2o ΒΙΩΜΑΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΓΕΝΕΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Το Ψυχοθεραπευτικό Κέντρο Ανέλιξης του Ανθρώπου, ξεκινά καινούρια ομάδα, ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟΥ ΓΕΝΕΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ.

Το Γενεόγραμμα ή Γενεαλογικό διάγραμμα, είναι το οικογενειακό (δηλ. γενεαλογικό) δένδρο, το οποίο καταγράφει πληροφορίες για τα μέλη της οικογένειας και τις μεταξύ τους σχέσεις, τουλάχιστον για τρεις γενεές.

Η Οικογενειακή Ιστορία Επαναλαμβάνεται. Ότι συμβαίνει στα άτομα της μίας γενιάς, συχνά επαναλαμβάνεται στα άτομα της επόμενης. Υπάρχει δηλαδή η τάση να ξαναπαίζεται το ίδιο έργο από γενιά σε γενιά, αν και η πραγματική (ταυτόσημη) συμπεριφορά, μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορες μορφές.

Το Γενεόγραμμα είναι ένα θεραπευτικό εργαλείο, το οποίο συμβάλει στην ολοκλήρωση του παζλ της προσωπικής μας ιστορίας. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της καταγραφής προσωπικών ιστοριών και αφηγήσεων, όπως αυτές τις αφηγούνται τα μέλη της οικογένειας και όπως αυτές ανιχνεύονται μέσα από την ιστορία της.

Τα μέλη της ομάδας γενεογράμματος, καθώς ανοίγουν τα οικογενειακά τους σεντούκια και μοιράζονται τα οικογενειακά τους μυστικά, βιώνουν βαθιές συγκινήσεις και αναδύονται από τη μνήμη, συναισθηματικά φορτισμένες εμπειρίες ζωής ( γεννήσεις – θάνατοι – μεταναστεύσεις – δικαστικές διαμάχες ).

Η διαδικασία αυτή οδηγεί τους ανθρώπους σε καινούριες επιλογές, που θα επηρεάσουν και τις επόμενες γενεές, ώστε η ζωή των ατόμων να βρίσκεται σε συνεχή ΑΝΕΛΙΞΗ.

Πληροφορίες: Ψ.Κ. ΑΝΕΛΙΞΗ: 210 8842234.

Πάνος στις 28 Οκτωβρίου 2014

Ομάδες για Παιδιά!

Το ψυχοθεραπευτικό κέντρο Ανέλιξης του Ανθρώπου, σύμφωνα με τις αρχές της συστημικής προσέγγισης, δημιουργεί ομάδες για εμάς τα παιδιά.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Γιάννα στις 11 Αυγούστου 2019

»Να κοιμάσαι νωρίς. Η μέρα ξεκινάει από το βράδυ.
Πριν πας για ύπνο να έχεις οργανώσει την επόμενη μέρα. Με χαρτί και μολύβι. Μην την αφήνεις στην τύχη. Οι μέρες γίνονται μήνες και οι μήνες γίνονται χρόνια. Μια φορά ζεις. Τίμα την.
Να έχεις τετράδιο με στόχους. Να το τηρείς ευλαβικά. Να τους σκαλίζεις και να τους ξαναγράφεις. Αυτοί είναι ο μπούσουλας της ζωής σου.
Γενικά να γράφεις. Σου κάνει καλό. Αλαφραίνει την ψυχή σου.
Να ξυπνάς νωρίς. Πολύ νωρίς. Εάν το μυαλό σου θέλει να χουζουρέψει να μην το ακούς. Να μάθεις να μη διαπραγματεύεσαι με το μυαλό σου. Να περνάει το δικό σου.
Να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να του χαμογελάς. Και να του μιλάς όμορφα. Φίλος σου είναι. Ο καλύτερος που έχεις.
Να κατεβαίνεις για περπάτημα ή για τρέξιμο όπου κι αν μένεις. Τουλάχιστον για 20λεπτά. Ζεσταίνει τις μηχανές σου.
Να ακούς κάτι την ώρα που περπατάς. Εμπνευσμένες ομιλίες. Εμπνευσμένους ανθρώπους. Μ’ένα σμπάρο 2 τρυγόνια.
Να χαμογελάς σε αυτούς που συναντάς. Να τους λες καλημέρα. Κι ας μη σου λένε. Κάποιο λόγο θα’χουν.
Να κοιτάς την ομορφιά τριγύρω σου. Παντού υπάρχει.
Να φτιάχνεις ένα όμορφο πρωινό. Όχι μόνο για σένα.
Να μπαίνεις στο ντους και να το απολαμβάνεις. Να αφήνεις τις σκέψεις έξω.
Να ντύνεσαι όμορφα.
Να φροντίζεις τον εαυτό σου σαν να ήταν ο σημαντικότερος άνθρωπος στον κόσμο. Είσαι. Απλά δε στο’παν.
Να βρίσκεις 15 λεπτά για να διαβάζεις. Κάθε μέρα. Περιόρισε τα social. Μην ανοίξεις τηλεόραση. Είναι ψέμα ότι δεν υπάρχει χρόνος. Εσύ θα τον βρεις. Κανείς δεν στον χαρίζει. Όπως και τη ζωή.
Να πηγαίνεις στη δουλειά σου με κέφι. Ακόμα κι αν δεν τη γουστάρεις. Αν χρειαστεί να βρεις άλλη. Όσο είσαι εκεί όμως να την τιμάς. Έτσι τιμάς τον εαυτό σου.
Να παραδίδεις 10Χ τον μισθό σου. Ακόμα κι αν είναι μικρός. Για σένα το κάνεις.
Να δουλεύεις ομαδικά. Και να ζεις συλλογικά. Δεν γίνεται αλλιώς.
Να τρως δεκατιανό. Να σε προσέχεις σαν τα μάτια σου. Μια μπανάνα, ή ένα μήλο. Μην παραμυθιάζεσαι. Εύκολο είναι.
Να κάνεις παρέα με τους καλύτερους. Αυτούς που έχουν κάτι παραπάνω από σένα. Αυτό που θέλεις. Μην τους φοβάσαι. Μην τους ζηλεύεις. Αυτοί θα σε πάνε παραπάνω. Γίνεσαι αυτός που κάνεις παρέα. Βάλε τον πήχυ ψηλά.
Να χαίρεσαι με τη χαρά του άλλου.
Να πίνεις μπόλικο νερό.
Και να αναπνέεις βαθιά. Να φουσκώνει η κοιλιά σου όταν το κάνεις. Κι ας μην είναι της μόδας.
Να βλέπεις λιγότερο τηλεόραση. Μια ώρα να κόψεις τη μέρα έχεις γλιτώσει 360 ώρες, δηλαδή 9 εργάσιμες εβδομάδες. Όταν οι άλλοι θα έχουν 12 μήνες εσύ θα έχεις 14.
Να μην πιστεύεις στην τύχη. Εσύ τη φτιάχνεις. Χώνεψέ το και θα αλλάξει όλη σου η ζωή.
Να τη ζεις τη ζωή. Όταν γελάς να γελάς. Όταν κλαις να κλαις, όταν πονάς να πονάς. Δεν είσαι από πορσελάνη. Δεν θα σπάσεις. Οι πορσελάνες είναι για τη βιτρίνα.
Να περνάς χρόνο με τον εαυτό σου. Μην το φοβάσαι. Δεν είναι μοναξιά. Είναι κακό να μην μπορείς να κάτσεις μόνος σου μαζί του και να πρέπει να’χει κάτι πάντα ανοιχτό. Σαν να’χεις μουσαφίρη και να τον παρατάς μόνο. Όλες οι λύσεις είναι μέσα σου. Στο μυαλό σου και στην καρδιά σου. Χαμήλωσε το θόρυβο. Κλείσε τη φασαρία και θα σου φανερωθούν. Ο Θεός είναι μέσα σου λένε. Αυτό εννοούν.
Να χρησιμοποιείς και το μυαλό σου και την καρδιά σου. Εσύ θα βρεις πότε το ένα και πότε το άλλο. Σαν τον καλό μάγειρα που ξέρει πότε να βάλει αλάτι και πότε πιπέρι.
Να σε βγάζεις βόλτα. Να σε πηγαίνεις σινεμά. Κι όπου αλλού γουστάρετε. Να νιώσεις ότι σε αγαπάς και σε τιμάς. Δεν το ξέρεις. Η ζωή σου είναι η σχέση σου με τον εαυτό σου.
Μη σκοτίζεσαι για τις γνώμες των άλλων. Να τις ακούς. Αλλά πρώτα να ακούς τη δική σου.
Να κλείνεις τα μάτια και να ονειρεύεσαι.
Να κάνεις πάντα μια καλή πράξη. Να βοηθάς τους τριγύρω σου. Ειδικά αυτούς που δεν ξέρεις. Η οικογένειά σου δεν σταματάει στα παιδιά σου. Όλοι είναι οικογένειά σου. Έτσι μόνο θα ευτυχήσεις. Δεν γίνεται αλλιώς.
Να κρατάς ημερολόγιο με τις ομορφιές της ζωής. Κάθε μέρα έχει τουλάχιστον 100. Να τις γράφεις όλες. Άμα δεν τις γράφεις φεύγουν. Θαύματα τα λέει ο Δάσκαλός μου. Το ότι περπατάς είναι ένα από αυτά. Γράψ” το. Μην το προσπερνάς.
Μην κουτσομπολεύεις. Κοίτα τη δουλειά σου. Μόνο τον εαυτό σου ορίζεις.
Να την ψάχνεις. Να ρωτάς. Να διαβάζεις. Να μην πιστεύεις όλα όσα νομίζεις.
Να εξελίσεσαι κάθε μέρα. Μέχρι την τελευταία σου.
Να αγαπάς το διπλανό σου. Πρώτα όμως να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν έχεις άλλο. Μη γελιέσαι. Μόνος έρχεσαι και μόνος φεύγεις από τον κόσμο αυτό. Χωρίς τα παιδιά σου. Χωρίς το αμάξι σου. Χωρίς τα λεφτά σου.
Μόνο η αγάπη χωράει στις αποσκευές σου. Αυτή που πήρες και αυτή που έδωσες.
Μόνο αγάπη υπάρχει»
Από Στέφανο Ξενάκη

Γιάννα στις 4 Αυγούστου 2019

Οι τεχνολογικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν προκαλέσει μεγάλες αλλαγές στον τρόπο ζωής και εργασίας. Είναι θέμα χρόνου προτού όλοι οι Δήμοι, οι Περιφέρειες και οι επιχειρήσεις αξιοποιήσουν τόσο τις τεχνολογίες Internet of Things όσο και τα σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα για να βελτιώσουν τις υπηρεσίες τους, να κάνουν καλύτερη χρήση των πόρων τους και να διευρύνουν τον θετικό αντίκτυπο στο περιβάλλον. Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Ας δούμε τα παραδείγματα κάποιων έξυπνων πόλεων και πώς έχουν ενσωματώσει τις ψηφιακές τεχνολογίες στην κουλτούρα τους.

Στο Όσλο της Νορβηγίας για να επιτύχουν τη μείωση των εκπομπών άνθρακα  κατά 50% ως το 2020, επανασχεδίασαν το σύνολο του δικτύου μέσων μαζικής μεταφοράς, ενσωματώνοντας ένα καινοτόμο σύστημα ΙοΤ αυτοματισμών που φροντίζει ώστε τα μέσα να επικοινωνούν τόσο μεταξύ τους όσο και με κεντρικά σημεία διαχείρισης. Το νέο σύστημα  καλύπτει κάθε ανάγκη μετακίνησης και στηρίζεται στη γρήγορη και ασφαλή μεταφορά δεδομένων μέσω σύγχρονων τηλεπικοινωνιακών δικτύων. Παράλληλα, η κυκλοφορία των ΙΧ αυτοκινήτων εντός της πόλης σταδιακά θα απαγορευθεί. Μοναδική εξαίρεση θα είναι εκείνα τα οχήματα που είναι προηγμένης περιβαλλοντικής τεχνολογίας κι εκπέμπουν μηδενικούς ρύπους!

