Θέατρο

Γιάννα στις 22 Οκτωβρίου 2018

Ποτέ μη λες “καλή επιτυχία”

Η φράση “break a leg” (μτφ. “σπάσε ένα πόδι’) που σήμερα είναι ένα πολύ διαδεδομένο υποκατάστατο των ευχών για καλή τύχη ή καλή επιτυχία, επινοήθηκε στο θέατρο γιατί εδώ και αιώνες οι ηθοποιοί όλου του κόσμου θεωρούν πολύ μεγάλη γκαντεμιά το να τους ευχηθείς κάτι καλό πριν από μια παράσταση (και ειδικά πριν από κάποια πρεμιέρα).

Καθολικά αποδεκτή θεωρία για την καταγωγή της φράσης δεν υπάρχει, αλλά οι μελετητές της ιστορίας του θεάτρου έχουν καταλήξει σε δύο – τρία επικρατέστερα σενάρια. Το πρώτο μας γυρίζει πίσω στα ελισαβετιανά χρόνια (η εποχή του Σέξπιρ), όταν το κοινό δεν χειροκροτούσε τους ηθοποιούς, αλλά έδειχνε την ευαρέσκειά του για την παράσταση κοπανώντας τις καρέκλες στο έδαφος. Όσο πιο ενθουσιώδης ήταν ο κόσμος, τόσα περισσότερα καρεκλοπόδαρα έσπαγαν.

Μια λιγότερο καταστροφική θεωρία μεταφέρει τη γένεση του “break a leg” στις πρώτες θεατρικές σκηνές που εξοπλίστηκαν με αυλαία. Στο τέλος της παράστασης, η αυλαία ανεβοκατέβαινε ανάλογα με το πόσο παρατεταμένο ήταν το χειροκρότημα του κοινού. Σε κάθε ανκόρ, η αυλαία ξανασηκωνόταν και οι ηθοποιοί υποκλίνονταν με σεμνότητα, “σπάζοντας” ελαφρώς το πόδι τους για να γείρουν προς το κόσμο που τους τιμούσε με το χειροκρότημά του. Η πιο πειστική ιστορία εντοπίζει ως λίκνο του “break a leg” τις σκηνές του βοντβίλ. Εκεί οι κωμικοί, οι μουσικοί, οι γελωτοποιοί και οι κάθε είδους performers σχημάτιζαν ουρές πίσω το “πόδι’, τη γραμμή που χώριζε το ορατό κομμάτι της σκηνής από το αόρατο. Όσοι προλάβαιναν να “σπάσουν το πόδι’, να περάσουν, δηλαδή, τη γραμμή και να βγουν στη σκηνή, πληρώνονταν. Οι υπόλοιποι γύριζαν στα σπίτια τους χωρίς μεροκάματο.

Στην Ελλάδα, το καλύτερο που μπορείς να ευχηθείς σε έναν ηθοποιό πριν ανέβει στη σκηνή είναι το “σκατά’. Λιγότερο οδυνηρό από το να σπάσεις ένα πόδι και αντίστοιχο του “merde” που ανταλλάζουν μεταξύ τους εδώ και αιώνες οι χορευτές των ευρωπαϊκών μπαλέτων. Τα σκατά πιθανότατα προκαλούσαν θετικούς συνειρμούς από την εποχή που οι θεατές κατέφθαναν στα θέατρα με τα άλογά τους, τα οποία όσο περίμεναν δεμένα, έκαναν την ανάγκη τους στο προαύλιο. Πολλή κοπριά=πολλοί πελάτες=πολλά λεφτάκια στο ταμείο.

Ποτέ μη σβήνεις όλα τα φώτα

Σε όλα τα θέατρα του κόσμου, αυτός που φεύγει τελευταίος και κλείνει την πόρτα, φροντίζει να αφήσει ένα φωτάκι αναμμένο. Κάποτε άφηναν ένα κερί ή ένα φαναράκι, σήμερα τα περισσότερα θέατρα είναι υποχρεωμένα να έχουν ένα φως ασφαλείας (το γνωστό LED φωτάκι που υπάρχει πλέον υποχρεωτικά σε όλους τους δημόσιους χώρους).

Η συγκεκριμένη συνήθεια πιθανότατα υιοθετήθηκε όντως για λόγους ασφαλείας, αφού οι περισσότερες θεατρικές αίθουσες είναι σκοτεινές (επίτηδες, για να αποδίδει καλύτερα ο σκηνικός φωτισμός) και κρύβουν παγίδες: τροχαλίες και άλλους μηχανισμούς στα παρασκήνια, σκαλοπατάκια και καταπακτές που οδηγούν στη σκηνή κλπ. Ο άνθρωπος που άνοιγε το θέατρο έπρεπε να έχει έναν αχνό μπούσουλα για να ξέρει πού πατάει μέχρι να ανάψει τα κανονικά φώτα.

Σύμφωνα με τη μυθολογία του θεάτρου, πάντως, το φωτάκι μένει αναμμένο γιατί σε κάθε θέατρο κατοικεί τουλάχιστον ένα φάντασμα που τις νύχτες, όταν φεύγουν όλοι θέλει να ανεβαίνει στη σκηνή και να δίνει τη δική του παράσταση. Εννοείται ότι δεν θα παίξει χωρίς φώτα και εννοείται ότι αν δεν παίξει θα καταραστεί τους ανθρώπους που στερούν τη δυνατότητα να εξασκήσει την τέχνη του και όλα μετά θα πάνε στραβά.

Σε κάποια παραδοσιακά θέατρα, στην Αγγλία, στη Γαλλία και σε κάποιες χώρες της κεντρικής Ευρώπης, μια θέση μένει πάντα κενή, συνήθως σε ένα από τα πλαϊνά θεωρεία, για να κάθεται το φάντασμα και να απολαμβάνει την εκάστοτε παράσταση με την άνεσή του. Η συγκεκριμένη αιτία είναι και ο λόγος που πάντα τα θέατρα έμεναν κλειστά μια μέρα της εβδομάδας (τη Δευτέρα, συνήθως): για να έχει το φάντασμα όλη τη σκηνή για πάρτη του και να μην γκρινιάζει.

Μη σφυρίξεις ποτέ

Ακόμα και σήμερα, πολλοί ηθοποιοί θεωρούν πολύ μεγάλη γκαντεμιά το να ακουστεί ένα σφύριγμα όσο βρίσκονται στη σκηνή. Είναι μια από τις πολλές δεισιδαιμονίες του θεατρικού κόσμου, που -όμως- έχει μια εύλογη εξήγηση.

Από τον 15ο αιώνα, όταν άρχισαν να δημιουργούνται στις ευρωπαϊκές πόλεις μεγάλα θέατρα, που φιλοξενούσαν επαγγελματικούς θιάσους κι ανέβαζαν παραστάσεις μεγάλης κλίμακας, οι θεατρώνηδες προσελάμβαναν ξέμπαρκους ναυτικούς ως τεχνικούς σκηνής. Αυτό, γιατί το σύστημα των σχοινιών που κινούσε τα πάντα στα παρασκήνια (τους τεράστιους πολυελαίους, τα έπιπλα, τα βαριά σκηνικά κλπ) δημιουργήθηκε με βάση το σύστημα των σχοινιών που μανουβράριζαν τα πανιά στις φρεγάτες, στις καραβέλες και στα ποντοπόρα ιστιοφόρα. Οι ναύτες μετέφεραν στα θεατρικά παρασκήνια την εμπειρία τους στον χειρισμό των σχοινιών και των τροχαλιών, αλλά και την τυπική μέθοδο συνεννόησης και επικοινωνίας στα πλοία: τον κώδικα των σφυριγμάτων. Ένα άσχετο σφύριγμα που θα ακουγόταν από τη σκηνή ή από την πλατεία, θα μπορούσε να μπερδέψει τον φροντιστή, να τον οδηγήσει σε ένα λάθος χειρισμό και να προκληθεί κάποιο σοβαρό ατύχημα. Στα πρακτικά αρκετών θεάτρων έχουν καταγραφεί αρκετά τέτοια περιστατικά, ανάμεσά τους και κάποιοι πολύ σπλάτερ θάνατοι.

Μη φορέσεις ποτέ κίτρινα

Απ” όλα τα χρώματα που κατά καιρούς θεωρήθηκαν γρουσούζικα από τους ανθρώπους του θεάτρου, την πιο χοντρή ρετσινιά την είχε το κίτρινο, που στα θρησκευτικά θεάματα του Μεσαίωνα συμβόλιζε τον διάβολο. Οι ηθοποιοί άρχισαν να το αποφεύγουν, θεωρώντας ότι μεταφέρει στη σκηνή αρνητική ενέργεια και κακοτυχία σ” αυτόν που το φοράει. Από ένα σημείο και μετά η κίτρινες φορεσιές καθιερώθηκαν ως στεροτυπικές ενδυμασίες των “κακών’, των διεφθαρμένων και των αμαρτωλών χαρακτήρων.

