Ευρωπαϊκή Αγορά: κοινοί προβληματισμοί, μεγάλες αποκλίσεις για τους νέους
Ο Holfer και η Julia από τη Γερμανία, η Μαρία και η Ναυσικά από την Ελλάδα είναι τέσσερις από τους περίπου 60 νέους ηλικίας 18-30 ετών, οι μισοί άνεργοι και μισοί απασχολούμενοι, που επιλέχθηκαν από το Ευρωκοινοβούλιο για να συμμετάσχουν στην “Aγορά των Πολιτών” (Citizens’ Agora) με φετινό της θέμα την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων. Με έναν στους τέσσερις πολίτες έως 25 ετών να πλήττεται από την ανεργία στη ζώνη του ευρώ, 7,7% νεανική ανεργία στη Γερμανία και 61,1% στην Ελλάδα, η ”Αγορά” στο πλαίσιο της οποίας συναντήθηκαν νέοι απ’όλα τα κράτη της Ε.Ε. ανέδειξε τις κοινές τους ανησυχίες αλλά και τις ανόμοιες πραγματικότητες που βιώνουν.
Οι νέοι αφού χωρίστηκαν σε ομάδες εργασίας και συζήτησαν για τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν σε ό,τι αφορά την εύρεση και τις συνθήκες εργασίας, κατέληξαν σε ένα κείμενο κοινών προτάσεων που θα μπορούσαν μάλιστα να συμβάλλουν στη Διάσκεψη των αρχηγών κρατών για την απασχόληση των νέων, που θα λάβει χώρα στο Παρίσι στις 12 Νοεμβρίου, είπε η Isabelle Durant, αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου. Το καθεστώς της μαθητείας και της πρακτικής άσκησης, γνωστό και ως σταζ, απασχόλησε πολύ τους συμμετέχοντες. Πρότειναν την καθιέρωση από την Ε.Ε. ενός κατώτατου ορίου αμοιβής με στόχο την εξάλειψη των ανισοτήτων μεταξύ αυτών που μπορούν να κάνουν ένα μη αμειβόμενο σταζ και αυτών που δεν έχουν αυτήν την οικονομική δυνατότητα.
Κοινή επιθυμία των συμμετεχόντων αποδείχθηκε η ενίσχυση της νεανικής επιχειρηματικότητας για την οποία πρότειναν τη μείωσης της φορολογίας για τους νέους επιχειρηματίες και την προνομιακή αντιμετώπισή τους στις αγορές. Αγκάθι στις συνομιλίες τους αποτέλεσε η σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας καθώς κάποιοι υποστήριξαν ότι οι επιχειρήσεις θα πρέπει να συνδέονται στενότερα με τα πανεπιστήμια ενώ άλλοι υπερασπίστηκαν την ανεξαρτησία του πανεπιστημίου από τα ιδιωτικά συμφέροντα. Αναποτελεσματική έκριναν την πληροφόρηση που παρέχει η Ε.Ε. για τα ευρωπαϊκά προγράμματα απασχόλησης και για αυτό πρότειναν να δημιουργηθεί μία διαδικτυακή πλατφόρμα που να συγκεντρώνει όλες τις πληροφορίες. Αυτό θα διευκόλυνε την κινητικότητα των νέων, η οποία όμως, όπως τόνισαν ειδικά οι συμμετέχοντες από πρώην κομουνιστικές χώρες και χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, δε θα πρέπει να είναι εξαναγκαστική λόγω της οικονομικής κρίσης. Επίσης, ζήτησαν να ανατεθεί στους νέους η διαχείριση ενός μέρους του προϋπολογισμού της πρωτοβουλίας της Ε.Ε. ”νεολαία σε κίνηση” (Youth in the move).
Στο ερώτημα αν οι προτάσεις αυτές μπορούν να δώσουν λύση στα βαθιά προβλήματα ανάπτυξης, η Ines Zuber από την Πορτογαλία, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Απασχόλησης του Ευρωκοινοβουλίου απαντά ότι ”οι προσπάθειες που έχουν επιβληθεί σε ορισμένες χώρες όπως η δική μου, προκαλούν πολύ περισσότερες ζημίες από τα οφέλη που μπορούν να προκύψουν από τους ευρωπαϊκούς πόρους και τις διαρθρωτικές αλλαγές”. Προς αυτή την κατεύθυνση έχει στραφεί πρόσφατα και το Ευρωκοινοβούλιο το οποίο έως το τέλος της θητείας του θα έχει εκπονήσει έρευνα σχετικά με τον τρόπο λήψης των αποφάσεων της Τρόικας στις χώρες σε κρίση και με τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις των δραστηριοτήτων της.
Holfer, 27 ετών,άνεργος, κάτοχος μεταπτυχιακού στις Ευρωπαϊκές σχέσεις.
