| Δίχτυ προστασίας για τη Μεσόγειο
Η Θάλασσά Μας, η Mare Nostrum, όπως ονομάστηκε κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, μετράει χιλιετίες. Πριν από 3.000 και πλέον χρόνια είδε τους Φοίνικες στις ανατολικές ακτές της να φτιάχνουν πλοία ικανά να διασχίσουν ανοιχτά πελάγη και να σαλπάρουν για να εξερευνήσουν εδάφη άγνωστα. Καθώς περιβάλλεται από τρεις ηπείρους, οι αρχαίοι Έλληνες την ονόμασαν Μεσόγειο Θάλασσα, δηλαδή «θάλασσα μεταξύ των γαιών», ενώ οι Άραβες τη βάφτισαν «ενδιάμεση θάλασσα». Κοιτίδα πολιτισμών, όπως συχνά αποκαλείται, η Μεσόγειος καθόριζε ανέκαθεν τον τρόπο ζωής όσων κατοικούν στις περιοχές που βρέχονται από τα νερά τη ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΒΑ ΒΑΝ ΝΤΕΝ ΜΠΕΡΓΚ |
| Ο γύρος της Αλάσκας σε 176 μέρες
Ο Άντριου Σκούρκα ένιωθε αποκαρδιωμένος, συναίσθημα πρωτόγνωρο για κείνον. Από το 2002 ο 29χρονος αυτός λάτρης της περιπέτειας είχε περπατήσει πάνω από 40.000 χιλιόμετρα, με αποτέλεσμα να συγκαταλέγεται στους πιο ταξιδεμένους και ταχύτερους πεζοπόρους του πλανήτη. |
| Επικονιαστές
Μέσα σ’ ένα θερμοκήπιο στο Γουίλκοξ της Αριζόνα οι ντοματιές είναι παραταγμένες σε σχηματισμό. Πράσινοι μίσχοι ξεφυτρώνουν από ένα υπόστρωμα συμπιεσμένων ινών καρύδας και υψώνονται προς το γυάλινο ουρανό. Πάνω σε ηλεκτροκίνητα κλαρκ, τεχνικοί ντυμένοι με λευκές ρόμπες εργαστηρίου κλαδεύουν σχολαστικά τα φυτά. Στα θερμοκήπια Eurofresh Farms, σε μια έκταση 1.250 στρεμμάτων, αυτά τα εξαιρετικά φυτά παράγουν σχεδόν 60 εκατομμύρια κιλά ντομάτες το χρόνο, σε εγκαταστάσεις εξοπλισμένες με χιλιόμετρα σωλήνων ποτίσματος και υπερκείμενα συρματοπλέγματα που στηρίζουν τις αναρριχόμενες ντοματιές. Οι |
ς. Εκατομμύρια άνθρωποι επιβιώνουν χάρη στους φυσικούς πόρους που διαθέτει. Όμως, λόγω της δημογραφικής και βιομηχανικής ανάπτυξης όλων αυτών των χωρών, η λεκάνη της Μεσογείου πλήττεται πλέον σοβαρά από την υπερεκμετάλλευση.
καρποί που ωριμάζουν αναδίδουν μια γλυκιά, ελαφρώς τεχνητή μυρωδιά – καμία απολύτως αίσθηση χώματος.Χρήστος Γιανναράς: Ο Νεοέλληνας στρατεύεται στις ιδεολογίες της Δύσης
Συνέντευξη στη Στέλλα Τζίβα
Ο καθηγητής Φιλοσοφίας, Θεολογίας και συγγραφέας κ. Χρήστος Γιανναράς απαντά στις ερωτήσεις της Στέλλας Τζίβα, για την ελλαδική κοινωνία, το νεοέλληνα και τη Δύση, δηλαδή για
κάποια από τα εξαιρετικής σημασίας ζητήματα στα οποία έχει αφιερώσει το φιλοσοφικό και συγγραφικό του έργο.
Στέλλα Τζίβα: Ποιό πιστεύετε ότι είναι σήμερα το μειονέκτημα μας ως Ελληνικού λαού και ποιά η εικόνα μας ως κοινωνίας;
Χρήστος Γιανναράς: Η εικόνα που εμφανίζει η ελλαδική κοινωνία γεννάει φόβο, πραγματικό πανικό. Εικόνα αλογίας, κάτι σαν ολική έκλειψη της κοινής λογικής, οποιασδήποτε. Για να λειτουργήσει έστω και στοιχειωδώς ως κοινωνία αναγκών μια συλλογικότητα χρειάζεται κάποια ψήγματα κοινής λογικής, μιαν ελάχιστη βάση συνεννόησης. Διαφορετικά η συλλογικότητα γίνεται ζούγκλα, πεδίο όπου η κάθε τυφλή μονοτροπία παλεύει για την επιβολή της.
Στ.Τζ.: Αναφέρατε πως η ελληνικότητα είναι υπόθεση οικουμενική και όχι εθνική. Πως πολλά από τα «κακώς κείμενα», αν όχι όλα, οφείλονται στο ότι σκεφτόμαστε «εθνικά». Μιλήσατε για σχιζοφρένεια του «εθνικού» και «διεθνικού» Ελληνισμού. Αυτή πιστεύετε πως είναι η τραγωδία του Ελληνισμού σήμερα;
Χρ.Γ.: Ο Νεοέλληνας στρατεύεται στις ιδεολογίες της Δύσης˙ είναι στείρος μεταπράτης των θεσμών, των κοινωνικών επιδιώξεων, των αναγκών και προτεραιοτήτων της Δύσης. Πώς έγινε και ανταλλάξαμε την οικουμενική ελληνικότητα με τον επαρχιώτικο εθνικισμό, πώς αυτό το γένος των αρχόντων -μια πολιτιστική υπερδύναμη- άρχισε να μειονεκτεί και να ντρέπεται για τον εαυτό του; Ντρέπεται να χτίσει, να ζωγραφίσει, να συναλλαγεί, να φιλοσοφήσει, να λειτουργήσει πολιτικά σύμφωνα με τις δικές του ανάγκες, τη δική του μακραίωνη πείρα, τη δική του ευαισθησία. Δεν προσλαμβάνει τη Δύση για να την αφομοιώσει στη δική του χρεία και ιδιαιτερότητα. Την πιθηκίζει, γιατί μειονεκτεί. Ντρέπεται που είναι Έλληνας και ταυτόχρονα καυχιέται κωμικά για τον διεθνισμό του ελληνικού του ονόματος και των προγόνων του.