Σήμερα, πιο γρουσούζικο για τους ηθοποιούς θεωρείται το πράσινο, το χρώμα που φορούσε ο Μολιέρος στην τελευταία του παράσταση. Ο σπουδαίος Γάλλος δραματουργός κατέρρευσε στη σκηνή ενώ υποδυόταν τον υποχόνδριο Αργκάν, τον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα του “Κατά φαντασίαν ασθενή’. Παρότι ήταν βαριά άρρωστος με φυματίωση, επέλεξε το τελευταίο βράδυ της ζωής του να πάει στο θέατρο και να παρουσιάσει το έργο του κανονικά. Μετά από δύο αιμοπτύσεις και την δραματική του κατάρρευση, κατάφερε όντως να ολοκλήρωσει την παράσταση, αλλά πέθανε μερικές ώρες αργότερα στο σπίτι του.

Ποτέ -μα ποτέ- μην προφέρεις το όνομα του Μακμπέθ

Είναι το πιο σύντομο, το πιο αιματηρό και το πιο δημοφιλές έργο του Ουίλιαμ Σέξπιρ, αλλά και το πιο “καταραμένο” έργο της παγκόσμιας δραματουργίας. Η κυρίαρχη δεισιδαιμονία που σχετίζεται με τον Μακμπέθ είναι ότι δεν πρέπει να τον κατονομάσεις, εκτός και αν το κάνεις στην πρόβα ή στη ροή της παράστασης. Αν ακουστεί σε οποιαδήποτε άλλη περίσταση, ο Μακμπέθ θα προκαλέσει κάποια φοβερή καταστροφή. Μέχρι και σήμερα, οι αγγλόφωνοι χρησιμοποιούν τη φράση “The Scottish Play” (μτφ. Το σκωτσέζικο έργο) όταν αναφέρονται στο έργο που όντως διαδραματίζεται στη Σκωτία και τις φράσεις “Scottish King” και “Scottish Lady” για να προσφωνήσουν τον ίδιο τον Μακμπέθ και τη γυναίκα του.

Η κατάρα του Μακμπέθ εδράζεται στην παρουσία των μαγισσών στο έργο. Την εποχή που γράφτηκε και πρωτοπαίχτηκε το έργο, οι συμπατριώτες του Σέξπιρ κυνηγούσαν ακόμα και έκαιγαν τις μάγισσες. Η εμφάνισή τους στη σκηνή προσέδισε στο έτσι κι αλλιώς σκοτεινό έργο μια απόκοσμη, τρομακτική ενέργεια. Πολύ γρήγορα εξαπλώθηκαν εξωφρενικές φήμες. Ότι τα ξόρκια που χρησιμοποίησε ο συγγραφέας ήταν αληθινά, οπότε το έργο ήταν καταραμένο από γραφής. Ή ότι στην πρώτη του παράσταση, ένα μέλος του θιάσου έκλεψε ένα καζάνι από μια πραγματική μάγισσα και το χρησιμοποίησε ως σκηνικό αντικείμενο. Ή -ακόμα χειρότερα- ότι ο ίδιος ο Σέξπιρ καταράστηκε το έργο του, προκειμένου να μην τολμήσει ποτέ κανείς άλλος να το ανεβάσει.

Συμπτωματικά (ή όχι και τόσο συμπτωματικά), οι παραστάσεις του Μακμπέθ συνδέθηκαν με φοβερές καταστροφές. Σε ένα από τα πρώτα του ανεβάσματα από τον θίασο του Σέξπιρ, το έργο στιγματίστηκε από τον θάνατο ενός ηθοποιού που ξεψύχησε επί σκηνής όταν ένας συμπρωταγωνιστής του τον κάρφωσε με ένα αληθινό στιλέτο που βρέθηκε κατά λάθος ανάμεσα στον ψεύτικο οπλισμό της σκευής του θεάτρου. Πολλά θέατρα έχουν καεί ολοσχερώς σε περιόδους που ανέβαζαν τον Μακμπέθ, ενώ πολλοί διάσημοι ηθοποιοί -ακόμα και σύγχρονοι- όπως ο Λόρενς Ολίβιε και ο Τσάρλον Ίστον έχουν τραυματιστεί σοβαρά υποδυόμενοι τον καταραμένο Σκωτσέζο πολέμαρχο.

Οι πιο ορθολογιστές προτιμούν να πιστεύουν ότι επειδή το έργο έχει περισσότερη δράση, περισσότερες μάχες και περισσότερους φόνους απ” όλα τα υπόλοιπα έργα του Σέξπηρ, είναι λογικό στις παραστάσεις του να σημειώνονται και περισσότερα σκηνικά ατυχήματα. Οι σκέτοι λογιστές έχουν αποφανθεί ότι η δημοφιλία του έργου το μετέτρεψε σε “σωσίβιο” για τους θιάσους που λίγο πριν χρεωκοπήσουν ανέβαζαν έναν Μακμπέθ με την ελπίδα ότι θα κόψουν περισσότερα εισιτήρια και θα σώσουν τη σεζόν. Πολλοί δεν τα κατάφερναν, οπότε μοιραία το έργο συνδέθηκε με μία ακόμα κακοδαιμονία. Αυτοί, πάντως, που βλέπουν μακριά, διαισθάνονται ότι κάθε φορά που ο Μακμπέθ έρχεται στο προσκήνιο, φέρνει μαζί του και κάτι άλλο, που δεν είναι του κόσμου τούτου. Something wicked this way comes…

Γιάννα στις 29 Μαΐου 2016

 

Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) ανοίγει και φέτος τις πόρτες του στο κοινό, για ένα τετραήμερο εκδηλώσεων, με ελεύθερη είσοδο, που φέρουν τον συμβολικό τίτλο Metamorphosis: Το ΚΠΙΣΝ στον Κόσμο. Από τις 23 έως τις 26 Ιουνίου το ΚΠΙΣΝ μετουσιώνεται σε έναν ζωντανό τόπο ιδεών, εξερεύνησης και αλληλεπίδρασης, μέσα από ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα πολιτιστικών, αθλητικών και εκπαιδευτικών δράσεων για όλες τις ηλικίες.

Παράλληλα, οι επισκέπτες θα έχουν για πρώτη φορά την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τις νέες εγκαταστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, όπως επίσης και το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος σε ολόκληρη την έκτασή του.

Στο πρόγραμμα Metamorphosis συναντιούνται πάνω από 400 καλλιτέχνες από όλον τον κόσμο, όπου Έλληνες και ξένοι δημιουργοί συμπράττουν στη σύνθεση μιας μεγάλης γιορτής συμμετοχής και συνεργατικότητας, αξίες πάνω στις οποίες έχει δομηθεί το ΚΠΙΣΝ. Οι επισκέπτες αποκτούν το ρόλο του δημιουργού, οι δρόμοι της Ανατολής συμπλέκονται με τη δυτική παράδοση, ενώ την ίδια στιγμή τα όρια των τεχνών καταργούνται. Η μουσική συμπλέει με τη φύση, ο χορός βηματίζει με τον αθλητισμό, η επιστήμη γίνεται παιχνίδι, η λογοτεχνία μετατρέπεται σε παράσταση για μικρούς και μεγάλους. Με αντίστοιχο τρόπο, συναντιούνται οι διαφορετικές ηλικίες, γενιές, δεξιότητες και ιδιαιτερότητες σε έναν κοινό τόπο που επιδιώκει να αποτελέσει σημείο συνάντησης για όλους.

Η καλλιτεχνική επιμέλεια του προγράμματος φέρει την υπογραφή της Limor Tomer, Γενικής Διευθύντριας Συναυλιών & Διαλέξεων του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης, ενώ η διεθνούς φήμης, πολυσχιδής καλλιτέχνις Laurie Anderson, είναι προσκεκλημένη Καλλιτεχνική Διευθύντρια. Επιπλέον, ο Robert Storr, Πρύτανης της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Yale, και οι επιμελήτριες Barbara London, Καλλιόπη Μηνιουδάκη και Francesca Pietropaolo υπογράφουν και φέτος το πρόγραμμα video art προβολών με τίτλο Fireflies in the Night Take Wing. Ο θαυματοποιός Mark Mitton και η ομάδα του θα παρασύρει μικρούς και μεγάλους σε διαδραστικά θεάματα φαντασίας και οφθαλμαπάτης.

Ο βραδινός αγώνας δρόμου SNF RUN: Τρέχοντας προς το Μέλλον με σημείο εκκίνησης το Παναθηναϊκό Στάδιο και τερματισμού το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος, θα διεξαχθεί φέτος για 2η χρονιά, με τις εγγραφές να ανοίγουν την Δευτέρα 16 Μαΐου, τα μεσάνυχτα. Το αθλητικό πρόγραμμα του τετραημέρου υλοποιείται από την ΜΚΕ ‘Αναγέννηση & Πρόοδος΄. Η Εθνική Πινακοθήκη παρουσιάζει έκθεση με έργα του Παναγιώτη Τέτση σε επιμέλεια της Μαρίνας Λαμπράκη-Πλάκα, ενώ το Ωδείο Αθηνών επιμελείται και παρουσιάζει για πρώτη φορά στη χώρα μας δύο εμβληματικά έργα του μουσικού ρεύματος του μινιμαλισμού. Η Εθνική Λυρική Σκηνή συμμετέχει με μια παράσταση στην Εναλλακτική Σκηνή, και η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος ανοίγει για πρώτη φορά τους χώρους της στο κοινό. Τον γενικό συντονισμό των εκδηλώσεων έχει η Μίλυ Πασχάλη, Συντονίστρια Δωρεών Τεχνών & Πολιτισμού του ΙΣΝ.

