Chopin – Nocturne 20 in C sharp minor.
or the arrow of carnations the fire shoots off.
I love you as certain dark things are to be loved,
in secret, between the shadow and the soul.
I love you as the plant that never blooms
but carries in itself the light of hidden flowers;
thanks to your love a certain solid fragrance,
risen from the earth, lives darkly in my body.
I love you without knowing how, or when, or from where.
I love you straightforwardly, without complexities or pride;
so I love you because I know no other way
in which there is no I or you
so intimate that your hand upon my chest is my hand
so intimate that when you fall asleep it is my eyes that close.”
Για την Ελλάδα
Όσο πιο μακρυά είμαστε από την πατρίδα μας, τόσο περισσότερο τη σκεφτόμαστε και τόσο περισσότερο, την αγαπάμε. Όταν βρίσκομαι στην Ελλάδα βλέπω τις μικρότητες, τις ίντριγκες, τις ανοησίες, τις ανεπάρκειες των αρχηγών, τη μιζέρια του λαού. Όμως από μακρυά δεν βλέπουμε τόσο ευδιάκριτα την ασκήμια και έχουμε περισσότερη ελευθερία να πλάσουμε μια εικόνα της πατρίδας αντάξια ενός ολοκληρωτικού έρωτα. Να γιατί δουλεύω καλύτερα και αγαπώ καλύτερα την Ελλάδα όταν βρίσκομαι στο εξωτερικό.
Μακρυά της καταφέρνω να συλλάβω καλύτερα την ουσία της και την αποστολή της στον κόσμο, και συνακόλουθα τη δική μου ταπεινή αποστολή. Κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει στους Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό. Γίνονται καλύτεροι. Έχουν την περηφάνια της φυλής τους, νιώθουν ότι όντας Έλληνες έχουν την ευθύνη να είναι αντάξιοι των προγόνων τους. H πεποίθησή τους, ότι κατάγονται από τον Πλάτωνα και τον Περικλή, μπορεί ίσως να είναι μια ουτοπία, μια αυθυποβολή χιλιετιών, όμως αυτή η αυθυποβολή, γενόμενη πίστη, ασκεί μια γόνιμη επίδραση στη νεοελληνική ψυχή. Χάρη σ’ αυτή την ουτοπία επέζησαν οι Έλληνες. Μετά από τόσους αιώνες εισβολών, σφαγών, λιμών, θα έπρεπε να έχουν εξαφανιστεί. Όμως η ουτοπία, που έγινε πίστη, δεν τους αφήνει να πεθάνουν. H Ελλαδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα.
Για την Κρήτη
Δεν βλέπω την Κρήτη σαν ένα πράγμα γραφικό και χαμογελαστό. Αυστηρή είν’ η μορφή της. Σκαμμένη από τον αγώνα και τον πόνο. Αυτό το νησί, μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής, ήταν προορισμένο από τη γεωγραφική του θέση να γίνει η γέφυρα ανάμεσα σ’ αυτές τις τρεις ηπείρους. Να γιατί η Κρήτη υπήρξε η πρώτη γη της Ευρώπης που δέχθηκε το φως του πολιτισμού που ήρθε από την ανατολή. Δυο χιλιάδες χρόνια πριν το ελληνικό θαύμα, ανθούσε στην Κρήτη αυτός ο μυστηριώδης πολιτισμός, ο λεγόμενος αιγαιακός, ακόμα βουβός, γεμάτος από ζωή, μεθυσμένος από χρώματα, με φινέτσα και γούστο που ξαφνιάζουν και προκαλούν τον θαυμασμό. Μάταια αντιστεκόμαστε στο ίχνος του παρελθόντος. Υπάρχει μια έκκριση, νομίζω, μια μαγική έκκριση που ακτινοβολεί από τ’ αρχαία χώματα που πάλεψαν και υπέφεραν πολύ. Σαν κάτι να έμεινε μετά την εξάφανιση των λαών που αγωνίσθηκαν, έκλαψαν κι αγάπησαν σ’ ένα κομμάτι γης. Αυτή η ακτινοβολία των περασμένων καιρών είναι εξαιρετικά έντονη στην Κρήτη. Σας διαπερνά μόλις πατήσετε την Κρητική γη. Ύστερα ένα άλλο συναίσθημα, πιο συγκεκριμένο, σας καταλαμβάνει. Όποιος γνωρίζει την τραγική ιστορία των τελευταίων αιώνων αυτού του νησιού καθηλώνεται όταν αναλογίζεται το λυσσαλέο αγώνα πάνω σ’ αυτή τη γη ανάμεσα στον άνθρωπο που μάχεται για την ελευθερία του και στον καταπιεστή που μαίνεται για να τον συνθλίψει. Οι Κρητικοί αυτοί έχουν τόσο εξοικειωθεί με το θάνατο που δεν τον φοβούνται πια. Υπέφεραν τόσο επί αιώνες, διαπίστωσαν τόσες φορές ότι ο ίδιος ο θάνατος δεν μπορεί να τους καταβάλει, που έφτασαν στη διαπίστωση ότι ο θάνατος είναι απαραίτητος για το θρίαμβο του ιδανικού τους, ότι στην κορυφή της απελπισίας αρχίζει η σωτηρία. Ναι, είναι δύσκολο να τη μασήσεις την αλήθεια. Αλλά οι Κρητικοί, σκληραγωγημένοι από τον αγώνα, λαίμαργοι για ζωή, την καταπίνουν σαν ένα ποτήρι δροσερό νερό. «Πώς σου φάνηκε η ζωή, παππού;» ρώτησα μια μέρα ένα γέρο Κρητικό, εκατοχρονίτη, γεμάτο παλιές πληγές, τυφλό. Ζεσταίνονταν στον ήλιο, κουκουβιστός στο κατώφλι της καλύβας του. Ήταν περήφανος στ’ αυτιά, όπως λέμε στην Κρήτη. Δεν άκουε καλά. Τού επανέλαβα την ερώτηση: «Πώς σου φάνηκε η μεγάλη σου ζωή, τα εκατό σου χρόνια, παππού; Σαν ένα ποτήρι δροσερό νερό», μου απάντησε. «Και διψάς ακόμα παππού;» Σήκωσε απότομα το χέρι. «Καταραμένος αυτός που πια δε διψάει» φώναξε. Αυτοί είναι οι Κρητικοί. Πώς να μη τους κάνω σύμβολο;
Για την αποστολή του συγγραφέα
Ένας πραγματικός μυθιστοριογράφος δεν μπορεί παρά να ζει μέσα στην πραγματικότητα του καιρού του και, ζώντας αυτή την πραγματικότητα, συνειδητοποιεί την ευθύνη του. Προσπαθεί λοιπόν να βοηθά τους ομοίους του, ν’ αντιμετωπίζει και να λύνει, κατά το δυνατόν, τα πιεστικά προβλήματα της εποχής του. Το λογοτεχνικό έργο σήμερα, αν καθρεφτίζει την εποχή μας, είναι αναγκαστικά μια από τις πιο λεπτές και πιο αποτελεσματικές μορφές δράσης. Ή μάλλον μπορεί το ίδιο να γίνει το σπέρμα της δράσης. O μυθιστοριογράφος εφόσον συνειδητοποιεί την αποστολή του, προσπαθεί να σπρώξει την πραγματικότητα να πάρει τη μορφή που κρίνει ως την πιο ταιριαστή στον ανθρωπο. Σε άλλες εποχές, πιο ισορροπημένες, με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, η ομορφιά μπορούσε ν’ αρκέσει για την ικανοποίηση του ιδεώδους του συγγραφέα. Σήμερα ο συγγραφέας, αν είναι πραγματικά ζωντανός είναι ένας άνθρωπος που υποφέρει κι ανησυχεί βλέποντας την πραγματικότητα. Οδηγείται να συνεργασθεί με όλες τις δυνάμεις του φωτός που επιζούν ακόμη για να προχωρήσει λίγο το βαρύ πεπρωμένο του ανθρώπου. O συγγραφέας σήμερα, εφόσον μένει πιστός στην αποστολή του, είναι ένας μαχητής.