Γιατί επιδίωξες να συμμετάσχεις στην Agora;
Ήρθα εδώ γιατί ήθελα να αντικρούσω την επικρατούσα ιδέα περί γερμανικής βιωσιμότητας και να εκφράσω την επιθυμία μου για περισσότερη αλληλεγγύη στην Ευρώπη. Οι νέοι στη Γερμανία αντιμετωπίζουν επίσης προβλήματα όπως η επισφαλής εργασία. Εγώ δούλευα με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου και όταν έληξε έμεινα άνεργος για πέντε μήνες. Σύντομα θα αρχίσω να εργάζομαι με συμβόλαιο μισού έτους μέσω προγράμματος που χρηματοδοτείται από το κράτος.
Τι προτείνεις στην κυβέρνηση της χώρας σου για να βοηθήσει τους νέους της Ευρώπης;
Τα μέτρα λιτότητας που εφαρμόζονται στις χώρες του Νότου έχουν παράπλευρα αποτελέσματα στον τομέα της απασχόλησης. Σίγουρα το δημόσιο χρέος είναι ένα μέρος του προβλήματος, όμως πιστεύω ότι τα μέτρα αυτά οδηγούν στην ανεργία των νέων. Σε ό,τι αφορά τη Γερμανία, ελπίζω ότι η νέα κυβέρνηση θα θέσει ένα κατώτατο όριο μισθού ώστε να μπορέσει να αυξηθεί η κατανάλωση και οι εισαγωγές και με αυτόν τον τρόπο να δημιουργηθούν καλύτερες προϋποθέσεις για μια πιο ισόρροπη ανάπτυξη στην Ευρώπη.
Τι προτείνεις στην Ε.Ε.;
Πιστεύω ότι η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και εν γένει της δημιουργικότητας των νέων είναι πολύ σημαντική, θα πρέπει να δοθούν κίνητρα στους νέους ανθρώπους για να ενισχύσουν την ατομική τους ελευθερία και να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους.
Μαρία, 18 ετών, φοιτήτρια νομικής, άνεργη.
Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου ύστερα από αυτή τη συνάντηση με νέους Ευρωπαίους συμπολίτες σου;
Βρήκα πολλά κοινά στοιχεία με τους συμμετέχοντες και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση και την ανάγκη μεγαλύτερης διασύνδεσης της με την αγορά εργασίας.
Η κινητικότητα των νέων σας απασχόλησε πολύ, εσύ θέλεις να φύγεις στο εξωτερικό αργότερα;
Προσωπικά θα ήθελα να φύγω κάποια στιγμή αλλά να έχω τη δυνατότητα να επιστρέψω. Θεωρώ ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι οι νέοι δεν γυρίζουν ποτέ πίσω και έτσι χάνονται πολύ ικανά μυαλά.
Τι πρέπει να κάνει η Ε.Ε. για την ενίσχυση της απασχόλησης των νέων;
Έχω φοιτήσει σε σχολείο με αμερικάνικο σύστημα και νομίζω ότι αυτό που λείπει είναι η ενίσχυση της δημιουργικότητας, αυτό πρέπει να προωθηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Julia, 29 ετών, εργάζεται σε συμβουλευτική εταιρεία.
Τα δικά σου συμπεράσματα;
Κατάλαβα ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι διαφορετικά από χώρα σε χώρα. Ενώ κάποιοι ζητούν τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, την αύξηση των αμοιβών στο πλαίσιο των πρακτικών ασκήσεων, την αναγνώριση του εθελοντισμού ως εργασιακή εμπειρία κλπ, για άλλους δεν είναι δυνατόν να βρούνε δουλειά.
Πώς αντιλαμβάνεσαι τη γεωγραφική κινητικότητα στην Ευρώπη;
Κανένας δεν θα έπρεπε να εξαναγκάζεται να μεταναστεύει. Ας πούμε στη Γερμανία δεν υποχρεώνεται κανείς να αφήσει τη χώρα του. Ξέρουμε καλά ότι όσο ωραία και να ακούγεται η προοπτική της κινητικότητας, έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή, κάπου εκεί ανάμεσα στα 25 με 30, που οι προτεραιότητες αλλάζουν, θέλεις να κάνεις οικογένεια και αν είσαι συνέχεια σε κίνηση δεν μπορείς να στήσεις τη ζωή σου πουθενά.
Τι είδους μέτρα πρέπει να πάρει η Ε.Ε. για να βοηθήσει τους νέους;
Η Ε.Ε. πρέπει να επικοινωνεί αποτελεσματικότερα τα προγράμματα βοήθειας προς τους νέους ώστε να έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση σε αυτά. Επίσης, οι νέοι θα πρέπει να ενθαρρύνονται για να δημιουργούν τις δικές τους δουλειές, να μην εξαρτώνται πάντα από έναν εργοδότη.
Ναυσικά, 28 ετών, νομικός, άνεργη.
Ποιες είναι οι παρατηρήσεις σου;
Οι διαφορές είναι αρκετές ανάμεσα στους συμμετέχοντες ανάλογα με την χώρα τους. Ενώ οι Γάλλοι και οι προερχόμενοι από τον ευρωπαϊκό Νότο εξέφρασαν πιο σοσιαλιστικές ιδέες, οι Φιλανδοί, οι Ολλανδοί και άλλοι από τις βορειοευρωπαϊκές χώρες τέθηκαν περισσότερο υπέρ της απελευθέρωσης της οικονομίας.
