δεν υπάρχει αφηρημένη τέχνη. Πρέπει πάντα να αρχίζεις ζωγραφίζοντας κάτι συγκεκριμένο. Μετά μπορείς να αφαιρέσεις κάθε ίχνος ρεαλισμού. Πάντα κάνω αυτό που δεν μπορώ να κάνω, με σκοπό να διαπιστώσω αν μπορώ να το κάνω. Κάθε θετική αξία έχει την τιμή της σε αρνητικούς όρους. Η ιδιοφυΐα του Αϊνστάιν οδηγεί στη Χιροσίμα. Οι στόχοι μας μπορούν να επιτευχθούν μόνο μέσα από ένα σχέδιο, στο οποίο πρέπει να πιστέψουμε θερμά και πάνω στο οποίο πρέπει να δράσουμε ενεργά. Δεν υπάρχει άλλη διαδρομή προς την επιτυχία. Ποτέ μην επιτρέπετε μια διχοτόμηση να κυβερνά τη ζωή σας, μια διχοτόμηση στην οποία μισείτε ό, τι κάνετε, ώστε να μπορείτε να απολαύσετε τον ελεύθερο χρόνο σας. Ψάξτε για μια κατάσταση στην οποία η δουλειά σας θα σας δώσει τόσο μεγάλη ευτυχία όσο ο ελεύθερος χρόνος σας. Μάθε τους κανόνες σαν επαγγελματίας ώστε να μπορείς να τους παραβαίνεις σαν ερασιτέχνης. Αν είχαμε κουλτούρα, δεν θα είχαμε τόσο έντονη την αίσθηση ότι μας λείπει (ή απλώς θα τη θεωρούσαμε δεδομένη). Αντί γι’ αυτό, βαυκαλιζόμαστε με την ιδέα της κουλτούρας, αλλά αν γνωρίζαμε την αληθινή αξία αυτής της λέξης, θα διαθέταμε και αρκετή κουλτούρα ώστε να μην της δίνουμε και τόσο πολλή σημασία. Ο καλλιτέχνης είναι αποδέκτης συναισθημάτων που προέρχονται από οπουδήποτε: από τον ουρανό, τη γη, από ένα κομμάτι χαρτί, από μια μορφή, από έναν ιστό αράχνης. Μερικές φορές είμαστε πιο ελεύθεροι από ποτέ, τη στιγμή ακριβώς που νιώθουμε πιο ανελεύθεροι από ποτέ. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με την ελευθερία. Τόσο στη ζωγραφική, όσο και αλλού. Μ’ ό,τι κι αν καταπιαστείς, καταλήγεις κάποτε αλυσοδεμένος. Οι καλλιτέχνες δεν μπορούν να μένουν αδιάφοροι μπροστά σε μια διαμάχη κατά την οποία διακυβεύονται οι πιο υψηλές αξίες της ανθρωπότητας και του πολιτισμού». Η επιτυχία είναι επικίνδυνη. Αρχίζει κανείς να αντιγράφει τον εαυτό του, και αυτό είναι χειρότερο από το να αντιγράφεις άλλους. Είναι στείρο. Όλοι ξέρουμε ότι η τέχνη δεν είναι αλήθεια. Η τέχνη είναι ένα ψέμα το οποίο μας μαθαίνει να κατανοούμε την αλήθεια, τουλάχιστον εκείνη την αλήθεια την οποία εμείς (ως άνθρωποι) μπορούμε να κατανοήσουμε. Η τέχνη είναι ένα ψέμα που λέει την αλήθεια Η τέχνη ξεπλένει από την ψυχή τη σκόνη της καθημερινότητας. Πιστεύω μονάχα στη δουλειά. Δεν υπάρχει τέχνη παρά μόνο ύστερα από σκληρή δουλειά, χειρωνακτική και πνευματική. Ένας πίνακας υπάρχει μονάχα γι’ αυτό που είναι και για τίποτε άλλο. Γίνεσαι νέος τελικά στα εξήντα. Δυστυχώς, τότε είναι πολύ αργά πια. Να αναβάλλεις για αύριο μόνο αυτό που είσαι διατεθειμένος να αφήσεις μισοτελειωμένο αν τυχόν πεθάνεις

Από doctv

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 2 Νοεμβρίου 2024

 

Δεν έχεις τι να χάσεις

Καλὰ τὰ βγάζει πέρα ἡ μοναξιὰ
φτωχικὰ ἀλλὰ τίμια.
Ἀλλοῦ κοιμᾶται αὐτὴ
κι ἀλλοῦ τὸ ἐγκρατὲς σκεπτικὸ ἐάν.

Μόνο καμιὰ φορὰ
σὲ πειραματισμοὺς τὴν παρασύρει
ἡ περιέργεια
– ὄφις προγενέστερος
καὶ πιὸ φανατικὸς
ἀπ᾿ τὸν νερόβραστον ἐκεῖνον τῆς μηλέας.