|
ΕΦΑΓΑ ΧΥΛΟΠΙΤΑ
Γύρω στα 1815 υπήρχε κάποιος κομπογιαννίτης, ο Παρθένης Νένιμος, ο οποίος ισχυριζόταν πως είχε βρει το φάρμακο για τους βαρύτατα ερωτευμένους. Επρόκειτο για ένα παρασκεύασμα από σιταρένιο χυλό ψημένο στο φούρνο. Όσοι λοιπόν αγαπούσαν χωρίς ανταπόκριση, θα έλυναν το πρόβλημά τους τρώγοντας αυτή τη θαυματουργή πίτα – και μάλιστα επί τρεις ημέρες, κάθε πρωί, τελείως νηστικοί. ΜΥΡΙΖΩ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΜΟΥ
Η φράση προέρχεται από την αρχαία τελετουργική συνήθεια, κατά την οποία οι ιέρειες των μαντείων βουτούσαν τα δάχτυλά τους σ’ ένα υγρό με βάση το δαφνέλαιο, τις αναθυμιάσεις του οποίου εισέπνεαν καθώς τα έφερναν κατόπιν κοντά στη μύτη τους και μ’ αυτό τον τρόπο έπεφταν σ’ ένα είδος καταληψίας κατά την οποία προμάντευαν τα μελλούμενα. ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΚΑΒΓΑ Ένα από τα αγαπημένα θεάματα των Ρωμαίων και αργότερα των Βυζαντινών, ήταν η ελεύθερη πάλη. Οι περισσότεροι από τους παλαιστές, ήταν σκλάβοι, που έβγαιναν από το στίβο με την ελπίδα να νικήσουν και να απ ελευθερωθούν. Στην ελεύθερη αυτή πάλη επιτρέπονταν τα πάντα γροθιές, κλωτσιές, κουτουλιές, ακόμη και το πνίξιμο. Το μόνο που απαγορευόταν αυστηρά ήταν οι γρατζουνιές. Ο παλαιστής έπρεπε να νικήσει τον αντίπαλό του, χωρίς να του προξενήσει την παραμικρή αμυχή με τα νύχια, πράγμα , βέβαια, δυσκολότατο. Γιατί τα νύχια των δυστυχισμένων σκλάβων, που έμεναν συνέχεια μέσα στα κάτεργα, ήταν τεράστια και σκληρά από τις βαριές δουλειές που έκαναν. Γι’ αυτό λίγο προτού βγουν στο στίβο, άρχιζαν να τα κόβουν, όπως μπορούσαν, με τα δόντια τους. Από το γεγονός αυτό βγήκε κι η φράση «τρώει τα νύχια του για καβγά». ΜΑΛΛΙΑΣΕ Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ
Στη βυζαντινή εποχή υπήρχαν διάφορες τιμωρίες, ανάλογες, βέβαια, με το παράπτωμα. Όταν π.χ. ένας έλεγε πολλά, δηλαδή έλεγε λόγια που δεν έπρεπε να ειπωθούν, τότε τον τιμωρούσαν με έναν τρομερό τρόπο. Του έδιναν ένα ειδικό χόρτο που ήταν υποχρεωμένος με το μάσημα να το κάνει πολτό μέσα στο στόμα του. Το χόρτο, όμως, αυτό ήταν αγκαθωτό, στυφό και αρκετά σκληρό, τόσο που κατά το μάσημα στο στόμα του πρηζόταν και η γλώσσα, το ελατήριο δηλαδή της τιμωρίας του, άνοιγε, μάτωνε και γινόταν ίνες-ίνες, κλωστές-κλωστές, δηλαδή, όπως είναι τα μαλλιά. Από την απάνθρωπη τιμωρία βγήκε και η παροιμιώδης φράση : «μάλλιασε η γλώσσα μου», που τις λέμε μέχρι σήμερα, όταν προσπαθούμε με τα λόγια μας να πείσουμε κάποιον για κάτι και του το λέμε πολλές φορές. ΜΟΥ ΕΦΥΓΕ ΤΟ ΚΑΦΑΣΙ
Στα Τούρκικα καφάς θα πει κεφάλι, κρανίο. Όταν, λοιπόν, η καρπαζιά, που έριξαν σε κάποιον είναι δυνατή λέμε :» του έφυγε το καφάσι», δηλαδή, του έφυγε το κεφάλι από τη δύναμη του κτυπήματος. Το ίδιο και όταν αντιληφθούμε κάτι σπουδαίο, λέμε :»μου έφυγε το καφάσι» , δηλαδή, μου έφυγε το κεφάλι από τη σπουδαιότητα ΤΟΥΜΠΕΚΙ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΥΣ Η λαϊκή έκφραση συνδέεται με τη μετεπαναστατική ζωή στο Ναύπλιο, πρωτεύουσα τότε της Ελλάδας. Συγκεκριμένα, μετά την επανάσταση του 21 υπήρχε στο.
