Ταξιδέψαμε

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 23 Φεβρουαρίου 2020

Από τον Πέτρο

 

Το γαλλικό χωριό Σεν Σαντέν χωρίζεται σε δύο επαρχίες, δύο δήμους και δύο διοικητικά διαμερίσματα. Έτσι, σχεδόν όλα σε αυτό το χωριό των περίπου 1.000 κατοίκων είναι διπλά.

Το χωριό ήταν ενιαίο μέχρι τη γαλλική επανάσταση, το 1789, όταν και χωρίστηκε σε δύο δήμους και δύο επαρχίες, κυρίως επειδή υπήρχαν δύο ενορίες – ο Άγιος Πέτρος και η Παναγία – σύμφωνα με τους κατοίκους της περιοχής.

Το γεγονός πως το χωριό χωρίστηκε στα δύο, δημιούργησε σταδιακά αρκετά ζητήματα, με την κοινότητα να βρίσκεται πάνω στα όρια των διοικητικών διαμερισμάτων της Γαλλίας, Καντάλ και Αβεϊρόν.

Ένα χωριό, δύο διοικητικά διαμερίσματα

Όπως ανέφερε ένας εκ των κατοίκων του χωριού στο BBC, για περίπου 250 χρόνια, όλα στο χωριό ήταν διπλά: δύο δήμοι, δύο επαρχίες, δύο διοικητικά διαμερίσματαν είναι όμως μόνο αυτό. Παρά το σχετικά μικρό του μέγεθοτο χωριό έχει δύο εκκλησίες – μία στο γαλλικό διαμέρισμα Καντάλ και μία στο διαμέρισμα Αβεϊρόν -, δύο κοιμητήρια, δύο ταχυδρόμους, δύο εφημερίδες, ακόμη και δύο είδη… αγελάδων: ένα πιο σκουρόχρωμο στην πλευρά του Καντάλ και ένα πιο ανοιχτόχρωμο στην πλευρά του Αβεϊρόν.

Μάλιστα, στο παρελθόν υπήρχε μια αντιπαλότητα μεταξύ των δύο πλευρών, ωστόσο με την πάροδο του χρόνου οι κάτοικοι ζουν αρμονικά, με κύρια ενασχόληση την κτηνοτροφία.

Τα γραφειοκρατικά προβλήματα

Στο μεταξύ, δεν είναι λίγα τα γραφειοκρατικά προβλήματα που ανακύπτουν με τον διοικητικό χωρισμό της του χωριού στα δύο.

Όπως ανέφερε ο δήμαρχος του Σεν-Σαντέν ντε Μορ – μίας εκ των δύο κοινοτήτων – Ζαν Λουκ Μπρουσάλ, υπάρχουν ζητήματα που η κεντρική διοίκηση αναθέτει είτε στη μία πλευρά, είτε στην άλλη, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύγχυση.

Ωστόσο, κατά τη Μισέλ Κουντέρ, δήμαρχο της άλλης πλευράς (Σεν-Σαντέν ντ’ Αβεϊρόν) υπήρξαν και κοινά έργα, όπως η ανάπλαση της κεντρικής πλατείας, όπου βρίσκονται τα όρια των δύο δήμων – και τα οποία είναι διακριτά με πιο σκουρόχρωμες πλάκες στο έδαφος.

Το κοινό γήπεδο

Οι δύο δήμοι του ίδιου χωριού διαθέτουν πάντως ένα στάδιο, με το ένα τέρμα να βρίσκεται στην πλευρά του Αβεϊρόν και το άλλο στην πλευρά του Καντάλ. Το γήπεδο ονομάστηκε «Αβεϊκάν», συνδυάζοντας τα ονόματα των δύο διοικητικών διαμερισμάτων.

Παράλληλα, υπάρχει ένα μνημείο για τον πόλεμο στην πλατεία του χωριού, όπου διεξάγεται μία κοινή τελετή, ενώ πλέον λειτουργεί μόνο ένα σχολείο αντί των δύο που υπήρχαν στο παρελθόν, καθώς είναι λιγότεροι οι μαθητές.

Ένα σπίτι χωρισμένο στα δύο

Τη μεγαλύτερη σύγχυση, πάντως, την αντιμετωπίζει ένας κάτοικος, το σπίτι του οποίου είναι χτισμένο ανάμεσα στις δύο εκκλησίες, με μερικά δωμάτιά του να βρίσκονται στην πλευρά του Καντάλ και τα υπόλοιπα στην πλευρά του Αβεϊρόν.

Οι κάτοικοι του δήλωναν πως υπάγονταν είτε στο ένα, είτε στο άλλο διοικητικό διαμέρισμα, ανάλογα με τους φόρους και τα τέλη που καλούνταν να πληρώσουν, ωστόσο μετά από μια δεκαετία, η φορολογική διοίκηση τους ζήτησε να επιλέξουν.

Η απόφαση ελήφθη βάσει του δωματίου που έμεναν οι γονείς των ιδιοκτητών του σπιτιού, καθώς θεωρήθηκε ότι εκεί γεννήθηκαν. Για την… ιστορία, πλέον θεωρείται ότι διαμένουν στο διοικητικό διαμέρισμα Αβεϊρόν

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 8 Φεβρουαρίου 2020

Στην Βρετανική πόλη Bishops Castle, είναι το πρώτο φαρμακείο του κόσμου που αντί για χάπια «συνταγογραφεί» ποιήματα. Η ποιήτρια ιδιοκτήτριά του, Deborah Alma, είναι  πεπεισμένη ότι η ποίηση μπορεί να ανακουφίσει από την εξάντληση και το στρες μέχρι τη θλίψη. Έτσι ταξινομεί τα βιβλία στα ράφια σύμφωνα με τη «διάθεση» που προκαλούν. «Έχω μια ικανότητα να δίνω το σωστό ποίημα στον σωστό άνθρωπο αφού τον γνωρίσω λίγο και μιλήσω μαζί του. Όταν δίνω ένα ποίημα σε κάποιον, γίνεται δικό του και του ανήκει. Το κολλάει στο ψυγείο του και μπορεί να τον ηρεμήσει, να τον ανεβάσει ψυχολογικά» λέει η Alma. Στο όμορφο βικτοριανό κατάστημα αντί υπνωτικών χαπιών και πολυβιταμινών, στους πελάτες προσφέρονται συνταγές των Derek Walcott και Elizabeth Bishop. Η διαδικασία είναι η εξής: Η Alma προσκαλεί τους «ασθενείς» σε μια αίθουσα και αφού τους κάνει μια σειρά από ερωτήσεις, «συνταγογραφεί» ένα ποίημα που έχει επιλέξει ειδικά για αυτούς. Παράλληλα, οργανώνωνει εργαστήρια ποίησης και συμβουλευτικές συνεδρίες.   Η αρχική μορφή του φαρμακείου της ήταν ένα ασθενοφόρο, το οποίο αγόρασε κι έπειτα μετέτρεψε σε «κέντρο ποίησης πρώτων βοηθειών», ταξιδεύοντας με αυτό σε όλη τη Βρετανία   Η ιδέα του «φαρμακείου της ποίησης» προέκυψε από τη μακροχρόνια εμπειρία της με ασθενείς που έπασχαν άνοια. Εκεί είδε «πώς μπορεί η ποίηση να αλλάξει τη διάθεση κάποιου». Η αρχική μορφή του φαρμακείου της ήταν ένα ασθενοφόρο, το οποίο αγόρασε κι έπειτα μετέτρεψε σε «κέντρο ποίησης πρώτων βοηθειών», ταξιδεύοντας με αυτό σε όλη τη Βρετανία. Η ποίηση δεν είναι η μόνη μορφή τέχνης που βοηθά στον ψυχισμό. Μουσική, ζωγραφική και άλλες τέχνες, σε πολλές περιπτώσεις είναι καλύτερα από όλα τα χάπια του κόσμου

Από doctv

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 19 Ιανουαρίου 2020

Ενώ ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός κατευθύνεται από το βορρά της χώρας προς το νότο, ο «αστροναύτης υπηρεσίας», Ιταλός Luca Parmitano εντυπωσιασμένος από το θέαμα των Κυκλάδων και της αγαπημένης μας Κρήτης λουσμένες στο ηλιακό φως να δίνουν την εντύπωση ότι είναι καράβια που διαπλέουν το πέλαγος, απαθανάτισε την εικόνα και κοινοποίησε τη λήψη στα social media.
Κάπως έτσι φανταζόμαστε την Ελλάδα να διαπλέει τους ωκεανούς των αιώνων της ιστορίας. ❤️ ????????

