Ιαν
21

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ…

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 21 Ιανουαρίου 2023

1. Ο Βασιλιάς και το αλάτι (Λιβυκό Λαϊκό Παραμύθι)

Ήταν κάποτε ένας βασιλιάς που ρώτησε τις τρεις κόρες του πόσο τον αγαπούν. Η μεγαλύτερη απάντησε όσο το χρυσάφι, η μεσαία όσο τον ήλιο και το φεγγάρι ενώ η μικρότερη όσο το αλάτι. Ο βασιλιάς έγινε έξαλλος με την τρίτη του κόρη καθώς πίστευε πως το μέγεθος της αγάπης της κόρης του ήταν ασήμαντο. Την έδιωξε από το παλάτι λέγοντάς της πως δε θέλει να την ξανά δει.

Η κοπέλα περιπλανήθηκε για χρόνια με μεγάλο παράπονο που τόσο άδικα την έδιωξε ο πατέρας της. Ένας πρίγκιπας που την είδε την ερωτεύτηκε και την παντρεύτηκε. Μετά από πολλά χρόνια έμαθε πως, στο δικό της βασίλειο, θα έδιναν γεύμα προς τιμήν του πατέρα της.

Διέταξε όλα τα φαγητά που θα σερβιριστούν να είναι ανάλατα και να μη δοθεί αλάτι, όσο και αν ζητήσουν.

Όταν ο πατέρας της άρχισε να τρώει, πέταξε θυμωμένος το κουτάλι και είπε πως είναι όλα άνοστα. Ζήτησε να του δώσουν αλάτι. Αρνήθηκαν και θύμωσε ακόμα πιο πολύ. «Θα φύγω», φώναζε, «αφού δε μπορείτε να μου δώσετε κάτι τόσο σημαντικό όσο το αλάτι». Και τότε, η κοπέλα απάντησε, «μα εσείς κάποτε διώξετε την κόρη σας επειδή σας είπε πως σας αγαπάει σαν το αλάτι». Ο βασιλιάς την αναγνώρισε και έπεσε στα πόδια της με κλάματα παρακαλώντας να τον συγχωρέσει. Η κοπέλα τον συγχώρεσε.

Του τόνισε πως από δω και πέρα δεν πρέπει να υποτιμάει τα απλά πράγματα στη ζωή, όπως είναι το αλάτι.

2. Οι δύο λύκοι (Ινδιάνικο Παραμύθι)

Ένα νέο αγόρι μίας φυλής Ινδιάνων αναρωτιόταν τι ήταν η ψυχή. Ρωτούσε τους πάντες μα κανενός η απάντηση, δεν ήταν ικανοποιητική. Μέχρι που ρώτησε τον ηλικιωμένο αρχηγό της φυλή τους. Εκείνος του μίλησε για τους δύο λύκους που υπάρχουν στη ψυχή κάθε ανθρώπου. Το αγόρι κάθισε δίπλα του και ο αρχηγός ξεκίνησε να του μιλάει για τη μάχη μεταξύ των δυο λύκων που υπάρχουν στις ψυχές όλων των ανθρώπων.

Ο ένας λύκος είναι το κακό και ότι συμβολίζει: το θυμό, τη ζήλια, τη θλίψη, την απογοήτευση, την απληστία, την αλαζονεία, την ενοχή, την προσβολή, την κατωτερότητα, το ψέμα, τη ματαιοδοξία και την υπεροψία. Ο άλλος λύκος είναι το καλό και ότι συμβολίζει: τη χαρά, την ειρήνη, την αγάπη, την ελπίδα, την ηρεμία, την ταπεινοφροσύνη, την ευγένεια, τη φιλανθρωπία, τη συμπόνια, τη γενναιοδωρία, την αλήθεια και την ευσπλαχνία.

Το αγόρι σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά τον ρώτησε «Και ποιος λύκος κερδίζει;» Ο γέρος Ινδιάνος απάντησε «Αυτός που ταΐζεις».

3. Ο Κύκλος του 99 (Χόρχε Μπουκάι, Αργεντινή)

Κάποτε σε ένα βασίλειο ζούσε ένας υπηρέτης που ήταν μονίμως χαρούμενος. Όλη μέρα τραγουδούσε, έκανε πλάκες και όλοι γύρω του, διασκέδαζαν μαζί του. Κάποια στιγμή, ο βασιλιάς φανερά εκνευρισμένος με τη χαρά του υπηρέτη του, τον ρώτησε «Πώς γίνεται εγώ, ένας βασιλιάς, να έχω όλα τα πλούτη και να είμαι λυπημένος ενώ εσύ ένας υπηρέτης να είσαι χαρούμενος;» Ο υπηρέτης απάντησε «Γιατί να μην είμαι; Έχω την υγεία μου, την οικογένειά μου, στέγη και φαγητό. Τι άλλο θα μπορούσα να ζητήσω;». Τον βασιλιά δεν τον έπεισε η εξήγηση του υπηρέτη. Φώναξε ένα σοφό σύμβουλό του, εξηγώντας του την κατάσταση.

Ο σοφός του εξήγησε πως ο υπηρέτης είναι χαρούμενος γιατί δεν είχε μπει στον κύκλο του 99.

Θα μπορούσε να τον βάλει αλλά θα έχανε για πάντα το χαμόγελό του και τη θέση του θα έπαιρνε ένας μίζερος υπηρέτης. Ο βασιλιάς σκέφτηκε, αφού δε γέλαγε ο ίδιος, δε θα έπρεπε να γελάει κανείς. Έτσι, ζήτησε από το σοφό να βάλει τον υπηρέτη του στον κύκλο του 99. Ο σοφός ζήτησε ένα πουγκί  με 99 χρυσά νομίσματα, ούτε ένα περισσότερο, ούτε ένα λιγότερο και το άφησε έξω από το σπιτάκι του υπηρέτη. Ανοίγοντας την πόρτα ο υπηρέτης βρήκε το πουγκί. Αμέσως σχηματίστηκε έκπληξη στο πρόσωπό του, φόβος και ερευνητική ματιά μήπως ήταν κανένας τριγύρω.

Μπήκε γρήγορα στο σπίτι του. Άδειασε το περιεχόμενο και χρυσά νομίσματα έπεσαν στο πάτωμα. Δεν πίστευε αυτό που έβλεπε! Ένας θησαυρός, όλος δικός του. Άρχισε να παίζει με τα νομίσματα και να τα τοποθετεί σε στοίβες των δέκα.  Μια δεκάδα, δύο δεκάδες, τρεις, … ταυτόχρονα, έκανε και το άθροισμα. Που είναι το τελευταίο; Μέτρησε πάλι τις στοίβες για να βρει το λάθος, τίποτα. Δεν μπορεί, τα νομίσματα έπρεπε να ήταν εκατό.

Τα ενενήντα εννέα ήταν πολλά αλλά του έλειπε ένα.

Συνεχώς σκεφτόταν, τι θα έπρεπε να κάνει για να αγοράσει ακόμα ένα χρυσό νόμισμα. Θα έπρεπε να βρει και δεύτερη δουλειά. Θα έβαζε τη γυναίκα του να δουλέψει και θα έκαναν σκληρή οικονομία στο σπίτι. Έτσι, σε έξι χρόνια θα είχαν αγοράσει το εκατοστό νόμισμα και μετά θα ήταν άρχοντας! Τους μήνες που ακολούθησαν ο υπηρέτης έβαλε σε εφαρμογή τα σχέδιά του. Δούλευε πολύ, κουραζόταν, κοιμόταν λίγο αλλά επέμενε στην απόφασή του.

Ο υπηρέτης είχε μπει στον κύκλο του ενενήντα εννέα. Επειδή δεν άντεχε άλλο τη γκρίνια και τη μιζέρια του, ο βασιλιάς τον έδιωξε από το παλάτι. Ο σοφός που ήταν μάρτυρας σε όλα αυτά είπε στο βασιλιά «Σας το είπα ότι θα τον διώχνατε αν τον έβαζα στον κύκλο του 99. Ο κύκλος είναι μία «ιδεολογία» που την έχουμε όλοι, πάντα κάτι να μας λείπει για να νιώσουμε ικανοποιημένοι και δυστυχώς, μόνο αν είμαστε ικανοποιημένοι μπορούμε να απολαύσουμε όσα έχουμε».

 

4. Η Σαρανταποδαρούσα που χόρευε όμορφα (Τζόστειν Γκάρντερ, Νορβηγία)

Ήταν κάποτε μία σαρανταποδαρούσα που ήξερε να χορεύει υπέροχα με τα σαράντα ποδαράκια της. Κάθε φορά που χόρευε μαζεύονταν γύρω της όλα τα ζώα του δάσους για να την θαυμάσουν. Όλα ήταν γοητευμένα από την τέχνη της.