Δοκίμασε τῆς λέει, μὴ φοβᾶσαι
δὲν ἔχεις τί νὰ χάσεις

Προφυλάξεις

Όταν βρέχει δεν παίρνω ομπρέλα.
To θεωρώ δειλία να προφυλάσσομαι από το ξεκάθαρο.
Όταν δε βρέχει, όσο και αν ευτυχεί ο ουρανός όσο κι αν τον πιστεύω
ανοίγω την ομπρέλα μου δεν είναι ξεκάθαρη καιρική συνθήκη η ευτυχία.

Διάλογος ανάμεσα σε μένα και σε μένα

Σοῦ εἶπα:
– Λύγισα.
Καὶ εἶπες:
– Μὴ θλίβεσαι.
Ἀπογοητεύσου ἥσυχα.
Ἤρεμα δέξου νὰ κοιτᾷς
σταματημένο τὸ ρολόι.
Λογικὰ ἀπελπίσου
πῶς δὲν εἶναι ξεκούρδιστο,
ὅτι ἔτσι δουλεύει ὁ δικός σου χρόνος.
Κι ἂν αἴφνης τύχει
νὰ σαλέψει κάποιος λεπτοδείκτης,
μὴ ριψοκινδυνέψεις νὰ χαρεῖς.
Ἡ κίνηση αὐτὴ δὲν θά ῾ναι χρόνος.
Θά ῾ναι κάποιων ἐλπίδων ψευδορκίες.
Κατέβα σοβαρή,
νηφάλια αὐτοεκθρονίσου
ἀπὸ τὰ χίλια σου παράθυρα..
Γιὰ ἕνα μήπως τ᾿ ἄνοιξες.
Κι αὐτοξεχάσου εὔχαρις.
Ὅ,τι εἶχες νὰ πεῖς,
γιὰ τὰ φθινόπωρα, τὰ κύκνεια,
τὶς μνῆμες, ὑδροροὲς τῶν ἐρώτων,
τὴν ἀλληλοκτονία τῶν ὠρῶν,
τῶν ἀγαλμάτων τὴν φερεγγυότητα,
ὅ,τι εἶχες νὰ πεῖς
γι᾿ ἀνθώπους ποὺ σιγὰ-σιγὰ λυγίζουν,
τὸ εἶπες.
καὶ τὴν πείθει
νὰ κουλουριάζεται πνιχτὰ
νὰ τρίβεται σὰ γάτα ἀνεπαίσθητη
πάνω στὸν διαθέσιμο ἀέρα
ποῦ ἀφήνεις προσπερνώντας.

Ἀπόλαυση πολὺ μοναχικότερη
ἀπὸ τὴ στέρησή της.

Γεγονότα

Μόνη, ἐντελῶς μόνη,
περπατῶ στὸ δρόμο
καὶ πέφτω πάνω σὲ μεγάλα γεγονότα:
Ὁ ἥλιος σὰν ἐπειγόντως νὰ ἐκλήθη ἀπὸ τὴ Δύση
ἀφήνοντας ἡμιτελὲς τὸ δειλινό…

Σὲ λίγο ἡ νύχτα,
κρατώντας τοὺς ἀμφορεῖς τοῦ μυστηρίου,
τῶν ἰδιοτήτων της ἐπαίρετο,
ὅταν τὸ ρεμβῶδες μάτι της, τὸ φεγγάρι,
ἕνα ἀπρόδεκτο, λαθραῖο σύννεφο, πάτησε
καὶ τὴν τύφλωσε.

Τοῦ ἀτυχήματος τούτου
ἐπωφελήθηκε
κάποιος παράξενος κατάσκοπος
-τὸ μεσονύχτιο ὑποπτεύονται-
τὸ σύμπαν πυροβόλησε
καὶ τὸ ἄφησε ἀκίνητο…

Μετὰ ἀπὸ τέτοια γεγονότα,
τὸ γεγονὸς πὼς εἶμαι πάλι μόνη
παρελείφθη.

Γράμμα

Ὁ ταχυδρόμος,
σέρνοντας στὰ βήματά του τὴν ἐλπίδα μου
μοῦ ῾φερε καὶ σήμερα ἕνα φάκελο
μὲ τὴ σιωπή σου.
Τὸ ὄνομά μου γραμμένο ἀπ᾿ ἔξω μὲ λήθη.
Ἡ διεύθυνσή μου ἕνας ἀνύπαρκτος δρόμος.
Ὅμως ὁ ταχυδρόμος
τὸν βρῆκε ἀποσυρμένο στὴ μορφή μου,
κοιτώντας τὰ παράθυρα ποὺ ἔσκυβαν μαζί μου,
διαβάζοντας τὰ χέρια μου
ποὺ ἔπλαθαν κιόλας μιὰ ἀπάντηση.
Θὰ τὸν ἀνοίξω μὲ τὴν καρτερία μου
καὶ θὰ ξεσηκώσω μὲ τὴ μελαγχολία μου
τ᾿ ἄγραφά σου.
Κι αὔριο θὰ σοῦ ἀπαντήσω
στέλνοντάς σου μιὰ φωτογραφία μου.
Στὸ πέτο θὰ ἔχω σπασμένα τριφύλλια,
στὸ στῆθος σκαμμένο
τὸ μενταγιὸν τῆς συντριβῆς.
Καὶ στ᾿ αὐτιά μου θὰ κρεμάσω-συλλογίσου-
τὴ σιωπή.