Η Ζωή μας σήμερα
Για αυτούς που επιμένουν να βλέπουν το ποτήρι άδειο..Η απάντηση απο αυτούς που επιμένουν να το βλέπουν γεμάτο .Δε χρειάζονται πολλά λόγια .H ιδρυτική διακήρυξη του Κοινωνικού Ωδείου ,το περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο :
«Είμαστε εθελοντές, καθηγητές μουσικής και όχι μόνο. Μια ομάδα πολιτών που μοιράζεται την αγάπη για τη μουσική και την αλληλεγγύη για τον συνάνθρωπο.
Αποφασίσαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για έναν κοινό στόχο. Να μεταδώσουμε αφιλοκερδώς την τέχνη μας σε όσους δεν έχουν τα χρήματα να την σπουδάσουν. Να αποδείξουμε ότι δε μας λυγίζει η κρίση, ότι η ανθρώπινη αξία δεν μετριέται σε κανένα νόμισμα. Να επαναφέρουμε στο επίκεντρο την επιθυμία για μάθηση και την προσφορά.
Το Κοινωνικό Ωδείο, λοιπόν, είναι οι άνθρωποι του και θα λειτουργήσει με άξονα την συνεργασία και την συλλογική ευθύνη. Οι αποφάσεις μας είναι το αποτέλεσμα γενικών συνελεύσεων στις οποίες δεν συμμετέχουν μόνο οι καθηγητές αλλά και οι μαθητές ή οι γονείς τους ως ισάξιοι φορείς του μηνύματος του Κοινωνικού Ωδείου, αρωγοί στην προσπάθεια του.»
Το Κοινωνικό Ωδείο θα δέχεται αιτήσεις υποψηφίων μαθητών από τις 10-09-2012 μέχρι και τις 28-09-2012 ενώ τα μαθήματα θα ξεκινήσουν στις 15 Οκτωβρίου. Τα βήματα που πρέπει να κάνετε για να στείλετε την αίτησή σας αλλά και όλες τις πληροφορίες σχετικά με την εξαιρετική αυτή πρωτοβουλία μπορείτε να τα βρείτε στο επίσημο blog του Ωδείου :http://koinwnikowdeio.blogspot.gr/
Απάντηση στη Κρίση : Τέχνη !
Τα Ελγίνεια Μάρμαρα
Τα Γλυπτά του Παρθενώνα, γνωστά και ως Ελγίνεια Μάρμαρα, είναι μεγάλη συλλογή από μαρμάρινα γλυπτά που μεταφέρθηκαν στην Βρετανίατο 1806 από τον Τόμας Μπρους, Ζ’ Κόμης του Έλγιν, πρέσβη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1799 μέχρι το 1803. Εκμεταλλευόμενος την Οθωμανική ηγεμονία στην ελληνική επικράτεια, κατάφερε και απέκτησε φιρμάνι από τον Οθωμανό Σουλτάνο για την αποκαθήλωσή τους από τονΠαρθενώνα με σκοπό την μέτρηση και την αποτύπωσή τους σε σχέδια, και στη συνέχεια προχώρησε στην αφαίρεση και φυγάδευσή τους. Τα γλυπτά αυτά αποθηκεύτηκαν στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου το 1816.Το οθωμανικό φιρμάνι, που κατέχει το Βρετανικό Μουσείο “δεν φέρει την υπογραφή και τη σφραγίδα του Σουλτάνου ή τη συνήθη επίκληση στο Θεό, και χωρίς αυτά, ο Elgin και συνεπώς το Βρετανικό Μουσείο δεν έχουν καμία νομική απόδειξη της κυριότητας των Γλυπτών του Παρθενώνα “, σύμφωνα με έκθεση ειδικών[εκκρεμεί παραπομπή] (Ενημερωτικό Δελτίο, Nov.2008)[ασαφές]. Το 1936 τοποθετήθηκαν στην έκθεση Duveen που δημιουργήθηκε για αυτό το σκοπό. Από το 1983, με πρωτοβουλία της τότε Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, η Ελλάδα έχει καταβάλλει προσπάθειες να φέρει τα Ελγίνεια πίσω στην Αθήνα.
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε το Βρετανικό Μουσείο τον Απρίλιο του 2007, αναφέρεται ότι δεν προτίθεται να παραχωρήσει την κυριότητα των Γλυπτών του Παρθενώνα σε ελληνικό μουσείο[1]. Νεότερη ανακοίνωση του Βρετανικού Μουσείου (2009) ανέφερε πως, με την ευκαιρία των εγκαινίων του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, θα ήταν διατεθειμένο να δανείσει τα Ελγίνεια, αρκεί η Ελληνική Κυβέρνηση να αναγνωρίσει το δικαίωμα ιδιοκτησίας τους στο Μουσείο. Η Ελληνική Κυβέρνηση απέρριψε την πρόταση.
Τα Ελγίνεια Μάρμαρα (του Κωνσταντίνου Καβάφη)
Σπουδαίον περιοδικόν της Aγγλίας, O 19ος Aιών, εδημοσίευσε την 1ην Mαρτίου άρθρον επιγραφόμενον «O Aστεϊσμός περί των Eλγινείων μαρμάρων».
Oι φιλόμουσοι και φιλάρχαιοι αναγνώσται θα ενθυμώνται το κίνημα όπερ εγένετο τελευταίως εν Aγγλία ίνα αποδοθώσιν εις την Eλλάδα αι αρχαιότητες ας προ 80 ετών ο λόρδος Έλγιν, πρέσβυς της Aγγλίας παρά τη Y. Πύλη, ήρπασεν ―ίνα τας προφυλάξη δήθεν― εκ της Aκροπόλεως.
O λόγιος κ. Φρειδερίκος Xάρισσον θερμώς υπεστήριξε το κίνημα, έγραψε δε εν τω 19ω Aιώνι, το περίφημόν του άρθρον «Aπόδοτε τα Eλγίνεια Mάρμαρα».
Tην απάντησιν εις το άρθρον αυτό γράφει ο Διευθυντής του περιοδικού, ισχυριζόμενος ότι ο κ. Xάρισσον πραγματευθείς περί της επιστροφής των Eλγινείων μαρμάρων ηστεΐζετο απλώς, και κατέγινε περί το δοκιμάσαι την διορατικότητα του πνεύματος των συμπολιτών του ― εάν τάχα θα ήναι αρκετά έξυπνοι να εννοήσουν την ειρωνείαν του. Άλλως ηθέλησεν επίσης να περιπαίξη την συνήθειαν διαφόρων συγχρόνων ρητόρων οίτινες επινοούσι θέματα της ευφραδείας των, ζητούσι να αποδείξωσι παραδοξολογίας και χιμαίρας.
Oύτω κρίνει ο κ. Tζαίημς Nώουλς, διευθυντής του περιοδικού O 19ος Aιών. Mοι φαίνεται όμως ότι ο παραδοξολογών είναι μάλλον αυτός ή ο κ. Xάρισσον.
Tο άρθρον του ουδέ λογικόν είναι, ουδέ γενναίον. Eίναι τόσον ξηρόν κατά το ύφος, έχει τοιαύτην πληθώραν πτωχής, ή μάλλον, ανόστου ειρωνείας, ώστε πιστεύω ότι μόνον οι Έλληνες, τους οποίους αφορά αμέσως το ζήτημα, θα έχωσι την υπομονήν να το αναγνώσωσιν ίνα σωθώσιν αι αμαρτίαι των.
Eν τη εξάψει του ο κ. Nώουλς τι δεν λέγει! Eκθειάζει του Έλγιν την αρπαγήν. Mυκτηρίζει τον Bύρωνα. Σχετίζει την ευτελή υπεξαίρεσιν των μαρμάρων, προς τα ένδοξα τρόπαια του Nέλσωνος. Φρονεί ότι εάν επιστραφώσιν αι αρχαιότητες αύται, πρέπει ν’ αποδοθώσιν επίσης η Γιβραλτάρη, η Mελίτη, η Kύπρος, η Iνδική ― λησμονών ότι η κατοχή των χωρών εκείνων λογίζεται αναγκαία εις το Aγγλικόν εμπόριον ως και εις την ασφάλειαν ή ύπαρξιν του Aγγλικού κράτους, ενώ τα Eλγίνεια μάρμαρα εις ουδέν χρησιμεύουσιν άλλο ή εις τον ωραϊσμόν και πλουτισμόν του και άνευ αυτών ωραιοτάτου και πλουσιωτάτου Bρεττανικού Mουσείου. Ψέγει του κ. Xάρισσον την ορθοτάτην παρατήρησιν, ότι το κλίμα του Λονδίνου φθείρει τας γλυφάς των μαρμάρων και εκφράζει τον φόβον μη εάν μετακομισθώσιν εις Aθήνας καταστραφώσιν εν ενδεχομένη αναφλέξει του Aνατολικού ζητήματος ― λησμονών ότι ο φρόνιμος άνθρωπος οφείλει να διορθώνη το ενεστός κακόν πριν φροντίση περί του μέλλοντος.
Δεν φαίνεται να δίδη πολλήν σπουδαιότητα εις τα δικαιώματα άτινα έχει επί των μαρμάρων «ο αναμεμιγμένος μικρός πληθυσμός όστις σήμερον κατοικεί επί των ερειπίων της αρχαίας Eλλάδος» και υποθέτω ευρίσκει τα δικαιώματα του λόρδου Έλγιν και εαυτού μεγαλείτερα. Παρατηρεί ότι, αν ηκολουθείτο η συμβουλή του κ. Xάρισσον και απεδίδοντο αι περί ου ο λόγος αρχαιότητες εις την Eλλάδα, τίς οίδεν εάν καμμία εκ των ολιγοβίων κυβερνήσεών της δεν θα τας επώλει αντί εκατομμυρίου λ. στ. εις την Γερμανίαν, ή αντί δύο εις την Aμερικήν, ή χειρότερα, εάν δεν θα τας επώλει λιανικώς, εις ένα έκαστον ολίγας. Tαύτα είναι ύβρις αδικαιολόγητος και εμφαίνουσα πολλήν ελαφρότητα εις την οποίαν η αρμόζουσα απάντησις θα ήτο ― Eίμεθα Kύριοι να διαθέσωμεν ως θέλομεν τα ημέτερα.
Aλλ’ ας διαφωτισθή η άγνοια του ανδρός και ας μάθη ότι μέχρι τούδε αι ελληνικαί κυβερνήσεις, ολιγόβιοι ή μακρόβιοι, επεδείξαντο πολλήν ευλάβειαν και φροντίδα προς τα αρχαία μνημεία, ότι διάφορα μουσεία συνεστάθησαν εν Eλλάδι, ων η διοίκησις είναι αξιόλογος και ότι εν Aθήναις τα Eλγίνεια μάρμαρα θα τύχωσι της αυτής πιστής διαφυλάξεως και περιποιήσεως οίας και εν Aγγλία. Eίναι δε νόστιμος ο κ. Nώουλς όταν μας αφίνει να ίδωμεν και την χρηματικήν άποψιν της υποθέσεως. Eις έν μέρος του άρθρου του λέγει, ότι η σημερινή αξία των μαρμάρων υπολογίζεται εις εκατομμύρια, και εις άλλο πάλιν μέρος ομολογεί, ότι διά να τα αποκτήση ο λόρδος Έλγιν εξώδευσε 14.000 λ. Tι καλή δουλειά!