Τι σημαίνει γεωγραφική κινητικότητα για εσένα;
Έχω ζήσει πολλά χρόνια στη Γαλλία, η μετακίνηση προσφέρει πολυμορφία και πλουραλισμό, κάτι που μου αρέσει πολύ. Όμως, για να επωφελούνται όλοι θα πρέπει να υπάρξει ισορροπία στην ανάπτυξη σε όλες τις χώρες της Ε.Ε.
Τι εμπόδια αντιμετωπίζεις για να βρεις δουλειά;
Οι περισσότεροι εργοδότες θεωρούν ότι υπερβαίνω τις δεξιότητες που απαιτεί η θέση που μου προσφέρουν. Κοιτώντας την εκπαίδευσή και την εργασιακή μου εμπειρία πιστεύουν ότι δεν θα μείνω για μεγάλο διάστημα στη δουλειά και προτιμούν κάποιον με λιγότερα προσόντα.
Από diallogers.eu
Πολλοί θα ζεσταθούν φέτος με τζάκι ή ξυλόσομπες.Δεν πετάμε την στάχτη, δεν είναι καθόλου άχρηστη!
Συνεχίζουμε να την χρησιμοποιούμε, όπως έκαναν και παλιά και αυτό μας κάνει να νοιώθουμε απερίγραπτη χαρά!
Η στάχτη από ξύλα είναι η σκόνη που έμεινε από την καύση τους . Ξύλα εννοούμε μόνο φυσικά, όχι με βαφές, κόλες ή επεξεργασμένα. Πρέπει να προσέχουμε να μην πετάμε μέσα στην φωτιά πλαστικά, αποτσίγαρα, ή οτιδήποτε άλλο σκουπίδι που μπορεί να μολύνει την στάχτη. Περιμένουμε να κρυώσει εντελώς και μετά την συλλέγουμε. Από την στάχτη ξεχωρίζουμε την άσπρη στάχτη που έχει μείνει πάνω-πάνω από τα καρβουνάκια και την αποθηκεύουμε σε ένα μεταλλικό δοχείο με καπάκι. Τα καρβουνάκια τα κρατάμε σε άλλο δοχείο. Δεν πετάμε τίποτα, γιατί όλα χρειάζονται!
Πάμε τώρα να αναλύσουμε τι περιέχει η στάχτη και είναι τόσο πολύτιμη!
Η στάχτη περιέχει κυρίως ανθρακικό ασβέστιο από 25% έως 45%(το οποίο είναι ένα ανόργανο αλάτι με χημικό τύπο CaCO3.), λιγότερο από 10 % περιέχει Κάλιο (Κ), και λιγότερο από 1% φωσφορικό άλας. Υπάρχουν ιχνοστοιχεία σιδήρου, μαγγανίου, ψευδαργύρου, χαλκού και μερικά βαρέα μέταλλα (όπως ο μόλυβδος, το κάδμιο, το νικέλιο και το χρώμιο). Δεν περιέχει άζωτο. Ωστόσο αυτοί οι αριθμοί ποικίλλουν ανάλογα με την θερμοκρασία καύσης των ξύλων. Η καύση επηρεάζει πολύ τη σύνθεση και την ποσότητά της στάχτης, και κατά συνέπεια υψηλότερη θερμοκρασία μειώνει την απόδοση της στάχτης. Οπότε για καλύτερη ποιότητα στάχτης η χαμηλή θερμοκρασία είναι ιδανικότερη. Σκληρά ξύλα συνήθως παράγουν περισσότερη στάχτη από τα μαλακά, όπως των κωνοφόρων και ο φλοιός και τα φύλλα παράγουν γενικά πιο πολύ στάχτη από το εσωτερικό ξυλωδών τμημάτων του δέντρου. Κατά μέσο όρο, η καύση των ξύλων δίνει περίπου 6-10% στάχτες.
Παρακάτω θα αναλύσουμε τις χρήσεις της στάχτης, για να μπορούμε να γνωρίζουμε πώς να την χρησιμοποιήσουμε!
Χρήσεις της στάχτης
1. Μπορούμε να φτιάξουμε αλισίβα, απλά βράζουμε 2 με 3 κουταλάκια στάχτη σε 1 μπρίκι με νερό και μετά την σουρώνουμε με ένα φίλτρο του καφέ. Είναι το καλύτερο απορρυπαντικό γενικής χρήσης, καθαρίζει, λευκαίνει και απολυμαίνει ρούχα, πατώματα, τζάμια, ασημικά, πιάτα, σκουριές που έχουν ποτίσει στα μάρμαρα, κα.
2. Βουτάμε ένα υγρό πανί σε στάχτη ή σε αλισίβα και: καθαρίζει τις γυάλινες πόρτες από το τζάκι. Τρίβουμε τα τζάμια με ένα υγρό σφουγγάρι βουτηγμένο στη στάχτη. Μια πάστα από στάχτη και νερό μπορεί να αφαιρέσει τους λεκέδες από τα έπιπλα.
