-…είναι πολύ δύσκολο να μιλήσει ένας άνθρωπος γι΄αυτό που του συμβαίνει γι΄αυτό που έχει ανάγκη ή αισθάνεται. Όλοι θέλουν πάντα να μιλήσουν για τον άλλον.
-Η πραγματικότητα βελτιώνεται σημαντικά όταν αποφασίζω να απολαύσω αυτά που μπορώ, αντί να υποφέρω επειδή δεν πραγματοποιείται μια φαντασίωση ή μια αυταπάτη…στη ζωή μας ας κάνουμε το εφικτό …όσο γίνεται καλύτερο.
– …οι συμπτώσεις ήταν που έκαναν πιστούς τους προληπτικούς και φανατικούς τους μυστικιστές.
-Internet: το άπειρο χωρίς ιδιωτικούς χώρους.
–Η σχέση βοηθάει την προσωπική μας εξέλιξη να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας.
–Το νόημα της σχέσης : όχι η σωτηρία αλλά
–να μάθουν να συμφωνούν αντί να μετατρέπονται σε δικαστές ή να πασχίζουν να μεταμορφώσουν τον άλλον.
-το να βρούμε σύντροφο για το δρόμο δεν αρκεί: χρειάζεται επίσης να είναι ικανός να μας τροφοδοτήσει. Να αποτελεί, μάλιστα, αποτελεσματική βοήθεια για την προσωπική μας ανάπτυξη.
-…ο έρωτας είναι μια σχέση με τον ίδιο μου τον εαυτό...
–Αν δεν δείξω τον πραγματικό μου εαυτό, κανείς δεν μπορεί να μ΄αγαπήσει…θα αγαπήσουν τη μεταμφίεσή μου…κι αυτό δε μου χρησιμεύει σε τίποτα.
–Θύμωνε όλο και περισσότερο. Έσφιγγε τις γροθιές και τα δόντια του με δύναμη, μέχρι να πονέσεις. Ποιον τιμωρούσε;
–Έρωτας είναι να αγαπάς τις ομοιότητες και αγάπη να ερωτεύεσαι τις διαφορές
-…τα προβλήματα ενός ζευγαριού είναι προβλήματα προσωπικά, τα οποία εκδηλώνονται στη σχέση.
–Προβάλλω στον άλλον τις πλευρές του εαυτού μου που περισσότερο απορρίπτω…
-Ένιωθε διαυγής και γαλήνιος, καθώς πετύχαινε να εκφράσει με λόγια την κατάστασή του… ήταν σε θέση να εκφράσει με λόγια την κατάστασή του…ήταν σε θέση να ορίσει την μοίρα του και, από κει και πέρα ίσως να μπορούσε και να την αλλάξει.
-βρίσκομαι αντιμέτωπη με πολύ άσχημες πλευρές μου, που αν ήμουν μόνη δεν θα είχαν την ευκαιρία να βγουν στην επιφάνεια.
-…οι προβλέψιμες απαντήσεις σκιάζουν το μέλλον της σχέσης
-Αμβρόσιος Μπιρς: «Αν θέλεις τα όνειρά σου να γίνουν πραγματικότητα, ξύπνα»
-…συμπεριφορά του σέρφερ: τα κύματα είναι που δείχνουν το δρόμο, κι όχι η ιδέα μου για το που πρέπει να φτάσω
-…αν από παιδιά καταλάβαμε πως δεν αρέσει στους γονείς μας να ζητάμε περισσότερη στοργή μεγαλύτερη προσπάθεια ή εντονότερη παρουσία, πιθανότατα θα μάθουμε να κρύβουμε τις ανάγκες μας.
-Μου άρεσε πολύ η περιγραφή της αμυντικής νευρωτικής συμπεριφοράς του μερικές φορές χρησιμοποιούμε για να κρύψουμε ανάγκες και συναισθήματα.
-…οι λέξεις μεταμορφώνουν…
-…είμαστε ευάλωτοι, αλλά όχι απαραίτητα εύθραυστοι
-…μια ταυτότητα στα μέτρα εκείνων από τους οποίους νιώθουμε απόρριψη: τους γονείς μας
–Η δομή βασίζεται στο παρελθόν, ενώ η ουσία είναι πάντα παρούσα. Η δομή έχει σχέση με το «προσπαθώ να κάνω» με την προσπάθεια. Αντιθέτως, η ουσία δεν χρειάζεται προσπάθεια είναι η μη πράξη. Η δομή πάντα αποσκοπεί σε κάτι, επιθυμεί κάτι, χρειάζεται κάτι πάντα πεινασμένη και ελλιπής. Η ουσία είναι γεμάτη, δεν χρειάζεται τίποτα. Η δομή κοιτάζει προς τα έξω. Η ουσία εγκαθίσταται μέσα στον εαυτό της.
