Η Ζωή μας σήμερα

Γιάννα στις 7 Οκτωβρίου 2019

Χάνονται οι άνθρωποι από τη ζωή μας και σταματήσαμε να μιλάμε για αυτό. Δεν μας ενοχλεί πια. Δεν δίνουμε την απαραίτητη σημασία, έχουμε πλέον συνηθίσει. Έγινε κι αυτό μία συνήθεια που την συναντούμε συχνά και δεν μας πειράζει όσο μας πείραζε άλλοτε.

Λίγοι και καλοί μας λέγανε όταν ήμασταν μικροί, τόσοι θα μας μείνουν. Αλλά δεν τους πιστεύαμε τότε, είχαμε τόσους, ακόμα και αυτούς που δεν μας ήθελαν. Και τώρα πια ήρθαμε στα λόγια τους. Πιο λίγοι δεν υπάρχει. Και πάψαμε πλέον να το συζητούμε, δεν ψάχνουμε τον άλλον και δεν κάνουμε προσπάθεια για να μείνει, έχουμε κουραστεί. Δεν μας αδικώ. Μεγαλώσαμε.

Μεγαλώσαμε για να παρακαλάμε για λίγη δόση σημασίας, για ένα τηλεφώνημα που θα μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα, για ένα καφέ που θα μας κάνει να ξεχαστούμε. Μεγαλώσαμε αρκετά, και εμείς και οι ευθύνες μας, και χαθήκαμε και εμείς όπως χάθηκαν και οι άλλοι. Ακούσαμε διάφορες ατάκες κατά την διάρκεια από διάφορους. «Αν σε νοιάζεται πραγματικά, θα μείνει» ή σε «θυμούνται μόνο όταν σε χρειάζονται». Κουραστήκαμε να τα ακούμε κι αυτά. Φτάνει πια με τις ανθυγιεινές συμβουλές, με τα δήθεν «είσαι καλά;» λες και νοιάζονται, με τα πάρε με όταν μπορείς και ποτέ να μην μας παίρνουν.

Και όχι μόνο μεγαλώσαμε, αλλά ωριμάσαμε στο σημείο που συνειδητοποιήσαμε πως όλα αυτά δεν έχουν ουσία. Ξέρουμε πλέον τους ανθρώπους μας και γι’ αυτούς είμαστε εδώ, πρέπει να είμαστε. Γιατί για τους δήθεν, χαθήκαμε, και δεν μας ένοιαξε εν τέλει, μπορεί και η ζωή μας να βελτιώθηκε μακριά τους, και μιλώ γι’ αυτούς που μας κρατούσαν πίσω επειδή δεν ήθελαν να προχωρήσουν οι ίδιοι αλλά ούτε να μας βλέπουν να προχωράμε.

Αυτοί είναι πια μία περαστική σκέψη που και που. Το πού είμαστε τώρα και το ποιοι είμαστε δεν έχει καμία σχέση με το πού και ποιοι ήμασταν τότε με αυτούς. Ανανεωθήκαμε, μετά από κάθε λάθος, από κάθε επιτυχία, από κάθε απόρριψη και από κάθε σωστή κίνηση που έχουμε κάνει. Πρέπει επιτέλους να μάθουμε να υποστηρίζουμε τον εαυτό μας, να μην περιμένουμε για την φιλική συμβουλή για να κάνουμε αυτό που θέλουμε, να μην περιμένουμε για την παρότρυνση ή την επιρροή κάποιου που δεν βαδίζει εκεί που βαδίζουμε.

Ας ακούσουμε αυτούς που πραγματικά μας αγαπάνε αλλά την απόφαση πρέπει να την πάρουμε εμείς και κανείς άλλος για εμάς. Το λάθος πρέπει να είναι αποκλειστικά δικό μας και να μην μοιραζόμαστε την ευθύνη με κανέναν. Η επιτυχία πρέπει να γίνει βάσει των δικών μας προσπαθειών για να την αποκαλούμε δική μας.

Μεγαλώνουμε, και επειδή οι άνθρωποι γύρω μας χάνονται, νομίζουμε ότι μένουμε μόνοι, αλλά δεν είναι έτσι. Έχουμε εμάς και αυτούς που αγαπάμε. Αυτούς που πρέπει με νύχια και με δόντια να τους το δείχνουμε καθημερινά. Γιατί όσοι έφυγαν μέχρι τώρα ή αφήσαμε να φύγουν και ξεχάστηκαν δεν ήταν αυτοί που θέλουμε να μεγαλώνουμε και να μαθαίνουμε μαζί, αυτοί που μας έμειναν είναι. Αυτοί που έφυγαν μας άφησαν με τις ανασφάλειές τους, τα κόμπλεξ που ακόμα προσπαθούμε να αφαιρέσουμε από το δέρμα μας. Όσο μακριά από εμάς είναι τόσο το καλύτερο.

Κλειστήκαμε στον εαυτό μας γιατί φοβόμαστε να εμπιστευτούμε νέους ανθρώπους. Έχουμε πληγωθεί και βγάζουμε τα απωθημένα μας στην φόρα όταν τυχαίνει να έρθουμε πιο κοντά με κάποιον που δεν ξέρουμε. Αυτοί οι άνθρωποι έφυγαν από τη ζωή μας για αυτό ας σταματήσουμε επιτέλους να τους αφήνουμε να μας επηρεάζουν χωρίς καν να είναι εδώ. Ζουν στο παρελθόν, εκεί που τους αξίζει να είναι.

Ας δώσουμε την ευκαιρία σε άλλους, τους αξίζουμε και μας αξίζουν. Ας μην κάνουμε τα ίδια λάθη, κι ας μην αφήνουμε αυτούς που πραγματικά θέλουμε στη ζωή μας να φεύγουν χωρίς προσπάθεια. Ας μην φτάνουμε σε εκείνο το σημείο ποτέ.

Να αγαπάμε εμάς για να μας αγαπήσει κάποιος άλλος, γιατί αν δεν αγαπήσουμε εμείς τον εαυτό μας πώς μπορεί κάποιος πραγματικά να το κάνει για εμάς; Να δώσουμε την ευκαιρία σε εμάς να δούμε τον κόσμο για να μπορέσει και ο κόσμος να μας δει.

Να κάνουμε εμείς το πρώτο βήμα, και το δεύτερο και το τρίτο μέχρι να τα καταφέρουμε. Ας αφήσουμε τους εγωισμούς εάν θέλουμε να αγαπηθούμε. Να κρατάμε τους ανθρώπους μας σφικτά, αλλά όχι με τα χέρια μας. Να προχωράμε για να δίνουμε παράδειγμα, και να τραβάμε μαζί αυτούς που φοβούνται για να το ξεπεράσουν, ότι θα θέλαμε να έκανε και κάποιος για εμάς άλλα δεν το έκανε κανείς.

Ας θαυμάσουμε για λίγο εμάς. Τι κάναμε, πού ήμασταν, τι πάθαμε, τι καταφέραμε. Ας χειροκροτήσουμε εμάς και ας πιούμε στην υγειά μας. Αν δεν μας αναγνωρίσουμε εμείς πρώτοι, πώς να το κάνει ο κόσμος για εμάς;

Κυριακή Ονησιφόρου 

Γιάννα στις 6 Οκτωβρίου 2019

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
Υπογράφηκε στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 1978

Άρθρο 1
1. Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης.

Άρθρο 2
1. Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου.
2. Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντίθετα, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις του για το καλό των ζώων.
3. Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο.

Άρθρο 3
1. Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη συμπεριφορά.
2. Αν η θανάτωση ενός ζώου θεωρηθεί υποχρεωτική πρέπει να γίνει στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς καμιά πρόκληση αγωνίας του ζώου.

Άρθρο 4
1. Κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στο φυσικό του χώρο (γη, θάλασσα, αέρας) και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους,
2. Η στέρηση ελευθερίας του ζώου ακόμη κι αν γίνεται για μορφωτικούς σκοπούς είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη δικαιωμάτων αυτού.

Άρθρο 5
1. Κάθε ζώο που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο δικαιούται να ζήσει με το ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος του.
2. Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών από τον άνθρωπο έχει σκοπούς κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη.

Άρθρο 6
1. Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου έχει δικαίωμα διάρκειας ζωής ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα.
2. Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική.

Άρθρο 7
1. Αναφορικά με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η διάρκεια και η ένταση δουλειάς πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια, η διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυσή τους υποχρεωτική.

Άρθρο 8
1. Οποιοσδήποτε πειραματισμός πάνω στα ζώα, ιατρικός, επιστημονικός, κλπ. αντιτίθεται προς τα δικαιώματα των ζώων, εφόσον προκαλεί πόνο σωματικό ή ψυχικό.
2. Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού πάνω στα ζώα από άλλες υπάρχουσες τεχνικές.

Άρθρο 9
1. Τα ζώα που εκτρέφονται για τη διατροφή του ανθρώπου πρέπει να στεγάζονται, να τρέφονται, να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς πρόκληση πόνου και αγωνίας.

Άρθρο 10
1. Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για τη διασκέδαση των ανθρώπων.
2. Η έκθεση ζώου και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου.

Άρθρο 11
1. Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα απέναντι στη ζωή.

Άρθρο 12
1. Κάθε πράξη που προκαλεί θάνατο μεγάλου αριθμού άγριων ζώων αποτελεί «γενοκτονία», έγκλημα απέναντι στο είδος.
2. Η μόλυνση και οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος οδηγούν στη γενοκτονία.

Άρθρο 13
1. Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο.
2. Κάθε σκηνή βίας στην τηλεόραση και το σινεμά, με θύματα ζώα πρέπει να απαγορευτεί και μόνο οι σκηνές που έχουν σκοπό να ενημερώσουν για τα δικαιώματα των ζώων οφείλουν να προβάλλονται.

Άρθρο 14
1. Οι οργανισμοί προστασίας και προάσπισης των ζώων πρέπει να αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση.
2. Τα δικαιώματα του ζώου πρέπει να κατοχυρωθούν απ’ τους νόμους, όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Διεθνής Ένωση Δικαιωμάτων των Ζώων, Παρίσι 1978

Γιάννα στις 6 Οκτωβρίου 2019

Το μικρό παιδί μέσα σου μπορεί να υποφέρει αφάνταστα. Όταν ήσουν μικρός, σε επηρέαζαν βαθιά οι αποφάσεις που έπαιρναν οι ενήλικες γύρω σου. Τα παιδιά είναι πολύ ευαίσθητα. Μέχρι κι ένα νεογέννητο μωρό μπορεί να διακρίνει τις αγριεμένες φωνές από το τραγούδι. Γι’ αυτό το λόγο, αν νοιάζεσαι πραγματικά για το παιδί σου, ακόμη και ως έμβρυο, θα το περιβάλλεις με αγάπη. Η αγάπη πρέπει να αρχίζει από νωρίς.

Πολλοί νέοι δηλώνουν ότι μισούν τον πατέρα ή τη μητέρα τους. Καμιά φορά μού λένε, με ένταση: «Δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί του ή μαζί της». Αυτά τα άτομα είναι τόσο θυμωμένα με τους γονείς τους, που θέλουν να κόψουν κάθε σχέση μαζί τους. Καμιά φορά, οι άνθρωποι έχουν βάσιμους λόγους να θέλουν να αποκοπούν σωματικά ή συναισθηματικά από τους γονείς τους, ιδίως αν αυτοί τους έχουν φερθεί βίαια. Πολλοί φοβούνται πως κοντά στους γονείς τους θα γίνουν ευάλωτοι και θα πληγωθούν ξανά.

Αλλά ακόμη κι αν αρνούμαστε να συναντήσουμε τους γονείς μας ή αρνούμαστε να τους μιλήσουμε, δεν μπορούμε να αποκοπούμε εντελώς από αυτούς. Είμαστε φτιαγμένοι από το υλικό τους. Είμαστε ο πατέρας μας. Είμαστε η μητέρα μας. Κι αυτό ισχύει ακόμη κι όταν θεωρούμε ότι τους μισούμε.

Είμαστε η συνέχειά τους. Δεν μπορούμε να αφαιρέσουμε αυτό το κομμάτι του εαυτού τους. Όταν θυμώνουμε με τους γονείς μας, απλώς θυμώνουμε με τον εαυτό μας. Πρέπει να συμφιλιωθούμε με τους γονείς μέσα μας, να τους μιλήσουμε μέσα μας, και να αναζητήσουμε έναν τρόπο να συνυπάρξουμε ειρηνικά. Αν το συνειδητοποιήσουμε, η συμφιλίωση θα είναι εύκολη.

Είμαστε ικανοί για σπουδαίες αλλαγές μέσα μας, αλλά και ικανοί να επηρεάζουμε τον κόσμο έξω από εμάς. Επειδή φοβόμαστε, συχνά νομίζουμε ότι δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Αλλά το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να περπατάμε ενσυνείδητα και να αναπνέουμε ενσυνείδητα, καλλιεργώντας την ενέργεια της ενσυνείδησης και της κατανόησης.

Η κατανόηση, όταν επέρχεται, μας βοηθά να απαλλαγούμε από τον φόβο μας, τον θυμό μας, το μίσος μας, και πάει λέγοντας. Η αγάπη μπορεί να γεννηθεί μόνο πάνω στη βάση της κατανόησης.

Όταν λέμε ότι το σώμα και το μυαλό συνδέονται, δεν αναφερόμαστε μόνο στο ατομικό μας σώμα και μυαλό. Μέσα σου βρίσκονται όλοι οι βιολογικοί πρόγονοι, αλλά και οι πνευματικοί σου πρόγονοι. Μπορείς να βιώσεις την παρουσία του πατέρα και της μητέρας σου σε κάθε κύτταρο του σώματός σου.

Είναι πραγματικά παρόντες μέσα σου, μαζί με τους παππούδες και τους προπαππούδες σου. Όταν αναγνωρίσεις την παρουσία τους, θα δεις πως είσαι η συνέχειά τους. Ίσως να θεωρείς ότι οι πρόγονοί σου δεν υπάρχουν πια, αλλά οι επιστήμονες λένε πως οι πρόγονοί σου είναι παρόντες μέσα σου, στη γενετική κληρονομιά που ενυπάρχει σε κάθε κύτταρο του σώματός σου. Το ίδιο ισχύει και για τους απογόνους σου. Θα είσαι παρών σε κάθε κύτταρο του σώματός τους. Και είσαι παρών στη συνείδηση κάθε ανθρώπου που έχει αγγίξει.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Thich Nhat Nanh με τίτλο «Φόβος» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αιώρα

Γιάννα στις 29 Σεπτεμβρίου 2019

Είναι κάτι πλάσματα που μοιάζουν λίγο με αερικά. Περνούν από δίπλα σου, από μέσα σου, απ’ τη ζωή σου γενικότερα κι αφήνουν μια αύρα δροσερή, γλυκιά και φωτεινή. Πρόσωπα που τα σκέφτεσαι να χαμογελούν και χαμογελάς κι εσύ χωρίς δεύτερη σκέψη. Ντύνουν τις στιγμές με χρώματα και βλέπουν το ποτήρι πάντα μισογεμάτο.

Λες και φτιάχτηκαν, γεννήθηκαν και ζουν μόνο γι’ αυτό. Ανεξάντλητη πηγή ενέργειας, δοτικότητας κι αισιοδοξίας, ακόμη κι αν όλα γύρω τους ή μέσα τους μαρτυρούν την απόλυτη καταστροφή.

Οσοι τους αγαπήσουν, δύσκολα μπορούν να φύγουν μακριά τους. Ανεκτίμητης αξίας θησαυροί, οι οποίοι το μόνο που θέλουν για να συντηρηθούν είναι μια γωνιά στην καρδιά σου.

Τα μάτια τους είναι συνήθως υγρά και μιλούν μέσα στην ψυχή σου. Σου χαμογελούν και σε παρασύρουν σε ταξίδια μακρινά, εκεί που νιώθεις καλύτερα, γιατί αυτός είναι ο στόχος κι ο σκοπός τους. Να βλέπουν τους ανθρώπους της ζωής τους να γεμίζουν ευτυχία και να ξεπερνούν εμπόδια και προβλήματα. Σου απλώνουν χέρι για να κρατηθείς και σου κλωτσάνε τα πισινά για να πάρεις μπροστά, να ξεκουνήσεις και να βγεις απ’ το όποιο τέλμα.

Ίσως κάποιος να σκεφτεί πόσο όμορφη θα είναι η δική τους ζωή και πόσο υπέροχα θα έχουν φτιάξει τα πάντα γύρω τους αφού μπορούν να διακρίνουν παντού το φως. Όντως προσπαθούν να βελτιώνουν κάθε στιγμή την καθημερινότητά τους, μα κι εκείνοι έχουν αδύναμες στιγμές
.
Γιατί κι αυτοί είναι άνθρωποι κι ακόμη κι αν δεν το ζητήσουν ή δεν το περιμένουν ποτέ, μετά από τόσα χαμόγελα κι αγκαλιές που έχουν σκορπίσει, το να τους δώσεις ένα χάδι, να τους ψιθυρίσεις ένα «είμαι εδώ για σένα» και να τους στείλεις λίγη απ’ τη δική σου θετική ενέργεια, είναι το λιγότερο που θα μπορούσες να κάνεις. Τους αρκεί

Γιάννα στις 26 Αυγούστου 2019

Η τεχνολογία αλλάζει σταδιακά το νόημα των λέξεων που σχετίζονται με τη φύση

Η σημασία πολλών βρετανικών λέξεων (tweet, web, stream, cloud) που σχετίζονται με τη φύση έχει αλλάξει τις τελευταίες δεκαετίες και πλέον χρησιμοποιούνται ως τεχνολογικοί όροι, αποκαλύπτει νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στον Guardian

Η σημασία πολλών βρετανικών λέξεων (tweet, web, stream, cloud) που σχετίζονται με τη φύση έχει αλλάξει τις τελευταίες δεκαετίες και πλέον χρησιμοποιούνται ως τεχνολογικοί όροι, αποκαλύπτει νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στον Guardian.

Ο δρ Ρόμπι Λοβ, απόφοιτος Γλωσσολογίας από το Πανεπιστήμιο του Λιντς, που διεξήγαγε τη μελέτη για τον οργανισμό National Trust -οργανισμός για τη διαχείριση προστατευόμενων τοποθεσιών-, εξηγεί ότι η γλώσσα αναπαριστά αυτό που είναι σημαντικό για μια κουλτούρα και μια κοινωνία.

«Το γεγονός ότι οι έννοιες που σχετίζονται με τη φύση αντικαθίστανται ή χρησιμοποιούνται λιγότερο συχνά δείχνει ότι η φύση σταδιακά γίνεται λιγότερο σημαντική ή αντικαθίσταται από άλλα πράγματα» δηλώνει ο ίδιος.

Η παρούσα μελέτη χρησιμοποίησε αρχεία ανεπίσημων συνομιλιών σε διαφορετικές δεκαετίες, για να διερευνήσει με ποια σημασία χρησιμοποιούνται ορισμένες λέξεις που αρχικώς σχετίζονταν με τη φύση.

Διαπιστώθηκε ότι η έννοια της λέξης tweet (τιτίβισμα) έχει αλλάξει δραματικά. Το 1990 όλες οι αναφορές που βρέθηκαν αφορούσαν τον ήχο των πουλιών, ενώ το 2010 μόνο μία στις 100 περιπτώσεις διατηρούσε αυτήν τη σημασία. Όλες οι υπόλοιπες αναφορές σχετίζονται με δημοσιεύσεις (posts) στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media).

Επιπροσθέτως, το 1990 η λέξη ιστός (web) αναφερόταν στον ιστό της αράχνης, ενώ το 2010 μόνο μία στις 10 αναφορές φάνηκε να σχετίζεται με την αράχνη, με όλες τις άλλες να αφορούν το διαδίκτυο. Το 40% των παιδιών που χρησιμοποιούν τη λέξη web αναφέρονται στο διαδίκτυο.

Η λέξη stream (ρυάκι) το 1990 χρησιμοποιούνταν πράγματι με τη σημασία του τρεχούμενου νερού, ενώ το 2010 μόνο το 36% των αναφορών της είχαν να κάνουν με τη φύση. Το ίδιο παρατηρήθηκε και για τις λέξεις branch (κλαδί), field (αγρός), net (δίχτυ), fibre (ίνα) και cloud (σύννεφο).

Βρέθηκε, επίσης, ότι η σχετική συχνότητα χρήσης πολλών λέξεων που αφορούν τη φύση (lawn-γρασίδι, snow-χιόνι, , picnic- πικνίκ, jungle-ζούγκλα, pond-λίμνη, mountain-βουνό, soil-χώμα, rock-πέτρα, bird-πουλί, garden-κήπος και shell-κοχύλι) μειώθηκε, κυρίως μεταξύ των νέων, από το 1990 έως το 2010.

Οι γονείς και οι παππούδες αναγνωρίζουν αυτήν την τάση, με το 50% να θεωρεί ότι είναι πιθανότερο τα παιδιά ή τα εγγόνια τους να προσλάβουν τη λέξη web ως διαδίκτυο και όχι ως ιστό αράχνης.

Ο οργανισμός National Trust προτείνει μια λίστα με 50 πιθανούς τρόπους που μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τη φύση.

Ανάμεσα στις προτάσεις που έγιναν με στόχο τα παιδιά να μάθουν τις φυσικές έννοιες των λέξεων ήταν η ενθάρρυνση του παιχνιδιού σε εξωτερικούς χώρους (74%), το να γίνονται τα μαθήματα σε εξωτερικούς χώρους (56%), η διδασκαλία της φύσης στο σχολείο (54%), το να συμπεριληφθεί η γλώσσα της φύσης όπως οι σύγχρονες ξένες γλώσσες στο σχολικό πρόγραμμα, το να βλέπουν τα παιδιά τα σύννεφα, το ηλιοβασίλεμα ή την ανατολή.

Ο  Άντι Μπιρ, τοπικός διευθυντής του οργανισμού στα Μίντλαντς, εξηγεί ότι η σχέση με τη φύση δεν αφορά μόνον το παιχνίδι στο ύπαιθρο, αλλά και την πραγματική παρατήρηση της φύσης, και θέτει ένα ερώτημα: «Αν τα σημερινά παιδιά δεν συνδέονται με τη φύση, ποιος θα προστατεύσει το ύπαιθρο και την άγρια φύση στο μέλλον;»

Από ΤΑ ΝΕΑ

Γιάννα στις 26 Αυγούστου 2019

Tα πάντα σχεδόν στη ζωή μας σήμερα καθορίζονται από την τεχνολογία και για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι και ειλικρινείς, από το κινητό μας. Η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων έχει γίνει τόσο εύκολη που πολλές φορές μας κάνει τη ζωή δύσκολη. Κι όσο οξύμωρη ακούγεται αυτή η πρόταση, άλλο τόσο αληθινή είναι. Τα social media και τα social apps είναι αυτά που ενώνουν με τόση ευκολία τους ανθρώπους κάποτε για καλό και κάποτε για κακό και τα ίδια είναι που γίνονται αφορμή για αμέτρητους καβγάδες ή και χωρισμούς.

Τα κινητά μας έχουν αναγκάσει να είμαστε διαθέσιμοι για όλους 24 ώρες το 24ωρο. Αν δεν απαντήσεις σε κάποιον, βρίσκεις τον μπελά σου. Αν αργήσεις ν’ απαντήσεις, πάλι βρίσκεις τον μπελά σου. Για όσους έχουν ζήσει τις δεκαετίες προ μιλένιουμ, θα θυμούνται ότι το μόνο μέσο επικοινωνίας που είχαμε ήταν το σταθερό τηλέφωνο.

Κι άντε να κάτσεις από πάνω του να περιμένεις να σε πάρει αυτός που γουστάρεις ή βρέθηκες μαζί του κάπου το προηγούμενο βράδυ. Κι άντε να σε πετύχει στο σπίτι κι άντε να το απαντήσει κάποιος άλλος για να σου πει ότι ο τάδε σε έψαχνε. Κι όμως όλο αυτό το μπέρδεμα, αυτό καλέ που βλέπουμε μέχρι σήμερα στις παλιές ελληνικές ταινίες, είχε και τα καλά του. Είχαμε όλοι την ησυχία μας και όσοι ήθελαν βρε παιδί μου πραγματικά να συναντηθούν ή να μιλήσουν έβρισκαν τρόπους.

Οι συζητήσεις ήταν πιο ουσιαστικές γιατί ήταν πιο αραιές και συνήθως πρόσωπο με πρόσωπο. Και σήμερα ωραία είναι που μπορείς να κρατάς επαφές με άτομα που είναι μακριά ή χάνεστε στη ρουτίνα της καθημερινότητας, όμως, υπάρχει κάπου κρυμμένη και μία υποκρισία σε κάποιες περιπτώσεις. Kαι το άλλο που αναβάλλετε συνεχώς αυτό τον καφέ γιατί απλούστατα μπορείτε να τα πείτε και καθισμένοι πίσω από τις οθόνες σας. Το φλερτ έχει κρυφτεί επίσης πίσω από τις οθόνες κι γίνεται πολλές φορές αισχρό και ανούσιο.

Καλώς ή κακώς η καθημερινότητα μας επιβάλλει να χρησιμοποιούμε τα κινητά και τα social apps για να κρατάμε μία επαφή με ανθρώπους που θέλουμε. Έτσι έχουν τα πράγματα κι αν θέλουμε να κρατήσουμε ή αν θέλουν οι άλλοι να μας κρατήσουν στη ζωή τους, δε θα υπάρχει πρόβλημα στο να στείλουν ένα μήνυμα ή να κρατήσουν επαφή αν δεν μπορεί να υπάρξει κάτι περισσότερο απ’ αυτό λόγω απόστασης ή άλλων συνθηκών.

Μέσα σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που ζουν κι αναπνέουν μέσα από τα κινητά τους, υπάρχει και μικρή κατηγορία ανθρώπων που χαρακτηρίζεται από τον όρο non texting attitude. Αυτοί δηλαδή που δεν τα πάνε καλά με τα κινητά και την επικοινωνία μέσω μηνυμάτων.

Αν είστε ένας απ’ αυτούς καλό θα ήταν να το εξηγήσετε σ’ αυτούς που θέλετε στη ζωή σας γιατί στο επόμενο μήνυμα που θα πάρετε στο Messenger σας και δε θ’ απαντήσετε γιατί ξεχάσατε ή απαντήσατε μετά από ώρες, θα παρεξηγηθείτε. Και πιθανόν να χάνετε ανθρώπους από τη ζωή σας και να μην καταλαβαίνετε το γιατί. Είναι, όπως και να το κάνουμε, εκνευριστικό να σας ψάχνει κάποιος και να μη σας βρίσκει σ’ ένα κόσμο όπου όλοι έχουν το κινητό κορώνα στο κεφάλι τους.

Αν τώρα έχετε την οποιαδήποτε σχέση μ’ ένα άτομο με non texting attitude, τότε χρειάζεται υπομονή. Καταρχάς, κάποιος που δεν απαντάει στα μηνύματά σας πάντα ή απαντάει τυπικά και μονολεκτικά άπλα για να φύγει αυτό το βάρος από πάνω του ή δε σας στέλνει ποτέ ο ίδιος μήνυμα, τότε το πρώτο πράμα που πρέπει να σκεφτείτε είναι μήπως αυτός ο άνθρωπος δε σας γουστάρει και τόσο.

Αν η συμπεριφορά αυτή σας συγχύζει καθώς όταν είστε μαζί όλα είναι μέλι γάλα, τότε θα πρέπει να το συζητήσετε. Ίσως να είναι ένας από αυτούς που δεν το έχουν και με τα μηνύματα. Τα βαριούνται, τα ξεχνούν, τα βρίσκουν ανούσια ή περνούν οι ώρες και δεν κοιτούν το κινητό τους λόγω της φύσης της δουλειάς τους κλπ. Το αν μπορείτε να αντέξετε αυτή την αντικοινωνική για τις μέρες μας συμπεριφορά είναι δικό σας θέμα. Ο καθένας μόνο ξέρει για τον εαυτό του τι ζητά από τις σχέσεις του με τους ανθρώπους, τι τον ξενερώνει και τι μπορεί ν΄αντέξει.

Η αλήθεια είναι ότι αν θέλει κάποιος να σας κρατήσει στη ζωή του, θα δείξει και το ανάλογο ενδιαφέρον. Μπορείτε να το ζητήσετε χωρίς να φτάνετε βέβαια στο άλλο άκρο του να απαιτείτε συνεχώς σημασία και επικοινωνία γιατί κάτι τέτοιο είναι για τους περισσότερους κουραστικό. Είναι ωραίο κάποιος να δείχνει ότι σας σκέφτεται και θέλει να μάθει πώς πάει η μέρα σας έστω και μέσα από ένα μήνυμα. Είναι ωραίο να βλέπετε ένα “καλημέρα” το πρωί που ξυπνάτε ή ένα “καληνύχτα” πριν κοιμηθείτε αν ο άλλος δεν είναι δίπλα σας. Από την άλλη κάποιοι άνθρωποι δεν το έχουν ή δεν θέλουν να έχουν αυτού του είδους δέσμευση στη ζωή τους.

Αρκετοί άνθρωποι έχουν σιχαθεί τα κινητά λόγω μίας καταπιεστικής σχέσης που είχαν και συνήθως σε τέτοιες καταστάσεις την πληρώνουν οι επόμενοι. Νιώθουν ότι με τα μηνύματα τους ασκείται έλεγχος και δε θέλουν να δείχνουν διαθέσιμοι. Καλό θα ήταν οι άνθρωποι με non texting attitude να βρίσκονται με ανθρώπους της ίδιας κατηγορίας.

Και υπάρχουν όντως φιλίες χρόνων στις μέρες μας που είναι ακόμη πιο παραδοσιακές. Που σπάνια κρατάνε επαφές μέσω κοινωνικών δικτύων, όμως, όταν συναντηθούν είναι σα να μην πέρασε μια μέρα. Και μακροχρόνιες ερωτικές σχέσεις που το ζευγάρι μπορεί ν’ ανταλλάξει ένα δύο μηνύματα μέσα στη μέρα, ξέροντας ότι θα ειδωθούν και θα πούνε τα πάντα το βράδυ στο σπίτι.

Τα πάντα έχουν να κάνουν με το συγχρονισμό των θέλω δύο ανθρώπων. Αν τα θέλω τους και οι συμπεριφορές τους ταιριάζουν, τότε υπάρχει μέλλον. Αν το non texting attitude είναι απλά αποτέλεσμα της αδιαφορίας του άλλου ή κοροϊδίας ή αποτέλεσμα μιας παλιάς σχέσης που άφησε πληγές, τότε καλύτερα να κόψετε κάθε επαφή, γιατί θα πληγώνεστε διαρκώς.

Κανείς δε θέλει να τον ψάχνουν περιστασιακά όταν έχει αισθήματα, κανείς δε θέλει να έρχεται τελευταίος ή να μην παίρνει ποτέ απάντηση στα μηνύματά του. Αν δεν μπορείτε, λοιπόν, να γίνετε προτεραιότητα για κάποιον, τότε καλύτερα να γίνετε ένα μήνυμα που δε διαβάστηκε ποτέ.

Από enallaktiki drasi

Γιάννα στις 26 Αυγούστου 2019
«Χτύπα ξύλο». Αυτή είναι η ν.1  φράση που χρησιμοποιούμε για να προστατευτούμε από τα αρνητικά σχόλια.
 Από πού  προήλθε και πως καταλήξαμε να την λέμε εμείς σήμερα τόσο συχνά;

Η φράση προέρχεται από την φράση «Άπτεσθαι ξύλου».

Η φράση αυτή χρησιμοποιούνταν ως προτροπή από τους  Αρχαίους Ελλήνες, λόγω της πεποίθησής τους ότι στα δένδρα κατοικούσαν νύμφες, (Δρυάδες/Αμαδρυάδες).

Χτύπαγαν το ξύλο του κορμού δηλαδή για να επικαλεστούν την προστασία τους, καθώς οι νύμφες μπορούσαν να πραγματοποιήσουν τις ευχές των ανθρώπων.

Πέραν της αρχαιοελληνικής εξήγησης, σύμφωνα με μια εκδοχή, οι άνθρωποι πολλές φορές συναντιούνταν στα δάση για να συζητήσουν τα θέματα τους, καλά ή κακά, νόμιμα ή παράνομα. Με το να χτυπάνε ξύλο, κορμούς δέντρων δηλαδή, διώχνανε τα οποιαδήποτε πνεύματα κατοικούσαν μέσα στο ξύλο για να μην τους ακούσουν…

Βέβαια δε χτυπάνε όλοι το ξύλο, άλλοι οι απλώς το ακουμπάνε.

Οι Βρετανοί, παραδείγματος χάριν, έχουν την έκφραση touch wood – άγγιξε το ξύλο!! Μια εξήγηση αυτής της «παραλλαγής» βρίσκεται σε μια παλιά Ιρλανδέζικη δεισιδαιμονία, σύμφωνα με την οποία αυτό το κάνανε για να ευχαριστήσουν τα μικρά ανθρωπάκια, τα οποία τους χαρίζανε καλή τύχη!!

Επίσης, θεωρούσαν πως τα δέντρα λατρεύονταν ως τόποι κατοικίας καλών και ευγενικών πνευμάτων. Έτσι, αγγίζοντας το ξύλο, την κατοικία δηλαδή του πνεύματος, προστατευόσουν και ο ίδιος από τα κακά πνεύματα!! Το άγγιγμα του ξύλου βλέπετε, πίστευαν πως προστατεύει και από την πραγματοποίηση κάποιων αρνητικών οιωνών!

Από τον Πέτρο

Γιάννα στις 11 Αυγούστου 2019

»Να κοιμάσαι νωρίς. Η μέρα ξεκινάει από το βράδυ.
Πριν πας για ύπνο να έχεις οργανώσει την επόμενη μέρα. Με χαρτί και μολύβι. Μην την αφήνεις στην τύχη. Οι μέρες γίνονται μήνες και οι μήνες γίνονται χρόνια. Μια φορά ζεις. Τίμα την.
Να έχεις τετράδιο με στόχους. Να το τηρείς ευλαβικά. Να τους σκαλίζεις και να τους ξαναγράφεις. Αυτοί είναι ο μπούσουλας της ζωής σου.
Γενικά να γράφεις. Σου κάνει καλό. Αλαφραίνει την ψυχή σου.
Να ξυπνάς νωρίς. Πολύ νωρίς. Εάν το μυαλό σου θέλει να χουζουρέψει να μην το ακούς. Να μάθεις να μη διαπραγματεύεσαι με το μυαλό σου. Να περνάει το δικό σου.
Να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να του χαμογελάς. Και να του μιλάς όμορφα. Φίλος σου είναι. Ο καλύτερος που έχεις.
Να κατεβαίνεις για περπάτημα ή για τρέξιμο όπου κι αν μένεις. Τουλάχιστον για 20λεπτά. Ζεσταίνει τις μηχανές σου.
Να ακούς κάτι την ώρα που περπατάς. Εμπνευσμένες ομιλίες. Εμπνευσμένους ανθρώπους. Μ’ένα σμπάρο 2 τρυγόνια.
Να χαμογελάς σε αυτούς που συναντάς. Να τους λες καλημέρα. Κι ας μη σου λένε. Κάποιο λόγο θα’χουν.
Να κοιτάς την ομορφιά τριγύρω σου. Παντού υπάρχει.
Να φτιάχνεις ένα όμορφο πρωινό. Όχι μόνο για σένα.
Να μπαίνεις στο ντους και να το απολαμβάνεις. Να αφήνεις τις σκέψεις έξω.
Να ντύνεσαι όμορφα.
Να φροντίζεις τον εαυτό σου σαν να ήταν ο σημαντικότερος άνθρωπος στον κόσμο. Είσαι. Απλά δε στο’παν.
Να βρίσκεις 15 λεπτά για να διαβάζεις. Κάθε μέρα. Περιόρισε τα social. Μην ανοίξεις τηλεόραση. Είναι ψέμα ότι δεν υπάρχει χρόνος. Εσύ θα τον βρεις. Κανείς δεν στον χαρίζει. Όπως και τη ζωή.
Να πηγαίνεις στη δουλειά σου με κέφι. Ακόμα κι αν δεν τη γουστάρεις. Αν χρειαστεί να βρεις άλλη. Όσο είσαι εκεί όμως να την τιμάς. Έτσι τιμάς τον εαυτό σου.
Να παραδίδεις 10Χ τον μισθό σου. Ακόμα κι αν είναι μικρός. Για σένα το κάνεις.
Να δουλεύεις ομαδικά. Και να ζεις συλλογικά. Δεν γίνεται αλλιώς.
Να τρως δεκατιανό. Να σε προσέχεις σαν τα μάτια σου. Μια μπανάνα, ή ένα μήλο. Μην παραμυθιάζεσαι. Εύκολο είναι.
Να κάνεις παρέα με τους καλύτερους. Αυτούς που έχουν κάτι παραπάνω από σένα. Αυτό που θέλεις. Μην τους φοβάσαι. Μην τους ζηλεύεις. Αυτοί θα σε πάνε παραπάνω. Γίνεσαι αυτός που κάνεις παρέα. Βάλε τον πήχυ ψηλά.
Να χαίρεσαι με τη χαρά του άλλου.
Να πίνεις μπόλικο νερό.
Και να αναπνέεις βαθιά. Να φουσκώνει η κοιλιά σου όταν το κάνεις. Κι ας μην είναι της μόδας.
Να βλέπεις λιγότερο τηλεόραση. Μια ώρα να κόψεις τη μέρα έχεις γλιτώσει 360 ώρες, δηλαδή 9 εργάσιμες εβδομάδες. Όταν οι άλλοι θα έχουν 12 μήνες εσύ θα έχεις 14.
Να μην πιστεύεις στην τύχη. Εσύ τη φτιάχνεις. Χώνεψέ το και θα αλλάξει όλη σου η ζωή.
Να τη ζεις τη ζωή. Όταν γελάς να γελάς. Όταν κλαις να κλαις, όταν πονάς να πονάς. Δεν είσαι από πορσελάνη. Δεν θα σπάσεις. Οι πορσελάνες είναι για τη βιτρίνα.
Να περνάς χρόνο με τον εαυτό σου. Μην το φοβάσαι. Δεν είναι μοναξιά. Είναι κακό να μην μπορείς να κάτσεις μόνος σου μαζί του και να πρέπει να’χει κάτι πάντα ανοιχτό. Σαν να’χεις μουσαφίρη και να τον παρατάς μόνο. Όλες οι λύσεις είναι μέσα σου. Στο μυαλό σου και στην καρδιά σου. Χαμήλωσε το θόρυβο. Κλείσε τη φασαρία και θα σου φανερωθούν. Ο Θεός είναι μέσα σου λένε. Αυτό εννοούν.
Να χρησιμοποιείς και το μυαλό σου και την καρδιά σου. Εσύ θα βρεις πότε το ένα και πότε το άλλο. Σαν τον καλό μάγειρα που ξέρει πότε να βάλει αλάτι και πότε πιπέρι.
Να σε βγάζεις βόλτα. Να σε πηγαίνεις σινεμά. Κι όπου αλλού γουστάρετε. Να νιώσεις ότι σε αγαπάς και σε τιμάς. Δεν το ξέρεις. Η ζωή σου είναι η σχέση σου με τον εαυτό σου.
Μη σκοτίζεσαι για τις γνώμες των άλλων. Να τις ακούς. Αλλά πρώτα να ακούς τη δική σου.
Να κλείνεις τα μάτια και να ονειρεύεσαι.
Να κάνεις πάντα μια καλή πράξη. Να βοηθάς τους τριγύρω σου. Ειδικά αυτούς που δεν ξέρεις. Η οικογένειά σου δεν σταματάει στα παιδιά σου. Όλοι είναι οικογένειά σου. Έτσι μόνο θα ευτυχήσεις. Δεν γίνεται αλλιώς.
Να κρατάς ημερολόγιο με τις ομορφιές της ζωής. Κάθε μέρα έχει τουλάχιστον 100. Να τις γράφεις όλες. Άμα δεν τις γράφεις φεύγουν. Θαύματα τα λέει ο Δάσκαλός μου. Το ότι περπατάς είναι ένα από αυτά. Γράψ” το. Μην το προσπερνάς.
Μην κουτσομπολεύεις. Κοίτα τη δουλειά σου. Μόνο τον εαυτό σου ορίζεις.
Να την ψάχνεις. Να ρωτάς. Να διαβάζεις. Να μην πιστεύεις όλα όσα νομίζεις.
Να εξελίσεσαι κάθε μέρα. Μέχρι την τελευταία σου.
Να αγαπάς το διπλανό σου. Πρώτα όμως να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν έχεις άλλο. Μη γελιέσαι. Μόνος έρχεσαι και μόνος φεύγεις από τον κόσμο αυτό. Χωρίς τα παιδιά σου. Χωρίς το αμάξι σου. Χωρίς τα λεφτά σου.
Μόνο η αγάπη χωράει στις αποσκευές σου. Αυτή που πήρες και αυτή που έδωσες.
Μόνο αγάπη υπάρχει»
Από Στέφανο Ξενάκη

Γιάννα στις 4 Αυγούστου 2019

Οι τεχνολογικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν προκαλέσει μεγάλες αλλαγές στον τρόπο ζωής και εργασίας. Είναι θέμα χρόνου προτού όλοι οι Δήμοι, οι Περιφέρειες και οι επιχειρήσεις αξιοποιήσουν τόσο τις τεχνολογίες Internet of Things όσο και τα σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα για να βελτιώσουν τις υπηρεσίες τους, να κάνουν καλύτερη χρήση των πόρων τους και να διευρύνουν τον θετικό αντίκτυπο στο περιβάλλον. Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Ας δούμε τα παραδείγματα κάποιων έξυπνων πόλεων και πώς έχουν ενσωματώσει τις ψηφιακές τεχνολογίες στην κουλτούρα τους.

Στο Όσλο της Νορβηγίας για να επιτύχουν τη μείωση των εκπομπών άνθρακα  κατά 50% ως το 2020, επανασχεδίασαν το σύνολο του δικτύου μέσων μαζικής μεταφοράς, ενσωματώνοντας ένα καινοτόμο σύστημα ΙοΤ αυτοματισμών που φροντίζει ώστε τα μέσα να επικοινωνούν τόσο μεταξύ τους όσο και με κεντρικά σημεία διαχείρισης. Το νέο σύστημα  καλύπτει κάθε ανάγκη μετακίνησης και στηρίζεται στη γρήγορη και ασφαλή μεταφορά δεδομένων μέσω σύγχρονων τηλεπικοινωνιακών δικτύων. Παράλληλα, η κυκλοφορία των ΙΧ αυτοκινήτων εντός της πόλης σταδιακά θα απαγορευθεί. Μοναδική εξαίρεση θα είναι εκείνα τα οχήματα που είναι προηγμένης περιβαλλοντικής τεχνολογίας κι εκπέμπουν μηδενικούς ρύπους!

Τον τίτλο της πιο λειτουργικής πόλης κερδίζει μια άγνωστη, πολύ μικρότερη πόλη, η Καλασατάμα, που βρίσκεται υπό κατασκευή σήμερα στην Φινλανδία. Σε αυτό το νέο προάστιο του Ελσίνκι οι κάτοικοι θα απολαμβάνουν κατά μέσο όρο μια επιπλέον ωφέλιμη ώρα κάθε μέρα. Και αυτό θα γίνει εφικτό χάρη στη σωστή πολεοδόμησή της, η οποία εξασφαλίζει εύκολη πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία, νοσοκομεία, καθώς και τεχνολογικές καινοτομίες. Για παράδειγμα, δημιουργείται ένα νέο σύστημα αποκομιδής απορριμμάτων, στο οποίο οι πολίτες ρίχνουν τα σκουπίδια τους σε μια ειδική θύρα που τα απορροφά άμεσα και τα μεταφέρει σε ένα υπόγειο σύστημα διαλογής. Έτσι, κανένας κάτοικος της Καλασατάμα δεν θα χάσει χρόνο κολλημένος πίσω από κάποιο απορριμματοφόρο! Η Καλασατάμα στηρίζει την ανάπτυξή της στο Internet of Things, ένα δίκτυο έξυπνα συνδεμένων συσκευών και μηχανημάτων.

Υπολογίζεται ότι ως το 2020, 50 δισεκατομμύρια αντικείμενα θα «μιλούν» μεταξύ τους, ενώ με τη μετάβαση στα δίκτυα 5G, που θα φέρουν υπερυψηλές ταχύτητες, το IoT θα δώσει τη δυνατότητα στις πόλεις να γίνουν ακόμη πιο βιώσιμες και λειτουργικές. Για παράδειγμα η Ματέρα στη νότια Ιταλία, δεν χρειάζεται να ξαναγίνει από την αρχή για να το πετύχει αυτό. Αυτή η αρχαία πόλη, θα είναι μια από τις πρώτες πόλεις με 5G στην Ευρώπη. Η τοπική κυβέρνηση στηρίζεται στην τεχνολογία για να προβάλλει την πολιτιστική και καλλιτεχνική κληρονομιά της πόλης που ανακηρύχθηκε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2019.

Όσον αφορά τα.. δικά μας, η Ελλάδα ήδη από το 2004 κάνει τα πρώτα της βήματα στον ψηφιακό μετασχηματισμό εστιάζοντας σε τεχνολογίες κι εφαρμογές που σχετίζονται τόσο με την αγροτική παραγωγή όσο και με τον αστικό ιστό, σημειώνοντας εντυπωσιακά αποτελέσματα. Δεν είναι τυχαίο που ακόμα και ο Guardian σε ρεπορτάζ του εκθείασε τα Tρίκαλα «τον πιο high tech δήμο της Ελλάδας» παρουσιάζοντας τις καινοτόμες λύσεις που έχουν εφαρμοστεί, όπως τo λεωφορείο χωρίς οδηγό. Τα «ψηφιακά» βήματα των Τρικάλων ακολουθούν κι άλλες μεγάλες ελληνικές πόλεις όπως τα Ιωάννινα, η Λάρισα, η Βέροια, το Ηράκλειο αξιοποιώντας τεχνολογίες IoT ενώ και η Αθήνα ήδη έχει θέσει σε λειτουργία σύστημα έξυπνης αποκομιδής απορριμμάτων στο εμπορικό κέντρο και σύντομα θα διαθέτει έξυπνο οδοφωτισμό, εξοικονομώντας σημαντικούς πόρους, μειώνοντας τις εκπομπές CΟ2 και τη φωτορύπανση, ακολουθώντας τα πρότυπα άλλων Ευρωπαϊκών πόλεων.

Οι πόλεις μας γίνονται πιο λειτουργικές, ανθρώπινες και βιώσιμες χάρη στον ψηφιακό μετασχηματισμό, ο οποίος θα δώσει στους πολίτες τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά στη βελτίωση των υπηρεσιών, των υποδομών και της ποιότητας ζωής γενικότερα.

Από ΤΟ ΒΗΜΑ

Γιάννα στις 19 Ιουλίου 2019

Τέχνη υπό εξαφάνιση η ανάγνωση;


«Παρακολούθησα ένα μάθημα γρήγορης ανάγνωσης και διάβασα το Πόλεμος και Ειρήνη σε είκοσι λεπτά. Έχει να κάνει με την Ρωσία».
Γούντι Άλεν

Διαβάζεις τη ρήση του Γούντι Άλεν και αρχικά μπορεί και να γελάσεις. Αλλά αν δεν την προσπεράσεις βιαστικά, σοβαρεύεσαι. Σκέφτεσαι τι βλέπεις γύρω σου: πιτσιρίκια πάνω από ταμπλέτες, βυθισμένα σε εικόνα κυρίως, όχι σε κείμενο. Εφήβους απορροφημένους σε βιντεοπαιχνίδια. Ενήλικες χωμένους στα κινητά τους να καταβροχθίζουν βιαστικά μηνύματα και ειδήσεις. Ποτέ δεν διάβαζαν πάρα πολύ οι άνθρωποι ιδίως στην Ελλάδα, σκέφτεσαι. Κι ύστερα αναρωτιέσαι τι κάνεις εσύ – μήπως δυσκολεύεσαι να συγκεντρωθείς στο βιβλίο σου όπως συγκεντρωνόσουν παλιά; Τι συμβαίνει; Χάνεται –ή μήπως χάθηκε ήδη– η τέχνη της ανάγνωσης; Κι αν δεν τη χρειαζόμαστε πια, δεν εξυπηρετεί κάτι μέσα στον κόσμο μας, με τον τρόπο που ζούμε; – να ο αντίλογος.

Δεν μπορούμε να οδηγηθούμε σε συμπεράσματα αν δεν εξετάσουμε δεδομένα. Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου έκανε μια σειρά από έρευνες την πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας. Στην τελευταία που εκπόνησε το 2010, πριν ανασταλεί η λειτουργία του, βγήκε το συμπέρασμα πως «το 43% των ερωτώμενων διάβασαν τουλάχιστον ένα βιβλίο το τελευταίο έτος έναντι 34% το 2004». Όμως αυτό το θετικό στοιχείο συνοδευόταν από τη δήλωση του υπεύθυνου της έρευνας Σωκράτη Καμπουρόπουλου ότι «διαπιστώνεται μια μετατόπιση του κοινού από τη συστηματική προς την ασθενέστερη ανάγνωση», συνεπώς υπήρχε ανάγκη να διαμορφωθούν συστηματικοί αναγνώστες. Η πιο πρόσφατη σχετική έρευνα πραγματοποιήθηκε το δίμηνο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 2018 από την QED Market Research σε συνεργασία με ΤΟ ΒΗΜΑ: πρόκειται για μια πανελλαδική έρευνα αναγνωστικής συμπεριφοράς με προσωπικές συνεντεύξεις και δομημένο ερωτηματολόγιο σε δείγμα 1.674 ατόμων ηλικίας 18-74 ετών, τα αποτελέσματα της οποίας μπορείτε να δείτε εδώ. To 44% των ερωτηθέντων είχε διαβάσει ένα τουλάχιστον βιβλίο τον προηγούμενο χρόνο. Όμως το 24% ήταν περιστασιακοί αναγνώστες (διάβασαν ένα βιβλίο την προηγούμενη χρονιά) ή αραιοί αναγνώστες (διάβασαν 2-3). Βλέπουμε πως στη δεκαετία που μεσολάβησε δεν μεταβλήθηκε στην Ελλάδα η αναλογία αναγνωστών προς μη αναγνώστες αλλά αυτό αποτελεί μια πρώτη, ποσοτική εκτίμηση που είναι σημαντική μεν αλλά δεν αποτυπώνει θέματα ουσίας, όπως το είδος των αναγνωσμάτων, το μέσο της ανάγνωσης, την ικανοποίηση που αντλείται κ.λπ.

Σε διεθνές επίπεδο ο Ziming Liu, καθηγητής στο San Jose State University, έχει πραγματοποιήσει μελέτες  που καταδεικνύουν τη διαφοροποίηση στη συμπεριφορά όταν διαβάζουμε στην οθόνη  σε σχέση με την ανάγνωση στο χαρτί. Στην πρώτη περίπτωση ακολουθούνται μια σειρά από στρατηγικές, όπως η διαγώνια ανάγνωση και ο εντοπισμός των λέξεων-κλειδιών σε μια προσπάθεια να κατανοηθούν οι άπειρες πληροφορίες στις οποίες έχουμε πρόσβαση στον ψηψιακό μας κόσμο, σε αντίθεση με την ανάγνωση στο χαρτί όπου παρατηρείται μεγαλύτερη εμβάθυνση. Καταλαβαίνουμε ότι στην πρώτη περίπτωση διαβάζουμε περισσότερα αλλά η απουσία εμβάθυνσης δεν μας επιτρέπει να επεξεργαστούμε τις πληροφορίες, να τις ελέγξουμε κριτικά, να αντιληφθούμε συναισθηματικά αυτό που διαβάζουμε, να στοχαστούμε και εντέλει να μάθουμε. Η Maryanne Wolf, Διευθύντρια του Center for Dyslexia, Diverse Learners, and Social Justice του UCLA, τονίζει στην έρευνά της την αναγκαιότητα της εμβάθυνσης κατά την ανάγνωση και τις αρνητικές συνέπειες της επιφανειακής ανάγνωσης.
Μπορούμε να καταλήξουμε κάπου; Η τεχνολογία δεν θα πάψει να κυριαρχεί στη ζωή μας, άρα και στην ανάγνωση. Η εμβάθυνση σε ό,τι διαβάζουμε και η κριτική επεξεργασία του πρέπει να αποτελούν τη βάση της σκέψης του ανθρώπου. Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι να βρούμε μια νέα προσέγγιση, ώστε να μπορούμε να εμβαθύνουμε τόσο σε έντυπα όσο και ψηφιακά κείμενα. Η Wolf μιλά για την ανάγκη να διαμορφώσει το είδος μας ένα «bi-literate reading brain». Μένει σε όλους μας να τα συνειδητοποιήσουμε όλα αυτά σε πρώτη φάση – κι έπειτα να τα επεξεργαστούμε.
Aπό Πέτρο

Γιάννα στις 19 Ιουλίου 2019

Aπό τον Πέτρο

Η φύση μας βοηθά να «κόψουμε» τις κακές συνήθειες!

Εάν απολαμβάνετε την θέα ενός πάρκου ή κήπου από το σπίτι σας, τότε μάλλον είστε τυχεροί, καθώς σύμφωνα με νέα βρετανική έρευνα, η θέα του φυσικού τοπίου μειώνει σημαντικά την επιθυμία για σοκολάτα, κάπνισμα ή αλκοόλ.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Πλίμουθ υποστηρίζουν ότι όσοι άνθρωποι περιβάλλονται από πράσινα τοπία εμφανίζουν λιγότερο αρνητικά συναισθήματα και ως εκ τούτου μικρότερη όρεξη για ανθυγιεινά σνακ.

Η έκθεση στη φύση, όπως έχει αποδειχθεί και σε παλαιότερες έρευνες, βελτιώνει την ψυχοσωματική υγεία του ατόμου, προωθώντας την γενικότερη του ευημερία.

Στα πλαίσια της μελέτης, 149 συμμετέχοντες συμπλήρωσαν μία ηλεκτρονική έρευνα αναφορικά με τις «ενοχικές» τους απολαύσεις, με το φαγητό να παίρνει την πρωτιά με ποσοστό 38% και να ακολουθούν η σοκολάτα με 32%, η καφεΐνη με 16%, το αλκοόλ με 9% και η νικοτίνη με 5%.

Μεταξύ άλλων, οι ερευνητές έλαβαν υπόψη τους την αναλογία του φυσικού τοπίου στην γειτονιά κάθε συμμετέχοντα, την ποσότητα του πράσινου που μπορούσε να δει από το σπίτι του, την δυνατότητα πρόσβασης αλλά και την συχνότητα με την οποία πηγαίνουν σε ένα δημόσιο πράσινο χώρο, όπως τα πάρκα.

Τα ευρήματα αποκάλυψαν ότι όσοι είχαν πρόσβαση σε ένα κήπο ή τουλάχιστον είχαν θέα από το σπίτι τους ένα πάρκο, εμφάνιζαν σπανιότερα και σε μικρότερη ένταση την τάση να καταφεύγουν σε ανθυγιεινές συνήθειες.

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης το ενδεχόμενο της φυσικής άσκησης των συμμετεχόντων και διαπίστωσαν ότι η επιθυμία για ανθυγιεινές συνήθειες παρέμενε μειωμένη ανεξάρτητα από το επίπεδο της φυσικής τους δραστηριότητας.

«Το γεγονός ότι η μειωμένη επιθυμία για ανθυγιεινά τρόφιμα και η μειωμένη τάση για ανθυγιεινές συνήθειες συνδέεται με την έκθεση του ατόμου στο πράσινο φυσικό τοπίο είναι ένα πολλά υποσχόμενο πρώτο βήμα.

Ωστόσο αναμένεται να γίνουν ακόμα και άλλες έρευνες προκειμένου να διερευνηθεί εάν και πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι χώροι πράσινου για να βοηθήσουν τους ανθρώπους να «κόψουν» εντελώς τις ανθυγιεινές τους συνήθειες, ενθαρρύνοντάς τους παράλληλα να διαχειριστούν καλύτερα τις καταστάσεις αλλά και τα προβλήματά τους, μελλοντικά» υποστηρίζει ο επικεφαλής της μελέτης.

Προτείνεται, επίσης, από την ερευνητική ομάδα, περαιτέρω μελέτη για την καλύτερη δυνατή κατανόηση της επίδρασης της φύσης σε αυτήν την πτυχή της ανθρώπινης ζωής αλλά και για την διερεύνηση της αιτίας που κρύβεται πίσω από αυτήν.

Από viva

Γιάννα στις 19 Ιουλίου 2019

Μελέτες αποκάλυψαν ένα απίστευτο μυστικό για την αρχιτεκτονική δομή του Παρθενώνα, ο οποίος όπως φαίνεται δεν έχει απολύτως κανένα θεμέλιο στη γη. Παρόλα αυτά, όσες καταστροφές, σεισμοί και κατακλυσμοί συνέβησαν δεν κατάφεραν να τον κουνήσουν και αυτό γιατί ο Παρθενώνας διαθέτει τριπλή αντισεισμική θωράκιση.

Πιο συγκεκριμένα, έρευνες της δομικής του φόρμας έδειξαν ότι το μεγαλοπρεπές κτίσμα διαθέτει αυτό που αποκαλείται σήμερα «σεισμική μόνωση». Όπως γίνεται αντιληπτό, φαίνεται ότι οι Αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ήδη αυτό το αρχιτεκτονικό σύστημα και μάλιστα το εφάρμοσαν με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Ο ναός, σύμφωνα με την κυρία Τιμοθέου, κοντράρει επιτυχώς τη θεωρία της σύγχρονης πολιτικής μηχανικής, διότι χωρίς να έχει καν θεμέλια, είναι τριπλά μονωμένος σεισμικά. Αυτή η τριπλή μόνωση, όπως μας εξήγησε, εντοπίζεται σε διαφορετικά σημεία του οικοδομήματος. Το πρώτο σημείο βρίσκεται στις στρώσεις τεράστιων οριζόντιων και εξαιρετικά λείων μαρμάρων, πάνω στα οποία πατάει ο Παρθενώνας.

Το πρώτο σημείο αυτής της τιπλής μόνωσης βρίσκεται στις στρώσεις τεράστιων οριζόντιων και εξαιρετικά λείων μαρμάρων, πάνω στα οποία πατάει ο Παρθενώνας, το δεύτερο είναι στους μεταλλικούς ελαστικούς συνδέσμους οι οποίοι συνδέουν τις πλάκες κάθε στρώματος. Στο κέντρο των ελαστικών αυτών συνδέσμων εντοπίζονται μικροί σιδηροπάσσαλοι, γύρω από τους οποίους έχει χυθεί μολύβι, που έχει την ιδιότητα να προστατεύει τον σίδηρο από τη σκουριά και να εξασθενεί με την ελαστικότητά του το όποιο κύμα, αφού μέρος της κινητικής του αυτής ενέργειας μετατρέπεται σε θερμική.

Τέλος, το τρίτο στρώμα της σεισμικής μόνωσης του Παρθενώνα, εντοπίζεται στις κολώνες του, οι οποίες δεν τοποθετήθηκαν μονοκόμματες, αφού οι αρχαίοι Έλληνες ήξεραν πως για να αντέξουν στους κραδασμούς της γης, θα έπρεπε να τοποθετηθούν σε φέτες, τέλεια.

Από Πέτρο

Από yahoo

Γιάννα στις 14 Ιουλίου 2019

Το Ψυχιατρικό Τμήμα του Στρατιωτικού Νοσοκομείου 424 στη Θεσσαλονίκη εφαρμόζει ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα θεραπείας μέσω ζώων. Πρόκειται για το μοναδικό νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη το οποίο εφαρμόζει εδώ και ένα χρόνο το εν λόγω πρόγραμμα. Αυτό γίνεται σε συνεργασία με την εθελοντική ομάδα Therapy Dogs.