3. Αν θέλουμε να φύγει γρήγορα ένας λεκές από τα ρούχα την στιγμή που έγινε, βάζουμε πάνω του λίγη στάχτη και μετά από πέντε λεπτά τον τρίβουμε με ψίχα ψωμιού.
4. Η στάχτη χρησιμοποιείται για να διώξουμε τις άσχημες οσμές. Απλά την βάζουμε πάνω σε οτιδήποτε μυρίζει άσχημα. Πχ. Σε παλιές τουαλέτες, τουαλέτα της γάτας.
5. Για να ξεμυρίσει το ψυγείο μας βάζουμε μέσα ένα πιάτο με καρβουνόσκονη (από ξυλοκάρβουνο), και την ανανεώνουμε μέχρις ότου φύγει κάθε μυρωδιά.
6. Χρησιμοποιείται και στο πλύσιμο των δοντιών.
7. Μπορούμε να λουστούμε πολύ φυσικά με την αλισίβα, και να χρησιμοποιήσουμε ξύδι στο ξέβγαλμα, αυτό ευνοεί περισσότερο το λιπαρό μαλλί.
8. Την αλισίβα την χρησιμοποιούμε στην κουζίνα μας σε πολλά γλυκά και φαγητά, όπως στην παρασκευή μουσταλευριάς, στα μελομακάρονα, στο ψωμί. Εκτός από την υπέροχη γεύση και την βελούδινη υφή που δίνει στα φαγητά μας καθαρίζει το έντερο από τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Το ψωμί γίνεται πιο αφράτο και το βοηθά να μην τρίβεται.
9. Για μεγάλο χρονικό διάστημα η στάχτη του ξύλου έχει χρησιμοποιηθεί στη γεωργία, δεδομένου ότι ανακυκλώνει τα θρεπτικά συστατικά πίσω στην γη. Η στάχτη χρησιμοποιείται και ως λίπασμα, αλλά δεν περιέχει άζωτο. Επίσης δεσμεύεται διοξείδιο του άνθρακα από τους μικροοργανισμούς μέσα στο χώμα η ανάπτυξη των οποίων ενισχύεται από τη στάχτη και η γη γίνεται πιο εύφορη. Λόγω της παρουσίας του ανθρακικού ασβεστίου εξουδετερώνεται η οξύτητα του εδάφους, αυξάνοντας το pH του και αυξάνει την δραστηριότητα των βακτηρίων του εδάφους. Η αύξηση της αλκαλικότητας του εδάφους επηρεάζει την θρέψη των φυτών. Θρεπτικές ουσίες είναι πιο εύκολα διαθέσιμες στα φυτά, όταν το έδαφος είναι ελαφρώς όξινο. Αλλά επειδή αυξάνεται πολύ το pH του εδάφους με την προσθήκη μεγάλων ποσοτήτων μπορεί να κάνει κακό παρά καλό. Η στάχτη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε φυτά που αγαπάνε όξινα εδάφη, όπως είναι οι πατάτες, τα βατόμουρα. Είναι καλο να χρησιμοποιείται με φειδώ και γίνεται τακτικά έλεγχος του PH του εδάφους.
10. Δυναμώνει τα φυτά που αγαπούν το ασβέστιο, όπως είναι οι ντομάτες, τα αμπέλια, οι φασολιές, το σπανάκι, ο αρακάς, τα αβοκάντο, τα σκόρδα κα. Ακόμα ευδοκιμούν και οι τριανταφυλλιές. Μπορούμε να προσθέσουμε 1 / 4 φλιτζανιού σε κάθε λάκκο κατά τη φύτευση.
11. Μια κουταλιά στάχτη ανά 1000 λίτρα νερό δυναμώνει υδρόβια φυτά.
12. Βοηθάει τα φυτά να μην παγώσουν τον χειμώνα αν ρίξουμε πάνω τους μια στρώση από στάχτες.
13. Απωθεί ζώα, τίποτα δεν πλησιάζει την στάχτη! Με την στάχτη απομακρύνονται από τον κήπο διάφορα έντομα και παράσιτα όπως γυμνοσάλιαγκες και σαλιγκάρια κα.
14. Διώχνει τα μυρμήγκια αν ρίξουμε λίγη στάχτη στην μυρμηγκοφωλιά τους. Δεν μπορούν να μεταφέρουν την στάχτη όποτε θα αλλάξουν φώλια!
15. Σκορπίζουμε στάχτη στις γωνίες και στα σκοτεινά σημεία της αποθήκης μας ή του σπιτιού μας. Όσο υπάρχει στάχτη δεν θα πλησιάζουν ποντίκια, κατσαρίδες, έντομα.
16. Απωθεί τις ψείρες (στο τριχωτό της κεφαλής), τους ψύλλους και τα τσιμπούρια από τα κατοικίδια ζώα. Μπορούμε να φτιάξουμε ένα μίγμα στάχτης μαζί με ξύδι ώστε να γίνει μια πηχτή λάσπη και να την αλείψουμε στο τριχωτό.
