Ιαν
27

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΘΟΔΩΡΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 27 Ιανουαρίου 2012

Κηδεύεται σήμερα στις 4 το απόγευμα από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών ο σπουδαίος Ελληνας σκηνοθέτης, Θόδωρος Αγγελόπουλος.
Αντίο! Θα ζείς πάντα μέσα από τις ταινίες σου,τα αριστουργήματά σου!

Ανακοινώσεις Χωρίς σχόλια »
Ιαν
27

Η ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 27 Ιανουαρίου 2012

 

Η φωτογραφία που αγάπησε  το διαδίκτυο!

Κοιμούνται κάτω από την ίδια κουβέρτα. Μοιράζονται ο ένας τη ζεστασιά του σώματος του άλλου. Ίσως μοιράζονται και τα όνειρά τους.
 
Το σίγουρο είναι ότι μοιράζονται την ίδια μοίρα. Στο δρόμο, στο κρύο, στο περιθώριο. Έχουν, όμως, ο ένας τον άλλον.
 
 
Φωτογραφίες Χωρίς σχόλια »
Ιαν
25

Αντίο στον Θόδωρο Αγγελόπουλο

Μαρία Ανδρεάδου στις 25 Ιανουαρίου 2012

«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/ κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει “δικό μου είναι”/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα/ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία.»

(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)

Η Ελλάδα και η έβδομη τέχνη έμειναν φτωχότερες μετά τον θάνατο του κορυφαίου σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου, ο οποίος έχασε τη μάχη αργά το βράδυ της Τρίτης.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μεταφέρθηκε σοβαρά τραυματισμένος σε νοσοκομείο του Φαλήρου έπειτα από τροχαίο ατύχημα που συνέβη στις 7 το απόγευμα της Τρίτης στον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας. Ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για γύρισμα και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα παρασύρθηκε από μοτοσικλέτα. Η τραγωδία έγκειται στο ότι μετά το αρχικό χτύπημα ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έπεσε σε ανοικτό τσιμεντένιο φρεάτιο στις παρυφές του δρόμου, βάθους τεσσάρων μέτρων, κάτι που απέβη καταδικαστικό και εν τέλει μοιραίο.
Ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης – πρεσβευτής της Τέχνης στη χώρα μας , ήταν ίσως από τους πιο διάσημους Έλληνες στον κόσμο στον χώρο των τεχνών και ειδικά στον κινηματογράφο. Ανάμεσα στις κορυφαίες διακρίσεις του περιλαμβάνεται και ο χρυσός φοίνικας το 1998 για την ταινία «Μια αιωνιότητα και μια μέρα».

Όλα ξεκίνησαν το 1961 στο Παρίσι, όπου ο νεαρός τότε Αγγελόπουλος μόλις είχε παρατήσει την νομική σχολή στην Αθήνα και αποφάσισε να μεταβεί στην Γαλλία και να παρακολουθήσει μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας. Παράλληλα πήγαινε και σε μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια σε μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή IDHEC και στο Musée de l’ homme. Το 1964 επέστρεψε στην πατρίδα του και εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή ως το 1967.

Η πρώτη του δουλειά ήταν η μικρού μήκους ταινία «Εκπομπή» το 1965, ενώ ακολούθησαν άλλες δεκαεννιά ταινίες, η κάθε μία ξεχωριστή και με ιδιαίτερη πολιτιστική αξία. Ανάμεσα στα έργα του δε γίνεται να μην αναφερθεί η «Τριλογία 1: Το Λιβάδι που δακρύζει», «Το βλέμμα του Οδυσσέα», «Το Μετέωρο βήμα του πελαργού», «Ταξίδι στα Κύθηρα» και «Μια αιωνιότητα και μια μέρα».

Ανάμεσα στα 49 βραβεία που του δόθηκαν κατά τη διάρκεια της καριέρας του, αξίζουν να αναφερθούν ο Χρυσός φοίνικας του φεστιβάλ των Καννών, ο Χρυσός και ο αργυρός λέοντας του φεστιβάλ της Βενετίας, το βραβείο Φέλιξ καλύτερης ευρωπαϊκής ταινίας, το βραβείο fipresci, και πολυάριθμα βραβεία κριτικών και ενώσεων κριτικών σε όλο το κόσμο.

Όλα τα έργα του μεγάλου σκηνοθέτη

1968 «Εκπομπή» μικρού μήκους

1970 «Αναπαράσταση» (Βραβείο καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ του Hyeres -1971-, Βραβείο Georges Sadoul -1971)

1972 «Μέρες του ’36» (Βραβείο FIPRESCI Βερολίνο -1973)

1975 «Ο Θίασος» (Βραβείο FIPRESCI, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1975, Βραβείο Interfilm Βερολίνο «Forum» 1975, Βραβείο καλύτερης ταινίας της χρονιάς, British Film Institute 1976, Βραβείο Καλύτερης ταινίας στον κόσμο για τη δεκαετία 1970-80, Ένωση Κριτικών Ιταλίας, Μία από τις καλύτερες ταινίες της ιστορίας του κινηματογράφου, FIPRESCI, Καλύτερη ταινία της χρονιάς, Grand Prix για τις τέχνες, Ιαπωνία, Βραβείο Golden Age, Βρυξέλλες 1976)

1977 « Οι κυνηγοί» (Βραβείο καλύτερης ταινίας Golden Hugo, Σικάγο 1978)

1980 «Μεγαλέξανδρος» (Βραβείο Χρυσό Λιοντάρι και FIPRESCI, Βενετία 1980)

1981 «Ένα χωριό, ένας χωριάτης» ντοκιμαντέρ

1983 «Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη» τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ

1984 «Ταξίδι στα Κύθηρα»

1986 «Ο μελισσοκόμος»

1988 «Toπίο στην ομίχλη»

1991 «Το μετέωρο βήμα του πελαργού»

1995 « Το βλέμμα του Οδυσσέα» (Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995, FIPRESCI Βραβείο της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995, Felix των Κριτικών ταινίας της χρονιάς, 1995)

1998 « Μια αιωνιότητα και μια μέρα» (Χρυσός Φοίνικας στο Διεθνές Φεστιβάλ Καννών, 1998)

2004 «Το λιβάδι που δακρύζει»

2008 «Η σκόνη του χρόνου»

 

Διεθνές Βραβείο “Θόδωρος Αγγελόπουλος”

Ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του σπουδαίου Έλληνα δημιουργού, το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης καθιερώνουν Διεθνές Βραβείο «Θόδωρος Αγγελόπουλος», το οποίο θα απονέμεται κάθε Νοέμβριο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

 

Το τελευταίο αντίο

Το τελευταίο αντίο στον Θόδωρο Αγγελόπουλο θα δοθεί την Παρασκευή στις 4 το απόγευμα από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Ύστερα από απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού, κ. Παύλου Γερουλάνου, η κηδεία θα τελεστεί δημοσία δαπάνη.

Η Ζωή μας σήμερα, Κινηματογράφος Χωρίς σχόλια »
Ιαν
25

Είμαι εναντίον… (Ντίνος Χριστιανόπουλος 1979)

Μαρία Ανδρεάδου στις 25 Ιανουαρίου 2012

Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία, απ’ το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο «υπείροχον έμμεναι άλλων», που μας άφησαν οι αρχαίοι.

 

Είμαι εναντίον των βραβείων, γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατώτερου μου -και κάποτε θα πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων. Παίρνω βραβείο σημαίνει παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά -και κάποτε θα πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από τη ζωή μας.

 

Είμαι εναντίον των χρηματικών επιχορηγήσεων. Σιχαίνομαι τους φτωχοπρόδρομους που απλώνουν το χέρι τους για παραδάκι. Οι χορηγίες μεγαλώνουν την μανία μας για διακρίσεις και τη δίψα μας για λεφτά· ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας.

Είμαι εναντίον των λογοτεχνικών συντάξεων. Προτιμώ να πεθάνω στην ψάθα, παρά να αρμέγω το υπουργείο -κι ας με άρμεξε το κράτος μια ολόκληρη ζωή. Γιατί να με ταΐζει το Δημόσιο επειδή έγραψα μερικά ποιήματα; Και γιατί να αφήσω το Κράτος να χωθεί ακόμη περισσότερο στη ζωή μου;

 

Είμαι εναντίον των σχέσεων με το κράτος και βρίσκομαι σε διαρκή αντιδικία μαζί του. Ποτέ μου δεν πάτησα σε υπουργείο και το καυχιέμαι. Η μόνη μου εξάρτηση από το κράτος είναι η εφορεία, που με γδέρνει.

 

Είμαι εναντίον των εφημερίδων. Χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, προβάλλουν ημετέρους, αποσιωπούν τους απροσκύνητους. Όλα τα μαγειρεύουν, όπως αυτές θέλουν. Δεξιές, αριστερές, κεντρώες -όλες το ίδιο σκατό.

