ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΕΡΑ
Σουτζουκάκια από ρεβίθι
Υλικά:
½ κιλό ρεβίθια βρασμένα
1 φλιτζάνι τριμμένο φουντούκι
1 κρεμμύδι ξερό τριμμένο
2 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένες
1 κ.σ. ταχίνι
1 κ.γ, κύμινο
Αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Για τη σάλτσα
4 ντομάτες ψιλοκομμένες
1 μέτριο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1 κ.σ. πελτές ντομάτας
1 κ.γ. ζάχαρη
2 κ.σ. ελαιόλαδο
1 κρασοπότηρο ούζο
Αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Εκτέλεση:
Βάζεις τα βρασμένα ρεβίθια σε ένα μπολ και
τα πολτοποιείς. Προσθέτεις τα υπόλοιπα
υλικά. Ανακατεύεις καλά και ζυμώνεις μέχρι
να γίνει ένα ομοιογενές μείγμα. Το βάζεις
στο ψυγείο για μισή ώρα να σφίξει.
Πλάθεις τα σουτζουκάκια και τα ψήνεις στη
σχάρα ή σε ένα ταψί στον φούρνο.
Για τη σάλτσα:
Βάζεις σε ένα κατσαρολάκι το ελαιόλαδο και
σοτάρεις το κρεμμύδι και το σκόρδο μέχρι να
χρυσίσουν. Σβήνεις με το ούζο. Τα αφήνεις
μέχρι να εξατμισθεί το αλκοόλ και
προσθέτεις την ντομάτα, τον πελτέ διαλυμένο
σε λίγο νερό, τη ζάχαρη, το αλάτι και το
πιπέρι.
Βράζεις σε μέτρια φωτιά με κλειστό το
καπάκι, μέχρι να αρχίσει να πήζει η σάλτσα.
Ρίχνεις τη σάλτσα πάνω από τα σουτζουκάκια
και σερβίρεις..
ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΕΡΑ
Baba Ghanoush: Η μελιτζανοσαλάτα της Μ.Ανατολής
Baba (μπάμπα) σημαίνει μπαμπάς. Ghanoush (γκανούς)
σημαίνει κακομαθημένος.
Υλικά:
Μια μεγάλη μελιτζάνα φλάσκα
Μια σκελίδα σκόρδο
Μια κ.σ ταχίνι
Μια κ.σ λεμόνι
Αλάτι (μια πρέζα)
Τυρί φέτα (προεραιτικά)
Εκτέλεση:
Βάζεις τη μελιτζάνα στο γκριλ ή στο μάτι της
κουζίνας επάνω σε ένα αλουμινόχαρτο μέχρι
να καεί η φλούδα της και να αποκτήσει
καπνιστή γεύση. Την αφήνεις να κρυώσει καλά,
την ξεφλουδίζεις και την κόβεις σε κομμάτια
για να μην μείνουν οι ίνες ολόκληρες. Τη
ρίχνεις στο γουδί ή στο multi, προσθέτεις το
σκόρδο, το λεμόνι, το ταχίνι και δουλεύεις
καλά μέχρι να ενωθούν τα υλικά και να γίνουν
ένα κρεμώδες μείγμα. Αλατίζεις και
σερβίρεις σε ρηχό πιάτο, περιχύνοντας με
ελαιόλαδο και γαρνίροντας με μαϊντανό και
γλυκιά πάπρικα.
Συνοδεύεται με ψημένες πίτες ή λαχανικά.
Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών
Ετήσια Συνέλευση
Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012, στις 6.00 μ.μ.