17. Απωθεί τον σκόρο. Μπορούμε να ρίξουμε στάχτη στα ρούχα μας και μετά να τα αποθηκεύσουμε και όταν θα θέλουμε να τα χρησιμοποιήσουμε απλά τα τινάζουμε. Μπορούν έτσι να μείνουν αρκετά χρόνια χωρίς να πάθουν τίποτα απολύτως.
18. Η ποτάσα (Υδροξείδιο του καλίου, ΚΟΗ) μπορεί να παραχθεί από στάχτη και αποσταγμένο νερό, η οποία με τη σειρά της μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην παραγωγή σαπουνιού. Η διαδικασία είναι λίγο πολύπλοκη και χρονοβόρα και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή γιατί η ποτάσα είναι καυστική.
19. Χρησιμοποιείται στα αιώνια αυγά, τα οποία είναι κονσερβοποιημένα αυγά που φτιάχνουν στην Ανατολή και χρησιμοποιούνται στην κουζίνα τους. Τα αυγά μπορούν να διατηρηθούν με μείγμα πηλού, στάχτης, αλάτι, ασβέστη, και φλοιού του ρυζιού για αρκετές εβδομάδες έως αρκετούς μήνες, ανάλογα με τη μέθοδο της επεξεργασίας.
20. Η σόδα (Ανθρακικό νάτριο Na2CO3, σόδα πλυσίματος) μπορεί να παραχθεί από την στάχτη. Η σόδα είναι γνωστή για την καθημερινή χρήση της ως αποσκληρυντικό του νερού.
Na2SO4 + CaCO3 + 2 C → Na2CO3 + 2 CO2 + CaS
Η σόδα παράγεται από βράσιμο του μίγματος στάχτης και νερού, και στη συνέχεια συλλέγεται όταν το νερό εξατμιστεί.
21. Η στάχτη λιώνει τον πάγο επειδή περιέχει αλάτι. Είναι λίγο πιο από το αλάτι ή άλλες χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στις μέρες μας.
22. Φίλτρο
Τα κάρβουνα που μένουν από την καύση (τα μαύρα κομμάτια, όχι η γκρι / λευκή στάχτη) μπορούμε να τα χτυπήσουμε με ένα σφυρί και στη συνέχεια να τα αλέσουμε με ένα γουδοχέρι ή μπλέντερ και να πάρουμε μια λεπτή σκόνη. Η σκόνη αυτή από τα κάρβουνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φίλτρο.
23. Χρησιμοποιείται για να φιλτράρουμε το κρασί μας αν μας βρήκε λίγο θολό.
24. Αν το νερό πηγής μας έχει σκουλήκια ή κυπρίνους μπορούμε να το φιλτράρουμε την στάχτη και παίρνουμε ένα πεντακάθαρο νερό.
25. Αφύγρανση
Κομμάτια από άνθρακα (κάρβουνο) τοποθετούνται σε μεταλλικά δοχεία με τρύπες και μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση υγρασίας σε μέρη όπως τα ντουλάπια, τα υπόγεια, κάτω από τους νεροχύτες κλπ.
26. Σβήνουμε τη φωτιά , πολύ εύκολα και γρήγορα πετώντας στάχτη πάνω της.
27. Τα παλιά χρόνια χρησιμοποιούσαν για την συντήρηση των σπόρων όπως των φασολιών μεγάλα πήλινα δοχεία που από πάνω τα κάλυπταν με παχύ στρώμα από στάχτη. Αυτό βοηθούσε να μην τα φάνε τα σκαθάρια. Μία μελέτη στη Νιγηρία δείχνει ότι η στάχτη ξύλου αφυδατώνει τους σπόρους και τους καθιστά λιγότερο επιρρεπή σε μόλυνση.
28. Χρησιμοποιείται σε πληγές για να σκοτώσει κάθε μικρόβιο και να γίνει η επούλωση πολύ γρήγορα. Διαλύουμε λίγο χειροποίητο σαπούνι μέσα στην αλισίβα και πλένουμε με αυτό την πληγή χωρίς να την ξεπλύνουμε μετά.
29. Ψυγείο χωρίς ηλεκτρικό. Μπορούμε να διατηρήσουμε φρούτα και λαχανικά χωρίς να πάθουν τίποτα για πολλές μέρες έως και χρόνια! Σκάβουμε έναν λάκκο, τον γεμίζουμε με στάχτη τοποθετούμε τα λαχανικά έτσι ώστε να μην έρχονται σε επαφή το ένα με το άλλο αλλά ούτε και με το χώμα. Σκεπάστε τον λάκκο με ,ένα ξύλο και τα αφήνουμε.
30. Παλιά για να διατηρήσουν την πυτιά, την βάζανε μέσα σε ένα κέρατο, το γεμίζανε με στάχτη, το σφραγίζανε με λάσπη και κρεμούσανε σε ένα δέντρο. Το αφήνανε εκεί για χρόνια χωρίς να πάθει τίποτα απολύτως η πυτιά.
Από Yahoo
Δυστυχισμένοι όσοι θρηνούν, γιατί πια απόχτησαν τη θλιβερή συνήθεια του θρήνου.