«To ηλιακό φως αναδεικνύει τη διάδραση μεταξύ της θάλασσας και της ξηράς» σχολιάζει ο φωτογράφος Luca.
O Luca Parmitano είναι σήμερα μέλος του Πληρώματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS), που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη, και απαθανάτισε την μαγική αυτή εικόνα, την περασμένη Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2019.
Ο ISS εκινείτο από τον Βορρά προς τον Νότο και γι’αυτό, όπως εξηγεί o ίδιος, η Κρήτη απεικονίζεται ανάποδα!
[Το είδαμε στο Goulandris Natural History Museum ]

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 4 Ιανουαρίου 2020

Το Thomson Reuters Foundation παρουσιάζει 10 γυναίκες από όλο τον κόσμο που πρωτοπόρησαν το 2019 στον δικό τους τομέα.

1. Ολοκληρώθηκε ο πρώτος περίπατος στο διάστημα από αμιγώς γυναικείο πλήρωμα

Τον Οκτώβριο, μια ομάδα δύο γυναικών από την αμερικανική διαστημική υπηρεσία NASA αποτέλεσαν το πρώτο αμιγώς γυναικείο πλήρωμα που βγήκε στο διάστημα. Και στο παρελθόν υπήρξαν γυναίκες που ‘περπάτησαν’ στο διάστημα αλλά αυτή ήταν η πρώτη φορά που επρόκειτο για μια ομάδα δύο γυναικών.

2. Η πρώτη γυναίκα πιλότος που πέταξε στο ινδικό ναυτικό

Η ανθυποπλοίαρχος Σιβάνγκι έγινε η πρώτη γυναίκα που πέταξε αεροσκάφος στο ινδικό ναυτικό. Οι πρώτες γυναίκες πιλότοι εντάχθηκαν στις τάξεις της πολεμικής αεροπορίας της χώρας πριν από μόλις τρία χρόνια.

3. Οι πρώτες γηγενείς Αμερικανίδες που ορκίστηκαν στο Αμερικανικό Κογκρέσο

Τον Ιανουάριο, η Ντεμπ Χάαλαντ και η Σαρίς Ντέιβιντς ορκίστηκαν βουλευτίνες στην αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων, σε μια πρωτιά για τις γηγενείς Αμερικανίδες.

4. Το Σουδάν διορίζει την πρώτη γυναίκα επικεφαλής του δικαστικού σώματος

Η δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου Νέματ Αμπντάλα Χάιρ ορίστηκε επικεφαλής του δικαστικού σώματος της χώρας, η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει αυτή τη θέση στο μουσουλμανικό αφρικανικό κράτος.

5. Η πρώτη γυναικα πρόεδρος της Σλοβακίας αναλαμβάνει καθήκοντα

Τον Ιούνιο, η δικηγόρος Ζουζάνα Τσαπούτοβα, πρώην ακτιβίστρια κατά της διαφθοράς και υπέρμαχος των δικαιωμάτων της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ γίνεται η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Σλοβακίας.

6. Ο πάπας Φραγκίσκος διορίζει τις πρώτες γυναίκες σε θέσεις ευθύνης στο Βατικανό

Τέσσερις γυναίκες – τρεις μοναχές και μία κοσμική – ορίσθηκαν σύμβουλοι στο συνοδικό γραφείο, που προετοιμάζει τις παγκόσμιες συνόδους των επισκόπων.

7. Η πρώτη βρετανή τζόκεϊ που αγωνίζεται με χιτζάμπ

Η Χαντίγια Μελλάχ έγινε η πρώτη τζόκεϊ που αγωνίζεται σε σημαντική ιπποδρομία φορώντας χιτζάμπ. Και, ακόμη σημαντικότερο, νίκησε στην κούρσα κάνοντας έπειτα λόγο για «παραμυθένια» νίκη.

8. Η πρώτη μαύρη Αφρικανή ανεβαίνει στο Εβερεστ

Επειτα από πολλές απόπειρες, η Νοτιοαφρικανή Σάεϊ Ν΄κούσι Χουμάλο ολοκλήρωσε στην τέταρτη προσπάθεια την αναρρίχηση στην κορυφή και τώρα προετοιμάζεται για τις υπόλοιπες Επτά Κορυφές του κόσμου.

9. Η πρώτη αυτόχθων Μεξικανή υποψήφια για Οσκαρ

Η Γιαλίτζα Απαρίσιο, 26 ετών, έγινε η πρώτη αυτόχθων Μεξικανή υποψήφια για Οσκαρ. Η Απαρίσιο δεν είχε ασχοληθεί ποτέ με την υποκριτική πριν συμμετάσχει στο κάστινγκ για την ταινία «Roma», όπου υποδύεται την υπηρέτρια.

10. Η εφημερίδα Financial Times αποκτά την πρώτη της διευθύντρια

Η Ρούλα Κάλαφ θα αναλάβει την διεύθυνση των FT. Θα είναι η πρώτη διευθύντρια της εμβληματικής οικονομικής εφημερίδας από την ίδρυσή της το 1888. Η Ρούλα Κάλαφ, που γεννήθηκε στον Λίβανο, εργάζεται στην εφημερίδα εδώ και 20 χρόνια.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 21 Δεκεμβρίου 2019

Από τον Πέτρο

 

Οι Φιλανδοί, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, πρόκειται για έναν από τους πιο χαρούμενους λαούς του κόσμου.

Ωστόσο, μια πόλη που βρίσκεται στο κέντρο της χώρα, η Puolanka, είναι γνωστή για την απαισιοδοξία της.

Η συρρίκνωση του πληθυσμού της πόλης, το χαμηλό βιοτικό επίπεδο σε σύγκριση με άλλες περιοχές της χώρας, αλλά και η έλλειψη πολλών δραστηριοτήτων βρίσκονται στο επίκεντρο των συζητήσεων.

Οι κάτοικοι ξεκίνησαν να εκφράζουν τη δυσαρέσκεια τους με την κατάσταση πριν από μερικά χρόνια, καθώς η πόλη δεν διέθετε κάποια δική της εκδήλωση – ορόσημο, όπως άλλες περιοχές της χώρας.

«Αρχίσαμε να ζηλεύουμε όλες τις άλλες χώρες που είχαν τις δικές τους εκδηλώσεις, κι εμείς δεν είχαμε τίποτα», ανέφερε η κάτοικος της πόλης Ρίτα Νίκανεν μιλώντας στο BBC.

«Κάποιος είπε ότι τίποτα δεν λειτουργεί εδώ, ούτε η απαισιοδοξία. Τότε είπαμε να κάνουμε μία εκδήλωση απαισιοδοξίας», συνέχισε η ίδια.

Συνεταιρισμός απαισιοδοξίας

Οι κάτοικοι λοιπόν αποφάσισαν πριν δέκα χρόνια να φτιάξουν τον δικό τους συνεταιρισμό απαισιοδοξίας, ώστε να συζητούν για τα ζητήματα που τους απασχολούν.

Ένας από τους κατοίκους ανέφερε στο BBC ότι ένα από τα βασικά επιχειρήματα ενάντια στον πεσιμισμό, είναι πως η Puolanka θα χάσει τη φήμη της.

«Μα η απαραίτητη ερώτηση είναι: ποια φήμη;», διερωτήθηκε. Σύμφωνα με τον ίδιο, όποτε η πόλη βρίσκεται στο επίκεντρο, είναι για αρνητικούς λόγους, καθώς η Puolanka βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης στη Φινλανδία σε διάφορους στατιστικούς πίνακες.

«Μπορεί να είμαστε οι χειρότεροι, αλλά είμαστε οι καλύτεροι στη Φιλανδία στο να είμαστε οι χειρότεροι», δήλωσε.

«Όπως είχε πει κάποιος, το χειρότερο πράγμα είναι να πεθάνει κάποιος, χωρίς κανείς να το καταλάβει. Στη Φινλανδία, πολλές πόλεις έχουν πεθάνει και κανείς δεν τις θυμάται πια. Τουλάχιστον εμείς με την απαισιοδοξία κάνουμε τόση φασαρία, που θα μας θυμούνται», σημείωσε.