 

Είμαι εναντίον των κλικών. Προωθούν τους δικούς τους· τους άλλους, όλους τους θάβουν. Όποιοι δεν τους παραδέχονται, καρατομούνται. Κυριαρχούν οι γλύφτηδες και οι τζουτζέδες. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία πως το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια.

 

Είμαι εναντίον των κουλτουριάρηδων. Όλα τ’ αμφισβήτησαν, εκτός από τις τρίχες τους. Τους έχω μάθει για καλά. χαλνούν τον κόσμο με την κριτική τους. Όλους τους βγάζουν σκάρτους και πουλημένους. Και μόλις πάρουν το πτυχίο, αμέσως διορίζονται στα υπουργεία· από παντού βυζαίνουν και ο ιδεαλισμός τους ξεφουσκώνει μέσ’ στα βολέματα του κατεστημένου.

 

Είμαι εναντίον κάθε ιδεολογίας, σε οποιαδήποτε απόχρωση και αν μας την πασέρνουν. Όσο πιο γοητευτικές και προοδευτικές είναι οι ιδέες, τόσο πιο τιποτένια ανθρωπάκια μπορεί να κρύβονται από πίσω τους. Όσο πιο όμορφα τα λόγια τους, τόσο πιο ύποπτα τα έργα τους. Όσο πιο υψηλοί οι στόχοι, τόσο πιο άνοστοι οι στίχοι.

 

Είμαι, προπάντων, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που καθημερινά μας οδηγεί σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, δεν φταίει μόνο το κωλοχανείο· φταίνε και οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες. Αν πιάστηκε η μέση του οδοκαθαριστή, φταίμε και εμείς που πετάμε το τσιγάρο μας στον δρόμο. Κι αν η λογοτεχνία μας κατάντησε σκάρτη, μήπως δεν φταίει και η δική μας σκαρταδούρα;…

 

Περιοδικό «Διαγώνιος» (Τεύχος 1, Ιανουάριος-Απρίλιος, 1979)

πηγή : fitisis.gr

Uncategorized, Διαβάσαμε, Ποίηση Χωρίς σχόλια »
Ιαν
24

Aπό παιδί-βασιλιάς… παιδί-τύραννος

Σταυρούλα Σωτηροπούλου στις 24 Ιανουαρίου 2012

Γιατί χαριτωμένα πιτσιρίκια αποκτούν επιθετική, απαιτητική, ανυπόφορη συμπεριφορά και τι μπορούν να κάνουν οι γονείς
Tης Mαρίας Δεληθανάση
Τρίχρονα παιδιά που κλωτσούν και επιτίθενται σε παππούδες, γιαγιάδες, γονείς. Πεντάχρονα και εξάχρονα παιδιά που βιαιοπραγούν μεταξύ τους, βρίζουν τον ή τη δασκάλα τους. Παιδιά που αρνούνται να υπακούσουν, κλαψουρίζουν, απαιτούν δώρα και την προσοχή όλου του κόσμου. Παιδιά χωρίς όρια, που γίνονται όλο και πιο απαιτητικά, ανυπόφορα. Παιδιά –τύραννοι…
Αφού πρώτα υπήρξαν βασιλιάδες. Σήμερα η κοινωνία έχει τεθεί στην υπηρεσία των παιδιών. Οι γονείς τα αντιμετωπίζουν σαν μονάκριβο δώρο – μια που, λόγω οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών, έρχονται αργότερα και συνήθως δεν είναι περισσότερα από ένα– και την ίδια στιγμή «απαιτούν» από αυτά να κατανοήσουν με ωριμότητα ενηλίκου τα προβλήματα των μεγάλων. Από τη μια τρέμουν μήπως και χαρακτηρισθούν «κακοί γονείς» και από την άλλη τα φορτώνουν με τα δικά τους αδιέξοδα, το δικό τους άγχος. Τα παιδιά με τη σειρά τους βιώνουν μεγάλη ανασφάλεια και, μη γνωρίζοντας πώς να αντιδράσουν, γίνονται επιθετικά. Γονείς και παιδιά αισθάνονται εύθραυστοι: Οι γονείς για την ικανότητά τους να αναθρέψουν τα παιδιά και τα παιδιά για τη δυνατότητά τους να παίξουν ρόλους που δεν είναι της ηλικίας τους.
Υπερβολική φροντίδα
«Οι εκκολαπτόμενοι τύραννοι», αναφέρεται σε αφιέρωμα του γαλλικού περιοδικού «Le Nouvel Observateur», «δεν είναι απλώς μικροί νταήδες χωρίς πατέρα ή παραμελημένοι από οικογένειες που βρίσκονται σε απόγνωση. Όλο και συχνότερα είναι παιδιά “άρρωστα” από υπερβολική φροντίδα και προστασία».
Όπως σημειώνει στην «K» η οικογενειακή σύμβουλος κ. A. Xαλίμου–Γαβριηλίδη, «Οι νέοι γονείς είναι πρόθυμοι να εξασφαλίσουν ό,τι χρειάζεται για να είναι το νεοφερμένο μωρό τους υγιές και χαρούμενο. Το μωρό αρχίζει να εκπαιδεύεται στο πώς να απολαμβάνει όλα όσα με απλοχεριά του προσφέρονται. Hδη νήπιο, έχει εκπαιδευθεί να έχει ό,τι, όταν και όπως το επιθυμεί. Καθώς, όμως, μεγαλώνει, μεγαλώνει και η ανάγκη να αυξηθούν οι λίγοι περιορισμοί που ως εκείνη τη στιγμή έχουν βάλει οι γονείς του. Τότε αρχίζουν τα δύσκολα για τον μικρό “βασιλιά”, που θυμώνει όλο και συχνότερα και μετατρέπεται σε τύραννο. Τα πράγματα γίνονται δύσκολα και επικίνδυνα για τους γονείς και για το παιδί–τύραννο. και δεν πρόκειται, βέβαια, για έναν “αυτοδημιούργητο” τύραννο, μια που οι γονείς και οι συγγενείς “εργάστηκαν” πολύ καιρό για να τον δημιουργήσουν».
O Άρης είναι σήμερα έξι χρόνων, ένα πανέξυπνο παιδί με χιούμορ και πλήρεις γνώσεις περί του τρόπου χρήσης όλων των ηλεκτρονικών συσκευών του σπιτιού. Αλλά ο Άρης δεν μπορεί να φάει ποτέ μόνος, δεν μπορεί να ντυθεί μόνος και οτιδήποτε δεν του χρησιμεύει άμεσα, εκσφενδονίζεται με χάρη ή οργή προς άγνωστη κατεύθυνση. O Άρης έχει πάντα αυτό που θέλει• κάθε «όχι» των γονιών» παραμερίζεται μπροστά σε αφόρητα κύματα υστερίας. O Άρης δεν έχει κάποιο πρόβλημα με τα δόντια ή τον οισοφάγο του, αλλά μετατρέπει τη διαδικασία της μάσησης και κατάποσης σε ένα αληθινό μαρτύριο γι’ αυτόν που τον προσέχει. Δεν έχει κάποιο πρόβλημα κινητικό, αλλά είναι σχεδόν αδύνατο στη μητέρα του να του φορέσει ομαλά το παντελόνι• το κορμί του, τα πόδια του δεν «βοηθούν», μένουν αδρανή την ίδια στιγμή που τα χέρια του υπεραπασχολούνται με κάποιο παιχνίδι.
Στο παρελθόν υπήρχαν γονείς που τυραννούσαν τα παιδιά τους με την ατέρμονη αυταρχικότητά τους. H «εγκαθίδρυση» της δημοκρατίας μέσα στην οικογένεια αποτελεί μια σημαίνουσα κατάκτηση και επέφερε σημαντική πρόοδο. Τώρα πια, οι γονείς ακούν τις απόψεις των παιδιών τους και σέβονται τα δικαιώματά τους. Όμως αυτό απέχει πολύ από το γεγονός ότι κάποια παιδιά οδηγούνται –λόγω αδυναμίας των σύγχρονων γονιών– να γίνουν «αφεντικά» στο σπίτι. H δημοκρατία δεν αποτελεί μια ειδυλλιακή κατάσταση, ένα μπουκέτο καλών συναισθημάτων. Συνιστά μια συνεχή αντιπαράθεση απόψεων και ο γονιός πρέπει να ξέρει να λέει «όχι» στο παιδί, για να καταλαβαίνει το παιδί το «ναι». Kαι όταν οι γονείς δεν αναλαμβάνουν τον ρόλο τους, τότε τα παιδιά τους «υποχρεώνουν» να τον αναλάβουν με τη συμπεριφορά τους. Συμπεριφορά που συνήθως ενέχει στοιχεία βίας –λεκτικής συνήθως– και επιθετικότητας.
Γιος σε ρόλο… συζύγου
Συχνά η επιθετική, τυραννική συμπεριφορά των παιδιών ή των εφήβων απέναντι στους γονείς τους έχει τις ρίζες της στην επιδίωξη δημιουργίας έντονης συναισθηματικής σχέσης από την πλευρά των γονέων. Το φαινόμενο παρατηρείται συχνά –αλλά όχι πάντα– ανάμεσα σε μοναχικές μητέρες και τους γιους τους. Όπως δηλώνει η εκπαιδευτική ψυχολόγος κ. A. Mούγερ: «Το φαινόμενο είναι αρκετά συχνό, ειδικά σε χωρισμένους γονείς. Mαμάδες βάζουν τους γιους τους σε ρόλο άνδρα, προκειμένου να καλύψουν το κενό μιας συντροφικής σχέσης. Δεν το κάνουν συνειδητά, δεν έχουν πρόθεση να κάνουν κακό στο παιδί τους. Αλλά ένα παιδί που κουβαλά μια τέτοια ευθύνη γίνεται πολύ επιθετικό. Όχι διότι δεν αγαπά τη μαμά του, αλλά διότι πρόκειται για μια σχέση που δεν αντέχεται».
Στις περιπτώσεις αυτές, η επιθετική, βασανιστική συμπεριφορά του παιδιού αποτελεί ουσιαστικά το «αντίτιμο» στην έντονη συναισθηματική εξάρτηση που έχει καλλιεργήσει ο γονέας. Αυτήν που πλήττει την αυτονομία του και το εμποδίζει να αποκτήσει ένα δικό του εσωτερικό κόσμο, μια δική του ταυτότητα. «Εάν παρατηρήσει κάποιος προσεκτικά τα παιδιά, βλέπει ότι προσπαθούν να αυτονομηθούν από μικρή ηλικία», συμπληρώνει η κ. Mούγερ. « Mία από τις πρώτες λέξεις που λένε είναι “μόνος μου” ή “μόνη μου”».
Πλάσμα–σωτήρας
Άλλοτε, ο γονιός που θεωρεί το παιδί αντιστάθμισμα απέναντι στις δυσκολίες της ζωής το αντιμετωπίζει σαν ένα μικρό ενήλικα στον οποίον μπορεί να εμπιστευθεί τα πάντα. «Αυτό που δεν κατανοούν οι γονείς είναι ότι έτσι προκαλούν στα παιδιά πολύ μεγάλη αγωνία», δηλώνει η κ. Mούγερ και συνεχίζει: «Φυσικό δεν είναι να νιώθει αγωνία και ανασφάλεια ένα πιτσιρίκι πέντε ετών, όταν η μητέρα του, μια γυναίκα 35 ετών, το ρωτά εάν θα πρέπει να χωρίσει από τον μπαμπά του;». Το παιδί μετατρέπεται σε καταφύγιο, σε πλάσμα–σωτήρα, στο οποίο δεν τίθενται όρια και προσφέρονται όσο περισσότερα υλικά αγαθά είναι δυνατόν. Γονείς στα πρόθυρα διαζυγίου ή κατάθλιψης ζητούν από το παιδί να τους «συμπαρασταθεί» και το ανταμείβουν με τη θέση του ηγεμόνα μέσα στο σπίτι.
«Όταν το παιδί είναι ένας από τους σημαντικούς στόχους του γονιού, αλλά όχι ο μοναδικός, τότε ο γονιός βρίσκει μόνος του την ισορροπία ανάμεσα στην τρυφερότητα και την αυστηρότητα», λέει ο ψυχίατρος–ψυχοθεραπευτής κ. N. Δορμπαράκης. «Όταν η ζωή του γονιού αποκτά νόημα από το παιδί, τότε ο γονιός δεν βάζει όρια στο παιδί. Το παιδί αναγκάζεται να βάλει μόνο του τους κανόνες. Αλλά τι κανόνες να βάλει ένα παιδί; Tο αποτέλεσμα είναι παιδί και γονείς να ζουν σε μια χαοτική κατάσταση», συμπληρώνει.
Οι μητέρες αισθάνονται συνήθως ενοχές διότι εργάζονται και λείπουν από το σπίτι. Οι πατεράδες είναι σε σύγχυση ως προς τον γονεϊκό τους ρόλο. Πιστεύουν ότι πρέπει να ακούν τα παιδιά και να κάνουν διάλογο μαζί τους και την ίδια στιγμή ότι πρέπει να είναι αυστηροί. Τελικά, οι νέοι γονείς «χάνονται» και αισθάνονται ελάχιστα σίγουροι για το αν είναι καλοί γονείς.
Mήνυμα ασφάλειας
«Εάν οι γονείς κατανοήσουν πόσο πολύ εξαρτάται από τη δική τους συμπεριφορά το εάν το παιδί θα νιώσει σιγά-σιγά ασφάλεια και αυτάρκεια, θα βρουν σίγουρα τον τρόπο να καλύψουν την ανάγκη του για γονεϊκή παρουσία», σημειώνει η κ. Xαλίμη–Γαβριηλίδη. «Δεν έχει σημασία το πόση ώρα είναι ο γονιός με το παιδί, αλλά η ατμόσφαιρα που θα έχει αυτή η ώρα και ποια μηνύματα θα λαμβάνει το παιδί.  ο πατέρας ή η μητέρα να λέει ασθμαίνοντας: “Άντε, έλα να παίξουμε ή να μιλήσουμε γιατί δεν έχω πολλή ώρα. Mε κυνηγούν ένα σωρό δουλειές”. Τότε το μήνυμα που εισπράττει το παιδί είναι: “Δεν είσαι κάτι σημαντικό για μένα, έχω πολλά πιο σπουδαία πράγματα να κάνω”. Αυτό δυσαρεστεί, θυμώνει και οργίζει το παιδί, που μετατρέπεται πια σε τύραννο.
»Mπορεί ο πατέρας ή η μητέρα να πει με χαμόγελο: “Τώρα αρχίζει η δικιά μας ώρα. Πόσο χαίρομαι που παίζουμε και συζητάμε μαζί, που μοιραζόμαστε όσο ελεύθερο χρόνο έχουμε”. Τότε το παιδί εισπράττει ένα άλλο μήνυμα: “Είσαι σπουδαίο παιδί. Mπορείς να κάνεις πολλά”. Αυτό το δεύτερο μήνυμα προσφέρει στο παιδί χαρά. Νιώθει ασφάλεια και σιγουριά και αρχίζει σιγά-σιγά χωρίς γκρίνια και επιθετικότητα να ανεξαρτητοποιείται για να πετάξει σε λίγο με τα δικά του φτερά».