Μακάριοι όσοι ξέρουν πως ο πόνος δεν είναι στεφάνι δόξας.
Δεν αρκεί νά ’σαι ο έσχατος για νά ’σαι κάποια μέρα ο πρώτος.
Ευτυχισμένος όποιος δεν επιμένει πως έχει δίκιο, γιατί κανείς δεν έχει, ή έχουν όλοι.
Ευτυχισμένος όποιος συγχωρεί τους άλλους καθώς κι εκείνος που συγχωρεί τον ίδιο τον εαυτο του.
Ευλογημένοι οι ειρηνοποιοί, γιατί δε θα καταδεχτούν τη διχόνοια.
Ευλογημένοι όσοι δεν διψούν για δικαιοσύνη, επειδή ξέρουν πως η μοίρα μας, αντίδικη ή σπλαχνική, είναι έργο της τύχης, της ανεξιχνίαστης.
Ευλογημένοι οι ελεήμονες, γιατί η ευτυχία τους θα είναι να ελεούν κι όχι να περιμένουν ανταπόδοση.
Ευλογημένοι όσοι διώκονται για χάρη του δίκιου, γιατί τους νοιάζει περισσότερο το δίκιο απ’ ό,τι η ανθρώπινη μοίρα τους.
Κανείς δεν είναι το αλάτι της γης, μα και κανένας δεν υπάρχει που να μην ήταν σε κάποια στιγμή της ζωής του.
Οι ανθρώπινες πράξεις δεν αξίζουν ούτε για την κόλαση, ούτε για τους ουρανούς.
Να μη μισείς τον εχθρό σου, γιατί αν το κάνεις, γίνεσαι κατά κάποιον τρόπο σκλάβος του. Το μίσος σου, δε θα σε ικανοποιήσει περισσότερο από τη γαλήνη σου.
Αν σε βάλει σε πειρασμό το δεξί σου χέρι, συγχώρεσέ το· είσαι και σώμα και ψυχή και είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να καθορίσεις το όριο που τα διαχωρίζει.
Να μη μεγαλοποιείς τη λατρεία της αλήθειας· δεν υπάρχει άνθρωπος που μέσα σε μια μονάχα μέρα, να μην είπε ψέματα φορές πολλές, έχοντας κάθε δίκιο.
Να μην ορκίζεσαι, γιατί ο όρκος είναι μονάχα έμφαση.
Να αντιστέκεσαι στο κακό, αλλά χωρίς φόβο και χωρίς πάθος. Σ’ αυτόν που θα σου χτυπήσει το δεξί μάγουλο, μπορείς να του γυρίσεις και τ’ άλλο, φτάνει να μην είναι ο φόβος που στο γυρίζει.
Εγώ δε μιλώ ούτε για εκδίκηση, ούτε για συγνώμη· η λησμονιά είναι η μόνη εκδίκηση και η μοναδική συγνώμη.
Κάνοντας καλό στον εχθρό σου, έχεις βρει τον καλύτερο τρόπο να ικανοποιήσεις τη ματαιοδοξία σου.
Δώσε τα άγια στα σκυλιά και ρίξε τα μαργαριτάρια σου στους χοίρους· αυτό που έχει σημασία είναι να δίνεις.
Ψάχνε, μόνο για νά ’χεις τη χαρά να ψάχνεις και όχι για τη χαρά πως βρίσκεις…
Μην κρινεις το δέντρο από τους καρπούς του, ούτε τον άνθρωπο από τα έργα του· μπορούσαν νά ’ναι και καλύτερα ή χειρότερα.
Τίποτα δεν χτίζεται πάνω στην πέτρα, όλα πάνω στην άμμο χτίζονται, όμως το χρέος μας είναι να χτίζουμε σα νά ’τανε η άμμος πέτρα…
Από το βιβλίο: Χορχε Λουις Μπορχες, Ποιήματα
by Αντικλείδι , http://antikleidi.wordpress.com
κι ανάτελλε τα ζωντανά του,
καλούς ανθρώπους και κακούς, νυφίτσες,
αλεπούδες, μια λίμνη ως κόρην
οφθαλμού και κάστρα πατημένα.
Θα ‘ναι τα Γιάννενα, ψιθύρισα,
στο χιόνι και στον άγριο καιρό
γυάλινα και μαλαματένια.
Κι όσο πήγαινε η μέρα,
σαν το βαπόρι σε καλά νερά,
είδα και μιναρέδες κι άκουσα
τα μπακίρια να βελάζουν.
Από το “Ο Οβολός και άλλα διηγήματα”, ΝΕΦΕΛΗ, Αθήνα 2004.
Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ σήκωσε τα άδεια πιάτα από το τραπέζι.
– Σου άρεσε το φαγητό; με ρώτησε.
– Παίρνεις πάντα το ωραιότερο μέρος, της είπα.
– Τηλεφωνώ στον Κώστα, απέναντι, κι όταν έχει κατσικάκι μου στέλνει το λαιμό και τη σπάλα.
