Σχέσεις

Γιάννα στις 1 Δεκεμβρίου 2019

Οι άνθρωποι είμαστε όντα κοινωνικά, γεγονός που σημαίνει πως έχουμε ανάγκη την αλληλεπίδραση με τους άλλους ανθρώπους. Μέσα στη δίνη της καθημερινότητας, ξεχνάμε πόσο μεγάλη αξία έχουν για όλους εμάς οι απλές καθημερινές ενέργειες, οι οποίες όμως περικλείουν μέσα τους την αγάπη για τη ζωή και τους ανθρώπους.

Η ανθρώπινη επαφή, το ίδιο το άγγιγμα, μας απελευθερώνει από το άγχος καθώς όπως έχει διαπιστωθεί, ‘’χτυπάει’’ εκείνο το μέρος του εγκεφάλου το οποίο ευθύνεται για το άγχος εκκρίνοντας ενδορφίνες οι οποίες δρουν αποτρεπτικά απέναντι σε αυτό. Η ευεργετική επίδραση του χαδιού αγγίζει και εκείνο το λεπτό θέμα που αφορά την ίδια την εμπιστοσύνη μας απέναντι στους ανθρώπους, τροφοδοτώντας παράλληλα το ίδιο μας το δέρμα, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο όργανο του σώματός μας.

Το χάδι, η αγκαλιά, αποβάλλουν από μέσα μας το άγχος, μειώνουν τους παλμούς της καρδιάς και την υψηλή πίεση, καλλιεργούν στον άνθρωπο το αίσθημα της αλληλοβοήθειας και της εμπιστοσύνης στους άλλους ανθρώπους. Πολλοί γονείς δεν προσφέρουν πολλές αγκαλιές στο παιδί τους, διότι θεωρούν πως εκείνο θα εξελιχθεί σε έναν μαλθακό ενήλικα και δε θα αποκτήσει συναισθηματική αντοχή.

Αυτή όμως, είναι μία λανθασμένη συμπεριφορά διότι το παιδί έχει απόλυτη ανάγκη να αισθάνεται ασφάλεια και προστασία, όπως και τη δημιουργία της αίσθησης πως είναι αγαπητό. Γι’ αυτό όσοι είναι γονείς, να αγκαλιάζουν όσο περισσότερο γίνεται τα παιδιά τους. Το χάδι είναι απαραίτητο για την υγιή ανάπτυξη του ανθρώπου, διότι μειώνει μέσα του την εσωτερική ένταση, το θυμό και την έντονη νευρικότητα, επιδρώντας θετικά στην αμυγδαλή που είναι το μέρος του εγκεφάλου το οποίο είναι υπεύθυνο για τα συναισθήματα.

Το χάδι δεν είναι μόνο το ερωτικό. Ακόμα και η πλατωνική αγάπη, τα φιλικά συναισθήματα, μπορούν να εκφραστούν με μία αγκαλιά, ακόμα και ένα απαλό χτύπημα στην πλάτη μπορεί να είναι ιδιαίτερα τονωτικό για την αυτοπεποίθηση και το χτίσιμο της εμπιστοσύνης του ίδιου του ανθρώπου. Δεν είναι τυχαίο πως σε όλες τις μεγάλες αθλητικές και καλλιτεχνικές διοργανώσεις παγκοσμίως, υπάρχει χειραψία μεταξύ των συμμετεχόντων. Παράλληλα, έχει διαπιστωθεί πως σε όσα σχολεία οι εκπαιδευτικοί ενθάρρυναν τα παιδιά στο να αγγίζουν το ένα το άλλο, εκείνα εμφάνιζαν καλύτερες επιδόσεις στα σχολικά μαθήματα.

Όμως, το χάδι δεν περιορίζεται μεταξύ ανθρώπων. Ειδικοί ψυχικής υγείας συνιστούν σε πολλούς θεραπευόμενους, την απόκτηση ενός κατοικίδιου. Το χάδι σε μία γάτα, λειτουργεί εξαιρετικά αγχολυτικά και πολλές φορές η ίδια η άδολη και αληθινή αγάπη που μας παρέχει ένα αθώο πλάσμα, μας ενισχύει την εμπιστοσύνη στον εαυτό και την αξία μας, αποβάλλοντας από μέσα μας την αρνητικότητα.

Το χάδι έρχεται φυσικά και σε συνάρτηση με διάφορες πολιτιστικές, πολιτισμικές, θρησκευτικές και κοινωνικές αντιλήψεις. Ας γνωρίζουμε τα προσωπικά όρια το εκάστοτε ανθρώπου, ώστε να μην αισθανθεί και ο ίδιος παραβίαση του προσωπικού του χώρου – ειδικότερα, αν είναι άτομο το οποίο δε γνωρίζουμε καλά. Ας βάλουμε περισσότερο το άγγιγμα στη ζωή μας. Δεν είναι μέρος της ζωής, αλλά η ίδια η ζωή.

Aπό emallaktikidrasi

Γιάννα στις 1 Δεκεμβρίου 2019
Γιάννα στις 23 Νοεμβρίου 2019

«Όταν πρότεινα τη θεωρία της σχετικότητας, ελάχιστοι με κατάλαβαν.  Και αυτό που θα αποκαλύψω τώρα, θα συγκρουστεί με την παρανόηση και την προκατάληψη του κόσμου. Σου ζητώ να φυλάξεις τα γράμματα για όσο διάστημα χρειαστεί, χρόνια, δεκαετίες, έως ότου η κοινωνία είναι αρκετά προηγμένη για να δεχτεί αυτό που θα εξηγήσω παρακάτω. Υπάρχει μια εξαιρετικά ισχυρή δύναμη που, μέχρι σήμερα, η επιστήμη δεν έχει βρει επίσημη εξήγηση για αυτήν. Είναι μια δύναμη που περιλαμβάνει και διέπει όλους, είναι πίσω από κάθε φαινόμενο που λειτουργεί στο σύμπαν και δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί από εμάς. Αυτή η παγκόσμια δύναμη είναι η ΑΓΑΠΗ.   Η Αγάπη ξεδιπλώνει και αποκαλύπτει. Για την αγάπη ζούμε και πεθαίνουμε. Αγάπη είναι ο Θεός και Θεός είναι η Αγάπη   Όταν οι επιστήμονες ερεύνησαν για μια ενοποιημένη θεωρία του σύμπαντος ξέχασαν την πιο ισχυρή αόρατη δύναμη. Η αγάπη είναι φως, που φωτίζει αυτούς που δίνουν και λαμβάνουν. Η αγάπη είναι βαρύτητα, επειδή κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται έλξη για άλλους. Η αγάπη είναι δύναμη, διότι πολλαπλασιάζει το καλύτερο που έχουμε, και επιτρέπει στην ανθρωπότητα να μην σβήσει στον τυφλό εγωισμό της. Η Αγάπη ξεδιπλώνει και αποκαλύπτει. Για την αγάπη ζούμε και πεθαίνουμε. Αγάπη είναι ο Θεός και Θεός είναι η Αγάπη. Η δύναμη αυτή εξηγεί τα πάντα και δίνει νόημα στη ζωή. Αυτή είναι η μεταβλητή που έχουμε αγνοήσει για πολύ καιρό, ίσως γιατί φοβόμαστε την αγάπη, γιατί είναι η μόνη ενέργεια στο σύμπαν που ο άνθρωπος δεν έχει μάθει να οδηγεί κατά βούληση. Για να δώσω ορατότητα στην αγάπη, έκανα μια απλή αντικατάσταση στην πιο διάσημη εξίσωση μου. Αν αντί για E = mc2, δεχθούμε ότι η ενέργεια για να θεραπεύσει τον κόσμο μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την αγάπη όταν πολλαπλασιάζεται με την ταχύτητα του φωτός στο τετράγωνο, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η αγάπη είναι η πιο ισχυρή δύναμη που υπάρχει, διότι δεν έχει όρια.   Αν θέλουμε να σώσουμε τον κόσμο και κάθε ον με αισθήσεις που κατοικεί σε αυτόν, η αγάπη είναι η μία και μοναδική απάντηση   Μετά την αποτυχία της ανθρωπότητας στη χρήση και τον έλεγχο των άλλων δυνάμεων του σύμπαντος, που έχουν στραφεί εναντίον μας, είναι επιτακτική ανάγκη να τραφούμε με ένα άλλο είδος ενέργειας. Αν θέλουμε το είδος μας να επιβιώσει, αν θέλουμε να βρούμε το νόημα της ζωής, αν θέλουμε να σώσουμε τον κόσμο και κάθε ον με αισθήσεις που κατοικεί σε αυτόν , η αγάπη είναι η μία και μοναδική απάντηση. Ίσως δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι να κάνουμε μια βόμβα αγάπης, μια συσκευή αρκετά ισχυρή ώστε να καταστρέψει εντελώς το μίσος, τον εγωισμό και την απληστία που καταστρέφουν τον πλανήτη. Ωστόσο, κάθε άτομο φέρει μέσα του μια μικρή αλλά ισχυρή γεννήτρια αγάπης της οποίας η ενέργεια περιμένει να απελευθερωθεί. Όταν μάθουμε να δίνουμε και να λαμβάνουμε αυτή την παγκόσμια ενέργεια, αγαπητή Lieserl, θα έχουμε επιβεβαιώσει ότι η αγάπη κατακτά τα πάντα, είναι σε θέση να ξεπεράσει τα πάντα, γιατί η αγάπη είναι η πεμπτουσία της ζωής. Με λυπεί βαθύτατα που δεν μπόρεσα να εκφράσω ό, τι έχω στην καρδιά μου, που χτυπά για σένα μια ζωή. Ίσως είναι πολύ αργά για να ζητήσω συγγνώμη, αλλά καθώς ο χρόνος είναι σχετικός, πρέπει να σου πω ότι σ’ αγαπώ και πως χάρη σε εσένα έφτασα στην τελική απάντηση.

Ο πατέρας σου, Άλμπερτ Αϊνστάιν»

Γιάννα στις 17 Νοεμβρίου 2019

Βάλε στη ζωή σου ανθρώπους που θα αντιλαμβάνονται την αξία σου χωρίς να χρειάζεται να την αποδείξεις. Χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσεις, να επενδύσεις, να αναλωθείς.