Μέσα στις 4 ημέρες του Metamorphosis, το πρόγραμμα φέρνει κοντά καλλιτέχνες διαφορετικών επιρροών και ύφους, όπως την ανατρεπτική Laurie Anderson, τον Σύρο μουσικό, Omar Souleyman, την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τον Αμερικανο-Ιρακινό μουσικό Amir ElSaffar, τους Xylouris White, τους «βιρτουόζους των κρουστών» Douglas Perkins και Δημήτρη Δεσύλλα, τον διεθνούς φήμης Κινέζο συνθέτη Tan Dun, την Demy, τον χορογράφο David Dorfman, όπως επίσης και τον διάσημο σκακιστή Garry Kasparov, και τον ίδιο τον αρχιτέκτονα του έργου Renzo Piano, φιλοδοξώντας να μεταφέρει το όραμα του ΚΠΙΣΝ για τη δημιουργία ενός χώρου ανοιχτού σε όλους, ο οποίος ανήκει στους ίδιους τους πολίτες και έχει σχεδιαστεί με στόχο να συντροφεύσει για τα επόμενα πολλά χρόνια, τους δημιουργικούς στόχους των κατοίκων, αλλά και των επισκεπτών της Ελλάδας.

Το αναλυτικό πρόγραμμα του “Metamorphosis: Το ΚΠΙΣΝ στον Κόσμο” είναι διαθέσιμο στον ειδικά σχεδιασμένο ιστότοπο SNFCC.org/metamorphosis.

Όλες οι εκδηλώσεις θα έχουν ελεύθερη είσοδο και πραγματοποιούνται με την αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).

Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων, θα εγκαινιαστεί το Πρόγραμμα Μελών του ΚΠΙΣΝ που στόχος του είναι να ενεργοποιήσει τους πολίτες να στηρίξουν τη λειτουργία του ΚΠΙΣΝ όταν αυτό θα ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο, απολαμβάνοντας παράλληλα προνόμια σε σχέση με τις εκδηλώσεις και τις υπηρεσίες του ΚΠΙΣΝ. Προκειμένου να στηρίξει την έναρξη του προγράμματος μελών του ΚΠΙΣΝ, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος θα καλύψει με αποκλειστική δωρεά του τις πρώτες 25.000 συνδρομές μελών.

 

Γιάννα στις 17 Οκτωβρίου 2015

ΘΕΑΤΡΟ

 

• blitz theatre group / 6 a.m. (9 – 18.10.2015)

• Δημήτρης Καραντζάς / Τα κύματα της Virginia Woolf  (παράσταση και για εφήβους) (22.11.2015 – 24.4.2016)

• Ακύλλας Καραζήσης / Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα του Ödön von Horváth (19 – 30.12.2015)

• Θοδωρής Αμπαζής / Η Βασίλισσα του Χιονιού (22 – 30.12.2015)

• Chekhov Moscow Art Theater / Οι Καραμάζοφ του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (3 – 6.1.2016)

• Ομάδα «Εν δυνάμει» / Το «άλλο» σπίτι (9 – 24.1.2016)

• Ιώ Βουλγαράκη / Μισαλλοδοξία (20 – 30.1.2016)

• Ανέστης Αζάς & Πρόδρομος Τσινικόρης / Καθαρή πόλη (3 – 14.2.2016)

• Philippe Quesne / H μελαγχολία των δράκων (La Mélancolie des Dragons) (26 – 28.2.2016)

• Simon McBurney – Complicite / The Encounter (H συνάντηση) (1 – 3.4.2016)

• Rimini Protokoll / Adolf Hitler: Mein Kampf, Vol. 1 & 2 (21 – 24.4.2016)

• Ρούλα Πατεράκη / Post Inferno – Προς Δαμασκόν του August Strindberg (11 – 22.5.2016)

•Άννα Κοκκίνου / Εγώ, ο Θουκυδίδης, ένας Αθηναίος (από Οκτώβριο 2015)

• Πάρις Μέξης / Ο γλάρος Ιωνάθαν (από Οκτώβριο 2015)

 

XOΡΟΣ

 

• RootlessRoot / Europium (29.10 – 1.11.2015)

• John Adams, Lucinda Childs, Frank Gehry / Available Light (5 – 8.12.2015)

•KVS & les ballets C de la B / Coup Fatal (17 – 19.12.2015)

• Ίρις Καραγιάν (26 – 29.2.2016)

• Dancing to Connect / Χορεύω άρα επικοινωνώ (20.3.2016)

• TAO Dance Theater / 6+7 (9 – 10.4.2016)

 

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΑΤΡΟΥ – ΧΟΡΟΥ

 

• Transitions 3 (11 – 29.11.2015)

• Dan Perjovschi (εικαστικά) (11 – 29.11.2015)

• Árpád Schilling, THE DAY OF FURY (Η μέρα της οργής) (11 – 12.11.2015)

• Proton Theatre, FRANKENSTEIN PROJECT (13 – 15.11.2015)

• Béla Pintér, OUR SECRETS (Τα μυστικά μας) (14 – 15.11.2015)

• Lola Arias, AUDITION FOR A DEMONSTRATION (Ακρόαση για μια διαδήλωση) (17.11.2015)

• Handa Gote, Research & Development, CLOUDS (Σύννεφα) (21 – 22.11.2015)

• Marta Górnicka, MAFNIFICAT (21 – 22.11.2015)

• Eszter Salamon, MELODRAMA (25 – 26.11.2015)

• Dora Sulženko Hoštová, PROCESS (25 – 26.11.2015)

• Krzysztof Garbaczewski, YBONNH, Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΤΗΣ ΒΟΥΡΓΟΥΝΔΙΑΣ του Witold Gombrowicz (28 -29.11.2015)

• Wojtek Ziemilski, SMALL NARRATION (Μια μικρή αφήγηση) (28 – 29.11.2015)

• 3Ο Φεστιβάλ νέων χορογράφων (23 – 24.3.2016)
• Φεστιβάλ Εφηβικού Θεάτρου 2016 (22 – 24.4.2016)
• Fast Forward Festival (FFF) 3: Central Europe (16 – 31.5.2016)

• Thomas Bellinck, DOMO DE EUROPA HISTORIO EN EKZILO (Το σπίτι της ευρωπαϊκής ιστορίας στην εξορία) (16 – 31.5.2016)

• Back2Back Theatre, SMALL METAL OBJECTS (20 – 22.5.2016)

• Brett Bailey, EXHIBIT B (24 – 29.5.2016)

• Arkadi Zaides, ARCHIVE (25 – 26.5.2016)

• Edit Kaldor, WEB OF TRUST (Ιστός εμπιστοσύνης) (29 – 30.5.2016)

 

ΜΟYΣΙΚΗ

 

• Mostly Other People Do the Killing (M.O.P.D.t.K) (9 – 10.10.2015)

• Sokratis Sinopoulos Quartet (24.10.2015)

• Rudresh Mahanthappa (6.11.2015)

• Το Ελληνικό Σχέδιο / Η μουσική εμπνέει τη λογοτεχνία (6.11.2015)

• David Virelles (11.11.2015)

• Το Ελληνικό Σχέδιο / Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού 5 (11.12.2015)

• Το Ελληνικό Σχέδιο / Κύκλος: Μετασχηματισμοί (27.1.2016)

• Lumen Drones (28.1.2016)

• Καμεράτα / Η σωφρονιστική αποικία των Phillip Glass – Franz Kafka (28 – 31.1.2016)

• Ergon Ensemble / Αφιέρωμα στον Claude Vivier (13.2.2016)

• Το Ελληνικό Σχέδιο / Κύκλος: Μετασχηματισμοί (17.2.2016)

• Μια γέφυρα μουσικής πάνω από τη Συγγρού (24.2 – 24.5.2016)

• Δημήτρης Παπαδημητρίου / Το χρονικό ενός πρώιμου φθινοπώρου (4 – 5.3.2016)

• Open Day / Minimalism(s) (6.3.2016)

• Κώστας Θεοδώρου / Rousilvo – Ηχόδραμα σαν Ιστορία (9 – 10.3.2016)

• Το Ελληνικό Σχέδιο / Κύκλος: Μετασχηματισμοί (17.3.2016)

• Ambrose Akinmusire (18.3.2016)

• Giovanni Guidi (30.3.2016)

• dissonArt ensemble / Pierrot Lunaire του Arnold Schönberg (2 – 3.4.2016)

• ARTéfacts ensemble (13 – 14.4.2016)

• Το Ελληνικό Σχέδιο / Μια φορά κι έναν καιρό (16 – 17.4.2016)

• Breakfast Club / Το εντός αντιπαρέχεται (23 – 24.4.2016)

• Neue Vocalsolisten Stuttgart / Φωνές στο Χώρο (13.5.2016)

• Κ. Βήτα / Ρεμπέτικο (Μαρίκα Παπαγκίκα-Σωτηρία Μπέλλου (3 – 4.6.2016)

 

 

Μαράκι στις 6 Οκτωβρίου 2014

o Θέατρο Πόρτα που εισήγαγε με μεγάλη επιτυχία το «Θέατρο για βρέφη» στο ελληνικό κοινό συνεχίζει τη νέα αυτή παράδοση με την παράσταση Άκου από 28 Σεπτεμβρίου 2014.