Την ώρα που την αποχαιρετούσα στην εξώπορτα, έβαλε το χέρι στην τσέπη της ρόμπας της — ακριβώς όπως παληά, όταν εξοικονομούσε λίγα χρήματα και μας έδινε για χαρτζηλίκι.
– Παρ’ τα αυτά, μου λέει με χαμηλωμένο κεφάλι, εσύ χρησιμοποιείς λεωφορεία.
Ήταν τρία εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών. Κατάλαβα τη σημασία της προσφοράς: η μάνα μου μου δήλωνε πως δεν μπορούσε, πλέον, να ανέβει σε λεωφορείο.
Πράγματι, την ίδια εκείνη άνοιξη αρρώστησε και, ξαφνικά, πέθανε τα ξημερώματα.
– Εγώ φεύγω, μου είχε πει την παραμονή το βράδυ στο νοσοκομείο.
Κατεβήκαμε όλοι στον Πύργο, όπου και ο οικογενειακός μας τάφος. Προηγείτο το φέρετρο, και ακολουθούσαμε εμείς.
Μέχρις ότου έρθει η ώρα της κηδείας, άρχισα να τριγυρνώ στα πέριξ του νεκροταφείου. Στις άκρες των ελαιώνων, δίπλα από τη σιδηροδρομική γραμμή, έβλεπα με έκπληξη κόκκινες ανεμώνες, που δεν θυμόμουν να υπήρχαν, όταν παιδιά ζούσαμε στο κοντινό χτήμα.
Έφθασα και σε αυτό. Δεν είχε απομείνει, φυσικά, τίποτα. Το πουλήσαμε στην Κατοχή και τώρα είχε καταντήσει ένας γύφτικος οικισμός, εντός σχεδίου πια. Μια μπουλντόζα άνοιγε έναν ακόμη δρόμο.
Προχώρησα προς το μέρος όπου βρισκόταν το πατρικό μου. Ήταν μεσημεράκι, και επικρατούσε μια περίεργη ερημιά, ίσως γιατί όλοι κοιμόντουσαν, ή απουσίαζαν. Βρήκα το παληό μου σπίτι αγνώριστο, με προσθήκες από τσιμεντόλιθους και αλουμινένιες πόρτες. Από τα δέντρα και τον κήπο δεν είχε μείνει ούτε δείγμα.
Ξαφνικά είδα τη μανταρινιά! Μέσα σε όλον αυτό το χαλασμό, είχε καταφέρει να επιβιώσει. Γέρικη, σχεδόν αιωνόβια, με καταφαγωμένον τον κορμό και τα κλαδιά της χωρίς φύλλα, διατηρούσε ακόμη αρκετούς καρπούς, κάτι πολύ μικρά μανταρίνια, ίδια με εκείνα που έκανε και τότε, όταν σκαρφάλωνα επάνω της την άνοιξη κι έκοβα τα φρούτα της.
Τα καλοκαίρια με τις ζέστες υπέφερε πολύ. Αγωνιζόμουν να την διατηρήσω στη ζωή: δεν είχαμε αρκετό νερό, αλλά όταν μπορούσα της κουβαλούσα έναν δύο τενεκέδες να ξεδιψάσει.
Πλησίασα με συγκίνηση, ένιωθα σχεδόν τύψεις για τα χρόνια της δίψας της. Πώς επέζησε, έτσι εγκαταλελειμμένη, τόσα καλοκαίρια; Είχα να την δω μισόν αιώνα ακριβώς και ουδέποτε την είχα θυμηθεί.
Έφαγα δυο τρία μανταρίνια, έβαλα μερικά στη τσέπη μου, την χάιδεψα και έφυγα. Έσπευσα στο νεκροταφείο, όπου ήδη χτυπούσε πένθιμα η καμπάνα.
Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας, παρατηρώντας το πρόσωπο της μητέρας μου, σκεφτόμουν όλα εκείνα τα παρελθόντα. Αφαιρέθηκα, κι ήταν η γυναίκα μου που με προέτρεψε:
– Πήγαινε να φιλήσεις πρώτος τη μητέρα σου.
Πλησίασα. Της άφησα το ματσάκι με τις κόκκινες ανεμώνες, της γλίστρησα στα χέρια τα τρία εισιτήρια του λεωφορείου και, χαϊδεύοντάς της το κρύο μάγουλο, της ψιθύρισα στο αυτί:
– Μάνα, η μανταρινιά μας ζει!
από το myribiblos.gr
Παζάρι βιβλίου στην πλατεία Κοτζιά: 180 εκδότες, 150.000 βιβλία, σε τιμές από 50 λεπτά. Το παζάρι που κάθε χρόνο κάνει τους Αθηναίους να συρρέουν στη μεγάλη τέντα των εκδοτών αναζητώντας τα διαβάσματα του χειμώνα επιστρέφει και φέτος από τις 17/1 έως τις 5/2. Το παζάρι διοργανώνεται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου και το Επαγγελματικό Σωματείο Εκδοτών Βιβλιοπωλών Ελλάδος.
Δεν είναι λίγες εκείνες οι φορές που έχουμε δει μέσα από το dinfo πίνακες ζωγραφικής που μοιάζουν με πραγματικές φωτογραφίες. Το αντίθετο όμως, φωτογραφίες που να μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής, είναι κάτι που δεν το συναντάς και πολύ συχνά.