Αμφιθέατρο του Μουσείου Ακρόπολης, Διονυσίου Αρεοπαγίτου 15
Arto Penttinen,
Διευθυντής, Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών:
Απολογισμός 2012
Η αρχαιολογική έρευνα του Σουηδικού Ινστιτούτου Αθηνών το 2011 εστίασε και πάλι στο Ιερό του Ποσειδώνα στην Καλαυρεία του Πόρου, το οποίο είναι γνωστό από τις πηγές ως έδρα μιας αμφικτιονίας και ως ένα άσυλο στο οποίο μάλιστα κατέφυγε και πέθανε ο ρήτορας Δημοσθένης τον 4ο αιώνα π.Χ. Κατά τις εργασίες πεδίου έχουν εξετασθεί πολλά από τα κτίρια του ιερού καθώς και τα κατάλοιπα της Εποχής του Χαλκού δίπλα στον κύριο ναό. Έξω από το ιερό, όπου βρίσκεται η αρχαία πόλη της Καλαυρείας, έγιναν εκτενείς καθαρισμοί εν όψη μελλοντικών ανασκαφών. Μεταξύ των ευρημάτων ξεχωρίζει ένα χρυσό δαχτυλίδι που χαρίσθηκε στον Ποσειδώνα κατά την Ρωμαϊκή εποχή (φωτογραφία). www.kalaureia.org
Διάλεξη Μαρίας–Φωτεινής Παπακωνσταντίνου
Προϊσταμένης της ΙΔ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και της
24ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, Λαμια
Το Ασκληπιείο του Δαφνούντος
Μια νέα ανακάλυψη στον ΄Αγιο Κωνσταντίνο Φθιώτιδας
Στην παρούσα ομιλία θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό από την ανασκαφέα του Ασκληπιείου κ. Μαρία – Φωτεινή Παπακωνσταντίνου, Προϊσταμένη της ΙΔ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, το χρονικό και τα αποτελέσματα των ερευνών καθώς και οι ενέργειες της Εφορείας για την διάσωση και ανάδειξη του μνημείου.
Η αρχαία πόλη του Δαφνούντος βρίσκεται στη θέση «Ισώματα» Αγίου Κωνσταντίνου Φθιώτιδας και το λιμάνι της ταυτίζεται με τη σημερινή κωμόπολη. Οι ανασκαφές της ΙΔ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων στο χρονικό διάστημα 2005-2007, με αφορμή την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου Π.Α.Θ.Ε. στο πέταλο του Μαλιακού κόλπου, έφεραν για πρώτη φορά στο φως τμήματα της αρχαίας πόλης και των νεκροταφείων της.
Το σημαντικότερο μνημείο το οποίο ανασκάφτηκε είναι το ιερό του Ασκληπιού, ένα από τα πρωιμότερα και πληρέστερα διατηρημένα Ασκληπιεία στον ελλαδικό χώρο. Η ατυχής συγκυρία της αποκάλυψής του στο στάδιο της ολοκλήρωσης της κατασκευής του αυτοκινητόδρομου στην συγκεκριμένη θέση, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η τροποποίηση της χάραξης για τη διατήρησή του κατά χώρα, οδήγησαν στην οργανωμένη μεταφορά και επανατοποθέτηση ολόκληρου του κτιριακού συγκροτήματος σε γειτονικό χώρο. Ακολούθησε η σύνταξη μελέτης προστασίας και ανάδειξής του.
Δεν πρέπει ο άνθρωπος να βαρύνεται και να αμελή αυτά• και ο προκομμένος πρέπει να φωνάζη ως προκομμένος την αλήθεια, το-ίδιον και ο απλός. Ότι κρικέλλα δεν έχει η γης να την πάρη κανείς εις την πλάτη του, ούτε ο δυνατός, ούτε ο αδύνατος• και όταν είναι ο καθείς αδύνατος εις ένα πράμα και μόνος-του δεν μπορεί να πάρη το βάρος και παίρνει και τους άλλους και βοηθούν, τότε να μην φαντάζεται να λέγη ο αίτιος εγώ• να λέγη εμείς. Ότι βάναμε όλοι τις πλάτες, όχι ένας»….
Γράφουν σοφοί άντρες πολλοί, γράφουν τυπογράφοι ντόπιοι και ξένοι διαβασμένοι για την Ελλάδα – ένα πράμα μόνον με παρακίνησε κ’ εμένα να γράψω, ότι τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι· όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί, να την φυλάμεν κι’ όλοι μαζί και να μην λέγη ούτε ο δυνατός «εγώ» , ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγη ο καθείς «εγώ»; Όταν αγωνιστή μόνος του και φκειάση, ή χαλάση, να λέγη εγώ· όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκειάνουν, τότε να λένε «εμείς». Είμαστε εις το «εμείς» κι’ όχι εις το «εγώ». Και εις το εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν να φκειάσωμεν χωριόν, να ζήσωμεν όλοι μαζί.