 

Uncategorized, Αγωγή του παιδιού, Η Ζωή μας σήμερα Χωρίς σχόλια »
Ιαν
22

Παζάρι Βιβλίου 2012 στη Πλατεία Κλαυθμώνος (20/1 έως 8/2/2012)

Μαρία Ανδρεάδου στις 22 Ιανουαρίου 2012

Παζάρι Βιβλίου διοργανώνεται και φέτος στη Πλατεία Κλαυθμώνος από Παρασκευή 20 Ιανουαρίου έως και Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου .Το κοινό μπορεί να βρει βιβλία με τιμές που ξεκινούν από 0,50 ευρώ !

Σε θερμαινόμενη σκεπαστή κατασκευή 1000 τμ ,στη καρδιά της Αθήνας ,στη Πλατεία Κλαυθμώνος ,150 εκδότες εκποιούν 500.000 βιβλία όλων των κατηγοριών : λογοτεχνία,ιστορία,φιλοσοφία,επιστήμες,παιδικά.

Οι τιμές είναι απίστευτα χαμηλές .Οι εκπτώσεις στις τιμές των βιβλίων ξεκινούν από το 70% και φτάνουν έως και το 90% .

Η Εκποίηση-Παζάρι Βιβλίου διοργανώνεται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου ( Σ.ΕΚ.Β ) και το Επαγγελματικό Σωματείο Εκδοτών -Βιβλιοπολών Ελλάδος ( Ε.Σ.Ε.Β.Ε ) .

Ώρες λειτουργίας : από τις 10 το πρωί έως τις 10 το βράδυ ,καθημερινά και Κυριακές .πηγή : bookbar.gr

Άρθρα, Διαβάσαμε Χωρίς σχόλια »
Ιαν
22

ΤΟ ΣΗΜΑ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ ΤΟ 2012

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 22 Ιανουαρίου 2012

Κάποιοι βλέπουν κρυφά μηνύματα στο logo του “Λονδίνο 2012”!

  Το λογότυπο που βλέπετε  είναι το σήμα των Ολυμπιακών Αγώνων που θα γίνουν στο Λονδίνο το 2012. Από την πρώτη στιγμή που δόθηκε στη δημοσιότητα,  έχει δεχθεί έντονη κριτική και έχει χαρακτηριστεί από κακόγουστο, μέχρι εξωφρενικά ακριβό – λέγεται ότι κόστισε περίπου 650.000 δολάρια!

“Κρύβει” τη λέξη ΣΙΩΝ, λένε οι Ιρανοί!