Δεν αναγράφω περισσοτέρας εκ των παρατηρήσεων του κ. Nώουλς. Eίναι της αυτής ποιότητος και αι επίλοιποι. Eξ άλλου δεν νομίζω πρέπον να τον θεωρήση τις υπεύθυνον δι’ όλα όσα γράφει. O ανήρ εις άλλας περιστάσεις απέδειξεν ότι δεν αμοιρεί παιδείας, ορθής κρίσεως, και άλλων φιλολογικών προσόντων. Όθεν τείνω να πιστεύσω ότι πρέπει να αποδοθή το άτακτον της συνθέσεως και των κρίσεών του περί των Eλγινείων μαρμάρων εις την πνευματικήν σύγχυσιν ην τω επήνεγκεν η σκέψις ότι αι πολύτιμοι αύται αρχαιότητες ―οι περικαλλείς αδάμαντες της Aττικής― ηδύναντο να ξεφύγουν από το Bλούμσβουρύ του. Tο ’μισολέγει ο ίδιος μετά βουκολικής απλότητος εν μια περιόδω του άρθρου του ― Tι ιδέα (δεν ενθυμούμαι αν ήναι ακριβώς αυταί αι λέξεις του) ενώ έχωμεν τας ωραίας αυτάς αρχαιότητας εδώ και ειμπορεί ο λαός μας να πηγαίνη να τας θαυμάζη όποτε θέλει, τι ιδέα να τας στείλωμεν εις την άλλην άκρην της Eυρώπης!
(Κ.Π. Καβάφης, Τα πεζά (1882;-1931), Φιλολογική επιμέλεια Mιχάλης Πιερής, Ίκαρος Εκδοτική Εταιρία, 2003)
πηγή :http://www.pemptousia.gr
Ο λόγος της Μελίνας Μερκούρη στο Oxford Union :
Πρέπει να καταλάβετε τι σημαίνουν για μας τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Είναι η υπερηφάνεια μας, είναι οι θυσίες μας. Είναι το ευγενέστερο σύμβολο τελειότητας. Είναι φόρος τιμής στη δημοκρατική φιλοσοφία. Είναι οι φιλοδοξίες μας και το ίδιο τ΄όνομα μας. Είναι η ουσία της ελληνικότητας.
Κύριε Πρόεδρε, Αξιότιμα Μέλη, Κυρίες και Κύριοι . Καταρχήν επιτρέψτε μου να ευχαριστήσω την OXFORD UNION που έφερε το θέμα αυτό για συζήτηση και ευχαριστώ που με προσκαλέσατε. Νομίζω ότι θα ήταν καλό αυτό το βράδυ ν΄ακουστεί μια ελληνική φωνή. Μια φωνή έστω με τη φτωχή μου προφορά. Την ακούω και μορφάζω. Θυμάμαι εκείνο που είπε κάποτε ο Brendan Behan για κάποιο εκφωνητή “Μιλάει σαν να΄χει τα Ελγίνεια Μάρμαρα στο στόμα του.”
Θα ήθελα να ευχαριστήσω επίσης το μεγάλο αριθμό Βρετανών πολιτών που συνηγόρησαν υπέρ των θέσεων της κυβέρνησης με τα αξιότιμα μέλη και των δύο σωμάτων του κοινοβουλίου που εκδήλωσαν ενδιαφέρον και συμπάθεια για το αίτημα της επιστροφής των μαρμάρων. Και βεβαίως εκφράζω τη βαθεία ευγνωμοσύνη μου στη Βρετανική Επιτροπή για την Eπιστροφή των Mαρμάρων του Παρθενώνα, για τις προσπάθειες της να αποκαλύψει την αλήθεια στο Βρετανικό λαό.
Υπάρχουν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα . Δεν υπάρχουν Ελγίνεια Μάρμαρα. ΄Οπως
Υπάρχει ο Δαβίδ του Michael Angelo
Yπάρχει η Αφροδίτη του Da Vinci
Υπάρχει ο Ερμής του Πραξιτέλη
Υπάρχουν οι Ψαράδες στη θάλασσα του Turner
Υπάρχει η Capella Sixtina
Δεν υπάρχουν Ελγίνεια Μάρμαρα.
Ξέρετε , λένε ότι εμείς οι ΄Ελληνες είμαστε ένας θερμόαιμος λαός. Να σας πω κάτι, είναι αλήθεια. Και είναι γνωστό πως δεν αποτελώ εξαίρεση. Γνωρίζοντας τι σημαίνουν τα γλυπτά αυτά για τον ελληνικό λαό δεν είναι εύκολο να μιλήσω ψύχραιμα για το πως πάρθηκαν τα Μάρμαρα από την Ελλάδα, αλλά θα προσπαθήσω. Το υπόσχομαι.
Ενας από τους διακεκριμένους καθηγητές σας με συμβούλεψε να εξιστορήσω το πως πάρθηκαν τα μάρμαρα από την Αθήνα και έφθασαν στις Βρετανικές ακτές . Ισχυρίστηκα ότι αυτό είναι αρκετά γνωστό, αλλά μου είπε ακόμη και αν υπάρχει και ένα άτομο σ΄αυτό το ακροατήριο στο οποίο τα γεγονότα αυτά είναι ασαφή, το ιστορικό πρέπει να ειπωθεί. Ετσι θ΄αρχίσω όσο μπορώ σύντομα.
Βρισκόμαστε στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Ναπολέων σκέφτεται να αποπειραθεί να εισβάλει στην Αγγλία. Αποφασίζει να μην το πράξει. Αντί αυτού εισβάλει στην Αιγυπτο αποσπώντας την από την τουρκική κυριαρχία, γεγονός που δυσαρεστεί πολύ τους Τούρκους. Διακόπτουν τις διπλωματικές σχέσεις με τη Γαλλία και κυρήσσουν πόλεμο. Η Βρετανία βρίσκει ότι αυτή είναι μια πρώτης τάξεως στιγμή να διορίσει πρεσβευτή στην Τουρκία.
Τα καθήκοντα αναλαμβάνει ο Λόρδος Elgin. Μόλις έχει παντρευτεί την όμορφη Mary Nisbett και τελειώνει το ωραίο εξοχικό του. Ο αρχιτέκτονας του του μιλάει για τα θαύματα της ελληνικής αρχιτεκτονικής και γλυπτικής και του λέει πως θα ήταν μια θαυμάσια ιδέα να κάνει αντίγραφα από τα πραγματικά έργα στην Αθήνα. “Θαυμάσιο πράγματι” λέει ο Elgin. Αρχίζει να συγκροτεί μια ομάδα ανθρώπων που θα μπορούσαν να κάνουν αρχιτεκτονικά σχέδια με επικεφαλής έναν ικανό ζωγράφο που δεν ήταν άλλος από τον ιταλό Giovanni Lusieri.
Δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό να μη σας πω ένα ανέκδοτο. Ο Elgin είχε προηγουμένως πλησιάσει τον Turner. Ναι τον Turner. Ο νεαρός ζωγράφος ενδιαφέρθηκε και ο Elgin θέτει τους παρακάτω όρους. Το κάθε σχέδιο και σκίτσο που θα έκανε ο Turner θα περιερχόταν στην κυριαρχία του και στον ελεύθερο χρόνο θα έκανε μαθήματα σχεδίου στη Λαίδη Elgin. ” Okay ” λέει ο Turner, “αλλά τότε θα ήθελα 400 λίρες το χρόνο”. “Οχι” λέει ο Elgin, “Είναι πολλά, πάρα πολλά”. ΄Ετσι έγιναν τα πράγματα χωρίς τον Turner. Τέλος του ανέκδοτου.
Εφημέριος της ομάδας του Elgin ήταν ο Αιδεσιμώτατος Philip Hunt. Δεν θα μιλήσω με πολύ σεβασμό γι΄αυτόν. Αν είχα να εξαιρέσω του Λόρδο Elgin ο αρχιαπατεώνας στην υπόθεση όπως τη βλέπω ήταν ο Αιδεσιμώτατος Hunt, αλλά γι΄αυτόν θα μιλήσω αργότερα. Οι Elgins γίνονται δεκτοί στην Κων/πολη με μεγαλοπρέπεια. Ανταλλάσονται πλούσια δώρα. Οι άνεμοι του πολέμου είναι ευνοϊκοί για τους Βρετανούς και ο Σουλτάνος είναι ικανοποιημένος. Ας στραφούμε τώρα στην Ελλάδα. Την Ελλάδα εκείνη που για 400 τόσα χρόνια βρίσκεται κάτω από τον Οθωμανικό ζυγό.
Η ομάδα των καλλιτεχνών του Elgin φθάνει στην Αθήνα. Οι Τούρκοι έχουν ορίσει δύο κυβερνήσεις, μια πολιτική και μια στρατιωτική. Πολλά έχουν ειπωθεί και συνεχίζονται να λέγονται για το πόσο λίγο ενδιαφέρον εκδήλωναν οι Τούρκοι για τους θησαυρούς της Ακρόπολης. Εν τούτοις, χρειάστηκαν 6 μήνες για να επιτραπεί η είσοδος στην ομάδα του Elgin. Αλλά τα κατάφεραν με 5 λίρες , στο χέρι του στρατιωτικού κυβερνήτη, για κάθε επίσκεψη. Αυτό εγκαινίασε μια διαδικασία δωροδοκίας και διαφθοράς των αξιωματικών που δεν θα σταματούσε μέχρι να συσκευαστούν και να φορτωθούν τα μάρμαρα για την Αγγλία.
Ομως όταν στήθηκαν οι σκαλωσιές και τα αντίγραφα ήταν έτοιμα να γίνουν, ξαφνικά έφθασαν φήμες για προετοιμασία στρατιωτικής δράσης των Γάλλων. Ο Τούρκος κυβερνήτης διέταξε την ομάδα του Elgin να κατέβει απο την Ακρόπολη. Με 5 λίρες την επίσκεψη ή όχι, η πρόσβαση στην Ακρόπολη ήταν απαγορευμένη. Μόνο ένας τρόπος υπήρχε για να τους επιτραπεί η είσοδος ξανά. Να χρησιμοποίησει ο Elgin την επιρροή του πάνω στο Σουλτάνο στην Κων/πολη, ν΄αποσπάσει ένα έγγραφο το λεγόμενο φιρμάνι που θα διέταζε τις αρχές των Αθηνών να επιτρέψουν τη συνέχιση των εργασιών.
Ο Αιδεσιμώτατος Hunt πηγαίνει στην Κων/πολη να συναντήσει τον Λόρδο Elgin. Ζητά στο έγγραφο να αναφέρεται ότι οι καλλιτέχνες — παρακαλώ προσέξτε το αυτό — είναι αποκλειστικά στην υπηρεσία του Βρετανού Πρεσβευτή . Ο Elgin επισκέπτεται το Σουλτάνο και αποσπά το φιρμάνι. Το κείμενο του εγγράφου είναι μάλλον ύπουλα συντεταγμένο. Επιτρέψτε μου να σας διαβάσω τις εντολές που δόθηκαν από το Σουλτάνο και που αφορούν τη συζήτηση μας. Παραθέτω.
” Οι καλλιτέχνες να μη συναντήσουν αντίδραση στο να περπατήσουν, να επιθεωρήσουν, να μελετήσουν τις μορφές και τα κτίρια που επιθυμούν να σχεδιάσουν ή να αντιγράψουν , ή στο να τοποθετήσουν σκαλωσιές γύρω από τον αρχαίο ναό, ή στο να αντιγράψουν σε ασβεστόλιθο ή σε γύψο τα αναφερόμενα κοσμήματα και μορφές ή στο να σκάψουν, αν το βρίσκουν αναγκαίο, σε αναζήτηση επιγραφών ανάμεσα στα απορρίματα. Ούτε να παρεμποδιστούν απο το να πάρουν οποιαδήποτε κομμάτια από πέτρες με επιγραφές ή με μορφές “.