Στ.Τζ.: Υπάρχουν, πιστεύετε, εντός ή και εκτός κομματικών σχημάτων, φωτισμένες, ευφυείς προσωπικότητες, με πρωτοβουλίες, ωριμότητα και τόλμη για γόνιμες διακινδυνεύσεις, που θα ανοίξουν καινούργιους δρόμους; Μπορούμε ως λαός, με τόση ιστορία πίσω μας, να κάνουμε ένα μεγάλο άλμα και να απαξιώσουμε οτιδήποτε και οποιαδήποτε πολιτική δύναμη διακρίνεται από πολιτική ασυνέπεια; ή μήπως έχουμε ανάγκη τους «βαρβάρους» του Καβάφη;
Χρ.Γ.: Η διπλοπροσωπία των σημερινών κομμάτων καθώς και η πολιτική τους ασυνέπεια, θα καταρρεύσει μόνο αν εμφανιστεί μια αληθινά ρεαλιστική κοινωνιοκεντρική, πολιτική πρόταση. Και μια τέτοια πρόταση δεν θα είναι ρεαλιστική αν εμφανιστεί απευθείας φορμαρισμένη σε κομματικό σχήμα, αν προβληθεί «άνωθεν». Πρέπει πρώτα να καλλιεργηθεί στη λαϊκή βάση, γιατί η πολιτική διαμορφώνεται πρώτιστα ως συνειδητή λαϊκή ανάγκη. Ο ρόλος μιας ανένταχτης διανόησης, ασυμβίβαστης με τα θέλγητρα της εξουσίας και με την έντεχνη κοινωνική αμνησία, παραμένει καίρια ελπίδα πολιτικής αλλαγής.
Όσον αφορά το κράτος, δεν το συγκροτήσαμε οι Έλληνες, οι πρόγονοι μας που επαναστάτησαν ενάντια στους Τούρκους. Το έφτιαξαν για λογαριασμό μας οι Βαυαροί. Είναι κράτος τεχνητό, δεν προέκυψε από τις δικές μας ανάγκες και τους δικούς μας ιστορικούς εθισμούς. Μας επέβαλαν θεσμούς, σχήματα και τρόπους συλλογικής συνύπαρξης που είχαν φτιαχτεί για άλλες κοινωνίες, με διαφορετικές ανάγκες και διαφορετικό ψυχισμό. Διακόσια χρόνια λοιπόν ζούμε ως μεταπράτες σε κράτος μεταπρατικό, παραιτημένοι από αυτό που πραγματικά είμαστε, από κάθε συνείδηση ετερότητας. Πιθηκίζουμε ό, τι είναι ξένο. Εκτός αν κάποτε συμβεί να αναπλάσουμε το κράτος μας ριζικά (πολύ απίθανο), για να υπηρετεί τις κοινωνικές μας ανάγκες, τη δική μας ιδιαιτερότητα.
Στ.Τζ.: Στο βιβλίο του «Το σύνδρομο της ύβρεως», ο Λόρδος David Owen, περιγράφει μια ψυχοπαθολογική κατάσταση που πλήττει ανθρώπους με εξουσία. Πιστεύετε πως κάθε είδους δύναμη τείνει να διαφθείρει;
Χρ.Γ.: Tο κάποτε όραμα της κοινωνίας των πολιτών, το άθλημα της αυταπάρνησης για να υπηρετηθούν τα κοινά, μεταποιείται σήμερα σε ευτελισμένη λοβιτούρα κατασκευής εντυπώσεων, μεθοδικής παραπλάνησης των πολιτών, εξαγοράς των ηδονών της εξουσίας με οποιοδήποτε τίμημα. Διάκοσμος εντυπωσιακής ψευτιάς με δήθεν προγράμματα, δήθεν ιδεολογικές διαφορές, δήθεν αγώνες κοινωνικούς, όλα ψιμύθια και προσωπεία αρρωστημένης μανίας για ισχύ.
Και εμείς οι πολλοί, δήθεν κριτές και δήθεν ελευθερόφρονες, συντηρούμε την ψευτιά και την απάτη συμβιβασμένοι με την αποιέρωση της πολιτικής. Ψηφίζουμε αυτούς που αποδεδειγμένα μας εξαπατούν, βραβεύουμε ανενδοίαστα την ανικανότητα και τη μικρόνοια, ανεβάζουμε πρώτους στην προτίμηση μας τους εξόφθαλμα ευνοημένους από ξένα κέντρα αποφάσεων, ακόμα κι όταν τους βλέπουμε και τους ακούμε έτοιμους να ξεπουλήσουν πάτρια γη για να κρατηθούν στην εξουσία.
Ντύνουμε κι εμείς τα μικροσυμφέροντα μας ή τις ψυχολογικές μας αγκυλώσεις με συνθηματολογικά ψευδολογήματα, αρνούμαστε να δούμε την προπαγανδιστική εξαπάτηση, το κομματικό κράτος, την ιδεολογική τρομοκρατία, τη διαπλοκή και τη διαφθορά, τον ενδοτισμό, την ανεπάρκεια που ισοδυναμεί με προδοσία.