Αυτός που θα δει την αξία σου και θα τη συνδέσει με τη δική του, χωρίς ζήλια ή ανταγωνισμό, θα θελήσει να σε εντάξει στη ζωή του. Στην καθημερινή του ζωή. Δεν θα είσαι υποχρέωση, αλλά προτεραιότητα. Δε θα χρειαστεί να προσπαθήσεις να ταιριάξεις μαζί του, γιατί απλά θα ταιριάζεις. Αυθόρμητα κι αβίαστα. Η αμοιβαιότητα δεν χτίζεται, ούτε κερδίζεται. Απλά υπάρχει.

Οι άνθρωποι που θα θέλουν να είναι στη ζωή σου κι εσύ στη δική τους δεν θα σε κρίνουν με την πρώτη ευκαιρία, ούτε θα σε περιμένουν στη γωνία για να κάνεις το λάθος. Δεν θα φοβάσαι να μιλήσεις μήπως σε παρεξηγήσουν. Θα νιώθεις μαζί τους άνετα σαν να τους γνώριζες χρόνια. Θα είσαι ο εαυτός σου και θα σου επιτρέπουν να τον ανακαλύπτεις περισσότερο μέσα από τη σχέση σου μαζί τους. Και θα γίνεσαι όλο και καλύτερος γιατί θα αναδεικνύουν το καλύτερο κομμάτι του εαυτού σου.

Σε αυτές τις σχέσεις, το μόνο που μένει είναι να εδραιωθεί η οικειότητα σε υλικά, καθημερινά θέματα. Γιατί στα συναισθηματικά και πνευματικά υπάρχει εξ αρχής. Μοιράζεστε τις ίδιες αξίες, χωρίς να το έχετε προσπαθήσει. Γιατί η ζωή σας τις δίδαξε και πήρατε το μάθημά σας με τον ίδιο τρόπο, ακόμα κι από διαφορετικές εμπειρίες.

Αυτή είναι η κοινή σας μοίρα, κι ας μην τη ζήσατε μαζί. Κι ακόμα κι αν η φάση της ζωής στην οποία βρίσκεστε στο παρόν είναι διαφορετική, η σχέση σας θα εστιάσει στις ομοιότητες κι όχι στις διαφορές σας. Θα σε καταλάβουν επειδή γνωρίζουν ποιος είσαι και τι σημαίνουν για σένα αυτά που περνάς κι ας μην τα έχουν περάσει. Βλέπουν από τα δικά σου μάτια και μαθαίνουν.

Δεν ενοχλούνται από τα ελαττώματα σου. Τα διασκεδάζουν μαζί σου για να σε βοηθήσουν να τα διορθώσεις, όποτε και αν εσύ νιώσεις έτοιμος. Κι όταν έρχονται δυσκολίες στη ζωή σου, είναι εκεί χωρίς να το ζητήσεις. Γιατί γίνονται κομμάτι της δύναμης σου. Και το κομμάτι αυτό δεν είναι άλλο από τον καλό τους λόγο.

Αυτόν που φτάνει να σε σηκώσει από το πάτωμα που έχεις πέσει και να θυμηθείς ότι όσο υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι αξίζει να αγωνίζεσαι. Άνθρωποι που δίνουν χωρίς να ζητήσουν. Άνθρωπο που έχουν περίσσευμα καλοσύνης, γιατί ασχολούνται με το καλό και το κάνουν πράξη.

Αυτοί οι άνθρωποι είναι ο ορισμός του φίλου που γίνεται αδερφός. Δεν είναι ότι δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτούς επειδή τους χρειάζεσαι, αλλά ότι τους επιλέγεις επειδή η ζωή σου είναι πιο όμορφη μαζί τους. Και σε επιλέγουν κι εκείνοι. Είπαμε, η αμοιβαιότητα είναι απαραίτητο συστατικό στην αδελφική φιλία.

Θέλουν να σε βλέπουν καλά για να φωτίζεται κι η δική τους ζωή. Οι δυσκολίες σου είναι και δικές τους, το ίδιο και οι χαρές. Και για σένα το ίδιο. Χωρίς εξάρτηση, χωρίς υπερβολή και ισομοιρασμένα. Δεν μονοπωλούν συζητήσεις ή ενδιαφέρον. Δεν διεκδικούν τον χρόνο σου, γιατί ξέρουν ότι και για σένα είναι προτεραιότητα και θα τους τον αφιερώσεις χωρίς να στο ζητήσουν. Αλλά κι αν βρεθούν στην ανάγκη ξέρουν ότι θα τρέξεις πριν προλάβουν να στο πουν. Θέλει τρέξιμο η φιλία.

Νοιάξιμο. Είναι αυτό το νοιάξιμο που σε αποζημιώνει όταν βλέπεις τη λάμψη στα μάτια του άλλου μόλις νιώσει ότι τον σκέφτηκες πριν προλάβει καν ο ίδιος να σκεφτεί τον εαυτό του. Και κάπως έτσι μέσα από αυτή τη φιλία μαθαίνεις να αγαπάς και τον εαυτό σου.

Μέσα από τους ανθρώπους μαθαίνουμε την αγάπη, το μίσος, το θυμό, την καλοσύνη. Κάνεις μόνος του δεν ευτύχησε, χωρίς καμία αλληλεπίδραση με ανθρώπους. Γι’αυτό φρόντισε τι ανθρώπους θα βάλεις στη ζωή σου. Φύγε από αυτούς που σου βγάζουν σκοτάδι. Κάνεις δεν έμαθε γνωρίζοντας το σκοτάδι. Βάλε ανθρώπους που σου δίνουν φως και αξίζουν την αγάπη σου, για να μαθαίνεις ν’αγαπάς.

 εenallaktiki drasi

Γιάννα στις 16 Νοεμβρίου 2019

«Ταπεινότητα δεν σημαίνει να έχεις μικρή ιδέα για τον εαυτό σου, αλλά να ασχολείσαι με τον εαυτό σου λιγότερο» – Σιντ Μπανκς

Υπό αυτή την έννοια, η ταπεινότητα ισοδυναμεί με την ανθρώπινη κατάσταση. Δεν έχει καμία σχέση με την υψηλή ή χαμηλή αυτοεκτίμηση, αλλά με την αναγνώριση του γεγονότος ότι είμαστε ένα από τα έξι δισεκατομμύρια κύματα στον ωκεανό της ζωής και ότι κανείς μας δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικός από τους άλλους.

Χωρίς να χρειάζεται να κάνω οτιδήποτε γι΄αυτό, ο ήλιος ανατέλλει το πρωί και το βράδυ βγαίνουν τα άστρα. Προτού ακόμα σηκωθώ από το κρεβάτι, η Γη έχει εκτελέσει το ένα τρίτο της περιστροφής της γύρω από τον άξονά της και έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν κάνει ό,τι καλύτερο μπορούν για να γίνουν πιο ευτυχισμένοι και να μετριάσουν τον πόνο τους.

Και αφού δεν είμαι εγώ υπεύθυνος, μπορώ να χαλαρώσω και να απολαύσω τη ζωή. Δεν δειλιάζω συνειδητοποιώντας ότι είμαι αδύναμος – ή ακόμα και απόλυτα ανίσχυρος – μπροστά στις δυνάμεις που είναι πολύ ανώτερες από τις δικές μου, αλλά, αντίθετα, νιώθω ελεύθερος.

Ελεύθερος να απολαμβάνω τη ζωή όταν τα πράγματα εξελίσσονται σύμφωνα με τις επιθυμίες μου, αλλά και να επιδεικνύω στωικότητα και αξιοπρέπεια όταν καλούμαι να διαχειριστώ δυσκολίες. Ελεύθερος να αγαπώ και να βοηθώ τους ανθρώπους όταν συμπεριφέρονται όπως θα ήθελα, αλλά και να εξακολουθώ να τους αγαπώ και να τους βοηθώ όταν η συμπεριφορά τους δεν είναι η επιθυμητή.

Ελεύθερος να δημιουργήσω τη ζωή των ονείρων μου όταν τα πράγματα φαίνονται εύκολα, αλλά και ελεύθερος να συνεχίσω να κινούμαι προς αυτή την κατεύθυνση ή να παραιτηθώ και να χαράξω νέα πορεία όταν τα πράγματα φαίνονται δύσκολα.

Τελικά, αυτό μου φαίνεται ότι είναι στον πυρήνα κάθε επιθυμίας μας: η ελευθερία να απολαμβάνουμε τη ζωή μας και να συνεισφέρουμε στο Όλον, τόσο στα εύκολα όσο και στα δύσκολα, με όποιο τρόπο μπορούμε και για όσο καιρό βρισκόμαστε εδώ.

Το πώς θα καταλήξουν τα πράγματα δεν είναι στο χέρι μας. Ποτέ δεν ήταν στο χέρι μας. Αν όμως βάλουμε κι εμείς το λιθαράκι μας και παίξουμε τον ρόλο μας, είναι απίστευτο πόσο μακριά μπορούμε να πάμε.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Michael Neill «Η Επανάσταση αρχίζει μέσα μας»

Γιάννα στις 27 Οκτωβρίου 2019

Παρόλο που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον θυμό για να μας ενθαρρύνει να πετύχουμε σπουδαία πράγματα, αν δεν τον διαχειριστούμε μπορεί να γίνει μια απίστευτα αρνητική επιρροή στην ζωή μας. Ένας από τους πιο καθοριστικούς παράγοντες είναι το αν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να εκφράζει και να αντιμετωπίζει αυτόν τον θυμό ή αν τον κρατάμε βαθιά μέσα μας. Αυτοί που βρίσκουν μια υγιή διέξοδο για τον θυμό τους μπορούν να τον απελευθερώσουν από την ζωή τους, ελευθερώνοντας τον εαυτό τους από τυχόν παρενέργειες.

Αυτοί όμως που καταπιέζουν αυτόν τον θυμό, δεν παλεύουν μόνο ψυχικά και συναισθηματικά καθώς μελέτες δείχνουν ότι ο καταπιεσμένος θυμός μπορεί να έχει σοβαρές σωματικές παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου για ασθένειες όπως ο καρκίνος. Γι αυτό είναι πολύ σημαντικό να βρείτε έναν τρόπο να απελευθερώσετε τον θυμό σας, ακόμα και αν το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να μείνετε μόνοι και να ουρλιάξετε.

Ακόμα και αν εκφράσετε τον θυμό σας, ο τρόπος με τον οποίο αντιδράτε αυθόρμητα σε αυτές τις καταστάσεις μπορεί βασικά να παρέχει μια ενδιαφέρουσα εικόνα για την πραγματική σας προσωπικότητα. Δεν αναφέρομαι στις φορές που επιλέγετε συνειδητά να αντιδράσετε με έναν συγκεκριμένο τρόπο, τον οποίο η κοινωνία αναγνωρίζει ως καλύτερο- εννοώ τις φορές που μια κατάσταση σας κάνει τόσο θυμωμένους που αμέσως νιώθετε να καταβάλλεστε από συναισθήματα θυμού και απογοήτευσης.

Τι δηλώνει ο τρόπος με τον οποίο αντιδράτε όταν είστε θυμωμένοι για την προσωπικότητα σας;

Σιωπή

Όλοι ξέρουμε τουλάχιστον ένα τέτοιο άτομο , αυτόν που δεν φαίνεται να αντιδρά και πολύ. Αντί να θυμώσει ή να μελαγχολήσει , εσωτερικοποιεί όλα όσα συμβαίνουν με αποτέλεσμα να υποφέρει ψυχικά και συναισθηματικά. Αν είστε σε αυτή την κατηγορία, ο θυμός σας κάνει να νιώθετε σαν να ζείτε κάτω από ένα σκοτεινό σύννεφο, από το οποίο αγωνίζεστε να ξεφύγετε.

Θα μπορούσε να σημαίνει ότι φοβάστε πως θα πληγώσετε τους αγαπημένους σας αν εκφράσετε τον θυμό σας ή ότι παλεύετε με την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση πιστεύοντας ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται ούτως ή άλλως να ακούσει τις ανησυχίες σας. Όποια και αν είναι η αιτία, πρέπει να αναγνωρίσετε τις φρικτές επιπτώσεις που έχει αυτή η συμπεριφορά στην ψυχική σας υγεία. Αν δεν θέλετε να υποφέρετε από κατάθλιψη και άγχος στο μέλλον, θα πρέπει να αντιμετωπίσετε σήμερα τον θυμό σας.

Βούρκωμα ή κλάμα

Ακόμα ένα σημάδι ότι δεν αντιμετωπίζετε επαρκώς τον θυμό σας ή δεν τον απελευθερώνετε είναι ότι αμέσως σας κάνει να κλάψετε. Ενώ αυτή η αντίδραση μπορεί να είναι λίγο ντροπιαστική για κάποιους, είναι σημαντικό να ηρεμήσετε και να εξετάσετε τον λόγο για τον οποίο αντιδράτε έτσι.

Είναι η ένδειξη ενός διαρκούς προβλήματος. Δεν είναι η τρέχουσα κατάσταση η πραγματική αιτία των δακρύων σας. Κοιτώντας τις στιγμές που αντιμετωπίσατε τον θυμό την απογοήτευση ή την ενόχληση, πιθανότατα αισθανθήκατε πως δεν μπορούσατε να εκφραστείτε. Μόνο η σκέψη του να υποχωρήσετε και να μην αποκαλύψετε τον θυμό σας είναι απίστευτα καταπιεστική και φέρνει δάκρυα στα μάτια σας. Ήρθε η ώρα να επανεκτιμήσετε το πώς διαχειρίζεστε τον θυμό επειδή χρειάζεται να βρείτε μια υγιή διέξοδο!

Φωνές

Αν το πρώτο ένστικτο σας είναι αμέσως να υψώσετε την φωνή σας και να επιτεθείτε λεκτικά σε αυτούς που σας αναστάτωσαν φωνάζοντας τις απόψεις σας για να τις ακούσουν όλοι, τότε νιώθετε πως αγνοείστε, παραμελείστε ή ότι δεν ακούγεστε στην κοινωνία. Μπορεί να έχετε πολλές γνώσεις για μια κατάσταση και απογοητεύεστε όταν κανείς δεν αφιερώνει χρόνο για να ακούσει τι έχετε να πείτε και αυτό το συναίσθημα της αγνόησης επεκτείνεται και σε άλλους τομείς της ζωής σας.

Παρόλο που μπορεί να αισθάνεστε καλά εκείνη την στιγμή που ακούγεστε, χρειάζεται να αναγνωρίσετε πως οι άνθρωποι γύρω σας πιθανώς δεν ακούν πραγματικά το μήνυμα αυτών που προσπαθείτε να πείτε όταν φωνάζετε με αυτόν τον τρόπο. Βέβαια, ακούν την φωνή σας, αλλά δεν ακούν πραγματικά αυτά που προσπαθείτε να πείτε, έτσι δεν καταφέρνετε και πολλά. Αντιθέτως, θα σας εξυπηρετούσε καλύτερα το να δουλέψετε μέσω του θυμού σας και να επιστρέψετε με καθαρό κεφάλι για να γνωστοποιήσετε την άποψη σας.

Βία

Οι πιο επικίνδυνες μορφές θυμού είναι αυτές που μετατρέπονται σε επιθετικότητα. Αν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία, δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι επιτίθεστε σωματικά σε αυτούς που σας ενοχλούν. Μπορεί να βγάλετε τον θυμό σας σε πολλά άψυχα αντικείμενα- να χτυπήσετε τον τοίχο, τις πόρτες ή να πετάξετε τα πράγματα στο δωμάτιο. Ακόμα και αν έχετε βρει μια υγιή μορφή έκφρασης, όπως το να χτυπάτε το μαξιλάρι, το πρώτο ένστικτο σας είναι ακόμα η επίθεση, απλώς έχετε μάθει να το διαχειρίζεστε καλύτερα από τους υπόλοιπους.

Δεν υπάρχει όμορφος τρόπος για να το πω αυτό αλλά όσοι αντιδρούν με πράξεις βία γενικά το κάνουν επειδή για τον έναν ή για τον άλλον λόγο αισθάνονται ανώτεροι από τους γύρω τους. Μπορεί να υπάρχουν λογικοί λόγοι γι αυτά τα συναισθήματα αλλά συνήθως είναι απλώς μια περίπτωση μεγάλου εγωισμού. Εν τέλει, πως αλλιώς θα δικαιολογούσατε το γεγονός ότι θέλετε να βλάψετε τους άλλους απλώς και μόνο για να απελευθερώσετε τον θυμό σας; Ήρθε η ώρα να κάνετε μια σοβαρή ενδοσκόπηση και να εξετάσετε τον τρόπο με τον οποίο βλέπετε και αντιμετωπίζετε τους γύρω σας.

Από awaken.gr

Γιάννα στις 26 Οκτωβρίου 2019

Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις
για όλα τα προβλήματα της ζωής σου,
ούτε έχω απαντήσεις
για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙
όμως μπορώ να σ’ ακούσω
και να τα μοιραστώ μαζί σου.

Δεν μπορώ ν’ αλλάξω
το παρελθόν ή το μέλλον σου.
Όμως όταν με χρειάζεσαι
θα είμαι εκεί μαζί σου.

Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου.
Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου
να κρατηθείς και να μη πέσεις.

Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες σου
δεν είναι δικές μου.
Όμως ειλικρινά απολαμβάνω να σε βλέπω ευτυχισμένο.

Δεν μπορώ να περιορίσω μέσα σε όρια
αυτά που πρέπει να πραγματοποιήσεις,
όμως θα σου προσφέρω τον ελεύθερο χώρο
που χρειάζεσαι για να μεγαλουργήσεις.

Δεν μπορώ να αποτρέψω τις οδύνες σου
όταν κάποιες θλίψεις
σου σκίζουν την καρδιά,
όμως μπορώ να κλάψω μαζί σου
και να μαζέψω τα κομμάτια της
για να την φτιάξουμε ξανά πιο δυνατή.

Δεν μπορώ να σου πω ποιος είσαι
ούτε ποιος πρέπει να γίνεις.
Μόνο μπορώ
να σ” αγαπώ όπως είσαι
και να είμαι φίλος σου.

Αυτές τις μέρες σκεφτόμουν
τους φίλους μου και τις φίλες μου,
δεν ήσουν πάνω
ή κάτω ή στη μέση.

Δεν ήσουν πρώτος
ούτε τελευταίος στη λίστα.
Δεν ήσουν το νούμερο ένα ούτε το τελευταίο.

Να κοιμάσαι ευτυχισμένος.
Να εκπέμπεις αγάπη.
Να ξέρεις ότι είμαστε εδώ περαστικοί.

Ας βελτιώσουμε τις σχέσεις με τους άλλους.

Να αρπάζουμε τις ευκαιρίες.
Να ακούμε την καρδιά μας.
Να εκτιμούμε τη ζωή.

Πάντως δεν έχω την αξίωση να είμαι
ο πρώτος, ο δεύτερος ή ο τρίτος
στη λίστα σου.

Μου αρκεί που με θέλεις για φίλο.
Ευχαριστώ που είμαι.

Γιάννα στις 7 Οκτωβρίου 2019

Χάνονται οι άνθρωποι από τη ζωή μας και σταματήσαμε να μιλάμε για αυτό. Δεν μας ενοχλεί πια. Δεν δίνουμε την απαραίτητη σημασία, έχουμε πλέον συνηθίσει. Έγινε κι αυτό μία συνήθεια που την συναντούμε συχνά και δεν μας πειράζει όσο μας πείραζε άλλοτε.

Λίγοι και καλοί μας λέγανε όταν ήμασταν μικροί, τόσοι θα μας μείνουν. Αλλά δεν τους πιστεύαμε τότε, είχαμε τόσους, ακόμα και αυτούς που δεν μας ήθελαν. Και τώρα πια ήρθαμε στα λόγια τους. Πιο λίγοι δεν υπάρχει. Και πάψαμε πλέον να το συζητούμε, δεν ψάχνουμε τον άλλον και δεν κάνουμε προσπάθεια για να μείνει, έχουμε κουραστεί. Δεν μας αδικώ. Μεγαλώσαμε.

Μεγαλώσαμε για να παρακαλάμε για λίγη δόση σημασίας, για ένα τηλεφώνημα που θα μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα, για ένα καφέ που θα μας κάνει να ξεχαστούμε. Μεγαλώσαμε αρκετά, και εμείς και οι ευθύνες μας, και χαθήκαμε και εμείς όπως χάθηκαν και οι άλλοι. Ακούσαμε διάφορες ατάκες κατά την διάρκεια από διάφορους. «Αν σε νοιάζεται πραγματικά, θα μείνει» ή σε «θυμούνται μόνο όταν σε χρειάζονται». Κουραστήκαμε να τα ακούμε κι αυτά. Φτάνει πια με τις ανθυγιεινές συμβουλές, με τα δήθεν «είσαι καλά;» λες και νοιάζονται, με τα πάρε με όταν μπορείς και ποτέ να μην μας παίρνουν.

Και όχι μόνο μεγαλώσαμε, αλλά ωριμάσαμε στο σημείο που συνειδητοποιήσαμε πως όλα αυτά δεν έχουν ουσία. Ξέρουμε πλέον τους ανθρώπους μας και γι’ αυτούς είμαστε εδώ, πρέπει να είμαστε. Γιατί για τους δήθεν, χαθήκαμε, και δεν μας ένοιαξε εν τέλει, μπορεί και η ζωή μας να βελτιώθηκε μακριά τους, και μιλώ γι’ αυτούς που μας κρατούσαν πίσω επειδή δεν ήθελαν να προχωρήσουν οι ίδιοι αλλά ούτε να μας βλέπουν να προχωράμε.

Αυτοί είναι πια μία περαστική σκέψη που και που. Το πού είμαστε τώρα και το ποιοι είμαστε δεν έχει καμία σχέση με το πού και ποιοι ήμασταν τότε με αυτούς. Ανανεωθήκαμε, μετά από κάθε λάθος, από κάθε επιτυχία, από κάθε απόρριψη και από κάθε σωστή κίνηση που έχουμε κάνει. Πρέπει επιτέλους να μάθουμε να υποστηρίζουμε τον εαυτό μας, να μην περιμένουμε για την φιλική συμβουλή για να κάνουμε αυτό που θέλουμε, να μην περιμένουμε για την παρότρυνση ή την επιρροή κάποιου που δεν βαδίζει εκεί που βαδίζουμε.

Ας ακούσουμε αυτούς που πραγματικά μας αγαπάνε αλλά την απόφαση πρέπει να την πάρουμε εμείς και κανείς άλλος για εμάς. Το λάθος πρέπει να είναι αποκλειστικά δικό μας και να μην μοιραζόμαστε την ευθύνη με κανέναν. Η επιτυχία πρέπει να γίνει βάσει των δικών μας προσπαθειών για να την αποκαλούμε δική μας.

Μεγαλώνουμε, και επειδή οι άνθρωποι γύρω μας χάνονται, νομίζουμε ότι μένουμε μόνοι, αλλά δεν είναι έτσι. Έχουμε εμάς και αυτούς που αγαπάμε. Αυτούς που πρέπει με νύχια και με δόντια να τους το δείχνουμε καθημερινά. Γιατί όσοι έφυγαν μέχρι τώρα ή αφήσαμε να φύγουν και ξεχάστηκαν δεν ήταν αυτοί που θέλουμε να μεγαλώνουμε και να μαθαίνουμε μαζί, αυτοί που μας έμειναν είναι. Αυτοί που έφυγαν μας άφησαν με τις ανασφάλειές τους, τα κόμπλεξ που ακόμα προσπαθούμε να αφαιρέσουμε από το δέρμα μας. Όσο μακριά από εμάς είναι τόσο το καλύτερο.

Κλειστήκαμε στον εαυτό μας γιατί φοβόμαστε να εμπιστευτούμε νέους ανθρώπους. Έχουμε πληγωθεί και βγάζουμε τα απωθημένα μας στην φόρα όταν τυχαίνει να έρθουμε πιο κοντά με κάποιον που δεν ξέρουμε. Αυτοί οι άνθρωποι έφυγαν από τη ζωή μας για αυτό ας σταματήσουμε επιτέλους να τους αφήνουμε να μας επηρεάζουν χωρίς καν να είναι εδώ. Ζουν στο παρελθόν, εκεί που τους αξίζει να είναι.

Ας δώσουμε την ευκαιρία σε άλλους, τους αξίζουμε και μας αξίζουν. Ας μην κάνουμε τα ίδια λάθη, κι ας μην αφήνουμε αυτούς που πραγματικά θέλουμε στη ζωή μας να φεύγουν χωρίς προσπάθεια. Ας μην φτάνουμε σε εκείνο το σημείο ποτέ.

Να αγαπάμε εμάς για να μας αγαπήσει κάποιος άλλος, γιατί αν δεν αγαπήσουμε εμείς τον εαυτό μας πώς μπορεί κάποιος πραγματικά να το κάνει για εμάς; Να δώσουμε την ευκαιρία σε εμάς να δούμε τον κόσμο για να μπορέσει και ο κόσμος να μας δει.

Να κάνουμε εμείς το πρώτο βήμα, και το δεύτερο και το τρίτο μέχρι να τα καταφέρουμε. Ας αφήσουμε τους εγωισμούς εάν θέλουμε να αγαπηθούμε. Να κρατάμε τους ανθρώπους μας σφικτά, αλλά όχι με τα χέρια μας. Να προχωράμε για να δίνουμε παράδειγμα, και να τραβάμε μαζί αυτούς που φοβούνται για να το ξεπεράσουν, ότι θα θέλαμε να έκανε και κάποιος για εμάς άλλα δεν το έκανε κανείς.

Ας θαυμάσουμε για λίγο εμάς. Τι κάναμε, πού ήμασταν, τι πάθαμε, τι καταφέραμε. Ας χειροκροτήσουμε εμάς και ας πιούμε στην υγειά μας. Αν δεν μας αναγνωρίσουμε εμείς πρώτοι, πώς να το κάνει ο κόσμος για εμάς;

Κυριακή Ονησιφόρου 

Γιάννα στις 6 Οκτωβρίου 2019

Το μικρό παιδί μέσα σου μπορεί να υποφέρει αφάνταστα. Όταν ήσουν μικρός, σε επηρέαζαν βαθιά οι αποφάσεις που έπαιρναν οι ενήλικες γύρω σου. Τα παιδιά είναι πολύ ευαίσθητα. Μέχρι κι ένα νεογέννητο μωρό μπορεί να διακρίνει τις αγριεμένες φωνές από το τραγούδι. Γι’ αυτό το λόγο, αν νοιάζεσαι πραγματικά για το παιδί σου, ακόμη και ως έμβρυο, θα το περιβάλλεις με αγάπη. Η αγάπη πρέπει να αρχίζει από νωρίς.

Πολλοί νέοι δηλώνουν ότι μισούν τον πατέρα ή τη μητέρα τους. Καμιά φορά μού λένε, με ένταση: «Δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί του ή μαζί της». Αυτά τα άτομα είναι τόσο θυμωμένα με τους γονείς τους, που θέλουν να κόψουν κάθε σχέση μαζί τους. Καμιά φορά, οι άνθρωποι έχουν βάσιμους λόγους να θέλουν να αποκοπούν σωματικά ή συναισθηματικά από τους γονείς τους, ιδίως αν αυτοί τους έχουν φερθεί βίαια. Πολλοί φοβούνται πως κοντά στους γονείς τους θα γίνουν ευάλωτοι και θα πληγωθούν ξανά.

Αλλά ακόμη κι αν αρνούμαστε να συναντήσουμε τους γονείς μας ή αρνούμαστε να τους μιλήσουμε, δεν μπορούμε να αποκοπούμε εντελώς από αυτούς. Είμαστε φτιαγμένοι από το υλικό τους. Είμαστε ο πατέρας μας. Είμαστε η μητέρα μας. Κι αυτό ισχύει ακόμη κι όταν θεωρούμε ότι τους μισούμε.

Είμαστε η συνέχειά τους. Δεν μπορούμε να αφαιρέσουμε αυτό το κομμάτι του εαυτού τους. Όταν θυμώνουμε με τους γονείς μας, απλώς θυμώνουμε με τον εαυτό μας. Πρέπει να συμφιλιωθούμε με τους γονείς μέσα μας, να τους μιλήσουμε μέσα μας, και να αναζητήσουμε έναν τρόπο να συνυπάρξουμε ειρηνικά. Αν το συνειδητοποιήσουμε, η συμφιλίωση θα είναι εύκολη.

Είμαστε ικανοί για σπουδαίες αλλαγές μέσα μας, αλλά και ικανοί να επηρεάζουμε τον κόσμο έξω από εμάς. Επειδή φοβόμαστε, συχνά νομίζουμε ότι δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Αλλά το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να περπατάμε ενσυνείδητα και να αναπνέουμε ενσυνείδητα, καλλιεργώντας την ενέργεια της ενσυνείδησης και της κατανόησης.

Η κατανόηση, όταν επέρχεται, μας βοηθά να απαλλαγούμε από τον φόβο μας, τον θυμό μας, το μίσος μας, και πάει λέγοντας. Η αγάπη μπορεί να γεννηθεί μόνο πάνω στη βάση της κατανόησης.

Όταν λέμε ότι το σώμα και το μυαλό συνδέονται, δεν αναφερόμαστε μόνο στο ατομικό μας σώμα και μυαλό. Μέσα σου βρίσκονται όλοι οι βιολογικοί πρόγονοι, αλλά και οι πνευματικοί σου πρόγονοι. Μπορείς να βιώσεις την παρουσία του πατέρα και της μητέρας σου σε κάθε κύτταρο του σώματός σου.

Είναι πραγματικά παρόντες μέσα σου, μαζί με τους παππούδες και τους προπαππούδες σου. Όταν αναγνωρίσεις την παρουσία τους, θα δεις πως είσαι η συνέχειά τους. Ίσως να θεωρείς ότι οι πρόγονοί σου δεν υπάρχουν πια, αλλά οι επιστήμονες λένε πως οι πρόγονοί σου είναι παρόντες μέσα σου, στη γενετική κληρονομιά που ενυπάρχει σε κάθε κύτταρο του σώματός σου. Το ίδιο ισχύει και για τους απογόνους σου. Θα είσαι παρών σε κάθε κύτταρο του σώματός τους. Και είσαι παρών στη συνείδηση κάθε ανθρώπου που έχει αγγίξει.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Thich Nhat Nanh με τίτλο «Φόβος» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αιώρα

Γιάννα στις 29 Σεπτεμβρίου 2019

Είναι κάτι πλάσματα που μοιάζουν λίγο με αερικά. Περνούν από δίπλα σου, από μέσα σου, απ’ τη ζωή σου γενικότερα κι αφήνουν μια αύρα δροσερή, γλυκιά και φωτεινή. Πρόσωπα που τα σκέφτεσαι να χαμογελούν και χαμογελάς κι εσύ χωρίς δεύτερη σκέψη. Ντύνουν τις στιγμές με χρώματα και βλέπουν το ποτήρι πάντα μισογεμάτο.

Λες και φτιάχτηκαν, γεννήθηκαν και ζουν μόνο γι’ αυτό. Ανεξάντλητη πηγή ενέργειας, δοτικότητας κι αισιοδοξίας, ακόμη κι αν όλα γύρω τους ή μέσα τους μαρτυρούν την απόλυτη καταστροφή.

Οσοι τους αγαπήσουν, δύσκολα μπορούν να φύγουν μακριά τους. Ανεκτίμητης αξίας θησαυροί, οι οποίοι το μόνο που θέλουν για να συντηρηθούν είναι μια γωνιά στην καρδιά σου.

Τα μάτια τους είναι συνήθως υγρά και μιλούν μέσα στην ψυχή σου. Σου χαμογελούν και σε παρασύρουν σε ταξίδια μακρινά, εκεί που νιώθεις καλύτερα, γιατί αυτός είναι ο στόχος κι ο σκοπός τους. Να βλέπουν τους ανθρώπους της ζωής τους να γεμίζουν ευτυχία και να ξεπερνούν εμπόδια και προβλήματα. Σου απλώνουν χέρι για να κρατηθείς και σου κλωτσάνε τα πισινά για να πάρεις μπροστά, να ξεκουνήσεις και να βγεις απ’ το όποιο τέλμα.

Ίσως κάποιος να σκεφτεί πόσο όμορφη θα είναι η δική τους ζωή και πόσο υπέροχα θα έχουν φτιάξει τα πάντα γύρω τους αφού μπορούν να διακρίνουν παντού το φως. Όντως προσπαθούν να βελτιώνουν κάθε στιγμή την καθημερινότητά τους, μα κι εκείνοι έχουν αδύναμες στιγμές
.
Γιατί κι αυτοί είναι άνθρωποι κι ακόμη κι αν δεν το ζητήσουν ή δεν το περιμένουν ποτέ, μετά από τόσα χαμόγελα κι αγκαλιές που έχουν σκορπίσει, το να τους δώσεις ένα χάδι, να τους ψιθυρίσεις ένα «είμαι εδώ για σένα» και να τους στείλεις λίγη απ’ τη δική σου θετική ενέργεια, είναι το λιγότερο που θα μπορούσες να κάνεις. Τους αρκεί

Γιάννα στις 26 Αυγούστου 2019

Tα πάντα σχεδόν στη ζωή μας σήμερα καθορίζονται από την τεχνολογία και για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι και ειλικρινείς, από το κινητό μας. Η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων έχει γίνει τόσο εύκολη που πολλές φορές μας κάνει τη ζωή δύσκολη. Κι όσο οξύμωρη ακούγεται αυτή η πρόταση, άλλο τόσο αληθινή είναι. Τα social media και τα social apps είναι αυτά που ενώνουν με τόση ευκολία τους ανθρώπους κάποτε για καλό και κάποτε για κακό και τα ίδια είναι που γίνονται αφορμή για αμέτρητους καβγάδες ή και χωρισμούς.

Τα κινητά μας έχουν αναγκάσει να είμαστε διαθέσιμοι για όλους 24 ώρες το 24ωρο. Αν δεν απαντήσεις σε κάποιον, βρίσκεις τον μπελά σου. Αν αργήσεις ν’ απαντήσεις, πάλι βρίσκεις τον μπελά σου. Για όσους έχουν ζήσει τις δεκαετίες προ μιλένιουμ, θα θυμούνται ότι το μόνο μέσο επικοινωνίας που είχαμε ήταν το σταθερό τηλέφωνο.

Κι άντε να κάτσεις από πάνω του να περιμένεις να σε πάρει αυτός που γουστάρεις ή βρέθηκες μαζί του κάπου το προηγούμενο βράδυ. Κι άντε να σε πετύχει στο σπίτι κι άντε να το απαντήσει κάποιος άλλος για να σου πει ότι ο τάδε σε έψαχνε. Κι όμως όλο αυτό το μπέρδεμα, αυτό καλέ που βλέπουμε μέχρι σήμερα στις παλιές ελληνικές ταινίες, είχε και τα καλά του. Είχαμε όλοι την ησυχία μας και όσοι ήθελαν βρε παιδί μου πραγματικά να συναντηθούν ή να μιλήσουν έβρισκαν τρόπους.

Οι συζητήσεις ήταν πιο ουσιαστικές γιατί ήταν πιο αραιές και συνήθως πρόσωπο με πρόσωπο. Και σήμερα ωραία είναι που μπορείς να κρατάς επαφές με άτομα που είναι μακριά ή χάνεστε στη ρουτίνα της καθημερινότητας, όμως, υπάρχει κάπου κρυμμένη και μία υποκρισία σε κάποιες περιπτώσεις. Kαι το άλλο που αναβάλλετε συνεχώς αυτό τον καφέ γιατί απλούστατα μπορείτε να τα πείτε και καθισμένοι πίσω από τις οθόνες σας. Το φλερτ έχει κρυφτεί επίσης πίσω από τις οθόνες κι γίνεται πολλές φορές αισχρό και ανούσιο.

Καλώς ή κακώς η καθημερινότητα μας επιβάλλει να χρησιμοποιούμε τα κινητά και τα social apps για να κρατάμε μία επαφή με ανθρώπους που θέλουμε. Έτσι έχουν τα πράγματα κι αν θέλουμε να κρατήσουμε ή αν θέλουν οι άλλοι να μας κρατήσουν στη ζωή τους, δε θα υπάρχει πρόβλημα στο να στείλουν ένα μήνυμα ή να κρατήσουν επαφή αν δεν μπορεί να υπάρξει κάτι περισσότερο απ’ αυτό λόγω απόστασης ή άλλων συνθηκών.

Μέσα σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που ζουν κι αναπνέουν μέσα από τα κινητά τους, υπάρχει και μικρή κατηγορία ανθρώπων που χαρακτηρίζεται από τον όρο non texting attitude. Αυτοί δηλαδή που δεν τα πάνε καλά με τα κινητά και την επικοινωνία μέσω μηνυμάτων.

Αν είστε ένας απ’ αυτούς καλό θα ήταν να το εξηγήσετε σ’ αυτούς που θέλετε στη ζωή σας γιατί στο επόμενο μήνυμα που θα πάρετε στο Messenger σας και δε θ’ απαντήσετε γιατί ξεχάσατε ή απαντήσατε μετά από ώρες, θα παρεξηγηθείτε. Και πιθανόν να χάνετε ανθρώπους από τη ζωή σας και να μην καταλαβαίνετε το γιατί. Είναι, όπως και να το κάνουμε, εκνευριστικό να σας ψάχνει κάποιος και να μη σας βρίσκει σ’ ένα κόσμο όπου όλοι έχουν το κινητό κορώνα στο κεφάλι τους.

Αν τώρα έχετε την οποιαδήποτε σχέση μ’ ένα άτομο με non texting attitude, τότε χρειάζεται υπομονή. Καταρχάς, κάποιος που δεν απαντάει στα μηνύματά σας πάντα ή απαντάει τυπικά και μονολεκτικά άπλα για να φύγει αυτό το βάρος από πάνω του ή δε σας στέλνει ποτέ ο ίδιος μήνυμα, τότε το πρώτο πράμα που πρέπει να σκεφτείτε είναι μήπως αυτός ο άνθρωπος δε σας γουστάρει και τόσο.

Αν η συμπεριφορά αυτή σας συγχύζει καθώς όταν είστε μαζί όλα είναι μέλι γάλα, τότε θα πρέπει να το συζητήσετε. Ίσως να είναι ένας από αυτούς που δεν το έχουν και με τα μηνύματα. Τα βαριούνται, τα ξεχνούν, τα βρίσκουν ανούσια ή περνούν οι ώρες και δεν κοιτούν το κινητό τους λόγω της φύσης της δουλειάς τους κλπ. Το αν μπορείτε να αντέξετε αυτή την αντικοινωνική για τις μέρες μας συμπεριφορά είναι δικό σας θέμα. Ο καθένας μόνο ξέρει για τον εαυτό του τι ζητά από τις σχέσεις του με τους ανθρώπους, τι τον ξενερώνει και τι μπορεί ν΄αντέξει.

Η αλήθεια είναι ότι αν θέλει κάποιος να σας κρατήσει στη ζωή του, θα δείξει και το ανάλογο ενδιαφέρον. Μπορείτε να το ζητήσετε χωρίς να φτάνετε βέβαια στο άλλο άκρο του να απαιτείτε συνεχώς σημασία και επικοινωνία γιατί κάτι τέτοιο είναι για τους περισσότερους κουραστικό. Είναι ωραίο κάποιος να δείχνει ότι σας σκέφτεται και θέλει να μάθει πώς πάει η μέρα σας έστω και μέσα από ένα μήνυμα. Είναι ωραίο να βλέπετε ένα “καλημέρα” το πρωί που ξυπνάτε ή ένα “καληνύχτα” πριν κοιμηθείτε αν ο άλλος δεν είναι δίπλα σας. Από την άλλη κάποιοι άνθρωποι δεν το έχουν ή δεν θέλουν να έχουν αυτού του είδους δέσμευση στη ζωή τους.

Αρκετοί άνθρωποι έχουν σιχαθεί τα κινητά λόγω μίας καταπιεστικής σχέσης που είχαν και συνήθως σε τέτοιες καταστάσεις την πληρώνουν οι επόμενοι. Νιώθουν ότι με τα μηνύματα τους ασκείται έλεγχος και δε θέλουν να δείχνουν διαθέσιμοι. Καλό θα ήταν οι άνθρωποι με non texting attitude να βρίσκονται με ανθρώπους της ίδιας κατηγορίας.

Και υπάρχουν όντως φιλίες χρόνων στις μέρες μας που είναι ακόμη πιο παραδοσιακές. Που σπάνια κρατάνε επαφές μέσω κοινωνικών δικτύων, όμως, όταν συναντηθούν είναι σα να μην πέρασε μια μέρα. Και μακροχρόνιες ερωτικές σχέσεις που το ζευγάρι μπορεί ν’ ανταλλάξει ένα δύο μηνύματα μέσα στη μέρα, ξέροντας ότι θα ειδωθούν και θα πούνε τα πάντα το βράδυ στο σπίτι.

Τα πάντα έχουν να κάνουν με το συγχρονισμό των θέλω δύο ανθρώπων. Αν τα θέλω τους και οι συμπεριφορές τους ταιριάζουν, τότε υπάρχει μέλλον. Αν το non texting attitude είναι απλά αποτέλεσμα της αδιαφορίας του άλλου ή κοροϊδίας ή αποτέλεσμα μιας παλιάς σχέσης που άφησε πληγές, τότε καλύτερα να κόψετε κάθε επαφή, γιατί θα πληγώνεστε διαρκώς.

Κανείς δε θέλει να τον ψάχνουν περιστασιακά όταν έχει αισθήματα, κανείς δε θέλει να έρχεται τελευταίος ή να μην παίρνει ποτέ απάντηση στα μηνύματά του. Αν δεν μπορείτε, λοιπόν, να γίνετε προτεραιότητα για κάποιον, τότε καλύτερα να γίνετε ένα μήνυμα που δε διαβάστηκε ποτέ.

Από enallaktiki drasi

Γιάννα στις 11 Αυγούστου 2019

»Να κοιμάσαι νωρίς. Η μέρα ξεκινάει από το βράδυ.
Πριν πας για ύπνο να έχεις οργανώσει την επόμενη μέρα. Με χαρτί και μολύβι. Μην την αφήνεις στην τύχη. Οι μέρες γίνονται μήνες και οι μήνες γίνονται χρόνια. Μια φορά ζεις. Τίμα την.
Να έχεις τετράδιο με στόχους. Να το τηρείς ευλαβικά. Να τους σκαλίζεις και να τους ξαναγράφεις. Αυτοί είναι ο μπούσουλας της ζωής σου.
Γενικά να γράφεις. Σου κάνει καλό. Αλαφραίνει την ψυχή σου.
Να ξυπνάς νωρίς. Πολύ νωρίς. Εάν το μυαλό σου θέλει να χουζουρέψει να μην το ακούς. Να μάθεις να μη διαπραγματεύεσαι με το μυαλό σου. Να περνάει το δικό σου.
Να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να του χαμογελάς. Και να του μιλάς όμορφα. Φίλος σου είναι. Ο καλύτερος που έχεις.
Να κατεβαίνεις για περπάτημα ή για τρέξιμο όπου κι αν μένεις. Τουλάχιστον για 20λεπτά. Ζεσταίνει τις μηχανές σου.
Να ακούς κάτι την ώρα που περπατάς. Εμπνευσμένες ομιλίες. Εμπνευσμένους ανθρώπους. Μ’ένα σμπάρο 2 τρυγόνια.
Να χαμογελάς σε αυτούς που συναντάς. Να τους λες καλημέρα. Κι ας μη σου λένε. Κάποιο λόγο θα’χουν.
Να κοιτάς την ομορφιά τριγύρω σου. Παντού υπάρχει.
Να φτιάχνεις ένα όμορφο πρωινό. Όχι μόνο για σένα.
Να μπαίνεις στο ντους και να το απολαμβάνεις. Να αφήνεις τις σκέψεις έξω.
Να ντύνεσαι όμορφα.
Να φροντίζεις τον εαυτό σου σαν να ήταν ο σημαντικότερος άνθρωπος στον κόσμο. Είσαι. Απλά δε στο’παν.
Να βρίσκεις 15 λεπτά για να διαβάζεις. Κάθε μέρα. Περιόρισε τα social. Μην ανοίξεις τηλεόραση. Είναι ψέμα ότι δεν υπάρχει χρόνος. Εσύ θα τον βρεις. Κανείς δεν στον χαρίζει. Όπως και τη ζωή.
Να πηγαίνεις στη δουλειά σου με κέφι. Ακόμα κι αν δεν τη γουστάρεις. Αν χρειαστεί να βρεις άλλη. Όσο είσαι εκεί όμως να την τιμάς. Έτσι τιμάς τον εαυτό σου.
Να παραδίδεις 10Χ τον μισθό σου. Ακόμα κι αν είναι μικρός. Για σένα το κάνεις.
Να δουλεύεις ομαδικά. Και να ζεις συλλογικά. Δεν γίνεται αλλιώς.
Να τρως δεκατιανό. Να σε προσέχεις σαν τα μάτια σου. Μια μπανάνα, ή ένα μήλο. Μην παραμυθιάζεσαι. Εύκολο είναι.
Να κάνεις παρέα με τους καλύτερους. Αυτούς που έχουν κάτι παραπάνω από σένα. Αυτό που θέλεις. Μην τους φοβάσαι. Μην τους ζηλεύεις. Αυτοί θα σε πάνε παραπάνω. Γίνεσαι αυτός που κάνεις παρέα. Βάλε τον πήχυ ψηλά.
Να χαίρεσαι με τη χαρά του άλλου.
Να πίνεις μπόλικο νερό.
Και να αναπνέεις βαθιά. Να φουσκώνει η κοιλιά σου όταν το κάνεις. Κι ας μην είναι της μόδας.
Να βλέπεις λιγότερο τηλεόραση. Μια ώρα να κόψεις τη μέρα έχεις γλιτώσει 360 ώρες, δηλαδή 9 εργάσιμες εβδομάδες. Όταν οι άλλοι θα έχουν 12 μήνες εσύ θα έχεις 14.
Να μην πιστεύεις στην τύχη. Εσύ τη φτιάχνεις. Χώνεψέ το και θα αλλάξει όλη σου η ζωή.
Να τη ζεις τη ζωή. Όταν γελάς να γελάς. Όταν κλαις να κλαις, όταν πονάς να πονάς. Δεν είσαι από πορσελάνη. Δεν θα σπάσεις. Οι πορσελάνες είναι για τη βιτρίνα.
Να περνάς χρόνο με τον εαυτό σου. Μην το φοβάσαι. Δεν είναι μοναξιά. Είναι κακό να μην μπορείς να κάτσεις μόνος σου μαζί του και να πρέπει να’χει κάτι πάντα ανοιχτό. Σαν να’χεις μουσαφίρη και να τον παρατάς μόνο. Όλες οι λύσεις είναι μέσα σου. Στο μυαλό σου και στην καρδιά σου. Χαμήλωσε το θόρυβο. Κλείσε τη φασαρία και θα σου φανερωθούν. Ο Θεός είναι μέσα σου λένε. Αυτό εννοούν.
Να χρησιμοποιείς και το μυαλό σου και την καρδιά σου. Εσύ θα βρεις πότε το ένα και πότε το άλλο. Σαν τον καλό μάγειρα που ξέρει πότε να βάλει αλάτι και πότε πιπέρι.
Να σε βγάζεις βόλτα. Να σε πηγαίνεις σινεμά. Κι όπου αλλού γουστάρετε. Να νιώσεις ότι σε αγαπάς και σε τιμάς. Δεν το ξέρεις. Η ζωή σου είναι η σχέση σου με τον εαυτό σου.
Μη σκοτίζεσαι για τις γνώμες των άλλων. Να τις ακούς. Αλλά πρώτα να ακούς τη δική σου.
Να κλείνεις τα μάτια και να ονειρεύεσαι.
Να κάνεις πάντα μια καλή πράξη. Να βοηθάς τους τριγύρω σου. Ειδικά αυτούς που δεν ξέρεις. Η οικογένειά σου δεν σταματάει στα παιδιά σου. Όλοι είναι οικογένειά σου. Έτσι μόνο θα ευτυχήσεις. Δεν γίνεται αλλιώς.
Να κρατάς ημερολόγιο με τις ομορφιές της ζωής. Κάθε μέρα έχει τουλάχιστον 100. Να τις γράφεις όλες. Άμα δεν τις γράφεις φεύγουν. Θαύματα τα λέει ο Δάσκαλός μου. Το ότι περπατάς είναι ένα από αυτά. Γράψ” το. Μην το προσπερνάς.
Μην κουτσομπολεύεις. Κοίτα τη δουλειά σου. Μόνο τον εαυτό σου ορίζεις.
Να την ψάχνεις. Να ρωτάς. Να διαβάζεις. Να μην πιστεύεις όλα όσα νομίζεις.
Να εξελίσεσαι κάθε μέρα. Μέχρι την τελευταία σου.
Να αγαπάς το διπλανό σου. Πρώτα όμως να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν έχεις άλλο. Μη γελιέσαι. Μόνος έρχεσαι και μόνος φεύγεις από τον κόσμο αυτό. Χωρίς τα παιδιά σου. Χωρίς το αμάξι σου. Χωρίς τα λεφτά σου.
Μόνο η αγάπη χωράει στις αποσκευές σου. Αυτή που πήρες και αυτή που έδωσες.
Μόνο αγάπη υπάρχει»
Από Στέφανο Ξενάκη

Γιάννα στις 5 Ιουνίου 2019

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του χαρίζεις αγκαλιές και χάδια και να τον φροντίζεις. Για να ξέρει τι επιτρέπεται στους άλλους , όχι λιγότερα, και σε αυτούς να δίνει τα πιο πολλά, τα πιο ιδιαίτερα και τα πιο ξεχωριστά.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του προσφέρεις ταξίδια, από αυτά που κάνεις με κλειστά μάτια. Να τον αφήνεις να ταξιδεύει με όλες του τις αισθήσεις. Να μυρίζει μυρωδιές, να γεύεται γεύσεις, να βλέπει εικόνες, να αγγίζει σώματα και να ακούει μελωδίες που κανείς δεν μύρισε, δεν γεύτηκε, δεν είδε, δεν άγγιξε και δεν άκουσε… γιατί είναι ο μόνος που κατάφερε να ταξιδέψει ως εκεί.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον σκορπίζεις στα χθες και τα αύριο. Να τον αφήνεις να απολαμβάνει το τώρα. Μην δίνεις χώρο σε κανένα νοσταλγικό παρελθόν και σε κανένα φοβισμένο μέλλον. Να τον αγαπάς για το «εδώ» του και το «τώρα».

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του δίνεις ευκαιρίες και ανάσες . Ευκαιρίες ακατόρθωτες για τους άλλους και ανάσες βαθιές, κοφτές, της έκπληξης και του θάρρους.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να τον αφήνεις να παίζει σε γειτονιές με άλλα παιδιά και αν δεν βρίσκεις παιδιά να ψάχνεις να του βρεις για νέες γειτονιές .

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του επιτρέπεις να ονειρεύεται και όταν τα όνειρα του παύουν να έχουν χρώμα να του αλλάζεις βλέμματα και όψεις.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον χαραμίζεις σε αγκαλιές που είναι αλλού από το «εκεί» του. Ευκαιριακές και επιφανειακές αγκαλιές να μην του προσφέρεις.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του μαθαίνεις συναισθήματα. Να ξέρει τι είναι πόνος, τι είναι γέλιο, τι είναι ερωτάς και δάκρυ. Και να μάθαίνει να επιλέγει από μόνος του τι θέλει και για τι ψάχνει.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον κουράζεις στις σκέψεις και τα ενδεχόμενα. Να του χαρίζεις αυθόρμητες στιγμές χωρίς δεύτερες και τρίτες σκέψεις.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην του σβήνεις τα σημάδια, τις πληγές και τις ρυτίδες. Γιατί αυτά είναι οι αναμνήσεις που έζησε, οι χαρές και τα πάθη που ένιωσε, οι άνθρωποι που συνάντησε. Όλα αυτά τον έφεραν στο «σήμερα» του. Μην του τα σβήνεις.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην του κρατάς μυστικά. Μοιράσου μαζί του την δική σου «αλήθεια». Να του λες τους φόβους σου, τις σκέψεις σου, τους στόχους σου, όλα όσα η καρδιά θα ακούσει και θα σε πάει εκεί που θες.

Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον βολεύεις σε στριμωγμένες γωνιές και σε καλούπια. Να τον περπατείς σε αλάνες και σε δρόμους που ο αέρας είναι καθαρός και οι άνθρωποι αλητεύουν κάτω από αστέρια και ήλιους.

Να αγαπάς τον εαυτό σου, να του το λες κάθε μέρα πόσο πολύ τον αγαπάς. Να τα ακούει, να το θυμάται για να μπορείς και εσύ να θυμάσαι πως αν δεν αγαπήσεις εσύ τον εαυτό σου, κανένας δε θα βρεθεί να το κάνει για εσένα.

Aπο maroverli.com

Γιάννα στις 12 Μαΐου 2019

Η συμπόνια είναι η ικανότητα να καταλαβαίνουμε τα συναισθήματα κάποιου και να του στεκόμαστε. Η ενσυναίσθηση πάει ένα βήμα παρακάτω. Ο ενσυναισθητικός δεν αναγνωρίζει μόνο τα συναισθήματα των άλλων, αλλά τα νιώθει σαν να είναι δικά του. Πολύ συχνά, οι άνθρωποι με αρκετά ανεπτυγμένη την ενσυναίσθηση απορροφούν μεγάλο μέρος του πόνου των γύρω τους. Αυτό τους μουδιάζει συναισθηματικά, αλλά και μπλοκάρει την ικανότητά τους να λειτουργούν επαρκώς στην καθημερινότητά τους.

Αν έχετε ποτέ βρεθεί στον ίδιο χώρο με ένα αρνητικό άτομο, τότε θα γνωρίζετε πόσο εμφανή είναι τα συναισθήματά του και πόσο έντονα μπορεί να τα νιώσετε. Είναι σαν να σας τραβά προς τα κάτω μαζί σας και δεν μπορείτε να αντιδράσετε.

Το να γνωρίζετε να αμύνεστε από μια τόσο τοξική ενέργεια αποτελεί ένα απαραίτητο εργαλείο για τη ζωή σας, επειδή η συναισθηματική σας κατάσταση επηρεάζει, φυσικά, όλες τις άλλες εκφάνσεις της ζωής σας, την πνευματική και σωματική. Παρακάτω προτείνονται πέντε αποτελεσματικοί τρόποι για να μην απορροφάτε την αρνητικότητα των άλλων ανθρώπων:

Πώς να σταματήσετε να απορροφάτε την αρνητική ενέργεια των άλλων

1. Δεν χρειάζεται να ικανοποιείτε τους πάντες

Αν κάποιος κάνει παράπονα για εσάς, άσχημα σχόλια ή μιλά υποτιμητικά για το άτομό σας, μην το παίρνετε προσωπικά και μην προσπαθείτε συνεχώς να τον κάνετε να σας συμπαθήσει. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να βυθιστείτε ακόμα περισσότερο στη δική του αρνητικότητα και να νιώσετε εξαρτημένοι από τη δική του γνώμη.

Μην είστε αυστηροί με τον εαυτό σας· συνειδητοποιήστε ότι δεν πρόκειται πάντα στη ζωή να μας συμπαθούν όλοι! Κι αυτό, διότι όλοι έχουμε διαφορετικά γούστα, αντιπάθειες, προσωπικότητες και ιδιοτροπίες, στοιχεία που δημιουργούν μια διαφορετική συνολική εμπειρία για τον καθένα. Δείξτε πρώτα αγάπη στον εαυτό σας και αυτό θα λειτουργήσει ως ασπίδα απέναντι στις αρνητικές απόψεις των άλλων.

2. Μάθετε πότε να λέτε «ΟΧΙ»

Αν είχατε έναν επισκέπτη στο σπίτι σας, θα τον αφήνατε να φέρει μέσα όλο το χώμα από τον κήπο σας με τα παπούτσια του ή θα του ζητούσατε να τα σκουπίσει στο χαλάκι, πριν εισέλθει στον προσωπικό σας χώρο; Και τι θα κάνατε, αν εσείς τον καλούσατε για δείπνο μία φορά, αλλά εκείνος συνέχιζε να αυτοπροσκαλείται για όλο τον υπόλοιπο μήνα; Κι αν μάλιστα, επέμενε να κοιμηθεί στον καναπέ σας; Και όλα αυτά χωρίς πρόσκληση;

Η γενναιοδωρία και η δοτικότητα είναι υπέροχα στοιχεία χαρακτήρα, αλλά υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χρειάζεται να ορίσετε. Δεν μπορείτε να αφήνετε κάποιον να εκμεταλλεύεται συναισθηματικά αυτά τα στοιχεία σας. Θέστε όρια και μείνετε πιστοί σε αυτά! Το σώμα, ο χώρος και ο προσωπικός σας χρόνος είναι ιερά για τη ζωή σας, οπότε προσέξτε σε ποιον δίνετε πρόσβαση σε όλα αυτά. Δεν είναι καθόλου κακό να λέμε «όχι» κάποιες φορές.

3. Μην τρέφετε άλλο το τέρας

Υπάρχουν κάποιες παρασιτικές, τοξικές προσωπικότητες που κυριολεκτικά τρέφονται από την προσοχή και την τρυφερότητά σας και το κάνουν μέχρι να σας αφήσουν άδειους. Μπορεί στην αρχή να πιστεύετε ότι αξίζει να επενδύσετε σε αυτούς τους ανθρώπους, αλλά στο τέλος, θα μείνετε άδειοι από ενέργεια και με πολλά άλυτα προβλήματα. Η δίψα τους για αγάπη ποτέ δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί, αν είναι αποφασισμένοι να παριστάνουν για πάντα το θύμα.

Μπορείτε να προσφέρετε στήριξη σε όσους τη χρειάζονται, να ακούσετε έναν προβληματισμένο φίλο ή ακόμα και άγνωστο, αλλά να προσέξετε το σημείο που οι προσπάθειές σας αρχίζουν να γίνονται υπερβολικές, όπως και τα δικά τους αιτήματα. Όσο πιο πολύ προσοχή δώσετε στα προβλήματά τους, τόσο λιγότερες λύσεις θα υπάρξουν.

Δεν είναι δική σας ευθύνη να προσπαθείτε να διορθώνετε τα προβλήματα των άλλων, ειδικά εκείνων που θέλουν να παραμείνουν άλυτα. Αυτό που περισσότερο θέλουν είναι να τους λυπηθείτε. Και δεν είναι καθόλου κακό σε τέτοιες περιπτώσεις να αρνείστε να συμμετέχετε στο δράμα κάποιου άλλου.

4. Επιστρέψτε στη φύση

Ορισμένες φορές, χρειάζεστε μια ανάσα από όλους. Οι χαοτικές τους ενέργειες μπορεί να είναι δύσκολο να αποφευχθούν, οπότε εκμεταλλευτείτε το σαββατοκύριακο, ένα χαλαρό απόγευμα ή ακόμα και λίγες ώρες για να μείνετε κάπου μόνοι με τον εαυτό σας και να ηρεμήσετε.

Προτιμήστε τη φύση και αφήστε τους ήχους της να αντικαταστήσουν τη φλυαρία της καθημερινότητας. Προσέξτε την απλότητα του φυσικού κόσμου και την αρμονία ανάμεσα σε όλα τα στοιχεία. Αναπνεύστε βαθιά και διαλογιστείτε. Θα νιώσετε αναζωογονημένοι και λιγότερο ευάλωτοι στην αρνητικότητα των άλλων.

5. Θυμηθείτε ποιος είναι υπεύθυνος για εσάς

Εσείς είστε οι μόνοι υπεύθυνοι για το πώς νιώθετε. Είστε 100% υπεύθυνοι για το σε ποιον επιτρέπετε να επηρεάσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας και αν κάποια πλευρά της ζωής σας δεν βρίσκεται σε ισορροπία, εσείς έχετε την ικανότητα να το διορθώσετε.

Η δική σας αντίληψη για τον εαυτό σας είναι πιο ισχυρή από οποιουδήποτε άλλου, εκτός αν έχετε επιλέξει να παραχωρήσετε αυτή τη δύναμη στην αποδοχή τους. Και μόλις καταφέρετε να το αναγνωρίσετε αυτό, θα βρείτε και τη δύναμη να απομακρυνθείτε και να εμποδίσετε την αρνητικότητα των άλλων να σας επηρεάζει.

Γιάννα στις 12 Μαΐου 2019

Τι μας κρατά πίσω από το να κάνουμε τη ζωή που πραγματικά θέλουμε; Ένα από τα πιο συχνά και καταστροφικά χαρακτηριστικά που σας απομακρύνουν από αυτό είναι η υπερανάλυση. Υπεραναλύουμε κάθε μικρό πρόβλημα, μέχρι τελικά αυτό να γίνει μεγαλύτερο και τρομακτικότερο, απ’ ό,τι πραγματικά είναι. Τείνουμε μάλιστα να υπεραναλύουμε θετικά πράγματα, μέχρι τελικά αυτά να μη δείχνουν τόσο θετικά πια. Ή υπεραναλύουμε και επεξηγούμε τόσο τα πράγματα που τελικά η ευτυχία που θα απολαμβάναμε από κάτι, εξαφανίζεται στο λεπτό.

Βέβαια, το να σκεφτόμαστε διεξοδικά για κάποια θέματα είναι ένα χρησιμότατο εργαλείο. Αλλά η ακραία εκδοχή μπορεί να αδρανοποιήσει απόλυτα κάποια άτομα και να είναι αυτά τα ίδια που θα σαμποτάρουν ό,τι καλό συμβαίνει στη ζωή τους.

12 συνήθειες για να περιορίσουμε την υπερανάλυση

1. Τοποθετήστε τα πράγματα σε μια ευρύτερη οπτική

Μη πέφτετε στη παγίδα του να υπεραναλύετε τα μικρά και ασήμαντα πράγματα. Αναρωτηθείτε: Θα έχει σημασία αυτό σε 5 χρόνια από τώρα; Ή ακόμα και σε 5 εβδομάδες; Καλύτερα λοιπόν, να εστιάσετε το χρόνο και την ενέργειά σας σε κάτι που όντως έχει μεγαλύτερη βαρύτητα.

2. Θέστε βραχύχρονα όρια για αποφάσεις

Αν δεν έχετε όριο χρόνου, τότε θα κλωθωγυρνάτε συνέχεια στο νου σας σκέψεις και αμφιβολίες. Γι’ αυτό, μάθετε να παίρνετε τις αποφάσεις σας, βάζοντας προθεσμίες και να περνάτε άμεσα στη δράση.

3. Μη φορτώνετε τις μέρες σας με στρες και υπερβολικές σκέψεις

Σίγουρα δεν μπορούμε να αποφύγουμε εντελώς το στρες και τη σύγχυση. Αλλά μπορούμε να τα περιορίσουμε, ξεκινώντας σωστά τη μέρα μας. Αν, όσο βρίσκεστε στο λεωφορείο, σκέφτεστε όλα τα αρνητικά και στρεσογόνα στοιχεία της ζωής σας, τότε μάλλον η μέρα σας δεν θα πάει καλά. Προσπαθήστε να είστε λιγότερο απαισιόδοξοι. Διαβάστε για παράδειγμα κάτι ευχάριστο και ανεβαστικό, όσο πίνετε τον καφέ σας, ασκηθείτε και ύστερα πάρτε τις σημαντικές αποφάσεις της ημέρας.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας αφοσιωθείτε σε μια δραστηριότητα τη φορά και κάντε συχνά μικρά διαλείμματα ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Τέλος, μη συσσωρεύετε στο μυαλό σας πολλές πληροφορίες, ειδικά αν είστε φανατικοί της τεχνολογίας και των social media. Γιατί αυτό εντείνει την τάση υπερανάλυσης.

4. Ρίξτε τη βαρύτητα στη δράση

Αν αναλαμβάνετε ευκολότερα δράση καθημερινά, τότε θα αναβάλλετε λιγότερο λόγω υπερανάλυσης. Οι προθεσμίες και η τόνωση στην αρχή της ημέρας είναι από τα χρησιμότερα εργαλεία γι’ αυτό. Τα μικρά βήματα είναι επίσης μια ακόμα συνήθεια που έχει λειτουργήσει στη δική μου περίπτωση. Και λειτουργεί επειδή με αυτό τον τρόπο δεν τρομάζουμε από τον όγκο των πραγμάτων που έχουμε να κάνουμε.

5. Συνειδητοποιήστε ότι δεν μπορείτε να ελέγξετε τα πάντα

Το να σκέφτεστε κάτι 50 φορές, δεν θα σας βοηθήσει να το ελέγξετε κιόλας. Ούτε θα σας βοηθήσει να προβλέψετε κάθε πιθανή κατάληξη ή κάθε λάθος που θα γίνει στην πορεία. Αυτά τα πράγματα είναι μέρος της ζωής μας. Όλοι όσους θαυμάζετε και αποτελούν πηγή έμπνευσης για εσάς, έχουν αποτύχει σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Έχουν κάνει και αυτοί λάθη, τα οποία όμως έχουν αντιληφθεί ως πολύτιμα εργαλεία μάθησης.

Γι’ αυτό δεν χρειάζεται να πασχίζετε να ελέγχετε τα πάντα, αφού ποτέ δεν θα μπορέσετε να δείτε όλα τα πιθανά σενάρια εκ των προτέρων. Βέβαια, στην πράξη, καταλαβαίνω, πως είναι δύσκολο, οπότε κάντε το σε μικρές δόσεις.

6. Σταματήστε να σκέφτεστε κάτι, όταν γνωρίζετε ότι δεν μπορείτε να το κάνετε με ψυχραιμία.

Ορισμένες φορές, όταν πεινάω ή όταν είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι, προσπαθώντας να αποκοιμηθώ, αρνητικές σκέψεις ξεφυτρώνουν στο νου μου και με απασχολούν. Στο παρελθόν, αυτό μου έκανε μόνο κακό. Τώρα, έχω βελτιωθεί στο να τις αντιλαμβάνομαι στην αρχή τους και λέω στον εαυτό μου ότι δεν είναι καθόλου κατάλληλη στιγμή για να σκεφτεί κάτι τέτοιο. Γνωρίζω ότι σε τέτοιες συνθήκες, συνήθως είμαι ευάλωτος στο αρνητικό. Έτσι, προτιμώ να επαναφέρω τα ζητήματα, αφού έχω φάει ή το πρωί μετά από αρκετές ώρες ύπνου. Και αν τελικά αποδειχθεί σοβαρό το ζήτημα, τότε θα μπορέσω να το αντιμετωπίσω σωστά και με πιο δημιουργικό και λογικό τρόπο.

7. Μη χάνεστε μέσα σε αόριστους φόβους

Μια άλλη παγίδα υπερανάλυσης, στην οποία έχω πέσει και εγώ πολλές φορές, είναι οι αόριστοι φόβοι για μια κατάσταση. Τα σενάρια στο κεφάλι μας γίνονται τρομακτικά για το τι θα μπορούσε να συμβεί. Κι έτσι έμαθα να ρωτάω τον εαυτό μου: Ποιο είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί; Και όταν το συγκεκριμενοποιούσα, έπαιρνα λίγα λεπτά μόνο για να σκεφτώ τι θα έκανα, αν αυτό το εξαιρετικά απίθανο γεγονός συνέβαινε. Κατέληξα ότι το χειρότερο που ρεαλιστικά θα μπορούσε να συμβεί, δεν είναι τόσο τρομακτικό, όσο νόμιζα. Η αποσαφήνιση αυτή συνήθως χρειάζεται λίγα λεπτά στο νου μας και ελάχιστη ενέργεια, ώστε να αποφύγετε τον παράλογο φόβο.

8. Γυμναστείτε

Αυτό μπορεί να σας ακούγεται λίγο περίεργο. Αλλά η άσκηση μπορεί πραγματικά να βοηθήσει σε περιπτώσεις έντασης και έντονων ανησυχιών. Συνήθως νιώθω πιο αποφασιστικός και όταν υπερανέλυα τα πάντα, αποτελούσε μια χρήσιμη μέθοδος «αποσυμπίεσης» του εγκεφάλου μου.

9. Κοιμηθείτε επαρκώς (ποιοτικός ύπνος).

Γιατί όταν δεν έχετε κοιμηθεί αρκετά, γίνεστε πιο ευάλωτοι. Ευάλωτοι σε υπερβολικές ανησυχίες και απαισιοδοξία. Δεν σκέφτεστε καθαρά και αυτό ενέχει την υπερανάλυση.

Κάποια tips περιλαμβάνουν:

• Ωτοασπίδες, αν ξυπνάτε εύκολα από τους ήχους της πόλης.

• Διατηρήστε δροσερό το υπνοδωμάτιό σας. θα βλέπετε λιγότερους εφιάλτες.

• Μην πιέζεστε να αποκοιμηθείτε. Αν δεν νιώθετε νυσταγμένοι, μην αναγκάζεστε να ξαπλώσετε. Είναι καλύτερο να μείνετε στον καναπέ, διαβάζοντας ένα βιβλίο για 20-30 λεπτά.

10. Ζήστε στο παρόν

Τρεις τρόποι που συνήθως χρησιμοποιώ για να επανασυνδεθώ με το παρόν είναι:

• Επιβραδύνετε: σε ό,τι και αν κάνετε τη δεδομένη στιγμή. Κινηθείτε πιο αργά, μιλήστε πιο ήρεμα. Με αυτό τον τρόπο, αποκτάτε μεγαλύτερη επίγνωση της στιγμής.

• Πείτε στον εαυτό σας: Τώρα είμαι… συχνά λέω στον εαυτό μου: Τώρα είμαι ο Χ. Και ο Χ βουρτσίζει τα δόντια του. Περπατά στο δάσος. Ή πλένει τα πιάτα. Υπενθυμίζετε έτσι στον εαυτό σας ότι είστε στο εδώ και τώρα και δεν αφήνετε το νου σας να περιπλανηθεί σε άλλα ζητήματα.

• Διακοπή και επανασύνδεση. Αν νιώθετε ότι η υπερανάλυση σας έχει παρασύρει, διακόψτε άμεσα τη σκέψη σας. φωνάξτε: Στοπ! Και ύστερα επανασυνδεθείτε στο τώρα. Επικεντρωθείτε στις αισθήσεις σας.

11. Περάστε χρόνο με άτομα που δεν υπεραναλύουν

Το κοινωνικό σας περιβάλλον παίζει έναν κεντρικό ρόλο και σε αυτό. Όχι μόνο οι άνθρωποι και οι παρέες, αλλά ο,τι διαβάζετε, ακούτε και παρακολουθείτε. Ταινίες, βιβλία, blogs, τηλεόραση, μουσική. Οπότε σκεφτείτε αν αποτελούν πηγές που ενθαρρύνουν και δημιουργούν συνθήκες υπερανάλυσης. Αν ναι, καλύτερα να απομακρυνθείτε. Αντιθέτως, βρείτε τρόπους να περνάτε χρόνο με άτομα που έχουν θετική επίδραση στις σκέψεις σας και θα σας βοηθήσουν να αντιστρέψετε τη συνήθεια της υπερανάλυσης.

12. Συνειδητοποιήστε το πρόβλημα

Αλλά κυρίως εστιάστε συνειδητά στην πρόκληση για να σπάσετε αυτό τον κύκλο υπερανάλυσης. Πρέπει όμως να γνωρίζετε ότι χρειάζεται μέσα στη μέρα σας να έχετε κάποια στοιχεία υπενθύμισης, για να σας βοηθήσουν. Και μπορείτε να τα δημιουργήσετε μόνοι σας.

Μπορείτε για παράδειγμα να αφήνετε μικρά σημειώματα μέσα στο σπίτι ή στο γραφείο σας που να έχουν μικρά μηνύματα για εσάς, όπως: «Μήπως το παρακάνεις λίγο με τη σκέψη σου;» ή «Μάλλον τα έμπλεξες περισσότερο απ’ ότι θα έπρεπε».

Από enallaktiki drasi