  Στις επικρίσεις έρχεται τώρα να προστεθεί και εκείνη που λέει ότι το logo του “Λονδίνο 2012”, κρύβει μέσα του “μηνύματα”! Αυτήν την άποψη εξέφρασε στον πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, Ζακ Ρογκ, η  Τεχεράνη, υποστηρίζοντας ότι με τον τρόπο που αναγράφεται το “2012” στο λογότυπο, μπορεί να σχηματίσει κανείς τη λέξη “Ζion”, δηλαδή “Σιών”.

Τι λέει η Τεχεράνη και τι απαντά το Λονδίνο

  “Η χρήση της λέξης Σιών για τη δημιουργία του λογότυπου των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012 είναι μία εντελώς εξωφρενική πράξη”, διαμαρτυρήθηκε ο πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής του Ιράν Μοχάμαντ Αλιαμπαντί, σε επιστολή του προς τον Ζακ Ρογκ. “Δυστυχώς, όλοι μας βλέπουμε ότι οι επόμενοι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι αντιμέτωποι με μια σοβαρή πρόκληση που δημιουργήθηκε από το ρατσιστικό πνεύμα ορισμένων. Αν η ΔΟΕ δεν πάρει μέτρα για να επιλύσει αυτό το ζήτημα, θα μπορούσε να επηρεάσει τη συμμετοχή αρκετών χωρών, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν, που επιμένει σε μια σειρά αρχών και αξιών”, κατέληξε.

   Οπως ήταν φυσικό, η Οργανωτική Επιτροπή του Λονδίνου, απάντησε άμεσα και αφού αναρωτήθηκε γιατί αυτή η παρέμβαση γίνεται 3 χρόνια μετά τη δημοσιοποίηση του logo και 1,5 μόλις χρόνο πριν από το κορυφαίο αθλητικό ραντεβού, πρόσθεσε: “Το λογότυπο του Λονδίνου 2012 αντιπροσωπεύει το έτος 2012 και τίποτα άλλο”.

Τι σημαίνει η λέξη “ΣΙΩΝ” (ZION)

   “Σιών”, είναι το όνομα ενός λόφου της Ιερουσαλήμ, στον οποίο σύμφωνα με τις χριστιανικές παραδόσεις έγιναν ο Μυστικός Δείπνος και το Μυστήριο της Θείας  Ευχαριστίας, αλλά και η Επιφοίτηση του Αγιου Πνεύματος καθώς και η ίδρυση της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας.

  Αργότερα όμως, στην εβραϊκή παραδόση, η ονομασία “Σιών” ταυτίστηκε με τη βασιλεία του Ιούδα και οι Ισραηλίτες ονόμασαν έτσι το ανεξάρτητο ισραηλινό κράτος. Από τον όρο “Σιών”, έχει πάρει το όνομά του και ο “Σιωνισμός”!  Το pyles.tv, σας παραθέτει παρακάτω το λογότυπο στην κανονική του μορφή (οι δύο πρώτες εικόνες) – που σύμφωνα με τους Βρετανούς σχηματίζει την ημερομηνία τέλεσης των Αγώνων, 2012- αλλά και αναγραμματισμένο (η κάτω εικόνα) με τρόπο που -σύμφωνα με τους Ιρανούς- σχηματίζει τη λέξη ZION. Το συμπέρασμα δικό σας!

AΠΟ ΤΟ pyles.tv

Άρθρα Χωρίς σχόλια »
Ιαν
22

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ NATIONAL GEOGRAPHIC

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 22 Ιανουαρίου 2012
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟ 1 ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ NATURE

 

Φωτογραφία της ημέρας: National Geographic Photo of the Year 2011 (1)

Τίτλος: “Splashing”
Μια λιβελούλα ετοιμάζεται να πετάξει την στιγμή που ξεκινάει ξαφνική βροχή. Η εκπληκτική φωτογραφία τραβήχτηκε στο Batam, Riau Islands της Ινδονησίας και ο φωτογράφος Shikhei Goh θα παραλάβει το χρηματικό έπαθλο 10.000 δολαρίων.

NO 1 ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ PLACES

Φωτογραφία της ημέρας: National Geographic Photo of the Year 2011 (2)

Τίτλος: “Into the Green Zone”
Ένα υπέροχο ουράνιο τόξο μετά τη βροχή, στην πράσινη ζώνη των Palawan Islands στις Φιλιππίνες.

NO 1  ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ PEOPLE

 

Φωτογραφία της ημέρας: National Geographic Photo of the Year 2011 (3)

Τίτλος: “The Fjellman Family”
Μια βολή και ο τάρανδος είναι νεκρός. Η οικογένεια Fjellman, που ζει στο Arjeplog της Λαπωνίας στην βόρεια Σουηδία, πλέον έχει φαγητό στο τραπέζι. Στις αρχές του φθινοπώρου, σφάζουν δύο από τους ταράνδους τους, προκειμένου να έχουν τροφή για τους κρύους μήνες του Χειμώνα

Φωτογραφία Χωρίς σχόλια »
Ιαν
22

TOP 10 ΒΙΒΛΙΩΝ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 22 Ιανουαρίου 2012

Top 10 βιβλίων στον Ελευθερουδάκη

       

Ο δρόμος των δακρύων

Ο δρόμος των δακρύων Φύλλα πορείας ΙΙΙ Χόρχε Μπουκάι μετάφραση: Κωνσταντίνα Επισκοποπούλου Opera, 2010 303 σελ. ISBN 978-960-8397-41-5

Όταν αγαπάς είναι για πάντα

Όταν αγαπάς είναι για πάντα Μυθιστόρημα Μαρία Τζιρίτα Ψυχογιός, 2011 445 σελ. ISBN 978-960-496-000-2, [Κυκλοφορεί]

Οι αγγελιαφόροι του πεπρωμένου

Οι αγγελιαφόροι του πεπρωμένου Μυθιστόρημα Χρυσηίδα Δημουλίδου Ψυχογιός, 2011 497 σελ. ISBN 978-960-496-099-6, [Κυκλοφορεί

Κάθε μέρα λίγο πιο κοντά

Κάθε μέρα λίγο πιο κοντά Μια ψυχοθεραπεία ειπωμένη δυο φορές Irvin Yalom, Ginny Elkin μετάφραση: Ευαγγελία Ανδριτσάνου επιμέλεια: Γιάννης Ζέρβας Άγρα, 2010 374 σελ. ISBN 978-960-325-931-2, [Κυκλοφορεί

Σκέτη αναρχία

Σκέτη αναρχία Woody Allen μετάφραση: Νεκτάριος Καλαϊτζής Bell / Χαρλένικ Ελλάς, 2010 173 σελ. ISBN 978-960-620-518-7, [Κυκλοφορεί

Γυάλινη πόλη

Γυάλινη πόλη Cassandra Clare μετάφραση: Φωτεινή Μοσχή Πλατύπους, 2011 633 σελ. ISBN 978-960-6665-61-5, [Κυκλοφορεί

Τα σακιά

Τα σακιά Μυθιστόρημα Ιωάννα Καρυστιάνη e-book (epub) Καστανιώτη, 2010 356 σελ. ISBN 978-960-03-5185-9, [Κυκλοφορεί – Εκκρεμής εγγραφή]

Η δύναμη

Η δύναμη Ρόντα Μπερν μετάφραση: Χριστιάννα Ελ. Σακελλαροπούλου Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2010 256 σελ. ISBN 978-960-14-22

Η τράπεζα

Η τράπεζα Πώς η Goldman Sachs κυβερνά τον κόσμο Marc Roche μετάφραση: Αριστέα Κομνηνέλλη Μεταίχμιο, 2011 346 σελ. ISBN 978-960-501-193-2, [Κυκλοφορεί]

 Ο θόλος

Ο θόλος Stephen King μετάφραση: Νίκος Σπυριδάκης Bell / Χαρλένικ Ελλάς, 2011 1168 σελ. ISBN 978-960-450-000-0

 

Μέση βαθμολογία χρήστη:
0 stars  Συνολικές ψήφοι: 0

Το δόγμα του σοκ

Το δόγμα του σοκ Η άνοδος του καπιταλισμού της καταστροφής Ναόμι Κλάιν μετάφραση: Άγγελος Φιλιππάτος Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2010 718 σελ. ISBN 978-960-14-2265-7, [Κυκλοφορεί]

 

Μέση βαθμολογία χρήστη:
0 stars  Συνολικές ψήφοι: 0
Πεζογραφία Χωρίς σχόλια »
Ιαν
22

ΧΟΡΟΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ “Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΣ”

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 22 Ιανουαρίου 2012

 

Ο πειρασμός της Εύας Χορογραφία, ερμηνεία Marie-Claude Pietragalla |Μία από τις μεγαλύτερες χορεύτριες της εποχής μας, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 20:00

Marie-Claude Pietragalla

Ο πειρασμός της Εύας

Χορογραφία, ερμηνεία Marie–Claude Pietragalla 

Μία από τις μεγαλύτερες χορεύτριες της εποχής μας,

στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 20:00

Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη

Πρώτη μπαλαρίνα κι ετουάλ της Όπερας των Παρισίων, η Marie-Claude Pietragalla υπήρξε από τις αγαπημένες ερμηνεύτριες του Ρούντολφ Νουρέγιεφ, όταν εκείνος ήταν καλλιτεχνικός Διευθυντής της Όπερας.