(Η μετάφραση του Hunt που παρουσιάστηκε αργότερα στην Εξεταστική Επιτροπή λέει — Qualche pezzi di pietra –μερικά κομμάτια από πέτρα).
Οι εντολές αυτές δόθηκαν στους Κυβερνήτες και το σημείο αυτό τονίζεται στο φιρμάνι, “χάριν των λαμπρών σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες” και παραθέτω ξανά:
“Ιδιαίτερα αφού δεν βλάπτουν τα αναφερόμενα κτίρια επιθεωρώντας τα, μελετώντας τα και σχεδιάζοντάς τα “.
Πριν καλά καλά φθάσει το φιρμάνι στην Αθήνα, γίνεται μιά φοβερή επίθεση πάνω σ΄ένα οικοδόμημα που μέχρι σήμερα θεωρείται από πολλούς, η ευγενέστερη και ωραιότερη από τις ανθρώπινες δημιουργίες.
Οταν έγινε η έφοδος στην πύλη των Καρυατίδων ο πυρετός ανέβηκε τόσο που ο Αιδεσιμώτατος Hunt έριξε την ιδέα να μετακινηθεί όλο το κτίριο αν από τη Βρετανική πολεμική μηχανή μπορούσε να αποσταλεί ένας άνθρωπος γι΄ αυτό. Ο Elgin ανατρίχιασε με την ιδέα και ζήτησε να σταλεί ένα καράβι. Το αίτημα δεν θεωρήθηκε εξωφρενικό, αλλά εκείνη τη στιγμή, δεν υπήρχε διαθέσιμο καράβι. (Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν υπήρχε).
Για να αφηγηθώ όλη την τερατωδία χρειάζεται αρκετός χρόνος και αρκετή ψυχραιμία. Οι λέξεις “λεηλασία”, “ερήμωση”, “αχαλίνωτη καταστροφή”, “αξιοθρήνητη συντρηβή και συμφορά” δεν είναι δικές μου για να χαρακτηριστεί το γεγονός. Είπώθηκαν από τους σύγχρονους του Elgin. Ο Horace Smith αναφέρεται στον Elgin σαν τον “ληστή των μαρμάρων “. Ο Lord Byron τον αποκάλεσε πλιατσικολόγο. Ο Thomas Hardy χαρακτήρισε αργότερα τα μάρμαρα σαν “αιχμάλωτους σ΄εξορία “.
Η κυβέρνησή μου έχει ζητήσει την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα. Μας το αρνήθηκαν. Ας σημειωθεί ότι δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ το αίτημα αυτό. Επιτρέψτε μου να απαντήσω τα μόνιμα επιχειρήματα ενάντια στην επιστροφή και να ασχοληθώ με αυτά ένα προς ένα.
Τα μάρμαρα πάρθηκαν με νόμιμη διαδικασία. Ρωτώ αν η δωροδοκία και εξαχρείωση των αξιωματικών δεν αντιτίθενται στη “νόμιμη διαδικασία “. Οταν ορίστηκε η Εξεταστική Επιτροπή, μελετώντας την πρόταση να αγοραστούν τα μάρμαρα, ο Elgin υπέβαλε ένα αναλυτικό πίνακα των δαπανών για τη απόκτησή τους. Παραθέτω απόσπασμα του: “Τα εμπόδια, οι διακοπές και οι αποθαρρύνσεις που δημιουργήθηκαν από τις ιδιοτροπίες και τις προκαταλήψεις των Τούρκων” υποβάλει κονδύλι 21.902 λιρών για δώρα στις αρχές των Αθηνών. Είναι νόμιμο ποσό. Και βεβαίως θα πρέπει να ρωτήσουμε. Είναι νόμιμο να διαπραγματεύεται με τους Τούρκους για το πιο πολύτιμο από τα ελληνικά υπάρχοντα όταν η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από τουρκικό ζυγό;
Παραμένει ένα δεύτερο επιχείρημα παρά το ότι έχει έκτοτε αμφισβητηθεί από πολλούς Βρετανούς περιηγητές στην Ελλάδα την εποχή αυτή.
“Οι αδαείς και δεισιδαίμονες Ελληνες ήταν αδιάφοροι για την τέχνη και τα μνημεία τους”.
Αυτό βέβαια υπονοεί ότι ήταν τυφλοί , ασυνείδητοι και άκαρδοι. Ποιοί; Οι Ελληνες που πολύ μετά του Περικλή δημιούργησαν τα θαύματα της Βυζαντινής Τέχνης. Οι Ελληνες που, ακόμα και κάτω από την Οθωμανική κατοχή, δημιούργησαν σχολές τέχνης και χειροτεχνίας. Οι ΄Ελληνες που παρά 400 χρόνια τουρκικής κατοχής, διατήρησαν με πείσμα τη γλώσσα και τη θρησκεία τους. Οι ίδιοι ΄Ελληνες που κατά τον αγώνα για την ανεξαρτησία τους έστειλαν στους Τούρκους στρατιώτες βόλια να χρησιμοποιηθούν εναντίον τους. Ναι, εναντίον τους.
Οι Τούρκοι στρατιώτες κλεισμένοι στην Ακρόπολη έμειναν από πολεμοφόδια και άρχισαν να καταστρέφουν τις κολώνες για να αφαιρέσουν το μολύβι να κάνουν με αυτό βόλια. Οι ΄Ελληνες τους έστειλαν πολεμοφόδια με το μήνυμα, “Να τα βόλια, μην αγγίξετε τις κολώνες”.
Μόλις έγινε ανεξάρτητη η Ελλάδα, ένα από τα πρώτα νομοθετικά διατάγματα πού πέρασαν από την ελληνική κυβέρνηση ήταν εκείνο για την προστασία και συντήρηση των εθνικών μνημείων.Είναι αυτό αδιαφορία; Θεωρούμε αυτή την κατηγορία τερατώδη. Θα έχετε σίγουρα ακούσει, αλλά επιτρέψτε μου, να επαναλάβω τι είπε ένας γέρος καρδιοπαθής Ελληνας στον J.C. Hobhouse.”Παίρνετε τους θησαυρούς μας. Σας παρακαλώ να τους φυλάξετε καλά. Μια μέρα θα τους ζητήσουμε πίσω”. Μπορούμε να πιστέψουμε ότι ο άνθρωπος αυτός μιλούσε για λογαριασμό του;
Τώρα τελευταία έχει προταθεί μια καινούργια θεωρία. Ωραίο και αυτό. Ο κύριος Gavin Stamp που θα έχω την τιμή να τον συναντήσω απόψε, έχει την άποψη ότι οι σύγχρονοι Ελληνες δεν είναι απόγονοι του Περικλή. Μας πήραν τα μάρμαρα. Ποιός θα διεκδικήσει τα λείψανα των προγόνων μας;
Ως Υπουργός Πολιτισμού προσκαλώ τοv κύριο Stamp να έρθει στην Αθήνα. Θα του οργανώσω εκπομπή σε ώρα μεγάλης ακροαματικότητας στην τηλεόραση για να μιλήσει στους Ελληνες δημοσιογράφους και τον ελληνικό λαό για την ταυτότητά τους.
Επιχείρημα 3ο. Αν τα μάρμαρα επιστραφούν, αυτό θα αποτελέσει ένα προηγούμενο που μπορεί να οδηγήσει στην εκκένωση των μουσείων.Συγχωρέστε με, αλλά αυτό είναι κοινή κολακεία. Ποιός πρόκειται να ζητήσει και ποιός πρόκειται να επιτρέψει το άδειασμα των μουσείων;
Επιτρέψτε μου να δηλώσω, για άλλη μια φορά, ότι πιστεύουμε πως οπουδήποτε και αν βρίσκονται τα μουσεία, αποτελούν ζωτική κοινωνική και πολιτιστική ανάγκη και πρέπει να προστατεύονται. Εχω επανειλημμένα δηλώσει ότι ζητούμε ένα αναπόσπαστο μέρος κτιρίου που ακρωτηριάστηκε. Σε όλο τον κόσμο το ίδιο το όνομα της πατρίδας μας είναι άμεσα συνδεδεμένο με τον Παρθενώνα.
Ζητούμε απλώς κάτι μοναδικό, κάτι απαράμιλλο, κάτι ιδιαίτερο της ταυτότητάς μας. Αγαπητοί φίλοι, αν υπήρχε ο παραμικρός κίνδυνος για τα μουσεία, τότε γιατί το Διεθνές Συμβούλιο των Μουσείων πρότεινε μια “ανοιχτόμυαλη στάση ” στα μέλη του.
Επιχείρημα 4ο. Αυτή είναι η πρόσφατη σοδειά. Μόλυνση. Μόλυνση πάνω από την Ακρόπολη. Τι σας λέει αυτό; Οταν το Λονδίνο αντιμετώπιζε το σοβαρό πρόβλημα μόλυνσης, υπήρξαν κραυγές πανικού για τα μάρμαρα; Βεβαίως όχι. Για τον απλούστατο λόγο ότι τα μάρμαρα ήταν στεγασμένα στο Βρετανικό Μουσείο. Εμείς δεν προφασιζόμαστε ότι τα γλυπτά θα επανατοποθετηθούν. Νομίζουμε ότι αυτό δεν γίνεται, αλλά η κυβέρνησή μου έχει διατυπώσει ότι την ημέρα που θα επιστραφούν τα μάρμαρα στην Αθήνα θα υπάρχει έτοιμο να τα δεχθεί ένα όμορφο μουσείο με τα πιό προηγμένα συστήματα ασφάλειας και συντήρησης, δίπλα στην Ακρόπολη.
Μπορώ να προσθέσω ότι είμαστε περήφανοι για τις συνεχιζόμενες εργασίες στην Ακρόπολη. Η δουλειά αυτή παρουσιάστηκε σ΄ένα συμβούλιο κορυφαίων αρχαιολόγων απ΄όλο τον κόσμο που προσκλήθηκαν στην Αθήνα ειδικά. Ο έπαινος ήταν ομόφωνος και ενθουσιαστικός. Από τότε έχει παρουσιαστεί στις περισσότερες ευρωπαίκές πόλεις. Με χαρά την υποδέχθηκε και το Βρετανικό Μουσείο. Οι Financial Times αναφέρθηκαν στην ποιότητα της εργασίας αυτής και την παραδειγματική ικανότητα των ελλήνων συντηρητών. Ζήτησα να υπάρχουν αντίγραφα στη διάθεση όσων από σας ενδιαφέρονται.
Το μόνιμο επιχείρημα των Βρετανών είναι ότι μετακινώντας τα μάρμαρα, τα έσωζαν από τη βαρβαρότητα των Τούρκων. Το να αρνηθώ το βανδαλισμό των Τούρκων θα μ΄έβαζε σε δύσκολή θέση, αλλά γεγονός είναι ότι οι Τούρκοι δεν έδωσαν άδεια στον να μετακινηθούν γλυπτά από τα μνημεία και τους τοίχους της Ακρόπολης και ότι με την ευλογία του Αιδεσιμώτατου Hunt μετακινήθηκαν κατά βάρβαρο τρόπο. Παραθέτω ένα από τα γράμματα του Lusieri προς τον Elgin:
” Εχω την ευχαρίστηση να σας ανακοινώσω την απόκτηση της 6ης μετωπής, εκείνης με τον κένταυρο που απαγάγει τη γυναίκα. Με το έργο αυτό είχαμε πολλά προβλήματα από κάθε άποψη, και αναγκάστηκα να γίνω λίγο βάρβαρος”. Σε άλλο γράμμα ελπίζει ότι, “οι βάρβαρισμοί που είμουνα υποχρεωμένος να διαπράξω ελπίζω να ξεχαστούν”.
Ο Edward Dodwell έγραψε:
“Εννοιωσα την απερίγραπτη ταπείνωση να είμαι παρών όταν ο Παρθενώνας απογυμνώνονταν από τα λαμπρότερα γλυπτά του. Είδα ορισμένες μετώπες της ακραίας νότιας πλευράς του ναού να σέρνονται κάτω. Ηταν σφηνωμένες ανάμεσα στις τριγλύφους με μια εσοχή και προκειμένου να τις σηκώνουν, ήταν απαραίτητο να ρίξουν στο έδαφος το θαυμάσιο γείσο με το οποίο καλύπτονταν. Η νοτιοανατολική πλευρά του αετώματος μοιράστηκε την ίδια τύχη”.
Δεν μπορούμε παρά να καταραστούμε το βάρβαρο πνεύμα που τους παρότρυνε να θρυμματίσουν και να ακρωτηριάσουν, να λεηλατήσουν και να ανατρέψουν τα λαμπρά έργα που είχε αναθέσει ο Περικλής και που είχε εκτελέσει η απαράμιλλη μεγαλοφυία του Ικτίνου και του Φειδία.
Ενας άλλος μάρτυρας ο Robert Smirke γράφει:
“Ταράχθηκα ιδιαίτερα όταν είδα την καταστροφή που γινόταν με το γκρέμισμα των αναγλύφων της ζωοφόρου. Κάθε πέτρα καθώς έπεφτε έσειε το έδαφος με το ασήκωτο βάρος της και ο βαθύς υπόκωφος ήχος που έκανε έμοιζε σαν αγωνιώδες βογγητό του πληγωμένου πνεύματος του ναού. Αυτά σχετικά με τον βαρβαρότητα”.
Το 1816 ορίζεται η Εξεταστική Επιτροπή για να μελετήσει την πρόταση του Elgin. Τα μάρμαρα είχαν ήδη εκτεθεί σε διάφορους χώρους και αποθήκες. Ο Elgin αντιμετώπιζε δυσκολίες στο να πουλήσει τα μάρμαρα στην Κυβέρνηση. Η Επιτροπή είχε να αποφασίσει:
Με ποιά διαδικασία αποκτήθηκε η συλλογή. Κάτω από ποίες προύποθέσεις εκχωρήθηκε η δικαιοδοσία. Ποιά ήταν η αξία των μαρμάρων σαν έργα τέχνης. Τι ποσό θάπρεπε να διατεθεί για την πιθανή αγοράτους.
Αν διαβάσετε την έκθεση, θα δείτε ότι το βάρος πέφτει στο πόσο καλά ήταν τα μάρμαρα και τι θάπρεπε να πληρώσουν για την απόκτησή τους. Αλλά προκειμένου να υποδειχθεί η αγορά τους έπρεπε να βρεθεί μια κομπίνα. Οτι δηλαδή οι διαδικασίες της συναλλαγής ήταν σωστές και ότι τα μάρμαρα πάρθηκαν από τον Elgin τον ιδιώτη και όχι κάτω από την επιρροή του ως Βρετανού Πρεσβευτή.
Διαβάζω από την έκθεση της Εξεταστικής Επιτροπής .
“Ο Κόμης Aberdeen σε απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο το κύρος και η επιρροή μιάς δημόσιας θέσης ήταν κατά τη γνώμη του αναγκαία για να πραγματοποιηθεί η μετακίνηση αυτών των μαρμάρων απάντησε ότι δεν νομίζει πως ένας ιδιώτης θα μπορούσε να έχει καταφέρει ότι κατάφερε ο Elgin.” (O Κόμης Aberdeen συλλέκτης ο ίδιος, ήταν στην Ελλάδα την εποχή αυτή και σε θέση να γνωρίζει τα πράγματα.)
Διαβάζω από την έκθεση:
“Ο Doctor Hunt, καλά πληρωφορημένος πάνω σ΄αυτό το θέμα, όταν ερωτήθηκε, έδωσε την παρακάτω απάντηση. ‘Ενας βρετανός πολίτης, μη πρεσβευτής , δεν θα μπορούσε να αποσπάσει ένα τέτοιο φιρμάνι με τόσο εκτεταμένες δικαιοδοσίες από την τουρκική κυβέρνηση.’ ”
Διαβάζω από την έκθεση:
“Οι επιτυχίες του βρετανικού στρατού στην Αίγυπτο και η αναμενόμενη απόδοση της επαρχίας αυτής στην Πύλη, είχε σαν αποτέλεσμα μιά πολύ θετική μεταστροφή προς το έθνος μας στις συνειδήσεις όλου του κόσμου.”
Κι ακόμα ακούστε αυτό το πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής:
“Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Λόρδος Elgin έβλεπε τον εαυτό του σ΄ένα ρόλο τελείως διαφορετικό από εκείνο της επίσημης θέσης του. Αλλά το κατά πόσο η κυβέρνηση από την οποία απέσπασε την άδεια τον έβλεπε ή όχι έτσι, είναι ερώτημα που μπορεί ν΄απαντηθεί μόνο με εικασίες μή έχοντας συγκεκριμένη μαρτυρία”. (Αν αυτό δεν είναι διφορούμενος λόγος τότε τί είναι;)
Απουσία συγκεκριμένης μαρτυρίας; Παραθέτω απόσπασμα εγγράφου του Λόρδου Elgin προς την Επιτροπή:
“Είχα να διαπραγματευθώ με τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του κράτους”.
Μπορούσε πράγματι η Επιτροπή να πιστεύει ότι ένας απλός πολίτης μπορούσε να φτάσει στο να διαπραγματεύεται με τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του τουρκικού κράτους;
Ο Λόρδος Elgin μιλάει στην Επιτροπή για την ευγνωμοσύνη που αισθάνθηκε επειδή του παραχωρήθηκε πλοίο της Αυτού Μεγαλειότητος για τη μεταφορά των κιβωτίων με τα μάρμαρα. Μπορούσε ένας απλός πολίτης να έχει στη δίαθεσή του ένα βασίλειο οπλιταγωγό;
Ερώτηση της Επιτροπής προς τον Αιδεσιμώτατο Hunt:
“Φαντάζεστε ότι το φιρμάνι έδωσε την άδεια να μετακινηθούν μορφές και τμήματα γλυπτών από τους ναούς ή θα πρέπει νάταν θέμα ιδιωτικής διαπραγμάτευσης με τις τοπικές αρχές”;
Ο Hunt απαντά:
” Αυτή ήταν η ερμηνεία που υποχρεώθηκε να δώσει ο κυβερνήτης των Αθηνών.”
Πείσθηκε από ποιόν; Απο έναν ιδιώτη; Απουσία συγκεκριμένης μαρτυρίας; Απο έναν ιδιώτη ή από έναν Πρεσβευτή; Λοιπόν ας δούμε το ίδιο το φιρμάνι. Η άδεια δόθηκε στον Λόρδο Elgin. Παραθέτω: “Χάριν της φιλίας ανάμεσα στην Υψηλη και Αιώνια Οθωμανική Αυλή και εκείνη της Αγγλίας”.
Κύριε Πρόεδρε, Αξιότιμα Μέλη, Κυρίες και Κύριοι. Με όλο το σεβασμό νομίζω ότι η απόφαση της Επιτροπής ότι ο Λόρδος Elgin έδρασε σαν ιδιώτης είναι είτε πολύ αφελής είτε αμφίβολης πίστης.
Ομως αυτό έγινε πριν 170 χρόνια.. Αυτή είναι μια διαφορετική Αγγλία. Διαφορετικές είναι οι αντιλήψεις για τις έννοιες Αυτοκρατορία και κατάκτηση. Επικρατεί διαφορετική ηθική. Θαταν ενδιαφέρον να ξέραμε ποιό θα ήταν το πόρισμα μιάς Εξεταστικής Επιτροπής σήμερα αν λαβαίναμε υπόψη τη μαρτυρία εκείνων που κλήθηκαν να καταθέσουν ενώπιον της και τις κρίσεις εκείνων που δεν κλήθηκαν. Θα έβαζα ένα μικρό στοίχημα, ακόμα και μεγάλο, ότι το πόρισμα θα ήταν διαφορετικό.
Εχω πάρει πολύ χρόνο και ξέρω πως η συζήτηση είναι αυτή που θα αγγίξει τις συνειδήσεις. Ελπίζω η συζήτηση να προκαλέσει μερικές ερωτήσεις. Θέτω μερικές από αυτές.
Τα μάρμαρα πάρθηκαν κακώς; Και αν κακώς πάρθηκαν, είναι σωστό να κρατούνται; Ακόμα, αν είναι σωστό το ότι πάρθηκαν, είναι λάθος να επιστραφούν; Τι βαρύτητα θα πρέπει να δοθεί στο επιχείρημα ότι αν δεν τα είχε πάρει ο Elgin , άλλος ΄Αγγλος ή Γάλλος θα τα είχε πάρει; Πειράζει που το 95% του ελληνικού λαού μπορεί ποτέ να μη δεί τα λαμπρότερα έργα της ελληνικής δημιουργίας; Είναι δυνατόν μια ελεύθερη Ελλάδα να είχε επιτρέψει τη μετακίνηση των μαρμάρων;
Η Αγγλία και η Ελλάδα είναι φίλες χώρες. Αγγλικό αίμα έτρεξε στα ελληνικά χώματα στη διάρκεια του πολέμου κατά του φασισμού. Και οι Ελληνες έδωσαν τη ζωή τους για να προστατεύσουν του ΄Αγγλους πιλότους. Διαβάστε το Churchill, μιλάει για το πόσο σημαντικός ήταν ο ελληνικός ρόλος στην αποφασιστική νίκη στην έρημο κατά του Ρόμελ.
Το περασμένο καλοκαίρι έγινε ένα αφιέρωμα στον Σαίξπηρ στο Αμφιθέατρο που βρίσκεται στους πρόποδες της Ακρόπολης. Το Covent Garden έπεξε το Μάκβεθ του Βέρντι.Το Εθνικό σας θέατρο ήρθε με τον Κοριολανο. ΄Ηταν αξέχαστες βραδυές.΄Οχι μόνο για την υψηλή ποιότητα των παραστάσεων αλλά επίσης για την εκπληκτική επικοινωνία ανάμεσα στους βρετανούς καλλιτέχνες και το ελληνικό κοινό. Ο Ian McKellen ας με συγχωρέσει αν μιλήσω για τα δάκρυα του από συγκίνηση καθώς και για εκείνα των συναδέλφων του καλλιτεχνών καθώς το ελληνικό κοινό επευφημούσε. Τα δάκρυα αυτά είχαν να κάνουν με την επαφή ανάμεσα στους λαούς, με φιλία, με τον Σαίξπηρ που παρουσιάζονταν σ΄αυτό τον ιερό χώρο. Ηταν θαυμάσια, αξέχαστα. Στο όνομα αυτής της φιλίας σας λέμε, έγινε μια αδικία που μπορεί τώρα ν΄αποκατασταθεί.
Πρέπει να καταλάβετε τι σημαίνουν για μας τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Είναι η υπερηφάνεια μας, είναι οι θυσίες μας. Είναι το ευγενέστερο σύμβολο τελειότητας. Είναι φόρος τιμής στη δημοκρατική φιλοσοφία. Είναι οι φιλοδοξίες μας και το ίδιο τ΄όνομα μας. Είναι η ουσία της ελληνικότητας.
Είμαστε έτοιμοι να πούμε ότι θεωρούμε όλη την πράξη του Elgin σαν άσχετη προς το παρόν. Λέμε στην Βρετανική Κυβέρνηση: Κρατήσατε αυτά τα γλυπτά για δύο σχεδόν αιώνες.Τα φροντίσατε όσο καλύτερα μπορούσατε, γεγονός για το οποίο και σας ευχαριστούμε. Ομως τώρα στο όνομα της δικαιοσύνης και της ηθικής παρακαλώ δώστε τα πίσω. Ειλικρινά πιστεύω ότι μια τέτοια χειρονομία εκ μέρους Μεγάλης Βρετανιάς θα τιμούσε πάντα τ΄όνομά της.
Ευχαριστώ.
Μελίνα Μερκούρη
Την Πέμπτη 2 Αυγούστου με την ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ το Αττικό Πάρκο σας προσκαλεί σε μια ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ καλοκαιρινή εμπειρία μετά τις 9μμ.
Το ολόγιομο αυγουστιάτικο φεγγάρι, τα Δελφίνια του Πάρκου και υπέροχες μελωδίες θα σας χαρίσουν μαγικές στιγμές, δίνοντάς σας την ευκαιρία να απολαύσετε ένα μοναδικό θέαμα διάρκειας 1+ ώρας, βγαλμένο από την αγάπη μας για την φύση και την ομορφιά της.
Κάντε προκράτηση θέσης μέσω της ακόλουθης φόρμας στην ιστοσελίδα του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου: http://www.atticapark.com/zoo-events/4NAB/Full-Moon-with-the-Dolphins?lang=gr
Παρέμβαση 140 γλωσσολόγων στον «πόλεμο για τα φωνήεντα»
Αθήνα
Οι ειδικοί επιστήμονες, αναφέρονται στις απόψεις που διατυπώνονται στο άρθρο δασκάλας δημοτικού σχολείου της Ραφήνας, το οποίο αποτέλεσε έναυσμα για αυτήν την ιδιότυπη διαμάχη, χαρακτηρίζοντάς τις αποτέλεσμα παρανόησης βασικών κανόνων της γραμματικής της Νέας Ελληνικής Γλώσσας και το όλο ζήτημα ανησυχητικό διότι, όπως λένε, αποπροσανατολίζει δασκάλους γονείς και μαθητές.
«Ως γλωσσολόγοι, επιστημονικά ειδικότεροι και αρμοδιότεροι για τα ζητήματα γλώσσας και γλωσσικής εκπαίδευσης, και ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι οφείλουμε να πάρουμε θέση και να εξηγήσουμε γιατί οι κατηγορίες τις οποίες εξαπολύει η κ. Χρυσού κατά των συγγραφέων του εγχειριδίου «Γραμματική Ε΄ και Στ΄ Δημοτικού» είναι παντελώς εσφαλμένες και ανυπόστατες.
»Η πρωτοβουλία μας αυτή δεν έχει συντεχνιακό χαρακτήρα αλλά τη θεωρήσαμε επιβεβλημένη, όταν μια επιστημονικά ανυπόστατη καταγγελία μετατρέπεται τόσο άκριτα σε επιστημονικό μανιφέστο και οδηγεί χιλιάδες συμπατριώτες μας σε παράλογα συμπεράσματα» αναφέρουν.
Σελ. 34 κ.ε. §3.1. Φθόγγοι… 
Σελ. 34 κ.ε. §3.1. Φθόγγοι… 
Σελ. 39 κ.ε. §3.2. Γράμματα… 
Σελ. 39 κ.ε. §3.2. Γράμματα… Το αναλυτικό κείμενο, στο οποίο καταγράφεται «η αλήθεια για τα καταγγελλόμενα, σύμφωνα με τις επιστημονικές αρχές της γλωσσολογίας», καταλήγει, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων τα εξής:
«Για τους παραπάνω λόγους, ως ειδικοί επιστήμονες στον τομέα της γλωσσολογίας και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν μια εκπαιδευτικός που δεν παραδέχεται στοιχειώδεις αρχές της γλωσσικής επιστήμης, όπως είναι η διαφορά μεταξύ ήχων και γραμμάτων, βασιζόμενη σε παρανοήσεις και αβάσιμα συμπεράσματα να αμφισβητεί την εγκυρότητα ενός διδακτικού εγχειριδίου, που έχει εγκριθεί από τους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας και αποτελεί έργο ειδικών επιστημόνων και το οποίο, ως δασκάλα, καλείται να διδάξει.
»Θεωρούμε θλιβερό το γεγονός ότι ένα άρθρο με τόσο φτωχά, εσφαλμένα και αντιεπιστημονικά επιχειρήματα αναπαράγεται και να διαδίδεται άκριτα στο διαδίκτυο και στα Μ.Μ.Ε.και αναγορεύεται σε μείζον θέμα συζήτησης. Επιβεβαιώνουμε την πέραν πάσης αμφιβολίας επιστημονικά ορθή παρουσίαση των φωνηέντων της Νέας Ελληνικής στο νέο εγχειρίδιο».
Ο Δήμος Ελληνικού-Αργυρούπολης μέσω της Κοινωνικής Υπηρεσίας σε συνεργασία με το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΟΓΚΟΛΟΓΙΑΣ πληροφορούν τις γυναίκες της πόλης, ότι στο πλαίσιο του προγράμματος -Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ- ξεκίνησε από τον Μάρτιο του 2012 πρόγραμμα πληθυσμιακού ελέγχου με σκοπό την πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση των κακοηθών όγκων μαστού και τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες που κατοικούν στο Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης. Οι εξετάσεις πραγματοποιούνται στην Κινητή μονάδα που βρίσκεται στην Πλατεία Δημαρχείου (Κύπρου 68) απέναντι από την Δημοτική Βιβλιοθήκη.
Το ΤΕΣΤ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ γίνεται σε όλες τις γυναίκες ηλικίας 25-65 ετών και η ΜΑΣΤΟΓΡΑΦIΑ σε γυναίκες 40-65 ετών. Οι εξετάσεις αυτές είναι ΑΚΙΝΔΥΝΕΣ ΑΝΩΔΥΝΕΣ ΕΓΚΥΡΕΣ και προσφέρονται ΔΩΡΕΑΝ.
Έως σήμερα έχουν εξυπηρετηθεί πάνω από 1000 περίπου γυναίκες και ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί αφού το πρόγραμμα θα συνεχιστεί έως τα μέσα Ιουλίου 2012.
Προκειμένου να καθορίσουμε χρονικά το ραντεβού για την εξέτασή σας, σας παρακαλούμε να δηλώσετε τη συμμετοχή σας εγκαίρως στο τηλέφωνο: 210 9904205 από 9:00πμ – 14:00μμ όλες τις εργάσιμες ημέρες από Δευτέρα έως Παρασκευή.
Καταληκτική ημερομηνία εξετάσεων 13 Ιούλιου 2012
από : http://olafree.blogspot.gr
Είναι πάντα εκεί για να προσφέρουν έναν ώμο για να ακουμπήσεις
Και να ακούσουν τα προβλήματα σου
Φίλος είναι αυτός που γνωρίζει τα πάντα για σένα και εξακολουθεί να σε συμπαθεί
Ανεξάρτητα από το μέγεθος
Το πόσα λεφτά έχεις
Το σχήμα
Το χρώμα
Το είδος
Ή την ηλικία
Ο πραγματικός φίλος δεν σε αφήνει να κάνεις βλακείες μόνος σου
Αλλά θα σε σταματήσει από το να κάνεις κάποιο λάθος
Θα σε κρατήσει ζεστό
Θα σου δώσει ώθηση
Θα είναι εκεί όταν δεν είσαι καλά
Θα σε προστατεύει
Θα είναι τα μάτια σου όταν δεν μπορείς να δεις
Και δε θα σε αφήσει ποτέ!
Είναι από τη λίστα των καθηγητών δευτεροβάθμιας.
Το μεγαλείο της σκέψης των αρχαίων Ελλήνων, που αν την ακολουθήσουμε μας βοηθάει να κατανοήσουμε το σήμερα και έτσι να βρούμε πιο εύκολα το δρόμο μας.
Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη! Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε. Οι πρόγονοί μας μιλούν, ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λένε πως να τινάξουμε τον ζυγό. ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!
Όταν ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη, η μεγίστη επιθυμία του είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ, τον κόσμο που του έκλεψαν. Παρά την μεγάλη του λαχτάρα, διατηρεί την ανωνυμία του και μεταμορφωμένος σε ζητιάνο από την ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ, πηγαίνει στο παλάτι ώστε να ελέγξει την κατάσταση και να πάρει τις πληροφορίες που θέλει, υπομένοντας καρτερικά τις προσβολές και την χλεύη των μνηστήρων. ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ.
Γι αυτό τον λόγο και είναι ο αγαπημένος της Θεάς ΑΘΗΝΑΣ, της Θεάς που αντιπροσωπεύει την ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, την ΣΟΦΙΑ, την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. Της Θεάς που μελετά τον εχθρό και τον πολεμά με τα ίδια του τα όπλα.
Όταν όμως έρχεται η ώρα, όταν τους έχει στριμώξει όλους άοπλους σε ένα δωμάτιο, όταν φανερώνεται πάνοπλος, ΤΟΤΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.
Ο ισχυρότερος αντίπαλός του είναι ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ.
Η λέξη μιλά απο μόνη της. Είναι η ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΗ, είναι αυτό που μας κάνουν ΤΩΡΑ, είναι ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τις καταστάσεις και την πραγματικότητα ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ. Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την καθυπόταξη και δουλεία του ανθρώπου.
Ο επόμενος είναι ο ΕΥΡΥ-ΜΑΧΟΣ. Αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο, με εύρος, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟΝ, ο δεινός και αδίστακτος μαχητής.
Ο ΑΜΦΙ-ΝΟΜΟΣ! Αυτός που διαστρεβλώνει τον ΝΟΜΟ και την τάξη των πραγμάτων, ο επικίνδυνος γιατί είναι ΕΤΣΙ και ΑΛΛΙΩΣ!
Ο ΑΓΕ-ΛΑΟΣ! Αυτός που άγει τον λαό, που τον παρασύρει με την βοήθεια του ΑΝΤΙ-ΝΟΟΥ. Που τον μετατρέπει σε ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΑΓΕΛΗ!
Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη! Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε. Οι πρόγονοί μας μιλούν, ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λένε πως να τινάξουμε τον ζυγό. ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!
|
Η δική μας νοητική λειτουργία σμιλεύθηκε στην πορεία της ανάπτυξής μας και προσέλαβε έναν ορισμένο τύπο και όχι κάποιον άλλον .Το μωρό ,αν και διατηρώντας τα χαρακτηριστικά που του δόθηκαν από τη μοναδικότητα της γενετικής του κληρονομιάς και την ιστορία του, μαθαίνει και οικειοποιείται εύκολα τον τύπο της νοητικής λειτουργίας που κυριαρχεί στο περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει. Εάν σε εκείνο το περιβάλλον δεν μιλούν για δυσάρεστα συναισθήματα ή επώδυνα περιστατικά, τότε και το παιδί θα μάθει να μην ομιλεί, αλλά έπειτα βέβαια δεν θα ξέρει πού να τα βάλει αυτά τα συναισθήματα, όταν η ζωή αναπόφευκτα θα του τα φέρει μπροστά. Γι’ αυτόν τον λόγο τελικά το μωρό θα είναι λιγότερο προφυλαγμένο απέναντι στα δύσκολα συμβάντα της ζωής (ενώ συνήθως οι γονείς που συμπεριφέρονται κατ’ αυτόν τον τρόπο νομίζουν πως το προστατεύουν, όπως άλλωστε είχαν κάνει κι οι γονείς τους και ούτω καθεξής).
Υπενθυμίζει σχετικά ο Μ.Ρούττερ:
΄ ΄Μπορούμε να υποθέσουμε πως οι τρόποι με τους οποίους οι γονείς αντιμετωπίζουν το άγχος, που άλλωστε είναι ενδόμυχο στη ζωή, επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά θ’ απαντήσουν στις προκλήσεις και τα προβλήματα που θα τους παρουσιαστούν. Βέβαια δεν πρέπει να ανατρέχουμε σε εξειδικευμένες λύσεις. Το άγχος, για παράδειγμα, που προέχετε από φορολογικά προβλήματα, αφήνει τελείως αδιάφορα, τα παιδιά. Πιθανόν αυτό που αντιλαμβάνονται τα παιδιά είναι κάτι πιο γενικό και ουσιαστικό, πώς δηλαδή απαντούν στις ματαιώσεις με την επιθετικότητα προς τον άλλο ή συζητώντας, για να βρεθούν εναλλακτικοί τρόποι και να ξεπερασθούν οι δυσκολίες’’. (Μ .Ρούττερ , Ικανότητα αντίδρασης στις αντιξοότητες).
Να μην ξεχνάμε ότι κάθε μωρό είναι η πλοκή τριών ιστοριών: της δικής του, εκείνης της μητέρας του κι εκείνης του πατέρα του. Είναι απολύτως αδύνατον να κατανοηθεί αυτό που συμβαίνει στον εσωτερικό κόσμο του μωρού, εάν δεν γνωρίζονται οι άλλες δύο ιστορίες.
Το ίδιο ίσχυε και για τους γονείς, όταν αυτοί ήταν μικροί. Μερικές φορές οδυνηρά μυστικά γεγονότα ή επιθετικοί τρόποι μεταδίδονται από μια γενιά στην άλλη, χωρίς να το συνειδητοποιεί κανένας, διαιωνίζοντας έτσι έναν πόνο που αποτελείται από πολλούς κρίκους. Το να κατορθώσει να σπάσει ένας κρίκος, ακόμη αν κι όχι οριστικά, είναι πάντα ένα βήμα εμπρός.
Κάθε μωρό γεννιέται σε μια διαφορετική οικογένεια. Εκείνη που υποδέχεται έναν πρωτότοκο είναι ολοκληρωτικά διαφορετική από εκείνη που υποδέχεται ένα δευτερογέννητο και ούτω καθεξής και γι αυτό αναπόφευκτα είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ των γονέων και των παιδιών. Συνήθως η μεγαλύτερη αλλαγή φαίνεται πως είναι εκείνη της γέννησης του πρώτου παιδιού : είναι μια αληθινή και αυθεντική επανάσταση στη ζωή ενός ζευγαριού που ακόμη δεν βίωσε όλα όσα επιφέρει ένα παιδί, συμπεριλαμβανομένου του δύσκολου περάσματος από τον ρόλο του παιδιού σ’ εκείνον του γεννήτορα. Κι όχι τυχαία φαίνεται πως ένας υψηλός αριθμός διαζυγίων σήμερα
επέρχεται ύστερα ακριβώς από την γέννηση ενός παιδιού, κυρίως εάν το ζευγάρι δεν κατορθώσει να εδραιώσει μια νέα ισορροπία, που λαμβάνει υπόψη της την κατάσταση που αλλάζει βαθιά και τα νέα προβλήματα που αναπόφευκτα πρέπει να αντιμετωπισθούν.
Όταν ελαττώνεται το άγχος των γονέων, τότε και η σχέση τους με τα παιδιά βελτιώνεται κα γίνεται λιγότερο αγχογενής. Αυτό ισχύει κυρίως για τις νέες μητέρες, γιατί το μωρό είναι σε στενή επαφή με τον εσωτερικό τους κόσμου και επηρεάζεται από την ψυχική τους κατάσταση. Και οποιαδήποτε βοήθεια δίνεται προς αυτή την κατεύθυνση , αυτόματα θα μεταμορφώνεται σε ένα πλεονέκτημα και προς το παιδί.
Ο μεγαλύτερος ψυχικός πόνος φαίνεται ότι προέχετε από την ποιότητα των καθημερινών σχέσεων περισσότερο παρά από τα βαριά ψυχικά τραύματα. Ένα μωρό εάν συνοδεύεται σωστά, συνήθως έχει την αναγκαία δύναμη και ζωηράδα να αντιδρά στις μεγάλες αντιπαλότητες της ζωής. Κι αν αντίθετα κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, τότε παρουσιάζει λιγότερη άμυνα, ακόμη και στην καθημερινή ζωή και στα μικροπράγματά της. Εάν ο γονέας καταφέρει να επιφέρει μικρές αλλαγές, ακόμη και εξαιρετικά ελαφρές, είναι πιθανόν ότι θα βελτιώσει μια σχέση, που πριν ήταν στάσιμη, πλεγμένη σ’ ένα κουβάρι αμοιβαίου πόνου και δυσφορίας. Ίσως είναι σημαντικό σ’ αυτό το σημείο να υπενθυμίσω πως πίσω από ένα παιδί που υποφέρει και πονά υπάρχει πάντα ένας γονέας που ι αυτός υποφέρει και τ’ ανάπαλιν.
Το παιδί τείνει να προστατεύει τον γονέα του, για να μην τον προδώσει, αλλά συνάμα και για να μην χάσει την ασφάλεια που του δίνει, γιατί νιώθει πως είναι ένα πρόσωπο πάνω στο οποίο μπορεί να βασίζεται περισσότερο απ’ ‘όλα και στην ευτυχία, αλλά και στη δυστυχία του. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει το παιδί να γίνεται γονέας του πατέρα του ή της μητέρας του. Ένα παιδί πρέπει να έχει το δικαίωμα να ζεί ως τέκνο τους όσο είναι δυνατόν, εκτός βέβαια από τελείως ιδιάζουσες περιπτώσεις.
Εάν σήμερα όλοι πιστεύουμε πως είναι δύσκολο να βοηθηθεί ψυχολογικά ένα παιδί χωρίς τη συνεργασία των γονέων, άλλο τόσο είναι γνωστό πως αυτή η συνεργασία είναι πολύ δύσκολη για οποιονδήποτε γονέα.
Alba Marcoli . Εκπαιδευτικός, κλινική ψυχολόγος και ψυχαναλύτρια.
Σεμνός,,ευφυής,ευγενικός ,χαμογελαστός και απίστευτα φιλικός και “προσγειωμένος” ,χωρίς ίχνος έπαρσης ,είναι μερικά απο τα χαρακτηριστικά που αμέσως αναγνωρίζει κανείς στον άνθρωπο Νίκο Πλατύραχο -που χαριτωλογόντας- θα έπρεπε να μετονομαστεί σε Πλατυ-Χαμόγελο ,αφού δε λείπει στιγμή απο το πρόσωπό του .
Γεννήθηκε στην Aθήνα το 1965 και κατάγεται από το Pέθυμνο. Tα τελευταία 12χρόνια, παράλληλα με την Aθήνα, ζεί και δρά στην Kολωνία και το Mόναχο της Γερμανίας όπου ασχολείται κυρίως με τη σύνθεση μουσικών υποκρούσεων σε κινηματογραφικές ταινίες. Aφού σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο Eθνικό Ωδείο Aθηνών, συνέχισε με σπουδές σύνθεσης στη μουσική ακαδημία του Ανοβέρου και της Κολονίας με τον Hans Werner Henze, καθώς και με μεταπτυχιακές σπουδές στο Studio ηλεκτρονικής μουσικής της Kολωνίας με καθηγητή τον H. U. Humpert και με την υποστήριξη της γερμανικής υποτροφίας DAAD, απ’ όπου αποφοίτησε το 1991. Έχει γράψει τη μουσική σε πάνω από 15 ταινίες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου και συνεργάζεται συστηματικά με τους σκηνοθέτες Xάρη Πατραμάνη, Rainer Matsutani και Adolf Winkelmann.
H μουσική του για την ταινία “FLUG IN DIE NACHT” (Πτήση μέσα στη νύχτα) απέσπασε την πρώτη διάκριση στο φεστιβάλ κινηματογράφου του Trossingen. Oι δραστηριότητές του εκτείνονται επίσης σε έργα για ορχήστρα και μικρότερα σύνολα, που εκτελούνται σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις (ορχήστρα της Bαυαρικής ραδιοφωνίας, συμφωνική ορχήστρα της Πράγας, Studio ορχήστρα της Kολωνίας κ.α.). Στην Eλλάδα μεταξύ άλλων, έργα του έχουν εκτελεσθεί στο Hρώδειο Ωδείο και στο Mέγαρο Mουσικής Aθηνών, από την Oρχήστρα των Xρωμάτων, από την ιταλική ορχήστρα “Divertimento Ensemble”, καθώς και από τη Συμφωνική Oρχήστρα της EPT. Συνεργάστηκε με τον Mάνο Xατζιδάκι τα τελευταία τέσσεραχρόνια της ζωής του, σε επεξεργασίες και ενορχηστρώσεις έργων για την ορχήστρα των χρωμάτων (“Mατωμένος Γάμος”, κινηματογραφικά, κύκλος “NinoRota”), καθώς και με τον Mίκη Θεοδωράκη (“Aκολουθία εις κεκοιμημένους”, “Eπιφάνεια Aβέρωφ”).
Tον Nοέμβριο του 1995 του απενεμήθη το ομοσπονδιακό βραβείο κινηματογραφικής μουσικής, στα πλαίσια των εκδηλώσεων FILMMUSIKTAGE95 στη Bόννη, για τη μουσική του στην ταινία του Rainer Matsutani “Nur uber meine Leiche” (CD Sony Music). H τελευταία δισκογραφική του έκδοση με τίτλο”Σεπτέμβριος”, αφορά σε κινηματογραφικά μουσικά του θέματα, που αποδίδονται από την Oρχήστρα των Xρωμάτων.
ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ
«ΘΕΑΤΡΟΝ», Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος»
Την Τρίτη 29 Μαΐου 2012, στις 20:30 ,
ο Νίκος Πλατύραχος θα συμμετάσχει με έργα του στη συναυλία με τίτλο : «Μουσική σύγχρονων Ελλήνων συνθετών στον κινηματογράφο». με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ .Η συναυλία, υπό τη διεύθυνση της μαέστρου και συνθέτριας Κωνσταντίας Γουρζή, είναι αφιερωμένη στη μουσική ταινιών που έχει γραφτεί από Έλληνες συνθέτες της νεότερης γενιάς.Επίσης θα παρουσιαστούν έργα των : Δημήτρη Παπαδημητρίου, Ευανθίας Ρεμπούτσικα, Νίκου Κυπουργού, Κωνσταντίας Γουρζή, Παναγιώτη Καλαντζόπουλου, Σταύρου Μαρκόνη.Τη συναυλία θα συνοδεύει οπτικό υλικό των ταινιών.
Πειραιώς 254, Ταύρος, Αίθουσα Αντιγόνη
Τηλ. 212 254 0300
“Ημέρες Ρεθύμνου” : ένας κύκλος εκδηλώσεων Πολιτισμού και καλλιτεχνικής δημιουργίας που εγκαινιάστηκε στο Ρέθυμνο με στόχο να αναδείξει την ιστορική φυσιογνωμία και την πολιτιστική του παράδοση αξιοποιώντας , ως επί το πλείστον, το ντόπιο καλλιτεχνικό του δυναμικό. Ο εμπνευστής και οργανωτής αυτής της πολυποίκιλης και ωφέλιμης δράσης είναι ο Σύλλογος Κατοίκων της Παλιάς Πόλης του Ρεθύμνου.
Πέμπτη 31 Μαΐου , ώρα ¨21.00 μμ , στον Ενετικό Φάρο
Ο Νίκος Πλατύραχος θα παρουσιάσει το έργο του :ΟΝΕΙΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η Ονειρογραφία είναι μία πολύχρωμη, ατμοσφαιρική μουσική παράσταση, που βασίζεται στην πρόσφατη, ομώνυμη δισκογραφική δουλειά του Νίκου Πλατύραχου. Ο συνθέτης την πλαισιώνει ξεκινώντας από τα έργα του «Σεπτέμβριος» και το «Από την αυτοκρατορία των σκιών», περιπλανάται μαζί με το κουαρτέττο του σε μουσικές του κινηματογράφου, του θεάτρου, σε απόηχους του μεσοπολέμου, σε ρεμπέτικα και σε άλλες κρυμμένες, αποπλανητικές μελωδίες και όλα αυτά μέσα σε ένα μυσταγωγικό, υποβλητικό κλίμα, που εμπλουτίζεται από τη ζεστή και αισθαντική φωνή του Κώστα Βασιλιάγκου.
Οι μουσικοί:
Bιβή Γκέκα : Mαντολίνο
Ανδρέας Στεργίου : Κιθάρα
Γιάννης Tουλής : Bιολοντσέλλο
Nίκος Πλατύραχος : Πιάνο
Εικαστική δημιουργία πολυμέσων: Ελένη Αγγελίδου
KAΠΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΝΕΟΙ
Τις τελευταίες δεκαετίες οι διάφοροι ειδικοί που ασχολούνται με το πρόβλημα του καπνίσματος τονίζουν πως όλοι οι υπεύθυνοι πολίτες έχουμε το καθήκον να καταβάλουμε προσπάθειες προκειμένου να πείσουμε τους νέους ώστε να μην γίνουν καπνιστές η αν έχουν ήδη ξεκινήσει το κάπνισμα να το σταματήσουν αμέσως.
Βεβαία το να πείσει κάποιος τους νέους ν΄ αποφύγουν το κάπνισμα δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Κάθε άλλο μάλιστα. Αρκεί ν΄ αναλογιστούμε τις αρνητικές επιδράσεις που δέχονται οι νέοι απ το περιβάλλον τους σε σχέση με το τσιγάρο. Πρωτ΄ απ όλα ποιοι άραγε θα μπορούσαν να πείσουν τους νέους να μην καπνίσουν; μήπως οι γιατροί μας; αστεία υπόθεση αν αναλογιστούμε ότι, σαν χώρα, έχουμε σε παγκόσμιο επίπεδο το μεγαλύτερο ποσοστό γιατρών-καπνιστών. Μήπως όμως οι δάσκαλοι και οι καθηγητές θα μπορούσαν να παίξουν αυτό το ρόλο; κάθε άλλο ! Ας μην ξεχνάμε ότι η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών είναι συστηματικοί καπνιστές και φυσικά καπνίζουν μπροστά στους μαθητές τους .Αν πάμε μάλιστα στο στενό οικογενειακό περιβάλλον των νέων θα ομολογήσουμε με θλίψη ότι αποτελεί τον υπ΄αριθμο1 παράγοντα αρνητικής επίδρασης των νέων στο κάπνισμα. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η χωρά μας έρχεται 3η στο κόσμο σε κατά κεφαλήν κατανάλωση τσιγάρων μετά την Κύπρο και την Κούβα. Από πού λοιπόν να παραδειγματιστεί ο νέος και να πειστεί να μην καπνίζει; Από την άλλη οι νέοι μας από πολύ μικρή ηλικία βομβαρδίζονται συνεχώς και μάλιστα με προκλητικό τρόπο από κάθε μορφής διαφήμισης του τσιγάρου. Οι διαφημίσεις αυτές είναι πολύ προσεκτικά διαλεγμένες και δείχνουν μονό την είσοδο στον ΄΄μαγικο΄΄ κόσμο της απόλαυσης του καπνίσματος. Καμία όμως διαφήμιση δε δείχνει τα αποτελέσματα του καπνίσματος: εξάρτηση ,καρκίνος ,σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία του εμβρύου κατά τη διάρκεια της κύησης, οικονομικό βάρος, θάνατος σκοπός της διαφήμισης είναι ν΄ αρχίσει κάποιος το κάπνισμα ,διότι μετά οι εκπρόσωποι των καπνοβιομηχανιών νιώθουν ασφαλείς καθώς γνωρίζουν ότι η διακοπή του καπνίσματος είναι πολύ δύσκολο να συμβεί. Έχει αποδειχτεί ότι αν κάποιος δεν αρχίσει το κάπνισμα μέχρι τα 18, τότε οι πιθανότητες είναι ότι δεν θ΄ αρχίσει το κάπνισμα ποτέ. Γι΄ αυτό και ο στόχος των διαφημίσεων είναι κυρίως τα παιδιά μεταξύ 12 και 18 χρονών. Από αυτούς που αρχίζουν το κάπνισμα το 90% είναι παιδιά!
Αν λάβουμε υπόψη μας, επίσης, τις απάνθρωπες συνθήκες ζωής μέσα στις οποίες ζουν οι σύγχρονοι νέοι, ιδιαίτερα στις μεγαλουπόλεις, με όλα τα αρνητικά συνεπακόλουθα τους και οι οποίες επιτείνουν την τάση των νέων για καταφυγή σε διαφόρων μορφών εξαρτήσεις, μπορούμε συμπεράνουμε πόσο δύσκολο είναι πραγματικά να ανταποκριθούν θετικά οι νέοι σε κάθε μορφής αντικαπνιστική εκστρατεία.
Στα πλαίσια, λοιπόν, αυτής της αντικαπνιστικής εκστρατείας έχει επικρατήσει σαν συνέχεια μεταξύ των ειδικών που απασχολούνται με το πρόβλημα του καπνίσματος να αναφέρονται κατά κύριο λόγο στις βλάβες που προκαλεί το κάπνισμα στο ανθρώπινο οργανισμό. Στα πλαίσια αυτά τονίζεται ιδιαίτερα το γεγονός ότι το κάπνισμα αποτελεί την κύρια αιτία για πρόσκληση πολλών ειδών καρκίνου και ιδιαίτερα του καρκίνου του πνεύμονα, πως είναι μια από τις κύριες αιτίες πρόκλησης καρδιαγγειακών παθήσεων και ιδιαίτερα στηθάγχης και εμφράγματος, πως προκαλεί γάγγραινα στα πόδια, πως προκαλεί αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια κ.λπ. Μάλιστα για μεγαλύτερη έμφαση ανακοινώνονται διάφορα τρομακτικά νούμερα όπως π.χ. ότι 500.000.000 άνθρωποι αναμένεται ότι θα οδηγηθούν στο θάνατο στα επόμενα 30 χρόνια εξαιτίας του τσιγάρου ή ότι στην Ελλάδα κάθε χρόνο πεθαίνουν κάθε χρόνο 15.000- 20.000 άνθρωποι εξαιτίας του τσιγάρου.
Αυτή όμως η εκφοβιστική τακτική στην πράξη αποδεικνύεται ότι έχει μηδαμινά αποτελέσματα και απήχηση στους νέους. Οι νέοι λίγο ή πολύ είναι ενημερωμένοι για τους κινδύνους του καπνίσματος και ξέρουν ότι είναι πολύ πιθανόν να έχουν πολύ σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία τους εξαιτίας του τσιγάρου. Παρ’ όλα αυτά καπνίζουν συστηματικά.
Άλλωστε, όπως παραδέχονται και οι ψυχολόγοι η γνώση- ενημέρωση για κάτι δεν ισοδυναμεί πάντα με την ανάλογη υιοθέτηση στάσης και συμπεριφοράς.
Οι νέοι αρέσκονται να ρισκάρουν, αψηφούν τον κίνδυνο, δεν διανοούνται να σκεφθούν τον θάνατο και ούτε τους απασχολεί το γεγονός ότι καπνίζοντας θα μειώσουν κατά 10 χρόνια το μήκος της ζωής τους.
Εκείνο που σίγουρα χρειάζονται οι νέοι είναι το θετικό και έμπρακτο παράδειγμα των μεγαλύτερων τους και ιδιαίτερα των γονιών και των εκπαιδευτικών τους. Επιπλέον έχουν ανάγκη από συνεχή στοργή φροντίδα, ενδιαφέρον και ψυχολογική στήριξη. ‘Έχουν ανάγκη να μοιραστούν αρκετό από τον ελεύθερο χρόνο τους επικοινωνώντας ουσιαστικά με τους γονείς και τους δασκάλους τους. Γι΄ αυτό αν θέλουμε πραγματικά να βοηθήσουμε τους νέους για να σταθούν στα πόδια τους και να είναι ανθεκτικοί απέναντι στις διάφορες επιρροές θα πρέπει: να τους προσφέρουμε ευκαιρίες ν΄ αξιοποιήσουν δημιουργικά τον ελεύθερο τους χρόνο με ενδιαφέρουσες γι’ αυτά ενασχολήσεις, να επιδοκιμάζουμε πιο πολύ τις προσπάθειες τους στο να πετύχουν κάτι παρά το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους, να δημιουργούμε τις κατάλληλες συνθήκες και ευκαιρίες ώστε αυτά να νιώθουν ότι είναι χρήσιμοι στην οικογένεια και στην κοινωνία και ν΄ αναπτύξουμε μαζί τους διάλογο για τις βλαβερές συνέπειες των εξαρτησιογόνων ουσιών στην υγεία και στη συμπεριφορά τους.
Επιπλέον ένας αποτελεσματικός τρόπος να ευαισθητοποιηθούν οι νέοι για το πρόβλημα του καπνίσματος είναι να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι καπνίζοντας γίνονται ισόβιοι πελάτες των καπνοβιομηχανιών οι οποίες εκμεταλλεύονται κατά κόρον τις νεανικές και παρορμητικές ψυχούλες. Πόσο ελεύθερος πράγματι, πόσο πολέμιος του κατεστημένου και πόσο έξυπνος μπορεί να θεωρηθεί ένας νέος που πιάνεται “κορόιδο” της καπνιστικής βιομηχανίας και γίνεται δούλος μιας εξάρτησης που καταστρέφει την ποιότητα ζωής και την υγεία του;
Παράλληλα οι νέοι θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι το κάπνισμα αποτελεί και ένα πολύ σοβαρό θέμα ηθικής τάξης. Δεν μπορεί ελαφρά τη καρδία ο κάθε καπνιστής να επηρεάζει παθητικά την υγεία του συνανθρώπου του και ιδιαίτερα των μικρών παιδιών. Δεν μπορεί να καπνίζει στα λεωφορεία, στα ασανσέρ, στις Δημόσιες Υπηρεσίες και γενικά στους κλειστούς χώρους απολαμβάνοντας ο ίδιος το προϊόν της εξάρτησης του και παράλληλα να αδιαφορεί για τους παθητικούς καπνιστές. Ας μην ξεχνάμε ότι ο καρκίνος του πνεύμονα σκοτώνει επίσης παθητικούς καπνιστές. Περίπου 17% των περιπτώσεων καρκίνου στους μη καπνιστές οφείλεται στο παθητικό κάπνισμα που συμβαίνει κυρίως στην παιδική ηλικία. Σε άλλες χώρες και ειδικά στην Αμερική η νομοθεσία που προστατεύει τους παθητικούς καπνιστές είναι αυστηρότερη μέχρι και φανταστική!!! Σε κάποιες Αμερικάνικες Πολιτείες απαγορεύεται το κάπνισμα μέχρι και στα πάρκα!!! Αν είναι δυνατόν….. Μιλάμε βέβαια για μια μορφή απαράδεκτης αντικαπνιστικής υστερίας που ισοδυναμεί με ρατσιστική αντιμετώπιση του καπνιστή και πολύ λίγο διαφέρει με την αντιμετώπιση λεπρών στην αρχαιότητα. Ο καπνιστής έχει οπωσδήποτε τα δικαιώματα του και πρέπει να γίνονται σεβαστά σε κάθε πολιτισμένη και δημοκρατική χώρα. ‘Έχει όμως και μεγάλες ευθύνες απέναντι στους παθητικούς καπνιστές τους οποίους πρέπει να σέβεται. Αυτό θα πρέπει να καταλάβουν και οι νεαροί μη καπνιστές και να διεκδικούν με πείσμα το δικαίωμα τους στην υγεία, δικαίωμα που εξαρτάται άμεσα από την έκθεση τους στο καπνό των καπνιστών. Ας έχουμε επίσης υπόψη μας ότι η Ευρώπη και στην Αμερική έχει πάψει προ πολλού ο καπνιστής να θεωρείται ότι είναι στη μόδα. Μάλλον θεωρείται εξαρτημένος και άρα ντεμοντέ.
Συνοψίζοντας θα λέγαμε ότι οι κύριες κατευθύνσεις όλων των προσπαθειών για ευαισθητοποίηση των νέων στο θέμα του καπνίσματος θα πρέπει να στραφούν:
- στην θετική στάση και συμπεριφορά των μεγαλύτερων τόσο μέσα στο σπίτι όσο και στο ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο
- στη διαμόρφωση των νέων για την προκλητική εκμετάλλευση τους από τις πολυεθνικές καπνοβιομηχανίες και
- στην συνειδητοποίηση από τη μεριά των νέων της μεγάλης ηθικής ευθύνης των καπνιστών απέναντι στους παθητικούς καπνιστές και τις τραγικές συνέπειες που συνεπάγεται το κάπνισμα για την υγεία τους
Από ditiki.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Θεσσαλονίκη 11 Μαίου 2012
ΑΦΗΓΗΣΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ ΣΕ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ
Με αφηγήσεις παραμυθιών από όλο τον κόσμο έγινε η έναρξη και το κλείσιμο του διήμερου διαδραστικού – βιωματικού σεμιναρίου ΄΄ Εκπαίδευση στην Προφορική Αφήγηση Παραμυθιών ΄΄ στις 5 & 6 Μαίου, που διοργάνωσε η μη κερδοσκοπική εταιρία εικαστικής αγωγής και διάδοσης της προφορικής αφήγησης παραμυθιών Action Art/ Εικαστική Δράση, με εμψυχωτές τον Jean Porcherot (αφηγητής και ιδρυτής του Nuit des Contes & Rencontres Contees / Loire ) την Ρ. Δημητρέση (ζωγράφος, εκπαιδευτικός, αφηγήτρια)Αίγλη Μπρούσκου (κοινωνική ανθρωπολόγος
Παραμύθια από την πλούσια ελληνική, ευρωπαική, αφρικανική και αραβική παράδοση που αφηγήθηκαν οι αφηγητές Jean Porcherot & Ροδάνθη Δημητρέση, ενθουσίασαν μικρούς και μεγάλους ακροατές στις αφηγήσεις που πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή 4/5 στο Κοπερτί και 8/5 στο Γαλλικό Ινστιτούτο και το 40ο Δημοτικό Σχολείο. Το πρωτότυπο ακροατήριο διαφορετικής ηλικίας κάθε φορά :4-5, 7-8 , 8-11 χρονών και οι γονείς συμμετείχαν ενεργά στην αφήγηση παραμυθιών δηλώνοντας ότι η προφορική αφήγηση κινητοποιεί την δημιουργική επικοινωνία και προτρέπει μικρούς και μεγάλους σε ένα ονειρικό ταξίδι γεμάτο ανατροπές, περιπέτειες, χιούμορ….., αποκομίζοντας μια μοναδική εμπειρία
Παράλληλα η Action Art/ Εικαστική Δράση ετοιμάζεται για το καλοκαιρινό πρόγραμμα με δραστηριότητες για τα παιδιά της πόλης και με νέες εξορμήσεις -αφηγήσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό
Το νέο “παιχνίδι” των παιδιών ονομάζεται “Χρυσαυγίτες-Εγέρθητω”
( πρόσφατη εμπειρία δασκάλου / σε blog )
“..Φτάνοντας σήμερα το πρωί στο σχολείο , βλέπω μια ομάδα παιδιών να παίζουν κάνοντας τους χρυσαυγίτες.
Σηκώνουν τα δεξιά τους χέρια και με χαιρετούν φασιστικά.
Το σοκ , απίστευτο.
Τα μαζεύω γύρω μου και αρχίζω αν τους μιλάω.
Γιατί το κάνουν αυτό , τι σημαίνει , που το είδαν , τι τους άρεσε σε αυτό ;
Οι απαντήσεις τους σαφέστατες. Τους εντυπωσίασε η στρατιωτική δομή και η πειθαρχία. Τους εντυπωσίασε το παρουσιαστικό των ναζί. Τους άρεσε ο τρόπος που διέταξαν τους δημοσιογράφους στη συνέντευξη τύπου, το βράδυ των εκλογών.
Αφού κατάλαβα ότι αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν σε οποιαδήποτε παραγωγική συζήτηση , απομακρύνθηκα.
Στο γραφείο των καθηγητών όλοι μιλούσαν για τα αποτελέσματα των εκλογών και εστίαζαν στο φαινόμενο ”χρυσό αυγό”.
Σχολιασμοί , αλλά κανένας δεν έμπαινε στην ουσία.
Ώρα να διδάξω με το παράδειγμα.
Μπαίνω στην τάξη , για μάθημα.
Ανοίγω την πόρτα και κραυγάζω ”εγέρθητι”.
Τα παιδιά αποσβολωμένα με κοιτάζουν παράξενα.
Επαναλαμβάνω το παράγγελμα και τους λέω πως όποιος δεν σηκωθεί την ώρα που μπαίνω ΕΓΩ θα υποστεί τις συνέπειες της ανυπακοής και προσβολής του καθηγητή.
Και σηκώνονται όλοι…
ΟΥΤΕ ΈΝΑΣ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΒΛΑΚΕΙΑ ΜΟΥ ….”
Πόσο εύκολο είναι να διαμορφωθούν οι συνειδήσεις των παιδιών και εφήβων στο φασισμό ?
Μία εξαιρετική ταινία “The Wave” που αξίζει να τη παρακολουθήσετε .Το “πείραμα” ενός καθηγητή που καταλήγει σε καταστροφή ..
THE WAVE (2008) – Trailer (English Subtitles) 
Στο παλιό στέκι της στο Πεδίον του Άρεως επιστρέφει η Γιορτή του Βιβλίου που διοργανώνουν ο Σύλλογος Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών (ΣΕΒΑ) με την Περιφέρεια Αττικής και με τη συνεργασία του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων.
Η εφετινή 35η Γιορτή Βιβλίου αρχίζει την Παρασκευή 4 Μαΐου θα διαρκέσει ως τις 20 του μηνός και περιλαμβάνει στο πρόγραμμά της αφιερώματα στον Νικηφόρο Βρεττάκο, στη Δόμνα Σαμίου και στον Θόδωρο Αγγελόπουλο, συζητήσεις για το μέλλον της ανάγνωσης και τα πνευματικά δικαιώματα στην ηλεκτρονική εποχή, για την πολιτική, τη λογοτεχνία και την κρίση, εκδηλώσεις για την Καταστροφή της Σμύρνης και τη θέση της στην κυρίαρχη νεοελληνική ιδεολογία, βιβλιοπαρουσιάσεις, αφηγήσεις παραμυθιών, μουσικοθεατρικές παραστάσεις αλλά και αθλητικές επιδείξεις ξιφασκίας και μπάσκετ ακόμη και επιδείξεις εκπαιδευμένων σκύλων.
Πρώτη εκδήλωση της Γιορτής, την Παρασκευή 4 Μαΐου, 6.00 μ.μ.-10.00 μ.μ., θα είναι το «σκίτσο … δαγκωτό!». Η εκδήλωση πραγματοποιείται με τη συνεργασία της Λέσχης Ελλήνων Γελοιογράφων, η οποία σε όλη τη διάρκεια της Γιορτής θα παρουσιάσει έκθεση πολιτικής γελοιογραφίας 26 ελλήνων γελοιογράφων με θέμα την κρίση. Την Παρασκευή θα στηθεί κάλπη στον χώρο της έκθεσης γελοιογραφίας και οι επισκέπτες θα «ψηφίσουν» με ένα σκίτσο, μια ατάκα, ένα συναίσθημα ή ένα σύνθημα. Η κάλπη θα ανοιχτεί στις 5 Μαΐου στις 8.00 μ.μ. και οι γελοιογράφοι θα βραβεύσουν την καλύτερη έμπνευση με ένα μπλουζάκι.
Με το σύνθημα «Με διάβασες; Χάρισέ με! Δώστε ένα βιβλίο, σώστε μια βιβλιοθήκη», καλούνται οι επισκέπτες της Γιορτής, όπως και πέρυσι, να προσφέρουν βιβλία τους για να σταλούν σε βιβλιοθήκες που χρειάζονται ενίσχυση. Μετά τις βιβλιοθήκες της Λέρου και των Λειψών, εφέτος σειρά έχουν η Δημοτική Βιβλιοθήκη Ξάνθης, οι βιβλιοθήκες των Νοσοκομείων Παίδων «Αγίας Σοφία» και «Αγλαΐα Κυριακού», η βιβλιοθήκη του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες και η σχολική βιβλιοθήκη του Γυμνασίου-Λυκείου Βερδικούσας στην Ελασσόνα.
Πού και πότε
Πού: Πεδίον του Άρεως, Αθήνα
Πότε: 4-20 Μαΐου 2012
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Πέμπτη 6:00 μ.μ.-10:00 μ.μ., Παρασκευή-Σάββατο 6:00 μ.μ.-10:30 μ.μ., Κυριακή 11:00 π.μ.-10:00 μ.μ.
Αναλυτικά το πρόγραμμα εκδηλώσεων της 35ης Γιορτής Βιβλίου
Είμαστε τα παιδιά και οι γονείς μας στο βασίλειο που καταταρρέει στις άνυδρες μέρες στις χορταριασμένες πέτρες. Τα παραμύθια οι κασέτες ο δρόμος τα ταξίδια τα σύννεφα τα κτήρια τη νύχτα.
– Λοιπόν θα πει πώς έχεις μέσα σου κάτι, που αξίζει πιότερο από κείνα που δεν έμαθες
– Τι έχω;
– Έχεις φιλοτιμία και αξιοπρέπεια.
Το Βασιλόπουλο συλλογίστηκε λίγο. Ύστερα ρώτησε:
– Και τι μου χρησιμεύουν αυτά;
– Χρησιμεύουν να βρεις μέσα σου τη δύναμη και τη θέληση να ξαναφτιάσεις το έθνος σου.
Το λευκό χαρτί το σημείο η ευθεία το επίπεδο η φωτιά το νερό ο αέρας το χώμα εσύ εγώ –
Και κάνε βήματα μικρά –
Και γέλα!
Και ξέρεις θα ρθούνε τα μεγάλα
“Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν την αυγή”
Το ακούς τραγουδάει
Καλές μας μέρες