Μόνο ένα ζώο δεν άντεχε, από τη ζήλια του, ο βάτραχος. Σκεφτόταν συνεχώς πως θα την έκανε να σταματήσει το χορό. Δε μπορούσε, φυσικά, να πει ότι ο χορός δεν του άρεσε και δε μπορούσε να ισχυριστεί ότι ο ίδιος χόρευε καλύτερα γιατί ,απλά, κανείς δε θα τον πίστευε. Με τα πολλά, σκέφτηκε ένα πραγματικά διαβολικό σχέδιο.

Κάθισε και έγραψε στη σαρανταποδαρούσα ένα γράμμα.

«Ασύγκριτη χορεύτρια σαρανταποδαρούσα, είμαι ένας ταπεινός θαυμαστής της εξαίσιας χορευτικής σου τέχνης και πολύ θα ήθελα να μάθω πως ακριβώς χορεύεις. Σηκώνεις πρώτα το αριστερό πόδι υπ’ αριθμ.27 και ύστερα το δεξί πόδι υπ’ αριθμ.12; Ή αρχίζεις το χορό σηκώνοντας το δεξί πόδι υπ’ αριθμ.33 και ύστερα το δεξί πόδι υπ’ αριθμ.39; Περιμένω με ανυπομονησία την απάντησή σου. Με όλη μου την αγάπη, το Βατράχι.»

Μόλις η σαρανταποδαρούσα πήρε το γράμμα άρχισε να σκέφτεται, για πρώτη φορά στη ζωή της, πως ακριβώς χόρευε. Ποιο πόδι σήκωνε πρώτο; Ποιο πόδι ερχόταν δεύτερο;

Η σκέψη της, είχε πνίξει τη φαντασία της και με τη φαντασία της χόρευε.

Έτσι, η σαρανταποδαρούσα μας δε ξανά χόρεψε ποτέ.

5. Ο Άνθρωπος, το άλογο και ο σκύλος (Πάουλο Κοέλιο, Βραζιλία)

Ένας άνθρωπος, το άλογό του και ο σκύλος του, περπατούσαν σε ένα δρόμο. Ξαφνικά έπιασε μία δυνατή βροχή και έτρεξαν να κρυφτούν κάτω από ένα μεγάλο δέντρο. Τότε τους χτύπησε ένας κεραυνός και έχασαν τις ζωές τους. Δεν αντιλήφθηκαν όμως ότι είχαν περάσει στον άλλο κόσμο και θεώρησαν ότι σταμάτησε η βροχή, οπότε μπορούσαν να συνεχίσουν την πεζοπορία τους. Ο δρόμος ήταν ανηφορικός, ο ήλιος έκαιγε και οι τρεις είχαν διψάσει πολύ. Μέχρι που συνάντησαν μία τεράστια πύλη που οδηγούσε σε ένα υπέροχο μέρος.

Ο άνθρωπος ρώτησε το φύλακα της πύλης ποιο ήταν αυτό το μέρος και ο φύλακας απάντησε πως ήταν ο παράδεισος. Ο άνθρωπος ρώτησε και πάλι, αν θα μπορούσαν να ξαποστάσουν και να πιουν λίγο νερό. Τότε ο φύλακας του απάντησε πως  ο άνθρωπος μπορεί, τα ζώα όχι. Ο άνθρωπος, όσο και αν διψούσε, δε μπορούσε να αφήσει τους φίλους του. Χαιρέτισε και έφυγε.

Βρέθηκε σε ένα μονοπάτι ακόμα πιο όμορφο που τον οδήγησε σε μία πύλη που όμοια δεν είχε ξανά δει.  Ένας πανέμορφος τόπος! Πλησίασε τον φύλακα της πύλης και τον ρώτησε αν θα μπορούσαν να ξεδιψάσουν κάπου και ο φύλακας τους οδήγησε σε μία πηγή. Ήπιαν αρκετό νερό και αφού ξεδίψασαν, ο άνθρωπος ρώτησε το φύλακα πως λέγεται αυτό το μέρος και ο φύλακας απάντησε  πως είναι ο παράδεισος. Ο άνθρωπος απορημένος του είπε πως και στην άλλη πύλη που ρώτησε, πάλι ο παράδεισος είπαν ότι είναι. Και ο φύλακας απάντησε

«Όχι, εκεί ήταν η κόλαση. Εκεί μένουν όλοι αυτοί που είναι ικανοί να εγκαταλείψουν απλόχερα τους φίλους τους μόνο για τη δική τους ευχαρίστηση.»

Παραμύθια, Σχέσεις Χωρίς σχόλια »
Ιαν
15

ΤΙ ΕΜΑΘΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΙΑ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 15 Ιανουαρίου 2023

Ο  καθένας χρειάζεται ένα μέρος όπου θα νιώθει άνετα να κλαίει. Στα 27 μου, βρήκα ένα μέρος λίγο απροσδόκητο: ένα παντοπωλείο που ανήκε σε έναν 94χρονο Έλληνα, γράφει η Νικολέτα Ρίτσαρτσον στο today.com και συνεχίζει:

Δάκρυα χαράς, δάκρυα λύπης, δάκρυα απογοήτευσης – όλα χύθηκαν μπροστά στον Κυριάκο, έναν μπακάλη με ομώνυμη επιχείρηση. Κάπου ανάμεσα στις κονσέρβες με τον μπακλαβά, τους γεμάτους με ελιές κουβάδες και τις σειρές με το εισαγόμενο ελαιόλαδο, εμείς, δύο άγνωστοι με διαφορά γενεών, μετατραπήκαμε απροσδόκητα σε φίλους ζωής.

Το 2019, ο νυν σύζυγός μου, Σαμ, και εγώ μετακομίσαμε στην Αστόρια, την ελληνική γειτονιά στο Κουίνς της Νέας Υόρκης. Ως κάποια που πήγαινε στην Αστόρια με τον παππού της μεγαλώνοντας, ήμουν ενθουσιασμένη που θα συνδεόμουν με τους γείτονές μου σε μια αναζήτηση βαθύτερης πολιτισμικής ένταξης.

Την πρώτη φορά που συνάντησα τον Κυριάκο, χρειαζόμουν μια χάρη. Είχαμε μόλις μετακομίσει και η εταιρεία φυσικού αερίου έπρεπε να ανοίξει το αέριο στο διαμέρισμά μας. Επειδή όμως κάποιος έμενε στο υπόγειο όπου βρισκόταν ο διακόπτης του φυσικού αερίου της πολυκατοικίας, η εταιρεία αερίου μου είπε ότι μπορούσαν να μπουν μόνο αν υπήρχε κάποιος -εκτός από μένα- από τη

Πανικοβλήθηκα. Δεν ήξερα κανέναν. Ποιος θα ήταν διαθέσιμος να διακόψει τη μέρα του για να σταθεί σε ένα τυχαίο υπόγειο για κάποιον που δεν γνώριζε καν;

Περιπλανήθηκα στη γωνία και είδα μια μπλε τέντα με εισαγόμενα ελληνικά προϊόντα στη βιτρίνα. Με υποδέχτηκε ένας ασπρομάλλης άντρας με μπλε ποδιά πίσω από τον πάγκο. Του εξήγησα τα πράγματα, και αν και κατάλαβα ότι δεν μιλούσε άπταιστα αγγλικά, κατάλαβε αρκετά. Σοκαρίστηκα όταν συμφώνησε να με βοηθήσει.

Το γκάζι μας άνοιξε με επιτυχία και ο Κυριάκος κατευθύνθηκε πίσω στο μαγαζί του πριν προλάβω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου. Όταν πετάχτηκα ξανά για να τον ευχαριστήσω, ελαχιστοποίησε το μέγεθος της χάρης και μου δώρισε έναν χυμό για να τον πάρω σπίτι. Η ανταλλαγή αυτή μου άφησε κάτι πολύ περισσότερο από μια σόμπα που δούλευε και έναν χυμό στο ψυγείο: είχα βρει έναν αξιόπιστο γείτονα που ενσάρκωνε το «φιλότιμο», μια αμετάφραστη ελληνική λέξη που αντιπροσωπεύει έναν άνθρωπο που είναι αυθεντικά και ανιδιοτελώς δοτικός προς τους άλλους.