Ένα παιδί και μια μελωδία. Το παιδί ξυπνάει, γιατί η μελωδία που τον συνόδευε, παύει. Ξυπνάει και παλεύει να τη θυμηθεί, να την ξαναφέρει πίσω, να την ανασυνθέσει. Αλλιώς το παιδί δεν θα μπορέσει να κοιμηθεί. Κι ένα μεγάλο «ταξίδι» ξεκινάει.

O Δημήτρης Καραντζάς μετά από παραστάσεις στην Επίδαυρο, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών και το Φεστιβάλ της Αβινιόν, επιστρέφει στο Θέατρο Πόρτα και μετά τον Οδυσσεβάχ, σκηνοθετεί το Ακου, μία παράσταση για βρέφη (1-3 ετών). Συνοδοιπόρος του ο Κορνήλιος Σελαμσής, σταθερός συνεργάτης του θεάτρου που οι μουσικές του έχουν ντύσει πολλές σπουδαίες παραστάσεις των τελευταίων ετών. Ερμηνεύει ο Κωνσταντίνος Βουδούρης.

Σκηνοθεσία Δημήτρης Καραντζάς
Μουσική Κορνήλιος Σελαμσής
Σκηνικά–Κοστούμια Ιωάννα Τσάμη
Ερμηνεία Κωνσταντίνος Βουδούρης

Φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου (kikipap.com)

Διάρκεια: 35 λεπτά

main_foto1_1253

«Μετά από τη χαρά που μας έδωσαν το Ελα, έλα και το Πού είναι; έπρεπε να βρούμε κάτι καινούριο και διαφορετικό που να ενδιαφέρει εξ’ ίσου το βρεφικό μας κοινό. Την ιδέα μού την έδωσαν δυο στιγμές από το Πού είναι; Στιγμές όπου τα μωρά έμεναν άφωνα και μαγεμένα ακούγοντας απλώς κάποιες νότες μουσικής ή κάποιους ήχους. Ετσι σκέφτηκα πως το επόμενο θέαμα θα έπρεπε να λέγεται Άκου και να βασίζεται σε ήχους και σε μουσική . Όπως παρακολουθούσαν τα μωρά την ανάγκη μιας ηρωίδας να πιάσει το φεγγάρι ή μιας άλλης να ξαναδεί τη μαμά της, τώρα το θέμα να είναι η ανάγκη ενός παιδιού να ξαναβρεί μια μελωδία που το μάγεψε φευγαλέα κι ύστερα χάθηκε.

Ο Δημήτρης Καραντζάς και ο Κορνήλιος Σελαμσής αγκάλιασαν την ιδέα μου με ενθουσιασμό και φτιάχνουν τώρα τη δική τους εκδοχή που μπορεί να είναι εντελώς διαφορετική, αλλά σίγουρα θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα».

Ξένια Καλογεροπούλου

Τοποθεσία: Θέατρο Πόρτα, Μεσογείων 59, Αθήνα

Ημερομηνία: Από 28 Σεπτεμβρίου 2014
Σάββατο 11.00, Κυριακή 11.00
(και από 25/10/14 μόνο κάθε Σάββατο 11.00)

Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος    8 €

Για πακέτα συνδρομών και εκπτωτικές προσφορές επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του θεάτρου www.porta-theatre.gr

Προπώληση: www.viva.gr, τηλ. 11876, Public, Παπασωτηρίου, Seven Spots, Ιανός, Reload

Πληροφορίες: Τηλ.: 210 77 11 333
www.porta-theatre.gr
Πληροφορίες–κρατήσεις για τις σχολικές παραστάσεις: Εύα Στυλάντερ, Δευτέρα–Παρασκεύη 9:30-13:30, τηλ. 210 86 58 902 και τηλ.–φαξ 210 86 65 144

Πηγη : http://www.culturenow.gr/

Μαράκι στις 6 Οκτωβρίου 2014

Ελπιδοφόρα «Καταστρούπολη» με θεραπευτική φαντασία

Στο θέατρο Πόρτα, από τις 4 Οκτωβρίου

Το παραμύθι και το θέατρο γίνονται φάρμακα, που θεραπεύουν την άρρωστη ψυχή μας, αλλά και εργαλεία, για να ξαναφτιάξουμε τον κατεστραμμένο κόσμο μας, στο έργο (για παιδιά από 10 ετών) του Φίλιπ Ρίντλεϊ, «Καταστρούπολη» («Brokenville»). Η παράσταση, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα και σημείωσε επιτυχημένη πορεία στο φετινό Φεστιβάλ Αθηνών, παρουσιάζεται ξανά στο Θέατρο Πόρτα, από τις 4 Οκτωβρίου έως τις 22 Νοεμβρίου.

Η Ξένια Καλογεροπούλου σε έναν παράξενο ρόλο και ο Μανώλης Μαυροματάκης ως σκηνοθέτης, ξετυλίγουν τη συγκινητική ιστορία του Σάκα, της Γκλίτερ, του Φράντζα, της Μελανιάς και του Τατουάζ. Πέντε ανυποψίαστων εφήβων που, με την καθοδήγηση ενός παιδιού και μίας μάγισσας γριάς, φτιάχνουν την ιστορία της ζωής τους από την αρχή.

Με την «Καταστρούπολη», ο – γνωστός από τον κινηματογράφο και το θέατρο – Φίλιπ Ρίντλεϊ δημιουργεί μια πολύ σύγχρονη, αλλά και ελπιδοφόρα αλληγορία για το θέατρο, ως μέσο αντίστασης στην αποδόμηση του κόσμου μας. Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αγγλία, το 2000, με τον Τζουντ Λο στον ρόλο του Φράντζα, και έγινε παράσταση το 2003, στο Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας, με μεγάλη επιτυχία.

Τροφή για την κενή τους ύπαρξη

Όταν όλα τα αποθέματα της μνήμης μας έχουν εξαντληθεί, άραγε από πού θα βρει η φαντασία μας να αντλήσει το υλικό, που της χρειάζεται, για να σχεδιάσει τη ζωή μας παρακάτω; Οι άνθρωποι της «Καταστρούπολης», πέντε – όχι και τόσο άγνωστοι, δυστυχώς, σε εμάς – ανήλικοι ενήλικες, άπληστοι και υπερόπτες, ανυποψίαστοι και αμνήμονες, βρίσκονται σε αυτό ακριβώς το κρίσιμο σημείο. Όχι την ιστορία της ζωής τους, μα ούτε καν το όνομά τους δεν μπορούν να θυμηθούν. Ε τότε… ας μπουν σε μια άλλη ιστορία. Και τότε, ένα παιδί που δεν μιλάει και μια μάγισσα γριά, ίσως, να τους βοηθήσουν να σχεδιάσουν από την αρχή μία κοινή δική τους νέα ιστορία. Με νέα ονόματα.

Στη διαδικασία αυτή, η γλώσσα του θεάτρου γίνεται για την άρρωστη ψυχή τους γιατρικό, τροφή για την κενή τους ύπαρξη και εργαλείο μαγικό που ενεργοποιεί τη φαντασία τους. Και η φαντασία τους, περισυλλέγοντας το υλικό που της χρειάζεται μέσα από το ανεξάντλητο απόθεμα της κοινής τους μνήμης, της μνήμης των παραμυθιών, τα καταφέρνει να αναπληρώσει τα ελλείμματά τους, να ανασυγκροτήσει την αυτοσυνειδησία και τη μνήμη τους και, τελικά, να σχηματίσει για τους ίδιους, αλλά και τις σχέσεις τους, κάποια σαφώς πιο ελκυστικά, πιο ανθρώπινα και εντελώς καινούρια περιγράμματα. Για μια καινούρια αφήγηση της ίδιας της ζωή τους.

Σε κάτι άλλο, καινούριο και ανακουφιστικό

Μες στα χαλάσματα ενός σπιτιού ερειπωμένου, κοιμάται ένα παιδί. Το φεγγαρόφωτο και η μελωδία από ένα μουσικό κουτί είναι οι μόνοι φύλακες του ύπνου του. Σε λίγο, εμφανίζονται, ένας ένας, κάποιοι άνθρωποι, που δεν θυμούνται απολύτως τίποτα. Ούτε καν το όνομά τους. Μάλλον, έχει συμβεί κάτι κακό. Αλλά τι;

Θα δώσουν ο ένας στον άλλο καινούρια ονόματα. Ξυπνάει το παιδί και, ξαφνικά, τους βλέπει όλους μαζεμένους γύρω του. Τρομάζει! Μία παράξενη γριά τούς βάζει να του πουν παραμύθια, για να το ηρεμήσουν. Όλοι μαζί θα φτιάξουν ιστορίες από την αρχή. Παράξενες και παιχνιδιάρικες, που θα τους επιτρέψουν και να θυμηθούν, μα και να προχωρήσουν. Σε κάτι άλλο, πιο καινούριο και σαφώς πιο ανακουφιστικό και ελπιδοφόρο.