Ναύπλιο μια ταβέρνα που ανήκε σε μια γυναίκα, τη Μιχαλού. Η Μιχαλού είχε το προτέρημα να κάνει «βερεσέδια» αλλά υπό προθεσμία. Μόλις εξαντλείτο η προθεσμία – και η υπομονή της – στόλιζε τους χρεώστες της με «κοσμητικότατα» επίθετα. Όσοι τα άκουγαν, ήξεραν καλά ότι αυτός που δέχεται τις «περιποιήσεις» της «χρωστάει της Μιχαλούς».
|
Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!
Τα λόγια που δεν κεντρίζουν είναι σημάδι χαζομάρας.
Ένα λείο μέτωπο, αναισθησίας. Εκείνος που γελάει
Δεν έχει μάθει ακόμα
Τις τρομερές ειδήσεις.
Μα τι καιροί λοιπόν ετούτοι, που
Είνʼ έγκλημα σχεδόν όταν μιλάς για δέντρα
Γιατί έτσι παρασιωπάς χιλιάδες κακουργήματα!
Αυτός εκεί πού διασχίζει ήρεμα το δρόμο
Ξέκοψε πια ολότελα απʼ τους φίλους του
Πού βρίσκονται σʼ ανάγκη.
Είναι σωστό: το ψωμί μου ακόμα το κερδίζω.
Όμως πιστέψτε με: Είναι εντελώς τυχαίο. Απʼ ό,τι κάνω,
Τίποτε δε μου δίνει το δικαίωμα να φαω ως να χορτάσω.
Έχω γλιτώσει κατά σύμπτωση. (Λίγο η τύχη να, μʼ αφήσει χάθηκα.)
Μου λένε: Φάε και πιες! Να ʽσαι ευχαριστημένος που έχεις!
Μα πως να φαω και να πιω, όταν
Το φαγητό μου τʼ αρπάζω από τον πεινασμένο, όταν
Κάποιος διψάει για το ποτήρι το νερό που έχω;
Κι ωστόσο, τρωω και πίνω.
Θα ʽθελα ακόμα να ʽμουνα σοφός.
Τʼ αρχαία βιβλίο λένε τί είναι η σοφία:
Μακριά να μένεις απʼ τις επίγειες συγκρούσεις και δίχως φόβο
Τη λιγοστή ζωή σου να περνάς.
Θεωρούν σοφό ακόμα
Το δρόμο σου να τραβάς αποφεύγοντας τη βία
Στο κακό νʼ ανταποδίνεις το καλό
Να μη χορταίνεις τις επιθυμίες σου, αλλά να τις ξεχνάς.
Μου είναι αδύνατο να πράξω όλα τούτα:
Αλήθεια, σε μαύρα χρόνιο ζω!
Ήρθα στις πόλεις την εποχή της αναστάτωσης
Όταν εκεί βασίλευε η πείνα.
Ήρθα μες στους ανθρώπους στην εποχή της ανταρσίας
Και ξεσηκώθηκα μαζί τους.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Το ψωμί μου το ʽτρωγα ανάμεσα στις μάχες.
Για να κοιμηθώ πλάγιαζα ανάμεσα στους δολοφόνους.
Αφρόντιστα δινόμουνα στον έρωτα
Κι αντίκριζα τη φύση δίχως υπομονή.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε
Στον καιρό μου οι δρόμοι φέρνανε στη λάσπη.
Η μιλιά μου με κατέδιδε στο δήμιο.
Λίγα περνούσαν απʼ το χέρι μου. Όμως αν δεν υπήρχα
Οι αφέντες θα στέκονταν πιο σίγουρα, αυτό έλπιζα τουλάχιστον.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Οι δυνάμεις ήτανε μετρημένες. Ο στόχος
Βρισκότανε πολύ μακριά.
Φαινόταν ολοκάθαρα, αν και για μένα
Ήταν σχεδόν απρόσιτος.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Εσείς, που θʼ αναδυθείτε μέσʼ απʼ τον κατακλυσμό
Που εμάς, μας έπνιξε,
Όταν για τις αδυναμίες μας μιλάτε
Σκεφτείτε
Και τα μαύρα χρόνια
Που εσείς γλυτώσατε
Εμείς περνάγαμε, αλλάζοντας χώρες πιο συχνά από παπούτσια,
Μέσα από ταξικούς πολέμους, απελπισμένοι σα βλέπαμε,
Την αδικία να κυριαρχεί και να μην υπάρχει εξέγερση.
Κι όμως το ξέραμε:
Ακόμα και το μίσος ενάντια στην ευτέλεια
Παραμορφώνει τα χαρακτηριστικά.
Ακόμα κʼ η οργή ενάντια στην αδικία
Βραχνιάζει τη φωνή. Αλλοίμονο, εμείς
Που θέλαμε να ετοιμάσουμε το δρόμο στη φιλία
Δεν καταφέρναμε να ʽμαστε φίλοι ανάμεσά μας.
Όμως εσείς, όταν θα ʽρθει ο καιρός
Ο άνθρωπος να βοηθάει τον άνθρωπο
Να μας θυμάστε
Με κάποιαν επιείκεια
Μπ. Μπρεχτ
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: MachuPicchu-2
ΟΙ 10 ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΓΚΑΝΤΙ
1. «Πρέπει εσύ να αποτελείς την αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο
Εάν αλλάξεις τον εαυτό σου, θα αλλάξεις τον κόσμο σου. Εάν αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου, τότε θα αλλάξουν οι ενέργειές σου, αλλά και το πώς αισθάνεσαι. Και με αυτόν τον τρόπο ο κόσμος γύρω σου θα αλλάξει. Όχι μόνο γιατί πλέον θα βλέπεις το περιβάλλον σου μέσω νέων «φακών» σκέψης και συναισθημάτων, αλλά και γιατί η αλλαγή μέσα σου μπορεί να σου επιτρέψει να αναλάβεις δράση με τρόπους που δεν είχες ποτέ φανταστεί.
2. «Κανείς δεν μπορεί να με πειράξει χωρίς την άδειά μου»
Το τι νιώθεις και το πώς αντιδράς σε κάτι, είναι πάντα δική σου επιλογή. Μπορεί να υπάρχει ένας «κανονικός» ή ένας κοινός τρόπος αντίδρασης σε διαφορετικά πράγματα. Το σίγουρο είναι ότι μπορείς να επιλέξεις τις δικές σου σκέψεις, αντιδράσεις και συναισθήματα σχεδόν στα πάντα. Δεν χρειάζεται να πανικοβάλλεσαι, να αντιδράς υπερβολικά ή αρνητικά. Τουλάχιστον όχι κάθε φορά και όχι άμεσα. Μερικές φορές, αντιδρούμε αντανακλαστικά και όχι συνειδητά.
3. «Ο αδύναμος δεν μπορεί ποτέ να συγχωρήσει. Η συγχώρεση είναι το χαρακτηριστικό του ισχυρού»
«Το ‘οφθαλμόν αντί οφθαλμού’ μπορεί να οδηγήσει μόνο στο να τυφλωθεί όλος ο κόσμος»
Το να καταπολεμάς το κακό με κακό δε πρόκειται να σε βοηθήσει. Μπορείς πάντα να επιλέγεις τον τρόπο αντίδρασής σου στις καταστάσεις. Όταν ενσωματώσεις αυτόν τον τρόπο σκέψης στη ζωή σου, τότε θα μπορείς να αντιδράς με ένα τρόπο που θα είναι πιο χρήσιμος για εσένα και για τους άλλους. Έχεις συνειδητοποιήσει ότι με το να συγχωρείς και να ξεχνάς το παρελθόν, θα προσφέρεις σε εσένα και τους γύρω σου μία μεγάλη υπηρεσία; Το να σπαταλάς το χρόνο σου σε αρνητικές εμπειρίες, από τη στιγμή που έχεις πάρει όλα τα μαθήματα από αυτές, δεν θα σου προσφέρει τίποτα. Το πιο πιθανό θα είναι να προκαλέσεις στο εαυτό σου περισσότερο πόνο και να τον παραλύσεις καθιστώντας τον ανίκανο να αναλάβει δράση όταν θα πρέπει.
4. «Δεν θέλω να προβλέπω το μέλλον. Είμαι αφοσιωμένος στην παρούσα στιγμή. Ο Θεός δεν μου έδωσε τον έλεγχο της επόμενης στιγμής, αλλά αυτής»
Ο καλύτερος τρόπος για να ξεπεράσεις την εσωτερική αντίσταση που συχνά σε σταματά από την ανάληψη δράσης, είναι να μείνεις στο παρόν όσο το δυνατόν περισσότερο και να είσαι δεκτικός. Γιατί; Επειδή, όταν ζεις στο παρόν, δεν ανησυχείς για την επόμενη στιγμή που ούτως ή άλλως δεν μπορείς να ελέγξεις.
6. «Είναι ανόητο να είσαι πολύ σίγουρος για την σοφία σου. Είναι υγιές να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι και οι ισχυρότεροι μπορεί να αποδυναμωθούν και οι σοφότεροι μπορεί να σφάλλουν»
Όταν θεοποιείς ανθρώπους -ακόμη κι αν έχουν καταφέρει εκπληκτικά πράγματα- κινδυνεύεις να αποστασιοποιηθείς από αυτούς. Συχνά αρχίζεις να αισθάνεσαι ότι εσύ δεν θα μπορούσες ποτέ να πετύχεις παρόμοια κατορθώματα. Είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι κι αυτοί είναι ανθρώπινα πλάσματα όπως εσύ, άσχετα με το τι έχουν καταφέρει.
7. «Πρώτα θα σε αγνοήσουν, μετά θα γελάσουν με σένα, μετά θα σε πολεμήσουν, και τότε κέρδισες»
Να είσαι ανθεκτικός στα σαμποτάζ που σου στήνει ο ίδιος σου ο εαυτός. Μόνο τότε, η εσωτερική σου αντίσταση θα ασθενήσει και θα σε επισκέπτεται όλο και λιγότερο. Βρες αυτό που πραγματικά θέλεις να κάνεις και τότε θα βρεις και το εσωτερικό κίνητρο για να συνεχίσεις. Ένας λόγος που ο Γκάντι είχε τόσο μεγάλη επιτυχία με την μέθοδό της μη βίας, ήταν ότι ο ίδιος και οι οπαδοί του δεν παραιτήθηκαν ποτέ.
8. «Βλέπω μόνο τις αρετές των ανθρώπων. Αφού δεν είμαι αλάθητος, δεν θα αναλύσω τα λάθη των άλλων»
Όλοι έχουμε κάτι καλό μέσα μας. Αν στοχεύεις στη βελτίωση τότε είναι χρήσιμο να επικεντρώνεσαι στις καλές πλευρές των ανθρώπων. Όταν εστιάζεις στα θετικά στοιχεία των άλλων, έχεις ακόμα ένα κίνητρο για να τους βοηθήσεις. Με το να βοηθάς τους άλλους δεν κάνεις μόνο την δική τους ζωή καλύτερη. Με τον καιρό παίρνεις πίσω ότι έδωσες, ενώ οι άνθρωποι που βοήθησες τείνουν περισσότερο να βοηθήσουν άλλα άτομα. Έτσι, όλοι μαζί, δημιουργείτε μια θετική αλλαγή που δυναμώνει.
9. «Ευτυχία είναι όταν αυτά που σκέπτεσαι, αυτά που λες και αυτά που κάνεις, βρίσκονται σε αρμονία μεταξύ τους»
«Πάντα να στοχεύεις στην πλήρη αρμονία της σκέψης, των λόγων και των πράξεων. Πάντα να στοχεύεις στο να εξαγνίζεις τις σκέψεις σου και όλα θα είναι καλά».
Μία από τις καλύτερες συμβουλές για την βελτίωση των κοινωνικών δεξιοτήτων είναι να συμπεριφέρεσαι με συνέπεια και να επικοινωνείς με αυθεντικό τρόπο. Στους ανθρώπους αρέσει αυτό και ο νους γαληνεύει όταν οι σκέψεις, τα λόγια και οι πράξεις είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένες. Όταν είσαι αληθινός δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα γιατί η γλώσσα του σώματός σου και ο τόνος της φωνής σου -τα οποία κάποιοι λένε ότι είναι το 90% της επικοινωνίας- είναι συντονισμένα με τις σκέψεις σου.
10. «Η συνεχής ανάπτυξη είναι ο νόμος της ζωής. Αυτός που προσπαθεί να διατηρήσει τα δόγματά του για να φαίνεται συνεπής στους άλλους, οδηγεί τον εαυτό του σε λάθος δρόμο».
Πρόσκληση
Σας προσκαλούμε στην παρουσίαση του βιβλίου της Μαίρης Γαλάνη-Κρητικού
Αίγινα. Τα πρόσωπα – Οι τόποι – Οι μνήμες
Την Τετάρτη 25 Μαΐου 2011, και ώρα 20.00 μ.μ.
στην Οικία Κατακουζηνού, Αμαλίας 4 (5ος όρ.).
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
Κατερίνα Δασκαλάκη, συγγραφέας και δημοσιογράφος,
Κώστας Γαβρόγλου, καθηγητής Ιστορίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο
και Εύη Τουλούπα, αρχαιολόγος, τ. διευθύντρια Ακροπόλεως.
Οικία Άγγελου & Λητώς Κατακουζηνού
Αµαλίας 4, Σύνταγµα (5ος ορ.), 210 – 3222 144, 6944 825164 & 6979 312140
Μάιος 2011
Υπήρχε ένα σπουργιτάκι που, όταν άκουγε τη βροντή της θύελλας, ξάπλωνε στη γη και σήκωνε τα μικροσκοπικά πόδια του προς τον ουρανό.
– Γιατί το κάνεις αυτό; το ρώτησε μια αλεπού.
– Για να προστατέψω τη γη, που έχει τόσα ζωντανά πλάσματα! απάντησε το σπουργιτάκι. Σηκώνω τα πόδια μου για να συγκρατήσω τον ουρανό, σε περίπτωση που φανούμε άτυχοι και ο ουρανός πέσει πάνω μας.
– Τα καχεκτικά ποδαράκια σου να συγκρατήσουν τον απέραντο ουρανό; ρώτησε με απορία και ειρωνεία η αλεπού.
– Ο καθένας εδώ κάτω στη γη έχει το δικό του κομμάτι ουρανού να συγκρατήσει, απάντησε το σπουργίτι.
” Ας ακούσουμε τις αλήθειες των Ανήλικων Φυλακισμένων ”
…με αυτή τη φράση , ξεκινά το οδοιπορικό στις φυλακές Ανηλίκων της Αυλώνας …ένα οδοιπορικό που γεννά συναισθήματα θυμού, πόνου , στο άκουσμα των λόγων των ανήλικων φυλακισμένων ….αλλά και συναισθήματα αγάπης , ζεστασιάς βλέποντας “ξεγραμμένα” παιδιά , να αποδεικνύουν ότι η δύναμη της θέλησης υπερτερεί των συνθηκών και βρίσκει φως ,ακόμα και στο πιό βαθύ σκοτάδι .
– Στις φυλακές Ανηλίκων , συμβιώνουν 4 άτομα σε ένα κελί 10 τμ
– Ποινή φυλάκισης 7 ετών για κλοπή τσάντας
– Οι κρατούμενοι είναι χωρισμένοι ανα Εθνικότητα και όχι με βάση τα αδικήματα που διέπραξαν
Επισκεπτόμενη την έκθεση , συναντήσαμε τον κύριο Σταύρο Θεοδωράκη ,πολύ φιλικός ,απλός ,δίχως ίχνος “τουπε” , καθώς και την φωτογράφο Μαρία Μαράκη , που μας εκμηστηρεύτηκε τη συγκίνησή της από αυτή την επαφή με τα παιδιά στις φυλακές Ανηλίκων .
” Λίγος χώρος – Πολύς χρόνος , λένε οι ανήλικοι κρατούμενοι …Ευτυχώς που υπάρχει το Σχολείο ” ,στο χώρο της Φυλακής είναι η μόνη διέξοδος ( μάλιστα και ένας κρατούμενος είναι φοιτητής ΤΕΙ και βραβευμένος από την Μαθηματική Εταιρεία )
Στις Φυλακές επίσης λειτουργεί με εθελοντική προσφορά του δημιουργού της , Θεατρική Ομάδα .
Τελειώνω με τη φράση του Σταύρου Θεοδωράκη : Η Κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα.Ο εγκληματίας απλώς το διαπράτει”
Ίδρυμα Ευγενίδου – Παλαιός Θόλος Πλανηταρίου,
Λεωφ. Συγγρού 387, είσοδος από οδό Πεντέλης 11. Π. Φάληρο
Στην εκδήλωση θα προσφερθεί μόνο νερό. Τα χρήματα που θα στοίχιζε ένα Catering θα προσφερθούν, μαζί με άλλες εθελοντικές προσφορές, από το Ίδρυμα Ευγενίδου, στην Κοινωνική Υπηρεσία του Καταστήματος Κράτησης για τις ανάγκες των ανήλικων φυλακισμένων.
Αντιστοίχως τα έξοδα για την εκτύπωση των φωτογραφιών έχουν επιβαρύνει προσωπικά τα μέλη της ομάδας των Πρωταγωνιστών.
Η έκθεση θα είναι ανοιχτή από την Πέμπτη 19 έως και την Κυριακή 22 Mαϊου 2011, ώρες 10:00-21:00 καθημερινά.
Händel / Teseo / Nikos Spanatis Countertenor (Arcane)
Νίκος Σπανάτης
Έχει εμφανιστεί ως σολίστ στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού (Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2003) με τους ρόλους του Καρποφόρου και Μαντατοφόρου στην όπερα Ερωφίλη του Νίκου Μαμαγκάκη με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα και Χορωδία της ΕΡΤ. Τραγούδησε στη Λειτουργία της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στην Βενετία (Κυριακή των Βαΐων, Απρίλιος 2009). Συνεργάζεται με το ελληνικό μπαρόκ σύνολο Ionian Early Music Ensemble με εμφανίσεις σε πολλές πόλεις της Ελλάδας καθώς και στην Ιταλία. Έχει τραγουδήσει σε παραγωγές στο Διεθνές Φεστιβάλ Junge Hunde Entrescenen της Δανίας, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση και YELP Dance Company, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, στο Φεστιβάλ Όπερας Αρχαίας Κορίνθου, στο Φεστιβάλ Μουσικής για τα 15 χρόνια του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, στο Χριστουγεννιάτικο Φεστιβάλ Παλιάς Μουσικής του Ινστιτούτου Γκαίτε, κ.α. Συνεργάζεται τακτικά σε προσωπικά ρεσιτάλ με τους διεθνώς καταξιωμένους πιανίστες Ερμή Θεοδωράκη και Lily Maisky. Έχει μελετήσει με τον Άρη Χριστοφέλλη και την Μάτα κατσούλη. Έχει ερμηνεύσει τον Μαρκελλίνο στο σκηνικό θέαμα “Το Μαρτύριο του Αγίου Σεβαστιανού” του Κλ. Ντεμπυσσύ, τον Πίσανδρο στην όπερα “Η επιστροφή του Οδυσσέα στην πατρίδα” του Κλ. Μοντεβέρντι, τον Νηρηνό στην όπερα “Ιούλιος Καίσαρας” του Γκ. Φ. Χέντελ, το Πνεύμα στην “Διδώ και Αινείας” του Χ. Περσέλλ, κ.α.. Eπίσης ώς ενεργό μέλος του Opera Studio της Εθνικής Λυρικής Σκηνής έχει ερμηνεύσει Ασκάνιο στην όπερα Ascanio in Alba του Μότσαρτ, Όμπερον στην όπερα Όνειρο Θερινής Νύχτας του Μπρίττεν και Baba the Turk στην όπερα The Rake’s Progress του Στραβίνσκυ.Έχει συνεργαστεί ως σολίστ με την Ορχήστρα των Χρωμάτων, την Ορχήστρα και Χορωδία της Κέρκυρας, την Ορχήστρα Πατρών, το ορχηστρικό σύνολο «Monteverdi», το Ionian Brass Ensemble, τους Lyrae Cantus, τους Plura Videte Baroque, καθώς και με μικρότερα σύνολα μπαρόκ και σύγχρονης μουσικής. Υπήρξε ενεργό μέλος σεμιναρίων με καθηγητές διεθνώς διακεκριμένους : Άρη Χριστοφέλλη, Michael Chance, Ζανέτ Πηλού, Δάφνη Ευαγγελάτου, Annette Market, Rachel Yakar, Peter Seymour. Γεννήθηκε στην Φρανκφούρτη. Ολοκληρώνει τις σπουδές τραγουδιού με την Μάτα Κατσούλη στο Ωδείο Φ. Νάκας (2005) λαμβάνοντας το δίπλωμα του με Άριστα παμψηφεί και Ά βραβείο. Είναι πτυχιούχος στο πιάνο με Άριστα, απόφοιτος του Ιονίου Πανεπιστημίου του Τμήματος Μουσικών Σπουδών Κέρκυρας, με καθηγήτρια τη σοπράνο Ρόζα Πουλημένου, και υποψήφιος διδάκτορας του ιδίου τμήματος, εκπονώντας διδακτορική διατριβή με θέμα στις όπερες του G. F. Händel. Εμφανίζεται συχνά σε προσωπικά ρεσιτάλ στην Ελλάδα καθώς και στο εξωτερικό (Άμστερνταμ, Γερμανια, Ιταλία). Έχει συνεργαστεί με Έλληνες συνθέτες (Δ. Μαραγκόπουλο, κ.α.) και έχει ηχογραφήσει για το Τρίτο Πρόγραμμα. Συμμετείχε στην ηχογράφηση της όπερας “Giulio Cesare” του G. F. Händel τραγουδώντας το ρόλο του Nireno (MDG) υπό τη διεύθυνση Γιώργου Πέτρου, καθώς επίσης και στις ηχογραφήσεις των οπερών “Ερωφίλη” ερμηνεύοντας του ρόλους του Καρποφόρου και Μαντατοφόρου και “Οπερα των Σκιών” στο ρόλο του Μορφονιού, του Νίκου Μαμαγκάκη (ΙΔΑΙΑ). Είναι καθηγητής μονωδίας στο Ορφείο Ωδείο Αθηνών.
Spyros Georgas´ Paintings on Jocelyn Pook´s \”Take off your Veil\”
Gallery of Art “Τεχνηέντως PRINT PAINT” ,τo ταξίδι στα χρώματα που ξεκίνησαν το 2006 η Μαρία Χρήστου και ο Σπύρος Γεώργας κ συνεχίζουν, παρά τις απρόσμενες στάσεις στα “γκρίζα”…
Ο Σπύρος Γεωργάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958.Έκανε ελεύθερες σπουδές ζωγραφικής στις Ακαδημίες Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας και Μπολόνια, καθώς και στο Palazzo Spinelli. Σημαντικό ρόλο στην πορεία του διαδραμάτισαν οι ζωγράφοι Τ.Αλαμάνος (χρήση των υλικών-μέσων) και Γ.Κουζούνης. τα τελευταία χρόνια οι έρευνές του ξεφεύγουν απ΄τον καθαρά δυσδιάστατο χώρο της ζωγραφικής, αναζητώντας καινούρια πλαστικά μέσα στις κατασκευές από μάρμαρο, ξύλο και μέταλλο. Η εικαστική του πορεία σφραγίζεται από επεμβάσεις-παρεμβάσεις σε νέους πολυεπίπεδους χώρους, όπου στοιχεία έκφρασης γίνονται τα στερεά υλικά. Εικονογράφησε παιδικά βιβλία κι έφτιαξε αφίσες για θεατρικά έργα, μουσικά φεστιβάλ στην Αμερική, καθώς και διαφημιστικές δημιουργίες. Πρόσφατα εξέδωσε ένα βιβλίο μελέτη γύρω από τις δραστηριότητες του χρώματος στην Φύση και την Τέχνη. Καθοριστικό, (σύναξη εικόνων ζωής τ’ονόμασε), υπήρξε για τον ίδιο το οδοιπορικό του στην Ασία (Οδυσσός, Αφγανιστάν, Μπακού…). Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και τα Λουτρά της Ωραίας Ελένης (Κόρινθος).
Ατομικές Εκθέσεις
Κέρκυρα 1991, Δημοτικό Θέατρο
Αθήνα 1993, Πνευματικό Κέντρο
Κόρινθος 1994,Αίθουσα «Το πανηγύρι των τρελλών»
Αθήνα 1998, Γκαλερί «Δημόκριτος»
Ομαδικές Εκθέσεις
Αθήνα ,1986
Κέρκυρα,1991
Κόρινθος,1992
Βενετία, 1992
Λάρισα, 1993
Θεσσαλονίκη, 1993
Ουάσιγκτον, 1994
Κόρινθος, 1995
Αθήνα, 1997
Νέα Ορλεάνη, 1997
Αθήνα, 1999
1.Μαγκύ Μαρέν, «Μay B» (22-23/06, έναρξη προπώλησης: 01/06) και «Salves» (27-28-29/06, έναρξη προπώλησης: 06/06), Πειραιώς 260 (Xώρος Δ)
2.The Bridge Project, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, «Ριχάρδος Γ’», 29-30-31/07, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, έναρξη προπώλησης: 08/07
3.Lamia Bedioui, Orchester Med Fusion, El Tanbura, Ήχοι του κόσμου, 17/06, Τεχνόπολις, Γκάζι, είσοδος δωρεάν
Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου :
- Νίκος Πορτοκάλογλου στις 1 και 2 Ιουλίου (έναρξη προπώλησης: 10/06)
- Η Monika στις 8 και 9 Ιουλίου (έναρξη προπώλησης: 17/06)
- Δήμητρα Γαλάνη και Vassilikos στις 15 και 16 Ιουλίου (έναρξη προπώλησης: 24/06).
- Αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο και τα 100 χρόνια απο τη γέννησή του στις 22 και 23 Ιουλίου (έναρξη προπώλησης: 01/07) .
- The Forsythe Company, «Yes we can’t», 03- 05/07, Πειραιώς 260 (χώρος Δ), Έναρξη προπώλησης: 13/06
- Ρομέο Καστελλούτσι – Societas Raffaello Sanzio, «Περί της έννοιας του προσώπου του Υιού και του Θεού», 22-25/06, Πειραιώς 260 (Χώρος Η), έναρξη προπώλησης: 01/06
- Θέατρο του Ήλιου – Αριάν Μνουσκίν, «Οι ναυαγοί της Τρελής Ελπίδας (Αυγές)», 10-12/06 & 15-19/06 (στις 11/06 διπλή παράσταση), εκθεσιακό κέντρο Metropolitan Expo, αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», έναρξη προπώλησης: 20/05
- Αποχαιρετισμός / Farewell, 26-27/06 (19:00- 24:00), Kunsthalle Athena, Κεραμεικού 28, Μεταξουργείο
- Doug Aitken, «Black Mirror», 16-17/06, λιμάνι Πειραιά & 19-20/06, Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, Ύδρα
- Aernout Mik, «Pulverous» / «Mock– Up», 01/06-20/07, Πειραιώς 260 (Χώρος Α), είσοδος ελεύθερη
Μονόλογοι :
Βρομιά , του Ρόμπερτ Σνάιντερ (09- 11/06 και 15-16/06 , Πειραιώς 260 , χώρος Η )
Νάρκισσος , της Έλενας Πέγκα ( 20-22 Ιουνίου , Πειραιώς 260 , χώρος Ε )
Δαίμονας, της Μαρίας Ευσταθιάδη ( 23-27 Ιουνίου , στο Από Μηχανής Θέατρο )
Μέλπω Αξιώτη- Η μεταμόρφωση της χρυσαλλίδας , του Νίκου Χατζόπουλου και της Σοφίας Σεϊρλή ( Πειραιώς 260 , χώρος Ε / προπώληση : από 13/06 )
Το Παρτάλι , του Θεόδωρου Γρηγοριάδη ( 8-10 Ιουλίου , Πειραιώς 260 , χώρος Ε )
Κλυταιμνήστρα – Χορός Ε , της Άντζελας Μπρούσκου ( 13-15 Ιουλίου , Πειραιώς 260 , χώρος Ε )
Όνειρο στο κύμα , του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ( 18-20 Ιουλίου , Πειραιώς 260 , χώρος Ε )
Πακέτα Μουσικής
Μουσική 1 – Αφιέρωμα στον Ι. Ξενάκη (20% Έκπτωση)
3 Ιουνίου Arditti Quartet, Στέφανος Θωμόπουλος ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Η)
6 Ιουνίου London Sinfonietta ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Η)
8 Ιουνίου Ergon Ensemble ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Η)
Μουσική 2 – Ορχήστρες στο Ηρώδειο (20% Έκπτωση)
12 Ιουνίου ΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΘΕΣΣΑ- ΛΟΝΙΚΗΣ – Αλέξανδρος Μυράτ/Cyprien Katsaris Αφιέρωμα Φ. Λιστ, Ηρώδειο
24-Ιουνίου Ορχήστρα των Χρωμάτων Μόνογραμμα, Γ. Κουρουπός ΗΡΩΔΕΙΟ
26 Ιουνίου ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΑΛΑΣ ΤΟΥ ΜΙΛΑΝΟΥ – Σεμιόν Μπιτσκόφ Αφιέρωμα στον Γκούσταβ Μάλερ ΗΡΩΔΕΙΟ
Μουσική 3 – Αφιέρωμα στον Μάλερ + 1 (20% Έκπτωση)
26 Ιουνίου ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΑΛΑΣ ΤΟΥ ΜΙΛΑΝΟΥ – Σεμιόν Μπιτσκόφ Αφιέρωμα στον Γκούσταβ Μάλερ ΗΡΩΔΕΙΟ
13 Ιουλίου ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΜΠΟΛΣΟΪ – ΒΑΣΙΛΙ ΣΙΝΑΪΣΚΙ. Έργα Ραχμάνινοφ, Ντβόρζακ ΗΡΩΔΕΙΟ
15 Ιουλίου ΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΑΘΗΝΩΝ – ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αφιέρωμα στον Γκούσταβ Μάλερ ΗΡΩΔΕΙΟ
Μουσική 4 – Όπερα (20% Έκπτωση)
4 Ιουλίου LE CERCLE DE L’ HARMONIE – ΖΕΡΕΜΙ ΡΟΡΕΡ ΒΟΛΦΓΚΑΝΓΚ ΑΜΑΝΤΕΟΥΣ ΜΟΤΣΑΡΤ, Ιδομενέας, βασιλιάς της Κρήτης ΜΕΓΑΡΟ (ΛΑΜΠΡΑΚΗ)
6 Ιουλίου LATINITAS NOSTRA, ΚΛΑΟΥΝΤΙΟ ΜΟΝΤΕΒΕΡΝΤΙ, Η στέψη της Ποππαίας ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ & ΤΕΧΝΩΝ
12 &14 Ιουλίου ΟΠΕΡΑ ΜΠΟΛΣΟΪ. ΠΙΟΤΡ ΙΛΙΤΣ ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΙ, Ευγένιος Ονιέγκιν ΜΕΓΑΡΟ (ΤΡΙΑΝΤΗ)
Πακέτα Χορού
Χορός 1 – Ελληνικός Χορός (20% Έκπτωση)
11-12 Ιουνίου ΒΡΑΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΟΡΟΥ Ελπίδα Ορφανίδου – Παπαγάλοι στο βυθό (21.00) / trio 7d9 – Rush (22.00) ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Ε)
15-16 Ιουνίου ΚΟΛΕΚΤΙΒΑ ΧΟΡΟΥ Lemurius, Υπερπαραγωγή ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Ε)
25-26 Ιουνίου ΟΜΑΔΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΧΟΡΟΥ Πέρσας Σταματοπούλου, Κοίτα με ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Ε)
29-30 Ιουνίου THE PLANT COLLECTIVE Double Take ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Ε)
Χορός 2 – Χορός του Φεστιβάλ Αθηνών (25% Έκπτωση)
17-19 Ιουνίου ZEYNEP TANBAY DANS PROJESI, Araz ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Η)
18 Ιουνίου «Nijinsky: Είμαι ένας κλόουν του Θεού…» Σκηνοθεσία: Σταύρος Τσακίρης ΗΡΩΔΕΙΟ
22-23 Ιουνίου ΜΑΓΚΥ ΜΑΡΕΝ, 1May B ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ)
27-29 Ιουνίου ΜΑΓΚΥ ΜΑΡΕΝ, 2Salves ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ)
3-5 Ιουλίου ΤΗΕ FORSYTHE COMPANY Yes we can’t ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ)
19-20 Ιουλίου SYLVIE GUILLEM Χορογραφίες Φόρσαϊθ, Εκ, Κύλιαν ΗΡΩΔΕΙΟ
Χορός 3 (20% Έκπτωση)
11-12 Ιουνίου ΒΡΑΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΟΡΟΥ Ελπίδα Ορφανίδου – Παπαγάλοι στο βυθό (21.00) / trio 7d9 -Rush (22.00) ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Ε)
15-16 Ιουνίου ΚΟΛΕΚΤΙΒΑ ΧΟΡΟΥ Lemurius Υπερπαραγωγή ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Ε)
27-29 Ιουνίου ΜΑΓΚΥ ΜΑΡΕΝ 2 Salves ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ)
Χορός 4 (20% Έκπτωση)
17-19 Ιουνίου ZEYNEP TANBAY DANS PROJESI, Araz ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Η)
22-23 Ιουνίου ΜΑΓΚΥ ΜΑΡΕΝ, 1May B ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ)
25-26 Ιουνίου ΟΜΑΔΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΧΟΡΟΥ Πέρσας Σταματοπούλου, Κοίτα με ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Ε)
29-30 Ιουνίου THE PLANT COLLECTIVE Double Take ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Ε)
Πακέτα Θεάτρου
Θέατρο 1 (20% Έκπτωση)
Αρχές Ιουνίου BERLINER ENSEMBLE – ROBERT WILSON
13-17 Ιουνίου ΘΩΜΑΣ ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΣ, Μέδουσα ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ)
18 Ιουνίου «Nijinsky: Είμαι μια μαριονέτα του Θεού…» Σκηνοθεσία: Σταύρος Τσακίρης ΗΡΩΔΕΙΟ
22-25 Ιουνίου Socìetas Raffaello Sanzio, ΡΟΜΕΟ ΚΑΣΤΕΛΛΟΥΤΣΙ, Περί της εννοίας του προσώπου του Υιού του Θεού ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (H)
Θέατρο 2 (20% Έκπτωση)
10-12 & 15-19 Ιουνίου ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ Αριάν Μουσκίν, «Οι ναυαγοί της τρελής ελπίδας»
28 Ιουνίου – 01 Ιουλίου ΚΡΙΣΤΟΦ ΒΑΡΛΙΚΟΦΣΚΙ, «(A)pollonia» ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ & ΤΕΧΝΩΝ
5 Ιουλίου Θρόνος Ατρειδών, Σκηνοθεσία: Αρης Ρέτσος, ΗΡΩΔΕΙΟ
9-10 Ιουλίου ΟΥΑΖΝΤΙ ΜΟΥΑΟΥΑΝΤ «Γυναίκες», Τραχίνιες, Ηλέκτρα, Αντιγόνη ΗΡΩΔΕΙΟ
Θέατρο 3 – Ελληνικό Θέατρο (20% Έκπτωση)
3-5 Ιουλίου Νίκος Χατζόπουλος – Σοφία Σεϊρλή, «Μέλπω Αξιώτη – Η μεταμόρφωση της χρυσαλλίδας» ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Ε)
5 Ιουλίου «Θρόνος Ατρειδών», Σκηνοθεσία: Αρης Ρέτσος, ΗΡΩΔΕΙΟ
8-10 Ιουλίου Στέλιος Κρασανάκης – Χρήστος Στέργιογλου «Το παρτάλι» ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Ε)
13-15 Ιουλίου Άντζελα Μπρούσκου – Φιλαρέτη Κομνηνού, «Κλυταιμνήστρα – Χώρος Ε’» ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Ε)
Πακέτα με συνδυασμούς
Πακέτο με Θέατρο-Χορό (20% Έκπτωση)
22-25 Ιουνίου Θέατρο Socìetas Raffaello Sanzio ΡΟΜΕΟ ΚΑΣΤΕΛΛΟΥΤΣΙ «Περί της εννοίας του προσώπου του Υιού του Θεού» ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (H)
27-29 Ιουνίου Χορός ΜΑΓΚΥ ΜΑΡΕΝ Salves ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ)
3-5 Ιουλίου Χορός ΤΗΕ FORSYTHE COMPANY Yes we can’t ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ)
7-9 Ιουλίου Θέατρο KOLYADA THEATER Νικολάι Κολυάντα ΟΥΙΛΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ, «‘Αμλετ» ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Η)
Πακέτο με Θέατρο-Χορό- Μουσική (20% Έκπτωση)
9-10 Ιουλίου Θέατρο ΟΥΑΖΝΤΙ ΜΟΥΑΟΥΑΝΤ «Γυναίκες», Τραχίνιες, Ηλέκτρα, Αντιγόνη ΗΡΩΔΕΙΟ
12 &14 Ιουλίου Όπερα ΜΠΟΛΣΟΪ, ΠΙΟΤΡ ΙΛΙΤΣ ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΙ, Ευγένιος Ονιέγκιν Μέγαρο (ΤΡΙΑΝΤΗ)
19-20 Ιουλίου Χορός SYLVIE GUILLEM, Χορογραφίες Φόρσαϊθ, Εκ, Κύλιαν ΗΡΩΔΕΙΟ
Πακέτο – Νέοι Έλληνες Καλλιτέχνες (20% Έκπτωση)
6 Ιουλίου Όπερα LATINITAS NOSTRA – Μ. Χρυσικόπουλος ΚΛΑΟΥΝΤΙΟ ΜΟΝΤΕΒΕΡΝΤΙ, Η στέψη της Ποππαίας ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ & ΤΕΧΝΩΝ
11-13 Ιουλίου Θέατρο VASISTAS – Αργυρώ Χιώτη, Spectacle ΕΜΣΤ
14-17 Ιουλίου Θέατρο PEQUOD «Υπόθεση Εργασίας» ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ)
18-20 Ιουλίου Θέατρο, «Όνειρο στο κύμα», σκηνοθεσία: Θανάσης Σαράντος ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Ε)
