ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ‘ΠΟΡΙΩΤΙΣΣΑ’ ,29/7/11 ΕΩΣ 7/8/11,ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΛΕΜΟΝΙΑΣ ,ΣΤΟΝ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΣΥΓΓΡΟΥ
| ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ | |||||||
|
Ο Νίκος Γκάτσος γεννήθηκε στην Ασέα Αρκαδίας το 1911. Τέλειωσε το Γυμνάσιο στην Τρίπολη και φοίτησε για δύο έτη στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Στην Αθήνα, όπου εγκαταστάθηκε, ήρθε σε επαφή με τους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής. Το 1931 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία με τη δημοσίευση του ποιήματος «Της μοναξιάς» στο περιοδικό Νέα Εστία. Τον επόμενο χρόνο (1932) δημοσίευσε στο ίδιο περιοδικό άλλα τέσσερα ποιήματα και το 1933 άλλο ένα με τον τίτλο «Το χιόνι» στο πειραϊκό περιοδικό Ρυθμός. Την περίοδο 1935 – 1936 ταξίδεψε στη Νότια Γαλλία και στο Παρίσι για να επισκεφθεί και να γνωρίσει τα κινηματογραφικά στούντιο. Επιστρέφοντας μπήκε στον κύκλο του περιοδικού Νέα Γράμματα, στο οποίο δημοσίευσε κριτικά σημειώματα, όπως έκανε και με άλλα λογοτεχνικά περιοδικά (Μακεδονικές Ημέρες, Ρυθμός). Την επόμενη δεκαετία συνεργάστηκε με την Αγγλοελληνική Επιθεώρηση ως μεταφραστής, ενώ το 1951 άρχισε να συνεργάζεται και με το ΕΙΡ ως μεταφραστής, διασκευαστής θεατρικών έργων και ραδιοσκηνοθέτης, Το χειμώνα του 1941-42 έγραψε την ποιητική σύνθεση «Αμοργός», η οποία εκδόθηκε το 1943. Κατά την πρώτη κυκλοφορία του το έργο προκάλεσε δυσμενείς κριτικές και αντιδράσεις, αλλά πολύ σύντομα το κλίμα αντιστράφηκε και η «Αμοργός», αποσπώντας ευμενείς ελληνικές και ξένες κριτικές, αναδείχθηκε σε κορυφαίο ποιητικό έργο, θεωρήθηκε ως ορόσημο στην ιστορία της ελληνικής υπερρεαλιστικής ποίησης και επηρέασε σύγχρονους και μεταγενέστερούς ποιητές. Από τότε ο Ν. Γκάτσος δημοσίευσε τρία ακόμη ποιήματα: το «Ελεγείο» (1946, Φιλολογικά Χρονικά), το «Ο Ιππότης και ο Θάνατος» ( 1947, Μικρό Τετράδιο), τα οποία από το 1969 εκδίδονται στο ίδιο βιβλίο με την «Αμοργό», και το «Τραγούδι του παλιού καιρού» (1963, Ο Ταχυδρόμος), αφιερωμένο στο Γ. Σεφέρη. Η δημιουργικότητά του διοχετεύτηκε εξ ολοκλήρου στη στιχουργία και, γράφοντας τους στίχους του πότε πριν και πότε πάνω στη μελωδία, διαμόρφωσε τον κανόνα του ποιητικού τραγουδιού. Βασικός του συνεργάτης υπήρξε ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις, ο οποίος αποπειράθηκε να μελοποιήσει και την «Αμοργό», χωρίς ωστόσο να ολοκληρώσει τη σύνθεση. Ασχολήθηκε επίσης με τη θεατρική μετάφραση. Μετέφρασε επίσης θεατρικά έργα των Lope de Vega, Strindberg, O’ Neill, Tennessee Williams και άλλων δραματουργών. Κυρίως, όμως, μετέφρασε με αριστοτεχνικό τρόπο έργα του Ισπανού ποιητή Federico Garcia Lorca, με πρώτο τον «Ματωμένο γάμο», που έγινε αφορμή να γραφούν σύγχρονα ελληνικά θεατρικά έργα. Ο κριτικός Δημοσθένης Κούρτοβικ σημειώνει: «Η βαθύτερη σχέση του Γκάτσου με τον Lorca είναι φανερή στην Αμοργό. Όπως και ο Ισπανός ποιητής, κατόρθωσε σ’ αυτό το έργο να συνδυάσει τον Υπερρεαλισμό με παραδοσιακές μορφές του νεοελληνικού λόγου και να του δώσει έτσι, πρώτος αυτός, ελληνική ιδιοπροσωπία». Τιμήθηκε με το Βραβείο του Δήμου Αθηναίων για το σύνολο του έργου του (1987) και εκλέχτηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας της Βαρκελώνης για τη συμβολή του (μέσω των μεταφράσεών του) στην προώθηση της ισπανικής λογοτεχνίας (1991). ΕΞΩΦΥΛΑ ΔΙΣΚΩΝ
ΑΓΑΠΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ Ένα δειλινό, μες στ’ ακροθαλάσσι, Αγάπη μέσα στην καρδιά Πάψε να ζητάς όλη την αλήθεια, Αγάπη μέσα στην καρδιά ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Αγάπη μου κορίτσι μου Πήγα να γίνω άρχοντας Κορίτσι μου γυναίκα μου Και συ θα γίνεις άστρο μου |
ΙΘΑΚΗ
| Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις. Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι, τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις, αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει. Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις, αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου, αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος. Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους· να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά, και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις, σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους, και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής, όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά· σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας, να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη. Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου. Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου. Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει· και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί, πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο, μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι. Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο. Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε. Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα, ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν. |
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ
— Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.
— Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ’ οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.
—Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.
— Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ’ οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ’ ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.
—Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαρυούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες.
— Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;
Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
__
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ
Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική
ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ
Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.
Η ΠΟΛΙΣ
Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»
Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού — μη ελπίζεις—
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.
Οι πρώτες παραστάσεις που θα διεξαχθούν μέσα στο 2011 στο θέατρο του Λυκαβηττού, των οποίων η διεξαγωγή έχει οριστικοποιηθεί. Η λίστα θα ενημερώνεται συνεχώς.
ΙΟΥΝΙΟΣ
Δευτέρα, 6
Συναυλία Cesaria Evora & Lura
Σημεία προπώλησης:
Τιμές εισιτηρίων:
Προπώληση: €25 (φοιτητικά), 35, 40, 50, 65
Ταμείο: €30 (φοιτητικά), 40, 45, 55, 70
Για περιορισμένο αριθμό διατίθενται εισιτήρια σε μειωμένες τιμές
Τρίτη, 7
Συναυλία Marianne Faithfull
Σημεία προπώλησης:
Τιμές εισιτηρίων:
Προπώληση: 35€, 45€
Δευτέρα, 20
Συναυλία Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα
Σημεία προπώλησης:
Τιμές εισιτηρίων:
Ενιαία Τιμή εισιτηρίου: 18 €
Πέμπτη, 23
Συναυλία Π. Θαλασσινού, Γ. Νέγκα, Γ. Ανδρεάτου, Α. Μουτσάτσου, Β. Σκουλά
Σημεία προπώλησης:
Ταμεία ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ (Πανεπιστημίου 39)
Γραφεία ΚΕ.ΘΕ.Α. ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ (Σολωμού 27)
Τιμές εισιτηρίων:
Ενιαία Τιμή εισιτηρίου: €20
Παρασκευή, 24
Συναυλία Ε. Τσαλιγοπούλου
Συμμετέχουν: Δ. Γαλάνη, Τ. Τσανακλίδου, Ν. Πορτοκάλογλου, Γ. Ανδρέου, Π. Παυλίδης, Α. Ιωαννίδης, Κ. Λειβαδάς, Vassilikos
Σημεία προπώλησης:
Τιμές εισιτηρίων:
Ενιαία Τιμή εισιτηρίου: €15
Δευτέρα, 27
Συναυλία Δ. Μητροπάνου, Γ. Κότσιρα, Δ. Μπάση
Σημεία προπώλησης:
Τιμές εισιτηρίων:
Γενική είσοδος: 20 €
Τετάρτη, 29
Συναυλία Σωκράτη Μάλαμα
Σημεία προπώλησης (από 1/6/2011):
Τιμές εισιτηρίων:
Γενική είσοδος: 20 €
Φοιτητικό: 15 €
ΙΟΥΛΙΟΣ
Κυριακή, 3
Συναυλία Μανώλη Μητσιά
Σημεία προπώλησης:
Καταστήματα PUBLIC
εκδοτήρια εισιτηρίων ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ (Πανεπιστημίου 39)
παιδικά χωριά SOS (Ερμού 6)
Τιμές εισιτηρίων:
Ενιαία τιμή εισιτηρίου: €15
Δευτέρα, 4
Συναυλία Buena Vista Social Club
Σημεία προπώλησης:
Public / Tickethouse
Τιμές εισιτηρίων:
30€
Μη αριθμημένη περιοχή: 35€
VIP: 40 €
Τετάρτη, 6
Καλλιτεχνικό σχήμα MOMI
Τιμές εισιτηρίων:
Γενική είσοδος: 35€
Φοιτητικό: 25€
Ταξιδεύει η φλόγα της ελπίδας
10 Ιούνιος 2011
Στην Κύπρο σήμερα η φλόγα της ελπίδας, η φλόγα των Special Olympics, που άναψε χθες στον ιερό βράχο της Πνύκας, παρουσία Υψηλών προσκεκλημένων από όλο τον κόσμο. Μέχρι τις 25 Ιουνίου, ημέρα έναρξης των παγκόσμιων αγώνων, που διεξάγονται εφέτος στην Αθήνα, η φλόγα θα ταξιδέψει, μέσα από τρεις διαδρομές, σε Ελλάδα, Κύπρο και Κωνσταντινούπολη. Οι «φρουροί της φλόγας» είναι φυσικά οι αθλητές των Special Olympics, καθώς και αξιωματικοί της αστυνομίας από όλο τον κόσμο.