Μεγάλες ιστορίες! Για μια πόλη, που αυτοί οι ίδιοι τη βαφτίζουν Καταστρούπολη. Για βασιλιάδες που αγαπούν τον πόλεμο. Αλλά και για άλλους που αγαπούν τα τριαντάφυλλα, μα δεν μπορούν να τα δουν, γιατί τους έχουν βγει τα μάτια από το πολύ κλάμα. Και ιστορίες για βασίλισσες που κάνουν συλλογή από κοχύλια. Ή που, για να κρατήσουν δίπλα τους τον γιο τους, φτιάχνουν ολόκληρα παλάτια από χρυσάφι και διαμάντια. Και ιστορίες φοβερές! Για μάγισσες κακάσχημες που ερωτεύονται παράφορα πρίγκιπες ωραιοπαθείς και ξιπασμένους. Για μαγικούς καθρέφτες και πουλιά σαλταρισμένα. Για μπλε κοράλλια σπάνια, αλλά και για ιπτάμενα θαλάσσια γιγαντιαία άλογα. Ωραίες ιστορίες! Για μικρούς και για μεγάλους. Δικές μας ιστορίες, όλων μας… Που συγκινούν, διασκεδάζουν και παρηγορούν.

Ταυτότητα παράστασης
Μετάφραση: Ξένια Καλογεροπούλου, σκηνοθεσία: Μανώλης Μαυροματάκης, σκηνικά – κοστούμια: Άγγελος Μέντης, επιμέλεια κίνησης: Ερμής Μαλκότσης, μουσική: Sancho 003 (Κώστας Παντέλης και Φώτης Σιώτας), φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος, κομμώσεις: Χρόνης Τζήμος, βοηθός σκηνοθέτη: Γιάννα Δεληγιάννη. Παίζουν: Θανάσης Δήμου, Άνδρη Θεοδότου, Αριάδνη Καβαλιέρου, Άννα Καλαϊτζίδου, Ξένια Καλογεροπούλου, Αλέξανδρος Καλπακίδης, Χρήστος Σαπουντζής.

Πληροφορίες
Θέατρο Πόρτα: Μεσογείων 59 – Αθήνα, τηλ.: 210 7711333. Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Σάββατο: 18.00, Δευτέρα: 21.15. Διάρκεια παράστασης: 105 λεπτά (με διάλειμμα). Τιμή εισιτηρίου: γενική είσοδος: 10 ευρώ, πακέτα συνδρομών και εκπτωτικές προσφορές: porta-theatre.gr. Προπώληση: καταστήματα: Public, Παπασωτηρίου, Seven Spots, Ιανός, Reload, τηλεφωνικά: 11876, ηλεκτρονικά: viva.gr. Πληροφορίες – κρατήσεις για τις σχολικές παραστάσεις: Εύα Στυλάντερ, (Δευτέρα – Παρασκευή: 9:30 – 13:30), τηλ.: 210 8658902, φαξ: 210 8665144.

πηγη : http://www.naftemporiki.gr

elpidofora-katastroupoli-me-therapeutiki-fantasia

Γιάννα στις 27 Απριλίου 2014

Aπό την Γεωργία

Θα ήθελα να σας μεταφέρω λίγα λόγια για μια ξεχωριστή θεατρική παράσταση που είχα την τύχη να παρακολουθήσω και με έχει συνεπάρει.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στο σαλόνι ενός σπιτιού όπου μία αδελφή δέχεται επίσκεψη από τον αδελφό της. Η γυναίκα είναι απορροφημένη με ζήλο στις δουλειές του σπιτιού της και υποδέχεται τον αδελφό της ψυχρά και απρόθυμα. Αυτός ωστόσο, καθόλου δεν πτοείται και με φανερό ενδιαφέρον και επιμονή προσπαθεί να κερδίσει την προσοχή της και τον χρόνο της. Η αντίσταση και η ψυχρότητα της γυναίκας γίνεται μεγαλύτερη σε αυτήν την προσπάθεια μέχρι που φτάνει σε σημείο να τον προσβάλλει και να τον ταπεινώνει. Ο αδελφός απογοητεύεται αλλά και πάλι βρίσκει τον τρόπο για να ανοίξει τον δρόμο προς την καρδιά της. Κι όταν τα καταφέρνει, ξεκινάει μια διήγηση των παιδικών του αναμνήσεων που διαμορφώθηκαν στον δύσκολο και διχαστικό καιρό του ελληνικού εμφύλιου. Η αδελφή βλέπει με τα μάτια του αδελφού, ρωτάει, αμφισβητεί, μαθαίνει…

Δεν θα ήθελα να σας πω περισσότερες λεπτομέρειες γι” αυτό το συγκινητικό έργο του Διονύση Χαριτόπουλου. Το έργο παίζεται στο ζεστό και μαζεμένο χώρο της Θεατρικής Σκηνής, στην Κυψέλη (Νάξου 84). Οι ηθοποιοί που ενσαρκώνουν τους πρωταγωνιστές είναι ο Αντώνης Αντωνίου και η Νατάσσα Ασίκη. Τους θαύμασα για το μεγαλείο της απλότητας και πηγαίου συναισθήματος που βγάζουν. Πόνεσα, φοβήθηκα, έκλαψα και γέλασα μαζί τους. Όσα περιέγραφαν πέρασαν σαν ζωντανές παραστάσεις μπροστά από τα μάτια μου. Ένιωσα σαν αυτόπτης μάρτυρας και αδελφή. Δυστυχώς, η παράσταση θα παίζεται μέχρι την Κυριακή των Βαϊων και ενδεχομένως δεν προλαβαίνετε να τη δείτε αν δεν πάρει παράταση. Παρόλα αυτά η Θεατρική Σκηνή ανήκει στους ίδιους ηθοποιούς και στην πρώτη ευκαιρία που θα σας δοθεί, αποφασίστε να παρακολουθήσετε μία παράστασή τους. Είναι άνθρωποι αφιερωμένοι στην Τέχνη και με μεγάλη αγάπη μεταφέρουν στο θεατή συναισθήματα και μηνύματα ανθρωπιάς!

Περισσότερα για την παράσταση «Αυγά Μαύρα» θα βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο: http://www.athinorama.gr/theatre/performance.aspx?id=10032636

 

 

Γιάννα στις 28 Μαρτίου 2014

Το Μουσείο Ελληνικού Θεάτρου, ή «Θεατρικό Μουσείο Ελλάδας», του οποίου ο επίσημος σήμερα τίτλος του είναι Κέντρο μελέτης και έρευνας του Ελληνικού θεάτρου – Θεατρικό Μουσείο (Κ.Μ.Ε.Ε.Θ.-Θ.Μ.) ιδρύθηκε το 1938 από την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων επί προεδρίας αυτού Θ. Συναδινού. Πρώτος έφορος του θεατρικού μουσείου ήταν ο Γιάννης Σιδέρης.

 Το Θεατρικό Μουσείο στεγάζεται σήμερα στο ισόγειο του Πνευματικού Κέντρου της Αθήνας, πρώην Λαϊκό Νοσοκομείο, (Ακαδημίας 50), που παραχωρήθηκε από τον Δήμο της Αθήνας. Το Μουσείο διαθέτει επίσης εκτός από τον εκθεσιακό χώρο, σπουδαία βιβλιοθήκη και πολλά αρχεία του είδους, υπηρεσία μηχανοργάνωσης, ενώ οργανώνει και διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα.

Εκθεσιακοί χώροι

Το Μουσείο αναπτύσσεται σε δύο πτέρυγες με αίθουσες κατάλληλα διαμορφωμένες που περιλαμβάνουν πλήθος εκθεμάτων κυρίως του νεοελληνικού θεάτρου. Στο διάδρομο που συνδέει τις δύο πτέρυγες παρουσιάζονται σπάνια προγράμματα και αφίσες σπουδαίων ελληνικών θεατρικών παραστάσεων που ανέβηκαν σε σημαντικά θέατρα του εξωτερικού καθώς και φωτογραφικό υλικό από τους πρώτους θιάσους της Ελλάδας.

Αίθουσα Α΄

Στην αίθουσα αυτή που βρίσκεται στη δεξιά πτέρυγα εκτίθενται φωτογραφίες σπουδαίων Ελλήνων ηθοποιών, σκηνοθετών, και θεατρικών συγγραφέων του 19ου και 20ου αιώνα, των πρώτων θεάτρων του κράτους, καθώς και του απόδημου ελληνισμού με ιδιαίτερες προθήκες των πρώτων συντελεστών του νεοελληνικού θεάτρου.