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 14 Δεκεμβρίου 2019

Οι άνθρωποι όταν φοβόμαστε για τη ζωή μας, ουρλιάζουμε συνήθως, καλώντας σε βοήθεια. Επιστήμονες απέδειξαν ότι και τα φυτά, όταν βιώνουν στρες, εκπέμπουν υπερηχητικές κραυγές, οι οποίες όμως δεν γίνονται αντιληπτές από εμάς.

Πιο συγκεκριμένα, Ισραηλινοί επιστήμονες δημοσίευσαν μια νέα μελέτη, σύμφωνα με την οποία τα φυτά έχουν αισθήσεις, δηλαδή μυρίζουν, βλέπουν και ακούνε. Αν και σε εμάς φαίνονται σιωπηλά, αυτά έχουν έναν δικό τους κώδικα επικοινωνίας, μια δική τους γλώσσα.

Η έρευνα έγινε από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ με επικεφαλής τον Ιτζάκ Καΐτ. Η ερευνητική ομάδα τοποθέτησε ευαίσθητα μικρόφωνα κοντά σε φυτά και συγκεκριμένα σε ντοματιές και φυτά καπνού, τα οποία βίωναν συνθήκες στρες. Τα μικρόφωνά τους κατέγραψαν ξεκάθαρα υπερηχητικά ουρλιαχτά από απόσταση περίπου 10 εκατοστών.

Ο Ιτζάκ Καΐτ δήλωσε ότι τα ευρήματα της ομάδας του μπορούν να αλλάξουν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο των φυτών, έναν κόσμο σιωπηλό για εμάς.

Οι ήχοι (οι οποίοι βρίσκονται στη γκάμα των 20 έως 100 kilohertz) μπορούν να γίνουν αντιληπτοί σε μερικούς οργανισμούς σε απόσταση έως 5 μέτρα από τα φυτά. Έτσι, οι επιστήμονες θεωρούν ότι οι «φωνές» των φυτών γίνονται αντιληπτές από έντομα, ζώα και φυτά, αλλά όχι από εμάς. Οι άνθρωποι μπορούν να τις ακούσουν μέσω κατάλληλων οργάνων.

Όμως, δεν είναι όλες οι κραυγές ίδιες. Οι ισραηλινοί επιστήμονες διαπίστωσαν ότι διαφορετικά είδη φυτών βγάζουν διαφορετικούς ήχους και ότι μάλιστα το ίδιο το φυτό «φωνάζει» με διαφορετικό τρόπο ανάλογα τον λόγο που έχει προκαλέσει το στρες, δηλαδή λόγω λειψυδρίας, κόψιμο φύλλου, φωτιάς κ.λπ. Για παράδειγμα, τα φυτά καπνού που διψούν «κραυγάζουν» σε υψηλότερο τόνο από τα φυτά που τους κόβουν τα φύλλα.

Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι οι γεωργοί μπορούν μελλοντικά να χρησιμοποιήσουν μια ανάλογη τεχνολογία, μέσω της οποίας θα μπορούν να «ακούνε» τις καλλιέργειες στα χωράφια τους, κατά πόσο χρειάζονται περισσότερο νερό, κάτι το οποίο είναι ολοένα και πιο αναγκαίο λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Άλλοι επιστήμονες και θεωρητικοί αναδεικνύουν πιθανούς περιορισμούς της εκπληκτικής αυτής έρευνας, όπως ότι τα μικρόφωνα μπορεί να κατέγραψαν ήχους άλλης προέλευσης επίσης (όπως του χώματος), κάτι που επηρεάζει τα αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση, αναμένονται εκ νέου μελέτες και έρευνες πάνω σε αυτή την ανακάλυψη.

enallaktikidrasi

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 30 Νοεμβρίου 2019

SΟS: Ποια είναι η ιστορία του διεθνούς σήματος κινδύνου -Τι σημαίνει

Εδώ και περίπου έναν αιώνα, το SOS αποτελεί το διεθνές σήμα κινδύνου. Πολλοί πιστεύουν ότι προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων «Save Our Souls» ή «Save Our Ship». Στην πραγματικότητα, επιλέχθηκε επειδή…

Εδώ και περίπου έναν αιώνα, το SOS αποτελεί το διεθνές σήμα κινδύνου. Πολλοί πιστεύουν ότι προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων «Save Our Souls» (σώστε τις ψυχές μας) ή «Save Our Ship» (σώστε το πλοίο μας). Στην πραγματικότητα, επιλέχθηκε επειδή ήταν πολύ εύκολο, ακόμη και για τους αμύητους στον κώδικα Μορς, να το χρησιμοποιήσουν ή να το αναγνωρίσουν, έστω και με παρεμβολές. Απαρτίζεται από τρεις συνεχόμενες τελείες, τρεις παύλες και τρεις τελείες (…—…) .

Το πρώτο σήμα κινδύνου ήταν το CQD. Προτάθηκε από τον εφευρέτη του ασυρμάτου Γκουλιέλμο Μαρκόνι και υιοθετήθηκε το 1904. Ωστόσο, δεν χρησιμοποιήθηκε για πολύ. Στο Διεθνές Συνέδριο Ασύρματης Τηλεγραφίας, που διοργανώθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1906 στο Βερολίνο, επικράτησε η γερμανική πρόταση για το SOS.

Επισήμως, η απόφαση αυτή επικυρώθηκε το 1908. Το σήμα κινδύνου CQD συνέχισε να χρησιμοποιείται για λίγα ακόμη χρόνια, κυρίως από τους Βρετανούς που το είχαν προτείνει πρώτοι.  Η πρώτη μεγάλη διάσωση κατόπιν εκπομπής σήματος κινδύνου CQD έγινε το 1909.

Μετά τη σύγκρουση των πλοίων Republic και Florida, το Baltic, που έλαβε το μήνυμα, έσπευσε στην περιοχή και περισυνέλεξε τους 1.500 ναυαγούς. Η πιο γνωστή από τις πρώτες χρήσεις του SOS ήταν στη βύθιση του Τιτανικού, οι ασυρματιστές του οποίου το χρησιμοποίησαν σε συνδυασμό με τον παλιό σήμα κινδύνου

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 16 Νοεμβρίου 2019

Η Ιταλία θα γίνει η πρώτη χώρα στον κόσμο που θα διδάσκει υποχρεωτικά στα σχολεία την κλιματική αλλαγή και τις επιπτώσεις της. «Όλα τα σχολεία θα αφιερώνουν 33 ώρες τον χρόνο, δηλαδή περίπου μία ώρα την εβδομάδα, στα θέματα της κλιματικής αλλαγής. Το μάθημα θα καθιερωθεί από την επόμενη σχολική χρονιά, ξεκινώντας τον Σεπτέμβριο του 2020», λέει στο Reuters ο υπουργός Παιδείας, Λορέντζο Φιοραμόντι. Το σύστημα που προτείνει προβλέπει αλλαγές και σε άλλα μαθήματα, αφού σκοπός είναι μαθήματα όπως η γεωγραφία, τα μαθηματικά και η φυσική, να μελετώνται με βάση την προοπτική μιας βιώσιμης περιβαλλοντικά ανάπτυξης. «Μπορούμε πλέον να ξεχάσουμε την ξερή απομνημόνευση τοπωνυμίων από το μάθημα της Γεωγραφίας, αφού σύντομα θα διδάσκονται οι συνέπειες της ανθρώπινης δραστηριότητας σε διάφορες τοποθεσίες του πλανήτη».   To ιταλικό εκπαιδευτικό σύστημα θέλει να γίνει το πρώτο που θα τοποθετεί στον πυρήνα της εκπαίδευσης το περιβάλλον και την κοινωνία   Για τα παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών, το ιταλικό υπουργείο σκέφτεται να εφαρμόσει «το μοντέλο του παραμυθιού». Τα μεγαλύτερα παιδιά θα εκτίθενται σε πιο τεχνικές πληροφορίες, ενώ οι μαθητές Γυμνασίου θα μελετούν ενδελεχώς το Πρόγραμμα του ΟΗΕ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη 2030. Ο Φιοραμόντι είναι μέλος του Κινήματος των Πέντε Αστέρων, που έχει στον πυρήνα της ταυτότητάς του την οικολογία. Έχει βρεθεί επανειλημμένως στο στόχαστρο των συντηρητικών εξαιτίας της υποστήριξής του στη φορολόγηση της ζάχαρης και των πλαστικών. Δέχθηκε επίσης  σκληρή κριτική από την αντιπολίτευση όταν τον περασμένο Σεπτέμβριο ενθάρρυνε τους μαθητές να μην πηγαίνουν στο σχολείο και να λάβουν μέρος στις διαμαρτυρίες για το κλίμα. Ο ίδιος δεν σταματά την δράση του και δηλώνει αποφασισμένος να αλλάξει τη νοοτροπία της Ιταλίας: «Θέλω να κάνω την ιταλική εκπαίδευση το πρώτο εκπαιδευτικό σύστημα που τοποθετεί στον πυρήνα της εκπαίδευσης το περιβάλλον και την κοινωνία».   [Π