-«Σ’ αγαπώ όσο είσαι πλάϊ μου, αλλά αν φύγεις σίγουρα θα σε μισήσω» . Αυτό δεν μπορεί να είναι αγάπη. Αγάπη σημαίνει να μπορείς να σκεφτείς τι χρειάζεται ο άλλος και να χαίρεσαι όταν είναι καλά, όλα αυτά εντελώς ανεξάρτητα από το αν τον έχεις δίπλα σου.
-…στο μέλλον θα γίνει περισσότερο αποδεκτή η πιθανότητα ερωτικών σχέσεων με διαφορετικούς ανθρώπους… ασφαλώς και μπορούμε να αγαπάμε διαφορετικούς ανθρώπους ταυτόχρονα, ακόμα κι αν σχετιζόμαστε μαζί τους με διαφορετικούς τρόπους…
–Η προσωπικότητα που δημιουργούμε και χρησιμεύει για να πετύχουμε την αγάπη των άλλων. Δημιουργούμε ένα προσωπείο και ταυτιζόμαστε μ΄αυτό. Σιγά σιγά ξεχνάμε ποιοι είμαστε και τι πραγματικά θέλουμε.
-Στην προσπάθειά μας να πούμε όχι στον πόνο, λέμε όχι στον έρωτα και το χειρότερο: λέμε όχι στον ίδιο μας τον εαυτό.
-Να σ΄αγαπώ με τα μάτια κλειστά
Σημαίνει να σ΄αγαπώ τυφλά
Να σ΄αγαπώ και να σε βλέπω κατά πρόσωπο
Θα ήταν τρέλα…
Εγώ θα ήθελα να μ΄αγαπούν με τρέλα
-…αγάπη δεν σημαίνει να σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο ούτε να σ΄αγαπώ περισσότερο από τον εαυτό μου. Το θέμα είναι να με σέβεσαι όπως είμαι. Το θέμα είναι να βλέπεις στον έρωτα, να αγαπάς με τα μάτια ανοιχτά.
-…η κίνηση αποδοχής και ειρήνης – και τίποτ΄άλλο- που μπορεί να εκφέρει την πραγματική αλλαγή.
-Αν συνδυάσουμε αυτά τα δύο θέματα (αυτό της έλλειψης αποδοχής και αυτό της αγκίστρωσης στις πεποιθήσεις μας), θα έχουμε το χάρτη των προβλημάτων του 90% των ζυγαριών.
-…από τη σύγχυση καταλήγουμε πάντα στη βεβαιότητα.
-Χρειάζεται να έχει κάνει κανείς πολλή δουλειά για να ξέρει τι αισθάνεται πραγματικά, και μόνο μετά να αποφασίσει αν είναι ή όχι η κατάλληλη στιγμή να το πεί, να το δείξει, να το εκφράσει.
-…όταν νιώθουμε χαρά δίπλα στον άλλον, έχουμε την τάση να μοιραζόμαστε τα περισσότερα πράγματα μαζί του, κι αυτή είναι μια εσωτερική απόφαση. Ούτε έχει να κάνει με ποιον άνθρωπο μένω, ούτε και γίνεται εκούσια. Είναι μάλλον κάτι που απλά ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, όταν αισθανόμαστε συνδεδεμένοι με κάποιον κατά έναν διαφορετικό τρόπο.
-…δεν ξέρουμε να είμαστε παρόντες ούτε στον ίδιο μας τον εαυτό.
–Τίποτα δεν τελειώνει με τη σχέση. Αντίθετα, όλα αρχίζουν, εκτός από ένα πράγμα: η φαντασίωση της ιδανικής και απροβλημάτιστης ζωής…
-…ένας σύντροφος στο δρόμο μου, στη ζωή, κάποιος που να με τρέφει και με τη σειρά του να τρέφεται από την παρουσία μου. Αλλά πάνω απ΄όλα κάποιος που δεν θα παρεμβαίνει στο δρόμο της ζωής μου. Αυτό αρκεί.
–Όταν χρειάζομαι τον άλλον για να ζήσω, η σχέση μετατρέπεται σε εξάρτηση. Και υπό εξάρτηση, επιλογές δεν μπορούν να γίνουν. Και χωρίς επιλογή δεν υπάρχει ελευθερία. Και χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει αληθινός έρωτας. Και χωρίς αληθινό έρωτα μπορεί να υπάρχουν γάμοι, αλλά δεν υπάρχει σχέση.
-Κι εσύ μου ζητάς συγνώμη; Τί σημασία έχουν μερικά νομίσματα λιγότερα, αν χάρη σ΄εσένα και τη ρωγμή σου τα λουλούδια του δρόμου κάνουν πιο χαρούμενη τη διαδρομή μου;
-Εγώ είμαι αυτός που πρέπει να ευγνωμονεί το ελάττωμά σου.