Στην ίδια αίθουσα φέρονται διαμορφωμένα κατάλληλα θεατρικά καμαρίνια με προσωπικά είδη κορυφαίων πρωταγωνιστών όπως το καμαρίνι της Μαρίκας Κοτοπούλη, της Κυβέλης, των Αλέξη Μινωτή – Κατίνας Παξινού, της Ελένης Παπαδάκη, της Μελίνας Μερκούρη, της Κατερίνας Ανδρεάδη, του Δημήτρη Μυράτ, της Αλίκης Βουγιουκλάκη, της Τζένης Καρέζη του Δημήτρη Χορν κ.ά. με δεσπόζουσα θέση της Μαρίας Κάλλας στον εκθεσιακό χώρο της όπερας (μελοδράματος) με σκηνογραφίες και στοιχεία από τη ζωή των μεγάλων Ελλήνων μουσουργών.

Αίθουσα Β΄

Στην αίθουσα αυτή  παρουσιάζονται τρισδιάστατες απεικονίσεις (μακέτες) σκηνικών και κουστουμιών σπουδαίων δημιουργών μεταξύ των οποίων (αλφαβητικά) του Γ. Ανεμογιάννη, Π. Αραβαντινού, Γ. Βακαλό, Β. Βασιλειάδη, Σ. Βασιλείου, Γ. Γουναρόπουλου, Ν. Εγγονόπουλου, Κλ. Κλώνη, Κ. Λάσκαρη, Γ. Μόραλη, Σ. Ορφανίδη, Ι. Παπαντωνίου, Α. Τάσσου, Γ. Τσαρούχη, Α. Φωκά, των Β. Φωτόπουλου και Δ. Φωτόπουλου κ.ά.

Στην ίδια αίθουσα φέρονται επίσης διαμορφωμένα θεατρικά καμαρίνια των Α. Βεάκη, Μ. Κατράκη, Χριστόφ. Νέζερ, Β. Αργυρόπουλου, Β. Λογοθετίδη και βεβαίως της Σοφίας Βέμπο. Επιμέρους χώρος της αίθουσας είναι αφιερωμένος με προθήκες κουστουμιών από το μουσικό θέατρο των επιθεωρήσεων και της οπερέτας.

Αίθουσα Γ΄

Η αίθουσα Γ΄ που βρίσκεται επίσης στην αριστερή πτέρυγα είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένη στην αναβίωση και παρουσίαση του αρχαίου ελληνικού δράματος στους νεότερους χρόνους. Στο χώρο αυτό παρουσιάζονται κατά ενότητες οι μνημειώδεις Δελφικές εορτές του Άγγελου και της Εύας Σικελιανού (1927 και 1930), οι σκηνοθεσίες του Δ. Ροντήρη στις ιστορικές παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, όπως επίσης και σπουδαία κουστούμια από αξιομνημόνευτες παραστάσεις αρχαίου ελληνικού δράματος που είχαν φιλοτεχνήσει οι πιο διάσημοι Έλληνες ενδυματολόγοι (Βακαλό, Βασιλείου, Νικολάου Φωκά κ.ά.).

Βιβλιοθήκη Θ.Μ.

Η Βιβλιοθήκη του Θεατρικού Μουσείου που στεγάζεται σε ιδιαίτερο κτίριο, (οδός Καραμανλάκη 7), και συνεχώς εξοπλίζεται, περιλαμβάνει, αφενός, ένα πολύ σημαντικό αριθμό βιβλίων, περιοδικών, δημοσιευμάτων ελληνικού και ξένου δραματολογίου,, και αφετέρου πολύτιμες θεατρικές συλλογές χειρογράφων, εκδόσεων και μεταφράσεων θεατρικών έργων. Το όλο αυτό υλικό κατανέμεται σε θεατρικά προγράμματα, δημοσιεύματα, μαγνητοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις, ηχογραφημένες ραδιοφωνικές θεατρικές εκπομπές, ηχητικό υλικό μουσικών επενδύσεων παραστάσεων, μαγνητοσκοπημένες τηλεοπτικές παραστάσεις όπως επίσης και ολόκληρο το κινηματογραφικό αρχείο του Αριστείδη Καρύδη.

Από το 1992 λειτουργεί τμήμα μηχανογράφησης της βιβλιοθήκης που βρίσκεται σε εξέλιξη η δημιουργία τράπεζας πληροφοριών που προβλέπεται να συμβάλει σε μεγάλο βαθμό την προώθηση της θεατρικής παιδείας στην Ελλάδα.

Γιάννα στις 4 Ιουλίου 2013

Φεστιβάλ Επιδαύρου 2013
Τα Επιδαύρια που φέτος εκτείνονται από τις αρχές Ιουλίου ως το τέλος Αυγούστου, περι-
λαμβάνουν: δύο αρχαίες τραγωδίες, ένα σατυρικό δράμα, δύο αριστοφανικές κωμωδίες και
μια του Μενάνδρου, μια πειραματική παράσταση με αποσπάσματα των τριών τραγικών και
σύγχρονης ποίησης. Και μια έκπληξη…
Το εθνικό Θέατρο παρουσιάζει τον Κύκλωπα του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία του Βασίλη Πα-
παβασιλείου [2 & 3.08], και τις Τραχίνιες του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπου-
λου[9 & 10.08].
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου ελλάδος συμμετέχει με την Ειρήνη του Αριστοφάνη σε σκη-
νοθεσία ςωτήρη Χατζάκη.[26 & 27.07]
Το ΔΗΠεΘε Πάτρας ζωντανεύει στο αργολικό θέατρο τις Τρωάδες του Ευριπίδη, σε σκη-
νοθεσία Θοδωρή αμπαζή.[23 & 24.08]
Ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου επανέρχεται στην αρχαία ορχήστρα με τη Σαμία του Με-
νάνδρου, σε σκηνοθεσία εύη Γαβριηλίδη.[19 & 20.07]
Η Μήδεια είναι άντρας στην παράσταση της ομώνυμης τραγωδίας του Ευριπίδη που σκηνο-
θετεί ο ςπύρος ευαγγελάτος.[5 & 6.07]
Ο Διονύσης ςαββόπουλος αυτή τη φορά υπογράφει όχι μόνο τη μουσική, αλλά και τη σκη-
νοθεσία του αριστοφανικού Πλούτου.[12 & 13.07]
ΆσκησηΕπίδαυρος-Σύσσημον:ΣτοκλείσιμοτωνΕπιδαυρίων,ηουσιαστικά ερευνητικήομάδα
Χώρος του ςίμου Κακάλα προτείνει μια πειραματική παράσταση βασισμένη σε σπαράγματα
των τριών τραγικών και αποσπάσματα απότοΣύσσημον τουΝίκουΠαναγιωτόπουλου.[31.08]
Kαι η έκπληξη: Mια θεατρική γιορτή θα συνδυαστεί με τις γιορτινές μέρες τουΔεκαπενταύ-
γουστου. Μια λαϊκή τραγωδία, η θρυλική ΓκόλφωτουΠερεσιάδηστην εξαιρετικήπαράσταση
του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου θα ζωντανέψει για μια μοναδική
βραδιά στα αρχαία ερείπια.[17.08]

Γιάννα στις 8 Ιουνίου 2013

Iούνιος
6, 7, 8 Mπαλέτο Mπεζάρ – Λοζάνη
12, 13 Σαίξπηρ: Mάκβεθ Eϊμούντας Nεκρόσιους / Mένο Φόρτας
15, 16 Eθνική Παραδοσιακή Oρχήστρα της Kίνας

Iούλιος
3 Λέος Γιάνατσεκ: Yπόθεση Mακρόπουλος Oπερα «Γιάνατσεκ» του Mπρνο
5 Oπερα «Γιάνατσεκ» του Mπρνο
7, 8 Aριστοφάνης: Aχαρνής ΔH.ΠE.ΘE. Bέροιας – Nέο Eλληνικό Θέατρο
9 Aφιέρωμα στον Γιάννη Xρήστου Oρχήστρα των Xρωμάτων
10 Tζούλια Mιχένες / Passions Latines
12 Kρατική Oρχήστρα Aθηνών / Tζ. Kαχίτζε
14, 15 Φιλαρμονική Oρχήστρα Στρασβούργου
18, 19 H Ωραία Kοιμωμένη Mπαλέτο E.Λ.Σ. / Iγκορ Zελένσκι

20 M. Θεοδωράκης: Hλιος και Xρόνος / Xάρης / Mιλώ
22 B. Kορνάρος: Eρωτόκριτος ΔH.ΠE.ΘE. Kρήτης
24 Xοσέ Kούρα: Gala όπερας Kρατική Oρχήστρα Aθηνών / B. Nέλσον
26 Eυριπίδης: Oρέστης ΔH.ΠE.ΘE. Kαλαμάτας
29 Σπάρτακος Mπαλέτo Mπολσόι
30 Zιζέλ Mπαλέτo Mπολσόι
31 Σπάρτακος Mπαλέτo Mπολσόι

Aύγουστος
2, 3 Aφιέρωμα στον ποιητή Nίκο Γκάτσο KOEM/Σ. Ξαρχάκος
5, 6 Aριστοφάνης: Λυσιστράτη ΔH.ΠE.ΘE Πάτρας
26, 27 Oρχήστρα Nέων Eυρωπαϊκής Eνωσης/B. Aσκενάζι
28 Γκ.Φ. Xέντελ: Mεσσίας Oρχήστρα & Xορωδία Mπαρόκ του Aμστερνταμ / T. Kόοπμαν