Η πρώτη διαδρομή, που ξεκίνησε από την Αθήνα, θα διασχίσει την Ανατολική και Ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά των Σποράδων, θα φτάσει στο συνοριακό σταθμό των Καστανιών την 20η Ιουνίου, για να κατευθυνθεί προς την Κωνσταντινούπολη.
Η δεύτερη διαδρομή διασχίζει όλη τη Δυτική Ελλάδα μέχρι τα δυτικά σύνορα της χώρας, τα Ιόνια Νησιά και την Πελοπόννησο, όπου περνάει από την Αρχαία Ολυμπία, την κοιτίδα των Ολυμπιακών Αγώνων.
Η Τρίτη διαδρομή, που ξεκίνησε σήμερα, φτάνει στην Κύπρο για τη μετάδοση του μηνύματος της ελπίδας σε όλες τις πόλεις του νησιού, με πρώτες τη Λάρνακα και την Πάφο. Αύριο Σάββατο, θα βρεθεί στη Λεμεσό και στη συνέχεια θα φτάσει στο Προεδρικό Μέγαρο και στην Πλατεία Ελευθερίας στη Λευκωσία. Στη συνέχεια, οι λαμπαδηδρόμοι αυτής της διαδρομής θα επιστρέψουν στην Αθήνα, για να συνεχίσουν το ταξίδι τους στα Ελληνικά νησιά.
Την Παρασκευή, 24 Ιουνίου, όλες οι ομάδες της Διεθνούς Λαμπαδηδρομίας θα επανενωθούν στην Αθήνα για να συμμετέχουν στις εορταστικές εκδηλώσεις που θα προαναγγείλουν την έναρξη των αγώνων. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, η Φλόγα των Special Olympics θα φτάσει στην Ακρόπολη, όπου θα διανυκτερεύσει μπροστά στο Ερεχθείο, φρουρούμενη από την Προεδρική Φρουρά.
Την 25η Ιουνίου, την ημέρα της Τελετής Έναρξης, οι Λαμπαδηδρόμοι θα περάσουν από το Δημαρχιακό Μέγαρο, όπου θα γίνουν δεκτοί από το Δήμαρχο Αθηναίων. Έπειτα, αφού περάσουν από τα κεντρικά σημεία της πόλης, θα καταλήξουν στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου η δάδα θα ανάψει τον βωμό σηματοδοτώντας επίσημα την Έναρξη των Παγκοσμίων Αγώνων.
Το BLENDER είναι ένα open air μουσικό φεστιβάλ το οποίο γεννιέται φέτος στο αίθριο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Σκοπός του είναι να προβάλλει νέους τραγουδιστές, μουσικούς και groups ανεξαρτήτως είδους, που χαρακτηρίζονται από: Φρέσκο ήχο, πρωτοποριακή μουσική, υψηλή αισθητική ηχητικού αποτελέσματος και εντυπωσιακή σκηνική παρουσία, είτε αυτή αφορά στην αμεσότητα και τη ζωντάνια της καλλιτεχνικής έκφρασης με απλά αλλά και σύγχρονα μέσα, είτε στη χρησιμοποίηση οπτικοακουστικών μέσων τελευταίας τεχνολογίας.
Το BLENDER είναι ανοιχτό στο διαφορετικό, σε αυτό που εκπλήσσει ευχάριστα, σε αυτό που παραπέμπει σε πρωτόγνωρα ή και σε κλασικά ακούσματα με μια όμως σύγχρονη προσέγγιση. Το BLENDER φιλοδοξεί να γίνει θεσμός που θα προασπίζεται την ευγένεια, την ποιότητα και το ήθος που έχει η μουσική και το τραγούδι.
Το BLENDER στο αίθριο του Ιδρύματος, χώρο με αναμφισβήτητη θετική ενέργεια, ουσιαστικά στην ταράτσα ενός σύγχρονου κτηρίου, με τον ουρανό και τα αστέρια πάνω του, δίνει βήμα σε νέα, ταλαντούχα παιδιά να εκφραστούν ελεύθερα έχοντας απεριόριστη στήριξη τεχνικού εξοπλισμού και αμέριστη συμπαράσταση και υποστήριξη.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
• Τετάρτη 18 Μαΐου
Marietta Fafouti and band
• Πέμπτη 19 Μαΐου
Le Page
• Παρασκευή 20 Μαΐου
Masturbation goes Cloud
+ support EGSUN
• Σάββατο 21 Μαΐου
Lumiere Brother
• Τετάρτη 25 Μαΐου
Graveyard Cafe Band
• Πέμπτη 26 Μαΐου
Penny and the Swingin’ Cats
• Παρασκευή 27 Μαΐου
Space Blanket (Αναβάλλεται για την Τρίτη 14 Ιουνίου)
• Σάββατο 28 Μαΐου
George Gaudi
• Τετάρτη 1 Ιουνίου
Funkistan
• Πέμπτη 2 Ιουνίου
ElektroΒalkana
• Παρασκευή 3 Ιουνίου
Jamming Funkers
• Σάββατο 4 Ιουνίου
Abbie Gale
• Τετάρτη 8 Ιουνίου
Kalliopi
• Πέμπτη 9 Ιουνίου
Tango with Lions
• Παρασκευή 10 Ιουνίου
Yiorgos Psihoyios trio
• Σάββατο 11 Ιουνίου
Sugahspank! & Τhe Swing Shoes
• Τρίτη 14 Ιουνίου
Space Blanket
• Τετάρτη 15 Ιουνίου
Blaine L. Reininger (Tuxedomoon) & Τηλέμαχος Μούσας
• Πέμπτη 16 Ιουνίου
The Burger Project
• Παρασκευή 17 Ιουνίου
Zen Garden
• Σάββατο 18 Ιουνίου
Γιώργης Χριστοδούλου
• Τετάρτη 22 Ιουνίου
Verbal Delirium
• Πέμπτη 23 Ιουνίου
ινφο
• Παρασκευή 24 Ιουνίου
Ιωάννης
• Σάββατο 25 Ιουνίου
Evripidis and his Tragedies
Κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, στις 21:30 doors open at 20:00
Η προπώλησης ξεκίνησε
Αγορά εισιτηρίων μέσω πιστωτικής κάρτας:
210 3418579 Δευ-Παρ 11:00 – 14:00
Εισιτήρια προπωλούνται και στα ταμεία του Ιδρύματος (Πειραιώς 206, Ταύρος) Δευ-Παρ 11:00 – 14:00 και τα απογεύματα μία ώρα πριν την παράσταση.