Ο Κυριάκος με έσωσε πολλές φορές
Κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών, ο Κυριάκος με έσωσε πολλές φορές – όταν δεν είχα αρκετά μετρητά για να πληρώσω ένα προϊόν ή όταν απλά ήθελα να δω ένα φιλικό πρόσωπο κατά τη διάρκεια των πρωινών μου διαδρομών. Γνώρισε τον Σαμ, τους γονείς μου, τη θεία μου και τα ξαδέλφια μου και μου μίλησε για τα παιδιά και τα εγγόνια του. Ο Κυριάκος έλαμπε κάθε φορά που έδειχνε τη φωτογραφία του εγγονού του, που αποφοίτησε από το Χάρβαρντ, κολλημένη στον τοίχο πίσω από το ταμείο.
Παρενέβη ακόμη και όταν με πρόσλαβε ένας γείτονας που υποπτευόμουν από καιρό ότι με περιφρονούσε επειδή δεν μιλούσα ελληνικά. Ο άνδρας είχε αρχίσει να κάνει ανάρμοστα σχόλια που με κορόιδευαν και μου υπενθύμιζαν ότι η «ελληνικότητά» μου δεν ήταν αρκετή.

Μια μέρα είχα τελειώσει το τρέξιμο και καθώς πλησίαζα στην πόρτα, ο γείτονας μου είπε: «Φαίνεται ότι παχαίνεις». Το αίμα μου έβρασε. Ήμουν μπερδεμένη, πληγωμένη, θυμωμένη και σε πλήρη δυσπιστία που αυτό το άτομο είχε το θράσος να σχολιάζει το σώμα μιας γυναίκας με τέτοια ανεμελιά.

Το επόμενο πρωί, με την καρδιά μου ακόμα βαριά, μπήκα στο κατάστημα του Κυριάκου. Όταν με χαιρέτησε, με δυσκολία συγκράτησα τα συναισθήματά μου. Καθώς του είπα τι συνέβη, το πρόσωπο του που έδειχνε ανησυχία μετατράπηκε ξαφνικά σε θυμό, καθώς άρχισε να επαναλαμβάνει: «Θα του μιλήσω».

Δεν ξαναείδα ποτέ εκείνον τον άνθρωπο έξω από την πόρτα μου.

Ο Κυριάκος δεν νοιαζόταν αν μιλούσα ελληνικά ή αν ήμουν από την Ελλάδα, και δεν με έκρινε με βάση την αντίληψή του για μένα ως Ελληνίδα. Αναγνώρισε την περηφάνια μου ως κάποια που ταυτιζόταν ως Ελληνοαμερικανίδα και τη λαχτάρα μου να συνδεθώ με τους γύρω μου και με αγκάλιασε – όχι γι’ αυτό που οι άλλοι ήθελαν να είμαι, αλλά γι’ αυτό που ήμουν.

Μετά την πανδημία
Όταν χτύπησε η πανδημία, ο Σαμ κι εγώ φύγαμε από το διαμέρισμά μας για να μείνουμε για λίγο με τις οικογένειές μας. Όταν επιστρέψαμε μήνες αργότερα, ανυπομονούσα να επισκεφτώ τον Κυριάκο.

Μπήκα στο μαγαζί του και κοιταχτήκαμε πίσω από τις μπλε μάσκες μας. Τα μάτια μου βούρκωσαν. Κάναμε βασικές ερωτήσεις που, εκείνη την εποχή, είχαν μεγάλη βαρύτητα: «Πώς αισθάνεσαι; Πώς είναι η οικογένειά σου; Είσαι καλά;». Ανακουφίστηκα όταν άκουσα ότι η υγεία του ήταν μια χαρά, και μπερδεύτηκα όταν έμαθα ότι κράτησε το κατάστημά του ανοιχτό καθ’ όλη τη διάρκεια της πανδημίας, δουλεύοντας – απ’ όσο ήξερα – μόνος του.

Εκ των υστέρων κατάλαβα ότι αυτό δεν αποτελεί έκπληξη: Ο Κυριάκος ευδοκιμεί προσφέροντας στους ανθρώπους που περνούν την πόρτα του.

Όπως και στις περισσότερες επισκέψεις μου για να δω τον Κυριάκο, δεν έμεινα εκεί για πολύ: Τα φτωχά ελληνικά μου και τα σπαστά αγγλικά του μας άφησαν να περιοριζόμαστε στη συζήτηση. Αλλά κατά τη διάρκεια αυτής της συγκεκριμένης επίσκεψης, με αποκάλεσε «υιοθετημένη εγγονή του» και καθώς έφυγα με ένα κουτί μπακλαβά, δώρο, συνειδητοποίησα ότι το συναίσθημα ήταν αμοιβαίο. Ο υιοθετημένος μου παππούς.

Τον Αύγουστο του 2022
Είχα μόλις επιστρέψει από ένα ταξίδι στην Ελλάδα με τη μαμά μου, και ήμουν έτοιμη να πω στον Κυριάκο τα πάντα γι’ αυτό, καθώς και να εξασκήσω τις νεοαποκτηθείσες δεξιότητές μου στην ελληνική γλώσσα. Ο Σαμ κι εγώ είχαμε μετακομίσει από τη γειτονιά, αλλά επέστρεφα για να τον επισκέπτομαι.

Μπήκα μέσα με το «yassou» (γεια σου) και το πρόσωπό του φωτίστηκε. Τον ρώτησα πώς ήταν, και τότε η χαρά του μετατράπηκε γρήγορα σε θλίψη. Ο Κυριάκος είχε χάσει ένα στενό μέλος της οικογένειάς του και φαινόταν συντετριμμένος. Του είπα πόσο τον αγαπούσε η οικογένειά του, οι φίλοι και οι γείτονές του. Ο Κυριάκος τότε με κοίταξε κατευθείαν στα μάτια, χωρίς να συγκρατεί δάκρυα ή συναισθήματα, και είπε: «Δεν με άφησες; Έτσι δεν είναι;».

Η καρδιά μου βυθίστηκε στο στήθος μου.

«Φυσικά και δεν σε άφησα!» είπα.

Αγκαλιαστήκαμε – δεν χρειαζόταν να χρησιμοποιήσει λόγια για να καταλάβω το βάρος αυτού που μόλις είπε. Τον διαβεβαίωσα ότι θα επέστρεφα, και καθώς έβγαινα έξω με ένα κουτί ελληνικά μπισκότα με πορτοκάλι και κανέλα που ονομάζονται μελομακάρονα, το είπε ξανά σαν να το παγίωνε στο σύμπαν: «Δεν με άφησες, έτσι δεν είναι;».

Μια ισχυρή φιλία με διαφορά ηλικίας
Όλο αυτό το διάστημα, πίστευα ότι τον χρειαζόμουν περισσότερο από ό,τι εκείνος εμένα, αλλά εκείνη η επίσκεψη άλλαξε τη νοοτροπία μου. Ο Κυριάκος υποδέχεται αμέτρητα πρόσωπα σε καθημερινή βάση και έχω παρατηρήσει ότι τα συναντά με την ίδια αβίαστη στοργή που έχω αγαπήσει και θαυμάσει. Αλλά δεν ξέρεις ποτέ τι περνάει κάποιος άλλος, και το να εμφανιστείς μπροστά σε κάποιον είναι συχνά το πιο σημαντικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε ο ένας για τον άλλον – ακόμη και αν δεν είμαστε σίγουροι ότι το χρειαζόμαστε.

Δεν γνωρίζω τα μυστικά της προσωπικής ζωής του Κυριάκου, αλλά ξέρω ότι είναι πρόθυμος να δώσει ένα χέρι βοήθειας, όποιος κι αν είσαι. Ξέρω ότι είναι ένας σκληρά εργαζόμενος άνθρωπος, που του αρέσει να διευθύνει το μαγαζί του και να φροντίζει, να ταΐζει τους φίλους και την οικογένειά του. Ξέρω ότι είναι πατέρας και παππούς που αγαπάει την οικογένειά του με όλη του την καρδιά και ότι έχει περάσει από στενοχώριες. Ξέρω ότι δεν περιμένει κανένα αντάλλαγμα για την καλοσύνη του, αλλά ότι έχει σημασία όταν αυτή ανταποδίδεται. Ξέρω ότι ξέρει πόσα σημαίνει για μένα και το αντίστροφο.

Μέχρι σήμερα, ο Κυριάκος εξακολουθεί να ανοίγει το κατάστημά του, να γεμίζει τα ράφια, να υποδέχεται τους πελάτες και να διευθύνει μια επιχείρηση που λειτουργεί ως ασφαλής χώρος για τους γείτονες. Ανησυχώ γι’ αυτόν, αλλά ξέρω επίσης ότι το κατάστημα δεν είναι απλώς μια επιχείρηση – είναι μια σανίδα σωτηρίας γι’ αυτό που αγαπάει να κάνει: να προσφέρει πίσω και να στηρίζει την κοινότητά του.

Aπό in.gr

Σχέσεις Χωρίς σχόλια »
Ιαν
15

“ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ ΑΝΑΜΕΙΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ”

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 15 Ιανουαρίου 2023

Στα δυο της χέρι σε τυλίγει,
πλανεύτρα η θάλασσα
και σε πνίγει,
να βυθιστείς στα τρίσβαθά της,
μή ξαναφύγεις, μακριά της.
Θα ταξιδέψουν τα όνειρά σου
στα κύματά της, μα… λίγο στάσου,
νοιώσε τον πόθο, της ηδονής
της θάλασσας, της προσμονής..
Φεγγαροδρόμιο, αν τη χρυσίσει,
άγρυπνος φάρος, θα φωτίσει,
άγριες νύχτες, χωρίς ελπίδες,
μ’ ανταριασμένες καταιγίδες..
Γυναίκα είναι
κι αγάπησέ την,
σμίξε μαζί της,προσκύνησέ την,
ξέπλυνε έννοιες
και αμαρτίες,
γλύκανε φόβους και αγωνίες.
Το μπλε της…. δεν λέει
να τελειώσει
μα….δεν περισσεύει, για να μερώσει,
άγριους φόβους
ψυχής και πάθη
καρδιάς, π’ αγαπά και κάνει λάθη..
Με απληστία, μή και τολμήσεις,
το απέραντό της να κατακτήσεις,
θα σε πλανέψει, θα σε προδώσει
κι ο Ποσειδώνας, δεν θα σε σώσει…
Καμβάς,που πάνω της,
κεντιούνται λόγια
αγάπης, νόστου και μοιρολόγια,
νίκες και ήττες, πλούτου παζάρια…
Ζωές παιδιών, παίζουν στα ζάρια…

13-1-2022 ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΑΡΔΑΝΗ

Ποίηση Χωρίς σχόλια »
Ιαν
10

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ…

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 10 Ιανουαρίου 2023

“Δεν είναι θέμα ηθικολογίας. Είναι θέμα οπτικής…Για μένα λοιπόν η καλλιτεχνία δεν είναι επάγγελμα. Μια γυναίκα η οποία έχει πέντε παιδιά, δεν έχει σύζυγο, καθαρίζει σκάλες και παρ’ όλα αυτά βγάζει ένα μπολάκι με νερό για το αδέσποτο ή σε κοιτάει και σου λέει “καλημέρα”, για μένα είναι καλλιτέχνης .

Καλλιτέχνης δεν γίνεσαι όταν πιάσεις ένα μικρόφωνο, ένα πινέλο ή ένα στιλό. Ο τρόπος που αντιμετωπίζεις την ασχήμια, τη μεταβολίζεις και τη δίνεις πίσω ως καλοσύνη ή ως φως, ο τρόπος που στέκεσαι απέναντι στις σκοτεινές στιγμές της ζωής σου, για μένα σε κάνει καλλιτέχνη, ανεξαρτήτως επαγγέλματος.”

(Via: Σωτήρης Τσαφούλιας)

Η Ζωή μας σήμερα, Σχέσεις Χωρίς σχόλια »
Ιαν
6

ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΩ ΤΗΝ ΧΑΡΑ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 6 Ιανουαρίου 2023

Κάθε συναίσθημα επηρεάζεται από τον εγκέφαλο και αντίθετα. Διαφορετικά συναισθήματα αφορούν διαφορετικές δομές.

Η χαρά λόγω της ντοπαμίνης και της σεροτονίνης συνδέεται στενά με την ευτυχία. Αν νιώθετε πεσμένοι, ακολουθήστε απλές συνήθειες, όπως περπάτημα στη φύση, κάντε παρέα με ένα σκύλο ή χαμογελάστε- έτσι βοηθάτε τους νευροδιαβιβαστές να κάνουν τη δουλειά τους και να σας ανεβάσουν τη διάθεση.

Όταν συμβαίνει κάτι που θεωρείται ευτυχία, ο εγκέφαλος λαμβάνει σήμα να απελευθερώσει τις χημικές ουσίες στο ΚΝΣ. Αυτό προκαλεί αντίδραση σε άλλα συστήματα.

Το χαμόγελο ξεγελά τον εγκέφαλο βελτιώνοντας τη διάθεση και μειώνοντας το άγχος. Δεν χρειάζεται να βασίζεται σε αληθινά συναισθήματα-και το ψεύτικο έχει αποτέλεσμα.

Τα θετικά συναισθήματα όχι μόνο δεν επιβαρύνουν, αλλά και ωφελούν τον οργανισμό, καθώς αυξάνουν την έκκριση ορμονών όπως οι ενδορφίνες, οι οποίες έχουν ευεργετική δράση, ενώ αντιρροπούν τις επιπτώσεις των αρνητικών συναισθημάτων. Οι ενδορφίνες, λοιπόν, εξοπλίζουν τον οργανισμό, προσφέροντάς του ισορροπία και ενεργοποιούν την χαρά.

Οι 37 σκέψεις που ενεργοποιούν την χαρά και θα δείτε τεράστια διαφορά!

1. Ξεκολλήστε από το παρελθόν και μην το αναμηρυκάζετε.

Το παρελθόν του καθενός από εμάς είναι γεμάτο με θετικά, με αρνητικά, με ωραία ή άσχημα συναισθήματα, καλές ή κακές εμπειρίες- για τον καθένα οι δόσεις είναι διαφορετικές. Σίγουρα το παρελθόν μας καθορίζει ποιοι είμαστε σήμερα, δε πρέπει όμως να μας περιορίζει. Έτσι, αντί να αναμασάτε τα αρνητικά –ή ακόμα και τα θετικά που κάποτε υπήρχαν αλλά δεν υπάρχουν τώρα-, αποδεχτείτε το, συμφιλιωθείτε μαζί του και ζήστε το παρόν σας δίνοντάς του σημασία.

2. Μάθετε να χαίρεστε με όσα έχετε και μη γκρινιάζετε για όσα δεν έχετε.

Αυτό είναι ένα βασικό μάθημα προσωπικής ευγνωμοσύνης. Η χαρά ξεκινάει με το να εκτιμάει και να χαίρεται κανείς με αυτά που έχει. Εννοείται ότι πάντα θα πρέπει να βάζουμε στόχους και να επιθυμούμε τη βελτίωσή μας, αλλά όχι με το να διαγράφουμε το ‘εδώ και τώρα’ της ζωής μας.

3. Μάθετε να περνάτε ποιοτικό χρόνο με τον εαυτό σας.

Μάθετε να αγαπάτε τον εαυτό σας αντί να ζορίζεστε να σας αγαπήσουν οι άλλοι. Μάθετε να περνάτε όμορφα και όταν είστε μόνοι σας. Αφεθείτε στο να σκεφτείτε, να ονειροπολήσετε, να κάνετε μια βόλτα στη φύση, να διαβάσετε κάτι όμορφο. επενδύοντας θετικά στον εαυτό σας επενδύετε και στην κοινωνικότητά σας. Συνδεθείτε με τον εσωτερικό σας κόσμο!

4. Επενδύστε στην αυτοβελτίωσή σας.

Η αυτοβελτίωση έχει πολλές εκφάνσεις. Καλλιεργήστε αυτά που σας ενδιαφέρουν, που σας αρέσουν και που αγαπάτε. Ανακαλύψτε το μονοπάτι που οδηγεί στον καλύτερό σας εαυτό, αξιοποιώντας τις εμπειρίες σας και μαθαίνοντας από τη ζωή σας.

5. Μην αναλώνεστε σε ατελείωτη αρνητική αυτοκριτική.

Μάθετε να αναγνωρίζετε τα θετικά σας και ό,τι κάνετε καλά και να επενδύετε σε αυτά. Μη μειώνετε τις ικανότητες ή τις επιτυχίες σας. Απολαύστε τις και συνεχίστε την πορεία σας.

6. Βρείτε νόημα σε οτιδήποτε κάνετε.

Να θυμάστε πως για οτιδήποτε κάνετε αφιερώνετε πολύτιμο χρόνο από τη ζωή σας και προσωπικό κόπο. Οπότε είναι καλύτερα να βρείτε νόημα σε ότι κάνετε και να δείτε πώς αυτό συνδέεται με τη ζωή σας στο παρόν αλλά και το μέλλον. Έχοντας έναν σκοπό έχετε πλουσιότερη ζωή.

7. Σκεφτείτε θετικά για το σώμα σας.

Η χαρούμενη ψυχή κατοικεί σε ένα χαρούμενο σώμα! Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αγαπάτε και να φροντίζετε το σώμα σας, να διατηρείτε την υγεία του και να το αφήνετε να χαλαρώνει όταν κουράζεται!

8. Μάθετε να εκτιμάτε περισσότερο τις εμπειρίες και λιγότερο τα υλικά αγαθά.

