«Ο διάλογος εκφράζει (ρητά ή σιωπηρά) την ανάγκη σύμπραξης για την εύρεση της
αλήθειας, για τη διατύπωση της πιο σωστής γνώμης και απόφασης μέσα σε
συγκεκριμένες συνθήκες, είναι έκφραση ζωτικής λειτουργίας για την απόκτηση
περισσής βεβαιότητας και τη χάραξη προγράμματος δράσης΄ έτσι αποκτά
περιεχόμενο ο διάλογος και προβάλλεται ως αξία μεγάλη για την ατομική και
συλλογική ζωή. […] Χρήσιμη φαίνεται εδώ μια σύντομη ετυμολογική διευκρίνιση:
με τον όρο λόγος η γλώσσα μας αποδίδει και τη λογική ικανότητα του ανθρώπου και
τη λεκτική ένδυσή της΄ κατά συνέπεια, διάλογος σημαίνει διασταύρωση των
εκφραστικών μέσων (λέξεων, προτάσεων, συλλογιστικών δομών) και διαμέσου
αυτών συνάντηση της λογικής δραστηριότητας των διαλεγομένων.»
Φ. Κ. Βώρος
« Το διαλέγεσθαι είναι αρχή του σύμπαντος θεμελιωμένη στη σύσταση του κόσμου,
δηλαδή στην αμοιβαία, δυναμική σχέση των στοιχείων του. Η αντίθεση των
στοιχείων της φύσης, και της κοινωνίας ακόμη, οδηγεί στην κίνηση, στη δημιουργία.
Από τη διαπίστωση της αρχής αυτής προήλθε η διαλεκτική, η εγκυρότερη
φιλοσοφική και επιστημονική μέθοδος για την εύρεση της αλήθειας. Η μέθοδος που
δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα στατικά, αλλά δέχεται τη μορφή της ως
αποτέλεσμα εξέλιξης που ωθείται απ’ τις σχέσεις, απ’ τις αντιθέσεις των στοιχείων
της. Η μέθοδος που συνθέτει το εμπειρικό και το αφηρημένο, το ατομικό και το
καθολικό, την αιτία με το αποτέλεσμα, την κίνηση και τη μορφή.»
Χρ. Μαλεβίτσης
Μία φορά και ένα καιρό
Ζούσε το μηδενικό
που ΄ταν στην καρδιά καλό
κι ολοστρόγγυλο σαν «Ο».
Όλοι άλλοι αριθμοί
δεν το ήθελαν, γιατί,
Ένα απλό μηδενικό
δεν αξίζει και πολύ.
Όπως πήγαινε μία μέρα
βλέπει ξαφνικά το ένα,
που ΄ταν στεναχωρημένο
και με μάτια δακρυσμένα
του ΄δωσε πολύ κουράγιο
το ΄βαλε και στ΄αμαξάκι
να το πάει μία βόλτα
για να ξεχαστεί λιγάκι.
Ξαφνικά βλέπουνε το Τρία
στην απέναντι γωνία
που βάλει το καπέλο
και θερμά του χαιρετά.
Και πιο κάτω να το πέντε
να το οκτώ, να το εννιά
έχουν βάλει τα καπέλα
κι υποκλίνονται βαθιά…
τι είχε γίνει όμως παιδιά;
Να: το ένα και το μηδέν
καθισμένα πλάι πλάι,
το ΄να εδώ και το άλλο εκεί,
ένα δέκα έχουν κάνει.
Από τότε το Μηδέν
όλοι αυτοί οι αριθμοί
το σεβόντουσαν πολύ.
το ΄παίρναν στο σινεμά,
πλήρωναν και τα λεφτά,
πάντα το ΄βαζαν δεξιά τους
το φοβόντουσαν στα ζερβά τους,
που ΄καναν και συντροφιά,
κι έζησαν αυτοί καλά.
ΦΛΥΑΡΙΕΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΤΗ ΓΗ (εκδόσεις ΤΕΚΜΗΡΙΟ)
από το https://www.facebook.com/christodouloufrontistirio/posts/413783802061324
«Η Ζωή θέλει να την αγαπάνε. Να την αγαπάνε χωρίς παζαρέματα, πολύ και αλογάριαστα. Μικρή κατάλαβε πως για να τα καταφέρει, έπρεπε πρώτα ν’ αγαπήσει αυτή τους ανθρώπους ή τουλάχιστον να κάνει πως τους αγαπά….. Αγαπούσε όπως πεινούσε, όπως διψούσε, όπως πονούσε, όπως γελούσε.
Το δίχτυ της Ζωής ήταν σοφά πλεγμένο. Είχε κι άλλες κλωστές πολύ γερές. Άνοιγε τις χούφτες της και σκόρπιζε το παιδικό της βιος. Χάριζε τα βιβλία της, τα μολύβια της, τις πέννες της, τις ζωγραφιές της, τα παιχνίδια της. Κρυφά από τους δικούς της χάρισε το χρυσό σταυρό της, το δαχτυλιδάκια της, μια παλιά καρφίτσα της γιαγιάς. Έψαχνε στα συρτάρια, κάτι να βρει ακόμα, να το χαρίσει κι αυτό, να γίνει ένας παραπανίσιος κρίκος στην αλυσίδα που θα την έδενε με τους ανθρώπους . Αγωνιζόταν. Η λαχτάρα της γινόταν ορμητικό ποτάμι και παράσερνε τα εμπόδια. Όχι, όχι δεν ήτανε παιχνίδι. Ήταν αγωνία. Παιδιάστικη αγωνία. Η μητέρα το ‘χε καταλάβει και της παραστεκότανε χωρίς πολλά λόγια. Ένιωθε τη μοναξιά που τρόμαζε το παιδί της, ίσως γιατί την ήξερε, τη φοβόταν. Έλεγε στη Ζωή: “Να εμπιστεύεσαι τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος είσαι’συ”.» , Αθήνα 1992
από το elculture.gr
www.youtube.com/watch?v=0R6VE0i1Zt4
Από την Αρχοντούλα
. Να θυμάστε ότι οι μεγάλες αγάπες και τα μεγάλα κατορθώματα κρύβονται πίσω από μεγάλα ρίσκα.
. Όταν χάνεις, φρόντισε να μη χάσεις και το δίδαγμα.
. Ακολούθησε τη χρυσή τριάδα:
* Σεβασμός στον εαυτό
* Σεβασμός στους άλλους
.*Υπευθυνότητα για όλες σου τις πράξεις
. Να θυμάσαι ότι το να μην παίρνεις αυτό που θέλεις είναι κάποιες φορές μια εκπληκτική στροφή της τύχης.
. Μάθε τους κανόνες ώστε να ξέρεις να τους σπας όπως πρέπει.
. Μην αφήσεις μια μικρή διαφωνία να χαλάσει μια μεγάλη φιλία.
. Όταν συνειδητοποιήσεις πως έκανες λάθος, κάνε αμέσως ό,τι μπορείς για να το διορθώσεις.
. Πέρνα λίγο χρόνο με τον εαυτό σου κάθε μέρα.
. Να είσαι ανοιχτός στην αλλαγή αλλά να μην παρατάς ποτέ τις αξίες σου.
. Η σιωπή κάποιες φορές είναι η καλύτερη απάντηση.
. Ζήσε μια καλή, τίμια ζωή. Όταν μεγαλώσεις θα μπορείς να τη σκέφτεσαι, να την ξαναζείς και να την απολαύσεις ξανά.
. Η αγάπη που βιώνεις στο σπίτι σου είναι το βασικότερο θεμέλιο της ζωής σου.
. Σε διαφωνίες με αγαπημένα σου πρόσωπα, λύσε μόνο τα επίκαιρα ζητήματα. Μην ανατρέχεις στο παρελθόν.
. Μοιράσου τη γνώση σου. Είναι ο τρόπος να πετύχεις την αθανασία.
. Να είστε ευγενικοί με τη Γη.
. Όσο πιο συχνά μπορείς, πήγαινε σε ένα μέρος που δεν έχει ξαναδεί ποτέ.
. Να θυμάσαι πως η καλύτερη σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων έρχεται όταν η αγάπη ξεπερνά την ανάγκη του ενός για τον άλλον.
. Κρίνε την επιτυχία με βάση το τι πρέπει να θυσιάσεις για να την αποκτήσεις.
Απόσπασμα
…Όσο περισσότερο απασχολεί την κοινωνία ένα φαινόμενο (αλκοολισμός, βροχοπτώσεις, ανεργία κ.λπ.) τόσο μεγαλύτερη είναι η ποικιλία των λέξεων που χρησιμοποιούνται για να προσδιορίσουν με ακρίβεια όλες τις πτυχές του (λέγεται ότι οι Εσκιμώοι έχουν τις περισσότερες λέξεις για το λευκό).
Μια ισχυρή ένδειξη για το πόσο αισθητή είναι η κοινωνική παρουσία των βλακών, άρα και το ποσοστό τους, είναι ο εκπληκτικός πλούτος λέξεων για τον χαρακτηρισμό τους από την αρχαία ως τη σύγχρονη και τη νεανική ευρηματικότητα: νωθρός, άνους, μωρός, μώλυς, ευήθης, αμβλύς, βληχρός, αβδηρίτης, χαύνος, χάσκας, πελελός, αναίσθητος, αμβλύτης, νώθειος, άφρων, αμαθής, άσκεφτος, αερολόγος, κόρυζα, ζωντανό, ζωντόβολο, κουτορνίθι, κωθώνι, μάπας, βλάκας (με περικεφαλαία), πανίβλακας, ανόητος, ελαφρύς, γελοίος, μπουνταλάς, μπούφος, μπαρούφας, μπούρδας, χάνος, ψάρι, βλήμα, σερσέμης, χαϊβάνι, πίπιζας, τούβλο, ντουβάρι, χαλβάς, χάχας, κούτσουρο, μούσμουλο, χοντροκέφαλος, στενόμυαλος, ελαφρόμυαλος, ορνιθόμυαλος, μωροπίστευτος, φυγόμυαλος, κουφιοκέφαλος, κοντόφθαλμος, στενοκέφαλος, σκατοκέφαλος, σαχλαμάρας, αφελής, κοίμησης, κοιμισμένος, νυχτωμένος, ύπνος, απτάλης, αχμάκης, ζευζέκης, στούρνος, στουρνάρι, πίτουρας, χάπι, χάπατο, φιόγκος, φύκι, κολοκύθας, κεφάλας.Και: στόκος, κάλος, μπάμιας, φελλός, καθυστερημένος, σκατόμυαλος, κοκορόμυαλος, ζαβός, ηλίθιος, λειψός, κλούβιος, θέατρο, κουτεντές, κουτουλιακας, στραβάδι, ντιπ (ντιπ για ντιπ), βραδύνους, σκράπας, αγαθός, αγαθιάρης, αγαθοκλής, αγαθοψώλης, αγαθομούνα, μικρόμυαλος, μικρονοϊκός, μυγοχάφτης, απόμωρος, ζαβλακωμένος, θεόκουτος, νταμάρι, ζώο, βόδι, μοσχάρι, κρέας, σαχλός, σαχλαμπούχλας, τρίχας, φάβας, χαζοχαρούμενος, άχυρο, χαμένος, χαζοβιόλης, μουρόχαβλος, κλαπανάρας, κρετίνος, αποβλακωμένος, παρμένος, μύωψ, κορόιδο, πατάτας, πιλάφας, καζάνας, τουφεκαλεύρης, ξυλοσχίστης, ρόζος, ανεγκέφαλος, πτηνοκέφαλος, ελαφροκέφαλος, μπουσδούκος, μπουζουκοκέφαλος, νούμερο, γκαβός, κόπανος, μέτριος, λίγος, ανίκανος, ανεπαρκής, χύμα, σκόρπιος, καδρόνι, ανερμάτιστος, γκαφατζής, μηδέν, τίποτα, μπουμπούνας, μπουμπουνοκέφαλος, μπαγλαμάς, πλημμύρας, παπάρας, Παπαρόπουλος, κώτσος, όρνιο, πρόβατο, κοκωβιός, κότα, χήνα, κλώσα, βλαμμένος, βλακόμουτρο, βλακέντιος, τενεκές, βλήτο, ούφο, βούρλο, μόγγολο, Νταού, χόρτο, φυτό, μπάζο, Γκαούρ, Γκουφι, γκαγκά, γκάου, κουλός, γεια σου, φλοπ, και το λεξιλόγιο διαρκώς εμπλουτίζεται…
Το περιοδικό Poeticanet συμμετέχει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης «Γυναικεία Κραυγή», η διοργάνωση του οποίου θα πραγματοποιηθεί το Μάρτιο ταυτόχρονα σε 37 χώρες σε όλον τον κόσμο, με θέμα την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 13 Μαρτίου, ώρα 19.00 μ.μ., στο αμφιθέατρο Ινστιτούτου Θερβάντες, Μητροπόλεως 23.
Με την ευγενική υποστήριξη της Διεθνούς Αμνηστίας και της Εταιρείας Συγγραφέων
Από το greek-language.gr
https://www.youtube.com/watch?v=RcGyVTAoXEU (με δεξί κλικ επιλέγετε το link και στη συνέχεια Μετάβαση σε https://www.youtube.com/watch?v=RcGyVTAoXEU).
από τη Γεωργία
Το τσάι εισήχθη στην Ιαπωνία από την Κίνα τον 8ο αι. Οι Κινέζοι από πολύ παλαιότερα το χρησιμοποιούσαν σαν γιατρικό και του απέδιδαν θαυματουργικές ιδιότητες όπως η ενδυνάμωση της όρασης , η τόνωση της θέλησης, η γαλήνη της ψυχής. Συχνά οι βουδιστές ασκητές έπιναν τσάι για να μην εξαντλούνται εύκολα και γιατί πίστευαν πως τους βοηθούσε να βρίσκονται σε ετοιμότητα. Έτσι άρχισαν να το πίνουν σύμφωνα με συγκεκριμένο θρησκευτικό τυπικό. Με τη διάδοση του βουδισμού στην Ιαπωνία άρχισε σιγά-σιγά να διαδίδεται και το τσάι που πρώτοι το έπιναν οι ευγενείς στις πολυτελείς γιορτές τους . Τον 14ο αι. ο Μουράκο-Σούκο ανέπτυξε τις πνευματικές πλευρές του εθίμου, που έγιναν αρεστές στους Σαμουράι, ενώ μερικά χρόνια αργότερα ο Σεν νο Ρικυού, διάσημος ιερέας Ζεν και μαθητής του Σούκο επισημοποίησε την τελετή του τσαγιού αντικαθιστώντας τα κινεζικά σκεύη με ντόπια, καθιέρωσε αυστηρούς κανόνες και την απλότητα.
Η τελετή πήρε το όνομα ‘Τσα-νο-γιού’(chanoyu) αλλά είναι γνωστή και ως Sado– ιεροτελεστία του τσαγιού. Άλλοι δάσκαλοι του τσαγιού συνέχισαν την παράδοση προσεγγίζοντας όμως το θέμα από διαφορετική πλευρά ο καθένας με αποτέλεσμα να έχουν προκύψει σήμερα πολλές σχολές (Ura, Omote, Mushakoji, κ.α.) Σήμερα η γνώση της εθιμοτυπίας για την προετοιμασία του τσαγιού αποτελεί μέρος της καλής ανατροφής μιας κοπέλας.
Η ιεροτελεστία είναι μια άριστα ενορχηστρωμένη σειρά γεγονότων. Ξεκινά με την συνάντηση των καλεσμένων και τον περίπατό τους στο μονοπάτι ενός κήπου που οδηγεί σε ένα τελετουργικό τεϊοποτείο. Το μονοπάτι δεν ξεπερνάει τα 9 μέτρα και συνήθως στον κήπο βρίσκονται υποβλητικά τοποθετημένοι βράχοι, δενδράκια, και πέτρινα φανάρια που έχουν ως στόχο την δημιουργία κλίματος απόλυτης μοναξιάς . Στην άκρη του μονοπατιού πάντα βρίσκεται μια βρύση ή πηγή ώστε να πλένουν τα χέρια και το στόμα τους οι επισκέπτες που πρόκειται να μετέχουν στην τελετή. Ακολουθεί η είσοδος στο τεϊοποτείο και η γνωριμία με τον οικοδεσπότη. Η ατμόσφαιρα διαφέρει ανάλογα με την εποχή(καλοκαίρι ή χειμώνας )και ανάλογα με την ώρα της ημέρας (πρωί ή απόγευμα).
Το εσωτερικό του τεϊοποτείου είναι απλό, συνήθως στρωμένο με ψάθες , χωρίς έπιπλα με εξαίρεση ενός μικρού τραπεζιού. Συνθέσεις ικεμπάνα αποτελούν την μόνη διακόσμηση του χώρου ενώ σε κάποια γωνία βρίσκεται μια φωτιά όπου βράζει η τσαγιέρα. Στο παρελθόν πρόσθεταν κομμάτια σιδήρου μέσα στην τσαγιέρα για να βγαίνει κάποια μελωδία καθώς το νερό έβραζε η οποία θα έφτανε στα αυτιά των φιλοξενούμενων.
Oι καλεσμένοι κάθονται γονατιστοί στα χαλάκια και επιδοκιμάζουν τα σκεύη που θα χρησιμοποιηθούν στην τελετή καθώς τους τα επιδεικνύει ο οικοδεσπότης .Τα σκεύη αυτά αντικατοπτρίζουν τις αξίες του ζεν(απλότητα, ευγένεια, αυτοσυγκράτηση) και είναι τα εξής: τσαγιέρα(από σφυρηλατημένο σίδερο με ανάγλυφα), κουτάλια(από ανοιχτόχρωμο λείο ξύλο), φλιτζάνια τσαγιού(φτιαγμένα στο χέρι με ανοιχτό χρώμα και απλές γραμμές), σουρωτήρι(από πλεγμένο μπαμπού), χτυπητήρι(που μοιάζει με πινέλο ξυρίσματος), κανάτες νερού και τσαγιού. Συνήθως προτιμάται λεπτοαλεσμένο πράσινο τσάι(μάτσα).
Το τσάι ετοιμάζεται από γκέισες οι οποίες ακολουθούν συγκεκριμένο εθιμοτυπικό. Πρώτα σκουπίζουν με μεταξωτό πανί όλα τα σκεύη, έπειτα προσφέρουν γλυκίσματα στους καλεσμένους καθώς ετοιμάζουν το τσάι. Μια κουταλιά τσαγιού τοποθετείται στο φλιτζάνι του καθενός και χύνουν μέσα ζεστό νερό ανακατεύοντας με το ειδικό σκεύος ώσπου το ποτό να γίνει αφρώδες και ομοιογενές . Το πρώτο φλιτζάνι προσφέρεται στον πιο σημαντικό καλεσμένο ο οποίος πρέπει να το κρατήσει με το δεξί του χέρι, να το τοποθετήσει στην παλάμη του αριστερού του χεριού, να το φέρει στο μέτωπο, έπειτα να το στρέψει κατά 90ο σύμφωνα με τη φορά του ρολογιού, να το χαμηλώσει στο στόμα και να πιει τρεις γουλιές. Στη συνέχεια πρέπει να περάσει το ποτήρι στον διπλανό του αφού εκείνος του υποκλιθεί καθώς του προσφέρεται. Το φλιτζάνι κατά αυτόν τον τρόπο κάνει τον κύκλο των καλεσμένων.
Το τσάι έχει πικρή γεύση και η τελετή κυλάει σε πολύ αργούς ρυθμούς κάτω από απόλυτη σιωπή. Πρόκειται δηλαδή για έναν απολαυστικό τρόπο σιωπηλής συναναστροφής(σαν να είναι κανείς μόνος με συντροφιά.) Η προετοιμασία και η πόση του τσαγιού στο παρελθόν αποτελούσε σημαντικό κομμάτι της εκπαίδευσης των σαμουράι που συντελούσε στην απόκτηση πνευματικής πειθαρχίας . Εκφράζανε αυτές τις μοναδικές στιγμές με ένα ρητό : “Itsigo Itsie”-«Μια ζωή, μια συνάντηση.»
Aπό Newslife
Η Γιαπωνεζικη Ιεροτελεστια του τσαγιου ειναι μια μικρη δονηση
της παλλουσας Ψυχης του Κοσμου
Μια διαρκης υπενθυμιση οτι δεν ειμεθα μονοι
Οτι αυτο που δινει νοημα σε μας, δινει επισης νοημα στα φυλλα του τσαγιου
στα ανθη της κερασιας
στο πεταγμα της πεταλουδας
Οτι τη σημασια του να ζεις, δεν την αντι-λαμβανεσαι
παρα μονον αν ξανοιχτεις στα ευωδιαστα λιβαδια των πραγματων
Αν τα αγγιξεις, αν τα μυρισεις, αν τα γευτεις, αν σε ματωσουν
αν δηλαδη, γινεις ενα μ’ αυτα
Tσα-γι και Ζεν
Τον 16ο αιωνα, ο Σεν -Νο-Ρικιου μαθητης του Ζεν δασκαλου Τακεμο-ι-οο
εισηγαγε τη φιλοσοφια: ιτσι-ο, ιτσι-ε
στην ιεροτελεστια του τσαγιου
Η βαση της φιλοσοφιας αυτης, που συγγενευει στενα με τον δικο μας Ηρακλειτο
ειναι η αντιληψη της μοναδικοτητας των συμβαινοντων
σε εναν κοσμο που διαρκως μεταβαλλεται
Συμφωνα με τα διδαγματα του Τακεμο-ι-οο, καθε στιγμη που ζουμε, εναι μοναδικη
και ανεπαναληπτη και ως τετοια πρεπει να τη βιωνουμε
Καθε ιεροτελεστια τσα-γι αποτελει λοιπον μια στιγμιαια και φευγαλεα συμμετοχη μας
στον κοσμο των οντων και αξιζει να της διαθεσουμε την αναλογη προσοχη
Οι τεσσερεις βασικες αρχες μιας τελετης τσα-γι
ειναι ακριβως οι ιδιες με τις τεσσερεις βασικες αξιες της ζωης
Αρμονια [βα]
Σεβασμος [κε-ϊ]
Αγνοτητα [σε-ϊ]
Γαληνη [Τζακου]
Η ισορροπια των τεσσαρων βασικων αρχων γεννα την ισορροπια της Υπαρξης
στο Μεγαλο δραμα του Κοσμου
ειναι βιωματικος και αμεσος
Μπορουμε μονο να “ζησουμε” το Ζεν
και ενα στιγμιοτυπο αυτης της μεστης σε νοημα καταστασης της Υπαρξης ειναι το τσα-γι
Κατα τη διαρκεια της ιεροτελεστιας του τσαγιου
η οποια δεν επαναλαμβανεται, οπως δεν επαναλαμβανεται τιποτα
στον διαρκως μεταβαλλομενο κοσμο μας
μας δινεται η δυνατοτητα να μετεχουμε σε ενα πρωτο σταδιο του “σατορι”, που ειναι
και η ζεν εκδοχη της βουδιστικης Φωτισης
Το κομβικο σημειο οπου η ανθρωπινη δραση εισερχεται στη φυση των οντων
ειναι η στιγμη της αφομοιωσης με αυτα
Οπως ο Ζεν τοξοτης γινεται το τοξο του, ετσι και στην τελετη τσα-γι
ο ζων ανθρωπος γινεται ενα με την αληθεια των πραγματων
Δεν πινω απλως το τσαϊ αλλα συμμετεχω στη φυση του
Δεν απολαμβανω απλως την κινηση των κοριτσιων αλλα γινομαι ο χορος τους
Δεν παρατηρω απλως τα δρωμενα του κοσμου αλλα ειμαι ο κοσμος
Δεν κλεβω την ηδονη απο το σωμα της αγαπημενης μου αλλα ενωνομαι μαζι της
TO ΠΟΙΗΜΑ ΜΑΣ : Οχι βία στα σχολεία
Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί διεθνές φαινόμενο και σε κάθε χώρα εκδηλώνεται με διαφορετικούς τρόπους, σε ποικίλη ένταση, με πολλές και διάφορες αφορμές.
Πρόκειται για την συστηματική και ανεπιθύμητη επιθετική συμπεριφορά που εκδηλώνουν ένα ή περισσότερα παιδιά ενάντια σε κάποιο άλλο και περιλαμβάνει:
• Την εσκεμμένη πρόκληση δυσφορίας ή πόνου-σωματικού ή ψυχικού- στο θύμα
• Την επίδειξη δύναμης ή υπεροχής από το θύτη προς το θύμα
• Συμβαίνει κατ’επανάληψη και σε διάρκεια χρόνου
Στην Ελλάδα το φαινόμενο σχολικού εκφοβισμού τείνει να πάρει διαστάσεις επιδημίας. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, μόλις 1 στους 3 μαθητές έχει πέσει θύμα bullying, ενώ 1 στους 2 έχει γίνει μάρτυρας ενός τέτοιου περιστατικού.
Χαρακτηριστικά των παιδιών που πέφτουν θύματα εκφοβισμού:
• Φαίνονται ανασφαλή και πιο αγχώδη.
• Είναι εσωστρεφή, ήσυχα, ευαίσθητα.
• Είναι μοναχικά.
• Συχνά έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση.
• Μερικές φορές είναι εκείνοι που έρχονται στην τάξη στα μισά της χρονιάς, οι καινούριοι.
• Άλλοτε ανήκουν σε μία ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα-μετανάστες ή παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, ή με κάποια διαφορετικότητα.
Ποιες είναι οι επιπτώσεις στον παιδικό ψυχισμό;
• Έντονο άγχος
• Ανασφάλεια
• Χαμηλή αυτοεκτίμηση
• Ψυχοσωματικά προβλήματα, όπως πόνο στην κοιλιά, κεφαλαλγίες
• Διαταραχές στον ύπνο
• Φοβίες
• Σχολική άρνηση
• Κάνουν απουσίες στο σχολείο
• Σχολική αποτυχία
• Αυξημένα ποσοστά κατάθλιψης
• Αυτοκτονικό ιδεασμό
Σε κάθε περίπτωση εσείς θα πρέπει να έρθετε πιο κοντά στο παιδί σας, και μόλις υποπτευθείτε ότι έχει πέσει θύμα σχολικού εκφοβισμού, συζητήστε το μαζί του και απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό.
Η Σελήνη δεν είναι στρογγυλή. Έχει το σχήμα αυγού. Η «μύτη» του αυγού βλέπει κατευθείαν προς εσένα.
Η Σελήνη έχει ηλικία 4,6 δισεκατομμυρίων ετών. Είναι συνομήλικη της Γης. Η ηλικία προέκυψε από τη μέτρηση των πετρωμάτων της.
Στα πρώτα χρόνια της ζωής της η Γη δεν είχε δορυφόρο. Σύμφωνα με τις επικρατούσες θεωρίες, αρκετά δισεκατομμύρια χρόνια πριν, ένας πλανήτης-μετεωρίτης στο μέγεθος του Άρη χτύπησε την επιφάνειά της. Ένα μεγάλο τμήμα της Γης εξαερώθηκε και τα υπολείμματα, μαζί με μάζα του μετεωρίτη, εκτοξεύθηκαν σε υψόμετρο 22.000 χιλιομέτρων πάνω από το έδαφος. Τα σωματίδια αυτά συμπυκνώθηκαν σε μεγαλύτερα κι αυτή η διαδικασία γέννησε τελικά τη Σελήνη.
Την ώρα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, η Σελήνη απομακρύνεται από τη Γη. Κάθε χρόνο, η Σελήνη «κλέβει» λίγη από την ενέργεια της Γης και απομακρύνεται περίπου 3,8 εκατοστά στην τροχιά της. Στην αρχή της γέννησής της, η Σελήνη φαινόταν στον ουρανό τρεις φορές μεγαλύτερη.
Η περιστροφή της Σελήνης γύρω από τη Γη διαρκεί ακριβώς 27.3 ημέρες. Η ταχύτητα περιστροφής της είναι 3.700 χιλιόμετρα την ώρα.
Η βαρυτική δύναμη της Σελήνης πάνω στη γη προκαλεί δυο είδη παλιρροιών στους ωκεανούς. Μια όταν τα νερά των ωκεανών «βλέπουν» τη Σελήνη, προκαλώντας εντονότερα φαινόμενα και μια όταν τα νερά βρίσκονται αντίθετα προς αυτήν, προκαλώντας ηπιότερα φαινόμενα.
Όταν ο αστροναύτης Άλαν Σέπαρντ πάτησε στη Σελήνη, πήρε ένα μπαστούνι του γκολφ κι έριξε μια με ένα μπαλάκι. Η μπάλα «πέταξε» 800 μέτρα μακριά.
Η επιφάνεια της Σελήνης ψήνεται στους 117 βαθμούς Κελσίου για δυο εβδομάδες (η σεληνιακή μέρα διαρκεί περίπου ένα μήνα). Αμέσως μετά ξεκινά η σεληνιακή νύχτα, όπου η θερμοκρασία πέφτει στους -169 βαθμούς.
Η Σελήνη δεν έχει νερό. Τα πετρώματά της είναι εντελώς ξηρά. Το νερό που υπήρχε διέφυγε εξατμιζόμενο στο διάστημα, ελλείψει ατμόσφαιρας. Ωστόσο οι συγκρούσεις της με μετεωρίτες που διέθεταν νερό στα πετρώματά τους την έχουν «προικίσει» με δεξαμενές νερού σε περιοχές κοντά στους πόλους, που δεν βλέπουν ποτέ το φως του ήλιου.
Η Σελήνη δε διαθέτει βουνά, λόφους ή οροσειρές. Το μόνο που υπάρχει είναι τεράστιες κοιλότητες (οι «ουλές» που φαίνονται από τη Γη) λόγω προσκρούσεων με αστεροειδείς και σκόρπιες πέτρες-σκουπίδια ως αποτέλεσμα αυτών των βίαιων γεγονότων. Κι αυτό γιατί η επιφάνειά της δεν αλλάζει, λόγω τεκτονικών κινήσεων.
Tα μηχανήματα μέτρησης έχουν καταγράψει μικρούς σεισμούς στην επιφάνειά της. Οι επιστήμονες αρχίζουν να πιστεύουν πως η Σελήνη έχει πυρήνα, σε μορφή λάβας, αλλά πολύ μικρό σε διάμετρο – το πολύ 4% της μάζας της (ο πυρήνας της Γης φτάνει το 30%).
Η κρυφή δύναμη της Σταγόνας
Όταν μπαίνεις σε ένα σπήλαιο με σταλακτίτες, εκτός απο αυτούς και τους σταλαγμίτες, παρατηρείς κι ένα ακόμη πιο εντυπωσιακό φαινόμενο ενίοτε.
Κάτι βράχους με “περίεργες τρύπες” στην επιφάνειά τους.
Τρύπες “στρογγυλεμένες” λες και τις πέρασε ένα εξαιρετικά ικανό “λειαντικό μηχάνημα”.
Τρύπες που διαπερνάνε αυτούς τους βράχους σε όλο τους το βάθος ενίοτε και σχηματίζουν εσωτερικά κανάλια που καταλήγουν στον πάτο του βράχου.
Καμιά φορά, όταν ο βράχος φαίνεται σε όλο του το μήκος και πλάτος, βλέπεις το τελείωμα αυτής της τρύπας απο κάτω του και το νερό των σταγόνων να ρέει ανεμπόδιστο πλέον.
Μια σταγόνα, τι δύναμη έχει άραγε?
Καμία.
Πέφτει επάνω στον βράχο και απλώς διαλύεται.
Απο πίσω της όμως έρχεται κι άλλη σταγόνα. Κι άλλη. Κι άλλη. Κι άλλη.
Χιλιάδες σταγόνες. Πέφτουν ξανά και ξανά.
Επίμονα.
Για μέρες, εβδομάδες, μήνες, χρόνια, αιώνες, χιλιετίες.
Ασταμάτητα και σταθερά.
Μέχρι που απο την Επίμονη Επανάληψη, στο τέλος μέχρι και ο ίδιος ο βράχος “λειώνει”.
Τρυπάει.
Το παραπάνω περιστατικό το διάβασα πριν είκοσι περίπου χρόνια στο βιβλίο “Η Επιστήμη του Διαλογισμού”. Το ανέφερε στον πρόλογο ως προσωπικό του βίωμα ο συγγραφέας του Τορκόμ Σαραϊνταριάν.
Και ήταν ένα εύστοχο παράδειγμα.
Όντως.
Για να επιτευχθούν Εσωτερικά Αποτελέσματα πρέπει η ατομική προσπάθεια (στο οποιοδήποτε Εσωτερικό Εγχείρημα) να μοιάζει με την λειτουργία της Σταγόνας.
Επίμονη Επανάληψη, ξανά και ξανά και ξανά.
Στο τέλος τα “Εσωτερικά Αποτελέσματα” μοιάζουν με το εκπληκτικό θέαμα ενός πανίσχυρου βράχου που όμως τον τρύπησαν “μερικές” σταγόνες.
http://www.amra.gr/forum/index.php?topic=397.0;wap2
Γλυκύτητα –
Μερικές φορές οι μεγάλοι δάσκαλοι είναι τόσο σκληροί όταν έχουν να κάνουν με σφάλματα των ανθρώπων, αλλά αισθάνονται γλυκύτητα στην καρδιά τους και αγάπη στην ψυχή τους. Η γλυκύτητα είναι μια ποιότητα της ψυχής και όχι μια ποιότητα των τρόπων.
Αφού περάσετε μια αξιόλογη πειθαρχία κάτω από έναν αυστηρό δάσκαλο, τον εκτιμάτε πιο πολύ από αυτούς που ήταν άτονοι μαζί σας. Ένας από τους δασκάλους μου συνήθιζε να λέει, “Σου δίνω τη μελωδία της καρδιάς μου σε μια καταιγίδα. Η μελωδία είναι για την ψυχή σου, η καταιγίδα είναι για την απειθάρχητη προσωπικότητά σου”.
Αλλά βέβαια, όλα είναι θέμα γνώσης και αρμονίας. Μερικές φορές γλυκιές λέξεις και γλυκά χαμόγελα φέρνουν πολύ δηλητήριο μαζί τους. Αυτοί οι άνθρωποι που δε διαθέτουν ποιότητα ψυχής γίνονται υποχείρια τέτοιων εκφράσεων, αλλά τελικά ανακαλύπτουν ότι τέτοιες εκφράσεις ήταν παγίδες, όχι τροφή για τη ψυχή τους.
-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
-Η Ποίηση δεν είναι η απελευθέρωση των αισθημάτων, αλλά η δραπέτευση από τα αισθήματα. Δεν είναι η έκφραση της προσωπικότητας αλλά η δραπέτευση από την προσωπικότητα. Αλλά θα πρέπει κανείς να έχει αισθήματα και προσωπικότητα για να θέλει να δραπετεύσει από αυτά.
-Μόνο αυτός που ρισκάρει να πάει πολύ μακριά μπορεί να ανακαλύψει πόσο μακριά μπορεί να πάει κανείς.
-Πού είναι η όλη η σοφία που χάσαμε μέσα στη γνώση; Πού είναι όλη η γνώση που χάσαμε μέσα στην πληροφόρηση;
-Δεν θα σταματήσουμε να εξερευνούμε. Και το τέλος της εξερεύνησής μας θα είναι όταν θα φτάσουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε και θα ανακαλύψουμε το μέρος για πρώτη φορά.
-Δεν πιστεύω ότι γερνάει κανείς. Νομίζω πως αυτό που συμβαίνει είναι ότι νωρίς στη ζωή, σε μια ορισμένη ηλικία μένει κάποιος ακίνητος και βαλτώνει.
-Είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να εξηγήσουμε ένα πάθος σε κάποιον που δεν το έχει ζήσει, όπως δεν μπορούμε να εξηγήσουμε το φως σε έναν εκ γενετής τυφλό.
-Δεν είναι φρόνιμο να παραβαίνεις κανόνες μέχρι να μάθεις πώς να τους τηρείς..
-Τα χρόνια ανάμεσα στα πενήντα και τα εβδομήντα είναι τα χειρότερα. Συνεχώς σου ζητούν να κάνεις πράγματα και δεν είσαι αρκετά ετοιμόρροπος για να τα απορρίψεις.
–Οι ανώριμοι ποιητές μιμούνται. Οι ώριμοι ποιητές κλέβουν.
Aπό το gnomikologikon.gr