Εισιτήρια προπωλούνται και σε όλα τα καταστήματα PUBLIC.
Ωράριο λειτουργίας PUBLIC: Σάββατο, 09:00 – 20:00
Καθημερινές, 09:00 – 21:00
Αίθουσα: 3ος Όροφος – Υπαίθριος Χώρος
Εισιτήρια:
15€ με ποτό
Η πρωτοποριακή τεχνική υποκριτικής του Ντέιβιντ Μάμετ, που ονομάζεται «Πρακτική Αισθητική», διδάσκεται στη χώρα μας τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Η προσπάθειά μας αυτή ξεκίνησε με στόχο να δημιουργήσει για τους μαθητευόμενους ηθοποιούς ένα σαφές πλαίσιο συγκεκριμένων και συνειδητών εργαλείων που να στηρίζει μια ολοκληρωμένη υποκριτική λειτουργία.
Η σύσταση της ομάδας μας, της ομάδας ‘X-ACT’, ήταν το επόμενο βήμα αυτής της πορείας. Προορισμός της είναι η έρευνα πάνω στην υποκριτική αλλά και η εφαρμογή της «Πρακτικής Αισθητικής» στην Ελληνική θεατρική τέχνη, όχι με όρους επιφανειακούς και εύκολου εντυπωσιασμού, αλλά με συνεχή και ενδελεχή μελέτη των συστατικών της στοιχείων.
Η εναρκτήρια παραγωγή της ομάδας μας φέρει τον τίτλο ‘ΓΕΝΟΥΣ ΘΗΛΥΚΟΥ’. Το μονόπρακτο του Αύγουστου Στρίντμπεργκ «Μητρική Αγάπη» καταλαμβάνει το πρώτο μέρος της παράστασης ενώ το δεύτερο μέρος ξεκινά με ένα μικρό κείμενο-έκπληξη της Τίνας Βασιλοπούλου με τίτλο «Τα Κοστούμια» και κλείνει με το μονόπρακτο του Α.Στρίντμπεργκ «Η Πιο Δυνατή».
Η παράσταση μιλάει για το πόσο οπλισμένες ή αφοπλισμένες είναι οι γυναίκες στον αγώνα τους να κατακτήσουν την προσωπική τους ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια, να ενηλικιωθούν, να βρουν την ιδανική αγάπη. «Κόρη», «μητέρα», «σύζυγος», «ερωμένη», «φίλη» – συγκρούονται τόσο μεταξύ τους όσο και με τον ίδιο τους τον εαυτό στην προσπάθειά τους να ανακτήσουν την ακρωτηριασμένη τους οντότητα – ταυτότητα.
| Σκηνική σύνθεση τριών κειμένων: | “Μητρική Αγάπη” και “Η πιο Δυνατή” Α. Στρίντμπεργκ και “Τα Κοστούμια” Τ. Βασιλοπούλου |
|---|
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
| Μετάφραση: | Ερ. Μπελιές, Θ. Ε. Γαϊτη, Γ. Χαρατζάς |
|---|---|
| Σκηνοθεσία: | Γ. Χαρατζάς |
| Σκηνικά – Κοστούμια: | Ισμ. Καρυωτάκη, X-ACT |
| Φωτισμοί: | Αλ. Καμίτσος |
| Επιμέλεια προώθησης: | Αρ. Μπαρουξή |
| Παίζουν: | Κ. Χρυσάιδου, Τ. Βασιλοπούλου, Ερμ. Ντόβα, Α. Μαρινάκη |
Καθημερινά στις 21:30 από τις 11 έως και τις 21 Ιουνίου ( ΕΚΤΟΣ Τετάρτης 15 Ιουνίου 2011 λόγω απεργίας ΣΕΗ )
Έναρξη Προπώλησης: Αναμένεται ανακοίνωση
Αγορά εισιτηρίων μέσω πιστωτικής κάρτας:
210 3418579 Δευ-Παρ 11:00 – 14:00
Εισιτήρια προπωλούνται και στα ταμεία του Ιδρύματος (Πειραιώς 206, Ταύρος) Δευ-Παρ 11:00 – 14:00 και τα απογεύματα μία ώρα πριν την παράσταση.
Εισιτήρια προπωλούνται και σε όλα τα καταστήματα PUBLIC.
Ωράριο λειτουργίας PUBLIC: Σάββατο, 09:00 – 20:00
Καθημερινές, 09:00 – 21:00
Αίθουσα: Black Box
Εισιτήρια:
Κανονικό: €10, Φοιτητικό/ Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ) & Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ) & Ευρωπαϊκής Κάρτας Νέων & Κάτοχοι Κάρτας Πολιτισμού/ ΑμΕΑ: €8, Ατέλεια για Μέλη Σ.Ε.Η/ Φοιτητές Δραματικών Σχολών/ Θεατρολόγους: €5
Συναυλία Ιουνίου 2011
Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011, 9:00 μ.μ.
Θέατρο Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, Ταύρος
Mέλη του εργαστηρίου παρουσιάζουν έργα ρεπερτορίου του εικοστού αιώνα, καθώς και δικά τους έργα σε πρώτη εκτέλεση
Οι συνθέτες:
György Ligeti – Alfred Schnittke – Κarlheinz Stockhausen – György Kurtág – Paul Hindemith – Juliusz Łuciuk
Νικόλαος Αθανασόπουλος – Αλέξανδρος Γεωργιάδης – Μαρία Δελή – Γεωργία Καλοδίκη – Αλέξανδρος Λύκουρας – Νίκος Ξανθούλης – Γιώργος Παπαμήτρου – Γιάννης Σφυρής – Γιώργος Ταμιολάκης – Αλεξάνδρα Τσούκη
Οι εκτελεστές:
Μιράντα Γεωργάκη, σοπράνο
Αλέξανδρος Μιχαηλίδης, κλαρινέτο
Κυριακή Ανωμεριανάκη, τρομπέτα, Αντώνης Βλάχος, κόρνο
Μαρία Στέλλιου, μαντολίνο, Μαρία Δελή, μπαγιάν
Λαέρτης Κοκολάνης, βιολί
Γιάννος Γιοβάνος και Σταύρος Παργινός, τσέλο
Κατερίνα Γκίρδη, Χρύσα Γρένδα, Ελένη Καραγιαννίδου, Δημήτρης Μαρίνος, Μαριάννα Μπαρούτα,
Δάφνη Ποταμίτη, Δημήτρης Πίνης, Τζένη Σουλκούκη και Λεωνίδας Ξυλούρης, πιάνο
Συγκρότημα παραδοσιακής μουσικής Μεσόγειος
Για τους περισσότερους από εμάς, τα όνειρα είναι ένα ανεξήγητο φαινόμενο και είναι μυστήριος ακόμη και ο λόγος για τον οποίο δημιουργούνται. Δείτε τους πέντε ευρέως αποδεκτούς λόγους για τους οποίους ονειρευόμαστε.
Μερικοί άνθρωποι θυμούνται έντονα τα όνειρά τους, ενώ κάποιοι ορκίζονται ότι δε βλέπουν όνειρα. Κάποιοι ονειρεύονται σε ασπρόμαυρο φόντο, ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι ονειρεύονται με χρώματα. Ωστόσο, ένα πράγμα είναι σίγουρο: όλοι ονειρεύονται. Από τη στιγμή που είμαστε μωρά μέχρι τη μέρα που θα πεθάνουμε, το μυαλό μας παράγει συνεχώς όνειρα, όταν το σώμα και ο εγκέφαλός μας βρίσκονται σε κατάσταση ηρεμίας. Αλλά τί ακριβώς είναι τα όνειρα και γιατί δημιουργούνται;
Αν και πολλοί συμφωνούν σχετικά με το τι είναι τα όνειρα, εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες και να γίνονται συζητήσεις σχετικά με αυτά. Οι περισσότεροι ειδικοί πιστεύουν ότι ονειρευόμαστε για να βοηθήσουμε το σώμα μας να ξεκουραστεί και να ανανεωθεί. Άλλοι θεωρούν ότι ονειρευόμαστε για ψυχολογικούς λόγους: για να επανεξετάσουμε τα γεγονότα της ημέρας, για να ανακουφιστούμε από το άγχος, αλλά και για να ξεφύγουμε από καταπιεσμένα συναισθήματα.