Στ.Τζ.: Παρόλα τα προβλήματα του τόπου μας, -εγκλωβισμός στην ατομικότητα, αναξιοκρατία, προβλήματα στην Παιδεία & στον Πολιτισμό, σκάνδαλα, διαπλοκές, κοινωνικές ανισότητες, διασπάθιση του Δημόσιου χρήματος-, τι είναι αυτό που αγαπάτε στην Ελλάδα του σήμερα ή που αγαπήσατε; ή που σας δώρισε; έχει παραμείνει κάτι αδιασάλευτο;
Χρ.Γ.: Είμαι ένας απλός πολίτης, από τους τελευταίους που αξιώθηκαν το δώρο να αποκτήσουν στο σχολειό πρόσβαση σε κάθε φάση εξέλιξης της γλώσσας μου από τα πανάρχαια χρόνια ως σήμερα. Τη μέθη της γεύσης των αρχαιοελληνικών κειμένων, αλλά και την αμείλικτη απαιτητικότητα για σωστούς τόνους και πνεύματα, για απομνημόνευση -ναι, γονιμότατη απομνημόνευση- κανόνων τονισμού, ανώμαλων ρημάτων, συλλαβικών ή χρονικών αυξήσεων και εγκλίσεων.
Ακόμα και στους τέσσερεις αιώνες της Τουρκοκρατίας, το Γένος είχε κάπου να στηρίξει ελπίδες επιβίωσης. Υπήρχαν ηγετικά αναστήματα, ανθρώπινη ποιότητα, πείσμα αντίστασης στον εκβαρβαρισμό. Σήμερα αυτό που απελπίζει είναι η αίσθηση της καθολικής χρεοκοπίας. Δεν πρόκειται για περιστασιακή κρίση, αλλά για ανθρωπολογική έκπτωση.
Παλεύουμε προπηλακιζόμενοι οι Δον Κιχώτες, μήπως και περισωθεί, ακόμα και από αυτό τον κατακλυσμό, κάποια ελάχιστη «μαγιά» ελληνικότητας. Έστω ένα 0,02%.Αν περισωθεί τέτοιο λείμμα, είναι σπέρμα ικανό να βλαστήσει κάποτε πρόταση πολιτισμού με πανανθρώπινη εμβέλεια: την ελληνική πρόταση. Όσοι παλεύουν για να περισωθεί αυτή η «μαγιά» ξέρουν ότι στοχεύουν στην ουτοπία: στην αόριστη Ελλάδα – έξω από σχήματα.
Στ.Τζ.: Κε Γιανναρά, θεωρείτε πως χρειαζόμαστε την Ελληνικότητα σήμερα; μας είναι απαραίτητη η Ελληνική ιδιαιτερότητα; ποιος ο λόγος να συντηρούμε, π.χ αυτή την γλώσσα ή την ορθόδοξη λειτουργία αν έχουν χάσει τα πρωταρχικά και ζωτικά νοήματά τους;
Χρ.Γ.: Η σκοπιμότητα αυτών των προκλητικών ερωτημάτων είναι μία και μόνη: να ξεκαθαρίσουμε σήμερα κριτήρια επιβίωσης της ελληνικότητας – αν εξακολουθούμε να την έχουμε ανάγκη. Και, όταν προσπαθήσει κανείς με συνέπεια να αρνηθεί τις εγκυστώσεις στον ψυχολογικό εθνικισμό και στα ρητορικά αυτονόητα, τότε θα αρχίσει να εντοπίζει το νόημα της ελληνικότητας όλο και σε πιο λεπτομερειακές, σχεδόν περιθωριακές, αλλά ρεαλιστικές ενδείξεις: στη διαφορά της λέξης «θάνατος» από τη λέξη «death», της όρθιας στάσης στη λατρεία από τον πειθαρχημένο στρατωνισμό στα έδρανα.
“Greeklish : i nea Elliniki glwsa? Ena arhro grammeno gia to fainomeno tis neas grafis tis ellhnikis ..”
– Άν και η ονομασία Greeklish κατ’ εμέ είναι λάθος , αφού greeklish στην ουσία είναι η μίξη αγγλόφωνων λέξεων στην Ελληνική γλώσσα ,παρ όλα αυτά ,έχει καθιερωθεί αυτός ο όρος και χρησιμοποιείται ευρεία –
Greeklish : Οι περισσότεροι ίσως νομίσατε ότι πρόκειται για μια καινούργια ξένη γλώσσα που δεν γνωρίζετε …το ίδιο αναρωτήθηκα και εγώ όταν πρωτοδιάβασα τα Greeklish .Πρόκειται για τον πλέον διαδεδομένο τρόπο γραπτής -διαδικτυακής και sms -επικοινωνίας των νέων ( και όχι μόνον )
Τι είναι όμως τα Greeklish ;
Τα Greeklish ( απο τις λέξεις Greek και English ) , είναι ένας τρόπος γραφής της Ελληνικής γλώσσας με Λατινικό αλφάβητο.
Χρησιμοποιούνται στο διαδίκτυο (internet ) ως μέσο επικοινωνίας με mail , IRC ή instant messaging , όπως και στα sms.Τα Greeklish χρησιμοποιούνται επίσης στα διάφορα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης ( Facebook ) κτλ .
Πως ξεκίνησαν τα Greeklish ;
Τα Greeklish στην ουσία ξεκίνησαν απο την προσπάθεια των χρηστών του διαδικτύου να επικοινωνήσουν μέσω ενός “κοινού κώδικα” ..κοινής γλώσσας ας πούμε ..Στο παρελθόν , ήταν δύσκολη η αναγνώριση των Ελληνικών χαρακτήρων απο τους υπολογιστές.Για να επικοινωνήσουν οι χρήστες μεταξύ τους λοιπόν χρειάζοταν να χρησιμοποιήσουν την Αγγλική γλώσσα ή να δημιουργήσουν μια “δική ” τους ..και έτσι εγένετο τα Greeklish .
Η ιστορία των Greeklish
Υποστηρίζεται ότι η χρήση των Greeklish δεν είναι φαινόμενο της εποχής ,όπως και ότι δεν έχει σχέση αποκλειστικά με το διαδίκτυο.Είναι τακτική που εφαρμόστηκε απο Ελληνικές κοινότητες σε διάφορους τόπους και εποχές .
