Η Ζωή μας σήμερα
Η συμβολή της Αρχαίας Ελληνικής
στον τομέα της Ορολογίας
Με αφορμή, την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εκδήλωση της Ελληνικής Ανθρωπιστικής Εταιρείας με θέμα “Γιατί να διδασκόμαστε Αρχαία Ελληνικά στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης; Πολλαπλή χρησιμότητα ή ξεπερασμένη προγονολατρεία;” – η οποία πραγματοποιήθηκε στις 7 Απριλίου 2011, στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών – κάνουμε παρακάτω μια σύντομη επισκόπηση του ρόλου που παίζει η γνώση της Αρχαίας Ελληνικής στην Ορολογία σήμερα.
1. Αρχαίες ρίζες αποτελούν τις βάσεις στη συντριπτική πλειονότητα των λέξεων της σημερινής Ελληνικής Γλώσσας· πλήθος από αρχαία προσφύματα (προθήματα και επιθήματα) απαντούν, αυτούσια ή εξελιγμένα, και συνθέτουν, μαζί με τις ρίζες, τον κορμό των λέξεών της· χιλιάδες αρχαίες λέξεις – ομηρικές και νεότερες – απαντούν αυτούσιες στη σημερινή γλωσσική χρήση. Όλα αυτά τα στοιχεία συνιστούν μια κληρονομημένη λεξιλογική και γενικότερα μορφολογική πραγματικότητα της σημερινής Νεοελληνικής που δείχνει την άρρηκτη σύνδεσή της με την Αρχαία Ελληνική. Η εμβάθυνση στη γνώση της σύνδεσης αυτής, συντελεί στην πληρέστερη διδασκαλία, εκμάθηση και χρήση της σημερινής γλώσσας μας.
2. Σχεδόν όλοι οι μηχανισμοί παραγωγής και σύνθεσης της Αρχαίας Ελληνικής εξακολουθούν να υπάρχουν και να λειτουργούν και στη Νέα Ελληνική και, μαζί με εκείνους που αναπτύχθηκαν στις νεότερες φάσεις της γλώσσας μας, σχηματίζουν έναν πολύτιμο παραγωγικό / αναπτυξιακό γλωσσικό εξοπλισμό που είναι στη διάθεση της Ορολογίας. Σχεδόν πίσω από κάθε απλή λέξη (ουσιαστικό, επίθετο, ρήμα, …) υπάρχει, εν λειτουργία ή εν δυνάμει, ένας μικρός ή μεγάλος αριθμός συγγενικών λέξεων (παράγωγων, σύνθετων, επισύνθετων και παρασύνθετων). Σε πολλές περιπτώσεις αυτά τα συγγενικά πλέγματα είναι πολυπληθέστατα1). Αυτή η αδιαμφισβήτητη παραγωγική πραγματικότητα αποτελεί κληρονομική καταβολή που επιβεβαιώνει την αδιάσπαστη αλυσίδα της εξέλιξης της Ελληνικής.
3. Στη σημερινή Νεοελληνική χρησιμοποιούνται πολλές αρχαίες γραμματικές μορφές που δίνουν ιδιαίτερη εκφραστικότητα στον ελληνικό λόγο και κακώς θεωρούνται (άψυχα) απολιθώματα. Δύο από αυτές είναι π.χ. η χρήση της δοτικής πτώσης και η χρήση της μετοχής (καί στον καθημερινό λόγο, αλλά πολύ περισσότερο στον επιστημονικό λόγο). Αυτά τα στοιχεία συνιστούν μια γραμματική πραγματικότητα της σημερινής Νεοελληνικής που την συνδέει με την Αρχαία Ελληνική.
4. Η Ορολογία – ως ασχολούμενη με την μελέτη και ανάπτυξη των ειδικών γλωσσών των διάφορων θεματικών πεδίων και την περιγραφή της ειδικής γνώσης του κάθε πεδίου από τις γλώσσες αυτές – όχι μόνο θεωρεί δεδομένες τις προαναφερόμενες τρεις πραγματικότητες (λεξιλογική-μορφολογική, παραγωγική και γραμματική), αλλά βασίζεται πάνω σ’ αυτές και μέσω της ονοματοδότησης των νέων εννοιών προωθεί την ανάπτυξη των ειδικών γλωσσών, η σύνθεση και διάχυση των οποίων σχηματίζει ένα μεγάλο μέρος της γενικής Νεοελληνικής Γλώσσας.
5. Ειδικά για τη σημερινή ορολογική χρήση της μετοχής, στο 5ο Συνέδριο «Ελληνική Γλώσσα και Ορολογία» (Λευκωσία 2005), σε ειδική ανακοίνωση2), καταδείχτηκε η σημαντική χρήση της μετοχής3) όχι μόνο του παθητικού Παρακειμένου – που είναι η μόνη μετοχή που διδάσκει η σημερινή σχολική γραμματική4) – αλλά και του ενεργητικού και παθητικού Ενεστώτα, καθώς και του ενεργητικού και παθητικού Αορίστου.
6. Αλλά και στο 7ο Συνέδριο «Ελληνική Γλώσσα και Ορολογία» (Αθήνα 2009), σε ειδική ανακοίνωση5), με βάση σώμα ελληνικών κειμένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταδείχτηκε ότι είναι επίσης σημαντική και η λειτουργική χρήση της μετοχής στον ειδικό ελληνικό λόγο. Η ίδια η πράξη, δηλαδή, δείχνει ότι ο ειδικός / τεχνικός / επιστημονικός λόγος έχει ανάγκη την μετοχή και την χρησιμοποιεί.
7. Συνοψίζοντας, από ορολογική θεώρηση, η γνώση της Αρχαίας Ελληνικής – σε επίπεδο λεξιλογίου–μορφολογίας, δημιουργίας νέων λέξεων και γραμματικής – συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην σύγχρονη οροδοσία των θεματικών πεδίων και στην βαθύτερη κατανόηση της σύνδεσης όρων και εννοιών.
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
1) Κώστας Βαλεοντής,
Η σύνθεση και παραγωγή στην ελληνική γλώσσα για το σχηματισμό μονολεκτικών σύμπλοκων όρων, 3ο Συνέδριο «Ελληνική Γλώσσα και Ορολογία», Αθήνα 2001
2) Κώστας Βαλεοντής – Στέλιος Φραγκόπουλος,
Η χρήση της μετοχής των ρημάτων της νεοελληνικής στην οροδοσία / ονοματοδοσία των ειδικών θεματικών πεδίων, 5ο Συνέδριο, Λευκωσία, 2005 (http://www.eleto.gr/download/Conferences/5th%20Conference/5th_04-41-Valeontis-Frangopoulos_V18.pdf )
3) Για παράδειγμα, στην ορολογία του θεματικού πεδίου <Τηλεπικοινωνίες> περίπου 6,5 % των όρων περιλαμβάνουν ως συνθετικό μετοχή (κυρίως επιθετική).
4) Η διδασκόμενη «μετοχή» του ενεργητικού Ενεστώτα (π.χ. λέγοντας, διαβάζοντας, γράφοντας κτλ.) έχει μάλλον τον χαρακτήρα γερουνδίου και όχι μετοχής.
5) Μιχάλης Καλλέργης – Μαριζέτα Γεωργουλέα,
Τυπική και άτυπη χρήση της μετοχής σε επιλεγμένα μεταφράσματα από όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 7ο Συνέδριο, Αθήνα 2009 (http://www.eleto.gr/download/Conferences/7th%20Conference/7th_19-28-KallergisMi-GeorgouleaMa_Paper2_V03.pdf )
Κώστας Βαλεοντής
Αναδημοσίευση από το Ορόγραμμα Αρ. 107 Μάρτιος – Απρίλιος 2011
Το Ορόγραμμα είναι διμηνιαία έκδοση της Ελληνικής Εταιρείας Ορολογίας (ΕΛΕΤΟ) για την αλληλοενημέρωση των μελών της και ευρύτερου κύκλου αποδεκτών για θέματα της Ελληνικής Γλώσσας και Ορολογίας.
…πρέπει να αρχίσει
ο «αγανακτισμένος» ρωμιός
Αναλογισθείτε ποιά ήταν τα θέματα, που απασχολούσαν τη θεοκρατούμενη Ρωμιοσύνη τις τελευταίες δεκαετίες: Να ξαναλειτουργήσει η θεολογική σχολή τής Χάλκης, να αναγνωριστεί η οικουμενικότητα τού πατριαρχείου, να μην ονομαστούν οι σκοπιανοί μακεδόνες, να αναγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες κι άλλα τέτοια φαιδρά. Παράλληλα με τούς ανόητους αυτούς «εθνικούς» του στόχους, ο ρωμιός δεν παρέλειπε να διασπαθίζει συνεχώς το δημόσιο χρήμα με οικονομικές καταχρήσεις, μίζες, ιερά σκάνδαλα με σάπια κοτόπουλα, βατοπέδια κ.λπ. κ.λπ., αλλά και να κατασπαταλάει τα ευρωπαϊκά πακέτα στήριξης σε εξοχικά σπίτια, ακριβά αυτοκίνητα, πισίνες, ταξίδια στο εξωτερικό κ.ά..
Δεν καταχράστηκαν χρήματα μόνο οι μεγάλοι τής άρχουσας τάξης (πολιτικάντηδες, ιεράρχες, μεγαλοεκδότες, δημοσιογράφοι κ.ά.). Πνιγμένοι στη διαφθορά, ο ένας ρωμιός έκλεβε τον άλλον. Έκλεβε στο ζύγι, στο συνεργείο, στο ταξίμετρο, στα τρόφιμα κ.λπ. κ.λπ. Παράλληλα, κούναγε πλαστικές σημαιούλες κάτω από τα μπαλκόνια των πολιτικάντηδων και συνωστιζόταν στα γραφεία τους, για να πετύχει κάποια ευνοϊκή μετάθεση τού κανακάρη του στο στρατό ή να διορίσει τα παιδιά του ή τα ανήψια του, χωρίς να έχουν τα απαραίτητα προσόντα, σε καμμιά ήσυχη θεσούλα στο δημόσιο.
Περήφανος για τη δήθεν αρχαιοελληνική καταγωγή του, ο βαθύτατα εθνικιστής και άφρων ρωμιός, δάκρυσε από χαρά, όταν ανέλαβε τούς Ολυμπιακούς Αγώνες με κόστος όμως, πολλαπλάσιο από τούς προηγούμενους των χαζοαμερικάνων.
Έτσι, ύστερα από τριάντα χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αντί η Ελλάδα να είναι αυτή τη στιγμή πρότυπο ανάπτυξης στα Βαλκάνια, «κατάφερε» -για μια ακόμα φορά- να χρεωκοπήσει. Ο ρωμιός όμως, αντί να κάνει την αυτοκριτική του, να διδαχθεί από τα λάθη του και να μην τα επαναλάβει στο μέλλον, έχει αγανακτήσει. Σημειωτέον, ότι η αγανάκτηση αυτή προέκυψε, μόλις ήρθε η ώρα «να γίνει ταμείο». Όσο δεν γινόταν ταμείο, παρέμενε βολεμένος κατασπαταλώντας τούς πόρους και δεν αγανακτούσε. Επί πλέον, δεν αγανάκτησε με τον εαυτό του, τον κύριο υπεύθυνο για το σημερινά του χάλια, αλλά με κάποιους άλλους.
Ίδιον τού βλακός είναι η έλλειψη αυτογνωσίας, να μεταθέτει δηλαδή τις ευθύνες για τα παθήματά του στούς άλλους. Τού ρωμιού μέχρι τώρα, τη μια τού έφταιγαν οι αμερικάνοι, την άλλη οι εβραίοι, οι τούρκοι, οι σκοπιανοί, οι ρώσοι, ο Κίσσινγκερ, η CIA, η ΚGB, ο Σόρος κ.λπ. κ.λπ.. Ποτέ του δεν έφταιξε ο ίδιος. Η αυτοκριτική βλέπετε, είναι δύσκολη υπόθεση, προϋποθέτει εξ άλλου παιδεία. Ποιό είναι το εύκολο λοιπόν; Να βγαίνει στην πλατεία και να φωνάζει αγανακτισμένος μεταθέτοντας και πάλι τις ευθύνες για την κατάντια του, αυτή τη φορά στη Μέρκελ, στο ΔΝΤ και στούς εγχώριους πολιτικάντηδες, τούς οποίους όμως, ο ίδιος ψήφισε (κάθε λαός εξ άλλου, έχει τούς πολιτικούς, που τού αξίζουν).
Ας πάρουμε όμως, τα πράγματα από την αρχή.
Όλα ξεκίνησαν πολύ πρόσφατα από τον αραβικό κόσμο. Ιράν (εκεί ουσιαστικά ξεκίνησε), Τυνησία, Αίγυπτο, Συρία κ.ά.. Μαζικές διαδηλώσεις, που εξελίχθηκαν γρήγορα σε βία, αιματοχυσίες, καταστολή, σφαγές, ανατροπές κυβερνήσεων. Οι διοργανωτές άγνωστοι. Κάποιοι είπαν ο λαός με μέσα το Facebook και το Twitter. Οι δυτικοί σταυροφόροι εξουσιαστές οσμίστηκαν πετρέλαιο και άλλα κέρδη, επωφελήθηκαν από την οργή των «αγανακτισμένων» αράβων και βρήκαν την ευκαιρία να πατήσουν την μπότα τους σε ξένα εδάφη για άλλη μία φορά, σε μία καινούργια ευρωπαϊκή σταυροφορία ενάντια στην Λιβύη τού κακού μουσουλμάνου Καντάφι. Ίσως λοιπόν να μην είναι τόσο εύκολο να βρούμε τούς διοργανωτές αυτής τής εξέγερσης, που άρχισε στον αραβικό κόσμο. Από την αρχή των γεγονότων στο Ιράν, το καθεστώς είχε δηλώσει, ότι πίσω από την επανάσταση, που γινόταν εκεί, βρισκόταν η Δύση!