Δείτε τους πέντε ευρέως αποδεκτούς λόγους για τους οποίους ονειρευόμαστε:
Ανταπόδοση
Αν και μπορεί να ονειρευόμαστε φανταστικά πράγματα, όπως το να πετάμε ή να χανόμαστε στη χώρα του Οζ, οι ονειροπολήσεις μας δεν είναι τόσο αφηρημένες, όπως θα πίστευε κανείς. Ο διάσημος ψυχολόγος Carl Jung πίστευε ότι, ακόμη και τα πιο ευφάνταστα όνειρά μας είναι οι μέθοδοι για την «ανταπόδοση» σε γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή μας. Για παράδειγμα, ένα άτομο που βιώνει δυστυχία στη ζωή του, μπορεί να ονειρεύεται πως είναι ευτυχισμένο ως αποζημίωση κι έτσι θα καταφέρει να μη βρεθεί σε πλήρη απόγνωση. Από την άλλη πλευρά, ένα πρόσωπο που είναι ιδιαίτερα επιτυχημένο, μπορεί να βλέπει όνειρα αποτυχίας ή ήττας, για να αντισταθμίσει τα συναισθήματα του αήττητου και της δύναμης.
Μηχανισμός αντιγραφής
Όταν αντιμετωπίζουμε αγχωτικές καταστάσεις, τα όνειρά μας είναι πολύ διαφορετικά και μερικές φορές εκφράζουν βαθύτερα τα συναισθήματά μας. Με την εμφάνιση σημαντικών συμβόλων και θεμάτων που σχετίζονται με την καθημερινή ζωή μας, τα όνειρα επιχειρούν να αντιμετωπίσουν την εσωτερική αναταραχή μας.
Ο ψυχίατρος Ernest Hartmann, αναφέρει ότι τα όνειρα κατευθύνονται από συγκεκριμένα συναισθήματα, όπως το στρες και η ανησυχία. Ποικίλα συναισθήματα προκαλούν νέο υλικό στη μνήμη αυτού που ονειρεύεται, με τρόπους που επιχειρούν να τον βοηθήσουν να αντιμετωπίσει το άγχος, τραυματικές καταστάσεις και άλλους τύπους ψυχολογικής αγωνίας.
Επεξεργασία πληροφοριών και μνήμη
Οι έρευνες υποστηρίζουν ότι ο ύπνος είναι θεμελιώδους σημασίας για την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου και της μνήμης. Ωστόσο, ορισμένοι πιστεύουν ότι το «μυστικό» για τη μνήμη, δε βρίσκεται μέσα σε λίγες ώρες ανάπαυσης, αλλά στα όνειρα που βλέπουμε.
Τα περισσότερα όνειρα έχουν να κάνουν με πρόσφατα γεγονότα και περιστατικά που έχουμε βιώσει. Ίσως για παράδειγμα, να ονειρευτήκατε το τροχαίο ατύχημα που είδατε ή κάποιο άλλο περιστατικό από τη ζωή σας.
Αυτά τα είδη ονείρων μπορεί πραγματικά να είναι η διαδικασία επεξεργασίας και οργάνωσης των συνειδητών και ασυνείδητων ερεθισμάτων που λαμβάνει ο εγκέφαλος κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα όνειρα είναι ο τρόπος του εγκεφάλου να «επανεκκινήσει το σύστημα».
Επίλυση προβλημάτων
Όταν αντιμετωπίζουμε εμπόδια, αρχικά αναζητάμε πληροφορίες που ήδη γνωρίζουμε -τις αναμνήσεις μας- για την επίλυσή τους. Αυτό κάνει τα όνειρα ιδιαίτερα χρήσιμα επειδή βοηθούν στην οργάνωση των αναμνήσεων, καθιστώντας ευκολότερη την πρόσβαση σε πληροφορίες, όταν προσπαθούμε να επιλύσουμε ένα πρόβλημα.
Ορισμένοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι, ενώ κοιμόμαστε, ο εγκέφαλος μας εξακολουθεί να επεξεργάζεται ζητήματα που αφορούν την καθημερινή μας ζωή και συνεχώς προσπαθεί να καταλήξει σε απαντήσεις και λύσεις. Έτσι, εάν αντιμετωπίζετε ένα ιδιαίτερα δύσκολο δίλημμα, κοιμηθείτε! Θα μπορούσε πραγματικά να βοηθήσει.
Εκπλήρωση επιθυμιών
Έχετε ποτέ παρατηρήσει ότι τα όνειρά σας αφορούν πάντα εσάς; Μην ανησυχείτε. Τα όνειρα είναι εγωκεντρικά από τη φύση τους, επειδή συνήθως αντικατοπτρίζουν βαθιές επιθυμίες ή ανησυχίες σας. Στο σημαντικό βιβλίο του Σίγκμουντ Φρόιντ, «Η ερμηνεία των ονείρων», αναφέρεται ότι τα όνειρα είναι το άμεσο αποτέλεσμα των καταπιεσμένων συναισθημάτων και θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν υποσυνείδητες σκέψεις, επιθυμίες ή ευχές.
Στα όνειρα, το υποσυνείδητό μας μπορεί να αποκαλύψει τις επιθυμίες που το συνειδητό μυαλό μας έχει μάθει να καταστέλλει.
*από clickatlife.gr, φωτογραφία θέματος από judykinney.com
Koutsouki Traditional Gainta ( ηχητικό απόσπασμα – Παραδοσιακή Γκάιντα και Νταούλια )
ΚΡΟΥΣΤΑ ΤΗΣ ΤΑΚΗ
Το γκρουπ ξεκίνησε παράλληλα με την σχολή Αφρικάνικων και παραδοσιακών κρουστών
που λειτούργησε ο Λ.Γρηγορίου στην οδό Τάκη 15 στου Ψυρρή επιστρέφοντας απο το Παρίσι το 1994.
Ο χώρος αυτός έγινε τόπος συνάντησης μουσικών και Μουσικών..
Εκει βρέθηκαν κοντα κατ’αρχην
-οι ρυθμοί και τα τραγούδια της Δυτικής Αφρικής με κρουστά ( Djembe,Doundouns) και έγχορδα
( Ngoni )
– με το Ελληνικό Βαλκανικό (αλλα και Κέλτικο) ρεπερτόριο γιά Γκάιντες συνοδευμένο απο παραδοσιακά κρουστά (νταούλια, Νταχαρέδες, τουμπελέκια) (Πολλές μάλιστα Θεματικές συναυλίες τους ειναι αφιερωμένες αποκλειστικά σε κάποιο απ’ αυτά τα δυο )
-αλλα και με Ηλεκτρονικά περιβάλλοντα , HipHop Λούπες, τα μαύρα Φωνητικά του MC Dash, Dj’s , Αφρικάνικα χορευτικά….και δημιουργήθηκαν οι πρώτες Γιορτές και οι συνθέσεις του Γκρουπ .
Ο κοινός παρονομαστής ειναι το ακαταμάχητο Groove που μετατρέπει κάθε συναυλία τους σε ξέφρενη χορευτική βραδιά.
Συχνά οι ζωντανές τους εμφανίσεις πλαισιώνονται απο Live Video προβολές ( VJ ) και DJ’s
Aπό το 1997 έχουν πραγματοποιήσει εμφανίσεις σε όλους τους χώρους της Aθήνας που φιλοξενούν Ethnik μουσικές (House of Arts,Αν Club, Bios, Αέρας, Φωνές, Palenque, Xαμάμ…κα).
Επίσης έχουν διοργανώσει αλλά και συμμετάσχει σε αμετρητα Φεστιβάλ, συναυλίες και Beach partys ανά την Eλλάδα (Τεχνόπολις στο Γκάζι, Δήμος Πειραιά, Θέατρο Πέτρας, Μύλος, Αισχύλεια Ελευσίνα, Φεστιβάλ Κρουστών Λευκάδας, κα..)