Σύμφωνα με κείμενο του 1934 απο τον Κώστα Καρθαίο , διανοούμενου της εποχής , διαβάζουμε : ” Στη Βυζαντινή εποχή ,συναντάμε κείμενα γραμμένα με λατινικούς χαρακτήρες ..Επίσης , στη Κρήτη και στην Κύπρο κατά τον Μεσαίωνα τα λαϊκά τραγούδια γράφονταν με λατινικούς χαρακτήρες. Το 1800 στη Σμύρνη ,πολλά βιβλία τυπώθηκαν με λατικούς χαρακτήρες ..όπως και υπήρξε απόπειρα να εκδοθεί εφημερίδα γραμμένη με λατικούς χαρακτήρες…Οι Λεβαντίνοι της Σμύρνης, που μιλούσαν όλοι ελληνικά αλλά δυσκολεύονταν να μάθουν την απελπιστική ορθογραφία μας, χρησιμοποιούσαν πάντα τους λατινικούς χαρακτήρες για να γράψουν τα ελληνικά. Αργότερα, τους μιμήθηκαν οι Χιώτες και άλλοι έμποροι του εξωτερικού που έγραφαν τα γράμματα και τα τηλεγραφήματά τους στα ελληνικά αλλά με λατινικούς χαρακτήρες. Αυτή η φραγκοχιώτικη γλώσσα χρησιμοποιούνταν και από Ελληνες για να γράψουν σε άλλους Ελληνες που κατοικούσαν στη Σμύρνη, στο Λονδίνο ή αλλού. Αυτός ο τρόπος γραφής εξακολουθούσε να επιβιώνει πολύ αργότερα και τον συναντάμε αρκετά συχνά στα τηλεγραφήματα των Ελλήνων του εξωτερικού “….οι παραπάνω απόψεις του Καρθαίου πάλι , στηρίζονται σε κείμενο του Φώτου Γιοφύλλη στο περιοδικό «Πρωτοπορία» το 1930.
Χαρακτηριστικά , ο Καρθαίος μαζί με άλλους διανοούμενους της εποχής ( Γιοφύλλης ,Μένος Φιλήντας, Δημήτρης Γληνός, Νίκος Χατζηδάκης κα ) έθεσαν θέμα μεταρρύθμισης της γραφής της Ελληνικής γλώσσας .
Στο περιοδικό “Πρωτοπορία” του 1930 ,δημοσιεύεται κείμενο του Φώτου Γiοφύλλη στα Greeklish :..«Telos, γia na min ta poliloγume, γiati tapame poles fores afta, prepi na parume to latiniko alfavito metariθmizontas to fθogoloγika kata tis anages pu ehi i γlosa mas. Etsi horis n’ agiksome tin orθografia tis arheas elinikis, pu poles tis lekses sozonde sti nea mas, benume sti horia ton politizmenon eθnon, ehume ta dieθnika γramata pu tahi olos o politismenos kosmos, ke pu ta piran tora teleftea ki i Turki».
…..ακολουθεί μια πάυση , ώσπου πολλοί υποστηρίζουν ότι πρώτη σύγχρονη χρήση των Greeklish έγινε από την Ε.Μ.Υ., την Ελληνική Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία, πολλές δεκαετίες πριν και πολύ πριν την ευρεία χρήση του διαδικτύου.Σήμερα τα Greeklish αποτελούν τον πιό διαδεδομένο τρόπο διαδικτυακής γραφής ..
Greeklish και Ορθογραφία – Πως γράφονται όμως τα Greeklish ;
Kάτι το οποίο δεν γνωρίζουμε είναι πως υπάρχει Θεσμοποιημένο σύστημα μεταγραφής από τον ΕΛΟΤ το οποίο χρησιμοποιείται από το Βρεττανικό συμβούλιο, το πρότυπο ISO 8432, αλλά ελάχιστοι το γνωρίζουν και ακόμη λιγότεροι το ακολουθούν συνειδητά. Πράγμα καθόλου παράξενο, καθώς το πρότυπο αυτό δεν διδάσκεται πουθενά.
Έτσι η χρήση των Greeklish έχει καθιερώσει τρεις βασικούς τρόπους μεταγραφής:
α) Φωνητική μεταγραφή: αποδίδει την προφορική γλώσσα και απλοποιεί την ιστορική ελληνική ορθογραφία, π.χ. «ξέρω» ως «ksero» και «χάρη» ως «chari».
β) Οπτική μεταγραφή: αυτή, σε αντίθεση με τη φωνητική, αντιγράφει κατά το δυνατό την ιστορική ορθογραφία. Γνώμονάς της είναι η μορφή των γραμμάτων, που οδηγεί σε κάπως ανορθόδοξες λύσεις, όπως στην απόδοση του «θ» ως «8» ή «0», του «ξ» ως «3», του «η» με το λατινικό «n» κ.τ.λ
γ) Θεσιακή μεταγραφή: Βασίζεται στη θέση των χαρακτήρων στο πληκτρολόγιο και διαφέρει από το οπτικό σύστημα μόνο σε ορισμένα γράμματα· αποδίδει π.χ. το «ξ» με το λατινικό «j» αντί για «x» ή «3» που συνηθίζονται στο οπτικό σύστημα. Αντίθετα με ό,τι συχνά πιστεύεται, οι περισσότεροι χρήστες ακολουθούν με συνέπεια ένα σύστημα. Οποιος λ.χ. απλοποιεί το «ω» κατά πάσα πιθανότητα απλοποιεί και το «η». Αντίθετα, όποιος μεταγράφει το «ξ» και το «θ» ως «3» και «8», κατά κανόνα ακολουθεί το οπτικό σύστημα και για το «η» και το «ω». Ετσι, μεταγραφές όπως «3erh» (ξερή) και «Ο0wn» (Οθων) έχουν σύστημα, αλλά μεταγραφές όπως «3anthi» (ξανθή) ή «8iriodhs» (θηριώδης) όχι. Ορισμένες λέξεις είναι ιδιαίτερα δύσκολες στη μεταγραφή τους, π.χ. η λέξη «διεύθυνση» μπορεί να αποδοθεί με πάνω από 20 διαφορετικούς τρόπους.