Τον τίτλο της πιο λειτουργικής πόλης κερδίζει μια άγνωστη, πολύ μικρότερη πόλη, η Καλασατάμα, που βρίσκεται υπό κατασκευή σήμερα στην Φινλανδία. Σε αυτό το νέο προάστιο του Ελσίνκι οι κάτοικοι θα απολαμβάνουν κατά μέσο όρο μια επιπλέον ωφέλιμη ώρα κάθε μέρα. Και αυτό θα γίνει εφικτό χάρη στη σωστή πολεοδόμησή της, η οποία εξασφαλίζει εύκολη πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία, νοσοκομεία, καθώς και τεχνολογικές καινοτομίες. Για παράδειγμα, δημιουργείται ένα νέο σύστημα αποκομιδής απορριμμάτων, στο οποίο οι πολίτες ρίχνουν τα σκουπίδια τους σε μια ειδική θύρα που τα απορροφά άμεσα και τα μεταφέρει σε ένα υπόγειο σύστημα διαλογής. Έτσι, κανένας κάτοικος της Καλασατάμα δεν θα χάσει χρόνο κολλημένος πίσω από κάποιο απορριμματοφόρο! Η Καλασατάμα στηρίζει την ανάπτυξή της στο Internet of Things, ένα δίκτυο έξυπνα συνδεμένων συσκευών και μηχανημάτων.

Υπολογίζεται ότι ως το 2020, 50 δισεκατομμύρια αντικείμενα θα «μιλούν» μεταξύ τους, ενώ με τη μετάβαση στα δίκτυα 5G, που θα φέρουν υπερυψηλές ταχύτητες, το IoT θα δώσει τη δυνατότητα στις πόλεις να γίνουν ακόμη πιο βιώσιμες και λειτουργικές. Για παράδειγμα η Ματέρα στη νότια Ιταλία, δεν χρειάζεται να ξαναγίνει από την αρχή για να το πετύχει αυτό. Αυτή η αρχαία πόλη, θα είναι μια από τις πρώτες πόλεις με 5G στην Ευρώπη. Η τοπική κυβέρνηση στηρίζεται στην τεχνολογία για να προβάλλει την πολιτιστική και καλλιτεχνική κληρονομιά της πόλης που ανακηρύχθηκε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2019.

Όσον αφορά τα.. δικά μας, η Ελλάδα ήδη από το 2004 κάνει τα πρώτα της βήματα στον ψηφιακό μετασχηματισμό εστιάζοντας σε τεχνολογίες κι εφαρμογές που σχετίζονται τόσο με την αγροτική παραγωγή όσο και με τον αστικό ιστό, σημειώνοντας εντυπωσιακά αποτελέσματα. Δεν είναι τυχαίο που ακόμα και ο Guardian σε ρεπορτάζ του εκθείασε τα Tρίκαλα «τον πιο high tech δήμο της Ελλάδας» παρουσιάζοντας τις καινοτόμες λύσεις που έχουν εφαρμοστεί, όπως τo λεωφορείο χωρίς οδηγό. Τα «ψηφιακά» βήματα των Τρικάλων ακολουθούν κι άλλες μεγάλες ελληνικές πόλεις όπως τα Ιωάννινα, η Λάρισα, η Βέροια, το Ηράκλειο αξιοποιώντας τεχνολογίες IoT ενώ και η Αθήνα ήδη έχει θέσει σε λειτουργία σύστημα έξυπνης αποκομιδής απορριμμάτων στο εμπορικό κέντρο και σύντομα θα διαθέτει έξυπνο οδοφωτισμό, εξοικονομώντας σημαντικούς πόρους, μειώνοντας τις εκπομπές CΟ2 και τη φωτορύπανση, ακολουθώντας τα πρότυπα άλλων Ευρωπαϊκών πόλεων.

Οι πόλεις μας γίνονται πιο λειτουργικές, ανθρώπινες και βιώσιμες χάρη στον ψηφιακό μετασχηματισμό, ο οποίος θα δώσει στους πολίτες τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά στη βελτίωση των υπηρεσιών, των υποδομών και της ποιότητας ζωής γενικότερα.

Από ΤΟ ΒΗΜΑ

Γιάννα στις 4 Αυγούστου 2019

 

Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν μάθει τις τεχνικές της καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης- CPR- σώζοντας τη ζωή, υποθετικά, της άψυχης Resusci Anne, το πρόσωπο της οποίας έχουν οι περισσότερες «κούκλες» που χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση πρώτων βοηθειών.

Η ιστορία της άγνωστης καλλονής- ή μάλλον μία από τις πιθανές ιστορίες της, και είναι αρκετές- μας μεταφέρει στο Παρίσι στα τέλη του 19ου αιώνα. Η σορός μιας γυναίκας που πνίγηκε ανασύρεται από τα νερά του Σηκουάνα. Όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή, σημειώνει το BBC, το νεκρό σώμα εκτέθηκε στο νεκροτομείο της πόλης με την ελπίδα κάποιος να αναγνωρίσει την άτυχη γυναίκα. Ο παθολογοανατόμος που εργαζόταν όταν η κοπέλα μεταφέρθηκε εκεί, λέει η ιστορία, γοητεύτηκε από το πρόσωπο της, με το αινιγματικό μειδίαμά της, και ζήτησε να αποτυπωθεί σε γύψο.

Η «μάσκα» που δημιουργήθηκε με καλούπι την «άγνωστη του Σηκουάνα» άρχισε να πωλείται σε πολλά καταστήματα αγγειοπλαστών στην Αριστερή Όχθη του ποταμού και να κοσμεί πολλά σπίτια, ενώ η «Άγνωστη» έγινε και μούσα πολλών καλλιτεχνών, λογοτεχνών, συγγραφέων και ποιητών, όπως οι Rilke, Louis Aragon, Man Ray και Vladimir Nabokov.

Μια από τις πρώτες ιστορίες με πρωταγωνίστρια την «Άγνωστη» είναι η νουβέλα «The Worshipper of the Image» του Richard le Gallienne, του 1899, στην οποία η μάσκα φέρει κακές δυνάμεις και καταστρέφει έναν νεαρό ποιητή. Άλλοι συγγραφείς φέρθηκαν πιο ευγενικά στην «Άγνωστη» και αφηγήθηκαν την ιστορία μιας αθώας νεαρής γυναίκας από την επαρχία που ταξίδεψε στο Παρίσι και γοητεύτηκε από έναν πλούσιο γυναικά ο οποίος την εγκατέλειψε όταν έμεινε έγκυος. Απελπισμένη και μόνη, πήδηξε στα νερά του Σηκουάνα σαν σύγχρονη Οφηλία.

Είναι ωστόσο ένα άλλο περιστατικό παραλίγο πνιγμού που χάρισε στην «Άγνωστη» μια θέση στην ιατρική ιστορία.

Το 1955 ο Asmund Laerdal έσωσε τη ζωή του μικρού γιου του Tore αρπάζοντάς τον από το νερό, όπου είχε χάσει τις αισθήσεις του, και καθαρίζοντας τους αεραγωγούς του. Κατασκευαστής παιχνιδιών με ειδικότητα στις κούκλες από το νέο- για την εποχή- μαλακό πλαστικό, ο Laerdal θέλησε να φτιάξει μία κούκλα για να χρησιμοποιείται στη διδασκαλία της νέας τεχνικής CPR. Έφτιαξε τότε τον κορμό ανθρώπου σε φυσικό μέγεθος και αποφάσισε το πρόσωπο να έχει επίσης φυσική απεικόνιση και να είναι πρόσωπο γυναίκας, εκτιμώντας πως αυτό θα διευκολύνει τους εκπαιδευόμενους. Θυμήθηκε τότε τη μάσκα που έβλεπε κρεμασμένη στο σπίτι των παππούδων του πολλά χρόνια πριν, και μεταμόρφωσε την «Άγνωστη του Σηκουάνα» στη Resusci Anne.

Υπάρχουν ωστόσο και απόψεις που αμφισβητούν αυτή την εκδοχή, τονίζει το BBC, καθώς πολλοί υποστηρίζουν πως ένας άνθρωπος που έχει πνιγεί είναι αδύνατον να έχει αυτή την ήρεμη και χαλαρή όψη- αντιθέτως η εικόνα τους είναι τρομακτική.

Άλλοι «μύθοι» θέλουν το πρόσωπο να ανήκει σε ένα κορίτσι από το Λίβερπουλ, που είχε παρόμοια ιστορία με την «Άγνωστη» καθώς λέγεται πως ερωτεύτηκε και κλέφτηκε με τον αγαπημένο της στο Παρίσι και η οικογένειά της δεν την ξαναείδε ποτέ. Όταν ωστόσο η δίδυμη αδελφή της ταξίδεψε στο Παρίσι, σοκαρισμένη είδε το πρόσωπο της αδελφής της στις μάσκες που πωλούνταν στην Αριστερή Όχθη. Της έμελλε να μείνει για πάντα νέα.

Αλλά, όπως καταλήγει το BBC, η αξία της «μάσκας» κρύβεται ακριβώς σε αυτό το μυστήριο. Τη στιγμή που αυτή η πνιγμένη Μόνα Λίζα θα αποκτήσει όνομα και ιστορία, το μυστήριο θα έχει χαθεί

Γιάννα στις 19 Ιουλίου 2019

Τέχνη υπό εξαφάνιση η ανάγνωση;


«Παρακολούθησα ένα μάθημα γρήγορης ανάγνωσης και διάβασα το Πόλεμος και Ειρήνη σε είκοσι λεπτά. Έχει να κάνει με την Ρωσία».
Γούντι Άλεν

Διαβάζεις τη ρήση του Γούντι Άλεν και αρχικά μπορεί και να γελάσεις. Αλλά αν δεν την προσπεράσεις βιαστικά, σοβαρεύεσαι. Σκέφτεσαι τι βλέπεις γύρω σου: πιτσιρίκια πάνω από ταμπλέτες, βυθισμένα σε εικόνα κυρίως, όχι σε κείμενο. Εφήβους απορροφημένους σε βιντεοπαιχνίδια. Ενήλικες χωμένους στα κινητά τους να καταβροχθίζουν βιαστικά μηνύματα και ειδήσεις. Ποτέ δεν διάβαζαν πάρα πολύ οι άνθρωποι ιδίως στην Ελλάδα, σκέφτεσαι. Κι ύστερα αναρωτιέσαι τι κάνεις εσύ – μήπως δυσκολεύεσαι να συγκεντρωθείς στο βιβλίο σου όπως συγκεντρωνόσουν παλιά; Τι συμβαίνει; Χάνεται –ή μήπως χάθηκε ήδη– η τέχνη της ανάγνωσης; Κι αν δεν τη χρειαζόμαστε πια, δεν εξυπηρετεί κάτι μέσα στον κόσμο μας, με τον τρόπο που ζούμε; – να ο αντίλογος.

Δεν μπορούμε να οδηγηθούμε σε συμπεράσματα αν δεν εξετάσουμε δεδομένα. Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου έκανε μια σειρά από έρευνες την πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας. Στην τελευταία που εκπόνησε το 2010, πριν ανασταλεί η λειτουργία του, βγήκε το συμπέρασμα πως «το 43% των ερωτώμενων διάβασαν τουλάχιστον ένα βιβλίο το τελευταίο έτος έναντι 34% το 2004». Όμως αυτό το θετικό στοιχείο συνοδευόταν από τη δήλωση του υπεύθυνου της έρευνας Σωκράτη Καμπουρόπουλου ότι «διαπιστώνεται μια μετατόπιση του κοινού από τη συστηματική προς την ασθενέστερη ανάγνωση», συνεπώς υπήρχε ανάγκη να διαμορφωθούν συστηματικοί αναγνώστες. Η πιο πρόσφατη σχετική έρευνα πραγματοποιήθηκε το δίμηνο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 2018 από την QED Market Research σε συνεργασία με ΤΟ ΒΗΜΑ: πρόκειται για μια πανελλαδική έρευνα αναγνωστικής συμπεριφοράς με προσωπικές συνεντεύξεις και δομημένο ερωτηματολόγιο σε δείγμα 1.674 ατόμων ηλικίας 18-74 ετών, τα αποτελέσματα της οποίας μπορείτε να δείτε εδώ. To 44% των ερωτηθέντων είχε διαβάσει ένα τουλάχιστον βιβλίο τον προηγούμενο χρόνο. Όμως το 24% ήταν περιστασιακοί αναγνώστες (διάβασαν ένα βιβλίο την προηγούμενη χρονιά) ή αραιοί αναγνώστες (διάβασαν 2-3). Βλέπουμε πως στη δεκαετία που μεσολάβησε δεν μεταβλήθηκε στην Ελλάδα η αναλογία αναγνωστών προς μη αναγνώστες αλλά αυτό αποτελεί μια πρώτη, ποσοτική εκτίμηση που είναι σημαντική μεν αλλά δεν αποτυπώνει θέματα ουσίας, όπως το είδος των αναγνωσμάτων, το μέσο της ανάγνωσης, την ικανοποίηση που αντλείται κ.λπ.