Σεπτέμβριος
1, 2, 3 Λ. Mπερνστάιν: Γουέστ Σάιντ Στόρι Oπερα του Λιντς

5 Tα τραγούδια της Λιλιπούπολης
6 Aντζελα Γκεοργκίου – Pομπέρτο Aλάνια / Gala όπερας. Συμφωνική Oρχήστρα της E.P.T./A. Γκουαντάνιο
8, 9 Mπαλέτο της Kρατικής Oπερας της Bιέννης
10 Λουντ. βαν Mπετόβεν: Mίσα Σολέμνις Eυρωπαϊκό Φεστιβάλ Mουσικής της Στουτγάρδης / X. Pίλινγκ
12, 13 Queen Esther Marrow & The Harlem Gospel Singers
15 Eκδήλωση της Bουλής των Eλλήνων
16 Eκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη της Mαρίας Kάλλας. Διεθνές Kαλλιτεχνικό Kέντρο «Athenaeum»
19, 20 Mπαλέτο του Aμβούργου / Tζον Nοϊμάγερ
22, 23 Momix / Orbit
26 Στο Φως της Mουσικής / Oπτικοακουστικό Yπερθέαμα. Kαμεράτα – Oρχήστρα των Φίλων της Mουσικής / A. Mυράτ
28 Θεατρικά και Mουσικά Δρώμενα από την Iαπωνία

Γιάννα στις 19 Μαΐου 2013

 

  
ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΔΙΑΖΩΜΑ»

      

Όσοι συμμετέχουμε στο ΔΙΑΖΩΜΑ είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε πράξη την αγάπη μας για τα μνημεία και την πολιτιστική κληρονομιά. Επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας είναι η ανάδειξη των αρχαίων θεάτρων, η εξεύρεση πόρων και η ένταξή τους στην καθημερινότητα μας. Ανοιχτό σε όλους, το ΔΙΑΖΩΜΑ επιδιώκει να ανοίξει μια αγκαλιά για την προστασία των αρχαίων θεάτρων, αυτού του κορυφαίου επιτεύγματος της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής, εκεί ακριβώς όπου συντελέσθηκε η έκρηξη των δημοκρατικών θεσμών και άνθισε η πολιτιστική και πνευματική δημιουργία.
 
 
   

 
     
 
   
 
 
 
 
     
 
 
ΜΟΥΣΙΚΗ
 
 
 
 
           
           
 
 
Τα λαϊκά παραμύθια ανοίγουν εντυπωσιακούς κόσμους της φαντασίας: τα στοιχεία της φύσης αποκτούν οντότητα, τα ζώα μιλάνε, θεριά, δράκοι και άλλα φανταστικά όντα ζωντανεύουν, οι άνθρωποι καταλαβαίνουν τις γλώσσες των ζώων. Μαγικά αντικείμενα και συγκλονιστικές διαπλοκές συνθέτουν τις εικόνες των λαϊκών παραμυθιών που πολλές φορές κινούνται στη σφαίρα του υπερρεαλισμού ενώ ταυτόχρονα περιγράφουν μια σκληρή πραγματικότητα.
Έτσι, τρεις συνθέτες, οι Νεφέλη Λιούτα, Δήμητρα Τρυπάνη και Τάσος Ρωσόπουλος, δέχθηκαν το κάλεσμα του Ελληνικού Σχεδίου και παρουσιάζουν τρία ελληνικά παραμύθια στη δική τους εκδοχή για αφηγητή και την ορχήστρα Καμεράτα.
 
Τα παραμύθια:
Το βασιλόπουλο και ο δράκος
Η εκδίκηση της Νεράιδας
Το πιο γλυκό ψωμί

 
Καλλιτεχνική επιμέλεια κύκλου: Δημήτρης Παπαδημητρίου, Ραλλού Βογιατζή
Συνθέτες: Νεφέλη Λιούτα, Δήμητρα Τρυπάνη, Τάσος Ρωσόπουλος
Μουσική διεύθυνση της Καμεράτα: Γιώργος Πέτρου
Αφήγηση (Το βασιλόπουλο κι ο Δράκος): Δημήτρης Πιατάς
 
 
 
 
 
ΜΟΥΣΙΚΗ
 
 
 
 
           
           
 
 
Τα λαϊκά παραμύθια ανοίγουν εντυπωσιακούς κόσμους της φαντασίας: τα στοιχεία της φύσης αποκτούν οντότητα, τα ζώα μιλάνε, θεριά, δράκοι και άλλα φανταστικά όντα ζωντανεύουν, οι άνθρωποι καταλαβαίνουν τις γλώσσες των ζώων. Μαγικά αντικείμενα και συγκλονιστικές διαπλοκές συνθέτουν τις εικόνες των λαϊκών παραμυθιών που πολλές φορές κινούνται στη σφαίρα του υπερρεαλισμού ενώ ταυτόχρονα περιγράφουν μια σκληρή πραγματικότητα.
Έτσι, τρεις συνθέτες, οι Νεφέλη Λιούτα, Δήμητρα Τρυπάνη και Τάσος Ρωσόπουλος, δέχθηκαν το κάλεσμα του Ελληνικού Σχεδίου και παρουσιάζουν τρία ελληνικά παραμύθια στη δική τους εκδοχή για αφηγητή και την ορχήστρα Καμεράτα.
 
Τα παραμύθια:
Το βασιλόπουλο και ο δράκος
Η εκδίκηση της Νεράιδας
Το πιο γλυκό ψωμί

 
Καλλιτεχνική επιμέλεια κύκλου: Δημήτρης Παπαδημητρίου, Ραλλού Βογιατζή
Συνθέτες: Νεφέλη Λιούτα, Δήμητρα Τρυπάνη, Τάσος Ρωσόπουλος
Μουσική διεύθυνση της Καμεράτα: Γιώργος Πέτρου
Αφήγηση (Το βασιλόπουλο κι ο Δράκος): Δημήτρης Πιατάς
 
 
Τηλ. Επικοινωνίας – κρατήσεις: 6981 982591

Φωτογραφία: Παρασκευή και Σάββατο στις 9.15μμ και Κυριακή στις 6.15μμ το Άνθος του Γιαλού, με τους Tάκη Χρυσικάκο και Λουδοβίκο των Ανωγείων στον Λύχνος τέχνης & πολιτισμού!<br />
Διάρκεια: 120’<br />
Τιμές εισιτηρίων: 15€ (κανονικό), 12€ (φοιτητικό), 10€ (με επίδειξη κάρτας ανεργίας)<br />
Τηλ. Επικοινωνίας – κρατήσεις: 6981 982591
 
 
 
 
 
 
 
«Άνθος του Γιαλού»
του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
με τους Τάκη Χρυσικάκο και Λουδοβίκο των Ανωγείων,
 σε ένα αρμονικό σύνολο λόγου και μουσικής
 
Στο χώρο τέχνης Λύχνος (Χαλκιδικής 83, Γκάζι τηλ.: 6981 982591)κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή (από 8 Φεβρουαρίου – 31 Μαρτίου 2013)
 
Μια θεατρική παράσταση που αποτελείται από τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη:
Μοιρολόγι Φώκιας, Έρως – Ήρως, Άνθος του γιαλού
 
Μια ιδιαίτερη συνάντηση δύο πολύ σημαντικών καλλιτεχνών με αφορμή τρία από τα πιο γνωστά διηγήματα του μεγάλου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
Στη μουσικοθεατρική αυτή παράσταση, αναδεικνύεται ο Παπαδιαμαντικός λόγος μέσα από τη δύναμη της ερμηνείας και τη μαγεία της μουσικής.
Ο Παπαδιαμάντης προσεγγίζεται εδώ με γνώση και σεμνότητα.
 
Ο Τάκης Χρυσικάκος ερμηνεύει τα κείμενα που προσάρμοσε θεατρικά ο Ερρίκος Μπελιές με τις σκηνοθετικές οδηγίες της Μάνιας Παπαδημητρίου και ο Λουδοβίκος των Ανωγείων ερμηνεύει (μεταξύ άλλων δημιουργιών του) και το Μοιρολόγι της Φώκιας, το οποίο μελοποίησε ειδικά για την παράσταση.
Ταυτότητα της παράστασης
Θεατρική Προσαρμογή: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία: Μάνια Παπαδημητρίου
Εικαστική Παρέμβαση: Νίκος Πετρόπουλος
Φωτισμοί: Δήμος Αβδελιώτης
Φωτογραφίες: Δημοσθένης Γαλλής
Παραγωγή: Playroom
Παίζει ο Τάκης Χρυσικάκος και ερμηνεύει ζωντανά τραγούδια ο Λουδοβίκος των Ανωγείων!
Φυσαρμόνικα: Μανώλης Μπαρδάνης
Δημόσιες σχέσεις: Μαρκέλλα Καζαμία (ArtMinds)

 