1
Στο φως της πανηγυρικής αυτής ημέρας
Φρουροί ασάλευτοι προσμένουν διαταγές
Και αν μερικοί συμπολιτεύονται με τους ολέθρους
Και άλλοι κοιτάζουν τ’άλογα στα δόντια
Μάχεται τους ολέθρους ο αιγίπαν
Κι ενώ κροτούν επίμονα τα τύμπανα
Γύφτοι χαλκεύουν το μέλλον των καιρών.
Και το μεγάλο πανηγύρι αρχίζει.
Συν γυναιξί και τέκνοις
Οι κάτοικοι των πόλεων ξεχύνονται στα ξέφωτα
Γιατί τα τύμπανα αντηχούν στα ηλιακά των πλέγματα
Και οι κραδασμοί μέσ’ απ’ τη γη ξεχύνονται
Σπάργωσιν φέρνοντας στα σώματα και τις ψυχές.
– 2-
Και το μεγάλο πανηγύρι συνεχίζεται.
Κούροι λιγνοί σηκώνουν τους αλτήρες
Άλλοι παλεύουν παίζοντας στα χώματα
Πίδακες αναπηδούν από τη γη
Επιταχύνειται η έκκρισις των σιελογόνων
Τα ντέφια των αθιγγανίδων πάλλονται
Όσον και οι μαστοί των όταν
Σαν αυροφίλητες μπρατσέρες βολτατζάρουν
Στα κύματα των χορευτικών στροβίλων
Δίνοντας σάρκα και οστά στους μύθους
Δίνοντας σάρκα και οστά στους ζωντανούς ρυθμούς
Με όρθιες τις ρώγες στους αρσενικούς ανέμους
Με όρθιους τους στημόνες των μυστικών ανθέων
Κάτω απ’ το σέλας των πλατυγύρων φορεμάτων
Όταν τ’ αγόρια ορθώνονται με την ψυχή στο στόμα
Και ο Σείριος καλεί την Ανδρομέδα
Κι οι γύφτοι χαλκεύουν το μέλλον των καιρών.
– 3 –
Τι κι αν δε φαίνονται του στερεώματος τ’ αστέρια
Στο φως της πανηγυρικής αυτής ημέρας
Ακούονται οι φωνές των ουρανίων σωμάτων
Και πάλλεται ο αήρ και αντιβοούν της πανηγύρεως τα πλήθη
Και ενώ με λόγια αστράπτοντα ξεσπούν οι χρησμοί
Εκθλίβεται απ’ τους κορμούς των δένδρων το ρετσίνι
Ευφραίνονται μες στο τριφύλλι οι μόσχοι
Και χρεμετίζουν τ’ άλογα καθώς
Κούροι λιγνοί σηκώνουν τους αλτήρες
Και σείονται οι αθιγγανίδες
Και αγαλλιούν μπρος στους γυμνούς μαστούς τ’ αγόρια
Ολίγος κόσμος έμεινες στις πόλεις
Μες στις αυλές στους δρόμους στις πλατείες
Οι απομένοντες καρατομούν τα βλοσυρά του παρελθόντος χρόνια
Διότι οι μοίρες γράψαν στα ντουβάρια
– 4 –
Τα ριζικά των νέων εποχών
Κι αίφνης παντού όπου τα δέντρα υψώνονται
Σε κήπους σε δενδροστοιχίες
Και ας είναι ο μήνας Μάριτος
Σαν προανάκρουσμα του επερχομένου θέρους
Εκστατικές ξεσπούν οι συνηχήσεις
Των δονουμένων τζιτζικιών.
Κι αίφνης κοντά στης πανηγύρεως τον χώρο
Μέσα από σπήλαιον βαθύ προβαίνει
Ως άνθρωπος Νεαντερντάλειος
Ως άνθρωπος απόλυτος οριστικώς erectus
Πολύ πριν ακουσθή η κλαγγή των λεγεώνων
Πρωτόκλητος και αρχέτυπος προβαίνει
Στο φως της πανηγυρικής αυτής ημέρας
Ως μέγας αναμάρτητος Αδάμ
Μ’ ένα λαλίστατον ειρηνικό πουλί στον ώμο
Ως άρχων της γης μοιραίος προβαίνει
Αναζητών λαόν πιστόν και αγέλας καλιμμάστων νεανίδων
Βαρύγδουπος κισσοστεφής προβαίνει
Θανάτω θάνατον πατήσας
Ο νέος αιών.