-…αν σου μίλαγα κάτω από το φως της μέρας, η τρομάρα δεν θα σ΄άφηνε να μ΄ακούσεις. Κι έχω ανάγκη να μ΄ακούσεις.
-Ή μήπως θα έπρεπε η Λάουρα, μαθαίνοντας για το ψέμα από το στόμα του Φρέντυ, να απαξιώσει τον Ρομπέρτο, αφήνοντας ένα ηθικό δίδαγμα για πόσο λίγο ταιριάζει η απάτη στον έρωτα;
https://searchingthemeaningoflife.wordpress.com
“Από τα πολλά άτομα τα οποία είμαι, από τα οποία είμαστε, Δεν μπορώ να κατασταλάξω σε ένα μόνο. Έχουν χαθεί για μένα υπό την κάλυψη της ένδυσης Έχουν αναχωρήσει για μια άλλη πόλη.
Όταν τα πάντα φαίνεται να έχουν καθοριστεί για να με αναδείξουν ως νοήμων άνθρωπο, ο ανόητος που κρατώ μέσα μου κρυμμένο αναλαμβάνει να μιλήσει για εμένα. Σε άλλες περιπτώσεις, λαγοκοιμάμαι ανάμεσα σε ανθρώπους με κάποια διάκριση, και όταν καλώ τον θαρραλέο εαυτό μου, ένας δειλός εντελώς άγνωστος σε μένα τρέχει να καλύψει τον σκελετό μου με χίλιες καλές δικαιολογίες.
Όταν ένα αξιοπρεπές σπίτι τυλιχτεί στις φλόγες, αντί να καλέσω τον πυροσβέστη, ένας εμπρηστής εμφανίζεται στη σκηνή, και αυτός είναι εγώ. Δεν υπάρχει τίποτα που μπορώ να κάνω. Τι πρέπει να κάνω για να ξεχωρίσω τον εαυτό μου; Πώς μπορώ να συμμαζέψω τον εαυτό μου;
Όλα τα βιβλία που διάβασα είναι γεμάτα εκθαμβωτικές ηρωικές μορφές, γεμάτες αυτοπεποίθηση.
Πεθάνω με φθόνο για αυτές· και, σε ταινίες όπου σφαίρες πετούν στον άνεμο, ζηλεύω τους καουμπόηδες, θαυμάζοντας ακόμη και τα άλογα. Αλλά όταν καλώ το τολμηρό μου είναι, έρχεται ο παλιός τεμπέλης εαυτός, και έτσι ποτέ δεν ξέρω ποιος είμαι ακριβώς, ούτε πόσοι είμαι, ούτε πόσοι θα είμαστε.
Θα ήθελα να είμαι σε θέση να αγγίξω ένα κουδούνι και να προσκαλέσω τον πραγματικό εαυτό μου, γιατί αν χρειάζομαι τον πραγματικό εαυτό μου, δεν πρέπει να εξαφανιστώ.
Ενώ γράφω, βρίσκομαι μακριά· και όταν γυρίσω, έχω ήδη φύγει. Θα ήθελα να δω αν το ίδιο συμβαίνει και σε άλλους ανθρώπους όσο και σε μένα, για να δούμε αν υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι όσοι εγώ είμαι, και αν μοιάζουν στον εαυτό τους με τον ίδιο τρόπο.
Και όταν σιγουρευτώ, μαθαίνω τόσο ωραία πράγματα που, όταν προσπαθώ να εξηγήσω τα προβλήματα μου, θα μιλάω για γεωγραφία».
Από την Ιωάννα
Με τρεμάμενη φωνή ο Φιντέλ Κάστρο εκφώνησε την αποχαιρετιστήρια ομιλία του στο συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας λέγοντας στα μέλη του συνεδρίου πως σύντομα θα πεθάνει. Παράλληλα, ο Kάστρο κάλεσε τα μέλη του Κόμματος να «βοηθήσουν ώστε οι ιδέες του να παραμείνουν ζωντανές».
«Σύντομα θα είμαι 90 χρονών», είπε ο Κάστρο, στη μεγαλύτερης διάρκειας δημόσια εμφάνιση που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια « για όλους έρχεται η ώρα μας, αλλά οι ιδέες των Κουβανών Κομμουνιστών θα παραμείνουν ως απόδειξη σε αυτόν τον πλανήτη ότι αν λειτουργήσουν με θέρμη και αξιοπρέπεια, μπορούμε να πράξουμε τα υλικά και τα πολιτιστικά αγαθά που χρειάζονται οι άνθρωποι. Και πρέπει να πολεμήσουμε χωρίς ανακωχή για την απόκτησή τους», υπογράμμισε ο Φιντέλ Κάστρο. .
Ο 89χρονος ιστορικός ηγέτης της χώρας αποθεώθηκε από τα μέλη του κόμματος, που φώναζαν ρυθμικά το μικρό του όνομα, σύμφωνα με τα κρατικά ΜΜΕ, που μετέδωσαν μαγνητοσκοπημένη την εκδήλωση. Φορώντας φόρμα και μιλώντας καθιστός, η φωνή του Κάστρο ήταν δυνατή αλλά ενίοτε έτρεμε, ενώ έκανε παύσεις για να ρίξει μια ματιά στο χειρόγραφο της ομιλίας του, ενώ ευχαρίστησε όλα τα μέλη του κόμματος που συγκεντρώθηκαν για την ομιλία του.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του χαρίζεις αγκαλιές και χάδια και να τον φροντίζεις. Για να ξέρει τι επιτρέπεται στους άλλους , όχι λιγότερα, και σε αυτούς να δίνει τα πιο πολλά, τα πιο ιδιαίτερα και τα πιο ξεχωριστά.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του προσφέρεις ταξίδια, από αυτά που κάνεις με κλειστά μάτια. Να τον αφήνεις να ταξιδεύει με όλες του τις αισθήσεις. Να μυρίζει μυρωδιές, να γεύεται γεύσεις, να βλέπει εικόνες, να αγγίζει σώματα και να ακούει μελωδίες που κανείς δεν μύρισε, δεν γεύτηκε, δεν είδε, δεν άγγιξε και δεν άκουσε… γιατί είναι ο μόνος που κατάφερε να ταξιδέψει ως εκεί.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον σκορπίζεις στα χθες και τα αύριο. Να τον αφήνεις να απολαμβάνει το τώρα. Μην δίνεις χώρο σε κανένα νοσταλγικό παρελθόν και σε κανένα φοβισμένο μέλλον. Να τον αγαπάς για το «εδώ» του και το «τώρα».
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του δίνεις ευκαιρίες και ανάσες . Ευκαιρίες ακατόρθωτες για τους άλλους και ανάσες βαθιές, κοφτές, της έκπληξης και του θάρρους.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να τον αφήνεις να παίζει σε γειτονιές με άλλα παιδιά και αν δεν βρίσκεις παιδιά να ψάχνεις να του βρεις για νέες γειτονιές .
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του επιτρέπεις να ονειρεύεται και όταν τα όνειρα του παύουν να έχουν χρώμα να του αλλάζεις βλέμματα και όψεις.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον χαραμίζεις σε αγκαλιές που είναι αλλού από το «εκεί» του. Ευκαιριακές και επιφανειακές αγκαλιές να μην του προσφέρεις.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να του μαθαίνεις συναισθήματα. Να ξέρει τι είναι πόνος, τι είναι γέλιο, τι είναι ερωτάς και δάκρυ. Και να μάθαίνει να επιλέγει από μόνος του τι θέλει και για τι ψάχνει.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον κουράζεις στις σκέψεις και τα ενδεχόμενα. Να του χαρίζεις αυθόρμητες στιγμές χωρίς δεύτερες και τρίτες σκέψεις.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην του σβήνεις τα σημάδια, τις πληγές και τις ρυτίδες. Γιατί αυτά είναι οι αναμνήσεις που έζησε, οι χαρές και τα πάθη που ένιωσε, οι άνθρωποι που συνάντησε. Όλα αυτά τον έφεραν στο «σήμερα» του. Μην του τα σβήνεις.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην του κρατάς μυστικά. Μοιράσου μαζί του την δική σου «αλήθεια». Να του λες τους φόβους σου, τις σκέψεις σου, τους στόχους σου, όλα όσα η καρδιά θα ακούσει και θα σε πάει εκεί που θες.
Να αγαπάς τον εαυτό σου. Να μην τον βολεύεις σε στριμωγμένες γωνιές και σε καλούπια. Να τον περπατείς σε αλάνες και σε δρόμους που ο αέρας είναι καθαρός και οι άνθρωποι αλητεύουν κάτω από αστέρια και ήλιους.
Να αγαπάς τον εαυτό σου, να του το λες κάθε μέρα πόσο πολύ τον αγαπάς. Να τα ακούει, να το θυμάται για να μπορείς και εσύ να θυμάσαι πως αν δεν αγαπήσεις εσύ τον εαυτό σου, κανένας δε θα βρεθεί να το κάνει για εσένα.
______________
Πηγή: maroverli.com
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Aπό τον Πέτρο
Η ιστορία περιγράφεται στα τέλη φθινοπώρου του 1896 στο μικρό χωριό Κρόουθορν της κομητείας του Μπέρκσαϊρ. Ο δόκτορας Τζέϊμς Μάρεϊ, ο επιμελητής έκδοσης του Αγγλικού Λεξικού της Οξφόρδης, ταξίδεψε πενήντα μίλια με το τρένο από την Οξφόρδη για να συναντήσει ένα αινιγματικό άτομο με το όνομα δόκτορας Γ. Τ. Μαϊνορ, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο παραγωγικούς των χιλιάδων εθελοντών συνεργατών της δημιουργίας του λεξικού. Επί σχεδόν είκοσι χρόνια αυτοί οι δύο άντρες αλληλογραφούσαν για τα πιο λεπτά σημεία της Αγγλικής Λεξικογραφίας, αλλά δεν είχαν συναντηθεί ποτέ. Ο δόκτορας Μαϊνορ δεν ήθελε να αφήσει το σπίτι του στο Κρόουθορν για να πάει στην Οξφόρδη. Δεν έδινε καμία εξήγηση, αλλά έλεγε ότι λυπόταν. Ο δόκτορας Μάρεϊ, που ήταν πλήρως αφοσιωμένος στα καθήκοντά του στην έδρα σύνταξης του λεξικού, στο περίφημο Σκρηπτόριο της Οξφόρδης, ήθελε από καιρό να δει και να ευχαριστήσει τον μυστηριώδη και παράξενο βοηθό του. Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1890, όταν κόντευε να ολοκληρωθεί το μισό λεξικό, ο Μάρεϊ αποφάσισε να επισκευθεί τον Μαϊνορ για να αναγνωριστεί κι αυτός για το πολύτιμο έργο τους. Ο Μάρεϊ πήρε την απόφαση και έστειλε ένα τηλεγράφημα· ο δόκτορας Μαϊνορ, αφού το παρέλαβε, έστειλε ο ίδιος τηλεγράφημα με το επόμενο ταχυδρομείο λέγοντας ότι τον περίμενε. ‘Εξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό περίμεναν τον Μάρεϊ μια κλειστή τετράτροχη άμαξα (Λαντό) και ένας αμαξάς με στολή και κίνησαν πρός τα μονοπάτια της εξοχής του Μπέρκσαϊρ. Ύστερα από είκοσι λεπτά η άμαξα κατέληξε σε μια τεράστια και αποκλεισμένη έπαυλη. Ένας σοβαρός υπηρέτης οδήγησε τον λεξικογράφο στον πάνω όροφο σ’ ένα αναγνωστήριο με βιβλία όπου, πίσω από ένα τεράστιο γραφείο, καθόταν ένας επιβλητικός άντρας. Ο δόκτορας Μάρεϊ υποκλήθηκε με σοβαρότητα λέγοντας: «Είμαι ο δόκτορας Τζέϊμς Μάρεϊ, από την φιλολογική Εταιρεία του Λονδίνου, επιμελητής της έκδοσης του Αγγλικού Λεξικού της Οξφόρδης και είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου που σας γνωρίζω… Υποθέτω ότι πρέπει να είστε ο πιο επιμελής συνεργάτης μου, ο δόκτωρας Γ. Τ. Μαϊνορ.» Ακολούθησε σύντομη παύση. Βήματα ακούστηκαν στο διάδρομο. Ένας απόμακρος κρότος κλειδιών και μετά ο άντρας πίσω από το γραφείο μίλησε: «Λυπάμαι, κύριε, αλλά σφάλλετε. Εγώ είμαι ο διευθυντής του Μπρόντμουρ, του Ασύλου Φρενοβλαβών Εγκληματιών. Ο δόκτορας Μαϊνορ βρίσκεται εδώ και είναι τρόφιμος, είναι ασθενής μας εδώ και είκοσι χρόνια. Είναι ο παλαιότερος φιλοξενούμενός μας…» Μολονότι τα επίσημα κυβερνητικά έγγραφα που σχετίζονται με την υπόθεση αυτή είναι απόρρητα, έμειναν κλειδωμένα για περισσότερο από έναν αιώνα. Η ιστορία φόνου και παραφροσύνης που παρακολουθεί τη δημιουργία του Αγγλικού Λεξικού της Οξφόρδης ξεδιπλώνεται στο βιβλίο του Σαϊμον Γουιντσέστερ (Simon Winchester) «ο Καθηγητής και ο Τρελός» από τις εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ.
Του Δημήτρη Παναγιωτάκου, στο Ορόγραμμα αρ. 136 Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2016
Οι υποσημειώσεις, λοιπόν, των ταξιδιών, όπως γράφτηκαν επιτόπου στο μπλοκάκι μου. Αρπάγματα τόπων και τοπίων, όπως το σκίτσο ή η ακουαρέλα των ζωγράφων, μια περιδιάβαση:
Ο πολιτισμός της καθημερινής ζωής σε όλο του το μεγαλείο».
* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 10 Απριλίου 2016
Με αφορμή τη συμπλήρωση των 400 χρόνων από το θάνατό του Ουίλιαμ Σέξπιρ, το Εθνικό Θέατρο τοποθετεί ηθοποιούς, σκηνοθέτες και μεταφραστές μέσα σε ένα κοντέινερ, στο κέντρο της πόλης και προσκαλεί τους Αθηναίους σε ένα συναρπαστικό ποιητικό ταξίδι.
Μέσα στην πρωτότυπη εγκατάσταση ζωντανεύουν αποσπάσματα από τα σημαντικότερα έργα του κορυφαίου θεατρικού συγγραφέα, από τις 11:00 το πρωί έως τις 23:00. Ο Άμλετ, ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα, ο Ριχάρδος Γ΄, η Λαίδη Μάκβεθ, ο βασιλιάς Ληρ, η Οφηλία, συναντιούνται στο μικρό δωμάτιο και κάνουν παρέα μαζί μας, μεταμορφώνοντας την πλατεία Ομονοίας σε μια μεγάλη λυρική γιορτή.
10 πράγματα που (ίσως) δεν γνωρίζετε για τον Σέξπιρ:
-Η αγγλική γλώσσα χρωστάει μεγάλο μέρος των λέξεων και φράσεών της στη συγγραφική του έμπνευση.
-Οι γονείς του δεν γνώριζαν γραφή και ανάγνωση και, κατά πάσα πιθανότητα, ούτε και τα παιδιά του.
-Κανείς δεν γνωρίζει τι έκανε από το 1585 έως το 1592. Οι ιστορικοί αδυνατούν να βρουν οποιοδήποτε στοιχείο για εκείνη την περίοδο της ζωής του.
-Είχε τουλάχιστον 6 διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους υπέγραφε: Willm Shakp, Shakesper, Shakespere, Shexpere, Shackspere, Shaxspe.
-Αν θέλουμε να μπλέξουμε το έργο του με τα μαθηματικά θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως έγραφε 1,5 έργο κάθε χρόνο.
-Σε μια εποχή που δεν υπήρχαν λεξικά, χρησιμοποίησε πάνω από 17000 διαφορετικές λέξεις, εντυπωσιακός αριθμός, 4 φορές πολλαπλάσιος από τις λέξεις που χρησιμοποιούσαν οι μορφωμένοι της περιόδου. 7000 λέξεις στα έργα του χρησιμοποιήθηκαν μόνο μία φορά.
-Ο Βολταίρος υπήρξε μεγάλος πολέμιός του και τον αποκαλούσε «μεθυσμένο αγροίκο».
-Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε 80 γλώσσες, ακόμα και στη διάλεκτο των Klingon από το Star Trek.
-Η σύζυγός του είχε ακριβώς το ίδιο όνομα με την σημερινή ηθοποιό του Hollywood, Anne Hathaway.
-Ο Άμλετ είναι το πιο μεγάλο του έργο, η παράσταση του οποίου διαρκεί περίπου 4 ώρες.
Info: 12 ώρες στο δωμάτιο του Σέξπιρ, 23 Απριλίου, 11:00-23:00, Πλατεία Ομονοίας, Ελεύθερη είσοδος
Open House σημαίνει ότι επί δύο ημέρες η πόλη μας γίνεται ένα μεγάλο μουσείο που μας καλεί να εξερευνήσουμε ιδιαίτερα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια και την αρχιτεκτονική τους.
Η ιδέα είναι απλή: 91 σημαντικά κτίρια και χώροι στην Αθήνα ανοίγουν τις πόρτες τους για ένα σαββατοκύριακο και 450 εθελοντές, στην πλειοψηφία τους αρχιτέκτονες και φοιτητές αρχιτεκτονικής, περιμένουν να μας ξεναγήσουν και να μας μάθουν την ιστορία που κρύβεται πίσω από κάθε κτίριο και τη δημιουργία του.
Στη λίστα περιλαμβάνονται κτίρια όπως: το Δημαρχείο της Αθήνας, το Μουσείο της Πόλης των Αθηνών, το Μπάγκειο, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το Δημοτικό θέατρο Πειραιά, το Μουσείο Βορρέ, το Εβραϊκό μουσείο, κ.ά. Για να συμμετέχουμε στις ξεναγήσεις πρώτα βρίσκουμε στο πρόγραμμα το κτίριο που μας ενδιαφέρει. Πάμε εκεί την ημέρα και ώρα που λέει το πρόγραμμα.
Ο θεσμός είναι διεθνής και ξεκίνησε με σκοπό την ανάδειξη και προώθηση της αρχιτεκτονικής, ενώ στην Αθήνα πραγματοποιείται για τρίτη χρονιά. Στο διήμερο υπάρχουν και παράλληλες δράσεις, ξεναγήσεις με ποδήλατα, ξεναγήσεις σε σταθμούς ΜΕΤΡΟ και ΗΣΑΠ ή διαγωνισμός φωτογραφίας και η γιορτή κλείνει όπως κάθε χρόνο με ένα μεγάλο πάρτι.
Info: Open House Athens, 15-17 Απριλίου 2016, σε διάφορα μέρη της Αθήνας. Είσοδος δωρεάν
Εγράφη έπειτα από ανάγνωσιν περιγραφής της ζωγραφιάς
«Ο Οιδίπους και η Σφιγξ» του Γουστάβου Μορώ.
Επάνω του η Σφιγξ είναι πεσμένη
με δόντια και με νύχια τεντωμένα
και μ’ όλην της ζωής την αγριάδα.
Ο Οιδίπους έπεσε στην πρώτη ορμή της,
τον τρόμαξεν η πρώτη εμφάνισή της —
τέτοια μορφή και τέτοιαν ομιλία
δεν είχε φαντασθή ποτέ έως τότε.
Μα μ’ όλο που ακκουμπά τα δυο του πόδια
το τέρας στου Οιδίποδος το στήθος,
συνήλθε εκείνος γρήγορα — και διόλου
τώρα δεν την φοβάται πια, γιατί έχει
την λύσιν έτοιμη και θα νικήση.
Κι’ όμως δεν χαίρεται γι’ αυτήν την νίκη.
Το βλέμμα του μελαγχολία γεμάτο
την Σφίγγα δεν κυττάζει, βλέπει πέρα
τον δρόμο τον στενό που πάει στας Θήβας,
και που στον Κολωνό θ’ αποτελειώση.
Και καθαρά προαισθάνεται η ψυχή του
που η Σφιγξ εκεί θα τον μιλήση πάλι
με δυσκολώτερα και πιο μεγάλα
αινίγματα που απάντησι δεν έχουν.
kavafis.gr
Ζήτω η οικειότητα!
Η κατανόηση μας φέρνει πιο κοντά. Αυτό είναι το πόρισμα μιας νέας έρευνας η οποία εξετάζει τα ανθρώπινα συναισθήματα και την έλξη ή απώθηση που νιώθουμε για κάποιον, σε σχέση με την ικανότητά μας να επικοινωνούμε αποτελεσματικά. Η έρευνα διαπιστώνει ότι η συναισθηματική μας κατανόηση έχει άμεση σχέση με την έλξη. Η έλξη αυτή δεν σημαίνει απαραιτήτως ερωτική σχέση: μπορεί να είναι απλώς κάποιος που βρίσκεται στο κοντινό μας περιβάλλον και μας κατανοεί, δημιουργώντας μας έτσι ένα αίσθημα οικειότητας.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Σίλκε Άντερς του Τμήματος Νευρολογίας του Πανεπιστημίου του Λίμπεκ, δημοσίευσαν την έρευνα στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS). Οι επιστήμονες πειραματίστηκαν με 92 άνδρες και γυναίκες εθελοντές προκειμένου να ανακαλύψουν περισσότερα για αυτή τη διαδικασία και βρήκαν ότι οι άνθρωποι έλκονται σε μεγαλύτερο βαθμό από άτομα τα οποία τους επιτρέπουν να κατανοήσουν καλύτερα τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά τους, πράγμα που τους προκαλεί εσωτερική ευχαρίστηση.
Η διαδικασία είναι ψυχολογική αλλά και νευροβιολογική αφού ο εγκέφαλος διαθέτει ένα μηχανισμό που ωθεί τους ανθρώπους να επιλέγουν φίλους, συντρόφους και συνεργάτες, των οποίων τα συναισθήματα μπορούν να διακρίνουν και να κατανοήσουν πιο εύκολα. Με λίγα λόγια το κύκλωμα ανταμοιβής-απόλαυσης του εγκεφάλου ενισχύει την έλξη μας για τον άλλο, και αυτή η απόλαυση που παίρνουμε όταν κάποιος μας κατανοεί συναισθηματικά, δεν είναι διόλου επιφανειακή αφού έτσι δημιουργούμε πιο ισχυρούς δεσμούς, είτε ερωτικούς, είτε φιλικούς ή επαγγελματικούς.
Κατανοείτε και αγαπάτε αλλήλους.
[Πηγή: www.doctv.gr]
Δεν ξέρω για σας , αλλά εγώ πάντως φοβάμαι πολύ και χωρίς τους Τζιχαντιστές.
Φοβάμαι ας πούμε, να μην υπογράψω, την καινούρια σύμβαση εργασίας που μας έφερε ο εργοδότης.
Φοβάμαι να διεκδικήσω δικαστικά, τα δεδουλευμένα που μου χρωστάνε.
Φοβάμαι τη «δικαιοσύνη» τους.
Φοβάμαι τη μισθωτή σκλαβιά, αλλά φοβάμαι και την ανεργία
Φοβάμαι τις επιθέσεις εκλεκτών στο μετρό.
Φοβάμαι να πιω νερό στις Σκουριές.
Φοβάμαι το: «ζητείται νέα και εμφανίσιμη…» στις αγγελίες που διαβάζει η κόρη μου.
Φοβάμαι το δελτίο ειδήσεων και την «έγκριτη δημοσιογραφία».
Φοβάμαι τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.
Φοβάμαι τις ουρές στα ΑΤΜ, τις κλειστές τράπεζες, αλλά και τις ανοιχτές τράπεζες.
Φοβάμαι τον ταχυδρόμο. Φοβάμαι να ανοίξω τον φάκελο.
Φοβάμαι τις ομοιόμορφες ντομάτες.
Φοβάμαι, όταν μου λένε στο τηλέφωνο, ότι η συνομιλία μας καταγράφεται.
Φοβάμαι την κατάργηση του ασύλου.
Φοβάμαι την κατάργηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Φοβάμαι τις πλαστικές χειροπέδες.
Φοβάμαι τη Μαριάννα Βαρδινογιάννη, τον Σάκη Ρουβά και τον μητροπολίτη Άνθιμο.
Φοβάμαι όταν ακούω τη λέξη πατρίδα.
Φοβάμαι όταν κατεβαίνουν θεατρικές παραστάσεις.
Φοβάμαι τη στιγμή, που οι ματατζήδες, βάζουν τις αντιασφυξιογόνες μάσκες τους.
Φοβάμαι τους σωτήρες και τους πολίτες που τους εμπιστεύονται.
Φοβάμαι όταν ακούω να μου λένε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική.
Μα πιο πολύ φοβάμαι, μη συνηθίσω τους φόβους μου
Από Marios Marli
Δεν έχει μαθήματα ή διάβασμα. Ούτε καν θρανία. Μόνο κήπους με φυτά, θερμοκήπια και ζωάκια της φάρμας. To Nursery Fields Forever είναι ένα μέρος όπου μαθαίνει στα παιδιά πως να είναι κοντά στη φύση αλλά και το πώς να την καλλιεργούν. Το σχολείο βρίσκεται στη Ρώμη και πήρε το Α’ βραβείο στον διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό AWR.
Εδώ ο σκοπός δεν είναι να μάθουν τα παιδιά εγκυκλοπαιδικά πράγματα αλλά μέσα από την ίδια τους την επαφή με τη φύση, να αποκτήσουν γνώσεις, υπευθυνότητα και εμπειρίες από πρώτο χέρι. Το τι σημαίνει η καλλιέργεια των λαχανικών, πως περιποιείται κανείς ένα ζωάκι φάρμας αλλά και πως λειτουργούν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, είναι μόνο λίγα από αυτά που μαθαίνουν τα πιτσιρίκια στο οικολογικό αυτό σχολείο, που λειτουργεί αποκλειστικά με φωτοβολταϊκά και ανεμογενήτριες. Εδώ δεν υπάρχει τυπικό ωράριο ούτε πρόγραμμα μαθημάτων. Μόνο καλλιέργεια της ελευθερίας αλλά και της υπευθυνότητας που τη συνοδεύει. Έτσι τα παιδιά διαχειρίζονται μόνα τους, υπό την καθοδήγηση των δασκάλων, το ζήτημα της τροφής και της ανάπτυξης, μέσα από μια νέα, ολιστική προσέγγιση που συνδυάζει τη φύση με την καλλιέργεια τροφίμων.
Παιχνίδι, φύση και τεχνική συνδυάζονται μέσα σε φυτώρια γεμάτα λαχανικά. Η ανάπτυξη των παιδιών ενθαρρύνεται και μέσα από την αλληλεπίδρασή τους με τα ζώα. Τα παιδιά αποκτούν δεξιότητες, ενθαρρύνονται και παίρνουν ευθύνες και πρωτοβουλίες, μέσα σε έναν τόπο που κάνει τα πάντα να μοιάζουν με παιχνίδι. Ακόμα και παθητικά, παιδιά και βρέφη μπορούν να ωφεληθούν από περιβάλλον του σχολείου – φάρμας. Η επαφή με τα ζώα ωφελεί την χαλάρωση, ενισχύει την περιέργεια των μικρών αλλά «εκπαιδεύει» και το ανοσοποιητικό σύστημα να αντιστέκεται στα σε πολλά αλλεργιογόνα.
Το Nursery Fields Forever διεκδικεί χώρο ώστε το νηπιαγωγείο να μην είναι απλώς ένα μέρος όπου οι μεγάλοι κρατάνε και απασχολούν τα παιδιά αλλά ένα μέρος όπου τα ίδια τα παιδιά θα μεγαλώνουν και θα βελτιώνουν τους εαυτούς τους. Τα κλασικά συστήματα παιδείας με τα προκατασκευασμένα «one size» προγράμματα για όλους, θα μπορούσαν να μάθουν πολλά από αυτό.