Γιάννα στις 6 Νοεμβρίου 2012
Lemi Ponifasio / MAU

Lemi Ponifasio / MAU

ΒΙRDS WITH SKYMIRRORS
7-11 Νοεμβρίου 2012 20:30 Κεντρική Σκηνή

Στα νησιά Σαμόα, απ’ όπου κατάγεται ο Λέμι Πονιφάζιο, ο σεβασμός και η φροντίδα για τη φύση είναι μέρος της πολυνησιακής παράδοσης. Το βαθύ προβληματισμό του για τη σχέση του ανθρώπου με το φυσικό του περιβάλλον κοινοποιεί ο καταξιωμένος χορογράφος από το Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας όπου βρίσκεται η έδρα τoυ. Το έργο Birds with Skymirrors είναι μια κραυγή αγωνίας, μια επίκληση, μια τελετουργία. Με υποβλητικούς φωτισμούς και βιντεοπροβολές, ο Πονιφάζιο δημιουργεί έναν κόσμο συμβολικό, παράξενα γοητευτικό και μυστικιστικό, ένα χώρο διαλογισμού για τη σχέση μας με το σύμπαν που μας περιβάλλει. Έργο μινιμαλιστικής δράσης και υπνωτικής ομορφιάς, ισορροπεί σε μια διαλεκτική μεταξύ αρχέγονου και σύγχρονου, ανθρώπου και φύσης, γήινου και μεταφυσικού. «Πώς θα ήταν ο τελευταίος χορός πάνω στη Γη;» αναρωτιέται ο ακτιβιστής χορογράφος που θεωρεί την τέχνη μια «μη βίαιη πρόκληση» αλλά κυρίως «μια δεύτερη ευκαιρία». Θα την αδράξουμε άραγε;

•    Η ιδέα για το έργο γεννήθηκε κατά τη διάρκεια μιας βόλτας του χορογράφου στις ακτές του νησιού Ταράουα. Εκεί παρατήρησε ότι από το ράμφος κάποιων πουλιών κρέμονταν πλαστικές λωρίδες βιντεοταινίας που αντανακλούσαν το φως σαν καθρέφτες. Τις ταινίες είχαν βρει στην τεράστια έκταση μη ανακυκλώσιμων αποβλήτων που έχει δημιουργηθεί στο κέντρο του Ειρηνικού Ωκεανού.
 
•    Ούτε ο Πονιφάζιο ούτε τα μέλη της ομάδας του έχουν ακαδημαϊκή εκπαίδευση στο χορό. Ο περιζήτητος σε διεθνή φεστιβάλ χορογράφος έχει σπουδάσει φιλοσοφία και πολιτικές επιστήμες. Ο ίδιος δηλώνει ότι στη δική του κουλτούρα το τραγούδι, ο χορός και οι τελετουργίες είναι μέρος της καθημερινότητας.
 
•    Το όνομα MAU προέρχεται από το ειρηνικό κίνημα των αρχών του 20ού αιώνα για την ανεξαρτησία της Σαμόα. Η ομάδα, που ο Πονιφάζιο ίδρυσε το 1995, δεν είναι μια ομάδα χορού, αλλά, όπως τονίζει, μια κοινότητα καλλιτεχνών, διανοουμένων και απλών πολιτών (ψαράδων, γεωργών) που μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες για το μέλλον του ανθρώπου και της φύσης και επιθυμούν να εκφραστούν μέσα από την Τέχνη.
 

•    Οι χορευτές της ομάδας είναι 3 Μαορί από τη Νέα Ζηλανδία και 7 από τα νησιωτικά κράτη Κιριμπάτι και Τουβαλού της Ωκεανίας, τα οποία απειλούνται με εξαφάνιση εξαιτίας της ανόδου του επιπέδου των υδάτων στους ωκεανούς.

•    Η τελευταία του δουλειά, με τίτλο Prometheus, είναι βασισμένη στο ομώνυμο μουσικό έργο του Καρλ Ορφ, εμπνευσμένο από την τραγωδία του Αισχύλου Προμηθεύς Δεσμώτης, η οποία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στη Ruhr Triennale της Γερμανίας (16 Σεπτεμβρίου 2012)

Σύλληψη, Σχεδιασμός, Χορογραφία, Σκηνοθεσία, Σκηνικά: Lemi Ponifasio
Σχεδιασμός φωτισμών: Helen Todd
Ερμηνεύουν: Ioane Papalii, Teataki Tamango, Kelemete Fu’a, Arikitau Tentau, Tebau Utiata, Maereke Teteka, Kasina Campbell, Rosie TeRauawhea Belvie, Tuirina Wehi, Ofati Tangaroa, Tangaroa Taara, Tiui Elisara

Γιάννα στις 9 Αυγούστου 2012

Με «Όρνιθες» και μελοποιημένο Ελύτη ρίχνουν αυλαία τα φετινά Επιδαύρια.

Με την αριστοφανική κωμωδία «Όρνιθες» και με μία μοναδική συναυλία αφιερωμένη στον Οδυσσέα Ελύτη ολοκληρώνεται στις 10 και 11 Αυγούστου το Φεστιβάλ Επιδαύρου.

Την παράσταση «Όρνιθες» (Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου) από το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο στον πρωταγωνιστικό ρόλο σκηνοθετεί ο Γιάννης Κακλέας.

«Ένα έργο τόσο σύγχρονο» σχολιάζει ο Γιάννης Κακλέας, «όσο και η ανάγκη του ανθρώπου να πετάξει πάνω από τις ατομικές και κοινωνικές δεσμεύσεις του και να δημιουργήσει μια άλλη κοινωνία, χωρίς υποκρισία, φόβο, καταστροφική μανία και κοινωνική αδικία. Ουτοπικό; Από εμάς εξαρτάται!».

Μαζί με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο και τον Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, παίζουν οι ηθοποιοί Κώστας Μπερικόπουλος, Γιώργος Χρυσοστόμου, Βαγγέλης Χατζηνικολάου, Σωκράτης Πατσίκας, Αγορίτσα Οικονόμου, Σταύρος Σιόλας, Μάρα Βλαχάκη, Προκόπης Αγαθοκλέους. Την παράσταση «ντύνει» η μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και τα σκηνικά υπογράφει ο Μανόλης Παντελιδάκης.

Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη και ο Στέφανος Κορκολής στο πιάνο στο μικρό θέατρο της Επιδαύρου θα αποτίσουν φόρο τιμής στον Οδυσσέα Ελύτη, ερμηνεύοντας μελοποιημένη ποίηση του νομπελίστα ποιητή.

Γιάννα στις 11 Ιουλίου 2012

 
 
 
 

 

Με ένα τρανταχτό όνομα του σύγχρονου χορού, την ομάδα του Φιλίπ Ντεκουφλέ και την παράσταση «Panorama» ξεκινάει την ερχόμενη Πέμπτη (12/7) το 18ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Στη συνέχεια ένα πολύ επίκαιρο έργο, το «Press» από έναν νέο όνομα της γαλλικής πρωτοπορίας του χορού, του Pierre Rigal (Compagnie Derniere Minute) που έρχεται στην Ελλάδα για πρώτη φορά (14/7). Oι εκπλήξεις είναι καλά κρυμμένες. Οπως η εμφάνιση για μια βραδιά στο Κάστρο (15/7), του Νοτιοαφρικανού χορογράφου Γκρέγκορι Μακόμα, γνώριμος στο κοινό της Καλαμάτας από την χορογραφία του «Beautiful Me» που συζητήθηκε πριν από δύο χρόνια.

Μια από τις πιο σημαντικές στιγμές του φετινού προγράμματος είναι η παράσταση της Αμερικανίδας χορεύτριας και χορογράφου Pat Catterson, που θα ερμηνεύσει το Trio A (1966) της Υβόν Ράινερ (19/7). Το Trio A δημιουργήθηκε και πρωτοπαρουσιάστηκε μέσα στο μυθικό περιβάλλον της Judson Church από μια καλλιτέχνιδα που επηρέασε όσο λίγοι την εξέλιξη των πραγμάτων στην πρωτοπορία της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του 1960, σημαδεύοντας παρά τη σύντομη διάρκεια του, την ιστορία του σύγχρονου χορού. Στην παράσταση της Πατ Κάτερσον θα παρουσιαστούν τρεις παλαιότερες εκδοχές: «Forward» (1966), «Facing» (1999, με τη συμμετοχή της Σάνιας Στριμπάκου) και «Retrograde» (1970). Την ίδια βραδιά θα παρουσιαστεί με δώδεκα συμμετέχοντες του Εργαστηρίου η χορογραφία της Υβόν Ράινερ «We shall run» (1963), μια σύνθεση που θέτει ερωτήματα πάνω στη συλλογική κίνηση, καθώς οι ερμηνευτές τρέχουν σε διάφορες κατευθύνσεις πάνω σε διαφορετικά αλλά προκαθορισμένα μοτίβα υπό τους ήχους του Ρέκβιεμ του Μπερλιόζ.

Αρκετές είναι φέτος οι ελληνικές παρουσίες. Εχουμε την ομάδα Yelp της Μαριέλας Νέστορα, την «Fingersix» της Σοφίας Μαυραγάνη και τους «Αερίτες» της Πατρίσιας Απέργη αλλά και την ομάδα «amorphy» της Τζένης Αργυρίου που θα εμφανιστεί στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων στην πόλη. Οι παραστάσεις του 18ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας ολοκληρώνονται στις 19 Ιουλίου.