Στη διάρκεια μιας πυρκαγιάς στο δάσος, όλα τα ζώα τρέχουν για να σωθούν εκτός από ένα κολιμπρί, το οποίο παίρνει μια στάλα νερό στο ράμφος του και πετάει προς τη φωτιά…
– “Τι νομίζεις ότι κάνεις; Είσαι τρελός, δεν θα σταματήσεις την φωτιά!”, του φωνάζει ένας ελέφαντας.
– “Το ξέρω”, απαντά το κολιμπρί, “κάνω όμως αυτό που μου αναλογεί”.
Αφρικάνικο παραμύθι
(Το κολιμπρί είναι το μικρότερο πουλί στον κόσμο. Το μήκος του σώματός του φτάνει μόλις τα 2,5 εκατοστά)
(
Η μείωση της σπατάλης είναι το κεντρικό μήνυμα με αφορμή την παγκόσμια ημέρα νερού που γιορτάζεται στις 22 Μαρτίου.
Το καθαρό νερό αναμένεται να γίνει σπανιότερο εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.
Στην Ελλάδα, το κύριο πρόβλημα εντοπίζεται στην έλλειψη διαχειριστικών πρακτικών και την υπερκατανάλωση, που οφείλεται στην ανυπαρξία ορθολογικής χρήσης.
Η μέση ημερήσια κατανάλωση νερού ανά άτομο, ανέρχεται στα 1.451,τη στιγμή που θα μπορούσε να μειωθεί στα 501 με την υιοθέτηση καλών πρακτικών και την αλλαγή τεχνολογιών μέσα στις κατοικίες.
Το μεγαλύτερο μέρος κατανάλωσης νερού στη χώρα μας γίνεται στη γεωργία, με ποσοστό που φτάνει το 80%.
Επίσης, ο τουρισμός και η «βαριά βιομηχανία» της χώρας δεν στηρίζεται σε βιώσιμες και ορθές πρακτικές με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται παραπάνω ήδη ευάλωτες περιοχές, όπως τα νησιά, που χαρακτηρίζονται από περιορισμένη διαθεσιμότητα υδατικών πόρων.
Η έλλειψη του νερού θα αναχθεί σε μείζον γεωπολιτικό θέμα, καθώς το 2050, ο παγκόσμιος πληθυσμός θα έχει ξεπεράσει τα εννέα δισεκατομμύρια, ενώ η ζήτηση για νερό θα αυξηθεί κατά 64 δις. κυβικά μέτρα ετησίως.
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗ ΦΥΣΗ (NATURE’S KEEPERS)
Την Παγκόσμια Μέρα Ποίησης επέλεξαν οι Ελληνες ποιητές για τη διοργάνωση πορείας διαμαρτυρίας ενάντια στην κρίση.
Από enikos.gr
Δ Ε Ι Τ Ε Ε Δ Ω : LE MUSEE DU VATICAN mod-le
~Τρείς “ποιητές” μαζί : Σεφέρης,Bach,Gould
The Art of Fugue – Contrapunctus l – Glenn Gould
κι επειδή Φούγκα σημαίνει Φυγή :
Φυγή/
Δεν ήταν άλλη η αγάπη μας
έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε
ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό
ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένο
μέσα στο πρωινό χορτάρι
ένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζε
να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας.
H αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε
σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν
να εξηγήσει γιατί δε θέλουμε να πεθάνουμε
με τόσο πάθος.
Κι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν αγκαλιάσαμε
με όλη τη δύναμή μας άλλους αυχένες
κι αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα
εκείνου του ανθρώπου
κι αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη
μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε
μέσα στη φυγή.
Γιώργος Σεφέρης/
Δύσκολα τα σπίτια που ‘χουν παρελθόν˙
ψιθύρους και σιωπές
κλεψύδρες που καταλήγουν
Κείνο που πετάς
βρίσκει τον τόπο του στη μνήμη
Κάποτε καίγονται
ελπίζοντας να τ’ αγαπήσεις
..Συμμετέχουμε στὴν ὑπόθεση τοῦ φωτός.
Ἐνῶ φτιάχνουν ἐκεῖνοι, πουλοῦν, διακινοῦν
ὅπου γῆς κι ὅπου ἄνθρωποι ὅπλα
κι ἀποθηκεύουν αἷμα σκοτώνοντας ὄνειρα
ἐμεῖς προσπαθοῦμε:
Νὰ φτιάξουμε
ἕναν οὐρανὸ μὲ λίγες λέξεις.