Έχει χορέψει για τους μεγαλύτερους χορογράφους της εποχής μας, Μάρθα Γκράχαμ, Μέρς Κάννιγκαμ, Ζωρζ Μπαλανσίν, Μωρίς Μπεζάρ, Ρολάν Πετί, Γουίλλιαμ Φορσάυθ, κ.α. 

Τώρα, βραβευμένη πλέον χορογράφος η ίδια, έρχεται στην Ελλάδα με μία μοναδική εικαστικά και χορευτικά δημιουργία· την ιστορία της γυναίκας δια μέσου των αιώνων, από τον κήπο της Εδέμ μέχρι τη γυναίκα του 21ου αιώνα.

Η Πιετραγκάλα είναι η αιώνια Εύα, η Εύα είναι η Πιετραγκάλα.

Marie-Claude Pietragalla 1

Ο πειρασμός της Εύας είναι μια ωδή στη θηλυκότητα. Μια παράσταση που συνδυάζει χορό, θέατρο του σώματος, μουσική των Μότσαρτ, Μπαχ, Χαίντελ, Σαιντ Σανς, Αλλέγκρι, Λιλλύ, τραγούδια της Μπαρμπαρά, πρωτότυπους φωτισμούς, ευφάνταστα σκηνικά, μάσκες, μαριονέττες και κοστούμια υψηλής ραπτικής του διάσημου σχεδιαστή Στεφάν Ρολλάν

Ο πειρασμός της Εύας μιλάει με αμεσότητα για την θηλυκή ενέργεια, την θηλυκότητα της ύπαρξης.

Ένα υβριδικό θέαμα που συνδυάζει χορό, θέατρο του σώματος και των αντικειμένων,

Υπάρχουν καλλιτέχνες μου μοιάζουν να έχουν όλα τα χαρίσματα, και η Marie–

Claude Pietragalla είναι σίγουρα μια από αυτούς. Χορεύτρια Ετουάλ της Όπερας των Παρισίων, ερμηνεύτρια των μεγαλύτερων χορογράφων, είναι και η ίδια χορογράφος,

Μια προσωπικότητα δυνατή, απαιτητική και παθιασμένη.

«Γυναίκα, Μούσα, Εμπνεύστρια, Δημιουργός, είμαι πολύπλευρη!

Μέσα από την συλλογική αυτή ιστορία, που μας αποκαλύπτει τους φόβους μας και τις χίμαιρες μας, προχωρώ, ψηλαφώ, σκοντάφτω, αλλά είμαι το αιώνιο θηλυκό!»

Marie-Claude Pietragalla

Την Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012, 8,00 μμ,

στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη.

Marie-Claude Pietragalla

Στα 9 της χρόνια, το 1973, ξεκίνησε μαθήματα στη σχολή χορού της Όπερας των Παρισίων.

Σε ηλικία 16 ετών, μπήκε στο Μπαλέτο της Όπερας των Παρισίων

Στα 25 της έγινε πρώτη μπαλαρίνα και κέρδισε το πρώτο βραβείο της A.R.O.P. (Σύλλογος για την ακτινοβολία της Όπερας των Παρισίων)

Το 1990, μετά από μια καταπληκτική ερμηνεία της Κίτρι στον Δον Κιχώτη, ονομάστηκε, Etoile, που είναι ο ύψιστος τίτλος παγκοσμίως για μια χορεύτρια.

Ερμήνευσε τους μεγαλύτερους ρόλους του κλασσικού ρεπερτορίου.

Εργάστηκε με τους μεγαλύτερους χορογράφους, Rudolf Noureev,

Maurice Béjart, Jiri Kylian, Roland Petit, Jérôme Robbins, Mats

Ek, Carolyn Carlson, John Neumeier, Maguy Marin, Martha

Graham, Richard Wherlock, Kenneth Mac Millan, Serge Lifar,

Georges Balanchine, Merce Cunningham etc.

Παράλληλα με την καριέρα της ως μπαλαρίνα, επιδίδεται και στην χορογραφία, έχοντας δημιουργήσει ως σήμερα πάνω από 20 μπαλέτα.

Το 1998, γίνεται Γενική Διευθύντρια του Εθνικού Μπαλέτου της Μασσαλίας, και της Ανωτάτης Εθνικής Σχολής Χορού της Μασσαλίας.

Χορογραφεί 9 μεγάλες παραστάσεις, και για 5 συνεχείς χρονιές οδηγεί το μπαλέτο της Μασσαλίας, σε μεγάλες επιτυχίες, τόσο στην γαλλική όσο και στη διεθνή σκηνή.

Το Δεκέμβριο 2000, είναι η πρώτη χορεύτρια που θα εμφανιστεί σόλο, στο μυθικό θέατρο Olympia, στο Παρίσι.

Το 2004, ιδρύει την δική της ομάδα χορού που ονομάζεται «Κομπανία Πιετραγκάλλα, το Θέατρο στο Σώμα»

Διακρίσεις

Ø 1994, Ιππότης των Γραμμάτων και Τεχνών, του γαλλικού έθνους

Ø 1997, Ιππότης του Τάγματος Εθνικής Αξίας, του γαλλικού έθνους

Ø 1998, στη Μόσχα, της απονέμεται το Βραβείο Μπενουά Χορού

Ø 1998, βραβείο Πωλ Μπελμοντό

Ø Το 1998 μπαίνει στο Μουσείο κέρινων ομοιωμάτων Γκρεβέν,

Ø Το 1999, εισέρχεται ως προσωπικότητα στο Μικρό Λαρούς

Ø 2008, Ιππότης της Λεγεώνος της Τιμής του γαλλικού έθνους

Θέατρο Χωρίς σχόλια »
Ιαν
22

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΣΟΡΟΓΚΑ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 22 Ιανουαρίου 2012

Ο καμβάς σας αιχμαλωτίζει τις καθημερινές λεπτομέρειες του φυσικού μας περιβάλλοντος, στιγμές που συχνά περνούν απαρατήρητες για τους πολλούς. Τι υπαγορεύει την ανάγκη σας αυτή να αποδίδετε σημασία στα απλά και καθημερινά; Είναι μία προσωπική σας ευαισθησία ή μία ισχυρή δήλωση ότι το κάθε τι που αντικρίζουμε σε αυτό τον κόσμο έχει τη δική του μοναδική αξία;

Όταν ξεκινά κανείς να ζωγραφίσει, πιστεύω πως δεν σκέφτεται να «δηλώσει» κάτι συγκεκριμένο ή μια φιλοσοφική του άποψη για τη ζωή και για τον κόσμο. Τουλάχιστον εγώ δεν ξεκίνησα έτσι. Ήταν πρωτίστως μία διάθεση εξομολόγησης για κάτι που υπήρχε βαθιά μέσα μου απροσδιόριστο και προσπαθούσε να επενδυθεί σε μία συγκεκριμένη εικόνα, ορατή από όλους. Οι επιλογές αυτών των εικόνων αντανακλούν τις επιλογές των προτιμήσεών μου σε ό,τι αγάπησα περισσότερο επειδή μέσω αυτών πίστευα και πιστεύω ότι θα έχω καλύτερο αποτέλεσμα σε αυτή την εξομολόγηση. Ωστόσο νομίζω ότι ένας καλός ζωγράφος, οτιδήποτε κι αν ζωγραφίζει, αποδίδει σε αυτό πολλαπλά νοήματα, με κρυμμένες αναφορές που δεν υπάρχουν από μόνες τους σε αυτό το ίδιο το αντικείμενο, αλλά στον τρόπο με τον οποίο το ζωγραφίζει. Ένα βάζο με ωραία λουλούδια -παραδείγματος χάριν- δεν είναι αναγκαστικά και ωραίο έργο. Εκεί λοιπόν πιστεύω πως κρύβεται το τι «δηλώνει» ή πιστεύει ο κάθε ζωγράφος. Αν είναι τυχερός, μπορεί το έργο του να εκπέμπει, να εξακτινώνει, να περιέχει αυτά τα οποία πιστεύει ο ίδιος, πράγμα πολύ σπάνιο και πολύ δύσκολο.

Η έκδοση του τόμου «Σωτήρης Σόρογκας 50 χρόνια Ζωγραφική» είναι το απαύγασμα μίας μακράς δημιουργικής πορείας. Πώς χωράει μία ολόκληρη ζωή, ένα τόσο μεγάλο έργο σε 300 σελίδες;

Στον τόμο αυτόν, που στάθηκα ευνοημένος από τη γενναιόδωρη χορηγία του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, καταγράφονται επιλεκτικά τα αντιπροσωπευτικά στάδια της καλλιτεχνικής μου προσπάθειας.