Σε διεθνές επίπεδο ο Ziming Liu, καθηγητής στο San Jose State University, έχει πραγματοποιήσει μελέτες  που καταδεικνύουν τη διαφοροποίηση στη συμπεριφορά όταν διαβάζουμε στην οθόνη  σε σχέση με την ανάγνωση στο χαρτί. Στην πρώτη περίπτωση ακολουθούνται μια σειρά από στρατηγικές, όπως η διαγώνια ανάγνωση και ο εντοπισμός των λέξεων-κλειδιών σε μια προσπάθεια να κατανοηθούν οι άπειρες πληροφορίες στις οποίες έχουμε πρόσβαση στον ψηψιακό μας κόσμο, σε αντίθεση με την ανάγνωση στο χαρτί όπου παρατηρείται μεγαλύτερη εμβάθυνση. Καταλαβαίνουμε ότι στην πρώτη περίπτωση διαβάζουμε περισσότερα αλλά η απουσία εμβάθυνσης δεν μας επιτρέπει να επεξεργαστούμε τις πληροφορίες, να τις ελέγξουμε κριτικά, να αντιληφθούμε συναισθηματικά αυτό που διαβάζουμε, να στοχαστούμε και εντέλει να μάθουμε. Η Maryanne Wolf, Διευθύντρια του Center for Dyslexia, Diverse Learners, and Social Justice του UCLA, τονίζει στην έρευνά της την αναγκαιότητα της εμβάθυνσης κατά την ανάγνωση και τις αρνητικές συνέπειες της επιφανειακής ανάγνωσης.
Μπορούμε να καταλήξουμε κάπου; Η τεχνολογία δεν θα πάψει να κυριαρχεί στη ζωή μας, άρα και στην ανάγνωση. Η εμβάθυνση σε ό,τι διαβάζουμε και η κριτική επεξεργασία του πρέπει να αποτελούν τη βάση της σκέψης του ανθρώπου. Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι να βρούμε μια νέα προσέγγιση, ώστε να μπορούμε να εμβαθύνουμε τόσο σε έντυπα όσο και ψηφιακά κείμενα. Η Wolf μιλά για την ανάγκη να διαμορφώσει το είδος μας ένα «bi-literate reading brain». Μένει σε όλους μας να τα συνειδητοποιήσουμε όλα αυτά σε πρώτη φάση – κι έπειτα να τα επεξεργαστούμε.
Aπό Πέτρο

Γιάννα στις 19 Ιουλίου 2019

Aπό τον Πέτρο

Η φύση μας βοηθά να «κόψουμε» τις κακές συνήθειες!

Εάν απολαμβάνετε την θέα ενός πάρκου ή κήπου από το σπίτι σας, τότε μάλλον είστε τυχεροί, καθώς σύμφωνα με νέα βρετανική έρευνα, η θέα του φυσικού τοπίου μειώνει σημαντικά την επιθυμία για σοκολάτα, κάπνισμα ή αλκοόλ.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Πλίμουθ υποστηρίζουν ότι όσοι άνθρωποι περιβάλλονται από πράσινα τοπία εμφανίζουν λιγότερο αρνητικά συναισθήματα και ως εκ τούτου μικρότερη όρεξη για ανθυγιεινά σνακ.

Η έκθεση στη φύση, όπως έχει αποδειχθεί και σε παλαιότερες έρευνες, βελτιώνει την ψυχοσωματική υγεία του ατόμου, προωθώντας την γενικότερη του ευημερία.

Στα πλαίσια της μελέτης, 149 συμμετέχοντες συμπλήρωσαν μία ηλεκτρονική έρευνα αναφορικά με τις «ενοχικές» τους απολαύσεις, με το φαγητό να παίρνει την πρωτιά με ποσοστό 38% και να ακολουθούν η σοκολάτα με 32%, η καφεΐνη με 16%, το αλκοόλ με 9% και η νικοτίνη με 5%.

Μεταξύ άλλων, οι ερευνητές έλαβαν υπόψη τους την αναλογία του φυσικού τοπίου στην γειτονιά κάθε συμμετέχοντα, την ποσότητα του πράσινου που μπορούσε να δει από το σπίτι του, την δυνατότητα πρόσβασης αλλά και την συχνότητα με την οποία πηγαίνουν σε ένα δημόσιο πράσινο χώρο, όπως τα πάρκα.

Τα ευρήματα αποκάλυψαν ότι όσοι είχαν πρόσβαση σε ένα κήπο ή τουλάχιστον είχαν θέα από το σπίτι τους ένα πάρκο, εμφάνιζαν σπανιότερα και σε μικρότερη ένταση την τάση να καταφεύγουν σε ανθυγιεινές συνήθειες.

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης το ενδεχόμενο της φυσικής άσκησης των συμμετεχόντων και διαπίστωσαν ότι η επιθυμία για ανθυγιεινές συνήθειες παρέμενε μειωμένη ανεξάρτητα από το επίπεδο της φυσικής τους δραστηριότητας.

«Το γεγονός ότι η μειωμένη επιθυμία για ανθυγιεινά τρόφιμα και η μειωμένη τάση για ανθυγιεινές συνήθειες συνδέεται με την έκθεση του ατόμου στο πράσινο φυσικό τοπίο είναι ένα πολλά υποσχόμενο πρώτο βήμα.

Ωστόσο αναμένεται να γίνουν ακόμα και άλλες έρευνες προκειμένου να διερευνηθεί εάν και πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι χώροι πράσινου για να βοηθήσουν τους ανθρώπους να «κόψουν» εντελώς τις ανθυγιεινές τους συνήθειες, ενθαρρύνοντάς τους παράλληλα να διαχειριστούν καλύτερα τις καταστάσεις αλλά και τα προβλήματά τους, μελλοντικά» υποστηρίζει ο επικεφαλής της μελέτης.

Προτείνεται, επίσης, από την ερευνητική ομάδα, περαιτέρω μελέτη για την καλύτερη δυνατή κατανόηση της επίδρασης της φύσης σε αυτήν την πτυχή της ανθρώπινης ζωής αλλά και για την διερεύνηση της αιτίας που κρύβεται πίσω από αυτήν.

Από viva

Γιάννα στις 19 Ιουλίου 2019

Μελέτες αποκάλυψαν ένα απίστευτο μυστικό για την αρχιτεκτονική δομή του Παρθενώνα, ο οποίος όπως φαίνεται δεν έχει απολύτως κανένα θεμέλιο στη γη. Παρόλα αυτά, όσες καταστροφές, σεισμοί και κατακλυσμοί συνέβησαν δεν κατάφεραν να τον κουνήσουν και αυτό γιατί ο Παρθενώνας διαθέτει τριπλή αντισεισμική θωράκιση.

Πιο συγκεκριμένα, έρευνες της δομικής του φόρμας έδειξαν ότι το μεγαλοπρεπές κτίσμα διαθέτει αυτό που αποκαλείται σήμερα «σεισμική μόνωση». Όπως γίνεται αντιληπτό, φαίνεται ότι οι Αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ήδη αυτό το αρχιτεκτονικό σύστημα και μάλιστα το εφάρμοσαν με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Ο ναός, σύμφωνα με την κυρία Τιμοθέου, κοντράρει επιτυχώς τη θεωρία της σύγχρονης πολιτικής μηχανικής, διότι χωρίς να έχει καν θεμέλια, είναι τριπλά μονωμένος σεισμικά. Αυτή η τριπλή μόνωση, όπως μας εξήγησε, εντοπίζεται σε διαφορετικά σημεία του οικοδομήματος. Το πρώτο σημείο βρίσκεται στις στρώσεις τεράστιων οριζόντιων και εξαιρετικά λείων μαρμάρων, πάνω στα οποία πατάει ο Παρθενώνας.

Το πρώτο σημείο αυτής της τιπλής μόνωσης βρίσκεται στις στρώσεις τεράστιων οριζόντιων και εξαιρετικά λείων μαρμάρων, πάνω στα οποία πατάει ο Παρθενώνας, το δεύτερο είναι στους μεταλλικούς ελαστικούς συνδέσμους οι οποίοι συνδέουν τις πλάκες κάθε στρώματος. Στο κέντρο των ελαστικών αυτών συνδέσμων εντοπίζονται μικροί σιδηροπάσσαλοι, γύρω από τους οποίους έχει χυθεί μολύβι, που έχει την ιδιότητα να προστατεύει τον σίδηρο από τη σκουριά και να εξασθενεί με την ελαστικότητά του το όποιο κύμα, αφού μέρος της κινητικής του αυτής ενέργειας μετατρέπεται σε θερμική.

Τέλος, το τρίτο στρώμα της σεισμικής μόνωσης του Παρθενώνα, εντοπίζεται στις κολώνες του, οι οποίες δεν τοποθετήθηκαν μονοκόμματες, αφού οι αρχαίοι Έλληνες ήξεραν πως για να αντέξουν στους κραδασμούς της γης, θα έπρεπε να τοποθετηθούν σε φέτες, τέλεια.

Από Πέτρο

Από yahoo

Γιάννα στις 14 Ιουλίου 2019

Το Ψυχιατρικό Τμήμα του Στρατιωτικού Νοσοκομείου 424 στη Θεσσαλονίκη εφαρμόζει ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα θεραπείας μέσω ζώων. Πρόκειται για το μοναδικό νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη το οποίο εφαρμόζει εδώ και ένα χρόνο το εν λόγω πρόγραμμα. Αυτό γίνεται σε συνεργασία με την εθελοντική ομάδα Therapy Dogs.

Στο πρόγραμμα συμμετείχαν ομάδες αποτελούμενες κατά μέσο όρο από 20 ασθενείς. Επιπλέον συμμετέχουν δύο συνοδοί, μαζί με δύο ή τρεις σκύλους θεραπείας. Τέλος, παρευρίσκονται σε κάθε ομάδα δύο ειδικοί ψυχικής υγείας, από το προσωπικό του Τμήματος.
Θεραπεία μέσω σκύλων: 7 Συνεδρίες ήταν αρκετές για να προκύψουν συμπεράσματα
Πραγματοποιήθηκαν ανά 15 μέρες επτά συνολικά συνεδρίες και τα συμπεράσματα, τα οποία παρουσιάζονται στο 27ο Ιατρικό Συνέδριο Ενόπλων Δυνάμεων, έδειξαν πως δημιούργησε ένα κλίμα ηρεμίας και κινητοποίησε τους ασθενείς να εκδηλωθούν, να μιλήσουν περισσότερο και να εκφραστούν.
«Υπήρχε πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και κυρίως από τους ασθενείς οι οποίοι είχαν δικά τους ζώα συντροφιάς. Βέβαια υπήρχαν και κάποιοι που είχαν μία διστακτικότητα γιατί όλοι δεν είναι φιλόζωοι και δεν έχουν την άνεση με τα ζώα. Αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι ότι, όταν συζητήσαμε με τους ασθενείς για το πώς ήταν αυτή την εμπειρία, εξέφρασαν ενθουσιασμό», σημείωσε ο γενικός αρχίατρος/ ψυχίατρος και διευθυντής του Ψυχιατρικού Τμήματος Εξωνοσοκομειακής Περίθαλψης του 424 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου Εκπαίδευσης, Πέτρος Φωτιάδης.
Είμαστε πολύ περήφανοι! Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, η ομάδα μας Therapy Dogs με τους σκύλους θεραπείας, ξεκίνησε…
Gepostet von 4dogs.gram Donnerstag, 14. Juni 2018

Θεραπεία μέσω σκύλων: Η προέλευση της ιδέας για το πρόγραμμα
Η ιδέα γι’ αυτό το πρόγραμμα, όπως τονίζει ο κ Φωτιάδης, προήλθε από την βιβλιογραφική ενημέρωση για τις εναλλακτικές θεραπείες.
«Στο κέντρο μας προσπαθούμε να έχουμε και αυτή τη διάσταση περισσότερων θεραπειών για να υποστηρίξουμε τους ασθενείς μας. Είδαμε ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι γνωρίζουν το θέμα της ψυχολογικής υποστήριξης ασθενών γενικότερα με τα ζώα, όπως είναι η ομάδα Τherapy Dogs στη Θεσσαλονίκη με την οποία συνεργαστήκαμε. Και αφού υπήρξε μία μικρής διάρκειας εκπαίδευσης ήρθαν οι ειδικοί εκπαιδευτές σκύλων μαζί με τα ζώα και το το ειδικό προσωπικό του Τμήματος μέσα σε ειδικές ομάδες χρόνιων ασθενών», συμπλήρωσε ο κ. Φωτιάδης.
Το πρόγραμμα θεραπείας μέσω ζώων που εφαρμόζεται στο 424 παρουσίασε κατά τη διάρκεια του 27ου Ιατρικού Συνεδρίου Ενόπλων Δυνάμεων η υπολοχαγός ψυχολόγος στην Ψυχιατρική Κλινική του 424, Ελένη Τσαλκιτζή.