Οι παπαγάλοι δημοσιογράφοι πάντως, έσπευσαν να διασπείρουν φόβους, ότι η Ευρώπη κινδυνεύει να καεί από το κύμα αυτό των διαδηλώσεων. Όπως αναμενόταν, η φωτιά άναψε στην Ισπανία των πέντε εκατομμυρίων ανέργων (περίπου οι μισοί είναι νέοι). Μαζικές διαδηλώσεις ξεκίνησαν από την κεντρική πλατεία Puerta del Sol τής Μαδρίτης την 15η Μαΐου και σαν πυρκαγιά απλώθηκαν σε άλλες 150 ισπανικές πόλεις με αφορμή τις τοπικές και περιφερειακές εκλογές τής Κυριακής 22ας Μαΐου, πάλι μέσω Facebook και Twitter.
Η σπίθα μεταπήδησε γρήγορα και στη χώρα μας, όπου κάποια πανώ στην πλατεία τής Μαδρίτης, προέτρεπαν τούς ισπανούς διαδηλωτές να διαδηλώνουν σιγά, «για να μην ξυπνήσουν τούς έλληνες, που κοιμούνταν». Τα Facebook και Twitter ήταν πάλι παρόντα, όπου κυρίως το πρώτο προέτρεπε και οργάνωνε τις συγκεντρώσεις. Σύνταγμα, Λευκός Πύργος, Πάτρα και πολλές ακόμα πόλεις. Το κίνημα των «αγανακτισμένων» τής Μ-15 (15ης Μαίου) είχε και νονό, αφού ταυτίστηκε με το περιεχόμενο τού βιβλίου τού γάλλου συγγραφέα Stephane Hessel, που έφερε τον τίτλο «Αγανακτήστε!». Πρώην αντιστασιακός, διπλωμάτης και ποιητής, ο Stephane Hessel έγραψε το 2010, σε ηλικία 93 χρόνων, ένα μανιφέστο, που πουλήθηκε σε 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα μόνο στη Γαλλία, στο οποίο καλούσε τούς Γάλλους σε μία ειρηνική επανάσταση.
Η πιο αγνή σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις είναι η νεολαία, ίσως η μόνη, που δικαιούται να μιλάει, για το χάλι, που κληρονομεί και στο οποίο θα αναγκαστεί να ζήσει. Ακόμα και τα νέα παιδιά όμως, έχουν ήδη υποστεί την πλύση εγκεφάλου με εθνικισμούς, θεοκρατίες κ.λπ. από το εκπαιδευτικό σύστημα τής Ρωμιοσύνης,κι είναι έτσι πολύ ευάλωτα σε κάθε είδους δημαγωγίες και χειραγωγήσεις.
ια να αντιληφθούμε πώς σκέφτονται τα σημερινά «αγανακτισμένα» παιδιά, μιλήσαμε με μερικά από αυτά, μια παρέα, που βρήκαμε να παίζουν επιτραπέζιο παιχνίδι στο γρασίδι τής πλατείας Συντάγματος, τα οποία, όπως μάς είπαν, πήγαιναν -εν μέσω εξεταστικής περιόδου- καθημερινά εκεί. Αδυνατούν να κατανοήσουν, ότι η βελτίωση τής κοινωνίας δεν έρχεται με μαζώξεις των απαίδευτων μελών της. Μια κοινωνία βελτιώνεται, όταν βελτιωθεί κάθε ένα μέλος της ξεχωριστά κι αυτό επιτυγχάνεται με παιδεία και αυτογνωσία.
Παραθέτουμε τις δηλώσεις τους χωρίς σχόλια:
Κωνσταντίνος, μαθητής Λυκείου: «Εμείς ήρθαμε εδώ να διαδηλώσουμε. Έχουμε έρθει κι αρκετές άλλες μέρες. Είμαστε εδώ από τις δώδεκα το πρωί. Διαδηλώνουμε για την οικονομία· τα νέα οικονομικά μέτρα, αλλά σα μαθητές διαδηλώνουμε και για την παιδεία, γιατί και η παιδεία περνάει μια κρίση. Πιστεύουμε, ότι η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει όλους τούς τομείς και την παιδεία. Όχι βέβαια, ότι κι από πριν ήταν κάτι το τρομερό, συγκροτημένο κι οργανωμένο, αλλά τώρα ξέφυγε τελείως. Δεν υπάρχουν λεφτά, για να δώσουν στην παιδεία, ώστε να μπορέσει να εξελιχθεί κι αυτό έχει ως πρόβλημα να μάς περιορίζει τις επιλογές, που μπορεί να έχουμε στο μέλλον, καθώς και το πώς θα αναπτυχθεί όχι μόνο η δική μας ζωή, αλλά και η ζωή τής οικογένειάς μας, διότι πολλές φορές μιά οικογένεια μπορεί να εξαρτάται από το μέλλον ενός παιδιού.»
Άγγελος, μαθητής Λυκείου: «Εγώ ήρθα εδώ να διαδηλώσω, γιατί πολύ απλά δεν θέλω να αναγκαστώ να φύγω από την Ελλάδα. Θα ήθελα αν ήταν να φύγω, να ήταν δική μου επιλογή. Αφού οι μεγαλύτεροι από εμάς δεν μπορούν να τα διορθώσουν, ήρθαμε εδώ να τα διορθώσουμε εμείς.
»Θέλω να δείξω, ότι δεν είμαι άβουλο πλάσμα και καταλαβαίνω όλα όσα μού γίνονται. Και στο κάτω – κάτω όλες οι επαναστάσεις ξεκίνησαν από ένα απλό, το οποίο φαινόταν σα να μην είχε μέλλον, στην τελική όμως, πάντα κερδίζανε. Αυτό είναι μια αρχή ίσως.»
Αγγελική, φοιτήτρια: «Είμαι εδώ από την πρώτη μέρα, κάθε μέρα. Μού αρέσει πάρα πολύ εδώ, γιατί είναι κάτι διαφορετικό, που δεν το είχαμε ξαναζήσει, ειδικά εμείς οι νεότεροι. Ακόμα κι αν δεν βγάλει τίποτε, που πιστεύω, ότι κάτι θα βγάλει, θα μάς έχει μείνει η εμπειρία.
»Ακόμα και το ότι βγήκαμε, τα παιδιά τα γνωρίσαμε σήμερα, και καθόμαστε και παίζουμε, ακόμα και να σταματήσει αύριο αυτό, θα έχουμε βγεί από τα σπίτια μας πέντε μέρες, έξη μέρες, όσες είναι, και θα έχουμε γνωρίζει τόσους ανθρώπους.
»Μάς είχαν κλεισμένους στα σπίτια μας με τόσο φόβο και βγήκαμε και είδαμε, ότι είμαστε τόσες μέρες εδώ και δεν έχει ανοίξει μιά μύτη. Ούτε και χθες, που ήταν εδώ τόσα άτομα.»
Βαγγέλης, μαθητής Λυκείου: «Το βασικό πρόβλημα, δημιουργήθηκε όλο αυτό τον καιρό μετά από την Τράπεζα, που κάηκε κι ο κόσμος φοβόταν πολύ να βγει έξω για πολλούς και διάφορους λόγους, ότι θα τούς σκότωναν π.χ. ή ότι οι αστυνομικοί θα τούς έστελναν στο νοσοκομείο. Το ότι μαζεύτηκε τόσος κόσμος χθες, που ήταν πανευρωπαϊκή, ήταν κάτι πάρα πολύ σπουδαίο. Ήταν το πρώτο βήμα μετά το γεγονός. Ίσως λοιπόν στο μέλλον, ο κόσμος να ξαναβγεί έξω και να διεκδικήσει τα δικαιώματά του.»
Αυτά για την ιστορία. Εδώ όμως, στην χώρα μας, στην τριτοκοσμική Ρωμιοσύνη τι γίνεται; Είναι μέχρι στιγμής θετικό, ότι οι «αγανακτισμένοι» συμπολίτες μας δεν υπόκεινται κάτω από κανένα κόμμα εξουσίας και καμμία αρχή. Αν και σύντομα έχω την εντύπωση, ότι θα καπελωθούν από τους εξουσιαστές, αν δεν έχει γίνει ήδη…
Ποιοί είναι όμως όλοι αυτοί οι «αγανακτισμένοι»; Σε ποιες τάξεις ανήκουν; Τι απαιτούν; Γιατί διαδηλώνουν; Τι σκοπό έχουν; Είδα και άκουσα από κοντά αγανακτισμένους νεολαίους, αναρχικούς, δεξιούς, πασόκους, αριστερούς, εθνικιστές, δημόσιους υπάλληλους, άνεργους, επιχειρηματίες, γέρους, παιδιά, μωρά, ακόμα και παπάδες! Πραγματικά πρωτόγνωρο πλήθος, «ό,τι νά ΄ναι», που λένε κι οι πιτσιρικάδες. Κάποιοι εκπρόσωποί τους μίλησαν για ανατροπή τού πολιτικού συστήματος, ανατροπή των διαδοχικών μνημονίων και πως δεν επιθυμούν να πληρώσουν. Κάποιοι άλλοι αόριστα φώναζαν για δημοκρατία (λες και ήξεραν περί τίνος πολιτεύματος πρόκειται) και μερικά ακόμη γενικόλογα. Πιστεύουν κάποιοι δηλαδή, ότι άμα αλλάξει το πολιτικό μας σύστημα, όλα θα διορθωθούν σ΄ αυτή τη χώρα.
Τα συνθήματα εκεί κάτω στην διαδήλωση είναι διάφορα, καθημερινά και ποικίλα. Επιθετικά κατά των πολιτικών, κατά τού συστήματος, κατά των τροϊκανών, κατά τής Μέρκελ, εθνικιστικά, αριστερίστικα, αναρχικά και όλα μαζί. Για τούς διαδηλωτές, η οκονομική φτώχεια, που μαστίζει τη χώρα μας, οφείλεται επίσης στούς βουλευτές, στούς πολιτικούς, στο ΠΑΣΟΚ, στη Δεξιά, στούς πλούσιους, στις τράπεζες, στούς σιωνιστές και πάει λέγοντας…
Μήπως όμως, θα πρέπει όλοι αυτοί οι αγανακτισμένοι κάποια στιγμή στη ζωή τους, να κάνουν τη στοιχειώδη αυτοκριτική τους;
– Πόσοι απ΄ αυτούς διορίστηκαν με κομματικά αλισβερίσια στο δημόσιο ή σε τράπεζες, αφού είχαν «μπάρμπα στην Κορώνη»;
– Πόσοι από αυτούς ψήφιζαν κυρίως όλα αυτά τα χρόνια τα δύο κόμματα εξουσίας, που καταλήστευσαν τον τόπο, κουνώντας σε κομματικές διαδηλώσεις τα πράσινα και μπλέ σημαιάκια; (Όχι πως τα άλλα μικρά κόμματα, που ψήφιζαν οι υπόλοιποι ήταν καλύτερα από τα δύο).
– Πόσοι από αυτούς προσκύναγαν και ακόμα προσκυνάνε τούς παπάδες εξουσιαστές τους;
– Πόσοι είναι μέλη συνδικαλιστικών κομματο-οργανώσεων, που το μόνο που τούς ενδιαφέρει είναι να απεργούν, για να εκβιάζουν την κοινωνία και το κράτος για αυξήσεις μισθών;
– Πόσοι αγανακτισμένοι είναι μέλη των χούλιγκανς των γηπέδων, που έχουν επιδοθεί πολλές φορές σε βανδαλισμούς δέρνοντας και καταστρέφοντας ό,τι βρουν στο πέρασμά τους;
– Ρωτήστε τούς «αγανακτισμένους», πόσοι από αυτούς πιστεύουν φανατικά στο δυνάστη θεό τους και πόσοι θέλουν να χωρίσουν το κράτος από την Εκκλησία; Άλλωστε, είδαμε και παπάδες «αγανακτισμένους» στο Σύνταγμα!
– Πόσοι φοιτητές σπούδασαν με κομματικά κριτήρια;
– Πόσοι διαδήλωναν και αφισσοκολλούσαν μέσα στα πανεπιστήμια υπέρ τού ενός ή τού άλλου κόμματος;
– Πόσοι αγανακτισμένοι έκλεβαν ή ακόμα κλέβουν σε κάθε ευκαιρία τους το δημόσιο;
Πόσοι κλέβουν ή έκλεψαν άμμεσα ή έμμεσα τουρίστες, που ήρθαν να επισκεφτούν τη χώρα μας;
– Πόσοι αγανακτισμένοι και μη επωφελήθηκαν και έκλεψαν λεφτά από τα ευρωπαϊκά προγράμματα επιδότησης σπαταλώντας τα στα καφενεία και στα στοιχήματα;
– Πόσοι ήταν στο ταμείο ανεργίας και δούλευαν παράλληλα μαύρη εργασία χωρίς ένσημα;
– Πόσοι χρησιμοποίησαν αλλοδαπούς στα μαγαζιά τους ή στα σπίτια τους με χαμηλά μεροκάματα, χωρίς ΙΚΑ και άθλιες συνθήκες εργασίας;
– Πόσοι απ΄ αυτούς επιδεικνύονται με γκλαμουριά και αλαζονεία στούς υπόλοιπους;
– Πόσοι δεν σέβονται και ρυπαίνουν τη φύση γύρω μας;
– Πόσοι από αυτούς εποφθαλμιούν τα Σκόπια, την Τουρκία, να πάρουμε την Πόλη;
– Πόσοι διαθέτουν την απαραίτητη παιδεία, για να χαρακτηρίζονται πολιτισμένοι άνθρωποι; Ξέρετε πολλούς σ΄ αυτή την τριτοκοσμική χώρα των τελευταίων και των ουραγών; Ξέρετε πολλούς απ΄ αυτή τη διαδήλωση των «αγανακτισμένων»; Πόσοι, πόσοι, πόσοι ακόμα; Από την παιδεία λοιπόν πρέπει να ξεκινήσει ο ρωμιός κι όχι από την πλατεία.
Στο φινάλε αυτής τής κριτικής, θα ήθελα να τονίσω, ότι οι πολιτικοί, οι βουλευτές, οι πλούσιοι, οι τραπεζίτες, οι παπάδες κι όλοι οι εξουσιαστές μας, είναι κομμάτι τού λαού μας. Είναι οι δικοί μας άνθρωποι, τ΄ αδέλφια μας, εμείς οι ίδιοι… Το «μαζί τα φάγαμε» τού τριτοκοσμικού και υπερτροφικού Πάγκαλου έχει ένα μεγάλο βάθος αλήθειας, γι΄ αυτό και πόνεσε πολλούς αυτή η φράση.