Λένε ότι οι καλλιτέχνες δεν έχουν πατρίδα. Τα έργα τους θεωρούνται διεθνές κτήμα. Εσείς ωστόσο εκδηλώνετε μία ελληνικότητα στα δημιουργικά σας δείγματα…

Οι καλλιτέχνες έχουν πάντοτε πατρίδα και ό,τι κάνουν εκκινεί από αυτήν. Συνεπώς ο διεθνής χαρακτήρας του έργου ξεκινά πάντοτε από κάτι τοπικό ή προσωπικό, όπου η αλήθεια αυτού που εκφράζει κατορθώνει και αφορά όλους μας. Ο Παρθενώνας για παράδειγμα, είναι ελληνικός, αλλά ταυτόχρονα διεθνής. Όπως ο Ντοστογέφσκι, ενώ είναι Ρώσος, ό,τι έγραψε αφορά όλους τους ανθρώπους. Αυτό επιτυγχάνει η σπουδαία τέχνη. Χωρίς λοιπόν συγκεκριμένες αφετηρίες, η τέχνη είναι ανεδαφική. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει έργο χωρίς καταγωγή.

Είναι αξιοζήλευτο το ότι ο καλλιτέχνης δραστηριοποιείται σε ένα περιβάλλον στο οποίο δημιουργεί αντί να παράγει, όπως οι «κοινοί θνητοί». Πώς θα μπορούσε αυτό να αποτελέσει έμπνευση για εμάς τους υπολοίπους;

Πιστεύω ότι είναι ανέφικτο να κατασκευαστεί ένα περιβάλλον στο οποίο θα εκκολάπτονται δημιουργικές εμπνεύσεις. Πολύ συχνά ωστόσο έχουν υπάρξει και δυσμενείς όροι για δημιουργία που λειτούργησαν με ιδανικό τρόπο. Σκέφτομαι παραδείγματος χάριν το αφήγημα του Σολτζενίτσιν «Μια ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς» που αναφέρεται στα γκούλαγκ, ή και ολόκληρη τη Νοτιοαμερικάνικη λογοτεχνία του 20ου αιώνα, ανθρώπους που δημιούργησαν εν μέσω πολέμων και φτώχειας.

Λέγεται ότι η τέχνη θεραπεύει. Το κατάφερε και με εσάς;

Η τέχνη είναι μία μορφή παρηγοριάς για πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι προστρέχουν σε αυτήν, γιατί αντανακλά και τα δικά τους πάθη, μαζί με μια ψυχική και πνευματική ανάταση. Η τέχνη στάθηκε και σε μένα αρωγός στη ζωή μου και πολλές φορές λειτούργησε ως καταφύγιο σε ψυχικά αδιέξοδα.

Ποιο γεγονός αποτέλεσε για σας έναυσμα να ασχοληθείτε με την τέχνη;

Πιστεύω ότι σε κάθε άνθρωπο υπάρχουν συγκεκριμένες ροπές. Σε ταξίδια, σε έρευνες, στη μουσική, στην ποίηση, τις τέχνες ή τις απάτες. Σε μένα η ζωγραφική ήταν ανάμεσα σε άλλα και ο τρόπος να μειωθούν τα συμπλέγματα κατωτερότητας που άρχισαν να με κυριεύουν από τα μικρά μου χρόνια, φτάνοντας σχεδόν μέχρι τα πενήντα μου. Οι λόγοι ήταν και συγκεκριμένοι και φανταστικοί… Έτσι η ζωγραφική σε μένα -όπως προανέφερα- στάθηκε αρωγός μαζί και καταφύγιο.

Αν είχατε δύο λόγια να πείτε στη νέα γενιά των φοιτητών των Καλών Τεχνών, ποια θα ήταν αυτά;

Δεν είμαι σε θέση να συμβουλέψω κανέναν και για τίποτα. Απλώς θα σας πω τι προσπάθησα να κάνω εγώ στη ζωή μου με τη ζωγραφική. Και πριν από όλα, βλέπω την εργασία μου ως τάμα, από το οποίο δεν περιμένω υλικές απολαβές. Αυτές πιστεύω πως έρχονται -αν έρθουν- όταν συντελεστεί το θαύμα από την επίκληση ή τη δέηση. Μέχρι τότε, μπορείς να ζεις από άλλες δραστηριότητες, όπως κάνουν όλοι οι ποιητές στον κόσμο. Προσπάθησα ακόμα να αποφύγω τους δογματισμούς που συχνά γίνονται εντοιχισμοί. Όπως και τις μόδες που τείνουν να κλέβουν τις προσωπικές μας αλήθειες και να μας ωθούν σε πιθηκισμούς και μιμήσεις ξένων προτύπων πως τάχα εκπροσωπούν τη διεθνή πρωτοπορία.

 Η Έκθεση «Σωτήρης Σόρογκας, 50 χρόνια ζωγραφική» θα συνεχιστεί έως τις 19 Φεβρουαρίου 2012 στο Μουσείο Μπενάκη, κτίριο οδού Πειραιώς

Εικαστικά Χωρίς σχόλια »
Ιαν
22

H OIKOYMENIKH EΛΛΗΝΙΔΑ JACQUELINE DE ROMILLY

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 22 Ιανουαρίου 2012
Συμπόσιο για την κορυφαία γαλλίδα ελληνίστρια Jacqueline de Romilly στο Megaron Plus την Τετάρτη 25 Ιανουαρίου.

Πέρασε πολύ περισσότερο χρόνο από τη μακρόχρονη ζωή της με τον Θουκυδίδη, τον Περικλή και τον Αλκιβιάδη από όσο με τους σύγχρονούς της, όπως έλεγε η ίδια και μέχρι την τελευταία στιγμή της, άρρωστη και σχεδόν τυφλή, δεν έπαψε να ενδιαφέρεται για τη μοίρα της χώρας που υπήρξε το μεγάλο και σταθερό πάθος της. Ένα χρόνο μετά το θάνατό της, το Megaron Plus, μας καλεί να μνημονεύσουμε αυτή τη σπουδαία γυναίκα-παράδειγμα, που δεν επέτρεψε στη σύγχρονη πραγματικότητα να κλονίσει την εμπιστοσύνη της στην αναγεννητική δύναμη της «ελληνικότητας» και την αντοχή της ελληνικής κλασικής σκέψης.

Το Συμπόσιο πραγματοποιείται σε συνεργασία με τη Γαλλική Πρεσβεία, το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
και το Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Έλληνες και Γάλλοι πανεπιστημιακοί συναντιούνται στην Αθήνα για να μας μυήσουν στο σύμπαν της Jacqueline de Romilly και να μας θυμίσουν ότι η κορυφαία αυτή ιστορικός και ελληνίστρια ανακάλυπτε αδιάκοπα στους αρχαίους συγγραφείς και στα δημόσια πρόσωπα της εποχής, τα εργαλεία για να ερμηνεύσει το σύγχρονο κόσμο. Στο συμπόσιο θα μιλήσουν: ο Γιώργης Γιατρομανωλάκης, ομότιμος καθηγητής Κλασσικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Σπύρος Φλογαϊτης, καθηγητής Δημοσίου Δικαίου Πανεπιστημίου Αθηνών, ο καθηγητής Marc Fumaroli της Γαλλικής Ακαδημίας, η Monique Trédé-Boulmer, διευθύντρια του Κέντρου Αρχαίων Μελετών της École Normale Supérieure, και ο Paul Demont καθηγητής Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris-IV), διευθυντής της Σχολής «Αρχαίοι και Μεσαιωνικοί Κόσμοι» στο ίδιο Πανεπιστήμιο.
Τη συζήτηση θα συντονίσει η Νικολέτα Γιαντζή, επίκουρος καθηγήτρια Ευρωπαϊκής και Μεσαιωνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Στα ελληνικά και γαλλικά με ταυτόχρονη μετάφραση.

Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012
Ώρα έναρξης: 6.00 μμ
Είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας
Η διανομή των δελτίων αρχίζει στις 4.30


Άρθρα Χωρίς σχόλια »
Ιαν
22

TΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΜΑΣ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 22 Ιανουαρίου 2012

Τα τρόφιμα που ενισχύουν τον εγκέφαλό μας

Η νοημοσύνη και η μνήμη μας δεν αναπτύσσονται μόνο με τη μάθηση ή την εκπαίδευση αλλά και με το καθημερινό μας πιάτο, το οποίο παίζει μεγάλο ρόλο στην υγεία του εγκεφάλου. Εάν μια ισορροπημένη διατροφή είναι το κλειδί, η βέλτιστη τροφοδοσία μερικών στοιχείων στη διατροφή μας μπορεί να επηρεάσει τη διανοητική μας λειτουργία και την ικανότητά μας για μάθηση. Παρακάτω, οι διαιτολόγοι δίνουν μια γενική εικόνα των τροφίμων που συμβάλλουν στην ενίσχυση της λειτουργίας του εγκεφάλου μας.