Θεραπεία μέσω σκύλων: Τα οφέλη αυτής της θεραπείας
«Η θεραπεία μέσω ζώων είναι μία καινοτόμα μέθοδος που χρησιμοποιείται πάρα πολύ στο εξωτερικό συνήθως σε άτομα με συναισθηματικές αλλά και κινητικές διαταραχές, σε άτομα με κινητικές αναπηρίες, με εγκεφαλική παράλυση και σε παιδιά με αυτισμό. Είναι μία στοχοκατευθυνόμενη παρέμβαση που έχει ως στόχο να βελτιώσει την ανθρώπινη γνωστική, συναισθηματική και κοινωνική λειτουργία. Εμείς ξεκινήσαμε το πρόγραμμα πέρσι στο Ψυχιατρικό Τμήμα Εξωνοσοκομειακής Περίθαλψης του 424 σε συνεργασία με την ομάδα τη Therapy Dogs. Οι ασθενείς στους οποίους απευθύνεται το πρόγραμμα δεν είναι μόνο στρατιωτικοί και μέλη των οικογενειών τους, αλλά και πολίτες με διάφορες ιδιότητες», τόνισε η κ. Τσαλκιτζή.
Τα πιο τρυφερά λόγια έχουν ειπωθεί από αυτούς που δεν μπορούσαν να μιλήσουν…….και οι πιο σφικτές αγκαλιές έγιναν από χέρια που δυσκολεύονται να πιάσουν…(Eλεπαπ 10/10/2018)
Gepostet von 4dogs.gr am Sonntag, 14. Oktober 2018

Όσον αφορά τα οφέλη της θεραπείας μέσω ζώων, η κ. Τσαλκιτζή δήλωσε: «Αυτό που έχει αποδειχθεί και από έρευνες και από τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες είναι ότι μειώνει τα επίπεδα νορεπινεφρίνης και επινεφρίνης που είναι οι ορμόνες του άγχους, μειώνει την πνευμονική αρτηριακή πίεση, αυξάνει την κινητικότητα, τη θέληση για ζωή σε καταθλιπτικούς ασθενείς τη διάθεση, μειώνει το αίσθημα μοναξιάς και γενικότερα συμβάλλει στην επικοινωνία και σε κοινωνικές δεξιότητες.
Χρησιμοποιείται συμπληρωματικά στην κλασική ψυχοθεραπεία. Δεν μπορεί για παράδειγμα, ένας καταθλιπτικός ασθενής, ή ασθενής με σχιζοφρένεια μόνο με τη θεραπεία μέσω ζώων να δει διαφορά. Η θεραπεία μέσω ζώων έχει καλά αποτελέσματα, όταν γίνεται συμπληρωματικά με ατομικές συνεδρίες, τις οποίες θα κάνει ο ασθενής με το ψυχοθεραπευτή.

Γιάννα στις 10 Ιουλίου 2019

H ανθρωπότητα έχει εξαλείψει το 60% των θηλαστικών, των πτηνών, των ψαριών και των ερπετών από το 1970, οδηγώντας τους εμπειρογνώμονες του κόσμου στην εξής παραδοχή: η εξόντωση της άγριας ζωή, πλέον είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης που απειλεί τον πολιτισμό.

Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι έχει αρχίσει μια έκτη μαζική εξαφάνιση, η πρώτη που προκαλείται από ένα είδος, τον Homo sapiens Η εκτίμηση αποτυπώνεται σε μεγάλη έκθεση του WWF και περιλαμβάνει συμπεράσματα από 59 επιστήμονες από όλο τον κόσμο. Η έρευνα διαπιστώνει ότι η τεράστια και αυξανόμενη κατανάλωση τροφίμων και πόρων από τον παγκόσμιο πληθυσμό καταστρέφει τον ιστό της ζωής, ο οποίος δημιουργήθηκε σε διάστημα δισεκατομμυρίων ετών. Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι έχει αρχίσει μια έκτη μαζική εξαφάνιση, η πρώτη που προκαλείται από ένα είδος, τον Homo sapiens.

Ο δείκτης Living Planet, που συντάσσεται για το WWF από τη Ζωολογική Εταιρεία του Λονδίνου, χρησιμοποιεί δεδομένα για 16.704 πληθυσμούς θηλαστικών, πουλιών, ψαριών, ερπετών και αμφιβίων, που αντιπροσωπεύουν περισσότερα από 4.000 είδη, για την παρακολούθηση της μείωσης της άγριας πανίδας. Τα στοιχεία δείχνουν πως μεταξύ του 1970 και του 2014, οι πληθυσμοί μειώθηκαν κατά μέσο όρο κατά 60%.

«Η συγκλονιστική αλήθεια είναι ότι η συντριβή της άγριας ζωής συνεχίζεται αμείωτη», λένε οι επιστήμονες σε άρθρο του Guardian ενώ ακόμα και αν η καταστροφή τερματιστεί τώρα, θα χρειαστούν 5-7 εκατομμύρια χρόνια για να ανακάμψει ο φυσικός κόσμος.

Στην τροπική σαβάνα της Βραζιλίας που ονομάζεται cerrado, μια περιοχή με μέγεθος όσο το Λονδίνο καταστρέφεται κάθε δύο μήνες Η μεγαλύτερη αιτία απώλειας άγριας πανίδας είναι η καταστροφή φυσικών οικοτόπων για τη δημιουργία γεωργικών εκτάσεων. Η θανάτωση για φαγητό σε στεριά και θάλασσα είναι η επόμενη μεγαλύτερη αιτία. Οι βιότοποι που υποφέρουν από τη μεγαλύτερη ζημιά είναι τα ποτάμια και οι λίμνες, όπου οι πληθυσμοί άγριων ζώων έχουν μειωθεί κατά 83%. Η χειρότερα πληγείσα περιοχή είναι η Νότια και Κεντρική Αμερική, που κατέγραψε μείωση 89% στους πληθυσμούς των σπονδυλωτών. Η καταστροφή αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα εξορύξεων σε δάση.

«Στην τροπική σαβάνα της Βραζιλίας που ονομάζεται cerrado, μια περιοχή με μέγεθος όσο το Λονδίνο καταστρέφεται κάθε δύο μήνες», αναφέρουν οι επιστήμονες. Ο δείκτης Living Planet έχει επικριθεί ως υπερβολικός. Ωστόσο, όλοι οι δείκτες δείχνουν κολοσσιαίες απώλειες. «Είμαστε η πρώτη γενιά που γνωρίζουμε ότι καταστρέφουμε τον πλανήτη μας» λέει η Tanya Steele, διευθύνουσα σύμβουλος του WWF «και η τελευταία που μπορεί να κάνει τίποτα γι” αυτό». Ο Marco Lambertini, γενικός διευθυντής του WWF International, δυποστηρίζει ότι το θεμελιώδες ζήτημα είναι η κατανάλωση: «Δεν μπορούμε πλέον να αγνοούμε τον αντίκτυπο των σημερινών μη βιώσιμων μοντέλων παραγωγής και των άχρηστων τρόπων ζωής».

Aπό octv.gr

Μαράκι στις 4 Ιουλίου 2019

Αρθρογράφος: Ελίνα Τσιούλη
Ψυχολόγος

Οι διατροφικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων της νευρικής ανορεξίας, της νευρογενούς βουλιμίας και της αδηφαγικής διαταραχής, είναι σοβαρές, συχνά απειλητικές για τη ζωή ψυχικές ασθένειες που σχετίζονται με υψηλό στρες, χρόνια προβλήματα υγείας και συχνά το θάνατο.

Η νευρική ανορεξία είναι μια κατάσταση στην οποία ένα άτομο υποσιτίζεται για να διατηρήσει ένα επιθυμητό σωματικό βάρος και βιώνει φόβο στην ιδέα αύξησης του σωματικού του βάρους. Η νευρογενής βουλιμία περιλαμβάνει υπερφαγία (κατανάλωση μεγάλης ποσότητας τροφής σε μικρή χρονική περίοδο) με την παράλληλη χρήση αντισταθμιστικών μεθόδων για την αποφυγή αύξησης του βάρους όπως είναι η νηστεία, η πρόκληση εμετού ή η υπερβολική άσκηση. Τέλος, τα άτομα με αδηφαγική διαταραχή επιδίδονται σε υπερφαγία αλλά χωρίς να κάνουν εμετό ή να χρησιμοποιούν άλλες μεθόδους αποφυγής αύξησης του σωματικού βάρους (π.χ υπερβολική άσκηση) μετά το επεισόδιο υπερφαγίας.

Συνήθη χαρακτηριστικά προσωπικότητας ατόμων με διατροφικές διαταραχές

Οι έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα με νευρική ανορεξία χαρακτηρίζονται από ανησυχία, πεσιμιστική σκέψη, αμφιβολία, ντροπή, βιώνουν κατάθλιψη και μοναξιά.

Τα άτομα με νευρογενή βουλιμία επίσης έχουν υπερβολική ανησυχία, πεσιμιστική σκέψη ή είναι ντροπαλά αλλά επιπλέον έχει παρατηρηθεί ότι είναι παρορμητικά, ευέξαπτα ή αποφεύγουν να εκνευρίζονται και διαρκώς έχουν την ανάγκη να ψάχνουν καινούρια και συναρπαστικά ερεθίσματα.

Τα άτομα με αδηφαγική διαταραχή είναι επίσης παρορμητικά ή ευέξαπτα, επιπλέον έχει παρατηρηθεί ότι έχουν χαμηλά επίπεδα αυτοπειθαρχίας και έχουν δυσκολία να διαχειριστούν το στρες και την πίεση ώστε να πετύχουν τους στόχους τους.

Άλλα κοινά χαρακτηριστικά των ατόμων με διατροφικές διαταραχές είναι η ανάγκη για έλεγχο, η εμμονική σκέψη, η τελειοθηρία, η συνεχής δυσαρέσκεια και η ανταγωνιστικότητα.

Σημάδια που βοηθούν στον εντοπισμό διατροφικών διαταραχών

Αποφεύγουν τροφές που συνήθως τους άρεσαν.

Τα άτομα με διατροφικές διαταραχές συχνά αποφεύγουν φαγητά και ποτά υψηλής θερμιδικής αξίας, όπως ζάχαρη, λιπαρά και υδατάνθρακες. Αρχικά, τα καταναλώνουν αραιά και καθώς η διαταραχή εξελίσσεται αναπτύσσουν συναισθήματα φόβου γι αυτές τις τροφές και προσπαθούν να τις αποφεύγουν εντελώς.

Αποφεύγουν κοινωνικές δραστηριότητες που περιλαμβάνουν φαγητό.

Τα άτομα με διατροφικές διαταραχές αντιμετωπίζουν υψηλό στρες και σοβαρή ανησυχία σε κοινωνικές δραστηριότητες που περιλαμβάνουν φαγητό γιατί δεν μπορούν να ελέγξουν ό,τι θα φάνε. Δε γνωρίζουν για παράδειγμα πώς έχει προετοιμαστεί το φαγητό, πόσο βούτυρο έχει χρησιμοποιηθεί ή πόσες θερμίδες περιλαμβάνει ένα πιάτο.

Ασκούνται υπερβολικά.

Η υπερβολική άσκηση είναι ένας δείκτης για διατροφικές διαταραχές που συχνά παραβλέπεται. Παρακάτω παρατίθενται κάποια σημάδια υπερβολικής άσκησης.

  • Πανικός και αίσθημα ανησυχίας όταν χάνουν μια μέρα άσκησης.
  • Θέσπιση μη ρεαλιστικών και ανθυγιεινών στόχων (π.χ ώρες ημερήσιας άσκησης).
  • Αγνόηση σημαδιών κούρασης και τραυματισμών.
  • Απομόνωση με σκοπό την άσκηση.
  • Ανάπτυξη τελειομανούς συμπεριφοράς για το σώμα και την άσκηση.
  • Μείωση κοινωνικών δραστηριοτήτων προκειμένου να αθληθούν.
  • Προγραμματισμός της ημερήσιας δραστηριότητας με άξονα την άσκηση.
  • Άσκηση ως προϋπόθεση για να επιτρέψουν στον εαυτό τους να καταναλώσουν θερμίδες μετά.
    Υπολογίζουν τις θερμίδες και εμμονικά ζυγίζονται.

    Τα άτομα που υποφέρουν από διατροφικές διαταραχές ζυγίζονται επανειλημμένα και συχνά σκέφτονται το επόμενο γεύμα τους, πόσες θερμίδες πρέπει να περιλαμβάνει, πόσο “παχυντικό” ή “διατητικό” μπορεί να είναι.