«Γεννήθηκα μέσα στη φωτιά, πρωτοείδα τον κόσμο μέσα στη θέρμη του ξεσηκωμού. Γεννήθηκα μαζί με μια επανάσταση, είμαι χωρίς αμφιβολία παιδί αυτής της επανάστασης και ενός γέρου θεού που λάτρευαν οι πρόγονοί μου. Γεννήθηκα το 1910. Ήταν καλοκαίρι». Στην πραγματικότητα η Φρίντα Κάλο γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου του 1907, τρία χρόνια νωρίτερα από τη χρονιά που η ίδια τοποθετούσε τη γέννησή της. Είχε διαλέξει το 1910 γιατί τότε ξέσπασε η Μεξικανική Επανάσταση η αύρα της οποίας ακολουθεί τη ζωγράφο μέχρι σήμερα.
Στη Φρίντα Κάλο άρεσε να φτιάχνει εικόνες του εαυτού της. Και να τον αναδιπλασιάζει και να τον στολίζει με διάφορους τρόπους. Παιδάκι, όπως γράφει η Ζίλντε Ζάλμπερ στη βιογραφία Φρίντα Κάλο, η ζωή μιας αδάμαστης γυναίκας που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Μελάνι», όταν οι συμμαθητές της την απέφευγαν και τη φώναζαν «Κουτσοφρίντα» -εξαιτίας της αναπηρίας που της είχε αφήσει μια πολυομυελίτιδα- είχε σχηματίσει με το μυαλό της μια δεύτερη μικρή Φρίντα, αέρινη και χαρούμενη, και την είχε κάνει καλύτερή της φίλη. Τη συναντούσε μπαίνοντας σε έναν φανταστικό κόσμο μέσω μιας μικρής πόρτας που σχημάτιζε με το δάκτυλο, στον αχνό της ανάσας της στο τζάμι. Μεγαλώνοντας, τις ατέλειωτες μέρες που ήταν καθηλωμένη στο κρεβάτι, εξαιτίας ενός ατυχήματος, 30 επώδυνων εγχειρήσεων και μερικών αποβολών, τη θέση της πόρτας πήραν τα τελάρα που της πρωτοχάρισε ο φωτογράφος πατέρας της και όπου άρχισε να ζωγραφίζει τον εαυτό της όπως τον αντίκριζε μέσα της, αλλά και στους καθρέφτες που η μητέρα της Φρίντα είχε κρεμάσει πάνω από το ταβάνι της κόρης της. «Ζωγραφίζω τον εαυτό μου γιατί τον περισσότερο καιρό είμαι μόνη και γιατί είναι το πρόσωπο που γνωρίζω καλύτερα από όλα τα άλλα», έλεγε η ίδια.
Στις δεκάδες αυτοπροσωπογραφίες της καθρεφτίστηκαν κατά καιρούς ο ανθρώπινος πόνος, η επανάσταση, η μεξικανικότητα, ο σουρεαλισμός, ο κομμουνισμός, τα βάσανα των γυναικών, η γυναικεία χειραφέτηση, η θυελλώδης σχέση της με τον άντρα της, το ζωγράφο Ντιέγο Ριβέρα, οι απιστίες του, οι άφθονες ερωτικές περιπέτειες που είχε με άντρες και γυναίκες (πιο γνωστή είναι εκείνη με τον Τρότσκι), οι προσπάθειές της να αποκτήσει παιδί, η απελπισία της μετά από κάθε νέα αποβολή, τα ταξίδια της, τα μεθύσια, τα ξεσπάσματα, οι φίλοι της, τα φανταχτερά φορέματα της Τιχουάνα με τα οποία κυκλοφορούσε στη Νέα Υόρκη και το Παρίσι, τα παπαγαλάκια και τα μαϊμουδάκια που τριγύριζαν στο Μπλε Σπίτι της, το κρεβάτι με το θώκο με το οποίο στο τέλος πήγαινε ακόμα και σε εκθέσεις, οι παλιοί θεοί του Μεξικού, ο μοντερνισμός, η ένταση, το πάθος, η ελευθερία. Κάπως έτσι η Φρίντα έγινε σύμβολο, «Αγία της γυναικείας τέχνης», πηγή έμπνευσης για άλλους ζωγράφους, θέμα βιβλίων, θεατρικών έργων, κινηματογραφικών ταινιών, εικόνα που κοσμεί κάθε είδους αντικείμενα. «Η Φρίντα Κάλο», λέει η Ζάλμπερ, «παρουσιάζεται σαν ακρόπρωρο ενός πλοίου με το οποίο κάθε άνθρωπος -μπορεί και πρέπει- να ακολουθήσει τη δική του ρότα, σύμφωνα με την προσωπική του κοσμοθεωρία. Μια πιο λεπτομερής παρατήρηση της ζωής και του έργου της, όμως, μας πάει ακόμα παραπέρα».
«Δεν είμαι άρρωστη. Είμαι σπασμένη. Αλλά ευτυχισμένη όσο μπορώ να ζωγραφίζω», έλεγε η ίδια. Σίγουρα, η αφορμή για τους πίνακες της Φρίντα βρίσκεται στην καθημερινότητά της, όμως θα ήταν απλοϊκό να θεωρήσει κανείς έργα τέχνης απλώς ντοκουμέντα μιας ζωής. Ό,τι και να συνέβαινε ζωγράφιζε. Δεν σπούδασε ποτέ. Παρακολουθούσε τον Ριμπέρα να φτιάχνει τις τεράστιες τοιχογραφίες του και διδασκόταν από αυτόν. Έπαιρνε, όμως, μόνο τα στοιχεία που της χρησίμευαν για τους μικρούς, συνήθως, πίνακες της με τα έντονα χρώματα σε πολύ ιδιαίτερες αντιφάσεις και αντιθέσεις, τις σχεδόν γεωμετρικές γραμμές και τις πολλές μικρές και σχεδιασμένες προσεκτικά λεπτομέρειες.
Χρησιμοποιούσε από όσα μάθαινε μόνο ό,τι τη βοηθούσε για να χαράξει έναν πολύ προσωπικό δρόμο. «Ούτε ο Ντερέν, ούτε εσύ, ούτε εγώ, κανένας δεν μπορεί να φτιάξει ένα κεφάλι όπως το φτιάχνει η Φρίντα», λέει ο Πικάσο σε ένα γράμμα του στον Ριβέρα. «Πικρό και τρυφερό, σκληρό σαν ατσάλι και εύθραυστο και φίνο σαν τα φτερά μιας πεταλούδας, αξιαγάπητο σαν ευχάριστο χαμόγελο και γλυκόπικρο σαν τη ζωή: αυτό είναι το έργο της» έλεγε ο ίδιος ο Ντιέγο.
Ο Μπρετόν το χαρακτήριζε «σαν κορδέλα τυλιγμένη γύρω από μια βόμβα» και οι άλλοι υπερεαλιστές υποστήριζαν πως οι νεανικές της, κυρίως, δημιουργίες ήταν «καθαρός σουρεαλισμός». Η ίδια, όμως, δεν είχε ιδέα για το κίνημα αυτό όταν ζωγράφιζε τους συγκεκριμένους πίνακες και αργότερα είπε πως ποτέ στη ζωή της δεν έφτιαξε κάτι με βάση μια συγκεκριμένη θεωρία. Άλλωστε, ακόμα και στην πρώτη ματιά, οι πίνακές της δεν μοιάζουν με αυτούς Ευρωπαίων ή Βορειοαμερικανών καλλιτεχνών. «Η Φρίντα», παρατηρεί ο Κάρλος Φουέντες, «θυμίζει πως αυτό που οι Γάλλοι υπερεαλιστές συνέλαβαν θεωρητικά και στο οποίο βασίζεται ένα ολόκληρο κίνημα, στη Λατινική Αμερική αποτελεί μέρος της καθημερινότητας. Μύθος και αλήθεια, όνειρο και πραγματικότητα, λογική και φαντασία συνυπάρχουν […]. Η τέχνη της δεν είναι η μέθοδος να ανακαλύψει κανείς τον εαυτό του, να τον κάνει ωραιότερο. Είναι κάτι πολύ περισσότερο. Ένα πλησίασμα στον εαυτό μας. Σε αυτό που μπορεί να γίνει -τίποτα δε θεωρείται οριστικό, όλο κάτι προστίθεται- μια αναζήτηση της φόρμας που, όταν βρεθεί, όλα αλλάζουν τελείως και προκύπτει μια φρικτή ομορφιά».
Άρθρο : Lifo / 22.5.11
Frida Kahlo- Paloma Negra (Black Dove)
Του Σταθη Kαλυβα*
Que se vayan todos, que no quede ni uno solo: Να φύγουν όλοι, να μη μείνει ούτε ένας! Το σύνθημα αναφερόταν στους πολιτικούς και δόνησε την Αργεντινή στις 20 Δεκεμβρίου 2001, οδηγώντας σε παραίτηση τον πρόεδρο Fernando De la Rua, ο οποίος αναγκάστηκε να διαφύγει από το πολιορκημένο προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο.
Ισως το μέλλον μας να είναι το παρελθόν της Αργεντινής. Αλλωστε, ο συνδυασμός της διάχυτης αριστερίστικης κουλτούρας του πεζοδρομίου και της ανεπαρκούς ή άστοχης αστυνόμευσης τροφοδότησε θλιβερά επαναλαμβανόμενες ταραχές σε περιόδους ευημερίας. Φαίνεται μάλλον δύσκολο, επομένως, να τις αποφύγουμε σε εποχές βαθιάς οικονομικής ύφεσης. Τι θα συνέβαινε, όμως, την επομένη μιας υποθετικής κοινωνικής έκρηξης; Και τι θα είχε να μας πει το παράδειγμα της Αργεντινής;
Οπως είναι γνωστό, η Αργεντινή βρέθηκε στη δίνη μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης, που στη βάση της είχε ένα υπέρογκο χρέος, έχοντας προσδέσει το νόμισμά της στο δολάριο. Η κρίση αυτή οδήγησε στην κατάρρευση του τραπεζικού της συστήματος και το πάγωμα των καταθέσεων, πράγμα που έπληξε κυρίως την μεσαία τάξη η οποία είδε να χάνονται οι οικονομίες μιας ολόκληρης ζωής. Οι διαδηλώσεις που ξέσπασαν ήταν μαζικές, είχαν σύμβολο την κατσαρόλα και οδήγησαν την κυβέρνηση στην ανακήρυξη καθεστώτος έκτακτης ανάγκης. Το αποτέλεσμα υπήρξε ακριβώς το αντίθετο από το επιδιωκόμενο. Οι ταραχές κατέληξαν σε μαζικές λεηλασίες με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, εξαναγκάζοντας τον De la Rua σε παραίτηση. Ακολούθησε μια παρατεταμένη πολιτική κρίση που κατέληξε στην απόφαση αποσύνδεσης του πέσο από το δολάριο, τον Ιανουάριο του 2002. Η υποτίμηση προκάλεσε το κουρέλιασμα των αποταμιεύσεων και έβαλε την χώρα σε μια μεγάλη οικονομική ύφεση. Σιγά σιγά, όμως, η υποτίμηση αυτή (και όχι η στάση πληρωμών) συνέβαλε στην οικονομική σταθεροποίηση, ενώ η χώρα εκμεταλλεύθηκε τον μεγάλο εξαγώγιμο φυσικό της πλούτο και τη θετική διεθνή οικονομική συγκυρία. Τα θεμελιώδη προβλήματα της χώρας μπορεί να μην αντιμετωπίστηκαν όσο αποτελεσματικά θα έπρεπε (γι’ αυτό και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στη σημερινή συγκυρία), αλλά η οικονομία κατάφερε να ορθοποδήσει μέσω των εξαγωγών και να περάσει σε φάση μεγέθυνσης.
Η πολιτική κρίση υπήρξε παρατεταμένη και η χώρα άλλαξε τέσσερις προέδρους ώς τις εκλογές του 2003. Το ενδιαφέρον, όμως, είναι πως η ολοκληρωτική απονομιμοποίηση της πολιτικής τάξης δεν είχε τις πολιτικές συνέπειες που θα περίμενε κανείς. Οι δημοσκοπήσεις της εποχής έδειχναν πως το σύνθημα «να φύγουν όλοι» εξέφραζε το 70% του πληθυσμού. Τελικά όμως ο κόσμος αυτός ψήφισε τους ίδιους πολιτικούς στις εκλογές του 2003, αναβαπτίζοντάς τους μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες. Η μεσαία τάξη εγκατέλειψε τους δρόμους με την ίδια ταχύτητα με την οποία είχε βγει σ’ αυτούς, και οι διαδηλώσεις εκφυλίστηκαν.
Θα περίμενε ίσως κανείς πως μια τόσο οξεία πολιτική κρίση σε μια χώρα με το πολιτικό παρελθόν της Αργεντινής θα ευνοούσε στρατιωτικού τύπου λύσεις, αλλά δεν έγινε κάτι τέτοιο. Ούτε και η Αριστερά μπόρεσε να εξαργυρώσει πολιτικά την κρίση παρά το γεγονός πως πρωταγωνίστησε στις ταραχές. Μάλιστα, η προσπάθεια δημιουργίας μιας επαναστατικής δυναμικής στη βάση κατέληξε σε πλήρη αποτυχία. Με άλλα λόγια, το πολιτικό σύστημα κατάφερε να περάσει αλώβητο, αν και τραυματισμένο, μέσα από μια πρωτοφανή κρίση – και αυτό σε μια χώρα με σχετικά περιορισμένη δημοκρατική παράδοση.
Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, πως οι ταραχές δεν είχαν συνέπειες. Οι Ριζοσπάστες, το κόμμα που κυβερνούσε τον Δεκέμβριο του 2001, βρέθηκαν σε μια βαθιά και παρατεταμένη κρίση, ενώ οι Περονιστές επανήλθαν στην εξουσία. Η κρίση συνέβαλε ώς ένα βαθμό και στην ανανέωση του πολιτικού προσωπικού στο εσωτερικό των δύο αυτών μεγάλων κομμάτων. Σύμφωνα επίσης με τη διεισδυτική ανάλυση του Isidoro Cheresky, η κρίση μετέβαλε τη λογική της πολιτικής αντιπροσώπευσης, συμβάλλοντας στην εξασθένηση των παραδοσιακών πολιτικών ταυτοτήτων και στη μετάβαση σε ένα πιο προσωποκεντρικό τύπο πολιτικής ηγεσίας. Πάνω απ’ όλα, εκείνο που ξαφνιάζει είναι η ανθεκτικότητα του πολιτικού συστήματος και της πολιτικής τάξης σε πείσμα της βαθύτατης απονομιμοποίησής τους, καθώς και η απομόνωση και η ήττα των πολιτικών άκρων σε πείσμα της βαθύτατης κρίσης.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για τη χώρα μας; Το παράδειγμα της Αργεντινής μας θυμίζει πως ο πολιτικός αντίκτυπος μιας κοινωνικής έκρηξης εξαρτάται κυρίως από τη σύνθεσή της: απαιτεί τη συμμετοχή κοινωνικών στρωμάτων πέρα από τους «συνήθεις υπόπτους». Δίχως τη μαζική συμμετοχή της μεσαίας τάξης, οι ταραχές έχουν περιορισμένες πολιτικές επιπτώσεις. Για να γίνει κάτι τέτοιο, όμως, απαιτείται ένα ισχυρότατο σοκ, όπως ήταν το πάγωμα των τραπεζικών καταθέσεων στην Αργεντινή. Στην ελληνική περίπτωση, κάτι αντίστοιχο θα ήταν μια έντονη κρίση ρευστότητας ή οι άμεσες οικονομικές συνέπειες της εξόδου από το ευρώ. Αλλά και στην ακραία αυτή περίπτωση, η πολιτική αστάθεια δύσκολα θα επηρέαζε τη δημοκρατική νομιμότητα. Οπως και στην Αργεντινή, έτσι και στην Ελλάδα, το πολιτικό σύστημα διαθέτει μεγάλη ανθεκτικότητα.
Από την άλλη, οι μαζικές ταραχές θα επηρέαζαν οπωσδήποτε αρνητικά το μέτωπο των αναγκαίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και θα έσπρωχναν τη χώρα ακόμα πιο βαθιά στην οικονομική ύφεση χωρίς να την οδηγήσουν απαραίτητα στον δρόμο της εξόδου από την κρίση. Σε σχέση με την Αργεντινή, η στρατηγική της υποτίμησης θα είχε πολύ μεγαλύτερο κόστος για την Ελλάδα, γι’ αυτό και δεν αποτελεί το πιθανότερο σενάριο: το σοκ της εξόδου από τη Ευρωζώνη ξεπερνάει αυτό της αποκοπής του πέσο από το δολάριο. Ούτε, βέβαια, διαθέτουμε τον εξαγώγιμο πλούτο της Αργεντινής.
Η περίπτωση της Αργεντινής υπενθυμίζει, ανάμεσα στα άλλα, την ανθεκτικότητα της πολιτικής τάξης. Ακόμα κι αν ξεσπάσουν μαζικές κοινωνικές εκρήξεις, είναι αμφίβολο αν θα δούμε ριζικές πολιτικές αλλαγές. Το να διατηρείται στην κορυφή η ίδια πολιτική τάξη που την οδήγησε στη χρεοκοπία είναι βέβαια ηθικά δυσάρεστο και πολιτικά προβληματικό. Ομως, οι εναλλακτικές που προκύπτουν από την πλήρη απαξίωσή της είναι ακόμη χειρότερες. Επιπλέον, οι κρίσεις έχουν ένα καλό: μπορούν να ταρακουνήσουν τους πάντες, πολιτικούς και κοινωνίες, αναγκάζοντάς τους να αλλάξουν. Καμιά φορά, το ζόρι μπορεί να αποδειχθεί καλός σύμβουλος.
* Ο κ. Στάθης Ν. Καλύβας είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Yale.
Άρθρο : Καθημερινή / φώτο : Μαράκι
Όπως κάθε χρόνο από το 1998, έτσι και φέτος τον Ιούλιο, πραγματοποιούνται στα Ανώγεια της Κρήτης τα Υακίνθεια, γιορτές αφιερωμένες στον Άγιο Υάκινθο.
 |
 |
Ο ωραίος Υάκινθος παίζει στο δάσος και ρίχνει το δίσκο του όσο πιο μακριά μπορεί να ξεπεράσει το δάσκαλό του Απόλλωνα.
Κι ο Θεός γοητευμένος από την ομορφιά του νεαρού ξεχνάει ολότελα το παιχνίδι. Ζηλεύει ο Ζέφυρος,
κάνει το δίσκο να παρεκκλίνει απ’ την τροχιά του κι ο Υάκινθος πέφτει νεκρός
| 98 μ.Χ.: Ο εικοσάχρονος Υάκινθος δέχεται πρόθυμα να μαρτυρήσει για την κοινή πίστη, για την αγάπη του στο Θεό!… |
 |
Την ιστορία του νεομάρτυρα που αγαπώντας “έξω έβαλεν τον φόβον”, θέλησε να γνωστοποιήσει ο τραγουδοποιός από τ’ Ανώγεια Κρήτης, γνωστός σαν Λουδοβίκος των Ανωγείων.
Κι επειδή φέτος συμπληρώνονται 1900 χρόνια από το μαρτύριο του Υάκινθου, ο τραγουδοποιός πρότεινε να τιμηθεί ο ‘Αγιος της Αγάπης’ και μαζί του να υμνηθεί η ποίηση της αγάπης. Ετσι, ο Λουδοβίκος μαζί με ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης προχώρησαν στη σύσταση νομικού προσώπου με την επωνυμία “Σωματείο Φίλων Υακίνθεων Εκδηλώσεων” για τη διαχείριση και εκτέλεση των “ΥακινΘείων”. Υακίνθεια ονομάζονται σι τριήμερες πολιτιστικές εκδηλώσεις που θα γίνονται κάθε χρόνο την πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου στο ίδιο τόπο, στους Φούρνους και στα Ανώγεια Κρήτης. Την πρόταση για ανέγερση ναού αποδέχτηκε ο μητροπολίτης Ρεθύμνου Ανθιμος, τοποθετώντας ο ίδιος τον θεμέλιο λίθο του. ο ναΐσκος φέρει το σχήμα του κρητικού “μιτάτου”, είναι κυκλικός, πέτρινος (υψόμετρο 1200μ.), στηριζόμενος στους κανόνες της υστερομινωικής αρχιτεκτονικής, φέρει θόλο μετά τα δύο μέτρα κι άνοιγμα κορυφής με διάμετρο 30 εκ.. Τον σχεδιασμό και την επίβλεψη του όλου πονήματος ανέλαβε ο αρχιτέκτονας Σταύρος Βιδάλης. (ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟΤΟΠΟ www.yakinthia.com) |
Σεμινάριο Σύνθεσης
Διδάκτορας: Μηνάς Μπορμπουδάκης
Περίοδος σεμιναρίου: 5 – 9 Σεπτεμβρίου 2011
Σε συνεργασία με το Πολιτιστικό Κέντρο About στην Αθήνα, η Ευρωπαϊκή Καμεράτα διοργανώνει ένα διεθνές σεμινάριο στον τομέα σύνθεσης με ειδικό καθηγητή το συνθέτη Μηνά Μπορμπουδάκη. Το σεμινάριο αναφέρεται σε νέους καλλιτέχνες οι οποίοι βρίσκονται στο στάδιο πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά των σπουδών τους στον τομέα της σύνθεσης. Οι συμμετέχοντες καλούνται να αποστείλουν τα δικά τους έργα για σόλο, μουσική δωματίου, ορχηστρική ή ηλεκτρονική μουσική. Οι παρτιτούρες και τα αρχεία ήχου (αν υπάρχουν) θα πρέπει να αποσταλούν ηλεκτρονικά σε μορφή PDF και αρχεία mp3 στην ακόλουθη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (meisterkurse@camerata-europaea.eu) όχι αργότερα από την 31η Αυγούστου 2011. Στο σεμινάριο τα έργα θα συζητηθούν χωριστά, θα αναλυθούν και θα βελτιωθούν από τεχνικής, μουσικής καθώς και αισθητικής άποψης. Η Συμφωνική Ορχήστρα Νέων της Ευρωπαϊκής Καμεράτας θα συμπεριλάβει επιλεγμένα έργα των συμμετεχόντων σε μια επερχόμενη συναυλία της καλλιτεχνικής περιόδου 2011/2012, που θα πραγματοποιηθεί στο Μέγαρο συναυλιών του Βερολίνου. Το μέγιστο ορχηστρικό σχήμα μπορεί να εμπεριέχει: 2 φλάουτα, 2 όμποε, 2 κλαρινέτα, 2 φαγκότα, 2 κόρνα, 2 τρομπέτες, 1 τρομπόνι, 1 τύμπανο, 1 κρουστό, έγχορδα. Το σεμινάριο θα λάβει χώρα στο Πολιτιστικό Κέντρο About στην Αθήνα. Η διδασκαλία θα γίνει στην ελληνική, αγγλική και γερμανική γλώσσα.
Διδάκτορας: Μηνάς Μπορμπουδάκης
Τόπος σεμιναρίου: Πολιτιστικό Κέντρο About, Aθήνα
Προθεσμία υποβολής αιτήσεων: 31 Αυγούστου 2011
Αριθμός συμμετεχόντων: 10–15
Τέλη συμμετοχής: 250 € (παθητική συμμετοχή: 80 €)
Γλώσσες σεμιναρίου: Ελληνικά – Αγγλικά – Γερμανικά
Έργα επιλογής: ένα έργο για ορχήστρα (βλέπε την μέγιστη ενορχήστρωση όπως αναφέρεται παραπάνω) και ένα έργο για σόλο, μουσική δωματίου ή ηλεκτρονική μουσική
Για να συμμετάσχετε παρακαλούμε να μας αποστείλετε συμπληρωμένη την ηλεκτρονική αίτηση συμμετοχής. Εάν επιθυμείτε επιπλέον πληροφορίες παρακαλούμε να απευθυνθείτε στην Ευρωπαϊκή Καμεράτα στο τηλέφωνο +43-512-361291 ή μέσω E-mail στη διεύθυνση meisterkurse@camerata-europaea.eu.