Τροφές που ενισχύουν την ευφυΐα


1) Τα πολύχρωμα φρούτα και λαχανικά

Κολοκύθες, ντομάτες, πορτοκάλια, γκρέιπφρουτ, καρότο. Τα πολύχρωμα φρούτα και τα λαχανικά (με πορτοκαλί και κόκκινο χρώμα) είναι πλούσια σε βήτα-καροτίνη, μια χρωστική ουσία που μετατρέπεται σε βιταμίνη Α όταν απορροφάται στο στομάχι. Ωστόσο, η βιταμίνη Α χρησιμοποιείται ως καθαριστικό του σώματός μας και του κεφαλιού μας. Πράγματι, η βιταμίνη Α είναι μια αντιοξειδωτική βιταμίνη, που σημαίνει ότι εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες, δηλαδή τοξικές ουσίες που βλάπτουν τα κύτταρά μας. Επιπλέον, χρωματισμένα ή μη, τα φρούτα και τα λαχανικά είναι πλούσια σε βιταμίνες και ανόργανα συστατικά, που βοηθούν την καταπολέμηση της κόπωσης και του άγχους. Αλλά να προσέξουμε να μην τα βράζουμε, για να μην χάσουν τις αρετές τους (ή αφού τα βράζουμε να καταναλώνουμε και το νερό βρασμού). Καλύτερα να μαγειρευτούν στον ατμό ή τυλιγμένα σε αλουμινόχαρτο.

Στο μενού μας: ντομάτες, πιπεριές, καρότα, βερίκοκα, ροδάκινα, βατόμουρα, φράουλες.


2) Γαλακτοκομικά προϊόντα

Παρέχουν πρωτεΐνες αλλά και βιταμίνες Β2 και Β12. Η πρώτη είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του εγκεφάλου και η δεύτερη είναι η βιταμίνη της πνευματικής ανάπτυξης. Με αυτό τον τρόπο η διατροφή μπορεί να μας ανεβάσει το ηθικό ή και να μας προστατέψει από την κατάθλιψη.

Στο μενού μας: γάλα, γιαούρτι, τυρί σε κάθε γεύμα!

3) Φυτικά έλαια
Τα λίπη είναι απαραίτητα για την καλή λειτουργία του εγκεφάλου, όχι όμως οποιαδήποτε λίπη. Τα φυτικά έλαια είναι εκείνα που πρέπει να μας απασχολήσουν. Πλούσια σε ωμέγα-3 και βιταμίνη Ε, τα φυτικά έλαια προστατεύουν τον εγκέφαλο, εξουδετερώνοντας τις ελεύθερες ρίζες.

Στο μενού μας: Το ελαιόλαδο, καρυδέλαιο.


4) Δημητριακά ολικής άλεσης
Περιέχουν σύνθετους υδατάνθρακες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, σίδηρο και ψευδάργυρο. Τα δημητριακά, κατά προτίμηση ολικής άλεσης, περιέχουν όλα τα απαραίτητα για τον εγκέφαλο προϊόντα. Προσοχή να αποφύγουμε τα μπισκότα, επειδή πολλές φορές περιέχουν κορεσμένα λίπη, που είναι ο υπ ‘αριθμόν ένα εχθρός της μνήμης.

Στο μενού μας: ψωμί, σιτάρι, ρύζι, βρώμη, ζυμαρικά, δημητριακά.


Τα τρόφιμα που τονώνουν τη μνήμη


1) Ξηροί καρποί και ελαιούχοι σπόροι
Περιέχουν μεγάλες ποσότητες ενέργειας, επίσης είναι πλούσιοι και σε μέταλλα και ιχνοστοιχεία όπως ο ψευδάργυρος. Η ανεπάρκεια ψευδαργύρου μπορεί να είναι η αιτία μερικών δυσκολιών στη σκέψη, τη μνήμη και στην εγρήγορση. Στο πρωινό μας ή κατά την διάρκεια της ημέρας να καταναλώνουμε μερικούς ξηρούς καρπούς (δεν παχαίνουν), βοηθάνε να κρατηθούν οι νευρώνες μας στην κορυφή των δυνατοτήτων τους.

Στο μενού μας: σταφίδες, ξερά βερίκοκα, αμύγδαλα, φουντούκια, καρύδια.


2) Ψάρια
Τα ψάρια είναι οι βασικοί προμηθευτές μας σε ωμέγα-3, τα οποία είναι απαραίτητα στη λειτουργία των νευρώνων μας και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη μνήμη. Για έναν εγκέφαλο σε καλή φόρμα πρέπει  να υπάρχουν στο πιάτο μας ψάρια 2 με 3 φορές την εβδομάδα.

Στο μενού μας: σαρδέλες, σκουμπρί, σολομός.
3) Εντόσθια
Τα εντόσθια είναι πιο πλούσια σε σίδηρο από το σπανάκι. Ο σίδηρος βοηθά τη μεταφορά οξυγόνου στον εγκέφαλο, προωθεί την καλή λειτουργία της μνήμης και την καλή συγκέντρωση. Κρίμα που τα παιδιά δεν τα προτιμάνε συνήθως, θα μπορούσαν μάλιστα να τα βοηθήσουν στην επανάληψη των μαθημάτων τους και στα διαβάσματα τους!

Στο μενού μας: καρδιά, συκώτι, νεφρά και, πάνω απ ‘όλα, τα λουκάνικα!


Τα τρόφιμα που ενισχύουν τη συγκέντρωση

1) Σοκολάτα
Ο εγκέφαλος αγαπά τη ζάχαρη, τη γλυκόζη. Έτσι, δεν είναι σωστό να του την στερείτε (προειδοποίηση προς αυτούς που κάνουν δίαιτα). Όμως πρέπει να μάθουμε να την καταναλώνουμε με μέτρο και λογική. Θέλετε κάτι γλυκό; Να πάρετε μια σοκολάτα! Πλούσια σε θεοβρωμίνη και θεοφυλλίνη, δύο ουσίες που κάνουν την σοκολάτα ένα κατ’  εξοχήν διεγερτικό του εγκεφάλου. Η σοκολάτα είναι επίσης ένα καλό αντιστρές μέσο. Όσο πλουσιότερη σε κακάο είναι η σοκολάτα, τόσο καλύτερη είναι η περιεκτικότητά της σ’ αυτές τις ουσίες.

Στο μενού μας: μαύρη σοκολάτα με 70% κακάο.


2) Πράσινο τσάι και γκουαρανά
Το πράσινο τσάι περιέχει κατεχίνες, οι οποίες είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό. Εάν καταναλωθεί με μέτρο, αυτό το τσάι έχει ευεργετικές επιδράσεις στην εγρήγορση, τη συγκέντρωση και στη μνήμη. Το γκουαρανά είναι γνωστό για την προώθηση της εγρήγορσης. Οι Ινδοί του Αμαζονίου το χρησιμοποιούν επίσης κατά του στρες και της κόπωσης, και ως διεγερτικό του νευρικού συστήματος. Αλλά χωρίς καμιά κατάχρηση, επειδή το φυτό αυτό είναι επίσης πλούσιο σε καφεΐνη!


3) Μέλι
Για την καταπολέμηση της κόπωσης και του άγχους το μέλι, όπως και άλλα μελισσοκομικά προϊόντα (πρόπολη, βασιλικός πολτός) είναι ένας καλός σύμμαχος. Είναι  πηγή μετάλλων, ιχνοστοιχείων (μαγνήσιο, κάλιο, χαλκό), βιταμινών (Β και C), και αντιοξειδωτικών. Παρέχει μια αίσθηση ευεξίας που ευνοεί την καλή συγκέντρωση.


4) Δενδρολίβανο
Βάζετε στα πιάτα σας και λίγο δεντρολίβανο. Τα φλαβονοειδή που περιλαμβάνει, προωθούν την κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο και έχουν διεγερτικές ιδιότητες.


Τα εχθρικά για τον εγκέφαλο τρόφιμα

Μια διατροφή με στόχο να τονώσει την λειτουργία του εγκεφάλου έχει νόημα μόνο εάν συνδυάζεται με μια καθημερινή εγκεφαλική δραστηριότητα (όπως το sudoku και το σταυρόλεξο), με τακτική άθληση και με καλό ύπνο.
Στη διατροφή μας, τα κορεσμένα λίπη καταλαμβάνουν την πρώτη θέση στον κατάλογο των εχθρών του εγκεφάλου. Τα βρίσκουμε κυρίως σε βούτυρο, κρέμα γάλακτος, αλλαντικά: δηλαδή, στα ζωικά λίπη. Αλλά λιγότερο συναντάμε αυτούς τους εχθρούς του εγκεφάλου στη διατροφή από ό,τι στον τρόπο ζωής μας και το περιβάλλον μας. Σε αυτούς περιλαμβάνονται το αλκοόλ, το τσιγάρο, τα ναρκωτικά και η ρύπανση (ιδιαίτερα εκείνη που σχετίζεται με τα βαρέα μέταλλα όπως ο υδράργυρος και το αλουμίνιο, αλλά και αυτή που προκαλείται από τα φυτοφάρμακα και τα πρόσθετα). Τέλος, προσοχή στις ελλείψεις που υποδεικνύουν ανεπάρκεια στη διατροφή μας και παρεμποδίζουν την ομαλή λειτουργία του εγκεφάλου μας. Πάντα να συμβουλευόμαστε τον διαιτολόγο μας, για την σωστή εξειδίκευση των σωματικών αναγκών μας.

Άρθρα Χωρίς σχόλια »
Ιαν
21

ΚΑΠΕ: Διαγωνισμός Φωτογραφίας για μαθητές : «Εστιάστε στην Ενέργεια»

Μαρία Ανδρεάδου στις 21 Ιανουαρίου 2012

Το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών και Εξοικονόμησης Ενέργειας (ΚΑΠΕ) στο πλαίσιο του έργου «10ACTION» (δράσεις για την αλλαγή της ενεργειακής συμπεριφοράς των Ευρωπαίων πολιτών) το οποίο συγχρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Ευφυής Ενέργεια για την Ευρώπη, διοργανώνει διαγωνισμό φωτογραφίας για μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων με θέμα τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Στόχος του έργου, που συντονίζει το πολυτεχνείο της Μαδρίτης (UPM), και συμμετέχουν οργανισμοί από 5 Ευρωπαϊκές χώρες, είναι η ευαισθητοποίηση των μαθητών, των εκπαιδευτικών και έμμεσα των οικογενειών τους σχετικά με ενεργειακά – περιβαλλοντικά ζητήματα και η βελτίωση της ενεργειακής συμπεριφοράς τους.

Στο διαγωνισμό φωτογραφίας συμμετέχουν σχολεία από την Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Γερμανία και την Αυστρία.

Θέμα του διαγωνισμού

Οι μαθητές καλούνται να τραβήξουν φωτογραφίες που παρουσιάζουν ή αναδεικνύουν τη χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της ενέργειας γενικότερα, στη καθημερινότητα.
Βραβεία

Τρία βραβεία θα δοθούν σε κάθε συμμετέχουσα χώρα:

• Έπαθλο 1ης θέσης: 600.00 Ευρώ
• Έπαθλο 2ης θέσης: 300.00 Ευρώ
• Έπαθλο 3ης θέσης: 150.00 Ευρώ

Στη συνέχεια οι φωτογραφίες των τριών εθνικών νικητών της κάθε χώρας θα διαγωνιστούν για τα διεθνή βραβεία:

• Έπαθλο 1ης θέσης: 1000.00 Ευρώ
• Έπαθλο 2ης θέσης: 700.00 Ευρώ
• Έπαθλο 3ης θέσης: 350.00 Ευρώ

Οι τελικοί διεθνείς νικητές μαζί με έναν κηδεμόνα θα κληθούν να παρευρεθούν στη τελετή βράβευσης στη Μαδρίτη. Τα έξοδα ταξιδιού θα είναι πληρωμένα από το 10ACTION.

Κανόνες του διαγωνισμού

Στο διαγωνισμό φωτογραφίας μπορούν να συμμετέχουν οι μαθητές γυμνασίων και λυκείων ηλικίας 12 έως 18 ετών.

Οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν:

• Μια Φωτογραφία

• Φωτογραφίες που παρουσιάζουν μια αλλαγή, για παράδειγμα ένα τοπίο “πριν και μετά”.

• Μια σειρά φωτογραφιών (έως και 3) που αναδεικνύουν / τεκμηριώνουν μια διαδικασία.

Το θέμα μπορεί να καλυφθεί με έναν χιουμοριστικό, ποιητικό, αφηγηματικό, φανταστικό, αποδεικτικό ή μεταφορικό τρόπο.

Λήξη διαγωνισμού: 29 Φεβρουαρίου 2012

Τις φωτογραφίες σας μπορείτε να μας στις στείλετε μέσω του διαδικτυακού τόπου:
http://10action-teenagers.sdeurope.org/login/index.php?lang=el

Οι φωτογραφίες που θα μας στείλετε, θα πρέπει να τις έχετε τραβήξει με όσο το δυνατόν καλύτερη φωτογραφική μηχανή ώστε να είναι καθαρές και υψηλής ανάλυσης.

Το έργο σας δεν πρέπει να ξεπερνάει σε μέγεθος τα 30mb.

Περισσότερες πληροφορίες για το διαγωνισμό μπορείτε να βρείτε στη διεύθυνση:
http://10action-teenagers.sdeurope.org/theme/formfactor/pix/PHOTO_GR.pdf

πηγή : skai.gr

Αγωγή του παιδιού, Είδαμε, Η Ζωή μας σήμερα, Φωτογραφία Χωρίς σχόλια »
Ιαν
20

Ονείρων χρώματα

Μαρία Ανδρεάδου στις 20 Ιανουαρίου 2012

«Όποιος μπορεί να φυτέψει ένα δέντρο, ακόμη και αν αισθάνεται ότι έρχεται το τέλος του κόσμου, ας το κάνει…». Στην Κιβωτό των λέξεων που γεννούν εικόνες και ερωτοτροπούν με τα μύχια της ψυχής, η Λουκία Ρικάκη υπήρξε πλοηγός. Παραμυθίες διονυσιακές, σμιλεμένες στον τροχό της απωλείας και της προσμονής αποτελούν το υλικό του ύστατου τόμου των διηγημάτων της. Μετά τον χαλκέντερο ποιητή Αργύρη Χιόνη, η φυγή της Λουκίας Ρικάκη προσθέτει ένα αγκάθι δυσαναπλήρωτης απουσίας στους χειμάρρους της σκέψης και όχι της έτοιμης τροφής, που επιβάλλεται όλο και πιο έντονα. Τα παιδιά και όσοι αισθάνονται παιδιά, αθώοι ακόμη από τις βουλές των διαβρωτικών επιμελητηρίων της διανόησης, υπήρξαν ο ζωτικός χώρος της σκηνοθέτιδας και συγγραφέως. Ο τίτλος των διηγημάτων της, ειρωνικός φαντάζει σήμερα και ταυτόχρονα απόλυτα συμβατός με την προσωπικότητα της.

Τα συστατικά της αγάπης και της ελπίδας, μας λείπουν αυτές τις σκοτεινές εποχές και οφείλουμε πάση θυσία να τα διαμορφώσουμε ξανά. Να συστήσουμε στους νεότερους και κυρίως στους εαυτούς μας, την πηγή της ζωής, τα όνειρα. Η Ρικάκη πιάνει τα χρωματιστά μολύβια της και αφηγείται ψιθυριστές ιστορίες. Ένα μπουκέτο αρωμάτων και θαυμάτων, που ξετυλίγονται μοναχά στο καντράν της διαίσθησης. Μπορεί ο καθένας να ξεκινήσει το διάβασμα από όπου θέλει. Να φτιάξει τη δική του σειρά, τη δική του ακροστοιχίδα, το δικό του αλφάβητο. Ο μελωδικός της λόγος, θαρρείς βγαλμένος από περιπλανώμενους λυράρηδες, εισχωρεί στις κόγχες των αδήλωτων επιθυμιών. Χαράσσεται από το ανθεκτικό νήμα της αγάπης και δεν έχει φόβο να διαλυθεί στην άμμο, όπως τα εφήμερα παλάτια. Η Ρικάκη στο υστερόγραφο της τούτο, στρέφει το βλέμμα προς τον ουρανό. Ένα βλέμμα κρυστάλλινο που ακουμπά στο ακρόπρωρο, εκεί που ο ορίζοντας διαστέλλεται σε ελαιογραφία μαγική και άπειρη. Παράλληλα, η συγγραφέας δεν χάνεται μέσα σε κοινότυπες αναλαμπές εύπεπτης φαντασίας. Οι ιστορίες της αν και άχρονες, βαστούν τους χυμούς τους από το παρόν. Γεννούν, μια ερωτική απεικόνιση του σημερινού κόσμου. Σε μια καθημερινότητα εξόχως κυνική, η «φωβική» πένα της Ρικάκη ανανεώνει το πάθος για την ομορφιά του απίθανου. Μια πολυφωνική μετατόπιση, από την επιφάνεια του απτού, στις χαράδρες του άυλου. Ένα βιβλίο προσευχητάρι για ένα καλύτερο αύριο. Κάτω από το δέρμα, οι πληγές από τις σκλήθρες της θνητότητας, μετατρέπονται σε αυλαία θεάτρου σκιών. Εκεί που το φως παλεύει με τους δαίμονες. Η τρυφεράδα με το έρεβος. Η Λουκία Ρικάκη στο τελευταίο συγγραφικό της έργο, μας υπενθυμίζει το πόσο σημαντικό είναι να ανοίγεσαι στη θαλερότητα μιας μεγάλης αγκαλιάς. Να τσαλαβουτάς ξυπόλητος στον νερόλακκο των ονείρων και να απολαμβάνεις απαγορευμένους καρπούς στις κορφές των δέντρων.

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ

Άρθρα, Διαβάσαμε Χωρίς σχόλια »