Στην ουσία όμως σχεδόν κανείς δεν χρησιμοποιεί έναν και μόνον τρόπο Greeklish.Οι περισσότεροι χρησιμοποιούν ένα “μικτό” σύστημα , που συνδυάζει και τους τρείς παραπάνω τρόπους Greeklish γραφής.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Είναι τα Greeklish ένα φαινόμενο παροδικό; είναι μόδα; Ήρθαν για να μείνουν; Πολλοί υποστηρίζουν ότι τα Greeklish χρησιμοποιούνται και “βολεύουν” τους ανορθόγραφους ( αφού στα Greeklish δεν υπάρχουν κανόνες ορθογραφίας )
Να μας ανησυχήσει η ύπαρξη στο διαδίκτυο ιστοσελίδων που μεταφράζουν απο Greeklish σε Ελληνικά και το αντίθετο ;(http://greeklishconverter.vangos.eu/)
Ακόμα και στο facebook έχουν δημιουργηθεί ομάδες υποστήριξης των Greeklish και ομάδες αντίθετες στη χρήση τους …και ατελείωτοι “καυγάδες” έχουν διεξαχθεί μεταξύ των χρηστών ,λαμβάνοντας ενίοτε και “εθνικιστικό” χαρακτήρα..
Πάντως , αν δεχτεί κανείς ότι η χρησιμοποίηση των Greeklish εξυπηρετούσε κάποιον σκοπό επικοινωνίας τα προηγούμενα χρόνια …μεγάλο είναι το ερώτημα που τίθεται στη σύγχρονη Ελλάδα , όπου και διαδικτυακά πλέον η Ελληνική γραμματοσειρά υποστηρίζεται πλήρως ..Ποιός ο λόγος επικοινωνίας σε μια άλλη “καινούργια” γλώσσα ;;
.
Η Ιρακινή δραματική ταινία “Ναδέρ και Σιμίν ,ένας χωρισμός” του Ασγκάρ Φαρχαντί, κέρδισε φέτος τη Χρυσή Αρκτο στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου .
Οι πρωταγωνιστές της ιρανικής ταινίας κέρδισαν επίσης την Αργυρή Αρκτο για τον καλύτερο γυναικείο και ανδρικό ρόλο αντίστοιχα. Ενώ στο σκηνοθέτη Ασγκάρ Φαρχαντί δόθηκε επίσης και το Οικουμενικό βραβείο που απονέμουν Καθολικοί και Προτεστάντες κριτικοί.
Θέμα της ταινίας είναι ένας γάμος σε κρίση με ηρωίδα μια γυναίκα που έχοντας αποφασίσει να χωρίσει προσπαθεί να κερδίσει την κηδεμονία του παιδιού της στο πλαίσιο των διαταξικών διαφορών του Ιράν, του θρησκευτικού συντηρητισμού και του δικαστικού συστήματος, ενώ διατηρεί την ένταση ενός θρίλερ.
Soundtrack Of “Nader and Simin, a Separation” a iranian film by Asghar Farhadi
Η ισχύς εν την ενώσει : ο «θείος Νώντας», ο «Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ» και ο «νοσταλγός του rock’n’roll»
συναντιούνται live στο Κύτταρο , για να μας τραγουδήσουν παλιές αγαπημένες επιτυχίες!
Πέμπτη 24 Μαρτίου
Κύτταρο live club – Hπείρου και Αχαρνών
Έναρξη: 22:00
Είσοδος: 15 ευρώ (με ποτό)
Τον προηγούμενο Νοέμβριο ταξίδεψα επί δύο εβδομάδες στην Αριζόνα,σε ένα τόπο διαφορετικό από όσους έχω επισκευτεί μέχρι τώρα,με έναν ουρανό γαλανό και ηλιόλουστο ,με απέραντα δάση και με απέραντες ερήμους,με ηφαίστεια και με λίμνες ,με πανύψηλα δέντρα και με θάμνους που τους σέρνει ο αγέρας,με τεράστιους βράχους σε απέραντες ερημιές,με κόκκινη γή και με ξερή γή,με Ινδιάνους και με λευκούς ,με θρύλους και με δαιμόνια,με φαράγγια και με ποτάμια…Παντού κόκκινη γή…Η κόκκινη γή 
είναι η ιερή μάνα γή των ιθαγενών Ινδιάνων…εκεί οι βράχοι στα ηλιοβασιλέματα γίνονται κατακόκκινοι λες και πιάνουνε φωτιά… εκεί κάθε σχηματισμός βράχου έχει ένα όνομα που έδωσαν οι Ινδιάνοι “αετός” ¨”κουκουβάγια” “ελέφαντας” …εκεί η απεραντοσύνη και η σιωπή της ερήμου σε αφήνει μόνο με τον εαυτό σου…μόνο και μικρό μπροστά στο μεγαλείο και την σοφία της φύσης…εκεί το Grand Canyon -το Μεγάλο Φαράγγι- σε αφήνει άφωνο και εκστασιασμένο…εκεί είσαι μία κουκίδα ανάμεσα σε τεράστιους πέτρινους σχηματισμούς…εκεί ένοιωσα να κατακλύζομαι από την μοναδικότητα ,την ιερότητα,την επιβλητικότητα,την μεγαλοσύνη της Φύσης.
Πρόσφατα παρακολούθησα την θεατρική παράσταση “Συρανό Ντε Μπερζεράκ” του Εντμόν Ροστάν ,στο Εθνικό Θέατρο.