    Μαγειρεύουν λεπτομερώς για τους άλλους.

    Συχνά, άτομα με διατροφικές διαταραχές έχουν την ανάγκη να μαγειρεύουν μεγάλα γεύματα για άλλους ανθρώπους χωρίς όμως να τους συνοδεύουν στο φαγητό. Έχουν αποκτήσει μια εμμονή με την τροφή και μπορεί να συλλέγουν βιβλία μαγειρικής και συνταγές χωρίς ωστόσο οι ίδιοι να καταναλώνουν πολλές θερμίδες κατά τη διάρκεια της ημέρας.

    Πίνουν περισσότερο για να γεμίσουν το στομάχι τους με υγρά.

    Είναι τυπικό για άτομα με διατροφικές διαταραχές να καταναλώνουν πολλά ολιγοθερμιδικά ποτά ώστε να γεμίσουν το στομάχι τους και να μη νιώθουν πεινασμένοι. Μπορεί να φτάσουν στο σημείο να αντικαταστήσουν ένα ολόκληρο γεύμα με ένα ποτό.

    Έχουν περίεργες τελετουργίες στο φαγητό.

    Άτομα με διατροφικές διαταραχές μπορεί να κόβουν το φαγητό τους σε πολύ μικρά κομματάκια ή να κανονίζουν να φάνε το φαγητό τους με συγκεκριμένη σειρά. Αυτές οι συνήθειες είναι ένας τρόπος να μη φάνε πολύ ή ένα σημάδι ψυχαναγκαστικής καταναγκαστικής διαταραχής που συχνά είναι παράγωγη διαταραχή σε άτομα με διατροφικές διαταραχές.

    Κάνουν αρνητικά σχόλια για το σώμα τους.

    Άτομα με διατροφικές διαταραχές συχνά γίνονται εμμονικά με την εικόνα του σώματός τους, το βάρος τους και την εμφάνισή τους. Μπορεί να περάσουν ώρες κοιτάζοντας τον εαυτό τους στον καθρέφτη, μετρώντας και υπολογίζοντας κάθε λεπτομέρεια του σώματός τους.

    Η εικόνα του σώματος παίζει κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη και διατήρηση μιας διατροφικής διαταραχής. Στην πραγματικότητα, έχει διαπιστωθεί ότι η θετική εικόνα σώματος είναι ένας προστατευτικός παράγοντας και μειώνει την ευαλωτότητα για ένα άτομο να αναπτύξει διατροφική διαταραχή. Η δίαιτα και η φτωχή εικόνα σώματος είναι κύριοι παράγοντες για την ανάπτυξη διατροφικών διαταραχών.

    Επιπλέον, η εστίαση των ΜΜΕ στο σχήμα του σώματος και την εμφάνιση προκαλεί ανησυχία και αμφιβολία σε πολλούς ανθρώπους. Τα ΜΜΕ μπορούν να επηρεάσουν τα άτομα μέσω της διάδοσης προτύπων και συνακολούθως να επηρεάσουν τις διατροφικές συνήθειες. Σε έναν κόσμο όπου επικρατεί το photoshop, οι άνθρωποι είναι εκτεθιμένοι σε ανέφικτα και μη υπαρκτά σωματικά χαρακτηριστικά. Άτομα ευάλωτα, με τελειοθηρία, που δεν έχουν την αίσθηση του ανήκειν ή έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να επηρεαστούν αρνητικά από τα προβεβλημένα πρότυπα και να αναπτύξουν διατροφική διαταραχή.

    Η θεραπεία εστιάζει στην αναγνώριση των υποκείμενων χαρακτηριστικών προσωπικότητας, των συμπεριφορών και στην ανάπτυξη δεξιοτήτων διαχείρισης για την αποφυγή της αρνητικής σκέψης και της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς.

Βιβλιογραφία

Reel, J.J. (2013) Eating disorders: An encyclopedia of causes, treatment, and prevention. ABC-CLIO: Santa Barbara, CA.

Tyrka AR, Waldron I, Graber JA, Brooks-Gunn J. (2002). Prospective predictors of the onset of anorexic and bulimic syndromes. Int J Eat Disord. 32(3):282-290.

 

Πηγή : https://www.psychology.gr

 

Γιάννα στις 5 Ιουνίου 2019

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του χαρίζεις αγκαλιές και χάδια και να τον φροντίζεις. Για να ξέρει τι επιτρέπεται στους άλλους , όχι λιγότερα, και σε αυτούς να δίνει τα πιο πολλά, τα πιο ιδιαίτερα και τα πιο ξεχωριστά.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του προσφέρεις ταξίδια, από αυτά που κάνεις με κλειστά μάτια. Να τον αφήνεις να ταξιδεύει με όλες του τις αισθήσεις. Να μυρίζει μυρωδιές, να γεύεται γεύσεις, να βλέπει εικόνες, να αγγίζει σώματα και να ακούει μελωδίες που κανείς δεν μύρισε, δεν γεύτηκε, δεν είδε, δεν άγγιξε και δεν άκουσε… γιατί είναι ο μόνος που κατάφερε να ταξιδέψει ως εκεί.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον σκορπίζεις στα χθες και τα αύριο. Να τον αφήνεις να απολαμβάνει το τώρα. Μην δίνεις χώρο σε κανένα νοσταλγικό παρελθόν και σε κανένα φοβισμένο μέλλον. Να τον αγαπάς για το «εδώ» του και το «τώρα».

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του δίνεις ευκαιρίες και ανάσες . Ευκαιρίες ακατόρθωτες για τους άλλους και ανάσες βαθιές, κοφτές, της έκπληξης και του θάρρους.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να τον αφήνεις να παίζει σε γειτονιές με άλλα παιδιά και αν δεν βρίσκεις παιδιά να ψάχνεις να του βρεις για νέες γειτονιές .

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του επιτρέπεις να ονειρεύεται και όταν τα όνειρα του παύουν να έχουν χρώμα να του αλλάζεις βλέμματα και όψεις.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον χαραμίζεις σε αγκαλιές που είναι αλλού από το «εκεί» του. Ευκαιριακές και επιφανειακές αγκαλιές να μην του προσφέρεις.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του μαθαίνεις συναισθήματα. Να ξέρει τι είναι πόνος, τι είναι γέλιο, τι είναι ερωτάς και δάκρυ. Και να μάθαίνει να επιλέγει από μόνος του τι θέλει και για τι ψάχνει.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον κουράζεις στις σκέψεις και τα ενδεχόμενα. Να του χαρίζεις αυθόρμητες στιγμές χωρίς δεύτερες και τρίτες σκέψεις.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην του σβήνεις τα σημάδια, τις πληγές και τις ρυτίδες. Γιατί αυτά είναι οι αναμνήσεις που έζησε, οι χαρές και τα πάθη που ένιωσε, οι άνθρωποι που συνάντησε. Όλα αυτά τον έφεραν στο «σήμερα» του. Μην του τα σβήνεις.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην του κρατάς μυστικά. Μοιράσου μαζί του την δική σου «αλήθεια». Να του λες τους φόβους σου, τις σκέψεις σου, τους στόχους σου, όλα όσα η καρδιά θα ακούσει και θα σε πάει εκεί που θες.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον βολεύεις σε στριμωγμένες γωνιές και σε καλούπια. Να τον περπατείς σε αλάνες και σε δρόμους που ο αέρας είναι καθαρός και οι άνθρωποι αλητεύουν κάτω από αστέρια και ήλιους.

Να αγαπάς τον εαυτό σου, να του το λες κάθε μέρα πόσο πολύ τον αγαπάς. Να τα ακούει, να το θυμάται για να μπορείς και εσύ να θυμάσαι πως αν δεν αγαπήσεις εσύ τον εαυτό σου, κανένας δε θα βρεθεί να το κάνει για εσένα.

Aπο maroverli.com

Γιάννα στις 5 Ιουνίου 2019

Ανάμεσα σε πιέσεις, απογοητεύσεις, υποχρεώσεις, συμβιβασμούς και συνεχείς εκκρεμότητες εσύ πόσο και πώς προστατεύεις τον εαυτό σου; Στη σύγχρονη εποχή των ταχυτήτων, των πολλαπλών ρόλων και των οικονομικών απαιτήσεων, η διασφάλιση μιας εσωτερικής ισορροπίας μοιάζει πιο δύσκολη από ποτέ. Ο ψυχισμός ακροβατεί ανάμεσα στην πίεση και την επιθυμία που παραμερίζεται εν τέλει.

Συνήθως, υπερεκτιμούμε τις δυνάμεις μας και θεωρούμε πως αντέχουμε. Παρατείνουμε, αναβάλλουμε, σιωπούμε. Σε έναν καταπιεσμένο και υπ’ ατμόν εαυτό, όμως, όλα είναι έκρυθμα και απρόβλεπτα….

Τα όρια του καθενός μας καταπατούνται συχνά και απερίσκεπτα. Προτιμούμε να ζορίσουμε λίγο ακόμα τον εαυτό μας προκειμένου να φτάσουμε έναν στόχο, να διεκπεραιώσουμε κάτι ή να διευκολύνουμε μια κατάσταση. Και το «λίγο ακόμα» παίρνει πολύ…! Σχεδόν «συνηθίζουμε» να είμαστε πιεσμένοι, αγχωμένοι, απελπισμένοι. Υπομένουμε, γιατί θεωρούμε ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή. Κι όλο και αλλοτριωνόμαστε, κι όλο κι αλλοιωνόμαστε ψυχικά και συναισθηματικά.

Κι έρχεται μια μέρα που συνειδητοποιείς ότι ζεις μια ζωή που στην ουσία δεν επιθυμείς.

Τόσες θυσίες, τόσες αυτοθυσίες, τόσες προτεραιότητες και τόσες ιεραρχήσεις που σε έκαναν να ξεχάσεις την ουσία σου. Ποιος είσαι; Τι θέλεις; Τι λαχταράς; Πού θες να φτάσεις; Ξέχασες να σκέφτεσαι τον εαυτό σου, την αυθυπαρξία σου, την αυτοαξία σου, τις ανάγκες σου και τις εκφάνσεις σου. Δεν είναι αθέμιτο, ούτε κατακριτέο να ακούς τον εαυτό σου και να πράττεις ανάλογα. Τι κάνεις όταν δυσανασχετείς; Όταν διαφωνείς; Όταν «λιμνάζεις»; Αντιδράς; Αντιστέκεσαι; Αναθεωρείς; Ή μήπως σιωπαίνεις; Μήπως στωικά υπομένεις;

Η αυτοπροστασία ως έννοια είναι παρεξηγημένη. Δεν θα πρέπει να συγχέεται ούτε με τον εγωισμό, ούτε με την έπαρση, αλλά ούτε με την «αναισθησία». Η αυτοπροστασία είναι μέρος της αυτογνωσίας και βασίζεται στον αυτοσεβασμό! Σέβεσαι την ίδια σου την ύπαρξη ως ολότητα; Την προασπίζεσαι; Την «ακούς»; Τολμάς να κάνεις τις ανατροπές που έχεις τόσο ανάγκη; Τολμάς να πας κόντρα στους φόβους και στα άγχη της ρουτίνας σου; Έρχεσαι σε ρήξη με τη «βολή» σου;

Η αυτοπροστασία έχει να κάνει κυρίως με τις επιλογές σου, με τον τρόπο που διαχειρίζεσαι μη υγιείς ανθρώπινες σχέσεις και καταστάσεις, με τις «εκτονώσεις» που επιτρέπεις στον εαυτό σου, με τις αλήθειες που λες, με τις αλλαγές που επιδιώκεις, με τα όριά σου που σέβεσαι, με τα «όχι» που θες να πεις, με την ισορροπία που πασχίζεις να εδραιώσεις μέσα σου ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει γύρω σου. Δεν θέλει κόπο η όλη διαδικασία, αρκεί να είναι ξεκάθαρο μέσα σου τι είναι σημαντικό για σένα και τι όχι… και τι κάνεις για αυτό!