Πρότασή μας, για να αλλάξει η μοίρα αυτού τού τόπου, είναι να αλλάξουν οι «αγανακτισμένοι» και να γίνουν πολιτισμένοι, να αποκτήσουν επιτέλους παιδεία, πραγματική κουλτούρα, ηθική, ειλικρίνεια. Η ταμπέλα Ελλάς δεν φτάνει για τούς συμπολίτες μας, αντιθέτως φορτώνει πολλές υποχρεώσεις στην καμπούρα τού Καραγκιόζη. Έτσι, ο απολίτιστος ρωμιός καλείται ν΄ αφήσει πίσω το ρωμαίικο δέρμα του, τα ψέμματα, τη λαμογιά, τη γκλαμουριά, τα βολέματα και τα αλισβερίσια όλων των ειδών, τούς ψευτοεθνικισμούς και τις φανφάρες, τις κλεψιές και τις απατεωνιές και να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του σε μία χώρα σάπια, η οποία συνεχώς βουλιάζει στο τέλμα, τέλμα που οι άνθρωποί της σκάβουν καθημερινά.
Κοιταχτείτε στον καθρέπτη «αγανακτισμένοι» μου συμπολίτες και θα δείτε, ότι και εσείς την βουλιάξατε αυτή τη χώρα. Γι΄ αυτό ακριβώς το λόγο το κίνημα αυτό πολύ λίγα έχει να δώσει σ΄ αυτό τον τόπο και στις νέες γενιές που έρχονται. Επειδή, όπως έλεγε ο Κοραής, ο δημιουργός τής νεωτέρας Ελλάδας (χώρας που δεν άξιζε επ΄ ουδενεί να αποκτήσει αυτό το όνομα), χωρίς την καλλιέργεια τής παιδείας απλά θα αλλάξουμε τάφο, από τον τουρκικό στον χριστιανικό, όπως έγινε δηλαδή και το 1821. Τώρα ο τάφος είναι πολιτικός, δηλαδή από τον κοινοβουλευτικό τάφο θα πάμε στον δημοκρατικό!
Γιατί η Ρωμιοσύνη, στην οποία όλοι γεννιόμαστε, μεγαλώνουμε και διαβιούμε, δεν είναι τίποτε άλλο από ένας βρώμικος τάφος, ένας τάφος βόρβορος και σε πλήρη σήψη…
Ένα άρθρο του Κωνσταντίνου Παραβάτη στο διαδικτυακό περιοδικό : Ελεύθερη Έρευνα
“Σαν το σιτάρι σπέρνεται στον κόσμο η αλήθεια
και απ τον καθάριο σπόρο της φυτρώνουν Παραμύθια.
Καλότυχος όποιος μπορεί τα στάχυα να θερίσει ,
και το σιτάρι απ τ’ άχυρο καλά να ξεχωρισει.
Για το μικρό τον κόπο του μεγάλο κέρδος μένει ,
όλη η αλήθεια που θα βρει στα ψέμματα κρυμμένη ”
[ ..Γεώργιος Δροσίνης ..]
Ένα πολύ – εργαστήρι δημιουργικής γραφής, εικαστικής και θεατρικής έκφρασης για παιδιά, βασισμένο στα παραμύθια, σχεδιασμένο ειδικά για το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με την Ψυχοπαιδαγωγό και Παραμυθού Σάσα Βούλγαρη. Με τη βοήθεια της κουκλοπαίχτριας Μαργαρίτας Δημητρούση παρουσιάζει ένα δροσερό καλοκαιρινό εργαστήρι γεμάτο παιχνίδια και φαντασία αποκλειστικά για τους μικρούς μας φίλους !!!
Ένα εργαστήρι για παιδιά Δημοτικού! Μια γνωριμία με τον μαγικό κόσμο των παραδοσιακών παραμυθιών, όπου τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν παλιές ιστορίες και παραδοσιακά παραμύθια, και να εμπνευστούν από αυτές με τρόπους πολλούς και διαφορετικούς. Ομαδικά κολλάζ, γλωσσικά παιχνίδια, δημιουργία κόμικ, θεατρικό παιχνίδι, κουκλουθέατρο, προβολή ταινίας, μουσικοί αυτοσχεδιασμοί με… κατσαρολικά και άλλα πολλά! Και ιστορίες –πολλές!!! – που θα φτιάξουμε επιτόπου.
ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ
Ο σκοπός του συγκεκριμένου εργαστηρίου είναι τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με κείμενα τόσο της προφορικής παράδοσης, όσο και της επώνυμης λογοτεχνικής παραγωγής, αναπτύσσοντας την φιλαναγνωσία τους, να παίξουν δημιουργικά με τις ιστορίες, να τις εικονογραφήσουν και να τις ζωντανέψουν, εξασκώντας τη γλωσσικής τους ικανότητα, να διευρύνουν τους ορίζοντες της φαντασίας και της δημιουργικότητάς τους, να επικοινωνήσουν και να συνεργαστούν με άτομα διαφορετικής ηλικίας από τη δική τους, με τρόπο… παραμυθένιο. Να περάσουν κάποιες στιγμές ξενοιασιάς και δημιουργικού παιχνιδιού.
ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ
Τα παιδιά που μπορούν να λάβουν μέρος στο συγκεκριμένο εργαστήρι, πρέπει να έχουν ηλικία Δημοτικού ώστε να έχουν κατακτήσει επαρκώς τη δυνατότητα να εκφράζονται γλωσσικά.
Το εργαστήρι θα λειτουργεί καθημερινά για δέκα (10) συνεχόμενες εργάσιμες ημέρες μετά το κλείσιμο των σχολείων από τις 9.30 το πρωί έως τις 1.30 το μεσημέρι, ώστε να εξυπηρετεί – για κάποιες ώρες – τους γονείς που εργάζονται. Στις ώρες αυτές έχουν προβλεφτεί εναλλαγές χώρου – ώστε τα παιδιά να ξεκουράζονται, αλλά και να τρώνε κάτι που θα φέρνουν μαζί τους.
Ώρα: 09:30 – 13:30
Κόστος συμμετοχής για το πλήρες πρόγραμμα: 280€
Διάρκεια εργαστηρίων: 2 εβδομάδες (9 εργαστήρια)
Δίνεται η δυνατότητα συμμετοχής ανά εβδομάδα
1η εβδομάδα (20 – 24 Ιουνίου): €150
2η εβδομάδα (27 – 30 Ιουνίου): €130
Ο μέγιστος αριθμός συμμετεχόντων είναι 15 παιδιά ενώ, για την πραγματοποίηση των εργαστηρίων απαιτείται η συμμετοχή τουλάχιστον 10 παιδιών.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ/ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ:
ΣΑΣΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ: 210 9572613, 6972 261037
sassa_v@otenet.gr
πηγή : Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Σειρά εκδηλώσεων από την Μονάδα Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Κατά των Ναρκωτικών, στις 26 Ιουνίου
Η μονάδα Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ είναι το μεγαλύτερο δημόσιο στεγνό πρόγραμμα στην Ελλάδα και παρέχει θεραπευτικές υπηρεσίες χωρίς υποκατάστατα, σε τοξικομανείς, γυναίκες και μητέρες τοξικομανείς, οικογένειες, εφήβους, μετανάστες, άτομα «διπλής διάγνωσης» και άτομα που αντιμετωπίζουν ζητήματα διατροφικών διαταραχών και προβληματικής χρήσης διαδικτύου.
Στα πλαίσια της «Παγκόσμιας Ημέρας κατά των Ναρκωτικών» το 18 ΑΝΩ διοργανώνει σειρά εκδηλώσεων με στόχο την ενημέρωση του κοινού, την ευαισθητοποίηση και την αλληλεγγύη.
Το Σάββατο, 25 Ιουνίου ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, ο Γιάννης Χαρούλης και το συγκρότημα Qyilombo, θα ενώσουν τις φωνές τους στην πλατεία Κοτζιά, σε μια μοναδική συναυλία για τη ζωή και τον αγώνα κατά των ναρκωτικών.
Αναλυτικά το πρόγραμμα εκδηλώσεων του 18 ΑΝΩ:
· Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011
«Ιανός» – Σταδίου 24
Η Μονάδα Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ παρουσιάζει το έργο της για το έτος 2010 καθώς και τα κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, στάσεις και συμπεριφορές των εξαρτημένων που απευθύνθηκαν στα θεραπευτικό πρόγραμμα 18 ΑΝΩ.
Επίσης η Μονάδα Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ – Ψ.Ν.Α προβαίνει στην έκδοση εντύπου:
«Μονάδα Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ- Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής. 2010 Παρεχόμενες υπηρεσίες – Στατιστικά Στοιχεία»
Ώρα έναρξης: 12.30
Ελεύθερη Είσοδος
· Σάββατο 25 Ιουνίου 2011
Πλατεία Κοτζιά – Αθήνα
Συναυλία με τους:
Θανάση Παπακωνσταντίνου
Γιάννη Χαρούλη
Συμμετέχουν οι Qyilombo
Ώρα έναρξης: 21.00
Ελεύθερη Είσοδος
· Κυριακή 26 Ιουνίου 2011
Δημοτικό Θέατρο Αιγάλεω «Αλέξης Μινωτής»
Ιερά Οδός & Δαρδανελίων
Χαιρετισμός – Ομιλία Αναπληρωτή Διευθυντή της Μονάδας Απεξάρτησης
18 ΑΝΩ Αλέκου Κυρούσης.
Θεατρική Παράσταση
της Θεατρικής Ομάδας της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ – Ψ.Ν.Α.
Το Γαλάζιο Πουλί (Μέτερλιγκ)
Συναυλία
της Μουσικής Ομάδας της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ – Ψ.Ν.Α.
Ώρα έναρξης: 21.00
Ελεύθερη Είσοδος
· Πέμπτη 30 Ιουνίου 2011
Εθνικό Μουσείο σύγχρονης Τέχνης
Βασ. Γεωργίου Β 17-19 & Ρηγίλλης
Εγκαίνια Φωτογραφικό Εργαστήρι Κοινωνικής Επανένταξης 18ΑΝΩ
Προβολή Video Art
Ώρα έναρξης: 20.30
Ελεύθερη Είσοδος
“Ποιός είμαι Εγώ” ;
είναι ο τίτλος της έκθεσης του Μουσείου Συναισθημάτων Παιδικής Ηλικίας , για το διάστημα 2009-2012 .
Ο σκοπός της έκθεσης είναι να ενθαρρύνει τα παιδιά:
- να γνωρίσουν τον εαυτό τους καλύτερα
- να ανακαλύψουν την αίσθηση της μοναδικότητας τους
- να αποδεχτούν και να αγαπήσουν τον εαυτό τους όπως είναι
- να αναπτύξουν τις εσωτερικές τους πηγές αυτοεκτίμησης
Η έκθεση έχει πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με το μουσείο
«Museé des Enfants» στο Βέλγιο.
Μπορώ να παίξω με την έκθεση;
Το παιχνίδι με τα εκθέματα του μουσείου γίνεται αφορμή για να ανακαλύψουμε, να σκεφτούμε και να κουβεντιάσουμε για τις ικανότητες και τις δυσκολίες μας, τις ανάγκες και τα συναισθήματα μας, τα όνειρα και τις επιθυμίες μας!
Μπορώ να γνωρίσω περισσότερο τον εαυτό μου μέσα… στην έκθεση του Μουσείου Συναισθημάτων;
Μέσα από τα παιχνίδια της έκθεσης τα παιδιά μπορούν να γνωρίσουν περισσότερο τον εαυτό τους, οι γονείς μπορούν να γνωρίσουν περισσότερο τα παιδιά τους και οι δάσκαλοι μπορούν να γνωρίσουν περισσότερο τους μαθητές τους!
Ο σκοπός των διαδραστικών εκθεμάτων της έκθεσης «Ποιος είμαι εγώ;»
Ακολουθεί ο τίτλος και ο σκοπός των διαδραστικών εκθεμάτων.
«Το δέντρο με τις ανάγκες μας»
Ο σκοπός του εκθέματος είναι να αναγνωρίσουν και να ξεχωρίσουν τα παιδιά τις ανάγκες επιβίωσης και τις συναισθηματικές ανάγκες που έχουμε εμείς οι άνθρωποι για να ζούμε και να μεγαλώνουμε ευτυχισμένα με τον εαυτό μας και τους ανθρώπους γύρω μας.
«Ο κήπος με τα ταλέντα»
Ο σκοπός του εκθέματος είναι να προτρέψει τα παιδιά να αναγνωρίσουν τις δικές τους ικανότητες/ταλέντα -μέσα από τις δραστηριότητες της καθημερινής τους ζωής- έτσι ώστε να ενεργοποιήσουν τις εσωτερικές τους πηγές αυτοεκτίμησης .
«Ο δυσκολομετρητής»
Σκοπός του εκθέματος είναι να ενθαρρύνει τα παιδιά να κατανοήσουν πως όλοι έχουμε δυσκολίες που είναι σημαντικό να τις αναγνωρίζουμε ως κομμάτι του εαυτού μας που μπορεί να μας δυναμώνει.
«Οι δικές μου ανάγκες»
Σκοπός του εκθέματος είναι να βοηθήσει τα παιδιά να αντιληφθούν ότι πέρα από τις ανάγκες που έχουμε όλοι οι άνθρωποι υπάρχουν και οι προσωπικές ανάγκες που είναι διαφορετικές για τον καθένα μας και είναι σημαντικό να τις αναγνωρίζουμε για να ζούμε καλά.
«Ακούω το σώμα μου»
Σκοπός του εκθέματος είναι να κατανοήσουν τα παιδιά τα μηνύματα που μας δίνει το σώμα μας, με τη μορφή διαφορετικών σωματικών αντιδράσεων, έτσι ώστε να μπορούνε να αναγνωρίζουνε και να εκφράζουν τα συναισθήματα και τις ανάγκες τους.
«Συναισθήματα»
Σκοπός του εκθέματος είναι να αναγνωρίσουν και να ξεχωρίσουν τα παιδιά διαφορετικά συναισθήματα μέσα από τη σωματική τους έκφραση.
«Όνειρα»
Σκοπός του εκθέματος είναι να βοηθήσει τα παιδιά να αντιληφθούν την αξία των ονείρων ως πηγή φαντασίας, χαράς και πραγματοποίησης επιθυμιών.
«Επιθυμίες»
Στόχος του εκθέματος είναι να αναγνωρίσουν τα παιδιά την αξία των επιθυμιών ως ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του εαυτού μας που μπορεί να γίνει η πυξίδα μιας ευτυχισμένης ζωής.
«Ο κόσμος των παραμυθιών»
Στόχος του εκθέματος είναι να ενθαρρύνει τα παιδιά να δημιουργήσουν το δικό τους παραμύθι, να αξιοποιήσουν τη φαντασία τους, να εκφράσουν και να επεξεργαστούν σημαντικά θέματα της καθημερινής τους ζωής μέσα στο ασφαλές περιβάλλον του παραμυθιού τους, εκεί που ότι θελήσουνε μπορεί να συμβεί!
άλλωστε η Φιλοσοφία του Μουσείου είναι :
Όταν είμαστε παιδιά, στο ξεκίνημα της ζωής μας, μπερδευόμαστε έντονα με τα συναισθήματα μας και νιώθουμε την ανάγκη να κατανοήσουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας για να βρούμε το δικό μας νόημα στη ζωή. Όλες οι δραστηριότητες του μουσείου βασίζονται στην αναγνώριση της ανεκτίμητης αξίας που έχει η συναισθηματική καλλιέργεια του ανθρώπου για την εξέλιξη του. Ενθαρρύνοντας τα παιδιά να γνωρίσουν τον εαυτό τους και να κατανοήσουν τον κόσμο των συναισθημάτων τα βοηθάμε να αναπτυχθούν σε δημιουργικούς και ευτυχισμένους ενήλικες με θέληση για τη ζωή και τις προκλήσεις της.
Επίσης , στο μουσείο πραγματοποιείται εκπαιδευτικό πρόγραμμα με το θέμα της έκθεσης “Ποιός είμαι Εγώ” .
Εκπαιδευτικό πρόγραμμα (για παιδιά 6-14 ετών)
«Ποιος είμαι εγώ; Oι ικανότητες, οι δυσκολίες και οι επιθυμίες μου»
Εκπαιδευτικό πρόγραμμα (για παιδιά 9-14 ετών)
«Ποιος είμαι εγώ;Oι ανάγκες, τα συναισθήματα και τα όνειρα μου»
Εκπαιδευτικό πρόγραμμα (για παιδιά 4-6 ετών και ανάλογα προσαρμοσμένο για φοιτητές)
«Ποιος είμαι εγώ;»
- Ημέρες προγραμμάτων: Δευτέρα έως Παρασκευή
- Διάρκεια προγραμμάτων: 60 έως 90 λεπτά
- Ώρες έναρξης: 9:00π.μ., 11:00π.μ. και 13:00μ.μ.
- Αριθμός παιδιών: Το μουσείο σε κάθε πρόγραμμα μπορεί να φιλοξενήσει έως 45 παιδιά, τα οποία χωρίζονται σε μικρότερες ομάδες.
- Ηλικίες παιδιών: Τα προγράμματα είναι ανάλογα προσαρμοσμένα για κάθε ηλικιακή ομάδα και απευθύνονται σε παιδιά 4-15 ετών και φοιτητές.
- Εμψύχωση: Τα προγράμματα πραγματοποιούνται από ειδικά εκπαιδευμένους εμψυχωτές, ψυχολόγους, παιδαγωγούς του μουσείου
- Κόστος συμμετοχής: παραμένει 7 ευρώ για κάθε παιδί, έκπτωση 10% μια εβδομάδα πρίν και μετά τις σχολικές διακοπές Χριστουγέννων και Πάσχα, το Σεπτέμβριο και τον Ιούνιο
- Πληροφορίες/Κρατήσεις: Καθημερινά 9.00-14.00, τηλ. 210 9218329
Τέλος για το καλοκαίρι έχουν προγραμματιστεί
Πενθήμερα καλοκαιρινά προγράμματα
για παιδιά 7- 12 ετών
Το Μουσείο Συναισθημάτων με βάση τη φιλοσοφία του και με ιδιαίτερο σεβασμό στην παιδική ηλικία, σχεδίασε πενθήμερα καλοκαιρινά προγράμματα για την περίοδο των σχολικών διακοπών. Τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε μια ποικιλία εργαστηρίων στο ασφαλές και δημιουργικό περιβάλλον του μουσείου.
Στόχος είναι να προσφέρουμε στα παιδιά, στη σημαντική περίοδο που πλάθουν το χαρακτήρα τους, τη δυνατότητα να αναπτύξουν τις προσωπικές τους δεξιότητες μέσα από το παιχνίδι, την τέχνη και την κίνηση απολαμβάνοντας ένα χαρούμενο καλοκαίρι στην πόλη της Αθήνας!
Το καθημερινό πρόγραμμα περιλαμβάνει γνωριμία με τα διαδραστικά εκθέματα της έκθεσης «Ποιος είμαι εγώ;», εργαστήρια μυθοπλασίας, ζωγραφικής, κατασκευών, θεατρικού και μουσικοκινητικού παιχνιδιού και εξορμήσεις στο λόφο του Φιλοπάππου για πικ νικ και κινητικά παραδοσιακά παιχνίδια.
| περίοδοι | Εγγραφές έως |
| 1η 20 – 24 Ιουνίου | 14/6 |
| 2η 27 Ιουνίου – 1 Ιουλίου | 20/6 |
| 3η 4 – 8 Ιουλίου | 27/6 |
| 4η 11 – 15 Ιουλίου | 4/7 |
| 5η 18 – 22 Ιουλίου | 11/7 |
| 6η 25 – 29 Ιουλίου | 18/7 |
| 7η 5 – 9 Σεπτεμβρίου | 29/7 |
Το πρόγραμμα είναι διαμορφωμένο ώστε να παρέχει τη δυνατότητα συμμετοχής σε περισσότερες από μία περιόδους.
- καθημερινές 8:30 το πρωί έως 16:30 το απόγευμα
- μέγιστος αριθμός παιδιών στη ομάδα: 10 παιδιά
- κόστος:150 ευρώ (σε περίπτωση συμμετοχής αδελφιών και έγκαιρης εγγραφής γίνεται έκπτωση 10%)
Τι θα κάνουμε κάθε μέρα στο Μουσείο Συναισθημάτων;
- Καλημέρα!-φτάνουμε όλοι στο μουσείο
- Πρωινή εξόρμηση – θα περπατάμε, θα τρώμε πρωινό, θα εξερευνούμε το φυσικό περιβάλλον και θα παίζουμε παραδοσιακά παιχνίδια στο λόφο του Φιλοπάππου!
- Εργαστήρια μυθοπλασίας και παιχνίδια ρόλων – θα φτιάχνουμε τις δικές μας ιστορίες και θα τις δραματοποιούμε!
- Εργαστήρια κατασκευής/ζωγραφικής – θα φανταζόμαστε, θα κατασκευάζουμε και θα ζωγραφίζουμε με θέμα … τις ιστορίες μας και τον εαυτό μας!!
- Φαγητό – Θα τρώμε όλοι μαζί παρέα στην αυλή του μουσείου κάτω από την κληματαριά!
- «Ποιος είμαι εγώ;»: παιχνίδια αυτογνωσίας – θα ανακαλύψουμε τα ταλέντα μας, τις δυσκολίες μας, τις ανάγκες μας, τα όνειρα και τις επιθυμίες μας και θα φτιάξουμε το δικό μας μοναδικό και ξεχωριστό βιβλίο για τον εαυτό μας!! κάθε μέρα με αφορμή ένα έκθεμα του μουσείου!
- Αποχαιρετάμε το μουσείο μέχρι την επόμενη μέρα
*φαγητό: το μουσείο παρέχει το πρωινό πικ νικ με αρτοσκεύασμα και χυμό ή φρούτο. Τα παιδιά θα πρέπει να φέρνουν μαζί τους ένα ελαφρύ κρύο γεύμα (εύκολο στη μεταφορά), που θα τρώει όλη μαζί η ομάδα το μεσημέρι και ένα παγούρι με νερό.
υλικά: το μουσείο παρέχει όλα τα υλικά των εργαστηρίων. Κάποιες φορές μπορεί να ζητηθεί από τα παιδιά να φέρουν κάτι δικό τους με στόχο να το χρησιμοποιήσουν ή να το μοιραστούν σε μια δράση.
εμψύχωση: Το πρόγραμμα πραγματοποιείται από τους εξειδικευμένους ανθρώπους του μουσείου –τους εμψυχωτές- με ιδιαίτερο σεβασμό στα ενδιαφέροντα των παιδιών και τη διεργασία της ομάδας τους
πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής καθημερινά 10:00-14:00 στο 210 9218329
(θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας)
Είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας που θα διανέμονται 1 ώρα πριν την εκδήλωση (17:30).
Παράλληλα παιδιά 6 έως 12 ετών θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν ένα διαδραστικό πρόγραμμα με τίτλο «Μια γιορτή για τη μουσική», το οποίο θα περιλαμβάνει βίντεο, εικόνες και παιχνίδια με μουσικά όργανα.
Συμμετέχουν:
Encardia
Αλέξανδρος Χρηστίδης και Νατάσσα Τζαμιάν
Κουιντέτο Χάλκινων Πνευστών ΧΡΩΣΕΙΣ
Συγκρότημα παραδοσιακής ιρλανδικής μουσικής KELTOI
Κουιντέτο Ξύλινων Πνευστών «Αίολος»
Camerata Junior
Αμέσως μετά, το Μέγαρο γιορτάζει τα είκοσί του χρόνια με ορχήστρες στον κήπο αλλά και ένα μεγάλο πάρτι αργά το βράδυ.
Για τους περισσότερους από εμάς, τα όνειρα είναι ένα ανεξήγητο φαινόμενο και είναι μυστήριος ακόμη και ο λόγος για τον οποίο δημιουργούνται. Δείτε τους πέντε ευρέως αποδεκτούς λόγους για τους οποίους ονειρευόμαστε.
Μερικοί άνθρωποι θυμούνται έντονα τα όνειρά τους, ενώ κάποιοι ορκίζονται ότι δε βλέπουν όνειρα. Κάποιοι ονειρεύονται σε ασπρόμαυρο φόντο, ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι ονειρεύονται με χρώματα. Ωστόσο, ένα πράγμα είναι σίγουρο: όλοι ονειρεύονται. Από τη στιγμή που είμαστε μωρά μέχρι τη μέρα που θα πεθάνουμε, το μυαλό μας παράγει συνεχώς όνειρα, όταν το σώμα και ο εγκέφαλός μας βρίσκονται σε κατάσταση ηρεμίας. Αλλά τί ακριβώς είναι τα όνειρα και γιατί δημιουργούνται;
Αν και πολλοί συμφωνούν σχετικά με το τι είναι τα όνειρα, εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες και να γίνονται συζητήσεις σχετικά με αυτά. Οι περισσότεροι ειδικοί πιστεύουν ότι ονειρευόμαστε για να βοηθήσουμε το σώμα μας να ξεκουραστεί και να ανανεωθεί. Άλλοι θεωρούν ότι ονειρευόμαστε για ψυχολογικούς λόγους: για να επανεξετάσουμε τα γεγονότα της ημέρας, για να ανακουφιστούμε από το άγχος, αλλά και για να ξεφύγουμε από καταπιεσμένα συναισθήματα.
Δείτε τους πέντε ευρέως αποδεκτούς λόγους για τους οποίους ονειρευόμαστε:
Ανταπόδοση
Αν και μπορεί να ονειρευόμαστε φανταστικά πράγματα, όπως το να πετάμε ή να χανόμαστε στη χώρα του Οζ, οι ονειροπολήσεις μας δεν είναι τόσο αφηρημένες, όπως θα πίστευε κανείς. Ο διάσημος ψυχολόγος Carl Jung πίστευε ότι, ακόμη και τα πιο ευφάνταστα όνειρά μας είναι οι μέθοδοι για την «ανταπόδοση» σε γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή μας. Για παράδειγμα, ένα άτομο που βιώνει δυστυχία στη ζωή του, μπορεί να ονειρεύεται πως είναι ευτυχισμένο ως αποζημίωση κι έτσι θα καταφέρει να μη βρεθεί σε πλήρη απόγνωση. Από την άλλη πλευρά, ένα πρόσωπο που είναι ιδιαίτερα επιτυχημένο, μπορεί να βλέπει όνειρα αποτυχίας ή ήττας, για να αντισταθμίσει τα συναισθήματα του αήττητου και της δύναμης.
Μηχανισμός αντιγραφής
Όταν αντιμετωπίζουμε αγχωτικές καταστάσεις, τα όνειρά μας είναι πολύ διαφορετικά και μερικές φορές εκφράζουν βαθύτερα τα συναισθήματά μας. Με την εμφάνιση σημαντικών συμβόλων και θεμάτων που σχετίζονται με την καθημερινή ζωή μας, τα όνειρα επιχειρούν να αντιμετωπίσουν την εσωτερική αναταραχή μας.
Ο ψυχίατρος Ernest Hartmann, αναφέρει ότι τα όνειρα κατευθύνονται από συγκεκριμένα συναισθήματα, όπως το στρες και η ανησυχία. Ποικίλα συναισθήματα προκαλούν νέο υλικό στη μνήμη αυτού που ονειρεύεται, με τρόπους που επιχειρούν να τον βοηθήσουν να αντιμετωπίσει το άγχος, τραυματικές καταστάσεις και άλλους τύπους ψυχολογικής αγωνίας.
Επεξεργασία πληροφοριών και μνήμη
Οι έρευνες υποστηρίζουν ότι ο ύπνος είναι θεμελιώδους σημασίας για την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου και της μνήμης. Ωστόσο, ορισμένοι πιστεύουν ότι το «μυστικό» για τη μνήμη, δε βρίσκεται μέσα σε λίγες ώρες ανάπαυσης, αλλά στα όνειρα που βλέπουμε.
Τα περισσότερα όνειρα έχουν να κάνουν με πρόσφατα γεγονότα και περιστατικά που έχουμε βιώσει. Ίσως για παράδειγμα, να ονειρευτήκατε το τροχαίο ατύχημα που είδατε ή κάποιο άλλο περιστατικό από τη ζωή σας.
Αυτά τα είδη ονείρων μπορεί πραγματικά να είναι η διαδικασία επεξεργασίας και οργάνωσης των συνειδητών και ασυνείδητων ερεθισμάτων που λαμβάνει ο εγκέφαλος κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα όνειρα είναι ο τρόπος του εγκεφάλου να «επανεκκινήσει το σύστημα».
Επίλυση προβλημάτων
Όταν αντιμετωπίζουμε εμπόδια, αρχικά αναζητάμε πληροφορίες που ήδη γνωρίζουμε -τις αναμνήσεις μας- για την επίλυσή τους. Αυτό κάνει τα όνειρα ιδιαίτερα χρήσιμα επειδή βοηθούν στην οργάνωση των αναμνήσεων, καθιστώντας ευκολότερη την πρόσβαση σε πληροφορίες, όταν προσπαθούμε να επιλύσουμε ένα πρόβλημα.
Ορισμένοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι, ενώ κοιμόμαστε, ο εγκέφαλος μας εξακολουθεί να επεξεργάζεται ζητήματα που αφορούν την καθημερινή μας ζωή και συνεχώς προσπαθεί να καταλήξει σε απαντήσεις και λύσεις. Έτσι, εάν αντιμετωπίζετε ένα ιδιαίτερα δύσκολο δίλημμα, κοιμηθείτε! Θα μπορούσε πραγματικά να βοηθήσει.
Εκπλήρωση επιθυμιών
Έχετε ποτέ παρατηρήσει ότι τα όνειρά σας αφορούν πάντα εσάς; Μην ανησυχείτε. Τα όνειρα είναι εγωκεντρικά από τη φύση τους, επειδή συνήθως αντικατοπτρίζουν βαθιές επιθυμίες ή ανησυχίες σας. Στο σημαντικό βιβλίο του Σίγκμουντ Φρόιντ, «Η ερμηνεία των ονείρων», αναφέρεται ότι τα όνειρα είναι το άμεσο αποτέλεσμα των καταπιεσμένων συναισθημάτων και θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν υποσυνείδητες σκέψεις, επιθυμίες ή ευχές.
Στα όνειρα, το υποσυνείδητό μας μπορεί να αποκαλύψει τις επιθυμίες που το συνειδητό μυαλό μας έχει μάθει να καταστέλλει.
*από clickatlife.gr, φωτογραφία θέματος από judykinney.com
|
ΕΦΑΓΑ ΧΥΛΟΠΙΤΑ
Γύρω στα 1815 υπήρχε κάποιος κομπογιαννίτης, ο Παρθένης Νένιμος, ο οποίος ισχυριζόταν πως είχε βρει το φάρμακο για τους βαρύτατα ερωτευμένους. Επρόκειτο για ένα παρασκεύασμα από σιταρένιο χυλό ψημένο στο φούρνο. Όσοι λοιπόν αγαπούσαν χωρίς ανταπόκριση, θα έλυναν το πρόβλημά τους τρώγοντας αυτή τη θαυματουργή πίτα – και μάλιστα επί τρεις ημέρες, κάθε πρωί, τελείως νηστικοί. ΜΥΡΙΖΩ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΜΟΥ
Η φράση προέρχεται από την αρχαία τελετουργική συνήθεια, κατά την οποία οι ιέρειες των μαντείων βουτούσαν τα δάχτυλά τους σ’ ένα υγρό με βάση το δαφνέλαιο, τις αναθυμιάσεις του οποίου εισέπνεαν καθώς τα έφερναν κατόπιν κοντά στη μύτη τους και μ’ αυτό τον τρόπο έπεφταν σ’ ένα είδος καταληψίας κατά την οποία προμάντευαν τα μελλούμενα. ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΚΑΒΓΑ Ένα από τα αγαπημένα θεάματα των Ρωμαίων και αργότερα των Βυζαντινών, ήταν η ελεύθερη πάλη. Οι περισσότεροι από τους παλαιστές, ήταν σκλάβοι, που έβγαιναν από το στίβο με την ελπίδα να νικήσουν και να απ ελευθερωθούν. Στην ελεύθερη αυτή πάλη επιτρέπονταν τα πάντα γροθιές, κλωτσιές, κουτουλιές, ακόμη και το πνίξιμο. Το μόνο που απαγορευόταν αυστηρά ήταν οι γρατζουνιές. Ο παλαιστής έπρεπε να νικήσει τον αντίπαλό του, χωρίς να του προξενήσει την παραμικρή αμυχή με τα νύχια, πράγμα , βέβαια, δυσκολότατο. Γιατί τα νύχια των δυστυχισμένων σκλάβων, που έμεναν συνέχεια μέσα στα κάτεργα, ήταν τεράστια και σκληρά από τις βαριές δουλειές που έκαναν. Γι’ αυτό λίγο προτού βγουν στο στίβο, άρχιζαν να τα κόβουν, όπως μπορούσαν, με τα δόντια τους. Από το γεγονός αυτό βγήκε κι η φράση «τρώει τα νύχια του για καβγά». ΜΑΛΛΙΑΣΕ Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ
Στη βυζαντινή εποχή υπήρχαν διάφορες τιμωρίες, ανάλογες, βέβαια, με το παράπτωμα. Όταν π.χ. ένας έλεγε πολλά, δηλαδή έλεγε λόγια που δεν έπρεπε να ειπωθούν, τότε τον τιμωρούσαν με έναν τρομερό τρόπο. Του έδιναν ένα ειδικό χόρτο που ήταν υποχρεωμένος με το μάσημα να το κάνει πολτό μέσα στο στόμα του. Το χόρτο, όμως, αυτό ήταν αγκαθωτό, στυφό και αρκετά σκληρό, τόσο που κατά το μάσημα στο στόμα του πρηζόταν και η γλώσσα, το ελατήριο δηλαδή της τιμωρίας του, άνοιγε, μάτωνε και γινόταν ίνες-ίνες, κλωστές-κλωστές, δηλαδή, όπως είναι τα μαλλιά. Από την απάνθρωπη τιμωρία βγήκε και η παροιμιώδης φράση : «μάλλιασε η γλώσσα μου», που τις λέμε μέχρι σήμερα, όταν προσπαθούμε με τα λόγια μας να πείσουμε κάποιον για κάτι και του το λέμε πολλές φορές. ΜΟΥ ΕΦΥΓΕ ΤΟ ΚΑΦΑΣΙ
Στα Τούρκικα καφάς θα πει κεφάλι, κρανίο. Όταν, λοιπόν, η καρπαζιά, που έριξαν σε κάποιον είναι δυνατή λέμε :» του έφυγε το καφάσι», δηλαδή, του έφυγε το κεφάλι από τη δύναμη του κτυπήματος. Το ίδιο και όταν αντιληφθούμε κάτι σπουδαίο, λέμε :»μου έφυγε το καφάσι» , δηλαδή, μου έφυγε το κεφάλι από τη σπουδαιότητα ΤΟΥΜΠΕΚΙ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΥΣ Η λαϊκή έκφραση συνδέεται με τη μετεπαναστατική ζωή στο Ναύπλιο, πρωτεύουσα τότε της Ελλάδας. Συγκεκριμένα, μετά την επανάσταση του 21 υπήρχε στο.
Ναύπλιο μια ταβέρνα που ανήκε σε μια γυναίκα, τη Μιχαλού. Η Μιχαλού είχε το προτέρημα να κάνει «βερεσέδια» αλλά υπό προθεσμία. Μόλις εξαντλείτο η προθεσμία – και η υπομονή της – στόλιζε τους χρεώστες της με «κοσμητικότατα» επίθετα. Όσοι τα άκουγαν, ήξεραν καλά ότι αυτός που δέχεται τις «περιποιήσεις» της «χρωστάει της Μιχαλούς».
|
” Ας ακούσουμε τις αλήθειες των Ανήλικων Φυλακισμένων ”
…με αυτή τη φράση , ξεκινά το οδοιπορικό στις φυλακές Ανηλίκων της Αυλώνας …ένα οδοιπορικό που γεννά συναισθήματα θυμού, πόνου , στο άκουσμα των λόγων των ανήλικων φυλακισμένων ….αλλά και συναισθήματα αγάπης , ζεστασιάς βλέποντας “ξεγραμμένα” παιδιά , να αποδεικνύουν ότι η δύναμη της θέλησης υπερτερεί των συνθηκών και βρίσκει φως ,ακόμα και στο πιό βαθύ σκοτάδι .
– Στις φυλακές Ανηλίκων , συμβιώνουν 4 άτομα σε ένα κελί 10 τμ
– Ποινή φυλάκισης 7 ετών για κλοπή τσάντας
– Οι κρατούμενοι είναι χωρισμένοι ανα Εθνικότητα και όχι με βάση τα αδικήματα που διέπραξαν
Επισκεπτόμενη την έκθεση , συναντήσαμε τον κύριο Σταύρο Θεοδωράκη ,πολύ φιλικός ,απλός ,δίχως ίχνος “τουπε” , καθώς και την φωτογράφο Μαρία Μαράκη , που μας εκμηστηρεύτηκε τη συγκίνησή της από αυτή την επαφή με τα παιδιά στις φυλακές Ανηλίκων .
” Λίγος χώρος – Πολύς χρόνος , λένε οι ανήλικοι κρατούμενοι …Ευτυχώς που υπάρχει το Σχολείο ” ,στο χώρο της Φυλακής είναι η μόνη διέξοδος ( μάλιστα και ένας κρατούμενος είναι φοιτητής ΤΕΙ και βραβευμένος από την Μαθηματική Εταιρεία )
Στις Φυλακές επίσης λειτουργεί με εθελοντική προσφορά του δημιουργού της , Θεατρική Ομάδα .
Τελειώνω με τη φράση του Σταύρου Θεοδωράκη : Η Κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα.Ο εγκληματίας απλώς το διαπράτει”
Ίδρυμα Ευγενίδου – Παλαιός Θόλος Πλανηταρίου,
Λεωφ. Συγγρού 387, είσοδος από οδό Πεντέλης 11. Π. Φάληρο
Στην εκδήλωση θα προσφερθεί μόνο νερό. Τα χρήματα που θα στοίχιζε ένα Catering θα προσφερθούν, μαζί με άλλες εθελοντικές προσφορές, από το Ίδρυμα Ευγενίδου, στην Κοινωνική Υπηρεσία του Καταστήματος Κράτησης για τις ανάγκες των ανήλικων φυλακισμένων.
Αντιστοίχως τα έξοδα για την εκτύπωση των φωτογραφιών έχουν επιβαρύνει προσωπικά τα μέλη της ομάδας των Πρωταγωνιστών.
Η έκθεση θα είναι ανοιχτή από την Πέμπτη 19 έως και την Κυριακή 22 Mαϊου 2011, ώρες 10:00-21:00 καθημερινά.
|
Χωρίς το <σ>
Γράφοντας χωρίς το <σ>
μπορώ να μιλάω μέχρι να κουραστώ
για το δικό μου, για μένα
γι’ αυτό που έχω
γι’ αυτό που μου ανήκει…..
Μπορώ ακόμα να γράφω γι’ αυτόν
γι’ αυτούς
και για τους άλλους.
Αλλά χωρίς το <σ>
δεν μπορώ να μιλάω για σας
για σένα
για το δικό σας.
Δεν μπορώ να μιλάω για το δικό τους
για το δικό σου
ούτε για το δικό μας.
Έτσι μου συμβαίνει…
Μερικές φορές χάνω το <σ>
και δεν μπορώ πια να σου μιλάω
να σε σκέφτομαι, να σε αγαπάω, να σου λέω.
Χωρίς <σ> εγώ μένω αλλά εσύ εξαφανίζεσαι…
Και χωρίς να μπορώ να σε ονομάσω,
πως μπορώ να σε απολαύσω;
…Αν εσύ δεν υπάρχεις
καταδικάζομαι να βλέπω τη χειρότερη εικόνα μου
να αντανακλάται αιώνια
στον ίδιο
ακριβώς ίδιο
ανόητο
καθρέφτη.
*Για όλους εμάς που αρκετά συχνά χάνουμε το <σ>….
| Όντε θα σ’ αναστορηθώ ότι δουλειά κι αν κάνω, ο νους μου διασκορπίζεται και το μυαλό μου χάνω.Όντε θα σ’ αναστορηθώ μα τα ξεχνώ σου κι όλα, ψήνομαι και μαραίνομαι σαν την κομμένη βιόλα.Όντε θα σ’ αναστορηθώ κιτρομανταρινιά μου, ευθύς αναπεταρίζουνε τα φύλλα τση καρδιάς μου. Όντε θα σ’ αναστορηθώ Όντε θα σ’ αναστορηθώ Όντε θα σ’ αναστορηθώ Όντε θα σ’ αναστορηθώ Όντε θα σ’ αναστορηθώ Όντε θα σ’ αναστορηθώ Αναστορούμαι που και που |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Όντε θα σ’ αναστορηθώ στα όρη απού γυρίζω
με τσι κατσοπρινόφουντες τα μάτια μου σφουγγίζω
Όντε περνά η αγάπη μου γλυκά λαλούν τ’ αηδόνια
κι όλο χαρά τα γιασεμιά πετούν ανθούς και κλώνια
Μες τσι μπαξέδες πορπατώ τα ρόδα τ’ ανθισμένα
μ’ ακόμη δε μου πάντυξε ανθός οσά κι εσένα
Βρήκες καιρό, αρμένιζε, καιρό μην περιμένεις
γιατί ο καιρός τα πράγματα δεν ξέρεις πως τα φέρνει.
∆εν είναι ο έρωτας ανθός, μαζί του για να παίξεις,
μόνο είναι βάτος κι αγκαθιές κι αλλοίμονο σου αν μπλέξεις.
Η υπομονή στον άνθρωπο, αν έχει νου και χάρη,
πουλιέται κι αγοράζεται με το μαργαριτάρι.
Μην βασιστείς στο φίλο σου και πεις το μυστικό σου,
γιατί σε φίλο θα το πει και θα βγει σε κακό σου.
Ψηλά τη χτίζεις τη φωλιά και θα σου γείρει ο κλώνος
και θα σου φύγει το πουλί και θα σου μείνει ο πόνος.
Όταν περνάς το βίο σου, με το να ακούς τους άλλους,
τα αυτιά σου εγαλώνουνε και κάνουνε και κάλους.
Ο γάτος κι ο καλόγερος πολυαγαπούν το ψάρι
κι η παντρεμένη το φιλί κι λεύτερη το χάδι.
Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του,
μήδε την γνώμη άλλαξε μήδε την κεφαλή του.
Ο Γρηγόρης εγρηγόρα κι ο Μελέτης εμελέτα ,
και επήρεν ο Γρηγόρης του Μελέτη τη γυναίκα.
Άμα βρέξει ο Απρίλης δυό νερά κι ο Μάης άλλο ένα,
χαρά σε κείνον το ζευγά πούχει πολλά σπαρμένα
Άμα κοπάσουν οι καιροί και πάνε οι μπόρες πίσω
θα ‘ρθω μπαξέ μου με τσ’ ανθούς να σε κορφολογήσω
Δεν ομορφαίνει ο ουρανός άμα δε βγει η Σελήνη
κι εγώ δε γένω α δε ρθει στο λογισμό μου εκείνη
Πολλοί καιροί με δέρνουνε, ομίχλη με σκεπάζει
κι ένα μαχαίρι δίκοπο μες στην καρδιά με σφάζει
Μόν’ όποιος έχει σίδερο μες στης καρδιάς τα βάθη
μπορεί να τ’ αποδυναστεί του χωρισμού τα πάθη
Ώστε να σει την τρίχα μου τσ’ αγάπης σου ο αέρας
θα ‘ν’ έχω τον ερωντικό καημό μιας θυγατέρας
1. Δεν είναι ζήτημα απλώς προσωπικό, αλλά μας αφορά όλους (και όχι: απλά). Απλώς = μόνο. Συμπεριφέρεται απλά (=με απλό, ανεπιτήδευτο τρόπο).
2. Η υπόθεση δεν τον αφορά άμεσα (αλλά έμμεσα) (τροπικό επίρρημα). Να παρουσιαστεί αμέσως (και όχι: άμεσα) (χρονικό επίρρημα).
3. Πιθανώς ή πιθανόν, προηγουμένους, συγχρόνως, κυρίως, ολογράφως, ενδεχομένως, αυτοδικαίως, επομένως (και όχι σε-α).
4. 15 Σεπτεμβρίου ή 15 του Σεπτέμβρη (και όχι: 15 Σεπτέμβρη).
5. Το ουσ. λάθος δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως επιθετικός προσδιορισμός: λανθασμένη άποψη (και όχι: λάθος άποψη).
6. Κακώς χρησιμοποιούνται αδόκιμες λέξεις όπως: νεολαίος, πισωγύρισμα, αντιπαλότητα κλπ.
7. Αποφεύγουμε κατάχρηση δημιουργίας ουσ. σε -ποίηση: ελαχιστοποίηση, ανωτατοποίηση κλπ.
8. Πρόσκληση σε συγκέντρωση (και όχι: κάλεσμα σε μάζωξη).
9. Τα προπαροξύτονα ουδ. ουσ. σε -ο κατεβάζουν τον τόνο στην παραλήγουσα στη γεν. εν. και πλ. (πανεπιστημίου, -ίων, πολέμου, θριάμβου) εκτός από τις λαϊκές λέξεις (σίδερου, αλλά: σιδήρου).
10. Καθιερωμένες λέξεις και φράσεις στην καθαρεύουσα δε μεταγλωττίζονται: Μικρά Ασία, Ερυθρά θάλασσα, Μέλας Δρυμός, η Αριστερά, Λευκός Οίκος, βαρύ ύδωρ, εκδοτικός οίκος, χειμερία νάρκη, Μικρά Άρκτος, η μάστιγα (του αιώνα), η πτέρυγα (της Βουλής), κλάδος (της επιστήμης), σινική μελάνη, δαμόκλειος σπάθη κλπ.
11. Διατηρούμε αναλλοίωτες τις τουλάχιστον 2000 αρχαϊστικές φράσεις και λέξεις που χρησιμοποιούμε στο γραπτό (χωρίς να θέτουμε εισαγωγικά) και προφορικό λόγο, όπως: εν πάση περιπτώσει, συν τοις άλλοις, και ούτω καθ΄ εξής, εκ του σύνεγγυς, εν κρύπτω και παραβύστω, χάρμα ιδέσθαι, εν τω μεταξύ, παραδείγματος χάριν, εξ άλλου, εκ των ων ουκ άνευ, αυτός καθ΄ εαυτόν, εκ προοιμίου, τοις μετρητοίς, αφ΄ ενός μεν – αφ΄ ετέρου δε, υπ΄ όψιν, φερ΄ ειπείν, εν γένει, αυθωρεί και παραχρήμα, ειρήσθω εν πάροδο), τύποις, είθισται, τιμής ένεκεν, εφ΄ όρου ζο)ής, εν κατακλείδι, εν μέρει, επί πληρωμή, λίαν καλώς, εν ριπή οφθαλμού, κοινή συναινέσει, αβρόχοις ποσίν, εν γνώσει, εξ αιτίας κλπ. Ορισμένες φράσεις γράφονται στη δημοτική σε μία λέξη: εξαιτίας, εξάλλου, αφενός, υπόψιν κλπ.
12. Η συνάδελφος (και όχι: συναδέλφισσα).
13. Δέσμη μέτρων (και όχι: πακέτο), εκδοχή πολιτικών εξελίξεων (και όχι: σενάριο).
14. Αποφεύγουμε ξένες λέξεις και εκφράσεις, όταν υπάρχουν αντίστοιχες ελληνικές: ρισκάρω (διακινδύνευα)), μοντάρω (συναρμολογώ), καριέρα (σταδιοδρομία), σαμποτάζ (δολιοφθορά), ίματζ (εικόνα, εντύπωση), πρεστίζ (κύρος), γκλάμουρ (σαγήνη, αίγλη), σνόμπαρα (περιφρονώ, υποτιμώ), μίτινγκ (συνάντηση), κουλ (ψύχραιμος), πρες ρουμ (αίθουσα τύπου), πρες κόνφερανς (συνέντευξη τύπου), σπόνσορας (χρηματοδότης, χορηγός), τιμ (ομάδα), πρότζεκτ (έργο, μελέτη), ντιζάιν (σχέδιο), τάιμινγκ (συγχρονισμός) κλπ.
15. Της γραμματέως, της γιατρού, της γυμνασιάρχου.
16. Αποφεύγουμε ερμηνεύματα αγγλικών λέξεων ελληνικής προελεύσεως που οι αντίστοιχες τους ελληνικές έχουν άλλη σημασία (π.χ. φανταστικός: ο της φαντασίας, τρομερός: ο προξενών τρόμο, και όχι καταπληκτικός, υπέροχος, που σημαίνουν οι αγγλικές fantastic, terrific). Επίσης, δε μεταφράζονται αγγλισμοί: δώσε μου το πιάτο (και όχι: πέρασε μου το πιάτο), απευθείας μετάδοση (και όχι: ζωντανή μετάδοση), κάνω λάθος (και όχι: είμαι λάθος), θα σου ξανατηλεφωνήσω (και όχι: θα σε πάρω) πίσω).
17. Πριν από την έναρξη (και όχι: πριν την έναρξη).
18. Τριάμισι κιλά, τρεισήμισι μέρες.
19. Πτώσεις επιθ. σε -ής/ης: ο/η διεθνής, του/της διεθνούς, τον/τη διεθνή, το διεθνές, τα διεθνή, ο/η συνήθης, του/της συνήθους, τον/την συνήθη, το σύνηθες, τα συνήθη, των συνήθων. Προσοχή (μόνο για αρσ.): Του ευγενούς αγώνα, αλλά: του ευγενή (=αριστοκράτη) (επίθ. το α΄, ουσ. το (Γ). Επιστήμη συγγενούς (επίθ.) κλάδου. Είναι φίλος ενός στενού μου συγγενή (ουσ.).
20. Ο τόνος των προπαροξύτονων επιθ. σε -ος κατεβαίνει στην παραλήγουσα της γεν. εν. και γεν. και αιτ. πλ., όταν αυτά χρησιμοποιούνται ως ουσιαστικά: συμπεριφορά βάρβαρων ανθρώπων, αλλά: οι επιδρομές των βαρβάρων.
21. Ευχαριστούμε όλους όσοι μας συμπαραστάθηκαν (και όχι: όσους, διότι είναι υποκ. στο ρ. που ακολουθεί), ή: ευχαριστούμε όσους …
22. Οι αναδιπλασιασμοί των παθ. μτχ. άλλοτε διατηρούνται και άλλοτε όχι: συγκαλυμμένος, αποκομμένος, διαλυμένος, παραταγμένος, συμφωνημένος, μυημένος κλπ. (και όχι πια: συγκεκαλυμμένος, αποκεκομμένος, διαλελυμένος, παρατεταγμένος, συμπεφωνημένος, μεμυημένος), αλλά μόνο: παρατεταμένος, πεπειραμένος, διακεκριμένος, επιτετραμμένος(=αναπληρωτής πρεσβευτή), καταβεβλημένος, βεβιασμένος, αποδεδειγμένος, δεδηλωμένος, τα πεπραγμένα, η πεπατημένη, αναμεμιγμένος, μεμονωμένος κλπ. Προσοχή: θεωρώ δεδομένη την εκλογή του. Ενήργησα βάσει των δεδομένων που είχα στη διάθεση μου. Αλλά: Είμαι δοσμένος στον αγώνα. Μίλησε με τετριμμένες φράσεις. Αλλά: Φοράει τριμμένα ρούχα κλπ.
23. Ασχολούμαστε, ασχολούμασταν (και όχι: ασχολιόμαστε κλπ. διότι το ρ. είναι ασχολούμαι και όχι ασχολιέμαι).
24. θορυβώδης, ογκώδης, θυελλώδης, ενστικτώδης κλπ. (και όχι: σε -ωδικός).
25. Το σαν χρησιμοποιείται για παρομοίωση και ως σύνδεσμος χρονικός ή αιτιολογικός: Ψηλός σαν κυπαρίσσι. Σαν έρθεις με το καλό. Εσύ σαν συγγενής έπρεπε να επέμβεις. Το ως συνοδεύει κατηγορούμενα: Υπηρετεί ως καθηγητής. Το κατηγορούμενο μπαίνει στην ίδια πτώση με τη λέξη στην οποία αναφέρεται: Η εκλογή του ως καθηγητή (και όχι: ως καθηγητής).
26. Το πάνω και το κάτω στη δημοτική είναι μόνο τοπικά επιρρ. και κακώς μεταγλωττίζονται τα επί και υπό της καθαρεύουσας σε περιπτώσεις όπως οι εξής: Μίλησε πάνω στο θέμα που μας απασχολεί (σωστό: για το θέμα ή επί του θέματος), θα προσπαθήσουμε κάτω) απ΄ αυτές τις συνθήκες (σωστό: με αυτές ή υπ΄ αυτές).
27. Το ρ. προοιωνίζομαι είναι αποθετικό, δηλ. δε διαθέτει ενεργητική φωνή.
28. Ανενημέρωτος (και όχι: ανημέρωτος), κοινολογώ (και όχι: κοινωνιολόγο)), δε θα προετίθεσθε (και όχι: προετίθεσθο), τίθενται (και όχι: τίθονται.), κοινότοπος, κοινοτοπία (και όχι: κοινότυπος, κοινοτυπία), μεγεθύνω, μεγέθυνση (και όχι: μεγενθύνω, μεγένθυση), εμβάθυνση (και όχι: εμβάνθυνση), απαθανατίζω (και όχι: αποθανατίζω), αντεπεξέρχομαι (και όχι: ανταπεξέρχομαι), μελαψός (και όχι: μελαμψός), Οκτώβριος (και όχι: Οκτώμβριος), χειρουργός (και όχι: χειρούργος), παρεισφρέω (και όχι: παρεισφρύω), παρεμπιπτόντως (και όχι: παρεπιπτόντως), έχω απαυδήσει (και όχι: έχω απηυδήσει), λιποβαρής (και όχι: ελλιποβαρής), υποθάλπω, περιθάλπω (και όχι: υποθάλπτω, περιθάλπτω), ακατονόμαστος (και όχι: ακατανόμαστος), αθυρόστομος (και όχι: ανθηρόστομος).
29. Τα ρήματα των προτάσεων που ακολουθούν συντάσσονται με αιτ. και όχι με γεν. Δεν επιδέχεται αναβολή. Δε χρειάζεται περαιτέρω συστάσεις. Διέφυγε την προσοχή μου. Στερούμαι τα απαραίτητα. Απεκδύομαι τις ευθύνες μου.
30. Τα άρθρα τον, την και τα μόρια δεν, μην διατηρούν το ν όταν ακολουθεί λέξη που αρχίζει από φωνήεν, από στιγμιαίο σύμφωνο (κ, π, τ, μπ, ντ, γκ, τσ, τζ) και από τα διπλά ξ, ψ. Το ίδιο συμβαίνει και με την προσ. αντων. την, ενώ η αντων. τον διατηρεί το ν πάντοτε: τον άνθρωπο, την πόλη, το δρόμο, δε φοβάμαι, μην περάσεις, τη βλέπω, τον βλέπω.
31. Οι τύποι της ερωτηματικής αντων. ποιος είναι μονοσύλλαβοι και δεν τονίζονται: ποιες, ποιοι, ποιους κλπ.
32. Οι μτχ. σε -ντας γράφονται με ω όταν αυτό τονίζεται και με ο όταν δεν τονίζεται: κάνοντας, τραβώντας.
33. Γι’ αυτό (και όχι: γιαυτό).