Ένα έργο γραμμένο σε έμμετρο λόγο το 1897 ,εμπνευσμένο από τον άγνωστο τότε ποιητή Συρανό.
Μία παράσταση με πολύ καλές ερμηνείες ,ένα έργο πού με οδήγησε στο να συνειδητοποιήσω άλλη μιά φορά στην ζωή μου ,ότι ο κάθε άνθρωπος μπορεί να κάνει την διαφορά…μπορεί με το όραμα ,την θέληση ,το πείσμα ,την ευαισθησία ,την φαντασία ,την διαφορετικότητα,την δημιουργικότητα,το διερευνητικό πνεύμα …να φύγει από τα στενά καλούπια και να «απλωθεί» σε άλλους ορίζοντες …ακόμα και σε άλλους αιώνες …όπως ο Συρανό και η ιστορία του:έφυγε από την ζωή το 1654 σε ηλικία 35 ετών ,ενέμπνευσε το θεατρικό αυτό έργο το 1897 και το 2011 ακούμε μέσα από την παράσταση να τραγουδιέται και να απαγγέλλεται το πνεύμα του μέχρι σήμερα…και για πάντα.
Η φωτογραφία και το κείμενο του Χρήστου Γιανναρά είναι από το πολύ ενδιαφέρον πρόγραμμα της παράστασης.
Γιάννα
Η ταινία μικρού μήκους “Love and War” κέρδισε τον τίτλο της καλύτερης animated /experimental μικρής ταινίας στο φεστιβάλ ταινιών του Los Angeles το 2007. Επίσης κέρδισε τον τίτλο της καλύτερης μικρής ταινίας στο Nordisk Panorama το 2007 και το Golden Lion Film Festival επίσης την ίδια χρόνια.
Subject: H ActionAid sto Festival Dokimader Thessalonikis
Αγαπητή κυρία Ανδρεαδάκη,
Με ενημέρωσαν οι συνάδελφοί μου για την πρόθεσή σας να προωθήσετε τα νέα και τις δράσεις μας μέσω της ιστοσελίδας http://www.filoi-tis-anelixis.gr. Σας ευχαριστούμε πολύ για την υποστήριξή σας!
Σας προωθώ το δελτίο τύπου για την επόμενή μας δράση .
Σας ευχαριστώ και πάλι και βρίσκομαι στη διάθεσή σας για ό,τι χρειαστείτε.
Με εκτίμηση,
Vicky Markolefa
Head of Communications
ActionAid Hellas
52 Falirou str, 117 41 Athens
Tel: ++30 210 9212321
Fax: ++30 210 9212379
Skype ID: vasiliki.markolefa
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Προβολή Kuluhiro: Ελπίδα της ActionAid
13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης
Η εθελοντική αποστολή της ActionAid στην Κένυα έγινε ντοκιμαντέρ και προβάλλεται στα πλαίσια του 13ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (Ελληνικό Πανόραμα), με αφορμή το Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντισμού.
Πότε;
Α’ προβολή: Παρασκευή 11/3 στις 8.00 μ.μ.
Β’ προβολή: Δευτέρα 14/3 στις 12.30 το μεσημέρι
Πού;
Αποθήκη Δ’ (Αίθουσα Τόνια Μαρκετάκη)
Λίγα λόγια για το ντοκιμαντέρ
Δύο διαφορετικοί κόσμοι ενώνονται σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Κένυας. Σαράντα Έλληνες εθελοντές συναντούν τους Kuluhiro, μια ομάδα φτωχών οροθετικών που ζουν περιθωριοποιημένοι. Οι ιστορίες τους πολλές και κάθε μία ένα μικρό ηλεκτροσόκ. Μοιράζονται χαρά, κούραση και δουλεύουν δίπλα-δίπλα κάτω από τον καυτό ήλιο για να φέρουν νερό σε μια άνυδρη περιοχή της σαβάνας. Το Δεκέμβριο του 2010, σαράντα εθελοντές της ActionAid από την Αλεξανδρούπολη ως την Κρήτη, αποφασίζουν να αγνοήσουν την οικονομική κρίση και ξεκινούν ένα μακρινό ταξίδι για να ανακαλύψουν γιατί Kuluhiro σημαίνει Ελπίδα.
Συντελεστές:
• Παραγωγός: ActionAid Ελλάς
• Φωτογραφία/Μοντάζ/Σκηνοθεσία: Γιώργος Γεωργόπουλος
• Σενάριο: Βίκυ Μαρκολέφα
• Επεξεργασία ήχου: Just Adjust
• Μουσική: Επιμέλεια
• Ήχος: Ανδρόνικος Καρακατσάνης
• Αφήγηση: Έλενα Παπαβασιλείου
• Οργάνωση παραγωγής: ActionAid
• Εκτέλεση Παραγωγής: ActionAid / Multivision
Με αφορμή το Ευρωπαϊκό έτος Εθελοντισμού, η ActionAid με τις δύο αυτές προβολές στοχεύει να ευαισθητοποιήσει το κοινό του Φεστιβάλ για τα οφέλη συμμετοχής σε εθελοντικές δράσεις αλλά και να τονίσει τις αξίες της διαφορετικότητας και της αλληλεγγύης.
——————————–
Περισσότερες πληροφορίες
Βρείτε το press kit, περισσότερες πληροφορίες για το ντοκιμαντέρ, τους συντελεστές και φωτογραφικό υλικό στο: www.actionaid.gr/kuluhiro
| Best Sellers |
| 1 | Είσαι το κάρμα μου Πάλι μια από τα ίδια Ένας ακόμα έρωτας που δεν στέριωσε Πώς παγιδευτήκατε έτσι σ ένα γαϊτανάκι αποτυχιών Εκεί που όλα αρχίζουν καλά τελειώνουν με πίκρα και ένα ατελείωτο κενό. Αυτό το κενό θ… Συγγραφέας: Καλογεροπούλου. Αλεξία Εκδοτικός Οίκος: Allegro |
| 2 | Το νησί Η Αλέξις λαχταρά να μάθει για το παρελθόν της μητέρας της. Σοφίας. που εκείνη τόσα χρόνια έκρυβε. Ξέρει μόνο ότι η μητέρα της μεγάλωσε σ ένα μικρό χωριό της Κρήτης προτού φύγει οριστικά για το Λονδίνο… Συγγραφέας: Hislop. Victoria Εκδοτικός Οίκος: Διόπτρα |
| 3 | Τα σακιά Τι έχουν. μωρέ. τα δικά σας σακιά Μια χρεωκοπία. έναν ξενιτεμένο. κατραπακιές της εφορίας. αποτυχία στον ΑΣΕΠ. μια κακιά πεθερά. έναν νευρασθενικό προϊστάμενο. ένα παιδί που πετάει μολότοφ. ένα τζάκ… Συγγραφέας: Καρυστιάνη. Ιωάννα Εκδοτικός Οίκος: Καστανιώτη |
| 4 | Ημερολόγιο: Κάθε μέρα μια θετική σκέψη Στόχος του παρόντος ημερολογίου είναι να σας εμπνεύσει. να σας διασκεδάσει. να σας δώσει υλικό για περισυλλογή. να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τον εαυτό σας. για να ζείτε την κάθε ημέρα του χρόνου σ… Συγγραφέας: Dryden. Windy Εκδοτικός Οίκος: Καστανιώτη |
| 5 | Τα 39 στοιχεία: O μαύρος κύκλος Οι ομάδες ανταγωνίζονται μεταξύ τους καθώς αναζητούν το επόμενο στοιχείο. Ποια θα προλάβει να το βρει πρώτη και με ποιο τρόπο Άραγε σε ποια χώρα θα ταξιδέψουν αυτή την φορά η Έιμι και ο Νταν και ποι… Συγγραφέας: Watson. Jude Εκδοτικός Οίκος: Άγκυρα |
| 6 | Ο Πέρσι Τζάκσον και η κατάρα του Τιτάνα Μερικοί ήρωες φτιάχνονται. άλλοι γεννιούνται… από τους θεούς. Δύο χρόνια πριν. όλα άλλαξαν στη ζωή του Πέρσι Τζάκσον. Ανακάλυψε ότι δεν είναι απλώς ένα παιδί σαν όλα τ άλλα -για την ακρίβεια όχι… Συγγραφέας: Riordan. Rick Εκδοτικός Οίκος: Πάπυρος Εκδοτικός Οργανισμός |
| 7 | Η ξυπόλυτη των Αθηνών Ένα μυθιστόρημα με φόντο την κοσμοπολίτικη Αθήνα της Μπελ Επόκ (1890-1910). Μια ιστορία γεμάτη ιστορίες. Μια θυσία που προκαλεί ένα μεγάλο πείσμα κι ένα μεγάλο έρωτα. ίντριγκες. μίση και πάθη. μικρές … Συγγραφέας: Λαπατά. Φιλομήλα Εκδοτικός Οίκος: Καστανιώτη |
| 8 | Ο πρίγκιπας των νεφών Γιατί ο ουρανός φαίνεται γαλάζιος την ημέρα και κόκκινος το δειλινό Τι κρύβεται μέσα στο μαύρο σκοτάδι της νύχτας. ανάμεσα στ αστέρια Γιατί τα σύννεφα είναι λευκά Με ποιο τρόπο κατανέμεται η ηλιακή… Συγγραφέας: Galfard. Christophe Εκδοτικός Οίκος: Καλέντης |
| 9 | Η συμφωνία των ονείρων Όνειρα… όνειρα που μιλούν για επίγειες και επουράνιες εξουσίες και μας στοιχειώνουν. μας καθοδηγούν. μας παρασύρουν. Όνειρα του ύπνου και του ξύπνιου. στον αντίποδα της πραγματικότητας και του πώς α… Συγγραφέας: Θέμελης. Νίκος Εκδοτικός Οίκος: Μεταίχμιο |
| 10 | Το νησί των σημαδεμένων Για μισό περίπου αιώνα στον υποβλητικό βράχο της Σπιναλόγκας περπάτησαν. ερωτεύτηκαν. μαρτύρησαν αλλά και επιβίωσαν άνθρωποι που προέρχονταν από την απέναντι όχθη . θύματα μιας ολόκληρης εποχής. Στο … Συγγραφέας: Κορνάρος. Θέμος Εκδοτικός Οίκος: Καστανιώτη |
Ύστερα από την εξαιρετικά επιτυχημένη 1η Θερινή Ακαδημία το 2010, με την καταξιωμένη μαέστρο Jean Ashworth Bartle, πραγματοποιείται φέτος η 2η Θερινή Ακαδημία Διεύθυνσης Χορωδίας (Σχολικής,Παιδικής και Νεανικής) στις 4-10 Ιουλίου 2011 με την ίδια διδάσκουσα.
Το φετινό πρόγραμμα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην κατάρτιση και προετοιμασία του ίδιου του μαέστρου και περιλαμβάνει διδακτικές ενότητες που καλλιεργούν τις δεξιότητές του ως διδάσκοντα και μαέστρου.
Όλοι οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα ενεργητικής συμμετοχής στα μαθήματα της τεχνικής διεύθυνσης, της φωνητικής αγωγής και της χορωδίας υπό τη διεύθυνση – διδασκαλία της προσκεκλημένης μαέστρου.
Προθεσμία υποβολής δηλώσεων συμμετοχής: 20 Απριλίου 2011
Επίσημη γλώσσα του σεμιναρίου είναι η αγγλική.