Πολλές φορές μόνοι μας, άθελά μας υπονομεύουμε την ψυχική μας ισορροπία. Μένουμε σε εργασίες που μας καταρρακώνουν, σε δεσμούς που μας δυστυχούν, σε συνθήκες που δεν μας εκφράζουν, σε καταστάσεις που μας ασφυκτιούν. Εγκλωβιζόμαστε, καταπιεζόμαστε, «βουλιάζουμε», αλλά παρόλα αυτά σιωπή… αδράνεια… παθητικότητα…! Ακόμα κι αν η ανοχή μας και η παραμονή μας σε ένα συναισθηματικό καθεστώς μη ικανοποίησης είναι προϊόν συνεχούς εκλογίκευσης και συγκατάβασης προς κάποιες κοινωνικές νόρμες, ο ψυχισμός παρόλα αυτά θα έρθει η στιγμή που θα επαναστατήσει! Οτιδήποτε αντιβαίνει τη σταθερότητα, την ηρεμία και την ισορροπία της ψυχής έχει συνέπειες…

Δεν μπορείς να κρυφτείς από έναν εαυτό απογοητευμένο, αποπροσανατολισμένο και «μπουκωμένο». Πολλές φορές και οργισμένο, εξαγριωμένο. Καμία μορφή αδιάλειπτης καταπίεσης δεν γίνεται δεκτή από το «ψυχικό κέντρο» μας. Κανένα άλλοθι, καμία δικαιολογία δεν θα κρατήσουν για πάντα το μυαλό μας σε πλάνη και αμφιβολία. Οι συνειδητοποιήσεις θα γίνουν. Οι αφυπνίσεις θα έρθουν αργά ή γρήγορα. Το ζήτημα τότε θα είναι πόσο χρόνο έχασες και πόσες πληγές μετράς…!

_______________________

   Πηγή: rodiaki.gr

Γιάννα στις 12 Μαΐου 2019

Η συμπόνια είναι η ικανότητα να καταλαβαίνουμε τα συναισθήματα κάποιου και να του στεκόμαστε. Η ενσυναίσθηση πάει ένα βήμα παρακάτω. Ο ενσυναισθητικός δεν αναγνωρίζει μόνο τα συναισθήματα των άλλων, αλλά τα νιώθει σαν να είναι δικά του. Πολύ συχνά, οι άνθρωποι με αρκετά ανεπτυγμένη την ενσυναίσθηση απορροφούν μεγάλο μέρος του πόνου των γύρω τους. Αυτό τους μουδιάζει συναισθηματικά, αλλά και μπλοκάρει την ικανότητά τους να λειτουργούν επαρκώς στην καθημερινότητά τους.

Αν έχετε ποτέ βρεθεί στον ίδιο χώρο με ένα αρνητικό άτομο, τότε θα γνωρίζετε πόσο εμφανή είναι τα συναισθήματά του και πόσο έντονα μπορεί να τα νιώσετε. Είναι σαν να σας τραβά προς τα κάτω μαζί σας και δεν μπορείτε να αντιδράσετε.

Το να γνωρίζετε να αμύνεστε από μια τόσο τοξική ενέργεια αποτελεί ένα απαραίτητο εργαλείο για τη ζωή σας, επειδή η συναισθηματική σας κατάσταση επηρεάζει, φυσικά, όλες τις άλλες εκφάνσεις της ζωής σας, την πνευματική και σωματική. Παρακάτω προτείνονται πέντε αποτελεσματικοί τρόποι για να μην απορροφάτε την αρνητικότητα των άλλων ανθρώπων:

Πώς να σταματήσετε να απορροφάτε την αρνητική ενέργεια των άλλων

1. Δεν χρειάζεται να ικανοποιείτε τους πάντες

Αν κάποιος κάνει παράπονα για εσάς, άσχημα σχόλια ή μιλά υποτιμητικά για το άτομό σας, μην το παίρνετε προσωπικά και μην προσπαθείτε συνεχώς να τον κάνετε να σας συμπαθήσει. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να βυθιστείτε ακόμα περισσότερο στη δική του αρνητικότητα και να νιώσετε εξαρτημένοι από τη δική του γνώμη.

Μην είστε αυστηροί με τον εαυτό σας· συνειδητοποιήστε ότι δεν πρόκειται πάντα στη ζωή να μας συμπαθούν όλοι! Κι αυτό, διότι όλοι έχουμε διαφορετικά γούστα, αντιπάθειες, προσωπικότητες και ιδιοτροπίες, στοιχεία που δημιουργούν μια διαφορετική συνολική εμπειρία για τον καθένα. Δείξτε πρώτα αγάπη στον εαυτό σας και αυτό θα λειτουργήσει ως ασπίδα απέναντι στις αρνητικές απόψεις των άλλων.

2. Μάθετε πότε να λέτε «ΟΧΙ»

Αν είχατε έναν επισκέπτη στο σπίτι σας, θα τον αφήνατε να φέρει μέσα όλο το χώμα από τον κήπο σας με τα παπούτσια του ή θα του ζητούσατε να τα σκουπίσει στο χαλάκι, πριν εισέλθει στον προσωπικό σας χώρο; Και τι θα κάνατε, αν εσείς τον καλούσατε για δείπνο μία φορά, αλλά εκείνος συνέχιζε να αυτοπροσκαλείται για όλο τον υπόλοιπο μήνα; Κι αν μάλιστα, επέμενε να κοιμηθεί στον καναπέ σας; Και όλα αυτά χωρίς πρόσκληση;

Η γενναιοδωρία και η δοτικότητα είναι υπέροχα στοιχεία χαρακτήρα, αλλά υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χρειάζεται να ορίσετε. Δεν μπορείτε να αφήνετε κάποιον να εκμεταλλεύεται συναισθηματικά αυτά τα στοιχεία σας. Θέστε όρια και μείνετε πιστοί σε αυτά! Το σώμα, ο χώρος και ο προσωπικός σας χρόνος είναι ιερά για τη ζωή σας, οπότε προσέξτε σε ποιον δίνετε πρόσβαση σε όλα αυτά. Δεν είναι καθόλου κακό να λέμε «όχι» κάποιες φορές.

3. Μην τρέφετε άλλο το τέρας

Υπάρχουν κάποιες παρασιτικές, τοξικές προσωπικότητες που κυριολεκτικά τρέφονται από την προσοχή και την τρυφερότητά σας και το κάνουν μέχρι να σας αφήσουν άδειους. Μπορεί στην αρχή να πιστεύετε ότι αξίζει να επενδύσετε σε αυτούς τους ανθρώπους, αλλά στο τέλος, θα μείνετε άδειοι από ενέργεια και με πολλά άλυτα προβλήματα. Η δίψα τους για αγάπη ποτέ δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί, αν είναι αποφασισμένοι να παριστάνουν για πάντα το θύμα.

Μπορείτε να προσφέρετε στήριξη σε όσους τη χρειάζονται, να ακούσετε έναν προβληματισμένο φίλο ή ακόμα και άγνωστο, αλλά να προσέξετε το σημείο που οι προσπάθειές σας αρχίζουν να γίνονται υπερβολικές, όπως και τα δικά τους αιτήματα. Όσο πιο πολύ προσοχή δώσετε στα προβλήματά τους, τόσο λιγότερες λύσεις θα υπάρξουν.

Δεν είναι δική σας ευθύνη να προσπαθείτε να διορθώνετε τα προβλήματα των άλλων, ειδικά εκείνων που θέλουν να παραμείνουν άλυτα. Αυτό που περισσότερο θέλουν είναι να τους λυπηθείτε. Και δεν είναι καθόλου κακό σε τέτοιες περιπτώσεις να αρνείστε να συμμετέχετε στο δράμα κάποιου άλλου.

4. Επιστρέψτε στη φύση

Ορισμένες φορές, χρειάζεστε μια ανάσα από όλους. Οι χαοτικές τους ενέργειες μπορεί να είναι δύσκολο να αποφευχθούν, οπότε εκμεταλλευτείτε το σαββατοκύριακο, ένα χαλαρό απόγευμα ή ακόμα και λίγες ώρες για να μείνετε κάπου μόνοι με τον εαυτό σας και να ηρεμήσετε.

Προτιμήστε τη φύση και αφήστε τους ήχους της να αντικαταστήσουν τη φλυαρία της καθημερινότητας. Προσέξτε την απλότητα του φυσικού κόσμου και την αρμονία ανάμεσα σε όλα τα στοιχεία. Αναπνεύστε βαθιά και διαλογιστείτε. Θα νιώσετε αναζωογονημένοι και λιγότερο ευάλωτοι στην αρνητικότητα των άλλων.

5. Θυμηθείτε ποιος είναι υπεύθυνος για εσάς

Εσείς είστε οι μόνοι υπεύθυνοι για το πώς νιώθετε. Είστε 100% υπεύθυνοι για το σε ποιον επιτρέπετε να επηρεάσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας και αν κάποια πλευρά της ζωής σας δεν βρίσκεται σε ισορροπία, εσείς έχετε την ικανότητα να το διορθώσετε.

Η δική σας αντίληψη για τον εαυτό σας είναι πιο ισχυρή από οποιουδήποτε άλλου, εκτός αν έχετε επιλέξει να παραχωρήσετε αυτή τη δύναμη στην αποδοχή τους. Και μόλις καταφέρετε να το αναγνωρίσετε αυτό, θα βρείτε και τη δύναμη να απομακρυνθείτε και να εμποδίσετε την αρνητικότητα των άλλων να σας επηρεάζει.

Γιάννα στις 12 Μαΐου 2019

Τι μας κρατά πίσω από το να κάνουμε τη ζωή που πραγματικά θέλουμε; Ένα από τα πιο συχνά και καταστροφικά χαρακτηριστικά που σας απομακρύνουν από αυτό είναι η υπερανάλυση. Υπεραναλύουμε κάθε μικρό πρόβλημα, μέχρι τελικά αυτό να γίνει μεγαλύτερο και τρομακτικότερο, απ’ ό,τι πραγματικά είναι. Τείνουμε μάλιστα να υπεραναλύουμε θετικά πράγματα, μέχρι τελικά αυτά να μη δείχνουν τόσο θετικά πια. Ή υπεραναλύουμε και επεξηγούμε τόσο τα πράγματα που τελικά η ευτυχία που θα απολαμβάναμε από κάτι, εξαφανίζεται στο λεπτό.

Βέβαια, το να σκεφτόμαστε διεξοδικά για κάποια θέματα είναι ένα χρησιμότατο εργαλείο. Αλλά η ακραία εκδοχή μπορεί να αδρανοποιήσει απόλυτα κάποια άτομα και να είναι αυτά τα ίδια που θα σαμποτάρουν ό,τι καλό συμβαίνει στη ζωή τους.

12 συνήθειες για να περιορίσουμε την υπερανάλυση

1. Τοποθετήστε τα πράγματα σε μια ευρύτερη οπτική

Μη πέφτετε στη παγίδα του να υπεραναλύετε τα μικρά και ασήμαντα πράγματα. Αναρωτηθείτε: Θα έχει σημασία αυτό σε 5 χρόνια από τώρα; Ή ακόμα και σε 5 εβδομάδες; Καλύτερα λοιπόν, να εστιάσετε το χρόνο και την ενέργειά σας σε κάτι που όντως έχει μεγαλύτερη βαρύτητα.

2. Θέστε βραχύχρονα όρια για αποφάσεις

Αν δεν έχετε όριο χρόνου, τότε θα κλωθωγυρνάτε συνέχεια στο νου σας σκέψεις και αμφιβολίες. Γι’ αυτό, μάθετε να παίρνετε τις αποφάσεις σας, βάζοντας προθεσμίες και να περνάτε άμεσα στη δράση.

3. Μη φορτώνετε τις μέρες σας με στρες και υπερβολικές σκέψεις

Σίγουρα δεν μπορούμε να αποφύγουμε εντελώς το στρες και τη σύγχυση. Αλλά μπορούμε να τα περιορίσουμε, ξεκινώντας σωστά τη μέρα μας. Αν, όσο βρίσκεστε στο λεωφορείο, σκέφτεστε όλα τα αρνητικά και στρεσογόνα στοιχεία της ζωής σας, τότε μάλλον η μέρα σας δεν θα πάει καλά. Προσπαθήστε να είστε λιγότερο απαισιόδοξοι. Διαβάστε για παράδειγμα κάτι ευχάριστο και ανεβαστικό, όσο πίνετε τον καφέ σας, ασκηθείτε και ύστερα πάρτε τις σημαντικές αποφάσεις της ημέρας.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας αφοσιωθείτε σε μια δραστηριότητα τη φορά και κάντε συχνά μικρά διαλείμματα ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Τέλος, μη συσσωρεύετε στο μυαλό σας πολλές πληροφορίες, ειδικά αν είστε φανατικοί της τεχνολογίας και των social media. Γιατί αυτό εντείνει την τάση υπερανάλυσης.

4. Ρίξτε τη βαρύτητα στη δράση

Αν αναλαμβάνετε ευκολότερα δράση καθημερινά, τότε θα αναβάλλετε λιγότερο λόγω υπερανάλυσης. Οι προθεσμίες και η τόνωση στην αρχή της ημέρας είναι από τα χρησιμότερα εργαλεία γι’ αυτό. Τα μικρά βήματα είναι επίσης μια ακόμα συνήθεια που έχει λειτουργήσει στη δική μου περίπτωση. Και λειτουργεί επειδή με αυτό τον τρόπο δεν τρομάζουμε από τον όγκο των πραγμάτων που έχουμε να κάνουμε.