Στο πρόγραμμα συμμετείχαν ομάδες αποτελούμενες κατά μέσο όρο από 20 ασθενείς. Επιπλέον συμμετέχουν δύο συνοδοί, μαζί με δύο ή τρεις σκύλους θεραπείας. Τέλος, παρευρίσκονται σε κάθε ομάδα δύο ειδικοί ψυχικής υγείας, από το προσωπικό του Τμήματος.
Θεραπεία μέσω σκύλων: 7 Συνεδρίες ήταν αρκετές για να προκύψουν συμπεράσματα
Πραγματοποιήθηκαν ανά 15 μέρες επτά συνολικά συνεδρίες και τα συμπεράσματα, τα οποία παρουσιάζονται στο 27ο Ιατρικό Συνέδριο Ενόπλων Δυνάμεων, έδειξαν πως δημιούργησε ένα κλίμα ηρεμίας και κινητοποίησε τους ασθενείς να εκδηλωθούν, να μιλήσουν περισσότερο και να εκφραστούν.
«Υπήρχε πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και κυρίως από τους ασθενείς οι οποίοι είχαν δικά τους ζώα συντροφιάς. Βέβαια υπήρχαν και κάποιοι που είχαν μία διστακτικότητα γιατί όλοι δεν είναι φιλόζωοι και δεν έχουν την άνεση με τα ζώα. Αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι ότι, όταν συζητήσαμε με τους ασθενείς για το πώς ήταν αυτή την εμπειρία, εξέφρασαν ενθουσιασμό», σημείωσε ο γενικός αρχίατρος/ ψυχίατρος και διευθυντής του Ψυχιατρικού Τμήματος Εξωνοσοκομειακής Περίθαλψης του 424 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου Εκπαίδευσης, Πέτρος Φωτιάδης.
Είμαστε πολύ περήφανοι! Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, η ομάδα μας Therapy Dogs με τους σκύλους θεραπείας, ξεκίνησε…
Gepostet von 4dogs.gram Donnerstag, 14. Juni 2018

Θεραπεία μέσω σκύλων: Η προέλευση της ιδέας για το πρόγραμμα
Η ιδέα γι’ αυτό το πρόγραμμα, όπως τονίζει ο κ Φωτιάδης, προήλθε από την βιβλιογραφική ενημέρωση για τις εναλλακτικές θεραπείες.
«Στο κέντρο μας προσπαθούμε να έχουμε και αυτή τη διάσταση περισσότερων θεραπειών για να υποστηρίξουμε τους ασθενείς μας. Είδαμε ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι γνωρίζουν το θέμα της ψυχολογικής υποστήριξης ασθενών γενικότερα με τα ζώα, όπως είναι η ομάδα Τherapy Dogs στη Θεσσαλονίκη με την οποία συνεργαστήκαμε. Και αφού υπήρξε μία μικρής διάρκειας εκπαίδευσης ήρθαν οι ειδικοί εκπαιδευτές σκύλων μαζί με τα ζώα και το το ειδικό προσωπικό του Τμήματος μέσα σε ειδικές ομάδες χρόνιων ασθενών», συμπλήρωσε ο κ. Φωτιάδης.
Το πρόγραμμα θεραπείας μέσω ζώων που εφαρμόζεται στο 424 παρουσίασε κατά τη διάρκεια του 27ου Ιατρικού Συνεδρίου Ενόπλων Δυνάμεων η υπολοχαγός ψυχολόγος στην Ψυχιατρική Κλινική του 424, Ελένη Τσαλκιτζή.

Θεραπεία μέσω σκύλων: Τα οφέλη αυτής της θεραπείας
«Η θεραπεία μέσω ζώων είναι μία καινοτόμα μέθοδος που χρησιμοποιείται πάρα πολύ στο εξωτερικό συνήθως σε άτομα με συναισθηματικές αλλά και κινητικές διαταραχές, σε άτομα με κινητικές αναπηρίες, με εγκεφαλική παράλυση και σε παιδιά με αυτισμό. Είναι μία στοχοκατευθυνόμενη παρέμβαση που έχει ως στόχο να βελτιώσει την ανθρώπινη γνωστική, συναισθηματική και κοινωνική λειτουργία. Εμείς ξεκινήσαμε το πρόγραμμα πέρσι στο Ψυχιατρικό Τμήμα Εξωνοσοκομειακής Περίθαλψης του 424 σε συνεργασία με την ομάδα τη Therapy Dogs. Οι ασθενείς στους οποίους απευθύνεται το πρόγραμμα δεν είναι μόνο στρατιωτικοί και μέλη των οικογενειών τους, αλλά και πολίτες με διάφορες ιδιότητες», τόνισε η κ. Τσαλκιτζή.
Τα πιο τρυφερά λόγια έχουν ειπωθεί από αυτούς που δεν μπορούσαν να μιλήσουν…….και οι πιο σφικτές αγκαλιές έγιναν από χέρια που δυσκολεύονται να πιάσουν…(Eλεπαπ 10/10/2018)
Gepostet von 4dogs.gr am Sonntag, 14. Oktober 2018

Όσον αφορά τα οφέλη της θεραπείας μέσω ζώων, η κ. Τσαλκιτζή δήλωσε: «Αυτό που έχει αποδειχθεί και από έρευνες και από τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες είναι ότι μειώνει τα επίπεδα νορεπινεφρίνης και επινεφρίνης που είναι οι ορμόνες του άγχους, μειώνει την πνευμονική αρτηριακή πίεση, αυξάνει την κινητικότητα, τη θέληση για ζωή σε καταθλιπτικούς ασθενείς τη διάθεση, μειώνει το αίσθημα μοναξιάς και γενικότερα συμβάλλει στην επικοινωνία και σε κοινωνικές δεξιότητες.
Χρησιμοποιείται συμπληρωματικά στην κλασική ψυχοθεραπεία. Δεν μπορεί για παράδειγμα, ένας καταθλιπτικός ασθενής, ή ασθενής με σχιζοφρένεια μόνο με τη θεραπεία μέσω ζώων να δει διαφορά. Η θεραπεία μέσω ζώων έχει καλά αποτελέσματα, όταν γίνεται συμπληρωματικά με ατομικές συνεδρίες, τις οποίες θα κάνει ο ασθενής με το ψυχοθεραπευτή.

Γιάννα στις 10 Ιουλίου 2019

H ανθρωπότητα έχει εξαλείψει το 60% των θηλαστικών, των πτηνών, των ψαριών και των ερπετών από το 1970, οδηγώντας τους εμπειρογνώμονες του κόσμου στην εξής παραδοχή: η εξόντωση της άγριας ζωή, πλέον είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης που απειλεί τον πολιτισμό.

Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι έχει αρχίσει μια έκτη μαζική εξαφάνιση, η πρώτη που προκαλείται από ένα είδος, τον Homo sapiens Η εκτίμηση αποτυπώνεται σε μεγάλη έκθεση του WWF και περιλαμβάνει συμπεράσματα από 59 επιστήμονες από όλο τον κόσμο. Η έρευνα διαπιστώνει ότι η τεράστια και αυξανόμενη κατανάλωση τροφίμων και πόρων από τον παγκόσμιο πληθυσμό καταστρέφει τον ιστό της ζωής, ο οποίος δημιουργήθηκε σε διάστημα δισεκατομμυρίων ετών. Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι έχει αρχίσει μια έκτη μαζική εξαφάνιση, η πρώτη που προκαλείται από ένα είδος, τον Homo sapiens.

Ο δείκτης Living Planet, που συντάσσεται για το WWF από τη Ζωολογική Εταιρεία του Λονδίνου, χρησιμοποιεί δεδομένα για 16.704 πληθυσμούς θηλαστικών, πουλιών, ψαριών, ερπετών και αμφιβίων, που αντιπροσωπεύουν περισσότερα από 4.000 είδη, για την παρακολούθηση της μείωσης της άγριας πανίδας. Τα στοιχεία δείχνουν πως μεταξύ του 1970 και του 2014, οι πληθυσμοί μειώθηκαν κατά μέσο όρο κατά 60%.

«Η συγκλονιστική αλήθεια είναι ότι η συντριβή της άγριας ζωής συνεχίζεται αμείωτη», λένε οι επιστήμονες σε άρθρο του Guardian ενώ ακόμα και αν η καταστροφή τερματιστεί τώρα, θα χρειαστούν 5-7 εκατομμύρια χρόνια για να ανακάμψει ο φυσικός κόσμος.

Στην τροπική σαβάνα της Βραζιλίας που ονομάζεται cerrado, μια περιοχή με μέγεθος όσο το Λονδίνο καταστρέφεται κάθε δύο μήνες Η μεγαλύτερη αιτία απώλειας άγριας πανίδας είναι η καταστροφή φυσικών οικοτόπων για τη δημιουργία γεωργικών εκτάσεων. Η θανάτωση για φαγητό σε στεριά και θάλασσα είναι η επόμενη μεγαλύτερη αιτία. Οι βιότοποι που υποφέρουν από τη μεγαλύτερη ζημιά είναι τα ποτάμια και οι λίμνες, όπου οι πληθυσμοί άγριων ζώων έχουν μειωθεί κατά 83%. Η χειρότερα πληγείσα περιοχή είναι η Νότια και Κεντρική Αμερική, που κατέγραψε μείωση 89% στους πληθυσμούς των σπονδυλωτών. Η καταστροφή αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα εξορύξεων σε δάση.

«Στην τροπική σαβάνα της Βραζιλίας που ονομάζεται cerrado, μια περιοχή με μέγεθος όσο το Λονδίνο καταστρέφεται κάθε δύο μήνες», αναφέρουν οι επιστήμονες. Ο δείκτης Living Planet έχει επικριθεί ως υπερβολικός. Ωστόσο, όλοι οι δείκτες δείχνουν κολοσσιαίες απώλειες. «Είμαστε η πρώτη γενιά που γνωρίζουμε ότι καταστρέφουμε τον πλανήτη μας» λέει η Tanya Steele, διευθύνουσα σύμβουλος του WWF «και η τελευταία που μπορεί να κάνει τίποτα γι” αυτό». Ο Marco Lambertini, γενικός διευθυντής του WWF International, δυποστηρίζει ότι το θεμελιώδες ζήτημα είναι η κατανάλωση: «Δεν μπορούμε πλέον να αγνοούμε τον αντίκτυπο των σημερινών μη βιώσιμων μοντέλων παραγωγής και των άχρηστων τρόπων ζωής».

Aπό octv.gr

Μαράκι στις 4 Ιουλίου 2019

Αρθρογράφος: Ελίνα Τσιούλη
Ψυχολόγος

Οι διατροφικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων της νευρικής ανορεξίας, της νευρογενούς βουλιμίας και της αδηφαγικής διαταραχής, είναι σοβαρές, συχνά απειλητικές για τη ζωή ψυχικές ασθένειες που σχετίζονται με υψηλό στρες, χρόνια προβλήματα υγείας και συχνά το θάνατο.

Η νευρική ανορεξία είναι μια κατάσταση στην οποία ένα άτομο υποσιτίζεται για να διατηρήσει ένα επιθυμητό σωματικό βάρος και βιώνει φόβο στην ιδέα αύξησης του σωματικού του βάρους. Η νευρογενής βουλιμία περιλαμβάνει υπερφαγία (κατανάλωση μεγάλης ποσότητας τροφής σε μικρή χρονική περίοδο) με την παράλληλη χρήση αντισταθμιστικών μεθόδων για την αποφυγή αύξησης του βάρους όπως είναι η νηστεία, η πρόκληση εμετού ή η υπερβολική άσκηση. Τέλος, τα άτομα με αδηφαγική διαταραχή επιδίδονται σε υπερφαγία αλλά χωρίς να κάνουν εμετό ή να χρησιμοποιούν άλλες μεθόδους αποφυγής αύξησης του σωματικού βάρους (π.χ υπερβολική άσκηση) μετά το επεισόδιο υπερφαγίας.

Συνήθη χαρακτηριστικά προσωπικότητας ατόμων με διατροφικές διαταραχές

Οι έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα με νευρική ανορεξία χαρακτηρίζονται από ανησυχία, πεσιμιστική σκέψη, αμφιβολία, ντροπή, βιώνουν κατάθλιψη και μοναξιά.

Τα άτομα με νευρογενή βουλιμία επίσης έχουν υπερβολική ανησυχία, πεσιμιστική σκέψη ή είναι ντροπαλά αλλά επιπλέον έχει παρατηρηθεί ότι είναι παρορμητικά, ευέξαπτα ή αποφεύγουν να εκνευρίζονται και διαρκώς έχουν την ανάγκη να ψάχνουν καινούρια και συναρπαστικά ερεθίσματα.

Τα άτομα με αδηφαγική διαταραχή είναι επίσης παρορμητικά ή ευέξαπτα, επιπλέον έχει παρατηρηθεί ότι έχουν χαμηλά επίπεδα αυτοπειθαρχίας και έχουν δυσκολία να διαχειριστούν το στρες και την πίεση ώστε να πετύχουν τους στόχους τους.

Άλλα κοινά χαρακτηριστικά των ατόμων με διατροφικές διαταραχές είναι η ανάγκη για έλεγχο, η εμμονική σκέψη, η τελειοθηρία, η συνεχής δυσαρέσκεια και η ανταγωνιστικότητα.

Σημάδια που βοηθούν στον εντοπισμό διατροφικών διαταραχών

Αποφεύγουν τροφές που συνήθως τους άρεσαν.

Τα άτομα με διατροφικές διαταραχές συχνά αποφεύγουν φαγητά και ποτά υψηλής θερμιδικής αξίας, όπως ζάχαρη, λιπαρά και υδατάνθρακες. Αρχικά, τα καταναλώνουν αραιά και καθώς η διαταραχή εξελίσσεται αναπτύσσουν συναισθήματα φόβου γι αυτές τις τροφές και προσπαθούν να τις αποφεύγουν εντελώς.

Αποφεύγουν κοινωνικές δραστηριότητες που περιλαμβάνουν φαγητό.

Τα άτομα με διατροφικές διαταραχές αντιμετωπίζουν υψηλό στρες και σοβαρή ανησυχία σε κοινωνικές δραστηριότητες που περιλαμβάνουν φαγητό γιατί δεν μπορούν να ελέγξουν ό,τι θα φάνε. Δε γνωρίζουν για παράδειγμα πώς έχει προετοιμαστεί το φαγητό, πόσο βούτυρο έχει χρησιμοποιηθεί ή πόσες θερμίδες περιλαμβάνει ένα πιάτο.

Ασκούνται υπερβολικά.

Η υπερβολική άσκηση είναι ένας δείκτης για διατροφικές διαταραχές που συχνά παραβλέπεται. Παρακάτω παρατίθενται κάποια σημάδια υπερβολικής άσκησης.

  • Πανικός και αίσθημα ανησυχίας όταν χάνουν μια μέρα άσκησης.
  • Θέσπιση μη ρεαλιστικών και ανθυγιεινών στόχων (π.χ ώρες ημερήσιας άσκησης).
  • Αγνόηση σημαδιών κούρασης και τραυματισμών.
  • Απομόνωση με σκοπό την άσκηση.
  • Ανάπτυξη τελειομανούς συμπεριφοράς για το σώμα και την άσκηση.
  • Μείωση κοινωνικών δραστηριοτήτων προκειμένου να αθληθούν.
  • Προγραμματισμός της ημερήσιας δραστηριότητας με άξονα την άσκηση.
  • Άσκηση ως προϋπόθεση για να επιτρέψουν στον εαυτό τους να καταναλώσουν θερμίδες μετά.
    Υπολογίζουν τις θερμίδες και εμμονικά ζυγίζονται.

    Τα άτομα που υποφέρουν από διατροφικές διαταραχές ζυγίζονται επανειλημμένα και συχνά σκέφτονται το επόμενο γεύμα τους, πόσες θερμίδες πρέπει να περιλαμβάνει, πόσο “παχυντικό” ή “διατητικό” μπορεί να είναι.

    Μαγειρεύουν λεπτομερώς για τους άλλους.

    Συχνά, άτομα με διατροφικές διαταραχές έχουν την ανάγκη να μαγειρεύουν μεγάλα γεύματα για άλλους ανθρώπους χωρίς όμως να τους συνοδεύουν στο φαγητό. Έχουν αποκτήσει μια εμμονή με την τροφή και μπορεί να συλλέγουν βιβλία μαγειρικής και συνταγές χωρίς ωστόσο οι ίδιοι να καταναλώνουν πολλές θερμίδες κατά τη διάρκεια της ημέρας.

    Πίνουν περισσότερο για να γεμίσουν το στομάχι τους με υγρά.

    Είναι τυπικό για άτομα με διατροφικές διαταραχές να καταναλώνουν πολλά ολιγοθερμιδικά ποτά ώστε να γεμίσουν το στομάχι τους και να μη νιώθουν πεινασμένοι. Μπορεί να φτάσουν στο σημείο να αντικαταστήσουν ένα ολόκληρο γεύμα με ένα ποτό.

    Έχουν περίεργες τελετουργίες στο φαγητό.

    Άτομα με διατροφικές διαταραχές μπορεί να κόβουν το φαγητό τους σε πολύ μικρά κομματάκια ή να κανονίζουν να φάνε το φαγητό τους με συγκεκριμένη σειρά. Αυτές οι συνήθειες είναι ένας τρόπος να μη φάνε πολύ ή ένα σημάδι ψυχαναγκαστικής καταναγκαστικής διαταραχής που συχνά είναι παράγωγη διαταραχή σε άτομα με διατροφικές διαταραχές.

    Κάνουν αρνητικά σχόλια για το σώμα τους.

    Άτομα με διατροφικές διαταραχές συχνά γίνονται εμμονικά με την εικόνα του σώματός τους, το βάρος τους και την εμφάνισή τους. Μπορεί να περάσουν ώρες κοιτάζοντας τον εαυτό τους στον καθρέφτη, μετρώντας και υπολογίζοντας κάθε λεπτομέρεια του σώματός τους.

    Η εικόνα του σώματος παίζει κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη και διατήρηση μιας διατροφικής διαταραχής. Στην πραγματικότητα, έχει διαπιστωθεί ότι η θετική εικόνα σώματος είναι ένας προστατευτικός παράγοντας και μειώνει την ευαλωτότητα για ένα άτομο να αναπτύξει διατροφική διαταραχή. Η δίαιτα και η φτωχή εικόνα σώματος είναι κύριοι παράγοντες για την ανάπτυξη διατροφικών διαταραχών.

    Επιπλέον, η εστίαση των ΜΜΕ στο σχήμα του σώματος και την εμφάνιση προκαλεί ανησυχία και αμφιβολία σε πολλούς ανθρώπους. Τα ΜΜΕ μπορούν να επηρεάσουν τα άτομα μέσω της διάδοσης προτύπων και συνακολούθως να επηρεάσουν τις διατροφικές συνήθειες. Σε έναν κόσμο όπου επικρατεί το photoshop, οι άνθρωποι είναι εκτεθιμένοι σε ανέφικτα και μη υπαρκτά σωματικά χαρακτηριστικά. Άτομα ευάλωτα, με τελειοθηρία, που δεν έχουν την αίσθηση του ανήκειν ή έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να επηρεαστούν αρνητικά από τα προβεβλημένα πρότυπα και να αναπτύξουν διατροφική διαταραχή.

    Η θεραπεία εστιάζει στην αναγνώριση των υποκείμενων χαρακτηριστικών προσωπικότητας, των συμπεριφορών και στην ανάπτυξη δεξιοτήτων διαχείρισης για την αποφυγή της αρνητικής σκέψης και της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς.

Βιβλιογραφία

Reel, J.J. (2013) Eating disorders: An encyclopedia of causes, treatment, and prevention. ABC-CLIO: Santa Barbara, CA.

Tyrka AR, Waldron I, Graber JA, Brooks-Gunn J. (2002). Prospective predictors of the onset of anorexic and bulimic syndromes. Int J Eat Disord. 32(3):282-290.

 

Πηγή : https://www.psychology.gr