Πρωϊνό πρόγραμμα σεμιναρίου
10.00-11.15: Παιδαγωγική χορωδίας
11.30-12.45: Φωνητική τεχνική
12.45-13.00: Ερωτήσεις – συζήτηση με τη διδάσκουσα
Απογευματινό πρόγραμμα σεμιναρίου
18.00-19.15: Τεχνική – κινησιολογία διεύθυνσης χορωδίας
19.30-21.00: Πρόβα χορωδίας των συμμετεχόντων στο σεμινάριο
Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:
* Τηλέφωνο: 26610 53284
* e-mail: miranda@ionio.gr
Father and Daughter ( Oscar Film animated )
Ένα πολύ τρυφερό φιλμ κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους ..Ο τίτλος μιλά απο μόνος του ..
Κατ΄αρχήν θέλω να σε ευχαριστήσω σαν αναγνώστρια του βιβλίου σου για την χαρά,την συγκίνηση,την ταύτιση ,την τρυφερότητα,την αγάπη ,την «γλυκειά»λύπη ,την νοσταλγία …πού μού πρόσφερες μέσα από τις λέξεις σου και τις εικόνες σου.
Ταυτίστηκα πολύ με τους ήρωες σου και με τα συναισθήματά τους,βλέπεις οι ρίζες μου είναι από την Σμύρνη,οι 2 παπούδες και οι 2 γιαγιάδες μου ήρθαν πρόσφυγες από την Σμύρνη,περίπου στην ηλικία της Μυρσίνης,της ηρωίδας σου.
Από την πρώτη κιόλας σελίδα ,από τις λέξεις «Στην καινούργια πατρίδα» άκουσα την γιαγιά μου να μου διηγείται πώς ήταν παιδάκι στον κήπο τους στην Σμύρνη και άκουσε τον γείτονα -φίλο Τούρκο να λέει στην μαμά της(την πρόγιαγιά μου): «Μάνα,πάρε τα παιδιά και φύγε ,έρχονται οι Τσέτες».
Αυτές οι λέξεις ήταν μαγικές για την γιαγιά μου και λες και μόνο αυτές
θυμόταν από όλα τα χρόνια ζωής της στην Σμύρνη…όλο αυτές μου έλεγε
,τονίζοντας ότι οι Τούρκοι γείτονες φώναζαν την μαμά της «Μάνα».Όταν ήμουν μικρή έλεγα «καλά,η γιαγιά μου μόνο αυτό θυμάται;»,αργότερα στην ζωή μου κατάλαβα και ένοιωσα πολύ βαθειά τί σήμαιναν αυτές οι 9 λέξεις για την γιαγιά μου και για την Μυρσίνη και για την Δάφνη και για…
Διαβάζοντας το βιβλίο σου τα συναισθήματα μου ήταν αυτά πού κουβαλάω σε όλη μου την ζωή σαν παιδί που δεν βιώνει τις ρίζες του,με όλους τους προγόνους πρόσφυγες και με όλες τις μνήμες της νοσταλγίας και της αγάπης για τον τόπο , τους ανθρώπους , τις μυρωδιές,τις θάλασσες που ήταν η πατρίδα των γιαγιάδων κα των παπούδων και που μόνο μέσα από τα βιβλία και από την φαντασία μου μπορώ να τα βιώσω…Μέσα από της Μυρσίνης τον κήπο και την μυρωδιά του αγιοκλήματος και από την θάλασσά της με τους γλάρους….
Την γιαγιά μου την αγαπημένη την έλεγαν Γιαννούλα …σαν την θείτσα του Φίλιππου! Και εμένα με λένε Γιάννα ,πήρα το όνομα της γιαγιάς αλλά με φωνάζουν κάποιοι φίλοι μου τρυφερά και χαιδευτικά Γιαννούλα…
Η Σμύρνη…η Μυρσίνη και οι μνήμες της …η νοσταλγία της…ο Πόρος …η Γιαννούλα…τα νεανικά καλοκαίρια…πόση ταύτιση ένοιωσα! Σε ευχαριστώ!
Ο Πόρος είναι για εμένα οι λέξεις σου «Η ζωή στον Πόρο είναι γλυκειά.. ένα ιδανικό μείγμα έρωτα,μιάς απαλής.αχνής γεύσης από άρωμα λεμονιού και αλμύρας που εξατμίζεται πάνω από το κύμα που απαλά γλύφει την αμμουδιά και σηκώνεται μέχρι τις κορυφές για να συναντήσει το άρωμα του ρετσινιού.Και μένει δίπλα στα κυκλάμινα του χειμώνα και τα θυμάρια του καλοκαιριού.Μένει ζωντανό και αμόλυντο μέσα στο πέλαγος…»
Κάθε μία λέξη είναι όλη μου η ζωή στον Πόρο , από τα 8 μου χρόνια που με πρωτοπήγαν εκεί οι γονείς μου για διακοπές,μέχρι σήμερα …πολλά χρόνια μετά …που έρχονται άλλοι άνθρωποι για διακοπές στο μικρό ξενοδοχείο που έχω εκεί.Για μένα ο Πόρος είναι μυρωδιές…λατρεμένες μυρωδιές..και είναι αυτές που περιγράφεις,Είναι η αλμύρα,είναι το ρετσίνι,είναι το πεύκο,είναι το θυμάρι ,είναι η λεμονιά.Για μένα ο Πόρος είναι η θάλασσα ,είναι το πέλαγος ,είναι το κύμα,είναι η αμμουδιά,είναι οι γλάροι , είναι το φώς .
Πώς ξέρεις για τα κυκλάμινα;πώς ξέρεις ότι μικρή μάζευα τον Σεπτέμβρη
κυκλάμινα κάτω από τις πρώτες σταγόνες βροχής,λίγο πριν γυρίσω στην Αθήνα για το σχολείο και ότι αυτή η ανάμνηση του εαυτού μου να ψάχνει για κυκλάμινα ,να κρατάει κυκλάμινα είναι ίσως η πιό όμορφη ανάμνηση που έχω από τα παιδικά μου καλοκαίρια στον Πόρο;
Σε ευχαριστώ Βασίλη για όλη αυτή την γλυκειά και τρυφερή αντάρα της ψυχής μου.
Γιάννα