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 26 Αυγούστου 2019

Η τεχνολογία αλλάζει σταδιακά το νόημα των λέξεων που σχετίζονται με τη φύση

Η σημασία πολλών βρετανικών λέξεων (tweet, web, stream, cloud) που σχετίζονται με τη φύση έχει αλλάξει τις τελευταίες δεκαετίες και πλέον χρησιμοποιούνται ως τεχνολογικοί όροι, αποκαλύπτει νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στον Guardian

Η σημασία πολλών βρετανικών λέξεων (tweet, web, stream, cloud) που σχετίζονται με τη φύση έχει αλλάξει τις τελευταίες δεκαετίες και πλέον χρησιμοποιούνται ως τεχνολογικοί όροι, αποκαλύπτει νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στον Guardian.

Ο δρ Ρόμπι Λοβ, απόφοιτος Γλωσσολογίας από το Πανεπιστήμιο του Λιντς, που διεξήγαγε τη μελέτη για τον οργανισμό National Trust -οργανισμός για τη διαχείριση προστατευόμενων τοποθεσιών-, εξηγεί ότι η γλώσσα αναπαριστά αυτό που είναι σημαντικό για μια κουλτούρα και μια κοινωνία.

«Το γεγονός ότι οι έννοιες που σχετίζονται με τη φύση αντικαθίστανται ή χρησιμοποιούνται λιγότερο συχνά δείχνει ότι η φύση σταδιακά γίνεται λιγότερο σημαντική ή αντικαθίσταται από άλλα πράγματα» δηλώνει ο ίδιος.

Η παρούσα μελέτη χρησιμοποίησε αρχεία ανεπίσημων συνομιλιών σε διαφορετικές δεκαετίες, για να διερευνήσει με ποια σημασία χρησιμοποιούνται ορισμένες λέξεις που αρχικώς σχετίζονταν με τη φύση.

Διαπιστώθηκε ότι η έννοια της λέξης tweet (τιτίβισμα) έχει αλλάξει δραματικά. Το 1990 όλες οι αναφορές που βρέθηκαν αφορούσαν τον ήχο των πουλιών, ενώ το 2010 μόνο μία στις 100 περιπτώσεις διατηρούσε αυτήν τη σημασία. Όλες οι υπόλοιπες αναφορές σχετίζονται με δημοσιεύσεις (posts) στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media).

Επιπροσθέτως, το 1990 η λέξη ιστός (web) αναφερόταν στον ιστό της αράχνης, ενώ το 2010 μόνο μία στις 10 αναφορές φάνηκε να σχετίζεται με την αράχνη, με όλες τις άλλες να αφορούν το διαδίκτυο. Το 40% των παιδιών που χρησιμοποιούν τη λέξη web αναφέρονται στο διαδίκτυο.

Η λέξη stream (ρυάκι) το 1990 χρησιμοποιούνταν πράγματι με τη σημασία του τρεχούμενου νερού, ενώ το 2010 μόνο το 36% των αναφορών της είχαν να κάνουν με τη φύση. Το ίδιο παρατηρήθηκε και για τις λέξεις branch (κλαδί), field (αγρός), net (δίχτυ), fibre (ίνα) και cloud (σύννεφο).

Βρέθηκε, επίσης, ότι η σχετική συχνότητα χρήσης πολλών λέξεων που αφορούν τη φύση (lawn-γρασίδι, snow-χιόνι, , picnic- πικνίκ, jungle-ζούγκλα, pond-λίμνη, mountain-βουνό, soil-χώμα, rock-πέτρα, bird-πουλί, garden-κήπος και shell-κοχύλι) μειώθηκε, κυρίως μεταξύ των νέων, από το 1990 έως το 2010.

Οι γονείς και οι παππούδες αναγνωρίζουν αυτήν την τάση, με το 50% να θεωρεί ότι είναι πιθανότερο τα παιδιά ή τα εγγόνια τους να προσλάβουν τη λέξη web ως διαδίκτυο και όχι ως ιστό αράχνης.

Ο οργανισμός National Trust προτείνει μια λίστα με 50 πιθανούς τρόπους που μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τη φύση.

Ανάμεσα στις προτάσεις που έγιναν με στόχο τα παιδιά να μάθουν τις φυσικές έννοιες των λέξεων ήταν η ενθάρρυνση του παιχνιδιού σε εξωτερικούς χώρους (74%), το να γίνονται τα μαθήματα σε εξωτερικούς χώρους (56%), η διδασκαλία της φύσης στο σχολείο (54%), το να συμπεριληφθεί η γλώσσα της φύσης όπως οι σύγχρονες ξένες γλώσσες στο σχολικό πρόγραμμα, το να βλέπουν τα παιδιά τα σύννεφα, το ηλιοβασίλεμα ή την ανατολή.

Ο  Άντι Μπιρ, τοπικός διευθυντής του οργανισμού στα Μίντλαντς, εξηγεί ότι η σχέση με τη φύση δεν αφορά μόνον το παιχνίδι στο ύπαιθρο, αλλά και την πραγματική παρατήρηση της φύσης, και θέτει ένα ερώτημα: «Αν τα σημερινά παιδιά δεν συνδέονται με τη φύση, ποιος θα προστατεύσει το ύπαιθρο και την άγρια φύση στο μέλλον;»

Από ΤΑ ΝΕΑ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 4 Αυγούστου 2019

Οι τεχνολογικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν προκαλέσει μεγάλες αλλαγές στον τρόπο ζωής και εργασίας. Είναι θέμα χρόνου προτού όλοι οι Δήμοι, οι Περιφέρειες και οι επιχειρήσεις αξιοποιήσουν τόσο τις τεχνολογίες Internet of Things όσο και τα σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα για να βελτιώσουν τις υπηρεσίες τους, να κάνουν καλύτερη χρήση των πόρων τους και να διευρύνουν τον θετικό αντίκτυπο στο περιβάλλον. Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Ας δούμε τα παραδείγματα κάποιων έξυπνων πόλεων και πώς έχουν ενσωματώσει τις ψηφιακές τεχνολογίες στην κουλτούρα τους.

Στο Όσλο της Νορβηγίας για να επιτύχουν τη μείωση των εκπομπών άνθρακα  κατά 50% ως το 2020, επανασχεδίασαν το σύνολο του δικτύου μέσων μαζικής μεταφοράς, ενσωματώνοντας ένα καινοτόμο σύστημα ΙοΤ αυτοματισμών που φροντίζει ώστε τα μέσα να επικοινωνούν τόσο μεταξύ τους όσο και με κεντρικά σημεία διαχείρισης. Το νέο σύστημα  καλύπτει κάθε ανάγκη μετακίνησης και στηρίζεται στη γρήγορη και ασφαλή μεταφορά δεδομένων μέσω σύγχρονων τηλεπικοινωνιακών δικτύων. Παράλληλα, η κυκλοφορία των ΙΧ αυτοκινήτων εντός της πόλης σταδιακά θα απαγορευθεί. Μοναδική εξαίρεση θα είναι εκείνα τα οχήματα που είναι προηγμένης περιβαλλοντικής τεχνολογίας κι εκπέμπουν μηδενικούς ρύπους!

Τον τίτλο της πιο λειτουργικής πόλης κερδίζει μια άγνωστη, πολύ μικρότερη πόλη, η Καλασατάμα, που βρίσκεται υπό κατασκευή σήμερα στην Φινλανδία. Σε αυτό το νέο προάστιο του Ελσίνκι οι κάτοικοι θα απολαμβάνουν κατά μέσο όρο μια επιπλέον ωφέλιμη ώρα κάθε μέρα. Και αυτό θα γίνει εφικτό χάρη στη σωστή πολεοδόμησή της, η οποία εξασφαλίζει εύκολη πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία, νοσοκομεία, καθώς και τεχνολογικές καινοτομίες. Για παράδειγμα, δημιουργείται ένα νέο σύστημα αποκομιδής απορριμμάτων, στο οποίο οι πολίτες ρίχνουν τα σκουπίδια τους σε μια ειδική θύρα που τα απορροφά άμεσα και τα μεταφέρει σε ένα υπόγειο σύστημα διαλογής. Έτσι, κανένας κάτοικος της Καλασατάμα δεν θα χάσει χρόνο κολλημένος πίσω από κάποιο απορριμματοφόρο! Η Καλασατάμα στηρίζει την ανάπτυξή της στο Internet of Things, ένα δίκτυο έξυπνα συνδεμένων συσκευών και μηχανημάτων.

Υπολογίζεται ότι ως το 2020, 50 δισεκατομμύρια αντικείμενα θα «μιλούν» μεταξύ τους, ενώ με τη μετάβαση στα δίκτυα 5G, που θα φέρουν υπερυψηλές ταχύτητες, το IoT θα δώσει τη δυνατότητα στις πόλεις να γίνουν ακόμη πιο βιώσιμες και λειτουργικές. Για παράδειγμα η Ματέρα στη νότια Ιταλία, δεν χρειάζεται να ξαναγίνει από την αρχή για να το πετύχει αυτό. Αυτή η αρχαία πόλη, θα είναι μια από τις πρώτες πόλεις με 5G στην Ευρώπη. Η τοπική κυβέρνηση στηρίζεται στην τεχνολογία για να προβάλλει την πολιτιστική και καλλιτεχνική κληρονομιά της πόλης που ανακηρύχθηκε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2019.

Όσον αφορά τα.. δικά μας, η Ελλάδα ήδη από το 2004 κάνει τα πρώτα της βήματα στον ψηφιακό μετασχηματισμό εστιάζοντας σε τεχνολογίες κι εφαρμογές που σχετίζονται τόσο με την αγροτική παραγωγή όσο και με τον αστικό ιστό, σημειώνοντας εντυπωσιακά αποτελέσματα. Δεν είναι τυχαίο που ακόμα και ο Guardian σε ρεπορτάζ του εκθείασε τα Tρίκαλα «τον πιο high tech δήμο της Ελλάδας» παρουσιάζοντας τις καινοτόμες λύσεις που έχουν εφαρμοστεί, όπως τo λεωφορείο χωρίς οδηγό. Τα «ψηφιακά» βήματα των Τρικάλων ακολουθούν κι άλλες μεγάλες ελληνικές πόλεις όπως τα Ιωάννινα, η Λάρισα, η Βέροια, το Ηράκλειο αξιοποιώντας τεχνολογίες IoT ενώ και η Αθήνα ήδη έχει θέσει σε λειτουργία σύστημα έξυπνης αποκομιδής απορριμμάτων στο εμπορικό κέντρο και σύντομα θα διαθέτει έξυπνο οδοφωτισμό, εξοικονομώντας σημαντικούς πόρους, μειώνοντας τις εκπομπές CΟ2 και τη φωτορύπανση, ακολουθώντας τα πρότυπα άλλων Ευρωπαϊκών πόλεων.

Οι πόλεις μας γίνονται πιο λειτουργικές, ανθρώπινες και βιώσιμες χάρη στον ψηφιακό μετασχηματισμό, ο οποίος θα δώσει στους πολίτες τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά στη βελτίωση των υπηρεσιών, των υποδομών και της ποιότητας ζωής γενικότερα.

Από ΤΟ ΒΗΜΑ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 4 Αυγούστου 2019

 

Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν μάθει τις τεχνικές της καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης- CPR- σώζοντας τη ζωή, υποθετικά, της άψυχης Resusci Anne, το πρόσωπο της οποίας έχουν οι περισσότερες «κούκλες» που χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση πρώτων βοηθειών.

Η ιστορία της άγνωστης καλλονής- ή μάλλον μία από τις πιθανές ιστορίες της, και είναι αρκετές- μας μεταφέρει στο Παρίσι στα τέλη του 19ου αιώνα. Η σορός μιας γυναίκας που πνίγηκε ανασύρεται από τα νερά του Σηκουάνα. Όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή, σημειώνει το BBC, το νεκρό σώμα εκτέθηκε στο νεκροτομείο της πόλης με την ελπίδα κάποιος να αναγνωρίσει την άτυχη γυναίκα. Ο παθολογοανατόμος που εργαζόταν όταν η κοπέλα μεταφέρθηκε εκεί, λέει η ιστορία, γοητεύτηκε από το πρόσωπο της, με το αινιγματικό μειδίαμά της, και ζήτησε να αποτυπωθεί σε γύψο.

Η «μάσκα» που δημιουργήθηκε με καλούπι την «άγνωστη του Σηκουάνα» άρχισε να πωλείται σε πολλά καταστήματα αγγειοπλαστών στην Αριστερή Όχθη του ποταμού και να κοσμεί πολλά σπίτια, ενώ η «Άγνωστη» έγινε και μούσα πολλών καλλιτεχνών, λογοτεχνών, συγγραφέων και ποιητών, όπως οι Rilke, Louis Aragon, Man Ray και Vladimir Nabokov.

Μια από τις πρώτες ιστορίες με πρωταγωνίστρια την «Άγνωστη» είναι η νουβέλα «The Worshipper of the Image» του Richard le Gallienne, του 1899, στην οποία η μάσκα φέρει κακές δυνάμεις και καταστρέφει έναν νεαρό ποιητή. Άλλοι συγγραφείς φέρθηκαν πιο ευγενικά στην «Άγνωστη» και αφηγήθηκαν την ιστορία μιας αθώας νεαρής γυναίκας από την επαρχία που ταξίδεψε στο Παρίσι και γοητεύτηκε από έναν πλούσιο γυναικά ο οποίος την εγκατέλειψε όταν έμεινε έγκυος. Απελπισμένη και μόνη, πήδηξε στα νερά του Σηκουάνα σαν σύγχρονη Οφηλία.

Είναι ωστόσο ένα άλλο περιστατικό παραλίγο πνιγμού που χάρισε στην «Άγνωστη» μια θέση στην ιατρική ιστορία.

Το 1955 ο Asmund Laerdal έσωσε τη ζωή του μικρού γιου του Tore αρπάζοντάς τον από το νερό, όπου είχε χάσει τις αισθήσεις του, και καθαρίζοντας τους αεραγωγούς του. Κατασκευαστής παιχνιδιών με ειδικότητα στις κούκλες από το νέο- για την εποχή- μαλακό πλαστικό, ο Laerdal θέλησε να φτιάξει μία κούκλα για να χρησιμοποιείται στη διδασκαλία της νέας τεχνικής CPR. Έφτιαξε τότε τον κορμό ανθρώπου σε φυσικό μέγεθος και αποφάσισε το πρόσωπο να έχει επίσης φυσική απεικόνιση και να είναι πρόσωπο γυναίκας, εκτιμώντας πως αυτό θα διευκολύνει τους εκπαιδευόμενους. Θυμήθηκε τότε τη μάσκα που έβλεπε κρεμασμένη στο σπίτι των παππούδων του πολλά χρόνια πριν, και μεταμόρφωσε την «Άγνωστη του Σηκουάνα» στη Resusci Anne.

Υπάρχουν ωστόσο και απόψεις που αμφισβητούν αυτή την εκδοχή, τονίζει το BBC, καθώς πολλοί υποστηρίζουν πως ένας άνθρωπος που έχει πνιγεί είναι αδύνατον να έχει αυτή την ήρεμη και χαλαρή όψη- αντιθέτως η εικόνα τους είναι τρομακτική.

Άλλοι «μύθοι» θέλουν το πρόσωπο να ανήκει σε ένα κορίτσι από το Λίβερπουλ, που είχε παρόμοια ιστορία με την «Άγνωστη» καθώς λέγεται πως ερωτεύτηκε και κλέφτηκε με τον αγαπημένο της στο Παρίσι και η οικογένειά της δεν την ξαναείδε ποτέ. Όταν ωστόσο η δίδυμη αδελφή της ταξίδεψε στο Παρίσι, σοκαρισμένη είδε το πρόσωπο της αδελφής της στις μάσκες που πωλούνταν στην Αριστερή Όχθη. Της έμελλε να μείνει για πάντα νέα.

Αλλά, όπως καταλήγει το BBC, η αξία της «μάσκας» κρύβεται ακριβώς σε αυτό το μυστήριο. Τη στιγμή που αυτή η πνιγμένη Μόνα Λίζα θα αποκτήσει όνομα και ιστορία, το μυστήριο θα έχει χαθεί

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 19 Ιουλίου 2019

Μελέτες αποκάλυψαν ένα απίστευτο μυστικό για την αρχιτεκτονική δομή του Παρθενώνα, ο οποίος όπως φαίνεται δεν έχει απολύτως κανένα θεμέλιο στη γη. Παρόλα αυτά, όσες καταστροφές, σεισμοί και κατακλυσμοί συνέβησαν δεν κατάφεραν να τον κουνήσουν και αυτό γιατί ο Παρθενώνας διαθέτει τριπλή αντισεισμική θωράκιση.

Πιο συγκεκριμένα, έρευνες της δομικής του φόρμας έδειξαν ότι το μεγαλοπρεπές κτίσμα διαθέτει αυτό που αποκαλείται σήμερα «σεισμική μόνωση». Όπως γίνεται αντιληπτό, φαίνεται ότι οι Αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ήδη αυτό το αρχιτεκτονικό σύστημα και μάλιστα το εφάρμοσαν με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Ο ναός, σύμφωνα με την κυρία Τιμοθέου, κοντράρει επιτυχώς τη θεωρία της σύγχρονης πολιτικής μηχανικής, διότι χωρίς να έχει καν θεμέλια, είναι τριπλά μονωμένος σεισμικά. Αυτή η τριπλή μόνωση, όπως μας εξήγησε, εντοπίζεται σε διαφορετικά σημεία του οικοδομήματος. Το πρώτο σημείο βρίσκεται στις στρώσεις τεράστιων οριζόντιων και εξαιρετικά λείων μαρμάρων, πάνω στα οποία πατάει ο Παρθενώνας.

Το πρώτο σημείο αυτής της τιπλής μόνωσης βρίσκεται στις στρώσεις τεράστιων οριζόντιων και εξαιρετικά λείων μαρμάρων, πάνω στα οποία πατάει ο Παρθενώνας, το δεύτερο είναι στους μεταλλικούς ελαστικούς συνδέσμους οι οποίοι συνδέουν τις πλάκες κάθε στρώματος. Στο κέντρο των ελαστικών αυτών συνδέσμων εντοπίζονται μικροί σιδηροπάσσαλοι, γύρω από τους οποίους έχει χυθεί μολύβι, που έχει την ιδιότητα να προστατεύει τον σίδηρο από τη σκουριά και να εξασθενεί με την ελαστικότητά του το όποιο κύμα, αφού μέρος της κινητικής του αυτής ενέργειας μετατρέπεται σε θερμική.

Τέλος, το τρίτο στρώμα της σεισμικής μόνωσης του Παρθενώνα, εντοπίζεται στις κολώνες του, οι οποίες δεν τοποθετήθηκαν μονοκόμματες, αφού οι αρχαίοι Έλληνες ήξεραν πως για να αντέξουν στους κραδασμούς της γης, θα έπρεπε να τοποθετηθούν σε φέτες, τέλεια.

Από Πέτρο

Από yahoo

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 10 Ιουλίου 2019

H ανθρωπότητα έχει εξαλείψει το 60% των θηλαστικών, των πτηνών, των ψαριών και των ερπετών από το 1970, οδηγώντας τους εμπειρογνώμονες του κόσμου στην εξής παραδοχή: η εξόντωση της άγριας ζωή, πλέον είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης που απειλεί τον πολιτισμό.

Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι έχει αρχίσει μια έκτη μαζική εξαφάνιση, η πρώτη που προκαλείται από ένα είδος, τον Homo sapiens Η εκτίμηση αποτυπώνεται σε μεγάλη έκθεση του WWF και περιλαμβάνει συμπεράσματα από 59 επιστήμονες από όλο τον κόσμο. Η έρευνα διαπιστώνει ότι η τεράστια και αυξανόμενη κατανάλωση τροφίμων και πόρων από τον παγκόσμιο πληθυσμό καταστρέφει τον ιστό της ζωής, ο οποίος δημιουργήθηκε σε διάστημα δισεκατομμυρίων ετών. Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι έχει αρχίσει μια έκτη μαζική εξαφάνιση, η πρώτη που προκαλείται από ένα είδος, τον Homo sapiens.

Ο δείκτης Living Planet, που συντάσσεται για το WWF από τη Ζωολογική Εταιρεία του Λονδίνου, χρησιμοποιεί δεδομένα για 16.704 πληθυσμούς θηλαστικών, πουλιών, ψαριών, ερπετών και αμφιβίων, που αντιπροσωπεύουν περισσότερα από 4.000 είδη, για την παρακολούθηση της μείωσης της άγριας πανίδας. Τα στοιχεία δείχνουν πως μεταξύ του 1970 και του 2014, οι πληθυσμοί μειώθηκαν κατά μέσο όρο κατά 60%.

«Η συγκλονιστική αλήθεια είναι ότι η συντριβή της άγριας ζωής συνεχίζεται αμείωτη», λένε οι επιστήμονες σε άρθρο του Guardian ενώ ακόμα και αν η καταστροφή τερματιστεί τώρα, θα χρειαστούν 5-7 εκατομμύρια χρόνια για να ανακάμψει ο φυσικός κόσμος.

Στην τροπική σαβάνα της Βραζιλίας που ονομάζεται cerrado, μια περιοχή με μέγεθος όσο το Λονδίνο καταστρέφεται κάθε δύο μήνες Η μεγαλύτερη αιτία απώλειας άγριας πανίδας είναι η καταστροφή φυσικών οικοτόπων για τη δημιουργία γεωργικών εκτάσεων. Η θανάτωση για φαγητό σε στεριά και θάλασσα είναι η επόμενη μεγαλύτερη αιτία. Οι βιότοποι που υποφέρουν από τη μεγαλύτερη ζημιά είναι τα ποτάμια και οι λίμνες, όπου οι πληθυσμοί άγριων ζώων έχουν μειωθεί κατά 83%. Η χειρότερα πληγείσα περιοχή είναι η Νότια και Κεντρική Αμερική, που κατέγραψε μείωση 89% στους πληθυσμούς των σπονδυλωτών. Η καταστροφή αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα εξορύξεων σε δάση.

«Στην τροπική σαβάνα της Βραζιλίας που ονομάζεται cerrado, μια περιοχή με μέγεθος όσο το Λονδίνο καταστρέφεται κάθε δύο μήνες», αναφέρουν οι επιστήμονες. Ο δείκτης Living Planet έχει επικριθεί ως υπερβολικός. Ωστόσο, όλοι οι δείκτες δείχνουν κολοσσιαίες απώλειες. «Είμαστε η πρώτη γενιά που γνωρίζουμε ότι καταστρέφουμε τον πλανήτη μας» λέει η Tanya Steele, διευθύνουσα σύμβουλος του WWF «και η τελευταία που μπορεί να κάνει τίποτα γι’ αυτό». Ο Marco Lambertini, γενικός διευθυντής του WWF International, δυποστηρίζει ότι το θεμελιώδες ζήτημα είναι η κατανάλωση: «Δεν μπορούμε πλέον να αγνοούμε τον αντίκτυπο των σημερινών μη βιώσιμων μοντέλων παραγωγής και των άχρηστων τρόπων ζωής».

Aπό octv.gr

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 5 Μαΐου 2019

«Bella Ciao»: O αντιφαστικός ύμνος που τραγουδάνε ακόμη και στα μπαρ

Ενα παραδοσιακό τραγούδι – που έγινε σύμβολο αντίστασης γυναικών, που πέρασε στα χείλη ανταρτών, που τραγουδήθηκε στα γήπεδα παραλλαγμένο, χορεύτηκε στα μπαρ παραλιακών μαγαζιών και τώρα γίνεται υπόκρουση προεκλογικών αγώνων

 

“Αντίο, όμορφη!

Ενα πρωί ξύπνησα

Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
ένα πρωί ξύπνησα και βρήκα τον εισβολέα.

Ω! αντάρτη πάρε με μακριά
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
ω! αντάρτη πάρε με μακριά γιατί αισθάνομαι ότι θα πεθάνω
Και αν πεθάνω σαν αντάρτης
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
και αν πεθάνω σαν αντάρτης, εσύ πρέπει να με θάψεις
Να με θάψεις εκεί, στο βουνό
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
να με θάψεις εκεί στο βουνό
κάτω από τη σκιά ενός υπέροχου λουλουδιού
Και οι άνθρωποι που θα περνούν
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
και οι άνθρωποι που θα περνούν
θα λένε «ω! τι όμορφο λουλούδι!»
Αυτό εδώ είναι το λουλούδι του αντάρτη
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
αυτό εδώ είναι το λουλούδι του αντάρτη
που πέθανε για τη λευτεριά μας”

Το ακούσαμε σε πρόσφατες προεκλογικές εκδηλώσεις τόσο της Φώφης Γεννηματά όσο και του Αλέξη Τσίπρα. Το ακούμε στο εξωτερικό ως μουσική υπόκρουση σε εκδηλώσεις μιας μεγάλης γκάμας κομμάτων, το ακούμε και στα μπαρ – το «Bella Ciao», ο αντιφασιστικός ύμνος των ιταλών παρτιζάνων, έχει φθάσει σήμερα να χρησιμοποιείται ακόμα και από λαϊκιστικά και ξενοφοβικά κόμματα. Η μελωδία του γνωστή και ξεσηκωτική έρχεται από τις αρχές του 20ού αιώνα και ίσως και παλαιότερα. Ενα παραδοσιακό τραγούδι – που έγινε σύμβολο αντίστασης γυναικών, που πέρασε στα χείλη ανταρτών, που τραγουδήθηκε στα γήπεδα παραλλαγμένο, χορεύτηκε στα μπαρ παραλιακών μαγαζιών και τώρα γίνεται υπόκρουση προεκλογικών αγώνων. Τι έχουν πάθει όλοι και τραγουδάνε το «Bella Ciao»;

Θα μας βοηθήσει ο Φάουστο Τζιοβανάρντι, ιταλός μηχανικός που βρέθηκε το καλοκαίρι του 2006 ως τουρίστας στο Παρίσι. Μπαίνοντας σε δισκοπωλείο του Καρτιέ Λατέν είδε ένα CD με τίτλο «Κλέζμερ – εβραϊκή μουσική» – ήταν 20 κομμάτια παιγμένα από διάφορες ορχήστρες. Επειτα από λίγες εβδομάδες το άκουγε μέσα στο αυτοκίνητό του και ξαφνικά συνειδητοποίησε πως ήταν η μουσική του πασίγνωστου «Bella Ciao», γνωστού ως το τραγούδι των ιταλών παρτιζάνων. Εψαξε τα στοιχεία: «Κόιλεν» έγραφε. «Από τον Μίσκα Ζιγκανόφ, 1919».

Ας πάμε στις αρχές του 20ού αιώνα, τότε που στην Οδησσό η εβραϊκή κοινότητα ακολουθούσε τη μουσική παράδοση κλέζμερ. Ο καθηγητής Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας Μάρτιν Σβαρτζ θεωρεί πως η μελωδία του Κόιλεν έχει ξεκάθαρα ρωσικό ήχο και μάλλον πρέπει να ήταν ένα παραδοσιακό «γίντις» τραγούδι. Στη Βρετανική Βιβλιοθήκη ο Μίσκα Ζιγκανόφ αναφέρεται ως Εβραίος από την Ανατολική Ευρώπη, πιθανώς τη Ρωσία, και το τραγούδι του Κόιλεν ως η εκδοχή του τραγουδιού των Ασκενάζι «Dus Zekele Koilen» (ένα σακί με κάρβουνα). Υπάρχουν τουλάχιστον δύο παλιές ηχογραφήσεις – του Αμπρααμ Μόσκοβιτς το 1921 και του Μόρις Γκόλντσταϊν το 1922 -, αλλά η πρώτη ήταν από τον Μίσκα Ζιγκανόφ τον Οκτώβριο του 1919 στη Νέα Υόρκη.

Ο Μίσκα φαίνεται από το επίθετό του ότι ήταν Τσιγγάνος. Οπως έγινε γνωστό, ήταν ένας χριστιανός τσιγγάνος ακορντεονίστας που γεννήθηκε στην Οδησσό και κάποια στιγμή μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη και άνοιξε εστιατόριο, ενώ εργαζόταν και ως μουσικός της κλέζμερ – της μουσικής παράδοσης των Ασκενάζι. Θα χρειαστεί να περάσουν δύο δεκαετίες και άλλος ένας παγκόσμιος πόλεμος για να γίνει το «Bella Ciao» ο «ύμνος» της ιταλικής αντίστασης.

«Βέβαια, το “Bella Ciao” το τραγουδούσαν και πριν από το 1945 στην Ιταλία» εξηγεί ο Λουτσιάνο Γκρανόζι, καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Κατάνια. Προφανώς κάποιος ιταλός μετανάστης έφερε μαζί του εκείνο το δισκάκι της πρώτης ηχογράφησης επιστρέφοντας από τις ΗΠΑ και η μελωδία εξαπλώθηκε στην Ιταλία. Αρχικά στη Μόντενα και γύρω από την Μπολόνια. Το τραγουδούσαν οι γυναίκες που εργάζονταν στους ορυζώνες της Νοβάρα, εκφράζοντας τον πόνο τους για τα σκληρά αφεντικά και την ακόμα πιο σκληρή δουλειά στους αγρούς. Alla mattina appena alzata – περιγράφει τις δύσκολες συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονταν οι γυναίκες στους ορυζώνες της επαρχίας Terre d’ Acqua, κοντά στην Μπολόνια. Μια κραυγή απέναντι στα αφεντικά, τα οποία «μ’ ένα ραβδί στο χέρι» παρακολουθούν τις εργάτριες να δουλεύουν ακατάπαυστα κάτω από τον καυτό ήλιο. Η μέρα της ελευθερίας όμως, τραγουδάνε, πλησιάζει.

Οταν ξεκινάει η ιταλική αντίσταση, το τραγούδι που αγαπούσαν οι παρτιζάνοι είχε τίτλο «Σφυρίγματα στον άνεμο». Ομως θεωρούνταν πολύ «κομμουνιστικό» καθώς ήταν γραμμένο πάνω στη μουσική του πασίγνωστου σοβιετικού τραγουδιού του 1938 «Κατιούσα». Αλλωστε και τα λόγια δεν άφηναν περιθώριο: «Ο άνεμος σφυρίζει / μαίνεται η καταιγίδα / κατέκτησε την κόκκινη άνοιξη / όπου υψώνεται ο ήλιος του μέλλοντος». Και τότε εμφανίζεται το «Bella Ciao» με στίχους που μιλούν για εισβολείς και αντάρτες. Ηταν ένα τραγούδι αποδεκτό από όλους – από τα κόμματα έως τις ένοπλες δυνάμεις. Αυτήν τη «νίκη» του «Bella Ciao» την έχει μελετήσει εκτενώς ο Τσέζαρε Μπερμάνι, συγγραφέας ενός πρωτοποριακού έργου για το κοινωνικό τραγούδι στην Ιταλία, που έκανε λόγο για την «εφεύρεση μιας παράδοσης».

Και τότε ήρθε η φωνή της Τζιοβάνα Νταφίνι για να καθαγιάσει τα πάντα. Ηταν «η φωνή της αγροτιάς» που στάθηκε μπροστά στο μικρόφωνο του εθνομουσικολόγου Ρομπέρτο Λεϊντί και τραγούδησε μια εκδοχή του «Bella Ciao» όπου δεν γινόταν αναφορά σε εισβολείς και αντάρτες αλλά σε μια σκληρή μέρα δουλειάς στους ορυζώνες. Είπε ότι το είχε μάθει στο Βερτσέλι και τη Νοβάρα και ήξερε ότι το σιγομουρμούριζαν οι εργάτριες πολύ πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. «Το πρωί, μόλις σηκωθούμε / εκεί πέρα στους ορυζώνες πρέπει να πάμε» έλεγαν οι στίχοι. Οι ερευνητές σχεδόν δεν το πίστευαν, λέει ο καθηγητής Γκρανόζι. Είχαν βρει τη σύνδεση μεταξύ ενός ύμνου για τον αγώνα, μιας έκφρασης της αντιφασιστικής συνείδησης και ενός παλαιότερου τραγουδιού που ερχόταν από την αγροτιά, πριν από τον πόλεμο.

Οι αντάρτες

Πέρασε κι ο πόλεμος, πέρασε και η αντίσταση, οι αντάρτες παρέδωσαν τα όπλα τους και το «Bella Ciao» συνέχισε να τραγουδιέται πέρα και από τα σύνορα της Ιταλίας. Γνώρισε πολλές βερσιόν και προσαρμόστηκε σε πολλές συνθήκες. Το 2013 το τραγούδι ακούστηκε στις μεγάλες διαδηλώσεις της πλατείας Ταξίμ στην Κωνσταντινούπολη όταν οι αστυνομικές δυνάμεις διέλυσαν βίαια τους συγκεντρωμένους που αντιδρούσαν στην καταστροφή του πάρκου Γκεζί και στη μετατροπή του σε εμπορικό κέντρο.

Χωρίς να έχει ξεχαστεί ουσιαστικά ποτέ, γίνεται γνωστό στη νέα γενιά μέσα από μια ισπανική τηλεοπτική σειρά, το «Casa de Papel». Ο Professor, ο εγκέφαλος μιας ληστείας στο Νομισματοκοπείο της Μαδρίτης, το τραγουδά δίνοντας μια ταξική διάσταση στο θέμα, με τους χαρακτήρες να έρχονται αντιμέτωποι με ένα σάπιο σύστημα. Η σειρά ξεκίνησε να παίζεται στα τέλη του 2017 και το τραγούδι σύντομα βρέθηκε στα χείλη πολλών.

Τον Απρίλιο του 2018, στην Πορτογαλία, οι οπαδοί της Πόρτο τραγούδησαν μια διασκευή έπειτα από τη νίκη της ομάδας τους επί της Μπενφίκα, με τους στίχους να λένε «Penta Xau» (αντίο πέμπτο). Χλεύασαν έτσι τις ελπίδες των αντιπάλων τους να κερδίσουν για πέμπτη συνεχόμενη φορά το πορτογαλικό πρωτάθλημα. Το τραγούδι πέρασε και από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και προσαρμόστηκε από βραζιλιάνους οπαδούς στη διάρκεια του περσινού Μουντιάλ για να κοροϊδέψουν την αποστολή της Αργεντινής και το ενδεχόμενο αποκλεισμού της από τον πρώτο γύρο, κάτι που τελικά δεν έγινε.

Κατά τη διάρκεια των εκλογών του 2018 στην Ιταλία, οι οπαδοί του Ματέο Σαλβίνι χρησιμοποίησαν μια άλλη βερσιόν του «Bella Ciao» στη διάρκεια πολιτικών εκδηλώσεων, γεγονός που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων. Το τραγούδι που κάποτε ήταν αντιφασιστικός ύμνος έγινε εγκώμιο της ξενοφοβίας από τη Λέγκα.

Το καλοκαίρι του 2018 οι DJ Hardwell και Maddix πήραν το επαναστατικό τραγούδι και του έδωσαν χορευτικό ρυθμό – το «Bella Ciao» ανέβηκε στα μουσικά charts και χορεύτηκε από ημίγυμνους νέους σε παραλίες και beach bars, με τους περισσότερους εξ αυτών να μην έχουν ακούσει ποτέ ούτε για τον Μίσκα Ζιγκανόφ ούτε για τους ορυζώνες της Νοβάρα ούτε για τους ιταλούς παρτιζάνους.

 

Αντίο, όμορφη!

Ενα πρωί ξύπνησα

Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
ένα πρωί ξύπνησα και βρήκα τον εισβολέα.

Ω! αντάρτη πάρε με μακριά
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
ω! αντάρτη πάρε με μακριά γιατί αισθάνομαι ότι θα πεθάνω
Και αν πεθάνω σαν αντάρτης
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
και αν πεθάνω σαν αντάρτης, εσύ πρέπει να με θάψεις
Να με θάψεις εκεί, στο βουνό
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
να με θάψεις εκεί στο βουνό
κάτω από τη σκιά ενός υπέροχου λουλουδιού
Και οι άνθρωποι που θα περνούν
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
και οι άνθρωποι που θα περνούν
θα λένε «ω! τι όμορφο λουλούδι!»
Αυτό εδώ είναι το λουλούδι του αντάρτη
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
αυτό εδώ είναι το λουλούδι του αντάρτη
που πέθανε για τη λευτεριά μαςΑπό ΤΑ ΝΕΑ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 15 Απριλίου 2019

Το προσδόκιμο ζωής αυξήθηκε – Η φτώχεια «κόβει» 18,1 χρόνια ζωής

Το προσδόκιμο ζωής στον κόσμο αυξήθηκε κατά 5,5 χρόνια από το 2000 μέχρι το 2016, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας που επισημαίνει ωστόσο ότι οι ανισότητες μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών επιμένουν. Οι φτωχοί ζουν 18,1 χρόνια λιγότερα

Το προσδόκιμο ζωής στον κόσμο αυξήθηκε κατά 5,5 χρόνια από το 2000 μέχρι το 2016, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας που επισημαίνει ωστόσο ότι οι ανισότητες μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών επιμένουν.

Ένας άνθρωπος που γεννήθηκε το 2000 έχει, κατά μέσο όρο, προσδόκιμο ζωής 66,5 χρόνια. Όμως για όσους γεννήθηκαν το 2016 το προσδόκιμο αυτό φτάνει τα 72 χρόνια, όπως συμπεραίνεται από τα παγκόσμια στατιστικά στοιχεία για την υγεία που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα ο οργανισμός.

Η αύξηση αυτή εξηγείται εν μέρει από την εντυπωσιακή μείωση των θανάτων των παιδιών κάτω των 5 ετών, ιδίως στην υποσαχάρια Αφρική όπου έχει επιτευχθεί σημαντική πρόοδος στην αντιμετώπιση της ελονοσίας, της ιλαράς και άλλων μεταδοτικών ασθενειών.

Μια άλλη αιτία είναι η πρόοδος στην αντιμετώπιση του AIDS, μιας ασθένειας που έπληξε μεγάλο μέρος της αφρικανικής ηπείρου τη δεκαετία του 1990.

Επιμένουν οι ανισότητες μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών

Οι διαφορές πάντως μεταξύ των αναπτυγμένων και των αναπτυσσόμενων χωρών παραμένουν σημαντικές: στις χώρες όπου τα εισοδήματα είναι χαμηλά, οι άνθρωποι ζουν 18,1 χρόνια λιγότερα σε σύγκριση με τους πολίτες άλλων χωρών, με υψηλό εισόδημα.

Για πρώτη φορά, τα στατιστικά στοιχεία του ΠΟΥ λαμβάνουν υπόψη το φύλο. Φέτος ο Οργανισμός αναμένει ότι θα γεννηθούν 73 εκατομμύρια αγόρια αλλά μόνο 68 εκατομμύρια κορίτσια.

Οι γυναίκες όμως ζουν περισσότερο από τους άνδρες: 74,2 χρόνια εκείνες, έναντι 69,8 ετών για εκείνους.

Στην έκθεση γίνεται αναφορά και στις αιτίες θανάτου στους άνδρες και στις γυναίκες: ορισμένοι παράγοντες είναι βιολογικοί, άλλες αιτίες σχετίζονται με περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς παράγοντες.

Ωστόσο, όταν άνδρες και γυναίκες πάσχουν από την ίδια ασθένεια, παρατηρείται ότι οι άνδρες δεν ζητούν τη βοήθεια των υπηρεσιών υγείας στον ίδιο βαθμό με τις γυναίκες.

Για παράδειγμα, στις χώρες όπου είναι πολύ διαδεδομένος ο ιός HIV, οι άνδρες είναι λιγότερο πιθανό να ζητήσουν να γίνει εξέταση για να διαπιστωθεί αν είναι οροθετικοί, σε σύγκριση με τις γυναίκες.

Το μικρότερο προσδόκιμο ζωής των ανδρών εξηγείται επίσης από το γεγονός ότι το ποσοστό αυτοκτονιών στους άνδρες το 2016 ήταν κατά 75% υψηλότερο απ’ ότι στις γυναίκες.

Επίσης, διπλάσιοι άνδρες σκοτώνονται σε τροχαία δυστυχήματα ενώ άνδρες είναι και τα τέσσερα στα πέντε θύματα ανθρωποκτονιών.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP