Aπό τον Πέτρο
Η ιστορία περιγράφεται στα τέλη φθινοπώρου του 1896 στο μικρό χωριό Κρόουθορν της κομητείας του Μπέρκσαϊρ. Ο δόκτορας Τζέϊμς Μάρεϊ, ο επιμελητής έκδοσης του Αγγλικού Λεξικού της Οξφόρδης, ταξίδεψε πενήντα μίλια με το τρένο από την Οξφόρδη για να συναντήσει ένα αινιγματικό άτομο με το όνομα δόκτορας Γ. Τ. Μαϊνορ, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο παραγωγικούς των χιλιάδων εθελοντών συνεργατών της δημιουργίας του λεξικού. Επί σχεδόν είκοσι χρόνια αυτοί οι δύο άντρες αλληλογραφούσαν για τα πιο λεπτά σημεία της Αγγλικής Λεξικογραφίας, αλλά δεν είχαν συναντηθεί ποτέ. Ο δόκτορας Μαϊνορ δεν ήθελε να αφήσει το σπίτι του στο Κρόουθορν για να πάει στην Οξφόρδη. Δεν έδινε καμία εξήγηση, αλλά έλεγε ότι λυπόταν. Ο δόκτορας Μάρεϊ, που ήταν πλήρως αφοσιωμένος στα καθήκοντά του στην έδρα σύνταξης του λεξικού, στο περίφημο Σκρηπτόριο της Οξφόρδης, ήθελε από καιρό να δει και να ευχαριστήσει τον μυστηριώδη και παράξενο βοηθό του. Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1890, όταν κόντευε να ολοκληρωθεί το μισό λεξικό, ο Μάρεϊ αποφάσισε να επισκευθεί τον Μαϊνορ για να αναγνωριστεί κι αυτός για το πολύτιμο έργο τους. Ο Μάρεϊ πήρε την απόφαση και έστειλε ένα τηλεγράφημα· ο δόκτορας Μαϊνορ, αφού το παρέλαβε, έστειλε ο ίδιος τηλεγράφημα με το επόμενο ταχυδρομείο λέγοντας ότι τον περίμενε. ‘Εξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό περίμεναν τον Μάρεϊ μια κλειστή τετράτροχη άμαξα (Λαντό) και ένας αμαξάς με στολή και κίνησαν πρός τα μονοπάτια της εξοχής του Μπέρκσαϊρ. Ύστερα από είκοσι λεπτά η άμαξα κατέληξε σε μια τεράστια και αποκλεισμένη έπαυλη. Ένας σοβαρός υπηρέτης οδήγησε τον λεξικογράφο στον πάνω όροφο σ’ ένα αναγνωστήριο με βιβλία όπου, πίσω από ένα τεράστιο γραφείο, καθόταν ένας επιβλητικός άντρας. Ο δόκτορας Μάρεϊ υποκλήθηκε με σοβαρότητα λέγοντας: «Είμαι ο δόκτορας Τζέϊμς Μάρεϊ, από την φιλολογική Εταιρεία του Λονδίνου, επιμελητής της έκδοσης του Αγγλικού Λεξικού της Οξφόρδης και είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου που σας γνωρίζω… Υποθέτω ότι πρέπει να είστε ο πιο επιμελής συνεργάτης μου, ο δόκτωρας Γ. Τ. Μαϊνορ.» Ακολούθησε σύντομη παύση. Βήματα ακούστηκαν στο διάδρομο. Ένας απόμακρος κρότος κλειδιών και μετά ο άντρας πίσω από το γραφείο μίλησε: «Λυπάμαι, κύριε, αλλά σφάλλετε. Εγώ είμαι ο διευθυντής του Μπρόντμουρ, του Ασύλου Φρενοβλαβών Εγκληματιών. Ο δόκτορας Μαϊνορ βρίσκεται εδώ και είναι τρόφιμος, είναι ασθενής μας εδώ και είκοσι χρόνια. Είναι ο παλαιότερος φιλοξενούμενός μας…» Μολονότι τα επίσημα κυβερνητικά έγγραφα που σχετίζονται με την υπόθεση αυτή είναι απόρρητα, έμειναν κλειδωμένα για περισσότερο από έναν αιώνα. Η ιστορία φόνου και παραφροσύνης που παρακολουθεί τη δημιουργία του Αγγλικού Λεξικού της Οξφόρδης ξεδιπλώνεται στο βιβλίο του Σαϊμον Γουιντσέστερ (Simon Winchester) «ο Καθηγητής και ο Τρελός» από τις εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ.
Του Δημήτρη Παναγιωτάκου, στο Ορόγραμμα αρ. 136 Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2016