34. Η έγκλιση τόνου στο μονοτονικό διατηρείται: ο άνθρωπός τους.
35. Που (αναφ. αντων.), πού (ερωτημ. επίρρ.), πως (ειδ. σύνδ.), πώς (ερωτημ. επίρρ.): ρώτησα αυτόν που ήταν υπεύθυνος πού μπορούσα να σε βρω. Πώς μπορούσα να πω πως δε σε ξέρω;
36. Μία, μια (=μιά), δύο, δυο (=δυό).
37. Κλητική: κυρία Πρόεδρε (και όχι: κυρία Πρόεδρος).
38. Η αναπληρώτρια διευθύντρια / υπουργός (και όχι: η αναπληρωτής διευθυντής / υπουργός).
39. Δίνω, αλλά: παραδίδω, αναδίδω, αποδίδω κλπ. / δείχνω, αλλά: αναδεικνύω, επιδεικνύω, αποδείκνυα) κλπ. / ρίχνω, αλλά: απορρίπτω, καταρρίπτω, επιρρίπτω κλπ. / λύνω, αλλά: επιλύω, διαλύω κλπ. / στέλνω, αλλά: αποστέλλω, διαστέλλω κλπ. / κλείνω, αλλά: αποκλείω, περικλείω κλπ. / κόβω, αλλά: αποκόπτω, διακόπτω κλπ.
40. Γίνονται όλοι δεκτοί ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου (και όχι: ανεξαρτήτου ηλικίας …).
41. Απολαύει της εμπιστοσύνης (και όχι: απολαμβάνει).
42. Των (πρώην) τριτόκλιτων θηλυκών ουσιαστικών να προτιμάται η γενική σε -έως αντί σε -ης μετά από λόγιες προθέσεις ή λόγιες ή μη λόγιες τυποποιημένες φράσεις: προ της αποφάσεως, υπέρ της λύσεως, περί της σχέσεως, σχέδιο πόλεως, πρώτης τάξεως, οδηγίες χρήσεως, ημερομηνία λήξεως, ομάδα κρούσεως, κρίση συνειδήσεως, χαίρω εκτιμήσεως, πάσης φύσεως, πορεία πλεύσεως, έτος ιδρύσεως κλπ.
43. Δε χρειάζονται εισαγωγικά όταν χρησιμοποιούμε μεταφορική σημασία λέξεων: η ρίζα του προβλήματος, τραβάω την προσοχή (και όχι: η «ρίζα» …, «τραβάω» …) κλπ. Χρησιμοποιούμε εισαγωγικά, εκτός από τις γνωστές περιπτώσεις των αυτολεξεί επαναλαμβανόμενων, των γνωμικών και των τίτλων έργων, ονομάτων πλοίων, ιδρυμάτων κλπ., όταν μια λέξη ή φράση τη λέμε ειρωνικά, εννοώντας την ακριβώς αντίθετη σημασία, η οποία στο γραπτό λόγο δεν μπορεί αλλιώς να αποδοθεί, ενώ, αντίθετα, στον προφορικό η φωνή παίρνει την ανάλογη χροιά: μου επιφύλαξε «θερμή» υποδοχή (δηλ. ψυχρή).
44. Υπέρ το δέον (και όχι: υπέρ του δέοντος).
45. Τα ρ. διαρρέω και λειτουργώ είναι αμετάβατα: διέρρευσε από πολιτικούς κύκλους η πληροφορία ότι… ή: πολιτικοί κύκλοι φρόντισαν να διαρρεύσει η πληροφορία ότι … (και όχι: πολιτικοί κύκλοι διέρρευσαν την πληροφορία ότι …). θα θέσω το μηχάνημα σε λειτουργία (και όχι: θα το λειτουργήσω).
46. Εξελέγην, εξεπλάγην, προήχθης, συνέβη, επλήγη, συνελήφθησαν, διεξήχθησαν κλπ., κατά τους παθ. αορ. β΄ της αρχαίας (και όχι: εκλέχτηκα, εκπλάγηκα, προάχθηκες, συνέβηκε, πλήχτηκε, συλλήφθηκαν, διεξάχθηκαν κλπ).
47. Αυτός καθ΄ εαυτόν, αυτού καθ΄ εαυτόν, αυτόν καθ΄ εαυτόν, αυτοί καθ΄ εαυτούς, αυτών καθ΄ εαυτούς κλπ. (και όχι: αυτού καθ΄ εαυτού, αυτής καθ΄ εαυτής, αυτοί καθ΄ εαυτοί κλπ.).
48. Όσο αφορά το θέμα αυτό (και όχι: όσο αφορά στο θέμα αυτό, διότι αποτελεί μεταγλώττιση της λόγιας σύνταξης: όσον αφορά εις το θέμα αυτό).
49. Όταν, δύο συνήθως, συνεχόμενα επίθετα αποτελούν επιθετικούς προσδιορισμούς ουσιαστικού που ακολουθεί, αλλά το τελευταίο αποδίδει μια ουσιώδη έννοια σ΄ αυτό, δε χωρίζονται μεταξύ τους με κόμμα: ελαφρό δίτροχο μόνιππο, είδος ιταλικού αφρώδους κρασιού, ολόσωμο γυναικείο μαγιό.
50. Τα επίθετα σε -ειος / -ιος που προέρχονται από κύρια ονόματα πραγματικών προσώπων γράφονται με ει (αριστοτέλειος), ενώ αυτά που προέρχονται από τοπωνύμια με ι (μετσόβιο). Όσα προέρχονται από κύρια ονόματα μυθικών προσώπων, μπορούν να γράφονται και με τους δύο τρόπους (απολλώνιος, απολλώνειος).
51. Σε πολλά ρήματα η χρονική αύξηση διατηρείται: ήλεγξα, διηύθυνα, διενήργησα, απέκτησα κλπ. (και όχι: έλεγξα, διεύθυνα κλπ).
52. Ειδωλολατρία, πρωτοπορία κλπ. (και όχι σε -εία), διότι προέρχονται από ουσιαστικά (ειδωλολάτρης κλπ.) και όχι από ρήματα.
53. Προσοχή στις προστακτικές αορίστων: παρήγγειλα ένα ποτό / παράγγειλε μου ένα ποτό, αυτός αντέγραψε τις σημειώσεις / αντίγραψε μου τις σημειώσεις, αυτός απέρριψε την πρόταση του / εσύ απόρριψε την πρόταση του.
54. Οι μέθοδοι αυτές (και όχι: οι μέθοδοι αυτοί).
55. Η φράση «εξ απαλών ονύχων» σημαίνει παιδιόθεν, από την παιδική ηλικία (και όχι: αδρομερώς, ακροθιγώς).
56. Οποιοσδήποτε, οτιδήποτε (και όχι: ο οποιοσδήποτε, το οτιδήποτε).
57. Τέως βασιλιάς: ο μέχρι προ τίνος βασιλιάς. Πρώην βασιλιάς: ο πριν από πολύ καιρό βασιλιάς.
58. Χιλιετία: περίοδος χιλίων ετών. Χιλιετηρίδα: η επέτειος χιλίων ετών.
59. Ο κύριος Κοντολέων, του κ. Κοντολέοντος, η κυρία Κοντολέοντος, της κ. Κοντολέοντος κλπ. (και όχι του κ. Κοντολέων, η κ. Κοντολέων).
60. Συμμετέχω, πρτ. συμμετείχα, μέλλ. εξακολ. θα συμμετέχω όλο το χρόνο στις εκδηλώσεις, μέλλ. στιγμ. Θα συμμετάσχιυ στην εκδήλωση, αόρ. συμμετέσχον, πρκ.-υπρσ. έχω-είχα συμμετάσχει.
61. Δεν αποφάσισα ακόμη, γιατί δεν έχω τα απαιτούμενα στοιχεία (και όχι: Δεν αποφάσισα ακόμη. Και αυτό γιατί…).
62. Ανήκα, ανήκες, ανήκε κλπ. (και όχι: άνηκα, άνηκες, άνηκε κλπ.)
63. Παρατατικός συνηρημένων ρημάτων σε -ούμαι: Σχολική γραμματική δημοτικής: στερούμουν (!), στερούσουν (!), στερούνταν, στερούμασταν, στερούσασταν (!), στερούνταν. Γραμματική καθαρεύουσας: εστερούμην, εστερείσο, εστερείτο, εστερούμεθα, εστερείσθε, εστερούντο. Προτεινόμενη κλίση: (ε)στερούμην, (ε)στερείσο, (ε)στερείτο, στερούμασταν, (ε)στερείσθε, στερούνταν.
64. Ποιούμαι την νήσσαν (κοινώς: κάνω την πάπια) (και όχι: ποιώ την νήσσαν).
65. Το επιχείρημα που προβλήθηκε είναι υπέρ αυτού (και όχι: υπέρ του).
66. Επιταχύνω / προωθώ / επισπεύδω το θέμα / πρόγραμμα κλπ. (και όχι: τρέχω το θέμα / πρόγραμμα).
67. Ορισμένα αφηρημένα ουσιαστικά, όπως: πολιτική, λογική, πρακτική, συμπεριφορά,υποδομή κλπ.δε χρησιμοποιούνται στον πλ.: η πολιτική που θα ακολουθηθεί σε πολλούς τομείς (και όχι:οι πολιτικές που …) κλπ.
68. Δρώμενα= α. τελετουργίες β. όσα παριστάνονται σε θεατρική σκηνή. Τεκταινόμενα= μηχανορραφίες Είναι λανθασμένο το ερμήνευμα: διαδραματιζόμενα (π.χ. τα δρώμενα / τεκταινόμενα της πολιτικής ζωής).
69. Αποτείνομαι, μέλλ. θα αποταθώ (και όχι: αποτανθώ).
70. Χρόνοι συνθέτων του άγω: ενστ. εξάγω, πρτ. εξήγα, μέλλ. εξακολ. κάθε χρόνο θα εξάγω, μέλλ. στιγμ. η χώρα φέτος θα εξαγάγει εσπεριδοειδή, αόρ. εξήγαγα, πρκ.-υπρσ. έχω-είχα εξαγάγει.
71. Χρόνοι των ρημάτων σε -λλω: ενστ. επιβάλλω, πρτ. επέβαλλα, μέλλ. εξακολ. θα καταβάλλω κάθε μήνα το ενοίκιο, μέλλ. στιγμ. θα σου καταβάλω το αντίτιμο (άπαξ), αόρ. επέβαλα, πρκ.-υπρσ. έχω-είχα επιβάλει.
72. Ρήματα που στον αόρ. λήγουν σε -ησα, -ίσα, -υσα, -οισα στο β΄ πλ. πρστ. ενεργ. αόρ. διατηρούν την ορθογραφία της παραλήγουσας: κρατήστε, καθαρίστε, λύστε, αθροίστε.
73. Ορθογραφία λέξεων: βιοτικός, βίωμα, βιωματικός, βιώσιμος / άμεσος, έμμεσος / εκμεταλλεύομαι, εκμετάλλευση / ωφελώ, (αφέλεια, ωφέλημα, ωφέλιμος, ωφελιμιστής, οφείλω, οφειλή, όφελος, οφειλέτης / επιρροή, επηρεάζω, επήρεια / διάλειμμα, διάλυμα (χημικό), δίλημμα / έλλειψη, έλλειμμα, ελλιπής / εννέα, εννιακόσια, ένατος, ενενήντα / βορράς, βοριάς / υπερηφάνεια, περηφάνια / ποικίλλω, ποικίλος, ποικιλία / γέννηση, γένεση, γενέθλια / αλλιώς, αλλιώτικος, αλλοιώνω, αλλοίωση / αμείβω, αμοιβή / αλείφω, αλοιφή / αναστήλωση, υποστύλωση / δυσφήμηση, διαφήμιση / μέσω, λόγω: το έστειλα μέσω του κοινού μας φίλου, δεν πήγα λόγω της βροχής / ποιο, πιο: δεν ξέρω ποιο είναι πιο καλό / κατάληξη ρ. σε -τε (β΄ πλ. ενεργ. φ.) και -ται (γ΄ εν. παθ. φ.): να μη θεωρείτε αναγκαστικά σωστό ό,τι θεωρείται γενικά αποδεκτό / έδωσα, θα δώσω, δόθηκα, θα δοθώ / σάτιρα, σατιρίζθ3, σατιρικό ποίημα, Σάτυρος (μυθ. ακόλουθος του Διονύσου), σάτυρος (ασελγής), σατυρικός (ο του Σατύρου), σατυρικό δράμα (το αρχαίο λογοτεχνικό είδος) / Κέκροψ, Χέοψ / συνείδηση, συνειδητοποίηση / μήνυμα, μήνυση / κηρύσσω, κήρυγμα / μονώροφος, διώροφος, πολυώροφος / παραλήφθηκε σήμερα το εμπόρευμα (< παραλαμβάνω), παραλείφθηκε μια γραμμή απ΄ το κείμενο (< παραλείπω) / έλεγχος, άγχος, μελαγχολία / ότι, ό,τι: είπε ότι θα πάει, πάρε ό,τι θέλεις / τυραννία, απόρροια, ειλικρίνεια, κοιτάζω, συνεννοούμαι, δεισιδαιμονία, συνδύαζα:), ανακαίνιση, ελάττωμα, πλατειασμός, συνδαιτυμόνας, μεγαλεπήβολος, βεβαρημένος, επανειλημμένος, συνωμοσία, ορκωμοσία, φτώχεια, ώσμωση, διαπίδυση, Ευριπίδης, Θουκυδίδης, Ιάσονας, απόρριμμα, συνημμένος, εισιτήριο, ανταλλάσσω, διακεκριμένος συγκεκριμένος, εγκεκριμένος, καταχώριση, δικλίδα, δουλειά, δωσίλογος, εγχείρηση, διατεθειμένος, εκτεθειμένος, έλκηθρο.
74. Νέα ορθογραφία λέξεων: αβγό, αλίμονο, ανιψιός, αντικρίζω, Αράχοβα, αφήνω, βαθιά, βεζίρης, βρεμένος, βρικόλακας, βρόμα, γαβγίζω, γαρίφαλο, γλιτώνω, γόμα, δυόμισι κλπ., ζήλια, καβγάς, καημένος, καινούριος, καμιά, κόκαλο, κολόνα, κοπέλα, κρεβάτι, Λάρισα, λιμέρι, λιώνω, μακελιό, μακριά, Μανόλης, μαντίλι, μόλος, Μοριάς, μπίρα, Ναβαρίνο, νηστίσιμος, νιώθω, ξίδι, ξιπάζω, παλικάρι, πρίγκιπας, σάκος, σβήνω, σινάφι, σιντριβάνι, σιρίτι, Σλάβος, στάβλος, συγνώμη, συμπάθιο, τάλιρο, τρελός, Τρίκαλα, φιντάνι, φλιτζάνι, φτήνια, χλομός, χνότο, χρεοκοπία. Τα ξένα προσηγορικά και κύρια ονόματα γράφονται με τον απλούστερο τρόπο: τρένο, Σέξπιρ.
75. Να διαβάσετε μέχρι τη σελίδα 69 (και όχι: μέχρι και τη σελίδα 69).
76. Λανθασμένη γενική ή λανθασμένος τονισμός ονομασιών οδών της Αθήνας: λεωφόρος Κηφισιάς (και όχι: Κηφισίας), οδός Μάρνη (και όχι: Μάρνης), οδός Τράλλεων (και όχι: Τραλλέων), οδός Βατάτζη (και όχι: Βατατζή), οδός Κοροίβου (και όχι: Κοροϊβου), οδός Χερσώνος (και όχι: Χέρσωνος), οδός Χάρητος (ο Χάρης, -ητος) (και όχι: Χάριτος), οδός Αλκυονίδων (και όχι: Αλκυονίδων), οδός Ατθίδων (και όχι: Ατθίδων), οδός Σημαχιδών (Σημαχίδαι: αρχαίος αττικός δήμος) (και όχι: Συμμαχιδών).
77. Του Σικάγου, της Νικαράγουας, του Μιλάνου, του Μεξικού, της Καλιφόρνιας, της Ριβιέρας κλπ. (και όχι: του Σικάγο, της Νικαράγουα κλπ.).
78. Η λέξη αυτή απαντά συχνά στον Όμηρο (και όχι: απαντάται).
79. Ορθογραφία μερικών ομόηχων λέξεων: το τείχος, ο τοίχος / έχω κλίση στη μουσική (κλίνω), πήρα κλήση από το δικαστήριο (καλώ) / σύγκλιση απόψεων, σύγκληση συνεδρίου, σύγκλειση δοντιών / ετερόκλιτο ουσιαστικό, ετερόκλητο πλήθος / κλείνω την πόρτα, κλίνω το ρήμα / η εξάρτηση από τα ναρκωτικά (εξαρτώ), η εξάρτυση του στρατιώτη (<εξαρτύω), η εξάρτιση του πλοίου (<εξαρτίζω) / η σορός του θα εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα, ο σωρός από ξύλα / τι μέλλει γενέσθαι; , δε με μέλει τι θα γίνει / ο στίχος του ποιήματος, να παραταχθείτε σε τρεις στοίχους / φύλλο του δέντρου, το αρσενικό φύλο / ψηλή γυναίκα, ψιλή κυριότητα | κλωστή | φωνή κλπ. / εφορ(ε)ία Οικονομική Αρχαιοτήτων, ευφορία της γης | πνευματική | ψυχική / κόλλημα χαρτιών, νομικό κώλυμα / πολιτικό κόμμα, έπεσε σε κώμα / απευθύνω έκκληση, έκλυση ηθών / σύγχυση νοημάτων (συγχέω), ψυχική σύγχιση (<συγχίζω) / ιωνική φιλοσοφία (Ιωνία), Ιονική Τράπεζα (Ιόνιο) / λιμός (=πείνα), λοιμός (=λοιμώδες νόσημα, πανώλης).
80. Βρέχει επί δικαίους και αδίκους (και όχι: επί δικαίων και αδίκων).
81. Ανέκαθεν (και όχι: από ανέκαθεν), μακρόθεν (και όχι: εκ του μακρόθεν).
82. Επί τούτω (και όχι: επί τούτου).
83. Οι στύλοι του Ολυμπίου Διός (και όχι: οι στήλες).
84. Ορθογραφία ή / και σημασία μερικών παρωνύμων: τεχνικός, τεχνητός / άλλοτε, άλλωστε / πηλήκιο, πηλίκο / παίρνω δώρο, περνώ το δρόμο / βρόχος (=θηλιά), βρόγχος (των πνευμόνων) / εγκύπτει στη μελέτη της φιλοσοφίας, ενσκήπτει κακοκαιρία / κυκλαδικό ειδώλιο, εδώλιο του κατηγορουμένου / τον κατατρέχουν οι εχθροί του, τον κατατρύχουν οι αρρώστιες / κληροδοτώ το σπίτι στο γιο μου, κληρονομώ το σπίτι από τον πατέρα μου / η αυγή υποφώσκει, ο κίνδυνος του πολέμου υποβόσκει / κυκλοφοριακή συμφόρηση σ΄ όλην την πόλη, το κυκλοφορικό σύστημα του ανθρώπινου σώματος / το μείγμα συνίσταται από τα εξής υλικά, συνιστάται η ανάπαυση του ασθενούς / ψυχική οδύνη, (οδίνες (=πόνοι της γέννας) / οι εμπειρίες από τις αποτυχίες μας μάς παρέχουν πολύτιμη πείρα / οι κάτοικοι της υπαίθρου, βγήκα στο ύπαιθρο για να ξεμουδιάσω / απαιτείται η νοσηλεία του σε κλινική, η ασφαλιστική του εταιρία θα καταβάλει τα νοσήλια.
85. Επαναλαμβάνω (και όχι: ξαναεπαναλαμβάνω).
86. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε κατ΄ αρχήν (=στα βασικά σημεία). Κατ΄ αρχάς (=αρχικά) νόμιζα πως ήταν σωστό, αλλά μετά άλλαξα γνώμη.
87. Αψίκορος = αυτός που χορταίνει εύκολα (και όχι: οξύθυμος).
88. Πρέπει να συνεισφέρουν όλοι στον έρανο και δη και οι πλούσιοι (και όχι: και δη οι πλούσιοι).
89. Στο βιβλίο του πραγματεύεται το θέμα των κοινωνικών θεσμών (και όχι: διαπραγματεύεται). Αλλά: Ο Υπουργός Εξωτερικών διαπραγματεύεται τους όρους της ειρήνης.
90. Ο επικεφαλής, του επικεφαλής, τον επικεφαλής, οι επικεφαλής κλπ.
91. Καλύτερος ή πιο καλός (και όχι: πιο καλύτερος).
92. Καμία αλλαγή δεν επέφερε ο νέος κανονισμός, ή: ουδεμία αλλαγή επέφερε ο νέος κανονισμός (και όχι: καμία αλλαγή επέφερε ο … , ή: ουδεμία αλλαγή δεν επέφερε ο …).
93. Ο ευθύς, του ευθύ ή ευθέος (και όχι σε: -ως) κλπ.
94. Τα σύνθετα με προθέσεις ρήματα στον πρτ. και στον αόρ. άλλοτε έχουν εσωτερική συλλαβική αύξηση και άλλοτε όχι: εξέφρασα (και όχι: έκφρασα), εξέφρασαν (και όχι: έκφρασαν) ή: εκφράσανε, συνέθεσα (και όχι: σύνθεσα), συνέθεσαν (και όχι: σύνθεσαν) ή: συνθέσανε, εισέπραξα (και όχι: είσπραξα), εισέπραξαν (και όχι: είσπραξαν) ή: εισπράξανε κλπ., αλλά μόνο: διαχώρισα, μεταβίβαζα, εκφώνησα, εκλιπάρησα κλπ.
95. Ενήργησα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου (και όχι: στα πλαίσια).
96. Στη συνέλευση ζήτησα το λόγο για να διατυπώσω / εκφράσω / εκθέσω την άποψη μου (και όχι: για να τοποθετηθώ).
97. Τα τελευταία γεγονότα φοβάμαι πως θα ανοίξουν τον ασκό του Αιόλου (και όχι: τους ασκούς).
98. Τα ονόματα ελληνικών πόλεων και νομών πρέπει να χρησιμοποιούνται στο λόγιο τύπο τους σε ονομασίες ιδρυμάτων, οργανισμών, κτιρίων κλπ. και σε καθιερωμένες ονομασίες αγροτικών προϊόντων: 1° Πειραματικό Λύκειο Αθηνών, Δήμος Πειραιώς, Πανεπιστήμιο Πατρών, Σταθμός Λαρίσης, νομός Πέλλης, Δημοτική Βιβλιοθήκη Ιωαννίνων, Μητρόπολη Πρεβέζης, Σχολή Εμπορικού Ναυτικού Κεφαλληνίας, πιπεριές Φλωρίνης, ελιές Αμφίσσης, φιστίκια Αιγίνης κλπ.
99. Λάθη στη στρατιωτική ορολογία: η περίπολος (και όχι ουδ.), ο γεμιστήρας, ο τελαμώνας, ο αορτήρας, ο ζωστήρας (και όχι θηλ.), οι λοχίες (και όχι: οι λοχίοι), στρατιώτης προσκεκολλημένος σε άλλη μονάδα (και όχι: προσκωλυόμενος).
100. Ο προβλήτας του λιμανιού (και όχι: η προβλήτα).
Το κάπνισμα συνεχίζει να αποτελεί μια από τις πιο διαδεδομένες συνήθειες στους ‘Ελληνες μαθητές, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε ημερίδα του υπουργείου Παιδείας. Οι λόγοι που τους οδηγούν στο κάπνισμα. Δείτε τα στοιχεία .
Σχεδόν οι μισοί μαθητές, ηλικίας 14 έως 18 ετών, έχουν καπνίσει τουλάχιστον μια φορά, ένας στους πέντε είναι καθημερινός καπνιστής, ενώ ένας στους δέκα είναι βαρύς καπνιστής, δηλαδή καπνίζει περισσότερα από δέκα τσιγάρα την ημέρα.
“Είναι πολύ σημαντικό να δώσουμε το βάρος στην πρόληψη, σε εκείνες τις ηλικίες όπου η προσωπικότητα ακόμη διαμορφώνεται. Η εκπαιδευτική διαδικασία είναι επομένως πολύ σημαντική στην πρόληψη. Για το υπουργείο Παιδείας το θέμα της πρόληψης αποτελεί κεντρικό μήνυμα, ένα σύνθημα, μια πρόκληση για όλους μας”, τόνισε κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών της ημερίδας η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας, Φώφη Γεννηματά, η οποία αναφέρθηκε στη συντονισμένη προσπάθεια που γίνεται για την αντιμετώπιση του καπνίσματος.
“Είναι ίσως η πρώτη φορά που ενώνουμε τόσο οργανωμένα τις δυνάμεις μας, είναι η πρώτη φορά που μπορούμε να συνεργαζόμαστε συστηματικά και με οργανωμένο σχέδιο”, τόνισε η κ. Γεννηματά αναφερόμενη στο μνημόνιο συνεργασίας που υπογράφηκε πρόσφατα ανάμεσα στα υπουργεία Παιδείας και Υγείας, τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και την Αντικαπνιστική Εταιρεία. Η αναπληρώτρια υπουργός, έκανε λόγο για “εθνική μάχη” απέναντι στο κάπνισμα, η οποία για να είναι νικηφόρα είναι αναγκαία η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και η ενίσχυση του μαθήματος της Αγωγής της Υγείας.
Μόνο τον περασμένο χρόνο, πραγματοποιήθηκαν 2.100 προγράμματα σχολικής υγείας σε σχολικές μονάδες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, στα οποία συμμετείχαν 38.000 μαθητές και 2.160 εκπαιδευτικοί.
Όπως ανέφερε η ομότιμη καθηγήτρια του πανεπιστημίου Αθηνών Αννα Κοκκέβη, παρουσιάζοντας στοιχεία έρευνας σε δείγμα 10.000 μαθητών που πραγματοποιήθηκε το 2007, ήδη έχουν καταγραφεί ορισμένα θετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του καπνίσματος, καθώς στον γενικό πληθυσμό έχει μειωθεί το ποσοστό των καπνιστών, με παράλληλη αύξηση του αριθμού των καπνιστών που καταφεύγουν σε ιατρεία διακοπής καπνίσματος.
Μείωση παρουσιάζει και ο αριθμός των μαθητών που καπνίζουν σήμερα, σε σχέση με τους μαθητές της δεκαετίας του 1980 και τα μέσα της δεκαετίας του 1990 όταν κάπνιζε το 35% των εφήβων.
Ωστόσο, το 22% των εφήβων που καπνίζει συστηματικά σήμερα δεν θεωρείται καθόλου μικρό, ενώ εξίσου ανησυχητικό είναι και το 8% των εφήβων που καπνίζουν συστηματικά στην τρυφερή ηλικία των 13 ετών.
Από στατιστική μελέτη που παρουσίασε η κ. Κοκκέβη, προκύπτει, επίσης, ότι οι πιθανότητες να αρχίσει ένας έφηβος το κάπνισμα αυξάνονται κατά έντεκα φορές εάν καπνίζει το φιλικό του περιβάλλον, εάν καπνίζουν τα μεγαλύτερα αδέλφια του (2 φορές), εάν καταναλώνει παράνομες ουσίες (5,9 φορές), εάν καταναλώνει καφέ (4 φορές), αλκοόλ (2,4 φορές).
Στην ημερίδα παραβρέθηκε ομάδα μαθητών του 15ου Λυκείου Πειραιά, με σύνθημα “Δεν θέλω να γίνουν τα όνειρά μου καπνός”, που κατέθεσαν τις προσωπικές τους εμπειρίες από τη σχέση τους με το κάπνισμα.
“Αρχισα να καπνίζω από άγχος και έλλειψη παρέας”, εξομολογήθηκε η 16χρονη Κική ενώ ο συνομήλικός της Κώστας δεσμεύθηκε ότι δεν πρόκειται να καπνίσει ποτέ γιατί έχει χάσει συγγενικό του πρόσωπο από αυτή τη βλαβερή συνήθεια.
πηγή : News 247