5. Συνειδητοποιήστε ότι δεν μπορείτε να ελέγξετε τα πάντα

Το να σκέφτεστε κάτι 50 φορές, δεν θα σας βοηθήσει να το ελέγξετε κιόλας. Ούτε θα σας βοηθήσει να προβλέψετε κάθε πιθανή κατάληξη ή κάθε λάθος που θα γίνει στην πορεία. Αυτά τα πράγματα είναι μέρος της ζωής μας. Όλοι όσους θαυμάζετε και αποτελούν πηγή έμπνευσης για εσάς, έχουν αποτύχει σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Έχουν κάνει και αυτοί λάθη, τα οποία όμως έχουν αντιληφθεί ως πολύτιμα εργαλεία μάθησης.

Γι’ αυτό δεν χρειάζεται να πασχίζετε να ελέγχετε τα πάντα, αφού ποτέ δεν θα μπορέσετε να δείτε όλα τα πιθανά σενάρια εκ των προτέρων. Βέβαια, στην πράξη, καταλαβαίνω, πως είναι δύσκολο, οπότε κάντε το σε μικρές δόσεις.

6. Σταματήστε να σκέφτεστε κάτι, όταν γνωρίζετε ότι δεν μπορείτε να το κάνετε με ψυχραιμία.

Ορισμένες φορές, όταν πεινάω ή όταν είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι, προσπαθώντας να αποκοιμηθώ, αρνητικές σκέψεις ξεφυτρώνουν στο νου μου και με απασχολούν. Στο παρελθόν, αυτό μου έκανε μόνο κακό. Τώρα, έχω βελτιωθεί στο να τις αντιλαμβάνομαι στην αρχή τους και λέω στον εαυτό μου ότι δεν είναι καθόλου κατάλληλη στιγμή για να σκεφτεί κάτι τέτοιο. Γνωρίζω ότι σε τέτοιες συνθήκες, συνήθως είμαι ευάλωτος στο αρνητικό. Έτσι, προτιμώ να επαναφέρω τα ζητήματα, αφού έχω φάει ή το πρωί μετά από αρκετές ώρες ύπνου. Και αν τελικά αποδειχθεί σοβαρό το ζήτημα, τότε θα μπορέσω να το αντιμετωπίσω σωστά και με πιο δημιουργικό και λογικό τρόπο.

7. Μη χάνεστε μέσα σε αόριστους φόβους

Μια άλλη παγίδα υπερανάλυσης, στην οποία έχω πέσει και εγώ πολλές φορές, είναι οι αόριστοι φόβοι για μια κατάσταση. Τα σενάρια στο κεφάλι μας γίνονται τρομακτικά για το τι θα μπορούσε να συμβεί. Κι έτσι έμαθα να ρωτάω τον εαυτό μου: Ποιο είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί; Και όταν το συγκεκριμενοποιούσα, έπαιρνα λίγα λεπτά μόνο για να σκεφτώ τι θα έκανα, αν αυτό το εξαιρετικά απίθανο γεγονός συνέβαινε. Κατέληξα ότι το χειρότερο που ρεαλιστικά θα μπορούσε να συμβεί, δεν είναι τόσο τρομακτικό, όσο νόμιζα. Η αποσαφήνιση αυτή συνήθως χρειάζεται λίγα λεπτά στο νου μας και ελάχιστη ενέργεια, ώστε να αποφύγετε τον παράλογο φόβο.

8. Γυμναστείτε

Αυτό μπορεί να σας ακούγεται λίγο περίεργο. Αλλά η άσκηση μπορεί πραγματικά να βοηθήσει σε περιπτώσεις έντασης και έντονων ανησυχιών. Συνήθως νιώθω πιο αποφασιστικός και όταν υπερανέλυα τα πάντα, αποτελούσε μια χρήσιμη μέθοδος «αποσυμπίεσης» του εγκεφάλου μου.

9. Κοιμηθείτε επαρκώς (ποιοτικός ύπνος).

Γιατί όταν δεν έχετε κοιμηθεί αρκετά, γίνεστε πιο ευάλωτοι. Ευάλωτοι σε υπερβολικές ανησυχίες και απαισιοδοξία. Δεν σκέφτεστε καθαρά και αυτό ενέχει την υπερανάλυση.

Κάποια tips περιλαμβάνουν:

• Ωτοασπίδες, αν ξυπνάτε εύκολα από τους ήχους της πόλης.

• Διατηρήστε δροσερό το υπνοδωμάτιό σας. θα βλέπετε λιγότερους εφιάλτες.

• Μην πιέζεστε να αποκοιμηθείτε. Αν δεν νιώθετε νυσταγμένοι, μην αναγκάζεστε να ξαπλώσετε. Είναι καλύτερο να μείνετε στον καναπέ, διαβάζοντας ένα βιβλίο για 20-30 λεπτά.

10. Ζήστε στο παρόν

Τρεις τρόποι που συνήθως χρησιμοποιώ για να επανασυνδεθώ με το παρόν είναι:

• Επιβραδύνετε: σε ό,τι και αν κάνετε τη δεδομένη στιγμή. Κινηθείτε πιο αργά, μιλήστε πιο ήρεμα. Με αυτό τον τρόπο, αποκτάτε μεγαλύτερη επίγνωση της στιγμής.

• Πείτε στον εαυτό σας: Τώρα είμαι… συχνά λέω στον εαυτό μου: Τώρα είμαι ο Χ. Και ο Χ βουρτσίζει τα δόντια του. Περπατά στο δάσος. Ή πλένει τα πιάτα. Υπενθυμίζετε έτσι στον εαυτό σας ότι είστε στο εδώ και τώρα και δεν αφήνετε το νου σας να περιπλανηθεί σε άλλα ζητήματα.

• Διακοπή και επανασύνδεση. Αν νιώθετε ότι η υπερανάλυση σας έχει παρασύρει, διακόψτε άμεσα τη σκέψη σας. φωνάξτε: Στοπ! Και ύστερα επανασυνδεθείτε στο τώρα. Επικεντρωθείτε στις αισθήσεις σας.

11. Περάστε χρόνο με άτομα που δεν υπεραναλύουν

Το κοινωνικό σας περιβάλλον παίζει έναν κεντρικό ρόλο και σε αυτό. Όχι μόνο οι άνθρωποι και οι παρέες, αλλά ο,τι διαβάζετε, ακούτε και παρακολουθείτε. Ταινίες, βιβλία, blogs, τηλεόραση, μουσική. Οπότε σκεφτείτε αν αποτελούν πηγές που ενθαρρύνουν και δημιουργούν συνθήκες υπερανάλυσης. Αν ναι, καλύτερα να απομακρυνθείτε. Αντιθέτως, βρείτε τρόπους να περνάτε χρόνο με άτομα που έχουν θετική επίδραση στις σκέψεις σας και θα σας βοηθήσουν να αντιστρέψετε τη συνήθεια της υπερανάλυσης.

12. Συνειδητοποιήστε το πρόβλημα

Αλλά κυρίως εστιάστε συνειδητά στην πρόκληση για να σπάσετε αυτό τον κύκλο υπερανάλυσης. Πρέπει όμως να γνωρίζετε ότι χρειάζεται μέσα στη μέρα σας να έχετε κάποια στοιχεία υπενθύμισης, για να σας βοηθήσουν. Και μπορείτε να τα δημιουργήσετε μόνοι σας.

Μπορείτε για παράδειγμα να αφήνετε μικρά σημειώματα μέσα στο σπίτι ή στο γραφείο σας που να έχουν μικρά μηνύματα για εσάς, όπως: «Μήπως το παρακάνεις λίγο με τη σκέψη σου;» ή «Μάλλον τα έμπλεξες περισσότερο απ’ ότι θα έπρεπε».

Από enallaktiki drasi

Γιάννα στις 5 Μαΐου 2019

«Bella Ciao»: O αντιφαστικός ύμνος που τραγουδάνε ακόμη και στα μπαρ

Ενα παραδοσιακό τραγούδι - που έγινε σύμβολο αντίστασης γυναικών, που πέρασε στα χείλη ανταρτών, που τραγουδήθηκε στα γήπεδα παραλλαγμένο, χορεύτηκε στα μπαρ παραλιακών μαγαζιών και τώρα γίνεται υπόκρουση προεκλογικών αγώνων

 

«Αντίο, όμορφη!

Ενα πρωί ξύπνησα

Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
ένα πρωί ξύπνησα και βρήκα τον εισβολέα.

Ω! αντάρτη πάρε με μακριά
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
ω! αντάρτη πάρε με μακριά γιατί αισθάνομαι ότι θα πεθάνω
Και αν πεθάνω σαν αντάρτης
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
και αν πεθάνω σαν αντάρτης, εσύ πρέπει να με θάψεις
Να με θάψεις εκεί, στο βουνό
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
να με θάψεις εκεί στο βουνό
κάτω από τη σκιά ενός υπέροχου λουλουδιού
Και οι άνθρωποι που θα περνούν
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
και οι άνθρωποι που θα περνούν
θα λένε «ω! τι όμορφο λουλούδι!»
Αυτό εδώ είναι το λουλούδι του αντάρτη
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
αυτό εδώ είναι το λουλούδι του αντάρτη
που πέθανε για τη λευτεριά μας»

Το ακούσαμε σε πρόσφατες προεκλογικές εκδηλώσεις τόσο της Φώφης Γεννηματά όσο και του Αλέξη Τσίπρα. Το ακούμε στο εξωτερικό ως μουσική υπόκρουση σε εκδηλώσεις μιας μεγάλης γκάμας κομμάτων, το ακούμε και στα μπαρ - το «Bella Ciao», ο αντιφασιστικός ύμνος των ιταλών παρτιζάνων, έχει φθάσει σήμερα να χρησιμοποιείται ακόμα και από λαϊκιστικά και ξενοφοβικά κόμματα. Η μελωδία του γνωστή και ξεσηκωτική έρχεται από τις αρχές του 20ού αιώνα και ίσως και παλαιότερα. Ενα παραδοσιακό τραγούδι - που έγινε σύμβολο αντίστασης γυναικών, που πέρασε στα χείλη ανταρτών, που τραγουδήθηκε στα γήπεδα παραλλαγμένο, χορεύτηκε στα μπαρ παραλιακών μαγαζιών και τώρα γίνεται υπόκρουση προεκλογικών αγώνων. Τι έχουν πάθει όλοι και τραγουδάνε το «Bella Ciao»;

Θα μας βοηθήσει ο Φάουστο Τζιοβανάρντι, ιταλός μηχανικός που βρέθηκε το καλοκαίρι του 2006 ως τουρίστας στο Παρίσι. Μπαίνοντας σε δισκοπωλείο του Καρτιέ Λατέν είδε ένα CD με τίτλο «Κλέζμερ – εβραϊκή μουσική» - ήταν 20 κομμάτια παιγμένα από διάφορες ορχήστρες. Επειτα από λίγες εβδομάδες το άκουγε μέσα στο αυτοκίνητό του και ξαφνικά συνειδητοποίησε πως ήταν η μουσική του πασίγνωστου «Bella Ciao», γνωστού ως το τραγούδι των ιταλών παρτιζάνων. Εψαξε τα στοιχεία: «Κόιλεν» έγραφε. «Από τον Μίσκα Ζιγκανόφ, 1919».

Ας πάμε στις αρχές του 20ού αιώνα, τότε που στην Οδησσό η εβραϊκή κοινότητα ακολουθούσε τη μουσική παράδοση κλέζμερ. Ο καθηγητής Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας Μάρτιν Σβαρτζ θεωρεί πως η μελωδία του Κόιλεν έχει ξεκάθαρα ρωσικό ήχο και μάλλον πρέπει να ήταν ένα παραδοσιακό «γίντις» τραγούδι. Στη Βρετανική Βιβλιοθήκη ο Μίσκα Ζιγκανόφ αναφέρεται ως Εβραίος από την Ανατολική Ευρώπη, πιθανώς τη Ρωσία, και το τραγούδι του Κόιλεν ως η εκδοχή του τραγουδιού των Ασκενάζι «Dus Zekele Koilen» (ένα σακί με κάρβουνα). Υπάρχουν τουλάχιστον δύο παλιές ηχογραφήσεις - του Αμπρααμ Μόσκοβιτς το 1921 και του Μόρις Γκόλντσταϊν το 1922 -, αλλά η πρώτη ήταν από τον Μίσκα Ζιγκανόφ τον Οκτώβριο του 1919 στη Νέα Υόρκη.

Ο Μίσκα φαίνεται από το επίθετό του ότι ήταν Τσιγγάνος. Οπως έγινε γνωστό, ήταν ένας χριστιανός τσιγγάνος ακορντεονίστας που γεννήθηκε στην Οδησσό και κάποια στιγμή μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη και άνοιξε εστιατόριο, ενώ εργαζόταν και ως μουσικός της κλέζμερ - της μουσικής παράδοσης των Ασκενάζι. Θα χρειαστεί να περάσουν δύο δεκαετίες και άλλος ένας παγκόσμιος πόλεμος για να γίνει το «Bella Ciao» ο «ύμνος» της ιταλικής αντίστασης.

«Βέβαια, το «Bella Ciao» το τραγουδούσαν και πριν από το 1945 στην Ιταλία» εξηγεί ο Λουτσιάνο Γκρανόζι, καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Κατάνια. Προφανώς κάποιος ιταλός μετανάστης έφερε μαζί του εκείνο το δισκάκι της πρώτης ηχογράφησης επιστρέφοντας από τις ΗΠΑ και η μελωδία εξαπλώθηκε στην Ιταλία. Αρχικά στη Μόντενα και γύρω από την Μπολόνια. Το τραγουδούσαν οι γυναίκες που εργάζονταν στους ορυζώνες της Νοβάρα, εκφράζοντας τον πόνο τους για τα σκληρά αφεντικά και την ακόμα πιο σκληρή δουλειά στους αγρούς. Alla mattina appena alzata - περιγράφει τις δύσκολες συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονταν οι γυναίκες στους ορυζώνες της επαρχίας Terre d” Acqua, κοντά στην Μπολόνια. Μια κραυγή απέναντι στα αφεντικά, τα οποία «μ” ένα ραβδί στο χέρι» παρακολουθούν τις εργάτριες να δουλεύουν ακατάπαυστα κάτω από τον καυτό ήλιο. Η μέρα της ελευθερίας όμως, τραγουδάνε, πλησιάζει.

Οταν ξεκινάει η ιταλική αντίσταση, το τραγούδι που αγαπούσαν οι παρτιζάνοι είχε τίτλο «Σφυρίγματα στον άνεμο». Ομως θεωρούνταν πολύ «κομμουνιστικό» καθώς ήταν γραμμένο πάνω στη μουσική του πασίγνωστου σοβιετικού τραγουδιού του 1938 «Κατιούσα». Αλλωστε και τα λόγια δεν άφηναν περιθώριο: «Ο άνεμος σφυρίζει / μαίνεται η καταιγίδα / κατέκτησε την κόκκινη άνοιξη / όπου υψώνεται ο ήλιος του μέλλοντος». Και τότε εμφανίζεται το «Bella Ciao» με στίχους που μιλούν για εισβολείς και αντάρτες. Ηταν ένα τραγούδι αποδεκτό από όλους - από τα κόμματα έως τις ένοπλες δυνάμεις. Αυτήν τη «νίκη» του «Bella Ciao» την έχει μελετήσει εκτενώς ο Τσέζαρε Μπερμάνι, συγγραφέας ενός πρωτοποριακού έργου για το κοινωνικό τραγούδι στην Ιταλία, που έκανε λόγο για την «εφεύρεση μιας παράδοσης».

Και τότε ήρθε η φωνή της Τζιοβάνα Νταφίνι για να καθαγιάσει τα πάντα. Ηταν «η φωνή της αγροτιάς» που στάθηκε μπροστά στο μικρόφωνο του εθνομουσικολόγου Ρομπέρτο Λεϊντί και τραγούδησε μια εκδοχή του «Bella Ciao» όπου δεν γινόταν αναφορά σε εισβολείς και αντάρτες αλλά σε μια σκληρή μέρα δουλειάς στους ορυζώνες. Είπε ότι το είχε μάθει στο Βερτσέλι και τη Νοβάρα και ήξερε ότι το σιγομουρμούριζαν οι εργάτριες πολύ πριν από τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο. «Το πρωί, μόλις σηκωθούμε / εκεί πέρα στους ορυζώνες πρέπει να πάμε» έλεγαν οι στίχοι. Οι ερευνητές σχεδόν δεν το πίστευαν, λέει ο καθηγητής Γκρανόζι. Είχαν βρει τη σύνδεση μεταξύ ενός ύμνου για τον αγώνα, μιας έκφρασης της αντιφασιστικής συνείδησης και ενός παλαιότερου τραγουδιού που ερχόταν από την αγροτιά, πριν από τον πόλεμο.

Οι αντάρτες

Πέρασε κι ο πόλεμος, πέρασε και η αντίσταση, οι αντάρτες παρέδωσαν τα όπλα τους και το «Bella Ciao» συνέχισε να τραγουδιέται πέρα και από τα σύνορα της Ιταλίας. Γνώρισε πολλές βερσιόν και προσαρμόστηκε σε πολλές συνθήκες. Το 2013 το τραγούδι ακούστηκε στις μεγάλες διαδηλώσεις της πλατείας Ταξίμ στην Κωνσταντινούπολη όταν οι αστυνομικές δυνάμεις διέλυσαν βίαια τους συγκεντρωμένους που αντιδρούσαν στην καταστροφή του πάρκου Γκεζί και στη μετατροπή του σε εμπορικό κέντρο.

Χωρίς να έχει ξεχαστεί ουσιαστικά ποτέ, γίνεται γνωστό στη νέα γενιά μέσα από μια ισπανική τηλεοπτική σειρά, το «Casa de Papel». Ο Professor, ο εγκέφαλος μιας ληστείας στο Νομισματοκοπείο της Μαδρίτης, το τραγουδά δίνοντας μια ταξική διάσταση στο θέμα, με τους χαρακτήρες να έρχονται αντιμέτωποι με ένα σάπιο σύστημα. Η σειρά ξεκίνησε να παίζεται στα τέλη του 2017 και το τραγούδι σύντομα βρέθηκε στα χείλη πολλών.

Τον Απρίλιο του 2018, στην Πορτογαλία, οι οπαδοί της Πόρτο τραγούδησαν μια διασκευή έπειτα από τη νίκη της ομάδας τους επί της Μπενφίκα, με τους στίχους να λένε «Penta Xau» (αντίο πέμπτο). Χλεύασαν έτσι τις ελπίδες των αντιπάλων τους να κερδίσουν για πέμπτη συνεχόμενη φορά το πορτογαλικό πρωτάθλημα. Το τραγούδι πέρασε και από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και προσαρμόστηκε από βραζιλιάνους οπαδούς στη διάρκεια του περσινού Μουντιάλ για να κοροϊδέψουν την αποστολή της Αργεντινής και το ενδεχόμενο αποκλεισμού της από τον πρώτο γύρο, κάτι που τελικά δεν έγινε.

Κατά τη διάρκεια των εκλογών του 2018 στην Ιταλία, οι οπαδοί του Ματέο Σαλβίνι χρησιμοποίησαν μια άλλη βερσιόν του «Bella Ciao» στη διάρκεια πολιτικών εκδηλώσεων, γεγονός που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων. Το τραγούδι που κάποτε ήταν αντιφασιστικός ύμνος έγινε εγκώμιο της ξενοφοβίας από τη Λέγκα.

Το καλοκαίρι του 2018 οι DJ Hardwell και Maddix πήραν το επαναστατικό τραγούδι και του έδωσαν χορευτικό ρυθμό - το «Bella Ciao» ανέβηκε στα μουσικά charts και χορεύτηκε από ημίγυμνους νέους σε παραλίες και beach bars, με τους περισσότερους εξ αυτών να μην έχουν ακούσει ποτέ ούτε για τον Μίσκα Ζιγκανόφ ούτε για τους ορυζώνες της Νοβάρα ούτε για τους ιταλούς παρτιζάνους.

 

Αντίο, όμορφη!

Ενα πρωί ξύπνησα

Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
ένα πρωί ξύπνησα και βρήκα τον εισβολέα.

Ω! αντάρτη πάρε με μακριά
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
ω! αντάρτη πάρε με μακριά γιατί αισθάνομαι ότι θα πεθάνω
Και αν πεθάνω σαν αντάρτης
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
και αν πεθάνω σαν αντάρτης, εσύ πρέπει να με θάψεις
Να με θάψεις εκεί, στο βουνό
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
να με θάψεις εκεί στο βουνό
κάτω από τη σκιά ενός υπέροχου λουλουδιού
Και οι άνθρωποι που θα περνούν
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
και οι άνθρωποι που θα περνούν
θα λένε «ω! τι όμορφο λουλούδι!»
Αυτό εδώ είναι το λουλούδι του αντάρτη
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
αυτό εδώ είναι το λουλούδι του αντάρτη
που πέθανε για τη λευτεριά μαςΑπό ΤΑ ΝΕΑ

Γιάννα στις 15 Απριλίου 2019

Το προσδόκιμο ζωής αυξήθηκε – Η φτώχεια «κόβει» 18,1 χρόνια ζωής

Το προσδόκιμο ζωής στον κόσμο αυξήθηκε κατά 5,5 χρόνια από το 2000 μέχρι το 2016, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας που επισημαίνει ωστόσο ότι οι ανισότητες μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών επιμένουν. Οι φτωχοί ζουν 18,1 χρόνια λιγότερα

Το προσδόκιμο ζωής στον κόσμο αυξήθηκε κατά 5,5 χρόνια από το 2000 μέχρι το 2016, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας που επισημαίνει ωστόσο ότι οι ανισότητες μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών επιμένουν.

Ένας άνθρωπος που γεννήθηκε το 2000 έχει, κατά μέσο όρο, προσδόκιμο ζωής 66,5 χρόνια. Όμως για όσους γεννήθηκαν το 2016 το προσδόκιμο αυτό φτάνει τα 72 χρόνια, όπως συμπεραίνεται από τα παγκόσμια στατιστικά στοιχεία για την υγεία που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα ο οργανισμός.

Η αύξηση αυτή εξηγείται εν μέρει από την εντυπωσιακή μείωση των θανάτων των παιδιών κάτω των 5 ετών, ιδίως στην υποσαχάρια Αφρική όπου έχει επιτευχθεί σημαντική πρόοδος στην αντιμετώπιση της ελονοσίας, της ιλαράς και άλλων μεταδοτικών ασθενειών.

Μια άλλη αιτία είναι η πρόοδος στην αντιμετώπιση του AIDS, μιας ασθένειας που έπληξε μεγάλο μέρος της αφρικανικής ηπείρου τη δεκαετία του 1990.

Επιμένουν οι ανισότητες μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών

Οι διαφορές πάντως μεταξύ των αναπτυγμένων και των αναπτυσσόμενων χωρών παραμένουν σημαντικές: στις χώρες όπου τα εισοδήματα είναι χαμηλά, οι άνθρωποι ζουν 18,1 χρόνια λιγότερα σε σύγκριση με τους πολίτες άλλων χωρών, με υψηλό εισόδημα.

Για πρώτη φορά, τα στατιστικά στοιχεία του ΠΟΥ λαμβάνουν υπόψη το φύλο. Φέτος ο Οργανισμός αναμένει ότι θα γεννηθούν 73 εκατομμύρια αγόρια αλλά μόνο 68 εκατομμύρια κορίτσια.

Οι γυναίκες όμως ζουν περισσότερο από τους άνδρες: 74,2 χρόνια εκείνες, έναντι 69,8 ετών για εκείνους.

Στην έκθεση γίνεται αναφορά και στις αιτίες θανάτου στους άνδρες και στις γυναίκες: ορισμένοι παράγοντες είναι βιολογικοί, άλλες αιτίες σχετίζονται με περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς παράγοντες.

Ωστόσο, όταν άνδρες και γυναίκες πάσχουν από την ίδια ασθένεια, παρατηρείται ότι οι άνδρες δεν ζητούν τη βοήθεια των υπηρεσιών υγείας στον ίδιο βαθμό με τις γυναίκες.

Για παράδειγμα, στις χώρες όπου είναι πολύ διαδεδομένος ο ιός HIV, οι άνδρες είναι λιγότερο πιθανό να ζητήσουν να γίνει εξέταση για να διαπιστωθεί αν είναι οροθετικοί, σε σύγκριση με τις γυναίκες.

Το μικρότερο προσδόκιμο ζωής των ανδρών εξηγείται επίσης από το γεγονός ότι το ποσοστό αυτοκτονιών στους άνδρες το 2016 ήταν κατά 75% υψηλότερο απ’ ότι στις γυναίκες.

Επίσης, διπλάσιοι άνδρες σκοτώνονται σε τροχαία δυστυχήματα ενώ άνδρες είναι και τα τέσσερα στα πέντε θύματα ανθρωποκτονιών.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP