Μαρ
4

ΤΟ ΤΡΕΝΟ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 4 Μαρτίου 2023

Από τον Λουδοβίκο των Ανωγείων

Ισόβια στιγμή κρατούμενη
πάνω στις ράγες καρφωμένη
χωρίς διαφυγή
στο παρελθόν
ένα παρον αιώνιο
θα μενει,
μια λέξη
μονοσύλλαβη κραυγη
Που καθε στόμα
στον αέρα θα τη στέλνει

Παράλληλες γραμμές
και
τραινο αόρατο
που κουβαλά ανυπεράσπιστες
ψυχές στον Αδη

Η μάνα περιμένει
στο σταθμό
μετέωρο
το χέρι της
αφηνει
και το χάδι

ΛτΑ

Η Ζωή μας σήμερα Χωρίς σχόλια »
Φεβ
26

ΙΑΠΩΝΙΚΑ ΧΑΪΚΟΥ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 26 Φεβρουαρίου 2023

ΜΑΣΑΟΚΑ ΚΙΡΙ

Να με θυμάστε
σαν κάποιον που αγάπησε την ποίηση
και τους λωτούς.

*

Ένα ορεινό χωριό –
κάτω από το σωριασμένο χιόνι
ο ήχος του νερού.

Takahama Kyoshi

Κουρασμένος από το ν’ ακούω
εγκόσμια πράγματα –
κλεισμένος στο σπίτι.

*

Ένα μακρινό βουνό
δείχνει στο φως του ήλιου
σαν έρημο χωράφι.

Kobayashi Issa

(πλησιάζοντας στο χωριό μου)
Δεν ξέρω για τους ανθρώπους
αλλά όλα τα σκιάχτρα
είναι στραβά.

*

Πάπιες ανεβοκατεβαίνουν στο νερό
ελπίζουν κι απόψε
να σταθούν τυχερές;

Santoka Taneda

Ήσυχα φορώ
της μιας μέρας
τ’ αχυρένια μου σανδάλια.

*

Απαλές συμβουλές –
τα φύλλα που πέφτουν
το ένα μετά το άλλο.

*

Δεν υπάρχουν σπίτια
για να ικετεύσεις –
τα σύννεφα καλύπτουν τα μπουνά

*

Κοιμισμένος σ’ ένα απαλό
βαμβακερό στρώμα
ονειρεύομαι το χωριό μου

 

Το χαϊκού (ιαπωνικά: 俳句‎)  είναι μια ιαπωνική ποιητική φόρμα. Παραδοσιακά αποτελείται από τρεις ομάδες των 5, 7, 5 συλλαβών, οι οποίες τοποθετούνται σε τρεις στίχους για έμφαση ή σε έναν, χωρισμένο με κενά. Το χαϊκού είναι με συνολικά 17 συλλαβές η πιο σύντομη μορφή ποίησης στον κόσμο. Περιγράφει μια εικόνα της φύσης και δίνει στοιχεία για την εποχή του χρόνου μέσα από εποχιακές λέξεις .

Υπάρχουν επίσης ποιητές χαϊκού οι οποίοι ακολουθούν μια πιο ελεύθερη φόρμα. Ο ιδρυτής του σύγχρονου χαϊκού ως αυτόνομης μορφής ποίησης ήταν ο Μασαόκα Κίρι, ο οποίος επίσης διαμόρφωσε τον όρο χαϊκού (από τους παλιότερους χαϊκάι ή χόκκου).

 

Ποίηση Χωρίς σχόλια »
Φεβ
26

ΟΙ ΩΡΑΙΟΤΕΡΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 26 Φεβρουαρίου 2023

Σε μια από τις πιο ωραιότερες σκηνές της ταινίας «Τα Φτερά του Ερωτα» του Βιμ Βέντερς, οι άγγελοι Damiel και Cassiel περιφέρονται στη Staatsbibliothek του Βερολίνου. Η βιβλιοθήκη είναι γεμάτη κόσμο. Οι άγγελοι σκύβουν στοργικά πάνω από τους ώμους των ανθρώπων που διαβάζουν ή μελετούν∙ μπορούν να ακούσουν τις σκέψεις τους. Οι ψίθυροι συνοδεύονται από την ανυψωτική χορωδιακή μουσική του Γερμανού συνθέτη Jürgen Knieper. Ο σκηνοθέτης δίνει μια ιερή διάσταση σε αυτό τον χώρο της γνώσης, της σκέψης και της σιωπής. Στο δοκίμιο “The Library in Film” η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Laura Marcus γράφει: «Η έλξη που ασκεί η βιβλιοθήκη στους αγγέλους την καθιστά ένα θαυματουργό μέρος».

Αυτές είναι οι ωραιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο – Εκατομμύρια βιβλία σε ράφια χιλιομέτρων

Η βιβλιοθήκη Staatsbibliothek στο Βερολίνο

Σαν θαύματα αντιμετωπίζει τις βιβλιοθήκες και η ταξιδιωτική συγγραφέας Marianne Julia Strauss στο βιβλίο της Temples of Books. Aπό ιστορικές βιβλιοθήκες σε μεσαιωνικά μοναστήρια και αναγνωστήρια που μοιάζουν με μπαρόκ παλάτια μέχρι σύγχρονα micro-libraries από ανακυκλωμένο πλαστικό, το βιβλίο εξετάζει την αρχιτεκτονική και τον σχεδιασμό, τον ρόλο αλλά και την εξέλιξη της βιβλιοθήκης σε κόμβο πολιτισμού που φιλοξενεί κονσέρτα, εκθέσεις, σεμινάρια, παρουσιάσεις βιβλίων και πολλά άλλα.

Αυτές είναι οι ωραιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο – Εκατομμύρια βιβλία σε ράφια χιλιομέτρων

Η βιβλιοθήκη Fyyri στη Φινλανδία

Αυτές είναι οι ωραιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο – Εκατομμύρια βιβλία σε ράφια χιλιομέτρων

Η Biblioteca Vasconcelos στην Πόλη του Μεξικού

Ενα μακρύ ταξίδι στις βιβλιοθήκες όλου του κόσμου: από την Fyyri στη Φινλανδία με τη λαμπερή επένδυση χαλκού, μέχρι τη γιγάντια Biblioteca Vasconcelos στην Πόλη του Μεξικού, που με 600.000 βιβλία και ράφια μήκους 40.000 μέτρων χαρακτηρίστηκε από τον μεξικάνικο Τύπο ως “Μegabiblioteca”, και από την εμβληματική βιβλιοθήκη του Trinity College στο Δουβλίνο όπου εκτίθεται το διάσημο «Βιβλίο του Κελς», έργο Κελτών μοναχών του 9ου αιώνα μέχρι τη «Βιβλιοθήκη χωρίς Λογοκρισία», την Τhe Uncensored Library του videogame Minecraft που δημιουργήθηκε από τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα.

Αυτές είναι οι ωραιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο – Εκατομμύρια βιβλία σε ράφια χιλιομέτρων

Η βιβλιοθήκη του Trinity College στο Δουβλίνο

«Οι βιβλιοθήκες είναι πολύ περισσότερα από συλλογές βιβλίων. Είναι αρχεία γνώσης, χώροι μελέτης, πηγές έμπνευσης και σύνδεσης» γράφει στον πρόλογο η Γερμανίδα συγγραφέας. «Είναι τα πιο καθολικά και δημοκρατικά μέρη του κόσμου, καθώς και εξαιρετικά αρχιτεκτονήματα που αντιπροσωπεύουν τις κοινωνίες που τα έχτισαν» συνεχίζει.

Αυτές είναι οι ωραιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο – Εκατομμύρια βιβλία σε ράφια χιλιομέτρων

Η βιβλιοθήκη της Μονής Strahov στην Πράγα

Ανάμεσα στις βιβλιοθήκες που παρουσιάζονται είναι εκείνη της Μονής του Strahov στην Πράγα, που ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα. H λαμπρή Θεολογική Αίθουσα με τον περίτεχνο μπαρόκ διάκοσμο και τις οροφές με τις τοιχογραφίες ολοκληρώθηκε το 1679, στεγάζει μια τρομερή συλλογή από θεολογικά συγγράμματα, χειρόγραφα και χάρτες και συνδέεται με την εντυπωσιακή Φιλοσοφική Αίθουσα μέσω του Cabinets de Curiosités, ενός δωματίου «θαυμάτων» όπου φυλάσσονται -μεταξύ άλλων- ευρήματα από οστά από το εξαφανισμένο πτηνό ντόντο.

Αυτές είναι οι ωραιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο – Εκατομμύρια βιβλία σε ράφια χιλιομέτρων

Η βιβλιοθήκη DePetrus στην ολλανδική πόλη Vught

Στην ολλανδική πόλη Vught, ένας ερειπωμένος ναός του 19ου αιώνα μεταμορφώθηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο Molenaar & Bol & vanDillen Architecten σε ένα πολυλειτουργικό κοινοτικό κέντρο που περιλαμβάνει μουσείο, καταστήματα, εστιατόριο και την περίφημη βιβλιοθήκη DePetrus. Οι αρχιτέκτονες διατήρησαν την κάτοψη και τα παράθυρα με τα βιτρό, σχεδίασαν έναν χώρο μελέτης στον πάνω όροφο που έχει θέα στον ναό, ενώ τα βιβλία τοποθετήθηκαν σε ράφια με ράγες που μετακινούνται εύκολα ώστε ο χώρος να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εκδηλώσεις.

Αυτές είναι οι ωραιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο – Εκατομμύρια βιβλία σε ράφια χιλιομέτρων

Η βιβλιοθήκη του Αβαείου Μaria Laach στη Γερμανία

Tην προσοχή της Strauss τράβηξε και η βιβλιοθήκη του Αβαείου Μaria Laach στη Γερμανία. Xτίστηκε το 1863 και οι δαιδαλώδεις σκάλες της που οδηγούν στα θεόρατα ράφια με τα βιβλία θυμίζουν τα «ανέφικτα» σχέδια και τις οφθαλμαπάτες του Μ.C. Escher.

Αυτές είναι οι ωραιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο – Εκατομμύρια βιβλία σε ράφια χιλιομέτρων

Η βιβλιοθήκη του Lincoln College στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης

Στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, η βιβλιοθήκη του Lincoln College περηφανεύεται ότι έχει ένα από τα ομορφότερα αναγνωστήρια στον κόσμο. Η βιβλιοθήκη στεγάζεται σε μία εκκλησία των αρχών του 18ου αιώνα, κι όπως παρατηρεί η Strauss στο βιβλίο της, «ο χώρος βρίσκεται ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, ανάμεσα σε καμπάνες και ενισχυτές σήματος Wi-Fi». Στο reading room με την περίτεχνη οροφή, το μεγάλο κοινό τραπέζι, τα ψηλά παράθυρα που λούζουν με φως τον χώρο και τους εντυπωσιακούς πολυέλαιους, οι φοιτητές μελετούν όταν όλοι οι άλλοι κοιμούνται, αφού η βιβλιοθήκη μένει ανοιχτή έως τις 2 τα ξημερώματα.

Αυτές είναι οι ωραιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο – Εκατομμύρια βιβλία σε ράφια χιλιομέτρων

Η βιβλιοθήκη George Peabody στη Βαλτιμόρη

Τα καλλιστεία κερδίζει η βιβλιοθήκη George Peabody στη Βαλτιμόρη, που ιδρύθηκε το 1878. Το φως του ήλιου ρέει από τον τεράστιο φεγγίτη φωτίζοντας τους έξι ορόφους της βιβλιοθήκης με τις γλυπτές κολόνες, τις καμάρες και τα μπαλκόνια από χυτοσίδηρο. Ο οικονομολόγος και φιλάνθρωπος George Peabody δώρισε τη βιβλιοθήκη στους πολίτες της Βαλτιμόρης σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για «την καλοσύνη και τη φιλοξενία τους». Εξίσου φιλόξενη είναι και η βιβλιοθήκη, με τη λειτουργία της να μην περιορίζεται στη μάθηση και την έρευνα. Ο χώρος ενοικιάζεται σε λογικές τιμές για γάμους, δεξιώσεις και πάρτι∙ τα χρήματα εξασφαλίζουν το μέλλον της βιβλιοθήκης και οι κάτοικοι της πόλης απολαμβάνουν το μεγαλείο της.

Αυτές είναι οι ωραιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο – Εκατομμύρια βιβλία σε ράφια χιλιομέτρων

Η νέα βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας Βibliotheca Αlexandrina

Από το βιβλίο δεν θα μπορούσε να λείπει η Νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας η Βibliotheca Αlexandrina, μια προσπάθεια αναβίωσης της περίφημης αρχαίας βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου. Το κτίριο με την πρόσοψη από γρανίτη του Ασουάν που συγκλίνει προς τη θάλασσα, σχεδιάστηκε από το Νορβηγικό γραφείο αρχιτεκτονικού σχεδιασμού Snohetta και η κυκλική μορφή του συμβολίζει την κυκλική και ρευστή φύση της γνώσης. Η εντυπωσιακή επικλινής στέγη χαρίζει στο εσωτερικό της βιβλιοθήκης άπλετο φως και θέα. Ενα ορόσημο πολιτισμού, σύμφωνα με τους αρχιτέκτονες, οι οποίοι είχαν στο μυαλό τους τον Φάρο της Αλεξάνδρειας όταν τη σχεδίαζαν.

Αυτές είναι οι ωραιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο – Εκατομμύρια βιβλία σε ράφια χιλιομέτρων

Τemples of Books. Magnificent Libraries Around the World, Μarianne Julia Strauss, εκδόσεις Gestalten.
Φωτογραφίες: Wikipedia

Νέα από όλον τον Κόσμο, Φωτογραφίες Χωρίς σχόλια »
Φεβ
25

ΓΚΡΙΖΑ ΜΑΛΛΙΑ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 25 Φεβρουαρίου 2023

Τις προάλλες, ένα νεαρό κορίτσι με ρώτησε:
“πώς νιώθεις που είσαι γριά”?
Εξεπλάγην με την ερώτηση, αφού ποτέ δεν ένιωσα γριά.
Όταν το κορίτσι είδε την αντίδρασή μου, αμέσως αισθάνθηκε λύπη, αλλά εξήγησα ότι ήταν μια ενδιαφέρουσα ερώτηση.
Και μετά σκέφτηκα
Μερικές φορές με εκπλήσσει το άτομο που βλέπω στον καθρέφτη μου.
Αλλά δεν ανησυχώ γι ‘ αυτήν εδώ και πολύ καιρό. Δεν θα άλλαζα τίποτα για μερικές λιγότερες ρυτίδες και μια επίπεδη κοιλιά.
Δεν κατηγορώ τον εαυτό μου πια γιατί δεν μου αρέσει να εχω καθαρό το κρεβάτι, ή επειδή δεν τρώω κάποια “πράγματα”. επιτέλους νιώθω στο δικαίωμά μου να είμαι ακατάστατη, υπερβολικό και να περνάω τις ώρες μου μελετώντας λουλούδια.
Έχω δει κάποιους αγαπημένους φίλους να φεύγουν από αυτόν τον κόσμο πριν να απολαύσουν την ελευθερία που έρχεται με τα γηρατειά.
Ποιος νοιάζεται αν επιλέγω να διαβάζω ή να παίζω στον υπολογιστή μέχρι τις 4 το πρωί και μετά να κοιμηθώ ;
Ποιος νοιάζεται αν χορεύω μόνη ακούγοντας τη μουσική του 50;
Κι αν μετά θέλω να κλάψω για μια χαμένη αγάπη;
Είναι αλήθεια ότι μέσα από τα χρόνια η καρδιά μου υπέφερε για την απώλεια ενός αγαπητού ατόμου, αλλά είναι ο πόνος που μας δίνει δύναμη και μας κάνει να καλλιεργούμε.
Μια καρδιά που δεν έχει σπάσει, είναι στείρα και δεν θα μάθει ποτέ την ευτυχία να είναι ατελής.
Είμαι περήφανη που έζησα αρκετά για να κάνω τα μαλλιά μου γκρίζα και να διατηρήσω το χαμόγελο της νιότης μου, όταν δεν υπήρχαν ακόμα βαθιές αυλακώσεις στο πρόσωπό μου.
Λοιπόν
Ξέρω ότι δεν θα ζήσω για πάντα, αλλά όσο είμαι εδώ, θέλω να ζήσω σύμφωνα με τους νόμους μου, αυτούς της καρδιάς μου. Δεν θέλω να παραπονεθώ για το τι δεν έχει γίνει ή δεν ανησυχώ για το τι θα γίνει. Στο χρόνο που απομένει, θα αγαπώ απλά τη ζωή όπως έκανα μέχρι σήμερα, τα υπόλοιπα τα αφήνω στον Θεό.

Η Ζωή μας σήμερα Χωρίς σχόλια »
Φεβ
21

«Γεννηθήκαμε από τα άστρα. Το σώμα μας είναι ένας μικρός πλανήτης»

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 21 Φεβρουαρίου 2023

Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλά για την εποχή μας, την τεχνολογία, τον κόσμο του σύμπαντος, την έννοια του χρόνου, τη δημιουργία του ανθρώπου, τους νέους αλλά και τι θεωρεί σημαντικό στη ζωή.

— Τι τίτλο θα δίνατε στην εποχή που ζούμε; 
Είμαστε μάρτυρες μιας εποχής που παρατηρούνται τεκτονικές αλλαγές άνευ προηγουμένου σε επίπεδο ευημερίας του ανθρώπου, παγκόσμιας οικονομίας και περιβάλλοντος. Είμαστε καθ’ οδόν προς μια ταχεία εξέλιξη που αφορά οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας και συχνά φαίνεται ανεξέλεγκτη. Νομίζω ότι είναι η περίοδος του σπουδαίου αγνώστου. Πορευόμαστε σε μια εποχή που κυριαρχεί το αναπάντεχο, το απροσδόκητο και το ξαφνικό. Ζούμε καθημερινά σαν να περιμένουμε το αιφνίδιο. Αλλά θεωρώ ότι αυτό ήταν το μεγάλο μάθημα της πανδημίας. Το άγνωστο, βέβαια, είναι σημαντικό γιατί παράλληλα δίνει νόημα στην ανθρώπινη υπόστασή μας

— Τι είναι αυτό που τροφοδοτεί την περιέργειά μας; Ζείτε συνεχώς με ένα «γιατί»; 
Μεγαλώνοντας στο νησί της Κρήτης, από πολύ μικρή ηλικία με γοήτευσε η απεραντοσύνη του Διαστήματος, ειδικά τα βράδια, όταν κοίταζα τον νυχτερινό ουρανό. Από τότε οι ερωτήσεις μου για το σύμπαν είναι συνεχείς. Πάντοτε με έλκυε η γνώση, η τάση για ανακάλυψη και η φύση της πραγματικότητας. Η εξερεύνηση του αγνώστου είναι που δίνει νόημα στην ύπαρξή μου.

— Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε στον κόσμο της Φυσικής και του σύμπαντος;
Αν και μικρός αγαπούσα τη ζωγραφική, λάτρευα τον έναστρο ουρανό. «Θέλω να γίνω επιστήμονας», είπα μια μέρα στον πατέρα μου κι εκείνος μου απάντησε: «Τότε είναι απαραίτητο να πας στην Αμερική». Η μητέρα μου, η οποία ήταν δασκάλα, δεν ενθουσιάστηκε τόσο με την ιδέα, επειδή και ο άλλος αδελφός μου, ο Φώτης, βρισκόταν ήδη για σπουδές στο εξωτερικό. Μάλιστα, δεν ξεχνώ ποτέ ότι ο αδελφός μου μού είχε κάνει και ένα καταπληκτικό δώρο, ένα κατοπτρικό τηλεσκόπιο. Έκτοτε, η γοητεία που μου ασκεί

— Θεωρείτε ότι ζούμε σε μια περίοδο που η τεχνολογία μάς ενώνει ή μας αποξενώνει;
Πολύ ωραία ερώτηση. Νομίζω ότι συμβαίνουν και τα δύο. Προφανώς μας φέρνει κοντά. Πλέον, έχεις τη δυνατότητα να συνομιλήσεις αμέσως με οποιοδήποτε άτομο σε όλον τον κόσμο. Δείτε, επίσης, τι συνέβη την περίοδο της πανδημίας, οπότε μπήκαν στη ζωή μας η τηλεργασία, η τηλεζωή και οι τηλεσχέσεις. Αναμφίβολα, η τεχνολογία αποτέλεσε έναν απρόσμενο σύμμαχο των πολιτών κατά τη διάρκεια του κορωνοϊού. Από την άλλη πλευρά, πιστεύω ότι οι άνθρωποι σταδιακά απομακρύνονται, δημιουργούν απρόσωπες σχέσεις και στις διαπροσωπικές επικοινωνίες κυριαρχεί το εφήμερο. Οι οικογενειακές, οι φιλικές και οι ερωτικές σχέσεις έχουν επηρεαστεί καταλυτικά από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όμως είναι αναγκαίο να επιδιώκουμε τη διά ζώσης επαφή. Είναι καλύτερη μια ισχυρή σύνδεση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους παρά ένα δυνατό σήμα WiFi.

— Μπορεί να αλλάξουν οι σχέσεις και τα συναισθήματά μας από τη χρήση της τεχνολογίας; Δηλαδή ποια μορφή μπορεί να έχει η αγάπη ή ο έρωτας όταν μετατρέπεται σε μια βάση δεδομένων;
Τα social media είναι ένας πολύ καλός τρόπος γνωριμίας νέων ανθρώπων και δημιουργίας επαφών. Ωστόσο, ελλοχεύει ο κίνδυνος του εθισμού και η κατάργηση της επιθυμίας με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα χάσμα ανάμεσα στους ανθρώπους. Κάπως έτσι θα έλεγα ότι οι ανθρώπινες σχέσεις γίνονται όλο και πιο σύντομες, επιφανειακές, επιπόλαιες και άδειες συναισθηματικά. Προφανώς δεν μπορεί η αγάπη ή ο έρωτας να μετριέται με likes, follows ή με μηνύματα στο Μessenger. Επομένως, ο άνθρωπος δεν είναι μια βάση δεδομένων ούτε ο συναισθηματικός μας πλούτος μπορεί να αντικατασταθεί από ένα πρόγραμμα λογισμικού.

— Μπορεί οι αλγόριθμοι να αποτελέσουν τον νέο Μεγάλο Αδελφό; 
Βέβαια. Το παράδειγμα της αγοραπωλησίας του Τwitter από τον πλουσιότερο άνθρωπο στη Γη είναι ενδεικτικό.

— Είναι ικανοί οι υπολογιστές να αντικαταστήσουν τον άνθρωπο; 
Όχι. Ο άνθρωπος έχει ακόμα τον έλεγχο των αποφάσεων. Είναι ξεκάθαρο ότι μέχρι στιγμής ένας υπολογιστής δεν μπορεί να αποκτήσει συνείδηση.

— Τι είναι η Γη μέσα στο σύμπαν; Όπως γνωρίζουμε, το 95% του σύμπαντος παραμένει άγνωστο.
Σκεφτείτε ότι ζείτε σε ένα ορεινό χωριό της Κρήτης και κατά τη διάρκεια της ζωής σας δεν έχετε μετακινηθεί σε άλλο μέρος στο νησί. Έτσι θα μπορούσαμε να περιγράψουμε το άγνωστο που μας περιβάλλει. Νομίζουμε ότι αυτό που βλέπουμε τόσα χρόνια είναι ο κόσμος μας. Επίσης, κατοικούμε σ’ ένα ενσυνείδητο σύμπαν, ένα σύμπαν που αποκρίνεται στο πώς σκεφτόμαστε και αισθανόμαστε. Και αυτό το ανθρώπινο σύμπαν είναι το αληθινό σύμπαν. Το μόνο που έχουμε

— Είμαστε αστρόσκονη; Από τι αποτελούνται το σύμπαν και ο άνθρωπος;
Χωρίς αμφιβολία. Ο άνθρωπος γεννήθηκε από τα άστρα. Στο σύμπαν υπάρχουν περίπου ένα τρισεκατομμύριο τρισεκατομμύρια άστρα. Και ένα μέσο ανθρώπινο σώμα αποτελείται από 7.000 τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων άτομα. Το 67% αυτών των ατόμων είναι υδρογόνο, το 18% άνθρακας και το 3% άζωτο. Από τη Γη ως τον Ήλιο, τα πάντα έχουν δημιουργηθεί από αστρικά υλικά. Έτσι, το σώμα μας είναι ένας μικρός πλανήτης.

— Γεννιόμαστε, ζούμε και πεθαίνουμε; Αυτή είναι η ζωή μας;
Ορισμένοι μάς λένε ότι είμαστε πεπερασμένα όντα. Νομίζω, όμως, ότι τελικά είμαστε άπειρα όντα. Ο νους μας δεν χάνεται. Είναι πέρα από τον χώρο και τον χρόνο. Υπάρχει μια πραγματικότητα που είναι πιο βαθιά. Ο χώρος και ο χρόνος είναι μια εμπειρία. Η εμπειρία νοείται ως η κινητήρια δύναμη του σύμπαντος, δηλαδή, σύμφωνα με την κβαντομηχανική, ζούμε στο συμμετοχικό σύμπαν και η επίγνωση είναι θεμελιώδης. Άρα, όταν πάψει να υπάρχει το φυσικό σώμα, παύει η εμπειρία του εγώ. Ωστόσο, όταν πεθαίνει το φυσικό σώμα, παραμένει η πραγματικότητα, δηλαδή η συνειδητότητα. Θέλω να πω, λοιπόν, ότι δεν προέρχονται όλα από τον εγκέφαλο, υπάρχει και η ψυχή.

— Γιατί οι μαύρες τρύπες συγκαταλέγονται στα πιο μυστηριώδη και τρομακτικά σημεία του σύμπαντος;
Γιατί είναι τα σύνορα του δικού μας σύμπαντος. Κι αυτό τρομάζει τον ανθρώπινο νου. Η δύναμη της βαρύτητας μιας μαύρης τρύπας παραμορφώνει τον χωρόχρονο και διατηρεί την ικανότητα να εξαφανίζει οτιδήποτε εισέλθει σε αυτήν, ακόμα και το ίδιο το φως.

— Τι είναι ο χρόνος; 
Ένα γιγαντιαίο μυστήριο. Ένα δημιούργημα του ανθρώπινου μυαλού. Ο χρόνος διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο, αλλά είναι κυρίως αυτός που διαμορφώνει την ανθρώπινη εμπειρία.

— Και η συνειδητότητα;
Η γνώση ότι υπάρχουμε. Ξέρω δηλαδή ότι είμαι συνειδητό όν.

— Είναι ο διαλογισμός μια νέα θρησκεία;
Προσωπικά, θα σας έλεγα ότι η θρησκεία είναι μια παλιά μορφή διαλογισμού. Είναι μια πνευματική πρακτική που ηρεμεί τον νου, καθαρίζει τη σκέψη, αυξάνει την παραγωγή σεροτονίνης. Σε βοηθά να αποσύρεσαι από την πολυάσχολη ζωή σου. Τα αμέτρητα ερεθίσματα που δέχεται ο άνθρωπος σήμερα σκοτεινιάζουν το μυαλό του. Ο διαλογισμός έρχεται να φωτίσει τον νου και να τον βοηθήσει να αποβάλει τις αχρείαστες και ζοφερές σκέψεις. Ο διαλογισμός είναι η αβίαστη ησυχία του μυαλού. Είναι εκείνες οι στιγμές που εσύ βρίσκεσαι με τον εαυτό σου.

— Σε μια ανταγωνιστική εποχή τι θα συμβουλεύατε έναν νέο σήμερα;
Να δίνει προσοχή στα μικρά πράγματα της ζωής μας. Οι δυσκολίες και τα εμπόδια είναι εκείνα που μας διδάσκουν και μας εξελίσσουν. Το πρώτιστο είναι να προσπαθήσει να μάθει όσο γίνεται καλύτερα τον εαυτό του. Το να ζεις καλύτερα σημαίνει να ξέρεις τον εαυτό σου. Τέλος, να ακολουθήσει τα όνειρά του, γιατί εκεί βρίσκεται το πιο συναρπαστικό πεδίο των ιδεών. Από τα όνειρα προερχόμαστε.

— Ποια είναι η γνώμη σας για την ελληνική κοινωνία; 
Διακρινόμαστε από μια τάση αυτοκαταστροφής. Η σπουδαία ιστορία μας πολλές φορές έχει εξελιχθεί σε τροχοπέδη. Εφησυχάζουμε και επικαλούμαστε τα θαυμαστά επιτεύγματα του παρελθόντος χωρίς κριτική σκέψη και γόνιμο προβληματισμό για το σήμερα και το αύριο. Αγαπώ πολύ τον τόπο μου, αλλά δεν ξεχνώ ότι οι Αθηναίοι σκότωσαν τον Σωκράτη, εμείς φυλακίσαμε τον Κολοκοτρώνη και σκοτώσαμε τον Καποδίστρια. Στο εξωτερικό θριαμβεύουμε, στο εσωτερικό αλληλοεξοντωνόμαστε.

— Τι είναι η ευδαιμονία για σας;
Όπως υποστηρίζει ο Αριστοτέλης, πρόκειται για μια ανώτερη κατάσταση, το ύψιστο αγαθό που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος. Η συνειδητοποίηση ότι είμαστε κάτι παραπάνω από το σώμα μας. Όταν κατανοήσεις ποια είναι η φύση σου, τότε θα βρεις τον δρόμο που οδηγεί στην απόλυτη ευχαρίστηση. Πολλές φορές οι άνθρωποι παραμένουμε παγιδευμένοι μέσα στις απόψεις, τις συμβάσεις, τις προκαταλήψεις και τις πεποιθήσεις μας. Ο φόβος και η αμφιβολία καθορίζουν τις ζωές μας. Μένουμε εγκλωβισμένοι στον κόσμο που έχουμε δημιουργήσει. Πιστεύουμε ότι μόνο εμείς κατέχουμε την αλήθεια. Αν διευρύνουμε, όμως, τον τρόπο που σκεφτόμαστε, αν ανοίξουμε τους ορίζοντές μας, τότε η καθημερινή μας ζωή θα γνωρίσει την πληρότητα.

— Πιστεύετε στον Θεό; 
Σε ποιον Θεό; Το ίδιο το σύμπαν είναι θεϊκό. Εσύ, ο καθένας μας είναι το σύμπαν.

— Τι θεωρείτε σημαντικό στη ζωή; 
Να μπορείς να ανακαλύψεις την ευδαιμονία. Να μη φοβάσαι τον θάνατο μόνο και μόνο επειδή δεν θέλεις να αντιμετωπίσεις τη ζωή.

Διαβάσαμε, Η Ζωή μας σήμερα Χωρίς σχόλια »
Φεβ
19

ΤΙ ΘΑ ΣΟΥ ΕΛΕΓΕ Ο ΣΚΥΛΟΣ ΣΟΥ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 19 Φεβρουαρίου 2023

*Η ζωή μου πιθανό να διαρκέσει 10 με 15 χρόνια. Οποιοσδήποτε χωρισμός μαζί σου θα είναι επώδυνος: να το θυμάσαι πριν με πάρεις.
*Δώσε μου χρόνο να καταλάβω τι θέλεις από εμένα.
*Δείξε την εμπιστοσύνη σου σε μένα – είναι ζωτικής σημασίας για την ευημερία μου.
*Μη θυμώνεις μαζί μου για πολύ και μη με κλειδώνεις για τιμωρία.
*Έχεις τη δουλειά σου, τη διασκέδασή σου και τους φίλους σου. Έχω μόνο εσένα.*Μίλα μου μερικές φορές. Ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνω τα λόγια σου, καταλαβαίνω τη φωνή σου όταν μου μιλάει.
*Να ξέρεις ότι όπως και να μου φερθείς, δεν θα το ξεχάσω ποτέ.
*Να θυμάσαι πριν με χτυπήσεις ότι έχω δόντια που θα μπορούσαν εύκολα να σε πληγώσουν, αλλά επιλέγω να μην σε δαγκώσω επειδή σε αγαπώ.
*Προτού με επιπλήξεις ότι είμαι μη συνεργάσιμος, πεισματάρης ή τεμπέλης, αναρωτήσου αν κάτι μπορεί να με ενοχλεί. Ίσως να μην παίρνω το σωστό φαγητό, ή να είμαι έξω για πολύ ώρα, ή η καρδιά μου να είναι πολύ γερασμένη και αδύναμη.
*Φρόντισέ με όταν γεράσω. Παίρνε με μαζί σου σε μακρινά ταξίδια. *Ποτέ μην λες: «Δεν αντέχω να το φροντίζω» Όλα είναι πιο εύκολα για μένα αν είσαι εκεί, ακόμα και ο θάνατός μου.

Η Ζωή μας σήμερα Χωρίς σχόλια »
Φεβ
19

ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 19 Φεβρουαρίου 2023

Η σχέση σου με τον εαυτό σου είναι η πιο ιερή σχέση στη ζωή σου.
Είναι αυτή η σχέση που θα καθορίσει κάθε άλλη σχέση σου. Την ποιότητα της, τη διάρκεια της, την αλήθεια της.

Είναι αυτή η σχέση που θα σου ανοίξει ή θα σου κλείσει πόρτες και δρόμους.

Ίσως σε έχουν μάθει πως είναι εγωιστικό να αγαπάς τον εαυτό σου, κάπως έτσι μεγαλώσαμε όλοι μας, με αυτήν την πεποίθηση. Όμως το πιο όμορφο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί είναι μία σχέση βαθιάς και αληθινής αγάπης με εσένα. Και το καλύτερο είναι πως αυτή η σχέση σου με εσένα θα ωφελήσει και τους άλλους γύρω σου.

Άνοιξε διάπλατα την καρδιά σου σε εσένα, άνοιξε διάπλατα την αγκαλιά σου για εσένα.

Ξεκίνα τώρα! Μπες βαθιά μέσα σου, στην καρδιά σου και συγχώρεσε πρώτα απ’ όλα τα λάθη σου, μικρά ή μεγάλα, δεν έχει σημασία. Δες με ειλικρίνεια μέσα σου, χωρίς όμως να σε «χτυπάς», πάρε τώρα την ευθύνη για όλα τα λάθη σου, συγχώρεσε τον εαυτό σου και προχώρησε. Μόνο έτσι θα μπορέσεις να συνεχίσεις τη ζωή σου χωρίς περιττά βάρη που σε κρατάνε χαμηλά.

Μπες βαθιά μέσα σου με θάρρος, κοίταξε προσεκτικά, πόσα θέματα άλυτα έχεις σκεπάσει με πολλή τέχνη και τα έχεις ονομάσει κάπως αλλιώς. Και όλα αυτά τα θέματα αφορούν πάντα εσένα σε σχέση με εσένα. Χωρίς κριτική και χωρίς να κατηγορείς τον εαυτό σου, απλά με ειλικρίνεια και πολλή αγάπη θεράπευσε ότι μπορεί να υπάρχει ακόμα μέσα σου ανοιχτό. Αγάπη χρειάζεσαι και αυτήν την αγάπη θα σου τη δώσεις εσύ! Εσύ είσαι το πιο κατάλληλο πρόσωπο γι’ αυτό!

Φρόντισε τον εαυτό σου! Ποιός μπορεί να το κάνει καλύτερα εκτός από εσένα; Κανένας, πίστεψε με. Ακόμα κι αν κάποτε νομίζεις πως υπάρχει κάποιος που θα σε φροντίσει καλύτερα από εσένα, σύντομα θα καταλάβεις πως δε γίνεται.

Γι’ αυτό γνώρισε τον εαυτό σου, αγάπησε τον, φρόντισε τον, σεβάσου τον.

Αναγνώρισε την ομορφιά σου, εσωτερική κι εξωτερική, αναγνώρισε και συνειδητοποίησε πόσο υπέροχο πλάσμα είσαι, αναγνώρισε τα ταλέντα σου, το δυναμικό σου, την αξία σου. Χωρίς όμως όλα αυτά να γίνονται μέσα από το επίπεδο του «εγώ» σου αλλά μέσα από την καρδιά σου. Γι αυτό μην αφήνεις καμία εσωτερική εκκρεμότητα με εσένα, καμία πληγή ανοιχτή.

Μην προσποιείσαι ποτέ και μη σκεπάζεις πράγματα μέσα σου, γιατί με την πρώτη ευκαιρία θα βγουν στην επιφάνεια, και τότε θα λες πως φταίνε οι άλλοι, οι όποιοι άλλοι.

Θα λες πως σε πλήγωσαν, ενώ απλά κάποιος θα έχει αγγίξει την ήδη ανοιχτή πληγή σου, για την οποία αδιαφορείς ή την έχεις απλά σκεπάσει. Θα λες πως σου λένε ψέματα, ενώ εσύ πρώτος/η λες ψέματα στον εαυτό σου. Θα λες πως αδιαφορούν για εσένα ή πως δε σε υπολογίζουν, ενώ πρώτος/η εσύ σε έχεις ξεχάσει και αδιαφορείς για σένα.

Γι αυτό άνοιξε τώρα την καρδιά σου στον υπέροχο, στην υπέροχη εσένα. Σκύψε στην ψυχή σου και αφουγκράσου. Τι σου λέει; Δεν περιγράφεται η στιγμή που θα συναντηθείς με την ψυχή σου. Είναι ότι καλύτερο θα σου έχει συμβεί.

Και ξέρεις ποιό είναι το καλύτερο; Όταν τα έχεις κάνει όλα αυτά, όταν έχεις γεμίσει το Είναι σου με την αγάπη σου, όταν έχεις αγγίξει την ψυχή σου, όταν έχεις αγκαλιάσει την καρδιά σου, τότε θα ξεχειλίζει η αγάπη σου και για όλους τους ανθρώπους γύρω σου, για όλα τα πλάσματα γύρω σου.

Τότε και μόνο τότε θα έχεις υγιείς σχέσεις σε όλους τους τομείς και με όλους γύρω σου. Γιατί όλα ξεκινούν από την ιερότερη σχέση της ζωής σου, κι αυτή είναι η σχέση σου με εσένα!

Από την Ελένη Αναγνωστοπούλου

Διαβάστε τη συνέχεια »

Η Ζωή μας σήμερα, Σχέσεις Χωρίς σχόλια »
Φεβ
19

ΤΟ ΦΙΛΕΜΑ..

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 19 Φεβρουαρίου 2023

Μια γριούλα πέρασε..
Στάθηκε, ανασήκωσε απ’ το καλάθι που κρατούσε μερικά συκόφυλλα που το σκέπαζαν, διάλεξε και με φίλεψε δυο σύκα.
– Με γνωρίζεις κυρά μου; τη ρώτησα..
– Όχι παιδί μου, είναι ανάγκη να σε γνωρίζω για να σε φιλέψω;
Άνθρωπος δεν είσαι; Άνθρωπος είμαι και εγώ, δεν φτάνει;
Γέλασε… ένα δροσερό κοριτσίστικο γέλιο..
Και τράβηξε το δρόμο της κούτσα κούτσα κατά το κάστρο.
Έσταζαν τα δυο σύκα μέλι, ποτέ θαρρώ δεν γεύτηκα πιο νόστιμα. Τα ‘τρωγα και με δρόσιζαν τα λόγια της γριάς..
«άνθρωπος είσαι, άνθρωπος κι εγώ, φτάνει!»Φίλεμα το λέμε στην ελληνική γλώσσα…..

Είναι φορές που ένα πανέρι μήλα μπορεί να φανερώσει όλο το πλέγμα των εθίμων φιλοξενίας στο χωριό.
Και είναι φορές που βλέπεις τα μάτια να χαμογελούν……μ’ ένα βλέμμα καθαρό……
Απλοί άνθρωποι….. αγράμματοι, αλλά με μία κίνηση φανερώνουν τη μαγεία της ανθρώπινης επικοινωνίας.

Απο Καλημέρα από το χωριό

Σχέσεις Χωρίς σχόλια »
Φεβ
19

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ….

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 19 Φεβρουαρίου 2023

«Ένα κρουαζιερόπλοιο άρχισε να βουλιάζει στη θάλασσα και έπρεπε άμεσα να εκκενωθεί από τους επιβάτες. Ένα ζευγάρι έτρεξε γρήγορα προς τις σωσίβιες λέμβους. Όταν έφτασαν όμως, είδαν έντρομοι ότι υπήρχε χώρος για να σωθεί μόνο ένα άτομο.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ο άντρας έσπρωξε τη σύζυγό του και πριν προλάβει εκείνη να αντιδράσει, πήδηξε αυτός μέσα στη βάρκα.
Τότε η γυναίκα του, η οποία στέκονταν στο πλοίο που βυθίζονταν, φώναξε στον σύζυγό της μια φράση».

Η δασκάλα σταμάτησε την αφήγηση της, γύρισε προς τη τάξη και ρώτησε τα παιδιά:

– «Τι νομίζετε ότι του φώναξε;»

Οι περισσότεροι από τους μαθητές με ενθουσιασμό απάντησαν ότι η σύζυγος φώναξε: «Σε μισώ!», «Δεν το περίμενα ποτέ αυτό από εσένα» και «Νόμιζα ότι με αγαπούσες».

Η δασκάλα παρατήρησε ένα αγόρι που ήταν συνέχεια σιωπηλό.
Τον ρώτησε τι πίστευε ότι φώναξε η σύζυγος και αυτός της απάντησε:

– «Κυρία, νομίζω ότι του φώναξε: «Να προσέχεις το παιδί μας»».

Έκπληκτη η δασκάλα τον Διαβάστε τη συνέχεια »

Οικογένεια, Παραμύθια, Σχέσεις Χωρίς σχόλια »
Φεβ
19

ΑΔΕΛΦΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ….Ν.ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 19 Φεβρουαρίου 2023

“Μια φορά έλεγα: Ετούτος είναι Τούρκος και Βούλγαρος, ετούτος Έλληνας. Έχω εγώ κάμει πράματα για την πατρίδα, αφεντικό, που να σηκώνεται η τρίχα σου’ έσφαξα, έκλεψα, έκαψα χωριά, ατίμασα γυναίκες, ξεκλήρισα σπίτια… Γιατί; Γιατί, λέει, ήταν Βούλγαροι, Τούρκοι. Ου να χαθείς, παλιάνθρωπε, λέω συχνά στον εαυτό μου και τον μουντζώνω’ ου να χαθείς, κουτεντέ! Έβαλα μαθές γνώση, κοιτάζω τώρα τους ανθρώπους και λέω: Ετούτος είναι καλός άνθρωπος, εκείνος κακός. Δεν πάει να ‘ναι Βούλγαρος ή Ρωμιός; Το ίδιο μου κάνει’ είναι καλός, είναι κακός, αυτό μονάχα τώρα ρωτώ. Κι όσο γερνώ, ναι, μα το ψωμί που τρώγω, μου φαίνεται πως θ’ αρχίσω κι αυτό να μην το ρωτώ. Μωρέ, δεν πάει να ‘ταν καλός ή κακός! Όλους τους λυπούμαι, το σπλάχνο μου σκίζεται, όταν δω έναν άνθρωπο, κι ας καμώνουμαι πως δε μου καίγεται καρφί. Να, λέω, κι ο φουκαράς ετούτος τρώει, πίνει, αγαπάει, φοβάται, έχει κι αυτός το θεό του και τον αντίθεό του, θα τα κακαρώσει κι αυτός και θα ξαπλωθεί τέζα στο χώμα, θα τόνε φαν τα σκουλήκια… Ε τον κακομοίρη! Αδέρφια είμαστε όλοι… Κρέας για τα σκουλήκια!…”

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά

Πεζογραφία, Σχέσεις Χωρίς σχόλια »
Φεβ
14

Ο ΣΑΜΙΡ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 14 Φεβρουαρίου 2023

Αυτές τις μερες ο Αγαπημενος σε όλους Σαμιρ εφυγε με την υπόσχεση να ξαναγυρίσει στ Ανωγεια

Τώρα Βρίσκεται στο δρόμο

περασε από Σερβία στη Βοσνία
θέλει ακόμα Κροατία και ιταλια
και τελος Γαλλία για να φθάσει
στον αδερφό του

κάντε μιαν ευχή να τα καταφερει

Το Τραγουδι είναι αφιερωμένο

Ήτανε μια μανα
μανα μουσουλμάνα
που στον Άη Γιώργη
άναβε κερί

άγιε καβαλάρη
κάνε μου τη χάρη
ο μικρός Σαμιρ μου
δώσε μη χαθεί
σε μεγάλη μπόρα
στη δική σου χώρα
κίνησε να ρθει

μαύρα τα μαλλιά του δακτυλιδωτα
και δυο μαύρα μάτια μελαγχολικά

άγιε καβαλάρη άμα τον δεις
Πες του να μου γράψει
γιατί με έχει κάψει
αυτή του
η σιωπή

Μαύρα τα μαλλιά του δαχτυλίδωτά Και δυο μαύρα μάτια μελαγχολικά.

Από τον Λουδοβίκο των Ανωγείων

 

Η Ζωή μας σήμερα, Ποίηση Χωρίς σχόλια »
Φεβ
11

ΝΑ ΒΟΥΤΑΣ ΜΕ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 11 Φεβρουαρίου 2023

Ο πατέρας μου συνήθως δεν έπαιρνε θέση ως προς την κρίση του για μένα, τουλάχιστον όχι άμεσα. Παρόλα αυτά, θυμάμαι πως όταν στην β’ γυμνασίου πήρα -εντελώς παραδόξως και για πρώτη και τελευταία βέβαια φορά- 20 σε ένα τεστ μαθηματικών, έσπευσε να βρει την καθηγήτρια των μαθηματικών για να της ανακοινώσει την έκπληξή του γι αυτόν μου τον βαθμό.
Συγκεκριμένα ο διάλογος μεταξύ τους ήταν ο εξής:
«Μα πως είναι δυνατόν ο γιος μου να πήρε άριστα στο τεστ;!», «Τι να σας πω! Αφού έγραψε άριστα τι έπρεπε να του βάλω…;!», «κοιτάξτε, ξέρω καλύτερα τον γιο μου από σας, και πιστέψτε με αποκλείεται το παιδί μου να έγραψε άριστα…Μήπως θα πρέπει να ξανακοιτάξετε το γραπτό …; Και σας παρακαλώ την επόμενη φορά να είστε πιο προσεχτική στην αξιολόγησή σας…».
Κανείς στο σπίτι -ούτε φυσικά κι εγώ ο ίδιος- δεν πίστεψε τότε πως αυτό το μοναδικό 20 που πήρα στα μαθηματικά όντως το άξιζα. Περισσότερο το είδαμε σαν ένα παράδοξο δώρο της τύχης που –απ’ ό,τι φαίνεται- είναι… τυφλή.
Δεν είναι λοιπόν παράξενο το ότι πάντα πίστευα πως είμαι λιγάκι βλάκας, χωρίς πολλές δυνατότητες, όχι για μεγάλα πράγματα.
Αντίθετα, πάντα πίστευα πως είμαι ωραίος. Αρχικά ως αγόρι και μετά ως άντρας. Ακόμα κι αν κάποιος μου έλεγε κατάμουτρα πως είμαι άσχημος ποτέ δεν θα τον πίστευα. Δεν θα με ενοχλούσε μια τέτοια κρίση αφού μέσα μου είχε εδραιωθεί η ακριβώς αντίθετη πεποίθηση. Με αυτό το εργαλείο ήταν που για χρόνια προσπαθούσα να αντισταθμίσω το κενό της νοητικής μου ανεπάρκειας και της χαμηλής μου αυτοεικόνας.
Πείθοντας τον εαυτό μου μέσα από τις «επιτυχίες μου με το άλλο φύλο», απ’ την δεξιότητά μου να σαγηνεύω τις γυναίκες, πως κάτι αξίζω κι εγώ βρε αδερφέ. Πως δεν είμαι και τελείως του πετάματος. Πολύ αργότερα ανακάλυψα πως έχει ελάχιστη σημασία αν στ’ αλήθεια είναι κανείς όμορφος. Πολύ πιο σημαντικό είναι τι έχει μάθει κανείς να πιστεύει ότι είναι από τα γεννοφάσκια του. Γιατί τελικά το ίδιο, στην αρχή μιας γνωριμίας, πιστεύουν και οι άλλοι γι’ αυτόν.
Ταυτόχρονα, αν και μισούσα το διάβασμα –επειδή το έπαιρνα υποχρεωτικά σαν να ταν “χάπι”- πίεζα τον εαυτό μου να διαβάζει σχολικά κι εξωσχολικά μήπως και τα καταφέρω τελικά να αυξήσω τον δείκτη της ελλιπούς ευφυΐας μου. Μήπως και τελικά ξεγελάσω κανέναν πως κι από μυαλό δεν είμαι κι εντελώς για τα μπάζα.
Η μάνα μου στην ασυνείδητη προσπάθειά της να έχει έναν σύμμαχο με το μέρος της, δηλαδή εμένα, πρόβαλε την δική της μειονεκτική αυτοεικόνα πάνω μου: Επειδή πίστευε πως το μόνο καλό πάνω της είναι η ομορφιά της, μ’ έβλεπε κι εμένα ως όμορφο. Επειδή θεωρούσε τον εαυτό της νοητικά και γνωστικά ανεπαρκή, με κριτήρια τα επιτεύγματα της αυτοπραγμάτωσης εντελώς αποτυχημένο, στην προσπάθειά της να βρει νόημα ζωής με ταύτισε μαζί της μεταβιβάζοντάς στο πρόσωπό μου τις αντίστοιχες ελλείψεις και αναπηρίες. Έτσι πίστευε πως θα ένιωθε λιγότερο μόνη, αφού ασυνείδητα είχε δημιουργήσει ένα πιστό της αντίγραφο, εμένα, προεκτείνοντας την ύπαρξή της -μέσω εμού του ομοιοπαθούς γιού της- στο μέλλον.
Η ζωή όμως, η ενδοψυχική, η αληθινή ζωή, είναι γεμάτη εκπλήξεις.
Συνήθως, το ελατήριο που πιέζεται προς τα κάτω συγκεντρώνει περίσσεια ενέργεια ώσης. Αυτήν την πλεονάζουσα ενέργεια συχνά, στην κατάλληλη στιγμή, ο ψυχικός οργανισμός την χρησιμοποιεί για να εκτιναχθεί προς τα πάνω. Προς εκείνη δηλαδή την κατεύθυνση που αρχικά του απαγορεύτηκε ως ασύμβατη με την εξωτερική του εικόνα.
Αν και οι δικοί μου σίγουρα ήλπιζαν, αλλά καθόλου δεν πίστευαν στην πιθανότητα πως κάποια απώτερη μελλοντική στιγμή ο γιος τους θα μπορούσε να ζει από τα προϊόντα της διάνοιας του (ψυχοθεραπεία, συγγραφή, διδασκαλία), εγώ, χρησιμοποιώντας ως αλάνθαστο εργαλείο ώσης την ψυχική ενέργεια που μόνο μια συνεπής αποτροπή κι αποθάρρυνση επιτρέπει, «δούλευα» από πολύ μικρός προς την ποθητή μου κατεύθυνση.
Οπότε, όποιος κι αν σου λένε, ή σου υποβάλλουν ότι είσαι οι “σπουδαίοι” άλλοι της ζωής σου, εσύ να μην απογοητευεσαι! Μόνο μάθε σε παρακαλώ να βουτάς με επιθυμία στο βάθος της ψυχής σου. Εκεί πάντα θα ανακαλύπτεις όλα σου τα σπουδαία προτερήματα. Όλες σου τις δυνατότητες!
Όσο δίνεις βάση στην “περιφέρεια”, στους άλλους, πάντα θα νιώθεις λειψός. Όσο εκπαιδευτείς να στρέφεις το υπαρξιακό σου βλέμμα στο εσωτερικό σου κέντρο, στον πυρήνα της ύπαρξης σου, θα έρχεσαι σε επαφή με όλα τα αστέρευτα πλούτη της εντός σου Βασιλείας!
Θα βλέπεις τον κόσμο, όχι ποια από το υπόγειο, άλλη απ την κορυφή του παλατιού που κλήθηκε να νοικιάσεις για λίγο χρόνο, για να το αξιοποιήσεις!

(Απόσπασμα από το βιβλίο: ¨Εξομολογησεις ενός Ψυχοθεραπευτή”).

Uncategorized Χωρίς σχόλια »
Φεβ
11

“ΠΟΤΕ ΠΙΑ”

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 11 Φεβρουαρίου 2023

Σε μια θλιβερή αλυσίδα σφαγών που επαναλαμβάνονται, με δράστες και θύματα δεκάδες μαθητές, το ερώτημα είναι γιατί; Είναι οι Αμερικανοί έφηβοι πιο βίαιοι από τους Ευρωπαίους, πώς εξηγείται αυτό το φαινόμενο των φονικών στα σχολεία των ΗΠΑ, και τι μπορεί να γίνει για να μπει επιτέλους ένας φραγμός;

Οι ειδικοί έχουν δώσει την απάντηση, από τον Φεβρουάριο, όταν οι ΗΠΑ θρήνησαν τα θύματα της προηγούμενης σφαγής, στο σχολείο του Πάρκλαντ, στη Φλόριντα: Πιο εύκολη πρόσβαση σε όπλα, και λιγότερη ψυχολογική στήριξη στα σχολεία έχουν τα παιδιά και οι έφηβοι στις ΗΠΑ απ΄ό,τι στην Ευρώπη. Και αυτοί φαίνεται πως είναι οι λόγοι για τους οποίους τα φονικά σε σχολεία έχουν γίνει μια «πολύ αμερικανική επιδημία».

Το Πάρκλαντ ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για εκατομμύρια Αμερικανούς, μικρούς και μεγάλους, που κινητοποιήθηκαν στο κίνημα #NeverAgain (Ποτέ Ξανά) και στην «Πορεία για τις Ζωές μας». Τώρα, μετά το Σάντα Φε, αυτό το κίνημα παίρνει νέα δυναμική, καθώς οι σφαγές με πυροβόλα όπλα στα σχολεία των ΗΠΑ αυξάνονται ραγδαία, και έχουν ήδη σκοτώσει περισσότερους ανθρώπους τα τελευταία 18 χρόνια από ό,τι σε ολόκληρο τον 20ό αιώνα. Ακόμα χειρότερα, το συντριπτικό ποσοστό των δραστών είναι έφηβοι.

Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί: μέχρι στιγμής εφέτος έχουν γίνει τουλάχιστον οκτώ ένοπλες επιθέσεις σε σχολεία στις ΗΠΑ, περισσότερες από όσες είχαν κάποιες χώρες της Ευρώπης σε όλη την ιστορία τους.

Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, από το 2013 έχουν σημειωθεί τουλάχιστον 291 ένοπλες επιθέσεις σε αμερικανικά σχολεία – κατά προσέγγιση μία την εβδομάδα.

Επιδημία που στοιχειώνει την Αμερική

Πρόκειται για επιδημία, μια μάστιγα με πυροβολισμούς από σχολείο σε σχολείο, με δράστες και θύματα πολλά παιδιά, που στοιχειώνει την Αμερική, όχι από σύμπτωση ούτε από κακή τύχη.

Οι πολέμιοι της οπλοκατοχής στις ΗΠΑ επιμένουν ότι χρειάζονται εκτεταμένοι έλεγχοι ιστορικού για την αγορά όπλων, απαγόρευση των επιθετικών όπλων και διευρυμένη υποστήριξη για την αντιμετώπιση ζητημάτων ψυχικής υγείας, δείχνοντας το παράδειγμα της Ευρώπης.

Η Γερμανία έζησε μια σειρά από καταστροφικές επιθέσεις με όπλα σε σχολεία μεταξύ 2002 και 2009. Την περίοδο 1996 – 2008, μακελειά συνέβησαν επίσης σε σχολεία στη Φινλανδία και τη Σκωτία, μεταξύ άλλων.

Αλλά την τελευταία δεκαετία δεν έχει υπάρξει μεγάλη επίθεση με πυροβόλα όπλα σε σχολεία ή πανεπιστημιουπόλεις της Ευρώπης.

Τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη υπάρχει ευρεία συναίνεση ότι είναι αδύνατο να αποφευχθούν κάποιες ένοπλες επιθέσεις σε σχολεία, αλλά υπάρχουν μερικά πράγματα που μπορούν να κάνουν οι χώρες για να μειώσουν εντυπωσιακά τέτοια μακελειά, και η Ευρώπη έχει λάβει τα μέτρα της.

Φταίνε τα περισσότερα όπλα

Μαζικοί πυροβολισμοί – όχι απαραίτητα σε σχολεία – είναι πιο συχνοί στις χώρες όπου κυκλοφορούν περισσότερα όπλα. Στη διάσημη μελέτη του με στοιχεία από 171 χώρες («Public Mass Shooters and Firearms: A Cross-National Study of 171 Countries»), ο καθηγητής εγκληματολογίας του πανεπιστημίου της Αλαμπάμα Ανταμ Λάνκφορντ βρήκε σύνδεση μεταξύ του αριθμού των πυροβόλων όπλων και των μαζικών πυροβολισμών που σκότωσαν τέσσερα ή περισσότερα άτομα το διάστημα 1966-2012.

Η μελέτη έδειξε ότι λιγότερα όπλα πιθανόν να οδηγούν σε μείωση των μαζικών πυροβολισμών. Αυτό ακριβώς συνέβη στην Αυστραλία, αφότου η χώρα θέσπισε αυστηρότερη νομοθεσία για τα πυροβόλα όπλα μετά από ένα μακελειό το 1996. Εξηγεί επίσης γιατί χώρες όπου η ιδιοκτησία όπλων είναι σπάνια, όπως η Γαλλία ή η Βρετανία, έχουν σωθεί σε μεγάλο βαθμό από τέτοια φονικά περιστατικά.

Βασικότερος παράγοντας η πρόσβαση

Αλλά ίσως σημαντικότερος παράγοντας από τον αριθμό είναι η ευκολία της πρόσβασης στα όπλα.Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ελβετία. Η ήσυχη χώρα των Αλπεων έχει μία από τις υψηλότερες αναλογίες πυροβόλων όπλων ανά άτομο στον κόσμο, με εκτιμώμενα 45,7 όπλα ανά 100 κατοίκους. Μόνο δύο χώρες έχουν υψηλότερη αναλογία: η άναρχη Υεμένη, με 54,8 όπλα ανά 100 κατοίκους και βέβαια οι Ηνωμένες Πολιτείες με 88,8. Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι το ποσοστό νοικοκυριών με όπλα μπορεί να είναι σχεδόν το ίδιο στην Ελβετία και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τέτοια στατιστικά στοιχεία έχουν μεγάλα περιθώρια σφάλματος, αλλά εξακολουθούν να θέτουν ένα εύλογο ερώτημα: γιατί δεν υπήρξε ποτέ μακελειό σε ελβετικό σχολείο, παρά τον ενθουσιασμό των Ελβετών για τα όπλα;

Με περίπου οκτώ εκατομμύρια πολίτες, η Ελβετία είναι φυσικά πολύ μικρότερη από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά είναι πιο πολυπληθής από τη Φινλανδία, μια ευρωπαϊκή χώρα που έχει λιγότερα όπλα, αλλά περισσότερες σφαγές με όπλα σε σχολεία.

Πολλά από τα όπλα της Ελβετίας διανέμονται στους πολίτες- στρατιώτες, όπως είναι γνωστοί. Η στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική για τους Ελβετούς άνδρες, οι οποίοι μπορούν να κρατούν ημιαυτόματα τουφέκια στο σπίτι, διότι πρέπει να παρουσιάζονται για μια σύντομη στρατιωτική εκπαίδευση κάθε χρόνο. Αλλά όσοι επιθυμούν να αγοράσουν όπλα υποβάλλονται διά νόμου σε αυστηρό έλεγχο ιστορικού που διαρκεί εβδομάδες.

Οι ελβετικές αρχές τηρούν κατάλογο ατόμων για τα οποία υπάρχουν υποψίες ότι μπορεί να διαπράξουν επιθέσεις με πυροβόλα όπλα. Οι αρχές τους προσεγγίζουν μαζί με ψυχολόγους, και αν κριθούν επικίνδυνοι αναγκάζονται να παραδώσουν τα όπλα τους αμέσως ή αποκλείονται από την αγορά νέων.

Ορισμένοι κοινωνιολόγοι λένε ότι το είδος της στρατιωτικής θητείας της Ελβετίας λειτουργεί επίσης σαν ένα είδος εκτεταμένου ελέγχου ιστορικού, και ότι το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας διδάσκει τα παιδιά από νωρίς να αναζητούν συμβιβασμούς αντί να διακινδυνεύουν ανοιχτές συγκρούσεις. Ετσι, αν και σχεδόν κάθε σπίτι στην Ελβετία μπορεί να έχει κάποιο όπλο, η πρόσβαση εξακολουθεί να ρυθμίζεται έμμεσα, και η χρήση ακολουθεί συνήθως αυστηρές προδιαγραφές.

Υπάρχει και μια άλλη σημαντική διαφορά με τις ΗΠΑ: εκτεταμένη, υποχρεωτική ασφάλιση υγείας, η οποία επιτρέπει στα σχολεία να έχουν άμεση πρόσβαση σε ψυχολόγους και ομάδες παρέμβασης.

Η ανάγκη για ψυχολογική στήριξη

Παρόμοια μέτρα εφαρμόζονται πλέον και στη Γερμανία, την χώρα με τις περισσότερες μαζικές δολοφονίες σε σχολεία στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία. Μετά από σειρά ένοπλων επιθέσεων, υιοθετήθηκαν κατευθυντήριες γραμμές για τον προληπτικό εντοπισμό πιθανών δραστών. παιδιών που ενδέχεται να υποφέρουν από ψυχικές διαταραχές, έχουν επιθετική συμπεριφορά κλπ

Η Γερμανία αύξησε εντυπωσιακά την χρηματοδότηση για μόνιμους ψυχολόγους στα σχολεία. Δάσκαλοι σε κάθε σχολείο εκπαιδεύονται επίσης για να ενεργούν ως «προσωπικό εμπιστοσύνης», πρώτο σημείο επαφής είτε για μαθητές που θέλουν να ζητήσουν ψυχολογική στήριξη οι ίδιοι, είτε για όσους ανησυχούν για τη συμπεριφορά άλλων. Οι ψυχολόγοι καλούνται στη συνέχεια να εξετάσουν κάθε περίπτωση περαιτέρω.

<span;>Ψυχολογικές εξετάσεις είναι επίσης συνήθης πρακτική για Γερμανούς ηλικίας κάτω των 25 ετών που θέλουν να αγοράσουν πυροβόλα όπλα. Οι ηλικιακοί περιορισμοί έγιναν αυστηρότεροι, και ένα εθνικό μητρώο όπλων δημιουργήθηκε το 2013.

Ποτέ ξανά! Το κίνημα της γενιάς του Κόλουμπαϊν

Αντιθέτως στις ΗΠΑ η κατάσταση έχει γίνει δραματικά χειρότερη τον 21ο αιώνα. Από το 1999, περισσότερα από 150.000 παιδιά έχουν βιώσει περιστατικά ένοπλης βίας στο σχολείο τους. Και αυτοί οι αριθμοί είναι συντηρητικοί. Δεν περιλαμβάνουν αυτοκτονίες ή ατυχήματα με όπλα στο σχολείο, ή πυροβολισμούς μετά το τέλος των μαθημάτων.

Με άλλα λόγια, οι σημερινοί μαθητές της Αμερικής έχουν μεγαλώσει σε μια εποχή που φρικτές, μαζικές δολοφονίες σε σχολεία έχουν γίνει κάτι σχεδόν συνηθισμένο. Το σωρευτικό αποτέλεσμα δεκαετιών σχολικής ένοπλης βίας ίσως εξηγεί το πρόσφατο ξέσπασμα διαμαρτυρίας της νεολαίας, που απαιτεί πιο αυστηρούς κανόνες για την οπλοκατοχή.

<span;>Οι New York Times μίλησαν για την ενηλικίωση της γενιάς του Κόλουμπαϊν, των παιδιών που γεννήθηκαν το 1999, χρονιά της πολύνεκρης επίθεσης σε εκείνο το διαβόητο λύκειο του Κολοράντο. Μετά από σχεδόν 20 χρόνια, στις 14 Φεβρουαρίου 2018, το τελευταίο μακελειό με 17 νεκρούς στο Λύκειο του Πάρκλαντ πυροδότησε ένα μαθητικό κίνημα, που ξεπέρασε τα όρια της Φλόριντα χάρη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το σύνθημα #NeverAgain (Ποτέ ξανά) στο Twitter.

Η εκστρατεία πήρε διαστάσεις πραγματικού πολιτικού κινήματος της νεολαίας που θύμισε σε κάποιους την αντίσταση στον πόλεμο του Βιετνάμ. Εξοργισμένοι από τις αλλεπάλληλες επιθέσεις με όπλα στα σχολεία, εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανοί, μαθητές, φοιτητές αλλά και άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας, κατέβηκαν στους δρόμους πολλών πόλεων, στην ιστορική κινητοποίηση της «Πορείας για τις Ζωές μας» ενάντια στα πυροβόλα όπλα.
<span;>Στην Ουάσινγκτον, μια ανθρωποθάλασσα κατέκλυσε τις λεωφόρους μεταξύ του Λευκού Οίκου και του Καπιτωλίου, όπου μισό εκατομμύριο έφηβοι και ενήλικοι διαδήλωσαν με βασικό σύνθημα «Ποτέ ξανά» και «Αρκετά!»

Από ΤΟ ΒΗΜΑ

Η Ζωή μας σήμερα, Νέα από όλον τον Κόσμο Χωρίς σχόλια »
Φεβ
11

ΣΤΙΓΜΕΣ…

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 11 Φεβρουαρίου 2023

Θα ήθελα, στα χρόνια αυτά
ο νους να ταξιδέψει,
σ’ εκείνες τις μικρές στιγμές,
που παρελθόν γινήκαν
κι είπα, να στολιστώ φτερά,
στα μάτια και στη σκέψη
και να γευτώ απ’ τις ώρες τους,
ότι γλυκό, αφήκαν.
*
Θα ‘θελα, μέσ’ στις γειτονιές,
τα χιόνια να πατήσω
και σε στενά και στιαστά,
να παίξω χιονομπάλες
και αψηφώντας παγωνιές,
τ’ αυτιά μου να στολίσω,
με σκουλαρίκια πλουμιστά,
τις κρυσταλένιες στάλες.
*
Θα ‘θελα, απ’ τις στιγμές αυτές,
τις τόσο μακρινές,
να ανασάνω Φαναριού
αέρα μυροβόλο,
να ξαναζήσω όνειρα,
που, αιώνιοι ταξιδευτές,
γίναν, χωρίς επιστροφές,
στου ουρανού, το θόλο.
*
Της νοσταλγίας τα πανιά
απλώνω στο κατάρτι,
του πλοίου, που λυκνίζεται,
στο πέλαγος του Αιγαία
και στης καρδιάς τον ομφαλό,
σαν φτάσουν και στου χάρτη,
τα όνειρα, ν’ ανταμωθούν,
με τις στιγμές.. μοιραία…

Από την Παρασκευή Μπαρδάνη

Ποίηση Χωρίς σχόλια »
Φεβ
11

ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΧΩΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 11 Φεβρουαρίου 2023

 

Για τους ανθρώπους που σκέφτονται να αλλάξουν τόπο διαμονής, η κατάταξη των χωρών ανάλογα με το βιοτικό τους επίπεδο, μπορεί να είναι αρκετά χρήσιμη. Όταν, όμως, υπάρχουν και παιδιά στην εξίσωση, τότε υπάρχουν πάρα πολύ παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψιν – όπως η ιατρική περίθαλψη, η οικονομική σταθερότητα, το εκπαιδευτικό σύστημα ή το μέσο εισόδημα. Φυσικά, θα πρέπει να ελεγχθούν οι πολιτικές γύρω από την οικογένεια, η ύπαρξη χώρων για παιδιά  (πάρκα και παιδικές χαρές), οι ευκαιρίες επαφής με τη φύση και το πόσο ευτυχισμένα είναι τα παιδιά στη συγκεκριμένη περιοχή.

Με βάση αυτούς τους παράγοντες η Unicef δημιούργησε τις «κάρτες αναφοράς» της για την ευημερία των παιδιών. Στη λίστα περιλαμβάνονται χώρες τόσο της Ευρώπης όσο και της Ασίας. Στην κορυφή βρίσκεται η Ιαπωνία, με την Εσθονία να ακολουθεί. Διαβάστε παρακάτω τις 5 κορυφαίες χώρες για να μεγαλώνει ένα παιδί.

Ιαπωνία

Στην ανάλυση της Unicef για το 2020 σχετικά με την ευημερία των παιδιών, η Ιαπωνία κατέχει την πρώτη θέση όσον αφορά τη σωματική υγεία, η οποία εξετάζει την παιδική θνησιμότητα και την παχυσαρκία.

Στην πιο πρόσφατη αναφορά της Unicef το 2022, η οποία εξέταζε συγκεκριμένα το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά, κατατάσσεται δεύτερη για τον «κόσμο γύρω από το παιδί», μια κατηγορία που περιλαμβάνει πτυχές όπως το αστικό πράσινο και η ασφάλεια της κυκλοφορίας. Η Ιαπωνία έχει επίσης το χαμηλότερο ποσοστό παιδικής παχυσαρκίας, χαμηλή παιδική θνησιμότητα και εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ή υδάτινης ρύπανσης.

Είναι μία από τις ασφαλέστερες χώρες για οικογένειες όσον αφορά τα τροχαία ατυχήματα, ενώ το συνολικό ποσοστό δολοφονιών της Ιαπωνίας είναι το χαμηλότερο από όλες τις χώρες που εξέτασε η Unicef: με 0,2 ανά 100.000, είναι πολύ πιο μπροστά από το ποσοστό των ΗΠΑ (5,3), του Καναδά (1,8) ή ακόμη και της Αυστραλίας (0,8). «Ακόμα και στο κέντρο του Πεκίνο, τα παιδιά μπορούν να περπατήσουν μόνα προς το σχολείο. Είναι απόλυτα ασφαλής», αναφέρεται στη μελέτη. Πέρα από την ασφάλεια, η Ιαπωνία διαθέτει ένα από τα καλύτερα εκπαιδευτικά συστήματα παγκοσμίως.

Εσθονία

Αν και η Εσθονία δεν βρίσκεται στην κορυφή της συνολικής κατάταξης της Unicef, κατατάσσεται υψηλά σε πολλούς βασικούς τομείς. Τα παιδιά εκτίθενται σε λιγότερη ατμοσφαιρική ρύπανση, λιγότερη ηχορύπανση και λιγότερα φυτοφάρμακα από τα παιδιά σχεδόν σε οποιαδήποτε άλλη πλούσια χώρα. Έχει περισσότερο αστικό χώρο πρασίνου από πολλές άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά, της Αυστραλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, και τα παιδιά είναι ιδιαίτερα πιθανό να απολαμβάνουν εγκαταστάσεις αναψυχής στη γειτονιά, όπως παιδικές χαρές.

Η Εσθονία έχει επίσης το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό μωρών που γεννιούνται λιποβαρή από οποιαδήποτε άλλη πλούσια χώρα, κάτι που γενικά θεωρείται καλός δείκτης ποιότητας της προγεννητικής φροντίδας. Μια από τις πιο ελκυστικές πτυχές της Εσθονίας μπορεί να είναι το εκπαιδευτικό της σύστημα: τα παιδιά στην Εσθονία έχουν καλύτερες δεξιότητες στα μαθηματικά, τις φυσικές επιστήμες και τον αλφαβητισμό από τα παιδιά σε οποιαδήποτε άλλη χώρα εκτός της Ασίας.

Δίνεται επίσης έμφαση στις ψηφιακές δεξιότητες. «Υπάρχουν ήδη ρομποτική, έξυπνα τάμπλετ και ούτω καθεξής στα νηπιαγωγεία, όλα αυτά που χρησιμοποιούνται ως μέρος της μάθησης με βάση το παιχνίδι», δήλωσε η Anne-Mai Meesak, υπεύθυνη έργου στο συμβούλιο εκπαίδευσης και νεολαίας της Εσθονίας που μελετά τα συστήματα πρώιμης εκπαίδευσης της χώρας.

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ, ο μέσος Εσθονός πεντάχρονος ξεπερνά τα παιδιά στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αγγλία σε διάφορες κοινωνικο-συναισθηματικές δεξιότητες, όπως η συνεργασία με άλλα παιδιά και η αναγνώριση συναισθημάτων.

Έπειτα, υπάρχει η οικογενειακή άδεια: Η Εσθονία έχει μια από τις πιο γενναιόδωρες πολιτικές στον κόσμο, με 100 ημέρες άδεια μητρότητας, 30 ημέρες άδεια πατρότητας και 475 ημέρες γονική άδεια μετ’ αποδοχών, η οποία μπορεί να χωριστεί – ή να χρησιμοποιηθεί με μερική απασχόληση – έως το παιδί είναι τριών ετών. Για έως και 60 από αυτές τις ημέρες, και οι δύο γονείς μπορούν να μείνουν στο σπίτι και να πληρωθούν.

Κάθε γονέας λαμβάνει επίσης 10 εργάσιμες ημέρες γονικής άδειας μετ’ αποδοχών ετησίως για κάθε παιδί κάτω των 14 ετών. (Τόσο οι μόνιμοι όσο και οι προσωρινοί κάτοικοι Εσθονίας, συμπεριλαμβανομένων των αλλοδαπών, δικαιούνται αυτήν την άδεια.)

Ισπανία

Η Ισπανία  κατέλαβε την πρώτη θέση στην κατάταξη της Unicef για το περιβάλλον γύρω από τα παιδιά, με ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα νοσηρότητας μεταξύ των παιδιών λόγω της ρύπανσης του αέρα ή των υδάτων.

Επιπλέον, παρά τις φτωχότερες συνολικές προσφορές όσον αφορά τις κοινωνικές, εκπαιδευτικές και υγειονομικές υπηρεσίες, τα παιδιά στην Ισπανία έχουν ιδιαίτερα υψηλή ευημερία, σύμφωνα με τη Unicef: η χώρα κατέχει την τρίτη θέση για την ψυχική ευημερία των παιδιών και την τέταρτη για τις βασικές ακαδημαϊκές και κοινωνικές δεξιότητες.

Ειδικότερα, είναι στο ίδιο επίπεδο με την Ολλανδία όσον αφορά το πόσα παιδιά λένε ότι κάνουν εύκολα φίλους (81%), ενώ το ποσοστό αυτοκτονιών των εφήβων είναι ένα από τα χαμηλότερα μεταξύ των πλούσιων χωρών, αντιπροσωπεύοντας λιγότερο από το ένα τρίτο αυτού σε τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Αυστραλία ή τη Νέα Ζηλανδία.

Αναφορικά με τη γονική άδεια, τόσο οι μητέρες όσο και οι πατέρες δικαιούνται 16 εβδομάδες άδεια μετ’ αποδοχών στο 100% του μισθού τους (οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι επίσης επιλέξιμοι), μετά την οποία η μητέρα μπορεί να λάβει άδεια άνευ αποδοχών για έως και τρία χρόνια ή να μειώσει τις ώρες της.

Αυτές οι επιλογές είναι διαθέσιμες σε κάθε νόμιμο κάτοικο Ισπανίας που έχει συνεισφέρει στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης για τουλάχιστον 180 ημέρες τα προηγούμενα επτά χρόνια.

Φινλανδία

Κατέχει την πέμπτη θέση συνολικά στην πιο πρόσφατη κατάταξη της Unicef και σημειώνει ιδιαίτερα υψηλή βαθμολογία σε δύο από τις τρεις κατηγορίες: την πρώτη θέση στον «κόσμο του παιδιού» (που εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο το περιβάλλον επηρεάζει άμεσα τα παιδιά, όπως η ποιότητα του αέρα) και τη δεύτερη θέση στον «κόσμο γύρω από το παιδί» (που εξετάζει τα στοιχεία του περιβάλλοντος με τα οποία αλληλεπιδρά ένα παιδί, όπως τα σχολεία, οι κίνδυνοι από την κυκλοφορία και οι χώροι πρασίνου).

Είναι μία από τις χώρες με τις καλύτερες επιδόσεις παγκοσμίως όσον αφορά τις δεξιότητες των παιδιών στα γράμματα και τα μαθηματικά. Το ποσοστό θνησιμότητας των παιδιών ηλικίας 5-14 ετών είναι ένα από τα χαμηλότερα στον κόσμο.

Παράλληλα, η χώρα προσφέρει γενναιόδωρη γονική άδεια, συμπεριλαμβανομένων οκτώ εβδομάδων άδειας μητρότητας με αποδοχές, επιπλέον 14 μηνών γονικής άδειας με αποδοχές που μοιράζεται μεταξύ των γονέων. Επίσης, υπάρχει πρόσθετη άδεια φροντίδας παιδιών που μπορεί να εφαρμοστεί μέχρι το παιδί να γίνει τριών ετών.

Ολλανδία – Κάτω Χώρες

Στην κορυφή της συνολικής λίστας της Unicef για την ευημερία των παιδιών βρίσκεται η Ολλανδία η οποία τα πάει ιδιαίτερα καλά όσον αφορά την ψυχική υγεία των παιδιών (είναι sτην πρώτη θέση) και τις δεξιότητες (όπου κατατάσσεται τρίτη). Εννέα στους δέκα 15χρονους λένε ότι είναι ικανοποιημένοι από τη ζωή, το υψηλότερο ποσοστό από όλες τις χώρες που εξέτασε η Unicef, και οκτώ στους δέκα λένε ότι κάνουν εύκολα φίλους. Στην Αμερική υπάρχει η πεποίθηση του να είσαι εξαιρετικός σε όλα. Στην Ολλανδία λένε πως «πρέπει απλά να είσαι φυσιολογικός – αυτό είναι από μόνο του αρκετά τρελό».

Δίνεται, επίσης, μεγάλη έμφαση στην κοινωνικοποίηση, με ομάδες, συλλόγους και κοινές, κοινοτικές δραστηριότητες. Εάν οι ολλανδικές οικογένειες και τα παιδιά είναι ευτυχισμένα, αυτό οφείλεται επίσης σε άλλους βασικούς παράγοντες. Το σύστημα πρόνοιας στηρίζει πολύ τις οικογένειες, με την γονική άδεια να περιλαμβάνει τουλάχιστον, τουλάχιστον 16 εβδομάδες υποχρεωτικής, πλήρως αμειβόμενης άδειας μητρότητας και έως και έξι εβδομάδων άδεια πατρότητας μετ’ αποδοχών, συν γονική άδεια άνευ αποδοχών που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέχρι το παιδί να γίνει οκτώ ετών και είναι διαθέσιμη σε οποιονδήποτε ζει και εργάζεται νόμιμα στο Ολλανδία.

Από lifo-Unicef

 

 

Νέα από όλον τον Κόσμο, Οικογένεια Χωρίς σχόλια »