Σεμινάριο Διεύθυνσης Ορχήστρας
Διδάκτορας: Μαρία Μακράκη
Περίοδος σεμιναρίου: 9 – 10 Σεπτεμβρίου 2011
Σε συνεργασία με το Πολιτιστικό Κέντρο About στην Αθήνα, η Ευρωπαϊκή Καμεράτα διοργανώνει με την καλλιτεχνική διευθύντρια της Μαρία Μακράκη ένα διεθνές σεμινάριο στον τομέα διεύθυνση ορχήστρας. Το σεμινάριο απευθύνεται σε νέους φοιτητές μουσικής που επιθυμούν μια σε βάθος εισαγωγή στις βασικές αρχές της τεχνικής της διεύθυνσης ορχήστρας αλλά και τη μελέτη υφολογικών, ερμηνευτικών και τεχνικών θεμάτων που αφορούν τη διεύθυνση ορχήστρας. Οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα με την καθοδήγηση μιας νέας και έμπειρης καθηγήτριας να βελτιώσουν με πρακτική εξάσκηση τις βασικές τους δεξιότητες, ενώ επιπλέον θα συζητηθούν ουσιαστικά προβλήματα που αφορούν την ερμηνεία κλασικής και νεότερης μουσικής και θα αναζητηθούν σύγχρονες λύσεις. Επιλεγμένοι συμμετεχόντες θα έχουν επιπλέον τη δυνατότητα να διευθύνουν μια πρόβα της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων της Ευρωπαϊκής Καμεράτας σε μία από τις επερχόμενες συναυλίες της καλλιτεχνικής περιόδου 2011/2012, στο Μέγαρο συναυλιών του Βερολίνου. Το σεμινάριο θα λάβει χώρα στις 9 και 10 Σεπτεμβρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο About στην Αθήνα. Η διδασκαλία θα γίνει στην ελληνική, αγγλική και γερμανική γλώσσα.
Διδάκτορας: Μαρία Μακράκη
Τόπος σεμιναρίου: Πολιτιστικό Κέντρο About, Aθήνα
Προθεσμία υποβολής αιτήσεων: 1 Σεπτεμβρίου 2011
Αριθμός συμμετεχόντων: 10–15
Τέλη συμμετοχής: 80 €
Γλώσσες σεμιναρίου: Ελληνικά – Αγγλικά – Γερμανικά
Πρόγραμμα: Johannes Brahms – Συμφωνίες Αρ. 1-4, έργα επιλογής των συμμετεχόντων
Για να συμμετάσχετε παρακαλούμε να μας αποστείλετε συμπληρωμένη την ηλεκτρονική αίτηση συμμετοχής. Εάν επιθυμείτε επιπλέον πληροφορίες παρακαλούμε να απευθυνθείτε στην Ευρωπαϊκή Καμεράτα στο τηλέφωνο +43-512-361291 ή μέσω E-mail στη διεύθυνση meisterkurse@camerata-europaea.eu.
Σεμινάριο Βιολιού
Διδάκτορας: Knut Zimmermann
Περίοδος σεμιναρίου: 1 – 4 Απριλίου 2011
Σε συνεργασία με το Ίδρυμα “Initiative für Neue Musik (INM)” διοργανώνει η Ευρωπαϊκή Καμεράτα το έτος 2011 για νέους φοιτητές των Μουσικών Σπουδών ένα διεθνές σεμινάριο Βιολιού. Στόχος του σεμιναρίου είναι η δημιουργία προσωπικού ρεπερτορίου των συμμετεχόντων νέων μουσικών καθώς και η προαγωγή των τεχνικών και μουσικών τους δεξιοτήτων. Στην τελική συναυλία κατά τη λήξη του σεμιναρίου οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα ερμηνείας των έργων που επεξεργάστηκαν κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. Το σεμινάριο πραγματοποιείται στην αίθουσα Vivaldi στο Βερολίνο από 1 μέχρι 4 Απριλίου 2011.
Διδάκτορας: Knut Zimmermann
Τόπος σεμιναρίου: αίθουσα Vivaldi Βερολίνο, Γερμανία
Προθεσμία υποβολής αιτήσεων: 30 Μαρτίου 2011
Αριθμός συμμετεχόντων: 10–15
Τέλη συμμετοχής: 80 €
Γλώσσες σεμιναρίου: Αγγλικά – Γερμανικά
Συναυλία λήξης: 4 Απριλίου 2011 στο Μέγαρο συναυλιών Βερολίνου | 8:00 μ.μ.
Έργα των Ludwig van Beethoven, Minas Borboudakis, Wolfgang Amadeus Mozart, Jean Sibelius, Igor Strawinsky
Για να συμμετάσχετε παρακαλούμε να μας αποστείλετε συμπληρωμένη την ηλεκτρονική αίτηση συμμετοχής. Εάν επιθυμείτε επιπλέον πληροφορίες παρακαλούμε να απευθυνθείτε στην Ευρωπαϊκή Καμεράτα στο τηλέφωνο +43-512-361291 ή μέσω E-mail στη διεύθυνση meisterkurse@camerata-europaea.eu.
Eυρωπαϊκό Θερινό Σεμινάριο Φλάουτου
Διδάκτορας: Ναταλία Γεράκη
Περίοδος σεμιναρίου: 18 – 26 Ιουλίου 2011
Σε συνεργασία με το Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας, η Ευρωπαϊκή Καμεράτα διοργανώνει το έτος 2011 ένα σεμινάριο φλάουτου για μαθητές και σπουδαστές φλάουτου, πτυχιούχους και παιδαγωγούς. Στο σεμινάριο οι συμμετέχοντες θα εργαστούν πάνω στην τεχνική και την ερμηνεία με σκοπό την επίτευξη των προσωπικών στόχων, την προετοιμασία συναυλιών, διαγωνισμών, ακροάσεων και εισαγωγικών εξετάσεων σε μουσικές σχολές και πανεπιστήμια. Στην τελική συναυλία κατά τη λήξη του σεμιναρίου οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα ερμηνείας των έργων που επεξεργάστηκαν κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. Ιδιαίτερο γεγονός αποτελεί η εκδήλωση στον Αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης όπου οι μαθητές θα παρουσιάσουν έργα για σόλο φλάουτο. Το σεμινάριο θα λάβει χώρα από 18 μέχρι 26 Ιουλίου 2011 στο Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας στη Πελοπόννησο. Η διδασκαλία θα γίνει στην ελληνική, αγγλική και γερμανική γλώσσα.
Διδάκτορας: Ναταλία Γεράκη
Τόπος σεμιναρίου: Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας Πελοπόννησος
Προθεσμία υποβολής αιτήσεων: 30 Ιουνίου 2011
Αριθμός συμμετεχόντων: 10–15
Τέλη συμμετοχής: 250 € (παθητική συμμετοχή: 80 €)
Γλώσσες σεμιναρίου: Ελληνικά – Αγγλικά – Γερμανικά
Συναυλίες: 18, 22, 25 Ιουλίου 2011
Προγράμμα: δύο μέρη (αργό-γρήγορο) μιας σονάτας του J. S. Bach, δύο μέρη (αργό-γρήγορο) ενός κλασικού ή ρομαντικού ή μοντέρνου κοντσέρτου για φλάουτο, ένα κομμάτι ελεύθερης επιλογής – κατά προτίμηση από το σύγχρονο ρεπερτόριο
Για να συμμετάσχετε παρακαλούμε να μας αποστείλετε συμπληρωμένη την ηλεκτρονική αίτηση συμμετοχής. Εάν επιθυμείτε επιπλέον πληροφορίες παρακαλούμε να απευθυνθείτε στην Ευρωπαϊκή Καμεράτα στο τηλέφωνο +43-512-361291 ή μέσω E-mail στη διεύθυνση meisterkurse@camerata-europaea.eu.