Οι ωραίες εμπειρίες –και ακόμα καλύτερα αν τις μοιράζεστε με άλλους- είναι αυτό που μένει και φέρνει ευτυχία, όχι μόνο τη στιγμή που συμβαίνει αλλά και αργότερα, όταν γίνεται όμορφη ανάμνηση.

9. Μη συγκρίνετε τον εαυτό σας με άλλους.

Καθένας από εμάς είναι μοναδικός και ιδιαίτερος με τον τρόπο του! Δεν έχει νόημα να κάνουμε συγκρίσεις, γιατί έτσι σαμποτάρουμε τον εαυτό μας με αρνητική σύγκριση και κριτική. Περιστοιχίστε τον εαυτό σας με θετικούς ανθρώπους που σας αγαπάνε, βλέπουν και εκτιμούν τα προτερήματά σας.

10. Μην αφήνετε τις αρνητικές σκέψεις να σας παρασύρουν.

Η ευτυχία και η καλή διάθεση εξαρτώνται από τις σκέψεις που κάνουμε. Οι αρνητικές σκέψεις γεννούν αρνητικά συναισθήματα, αυτά οδηγούν σε αρνητικές συμπεριφορές και όλα μαζί παγιώνονται σε έναν κακό χαρακτήρα.

11. Μη φοβάστε τις αλλαγές.

Αποδεχτείτε τις αλλαγές, προετοιμαστείτε –όσο γίνεται-, αποδεχτείτε ότι το σώμα, η όψη, η ζωή μας αλλάζει και ότι όλα βρίσκονται σε μια ροή. Μάθετε να εκτιμάτε τη στιγμή και να μην πολεμάτε τη φάση ζωής στην οποία βρίσκεστε. Εξασκηθείτε στο να ανακαλύπτετε τα θετικά και τα ωραία σε κάθε αλλαγή.

12. Μη κατηγορείτε τους άλλους για τις δικές σας αποτυχίες.

Πάντα έχουμε μερίδιο στις δικές μας αποτυχίες και προβλήματα και δεν έχει νόημα να αναζητούμε τον ένοχο έξω από εμάς, εφόσον μόνο τον εαυτό μας μπορούμε να ελέγξουμε. Αναλαμβάνοντας τις ευθύνες μας είναι ο καλύτερος τρόπος να μάθουμε και να μην επαναλάβουμε το λάθος μας.

13. Μη βάζετε φρένο στην περιέργειά σας.

Προσοχή, δεν εννοώ την περιέργεια-κουτσομπολιό! Μάθετε να ρωτάτε, να αναζητάτε, να μαθαίνετε, να παίρνετε νέες πληροφορίες! Ταξιδέψτε, διαβάστε, επισκεφθείτε μουσεία, δείτε παραστάσεις και έργα τέχνης, ανοίξτε τα μάτια, τα αυτιά, τις αισθήσεις σας.

14. Μάθετε να εκτιμάτε τη στιγμή.

Μην περιμένετε πότε θα είναι τέλειες οι συνθήκες για να νιώσετε ευτυχισμένοι. Απολαύστε τη στιγμή, αφεθείτε στις μικροχαρές της ζωής και ζήστε επικεντρωμένοι στο εδώ και τώρα, χωρίς σκέψεις για το παρελθόν ή το μέλλον.

15. Μάθετε να καλλιεργείτε τις σχέσεις σας.

Δείξτε αγάπη, νοιάξιμο και ενδιαφέρον στα άτομα που αγαπάτε. Αφιερώστε τους χρόνο, ακούστε τα, στηρίξτε τα, δείξτε τους ότι τα θυμάστε με μικρότερους και μεγαλύτερους τρόπους. Να θυμάστε να λέτε κι έναν καλό λόγο και ένα κομπλιμέντο, αφού όλοι τα έχουμε ανάγκη!

16. Μη στεναχωριέστε για τα πράγματα που δε μπορείτε να ελέγξετε.

Το να ανησυχείτε και να στεναχωριέστε για πράγματα που δε μπορείτε να ελέγξετε, μόνο κακό σας κάνει. Επενδύστε σε όσα είναι στη σφαίρα επιρροής σας, προετοιμαστείτε, αλλά για όσα δεν μπορείτε να κάνετε κάτι αφήστε τα να περάσουν αγγίζοντάς σας όσο το δυνατό λιγότερο.

17. Ποτέ μη μεταθέτετε την ευτυχία σας στο μέλλον.

Μη ξεκινάτε να σκέφτεστε «θα είμαι ευτυχισμένη/ος όταν… χάσω κιλά… γυμναστώ.. παντρευτώ…χωρίσω… βρω καλή δουλειά…» κλπ, κλπ, γιατί έτσι μεταθέτετε την ευτυχία σας στο μέλλον και ίσως να μην έρθει… Ακόμα χειρότερα, με αυτό το σκεπτικό δεν είστε ευτυχισμένοι στο παρόν σας. Επικεντρωθείτε στο τι σας φέρνει ευτυχία και χαρά σήμερα, όσο μικρό και αν είναι.

18. Μη σταματάτε να γνωρίζετε καινούργιους ανθρώπους.

Πάντα θα έχετε τους κολλητούς σας και τον κύκλο σας, αλλά είναι όμορφο να γνωρίζετε διαφορετικούς ανθρώπους, να ακούτε άλλες απόψεις και να εμπλουτίζετε τη ζωή σας με θετικά άτομα που θα σας διδάξουν κάτι νέο.

19. Μην δράτε εγωιστικά.

Μάθετε να κατανοείτε την οπτική γωνία του άλλου, να ‘μπαίνετε στα παπούτσια’ του, να δείχνετε καλή θέληση και να είστε ανοιχτοί. Όταν κανείς δρα εγωιστικά και δε βάζει κατανόηση, συμπόνια και συγχώρεση στις σχέσεις του, μένει με το θυμό και την ανασφάλειά του και, τελικά, βγαίνει χαμένος.

20. Μην κάνετε το κακό.

Απλώς, επιλέξτε να είστε καλό άνθρωπος!

21. Ποτέ μη πείτε ‘βαριέμαι’ και αποσυρθείτε από τη ζωή.

Μάθετε να ζείτε τη ζωή, να αναμιγνύεστε στα πράγματα, να γνωρίζετε ανθρώπους, να έχετε ενδιαφέροντα, να μαθαίνετε, να αισθάνεστε, να εκπληρώνετε τις επιθυμίες και τα όνειρά σας, ξεκινώντας με ένα τόσο δα βηματάκι κάθε φορά.

22. Μη ξεχνάτε ότι το χαμόγελο και η καλή διάθεση είναι ανεκτίμητα.

Η καλή διάθεση και το χαμόγελο φτιάχνουν τη ζωή σας αλλά και τη ζωή των γύρω σας! Επενδύστε σε αυτά!

23. Μην περιμένετε κάτι ή κάποιον να σας αλλάξει τη ζωή.

Αν ψάχνετε τον άνθρωπο που θα σας αλλάξει τη ζωή… Κοιτάξτε στον καθρέφτη! Και αποφασίστε να κάνετε τις αλλαγές που επιθυμείτε για να έχει η ζωή σας νόημα και ομορφιά.

24. Μη φοβάστε τη μοναξιά.

Κάντε τον εαυτό σας φίλο και σύμμαχο και δε θα φοβάστε τη μοναξιά! Μάθετε να βρίσκετε χαρά και ευχαρίστηση στο να είστε και με τον εαυτό σας και μην περιμένετε να είστε κάθε φορά με κόσμο για να νιώθετε καλά και να περνάτε όμορφα.

25. Μη ξεχνάτε ότι η ευτυχία είναι η επιλογή.

Εμείς οι ίδιοι, με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πράξεις μας καθορίζουμε αν θα είμαστε ευτυχισμένοι .

26. Μη σταματάτε να αγαπάτε τον εαυτό σας και τους άλλους.

Η αγάπη κάνει τον κόσμο να γυρίζει! Επενδύστε στο να αγαπάτε τον εαυτό σας, τους γύρω σας, το περιβάλλον και κάντε την αγάπη πράξη. Θα δείτε τη διαφορά!

27. Μη σταματάτε να δημιουργείτε θετική ενέργεια γύρω σας

Με τη στάση σας, τη διάθεσή σας και τις πράξεις σας, μάθετε να δημιουργείτε θετική ενέργεια. Ξεχάστε τα κουτσομπολιά, τα αρνητικά σχόλια τις γκρίνιες και επενδύστε σε θετικά λόγια και σχόλια, σε κομπλιμέντα, σε εντοπισμό όμορφων πραγμάτων και ανθρώπων.

28. Μην αφήνετε τα αρνητικά συναισθήματα να σας φάνε ζωντανό.

Θυμός, ζήλεια, φθόνος, μνησικακία, έχθρα, πίκρα, αγανάκτηση το μόνο που κάνουν είναι να σας ‘τρώνε’ την ψυχή και την ποιότητα ζωής σας. Επενδύστε στα θετικά συναισθήματα και τη χαρά της ζωής.

29. Ποτέ μην αφήνετε το χώρο γύρω σας να είναι ένα χάος.

Μάθετε να τακτοποιείτε, να κρατάτε καθαρό και οργανωμένο τον χώρο σας (είτε είναι ολόκληρο σπίτι, είτε δωμάτιο, είτε γραφείο, συρτάρι ή ράφι) γιατί όταν το εξωτερικό σας περιβάλλον είναι τακτοποιημένο και οργανωμένο έτσι είναι και το εσωτερικό σας περιβάλλον και η διάθεσή σας!

30. Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη που έχετε να αλλάξετε τη ζωή σας.

Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να γκρινιάζει κανείς για τα στραβά και ανάποδα και όσα δεν του αρέσουν στη ζωή του, είτε μπορεί να τα ελέγξει είτε όχι. Με αυτή τη στάση όμως τίποτα δεν αλλάζει προς το καλύτερο, αντίθετα, όλα γίνονται χειρότερα. Να θυμάστε ότι πάντα έχετε την επιλογή να αλλάξτε τη στάση σας απέναντι στη ζωή και τα πράγματα, να επενδύσετε στα θετικά, να αλλάξετε το πώς σκέφτεστε για τα πράγματα γιατί, τελικά, η επιλογή του πώς θα είναι η ζωή σας είναι μόνο δική σας!

31. Αντιμετωπίστε τους φόβους σας.

Ότι και αν φοβάσαι, το αντιμετωπίζεις. Οι βιωματικές ασκήσεις μπορούν να μην εξαλείψουν τους φόβους σας γρήγορα, αλλά τουλάχιστον, κάνετε την κίνηση της αντιμετώπισης. Θα διαπιστώσετε πολύ γρήγορα ότι ο φόβος που είχατε είναι παρελθόν.

32. Αγκαλιάστε κάποιον.

Οι αγκαλιές έχουν εκπληκτικά οφέλη για την υγεία. Αγκαλιάστε έναν φίλο, ένα μέλος της οικογένειας, το κατοικίδιο ζώο σας, ή ακόμα και ένα άτομο που μόλις συναντήσατε. Όσο περισσότερο αγκαλιάζετε, τόσο περισσότερο αισθάνεστε καλύτερα.

33. Μείνετε 5 λεπτά στη σιωπή.

Βρείτε ένα μέρος όπου μπορείτε να απολαύσετε λίγη ησυχία. Προσπαθήστε να είστε ακίνητοι και να εστιάσετε σε τίποτα. Η σιωπή μπορεί να ηρεμήσει το συσσωρευμένο μυαλό σας και να σας συνδέσει με τον εσωτερικό σας εαυτό. Προσπαθήστε να αισθανθείτε την ηρεμία της σιωπής. Παρακολουθήστε την εσωτερική φλυαρία σας καθώς αφήνετε τις σκέψεις σας να ηρεμήσουν.

34. Βάλε στόχους.

Όταν γράφεις τα όνειρά σου, τα οράματά σου, τις επιθυμίες σου, και θέτεις στόχους γύρω από αυτά, τότε έχεις ένα δυνατό τρόπο να εξυψώνεις την ενέργειά σου και να εστιάζεις σε όλα τα θετικά γύρω σου. Η ενέργειά σου και ο ενθουσιασμός σου φωτίζονται και ανανεώνεις συνεχώς τα κίνητρα και βρίσκεις περισσότερες ευκαιρίες. Έτσι νιώθεις καθημερινά όλο και μεγαλύτερη χαρά.

35. Η ευγνωμοσύνη θα σου χαρίσει την χαρά.

Όταν νιώθεις ευγνωμοσύνη αναπόφευκτα νιώθεις και χαρά, γιατί απλά αναγνωρίζεις όλα όσα αγαπάς και έχεις στην ζωή σου, όλους τους υπέροχους ανθρώπους, καταστάσεις του παρόντος και του παρελθόντος, και τα δώρα που σου έφεραν. Νιώσε επίσης ευγνωμοσύνη και για τον εαυτό σου, για όλα όσα προσφέρεις σε σένα και στους άλλους, και συνέχισε να προσφέρεις , να αγαπάς, να φροντίζεις. Νιώσε ευγνωμοσύνη για τα ταλέντα σου, για τις ικανότητές σου και για την ύπαρξή σου.

36. Διάβαζε συχνά.

Φρόντισε να διαβάζεις συχνά βιβλία ή περιοδικά με περιεχόμενο θετικών μηνυμάτων και θυμήσου. Ζεις – κατοικείς σε ένα από τα ομορφότερα μέρη του πλανήτη. Το όνειρο πολλών ανθρώπων είναι να επισκεφτούν τον τόπο σου και να γευτούν την γεύση της Χαράς της Ζωής. Αξιοποίησε την μοναδική σου ευκαιρία κάθε μέρα και άρχισε να καταγράφεις τι σημαίνει για σένα «χαρά» της ζωής. Φυσικά υπάρχουν και πιο προφανείς τρόποι για να έχετε περισσότερη χαρά στην ζωή σας, όπως το να πάτε σινεμά και να δείτε μια αστεία ταινία, ή να βγείτε έξω με ευχάριστη παρέα, να πάτε στο πάρκο και να παίξετε με το παιδί σας, εσείς ξέρετε καλύτερα από τον καθένα τι σας δίνει χαρά.

37. Άρχισε να λες τις λέξεις «κλειδιά» που φέρνουν χαρά

Σύμφωνα με τον Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό [NLP] οι λέξεις επηρεάζουν τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά

Ποιες είναι οι λέξεις;

  • Σήμερα ήταν μια «καλή μέρα»: Αρκεί να το πεις έστω μια φορά για να δεις τη ζωή σου πιο αισιόδοξα.
  • «Καταλαβαίνω»: Πιο σημαντικό από το να έχεις πάντα δίκιο, είναι το να έχεις πάντα επίγνωση.
  • «Σ’αγαπώ»: Όλοι θέλουν κατά βάθος να το πουν και όλοι θέλουν να το ακούσουν.
  • «Σε εμπιστεύομαι»: Όλοι χρειαζόμαστε συμμάχους σε αυτή τη ζωή.
  • «Μπορώ» και καλύτερα: Μόλις το πεις, έχεις κάνει τη μισή διαδρομή για να το κάνεις και πραγματικότητα.
  • «Έκανα» το καλύτερο που μπορούσα: Αν όντως είναι αλήθεια, θα νιώσεις πολύ περήφανος για τον εαυτό σου και όσα κατάφερες.
  • «Συγχαρητήρια»: Αν το πεις χωρίς ίχνος ζήλιας, θα σε εκτιμήσεις ακόμα περισσότερο.
  • «Συγγνώμη»: Είναι πολύ λυτρωτικό όταν το λες και το εννοείς.
  • Πήρα μια «απόφαση»: Η ευθύνη που εμπεριέχει αυτή η φράση, μετατρέπει οποιαδήποτε δραστηριότητα από αγγαρεία σε συνειδητή επιλογή.
  • Δεν «έχω» τελειώσει: Μόνο εσύ αποφασίζεις πότε ένα κεφάλαιο έχει κλείσει στη ζωή σου.
  • «Αρκετά!»: Χρειάζεται να ξέρεις που να βάζεις ο ίδιος τα όριά σου.
  • Δεν είναι πολύ «όμορφο;»: Όσο περισσότερο παρατηρείς την ομορφιά του κόσμου που σε περιβάλλει, τόσο πιο ευτυχισμένος νιώθεις.
  • Είσαι «καταπληκτικός»: Άσε τον εαυτό σου να νιώσει θαυμασμό για κάποιον άλλο και θα νιώσεις πολύ πιο δυνατός.
  • «Πιστεύω» σε αυτό: Είτε πρόκειται για το θεό, είτε για μια απλή ιδέα, πρέπει να δείξεις πίστη σε κάτι στη ζωή σου.
  • Δεν ξέρω πως να το «κάνω»: Καλύτερα να παραδεχτείς την άγνοιά σου για κάτι και να μάθεις, παρά να προσποιηθείς ότι γνωρίζεις.
  • Σε ευχαριστώ που βοήθησες να γίνει «πραγματικότητα» αυτό: Γιατί κανείς δεν μπορεί να τα κάνει όλα μόνος του σε αυτή τη ζωή και χρειάζεται να δείχνει ευγνωμοσύνη σε αυτούς που τον βοηθούν.
  • Να θυμάστε η χαρά και η ευτυχία δεν είναι κάτι που έρχεται και μας χτυπά την πόρτα, εμείς του ανοίγουμε και το καλωσορίζουμε και αυτό ήταν. Η χαρά και η ευτυχία πηγάζουν από μέσα μας. Είναι θέμα επιλογής και όχι τύχης.

Από  newsitamea

Η Ζωή μας σήμερα Χωρίς σχόλια »
Ιαν
2

“ΧΡΟΝΟΣ” ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 2 Ιανουαρίου 2023

«Ένας αστρονόμος είπε:

Δάσκαλε, τι έχεις να πεις για το Χρόνο;
Κι εκείνος αποκρίθηκε:

Θα θέλατε να μετρήσετε το χρόνο που είναι χωρίς μέτρα και άμετρος.
Θα θέλατε να προσαρμόσετε τη διαγωγή σας, ακόμα και να κατευθύνετε την πορεία της ψυχής σας, σύμφωνα με τις ώρες και τις εποχές.

Θα θέλατε να κάνετε τό χρόνο ένα ποταμάκι για να καθήσετε στην όχθη του και να παρακολουθείτε τό κύλισμά του.

Και μήπως δεν είναι ό Χρόνος όπως είναι ή αγάπη, αδιαίρετος και χωρίς ρυθμό;

Αλλα αν στη σκέψη σας έχετε ανάγκη να μετράτε το χρόνο σε εποχές, κάνετε κάθε εποχή να περιλαμβάνει όλες τις άλλες εποχές,
Και κάνετε τό σήμερα να αγκαλιάζει το παρελθόν με την ανάμνηση και το μέλλον με τη λαχτάρα.

Ώστόσο, το άχρονο που είναι μέσα σας έχει επίγνωση του άχρονου της ζωής.

Και ξέρει ότι το χθες δεν είναι τίποτα περισσότερο από την ανάμνηση του σήμερα, και τo αύριο, τo όνειρο του σήμερα.

Κι ότι αυτό που τραγούδα και διαλογίζεται μέσα σας κατοικεί ακόμα μέσα στα όρια της πρώτης εκείνης στιγμής που διασκόρπισε τα αστέρια στό διάστημα.

Ποιός ανάμεσά σας δε νιώθει ότι η δύναμή του ν’ αγαπά είναι απεριόριστη;

Αλλά και ποιός,ώστόσο, δεν αισθάνεται στι αυτή η ίδια η αγάπη, αν και απεριόριστη, είναι αιχμαλωτισμένη μέσα στό κέντρο της ύπαρξης του,
και δεν πετά από σκέψη αγάπης σε άλλη σκέψη αγάπης, ούτε από πράξεις αγάπης σε άλλες πράξεις αγάπης;

Και μήπως δεν είναι ο χρόνος όπως η αγάπη, αδιαίρετος και χωρίς ρυθμό;

Αλλά, αν στη σκέψη σας έχετε ανάγκη να μετράτε το χρόνο σε εποχές, κάνετε κάθε εποχή να περιλαμβάνει όλες τις άλλες εποχές.

Και κάνετε το σήμερα να αγκαλιάζει το παρελθόν με την ανάμνηση και το μέλλον με τη λαχτάρα.»

Χαλίλ Γκιμπράν – Χρόνος

Πεζογραφία, Σχέσεις Χωρίς σχόλια »
Δεκ
31

ΤΟ ΤΑΞΕΙΔΙ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 31 Δεκεμβρίου 2022

Μια μέρα ήξερες επιτέλους

τι έπρεπε να κάνεις, και ξεκίνησες,
αν και οι φωνές γύρω σου
φώναζαν συνεχώς τις
κακές συμβουλές τους
αν και το όλο το σπίτι
άρχισε να τρέμει
και αισθάνθηκες το παλιό δυνατό τράβηγμα
στους αστραγάλους σου.
«Βελτίωσε τη ζωή μου!»
κάθε φωνή φώναζε.
Μα δεν σταμάτησες.
Ήξερες τι έπρεπε να κάνεις,
αν και ο άνεμος εξέταζε
με τα σκληρά του δάχτυλα
τα ίδια αυτά θεμέλια
αν και η μελαγχολία τους
ήταν τρομερή. Ήταν ήδη αρκετά
αργά, και ήταν μια άγρια νύχτα,
και ο δρόμος γεμάτος πεσμένα
κλαδιά και πέτρες.
Μα, σιγά-σιγά,
καθώς άφηνες τις φωνές τους πίσω,
τα αστέρια άρχισαν να καίνε
μέσα από τα φύλλα των νεφών,
και υπήρχε μια νέα φωνή,
την οποία σιγά-σιγά
αναγνώρισες ως δική σου,
που σε κράτησε συντροφιά
καθώς βημάτιζες όλο και βαθύτερα
στον κόσμο,
αποφασισμένος να κάνεις
το μόνο πράγμα που μπορούσες να κάνεις
– αποφασισμένος να σώσεις
τη μόνη ζωή που μπορούσες να σώσεις.

Μαίρη Όλιβερ, 1935-2019

Πεζογραφία, Σχέσεις Χωρίς σχόλια »
Δεκ
18

ΤΟ ΦΩΣ…

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 18 Δεκεμβρίου 2022

Η κόρη του ματιού είναι το πιο σκούρο σημείο του σώματος κι όμως από εκεί αποφάσισε να μπαινοβγαίνει το φως..

Από τον Λουδοβίκο των Ανωγείων

Πεζογραφία Χωρίς σχόλια »
Δεκ
18

ΚΑΤΙΦΕΔΕΝΙΕΣ ΕΓΝΟΙΕΣ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 18 Δεκεμβρίου 2022

Οι αναμνήσεις μας, σωρό,
που ζούμε πια, στο όνειρο,
χειμώνες, καλοκαίρια,
σε χρώμα κίτρινο, καφέ,
πορτοκαλί του κατιφέ,
μιας και το πράσινο εφέ,
μας ξέφυγε απ’ τα χέρια.

Μα, ειν’ ο νους ταξιδευτής,
ακούραστος και γητευτής,
ο χρόνος που περνά,
σε θάλασσα ασημόχρυση,
ταξίδια και μπρούσκο κρασί,
τα όνειρα κερνά.

Κι όσο γυρνούν πεισματικά,
ανήλεα κι αμείλικτα
του χρόνου τα γρανάζια,
ένα όνειρο, το πιο πυρό,
κάτω απ’ το φέγγος, τ’ αργυρό
του φεγγαριού, στήνει χορό,
στης μάγισσας τα νάζια.

Αλαφιασμένη η καρδιά,
στη νοτισμενη αμμουδιά,
ακούμπησε, τη δίψα της να σβήσει
κι εκεί, γλυκά κι ονειρικά,
στα κύματα νωχελικά, το άχραντο μυστήριο, να ζήσει.

Στην ασημένια ακρογιαλιά,
μέσ’ στην υδάτινη αγκαλιά,
‘κεί, στον ευλογημένο τόπο,
θα γιάνει, αξημέρωτα,
λαβωματιές του έρωτα,
με το λυτρωτικό, δικό της τρόπο.

Ξημέρωσε και τ’ όνειρο,
έσμιξε, με το άπειρο,
σε κάποιο ουράνιο λιμάνι,
της κάθε ανοιχτής πληγής
και κάθε αναίτιας φυγής,
τον πόνο, να γλυκάνει.

Από την Παρασκευή Μπαρδάνη

Ποίηση Χωρίς σχόλια »
Δεκ
18

ΤΩΡΑ. ΟΧΙ ΜΕΤΑ.

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 18 Δεκεμβρίου 2022

Ας μην σταματήσουμε να ψάχνουμε για δραστηριότητες που μας αρέσουν. Που μας αναζωογονούν.

Ας βάλουμε λίγο χρώμα στο γκρίζο μας.
Χαμόγελο να βάλουμε στα μικρά πράγματα της ζωής που δίνουν βάλσαμο στις καρδιές μας.
Και παρά τα πάντα, πρέπει να συνεχίσουμε να εκμεταλλευόμαστε αυτή τη φορά που έχουμε με ηρεμία.
Ας προσπαθήσουμε να εξαλείψουμε το “μετά”.
Θα το κάνω μετά.
Θα το πω μετά.
Θα το σκεφτώ μετά.
Αφήνουμε τα πάντα για αργότερα σαν το «μετά» να είναι δικό μας.
Επειδή αυτό που δεν καταλαβαίνουμε είναι ότι:
Μετά, ο καφές κρυώνει.
Τότε οι προτεραιότητες αλλάζουν.
Μετά, η γοητεία είναι σπασμένη.
Μετά, η υγεία περνά.
Μετά, τα παιδιά μεγαλώνουν.
Μετά οι γονείς γερνούν.
Μετά, οι υποσχέσεις ξεχνιούνται.
Μετά, η μέρα γίνεται νύχτα.
Μετά, η ζωή τελειώνει.
Και μετά είναι συχνά πολύ αργά.
Ας μην αφήσουμε τίποτα για αργότερα.
Επειδή ενώ περιμένουμε αργότερα, μπορούμε να χάσουμε τις καλύτερες στιγμές,
Τις καλύτερες εμπειρίες.
Τους καλύτερους φίλους.
Την καλύτερη οικογένεια.
Η μέρα είναι σήμερα. Η στιγμή είναι τώρα.
Δεν είμαστε πλέον στην ηλικία όπου μπορούμε να αναβάλουμε για αύριο αυτό που πρέπει να γίνει αμέσως. Τώρα. Ας σκοτώσουμε το μετά

Νίκος Ξανθούλης

Uncategorized Χωρίς σχόλια »
Δεκ
18

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ…

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 18 Δεκεμβρίου 2022

Είμαστε μία γενιά που δεν θα γυρίσει ποτέ … Μια γενιά που πήγε σχολείο και γύρισε πίσω με τα πόδια.
Μια γενιά που έκανε τα μαθήματά της μόνη της για να βγει το συντομότερο δυνατό να παίξει στο δρόμο.
Μια γενιά που περνούσε όλο τον ελεύθερο χρόνο της στο δρόμο.
Μια γενιά που έπαιζε κρυφτό όταν ήταν σκοτάδι. Μια γενιά που έφτιαχνε κέικ λάσπης.
Μια γενιά που μάζευε μπάλες. Μια γενιά που αγαπούσε τα lollies.
Μια γενιά που έφτιαχνε χάρτινα παιχνίδια με γυμνά χέρια .
Μια γενιά που μάζευε φωτογραφίες και άλμπουμ με αποκόμματα.
Μια γενιά που είχε γονείς, όχι ηλικιωμένους.
Μια γενιά που γέλασε λίγο πριν τον ύπνο για να μην ξέρουν οι γονείς ότι είμαστε ακόμα ξύπνιοι.
Μια γενιά που περνάει και δυστυχώς δεν θα επιστρέψει ποτέ!!!

Άρθρα, Σχέσεις Χωρίς σχόλια »
Δεκ
17

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 17 Δεκεμβρίου 2022

Περασε
χτες
το βράδυ το φεγγάρι,
μα ήταν τοσο βιαστικό
κι αν ειχα κάτι να σου στείλω

δεν πρόλαβα να του το πω

άφησε ένα δρόμο  απο  ασημι
κι ενα καμένο ουρανό
ενα βαρκάρη δίχτυα φορτωμενο,
π´ακολουθούσε το φανό

Η νύχτα εγινε πιο ξένη
τ άστρα δε θελησαν να βγουν
για άλλη μια φορά
η καρδιά μου θα σωπαίνει,
Μα οι αναμνήσεις θα μιλούν.

 

Από τον Λουδοβίκο των Ανωγείων

Ποίηση Χωρίς σχόλια »
Δεκ
11

“ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΜΑΣ ΛΕΓΑΝΕ” ΡΑΜΠΙΝΤΡΑΝΑΘ ΤΑΓΚΟΡ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 11 Δεκεμβρίου 2022

 Κι εμάς που σε αγαπάμε πώς θα μας λέγανε;

Συκοφαντία

Γιατί δάκρυσες παιδί μου;

Απαίσιο δεν είναι όταν σε μαλώνουν για το τίποτα;

Γέμισες μελάνια από το γράψιμο – γι’ αυτό σε λένε βρώμικο;

Θα τολμούσες να αποκαλέσεις την πανσέληνο βρώμικη

γιατί γέμισε το πρόσωπό της μελάνια;

Για καθετί ασήμαντο εσένα κατηγορούν,

παιδί μου. Εκείνοι είναι αλάνθαστοι.

Έσχισες τα ρούχα σου παίζοντας

– γι’ αυτό σε λένε απρόσεκτο;

Πώς θα αποκαλούσαν ένα φθινοπωρινό πρωινό

που χαμογελάει μέσα απ’ τα ακατάστατά του σύννεφα;

Μη νοιάζεσαι γι’ αυτά που λένε για σένα,παιδί μου.

Απαριθμούν τις σκανδαλιές σου.

Όλοι ξέρουν ότι αγαπάς τα γλυκά

– γι’ αυτό σε λένε λαίμαργο;

Κι εμάς που σε αγαπάμε πώς θα μας λέγανε;

 

Αγωγή του παιδιού, Ποίηση, Σχέσεις Χωρίς σχόλια »
Δεκ
11

ΤΑ ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 11 Δεκεμβρίου 2022

Το Business Insider συγκέντρωσε τα πιο… τρελά επαγγέλματα που μπορεί να κάνει κανείς:

Επαγγελματίας παράνυφος
Η αμερικανική εταιρεία Bridesmaid for Hire δίνει τη δυνατότητα ενοικίασης παράνυφων αλλά και προσωπικών βοηθών για τη διοργάνωση γάμων. Στα προσόντα περιλαμβάνεται και η ευχάριστη διάθεση…

Μεταφορέας παγόβουνων
Το συγκεκριμένο επάγγελμα δημιουργήθηκε μετά την βύθιση του Τιτανικού. Η θέση αποτελεί μέρος του οργανογράμματος της Αμερικανικής Ακτοφυλακής και περιλαμβάνει τον εντοπισμό των παγόβουνων και τον σχεδιασμό ασφαλών διαδρομών γύρω από αυτό. Ωστόσο, αν χρειαστεί ο υπεύθυνος για τη δουλειά θα πρέπει να είναι σε θέση ακόμα και να το μετακινήσει.

Επαγγελματίας πενθών
Μια εταιρεία στην Αγγλία, με την επωνυμία Rent A Mourner δίνει τη δυνατότητα να νοικιάσεις επαγγελματίες πενθούντες που πηγαίνουν σε κηδείες. Η τιμή τους ανέρχεται σε περίπου 57 στερλίνες για δύο ώρες.

Εκπαιδευτής σέρφινγκ για σκύλους
Μπορείς να τους βρει κανείς σε συγκεκριμένα ξενοδοχεία, σε παραλίες όπου τα κύματα είναι μεγάλα και προσελκύουν το ανάλογο κοινό.

Επαγγελματίας γοργόνα
Οι επαγγελματίες γοργόνες βγάζουν περίπου 300 δολάρια την ώρα για να κουνούν την ουρά τους σε παιδικά (και μη) πάρτι αλλά και για να μαθαίνουν τον κόσμο να κολυμπάει σαν… γοργόνα.

Επαγγελματίας «επίσημος»
Το συγκεκριμένο επάγγελμα είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στην Κίνα, όπου εταιρείες είναι διατεθειμένες να δώσουν έως και 1.000 δολάρια την εβδομάδα σε κάποιον για να φορέσει κοστούμι και να δώσει τα χέρια με Κινέζους επιχειρηματίες!

Νταντά για… ΠάνταΤο 2014, το Ερευνητικό Κέντρο του Σιτσουάν στην Κίνα και η οργάνωση για την προστασία του Πάντα ανακοίνωσαν ότι αναζητούν νταντάδες. Τι ακριβώς έπρεπε να κάνουν; Να είναι 365 μέρες μαζί με τα πάντα και να τα φροντίζουν.

Eπαγγελματίας «αγκαλίτσας»Κ

Kι όμως υπάρχει και μάλιστα καλοπληρώνεται. Συγκεκριμένα, 80 δολάρια την ώρα για να αγκαλιάζει ξένους. Αλλά, ως εκεί.

Δοκιμαστής σκυλοτροφήςΟ δοκιμαστής σκυλοτροφής έχει μια και μόνο μία αποστολή. Να αξιολογεί την ποιότητα της τροφής και τη διατροφική της αξία. Ο μέσος όρος ηλικίας (του δοκιμαστή) δεν αναγράφεται…ξ

Νέα από όλον τον Κόσμο Χωρίς σχόλια »
Δεκ
4

Η ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 4 Δεκεμβρίου 2022

Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (βιβλίο Γκίνες)

Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ’ αυτήν δεν υπάρχουν όρια.
(Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)

Η Ελληνική και η Κινέζικη είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και…..στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική.
(Francisco Adrados, γλωσσολόγος).

Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί).

Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.

Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.

Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

Η ΣΟΦΙΑ

Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα.

Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον.

Γι’ αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.
Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.

Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.
Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει ως ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας.

Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».

Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.

Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά .. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς.

Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία
Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά)<span;>.

Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία.

Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.

«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.

Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.

Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ

Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.
Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:
«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».
Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα:«Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.
Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.

«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.
Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».

Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.

Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα»

Aπό www.olympia.gr

Γλώσσα, Η Ζωή μας σήμερα Χωρίς σχόλια »