Aπόκριση/Νικηφόρος Βρεττάκος
Στην κινητοποίηση θα συμμετάσχουν 100 εκδοτικοί οίκοι, καλλιτεχνικοί φορείς από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ξένα πανεπιστήμια και πολίτες.
Η πορεία με στίχους, εικαστικά λάβαρα και πανό, θα ξεκινήσει στις 12 το μεσημέρι από τον Ιανό της Σταδίου και θα κάνει στάσεις στην Εθνική Βιβλιοθήκη, την Ακαδημία, το Πανεπιστήμιο, στη συμβολή Ομήρου και Σίνα, για να καταλήξει στην πλατεία Συντάγματος.
Στη διάρκεια της πορείας, θα γίνουν χορευτικά δρώμενα από χορευτές της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης και θα ακουστεί μουσική από μπάντες του δρόμου.
«Ομηρος, Σολωμός, Καβάφης, Σεφέρης, Ελύτης, Κατσαρός, Χριστιανόπουλος, Δημουλά, Πατρίκιος και τόσοι ακόμα ποιητές από την αρχαιότητα έως σήμερα μάς έχουν προικίσει πλουσιοπάροχα. Ας πορευτούμε διαμαρτυρόμενοι, υψώνοντας την παράδοση μας» είπαν οι διοργανωτές.
Ο κατάλογος των συμμετοχών για την πορεία διαμαρτυρίας κατά της κρίσης, παραμένει ανοιχτός στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.21martiou.blogspot.com.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΕΡΑ
1. Τσιμπούσι πάνω στα μνήματα…
Συνήθως τα γλέντια τα έχουμε συνηθίσει με
ανθρώπους ζωντανούς, χορούς, φαγοπότια και
πολύ μουσική.
Στο Ηράκλειο της Κρήτης όμως οι απίστευτοι
σε όλα τους Κρητικοί έχουν βαλθεί να μας
κάνουν να ξεχάσουμε ότι ξέρουμε.
Έτσι από την Μεγάλη Παρασκευή ξεκινάνε τις
προετοιμασίες για να δειπνήσουν την
Δευτέρα του Πάσχα με τα αγαπημένα τους
πρόσωπα που έχουν φύγει από την ζωή!!!
Ναι καλά διαβάζετε. Την Δευτέρα του Πάσχα με
φαί και κρασί, ενώ έχει προηγηθεί
καθαρισμός και καλλωπισμός του χώρου,
συγγενείς και φίλοι των αποβιώσαντων,
πηγαίνουνε στο κοιμητήριο της περιοχής και
γευματίζουν με παραδοσιακά γλυκά και
φαγητά ανταλλάσοντας ευχές.
Με αυτό τον τρόπο όπως λένε οι συγγενείς
τιμούν την μνήμη τους, τους μακαρίζουνε και
κυρίως διαδίδουν το αναστάσιμο μήνυμα των
ημερών…
2. Το… τάϊσμα της βρύσης
Συνήθως ταΐζουμε τα μικρά παιδιά, τα ζώα,
τους εαυτούς μας… Αλλά να ταΐζουμε και τις
βρύσες αυτό είναι από τα άγραφα… Κι όμως. Σε
πολλά μέρη της Ηπειρωτικής Ελλάδας το έθιμο
αυτό είναι πραγματικότητα.
Έτσι σε πολλά χωριά την Παραμονή της
Πρωτοχρονιάς ή το ξημέρωμα των
Χριστουγέννων, οι νεαρές γυναίκες, αφού
έχουν αδειάσει όλες τις στάμνες που είναι
γεμάτες με νερό στο σπίτι, πηγαίνουν να
ξαναγεμίσουν από την κοντινότερη βρύση που
υπάρχει στο χωριό.
Στο δρόμο παραμένουν αμίλητες και αυτός
είναι ο λόγος που το νερό λέγεται αμίλητο ή
άκραντο. Το… παράξενο της υπόθεσης όμως
είναι πως οι νέες έχουν μαζί τους στον δρόμο
προς της βρύση διάφορα φαγώσιμα, όπως
βούτυρο, σιτάρι, τυρί, μέλι και άλλα.
Ο δάσκαλος β. Μπούσιος αναφέρει πως
φτάνοντας στην βρύση προσπαθούνε να την..
καλοπιάσουνε λέγοντας της… «”Όπως τρέχει
το νερό σ’ βρυσούλα μ’, έτσ’ να τρέχ’ και το
βιο μ.» Λέγεται πως η κοπέλα που φτάνει
πρώτη στην βρύση θα έχει μεγάλη τύχη για την
υπόλοιπη χρονιά.
3. Γεια σας, ήρθαμε να σας κάψουμε….
Επόμενος προορισμός η Ήπειρος. Πάλι. Εδώ
έχουμε να κάνουμε με ένα έθιμο παράξενο
αλλά και επικίνδυνο συνάμα.
Βασισμένο σε μια παλιά παράδοση που λέει
πως όταν γεννήθηκε ο Χριστός πήγαν βοσκοί
να προσκυνήσουν και επειδή ήτανε νύχτα
σκοτεινή, πήρε ο καθένας από ένα κλαδί στο
χέρι, του έβαλε φωτιά και γέμισε το σκοτεινό
βουνό χαρούμενες φωτιές, τριξίματα και
κρότους.
Έτσι στα χωριά της Άρτας όποιος πάει στον
γείτονα να ευχηθεί τα χρόνια πολλά ή ακόμα
και τα παιδιά που πάνε για να φιλήσουν το
χέρι της μάνας τους και του πατέρα τους,
κρατάνε στα χέρια τους ένα κλαρί πουρνάρι η
ξύλο αναμμένο που τρίζει, ενώ γεμίζουν τα
δρομάκια του χωριού με φωτιές και κρότους.
4. Ξίδι με αράχνη…(μπλιαχ)
Στην πανέμορφη Κορώνη κατά την διάρκεια της
Μεγάλης Εβδομάδας κάνουν αυστηρή νηστεία
και δεν τρώνε ούτε μαγειρεύουν ούτε πίνουν
τίποτα.
Κάποιοι από τους χωρικούς επειδή δεν
αντέχουν, κάνουν το εξής: Βάζουν σε ένα
ποτηράκι λίγο ξύδι για να πιουν. Επειδή το
ξύδι όμως ως γνωστόν δεν πίνεται…
ξεροσφύρι το συνδυάζουν με λίγη αραχνίτσα.
Ναι, καλά διαβάζετε. Επειδή η παράδοση λέει
πως έτσι πότισαν τον Χριστό οι ντόπιοι
πίνουν ξύδι με αράχνη… Έχετε σκεφτεί
καλύτερο μεζέ???
5. Άντε να φάμε κανένα ποδαράκι…
Τελευταίο αλλά όχι αμελητέο έθιμο η
Κυρά-Σαρακοστή, έθιμο που έχει τις ρίζες του
στην Αρκαδία.
Εκεί λοιπόν, οι γιαγιάδες ζωγραφίζουν λίγο
πριν την έναρξη της Σαρακοστής μια γυναίκα
που έχει τα βλέφαρά της χαμηλωμένα, το στόμα
της υπομονετικά κλειστό και τα χέρια της
άνετα σταυρωμένα σε στάση προσευχής.
Τα πόδια της είναι επτά και συμβολίζουν τις
επτά εβδομάδες της Σαρακοστής, ενώ η
γυναικεία φιγούρα δεν είναι άλλη από την
ίδια την Σαρακοστή.
Κάθε ένα από τα Σάββατα λοιπόν που
απομένουν μέχρι την Μεγάλη Εβδομάδα, ένα
από τα εγγόνια, κόβουν διαδοχικά τα πόδια
της Κυρα-Σαρακοστής, μέχρι να μείνει ένα
πόδι λίγο πριν την Ανάσταση.
Τότε η γιαγιά τυλίγει το χαρτί με το
τελευταίο πόδι σε μπαλάκι και το βάζει στο
Ψωμί της Ανάστασης. Στο Πασχαλινό τραπέζι ο
πατέρας κόβει το ψωμί σε φέτες και το
μοιράζει στους παρευρισκόμενους. Ο πιο
χαρούμενος απ’όλους είναι εκείνος που θα
βρει στη φέτα του το κομμένο ποδαράκι της
Κυρα-Σαρακοστής.