Αυτό λοιπόν ακριβώς θα δείτε στην συνέχεια, 10 φωτογραφίες που κάποιος θα μπορούσε πολύ εύκολα να πιστέψει ότι είναι πίνακες ζωγραφικής. Σημαντικό: Καμία από αυτές δεν έχει επεξεργαστεί με το Photoshop ή με κάποια άλλη παρόμοια εφαρμογή.
1. Painted Ladies : είναι η εικόνα τριών γυναικών ντυμένες με τούλι στα χρώματα του ουράνιου τόξου. Δημιουργός της η φωτογράφος Barbara Cole. Η αυτοδίδακτος φωτογράφος τράβηξε τη συγκεκριμένη φωτογραφία με μια Polaroid στα τέλη του 1980.
2. Clearing Storm :Ο φωτογράφος Chaluntorn Preeyasombat αποκαλεί αυτή τη φωτογραφία Clearing Storm. Είναι η εικόνα του όρους Χουανγκσάν στο Ανχούι της Κίνας έπειτα από χιονόπτωση. Η παρατεταμένη ομίχλη έκανε την φωτογραφία να μοιάζει σαν ένας όμορφος πίνακας ζωγραφικής.
3. Συγκρότημα κατοικιών στο Μεξικό : Ο φωτογράφος Oscar Ruiz είναι πίσω από τη φωτογραφία ενός συγκροτήματος κατοικιών στο Μεξικό. Η συγκεκριμένη φωτογραφία επιλέχθηκε ως φωτογραφία της ημέρας από το National Geographic.
4. Τοπίο στη Ναμίμπια : Αυτή η φωτογραφία, η οποία ελήφθη στη Ναμίμπια, δείχνει ένα πορτοκαλί αμμόλοφο, καφέ δέντρα που στέκονται πάνω σε μπλε έδαφος. Ο φωτογράφος Frans Lanting εξηγεί: «Έγινε τα ξημερώματα, όταν το ζεστό φως του ήλιου φώτιζε ένα τεράστιο κόκκινο αμμόλοφο με λευκά χόρτα. Το έδαφος φαίνεται μπλε, διότι αντανακλά το χρώμα του ουρανού. Η τέλεια στιγμή!
5. Ισλανδία : Ο φωτογράφος Andre Ermolaev είναι πίσω από αυτό το πανέμορφο πλάνο των ηφαιστειακών ποταμιών της Ισλανδίας. Όπως αναφέρει και ο ίδιος: «Η Ισλανδία είναι μια υπέροχη χώρα και ένας αληθινός παράδεισος για τους εραστές της φωτογραφίας» .
6. Lassen Volcanic National Park : Ο James και η Kelly Stone τράβηξαν αυτή τη υπέροχη φωτογραφία στο Lassen Volcanic National Park, στην Καλιφόρνια. Αμμόλοφοι γεμάτοι με δέντρα, μια εικόνα που μοιάζει με ελαιογραφία. Τα υπέροχα χρώματα είναι αποτέλεσμα της ηφαιστειακής δραστηριότητας.
7. Κύμα : Το Κύμα είναι μια φωτογραφία του David Orias από τη Καλιφόρνια. Η εικόνα είναι εντυπωσιακή, μοιάζει με ελαιογραφία. Ο Orias, ο οποίος χρησιμοποίησε τηλεφακό για να συλλάβει αυτά τα εντυπωσιακά πλάνα είπε: «Στη Νότια Καλιφόρνια μερικές φορές κατά τη θερινή περίοδο δημιουργούνται συνθήκες απόκοσμες τα πρωινά. Καθώς το φως του ήλιου φιλτράρεται και διασκορπίζεται από τα σταγονίδια του νερού δημιουργούνται ασυνήθιστοι χρωματισμοί, πολλές φορές μη ρεαλιστικοί.»
8. Palouse Valley : Πρόκειται για λήψη του φωτογράφου Michael Brandt και παρουσιάζει τους «ζωγραφιστούς» λόφους του Palouse Valley, στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τα τέλη Απριλίου μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου φωτογράφοι από όλο τον κόσμο κάνουν το ταξίδι μέχρι τους λόφους του Palouse Valley για να αποθανατίσουν το μοναδικό τοπίο με τους απίστευτους χρωματισμούς!
9. Μολυσμένη λίμνη : Δεν φαίνεται σαν αυτός ο άνθρωπος να κωπηλατεί σε μια λίμνη γεμάτη χρώμα; Στην πραγματικότητα πρόκειται για πραγματική φωτογραφία μιας πολύ μολυσμένης λίμνης στην επαρχία Anhui, στην Ταϊβάν. Η πράσινη ουσία στην επιφάνεια του νερού είναι άλγη.
10. Η λίμνη : Πρόκειται για φωτογραφία που απεικονίζει αντανακλάσεις μιας λίμνης κοντά στο εξοχικό του φωτογράφου Denis Collette. Οι αντανακλάσεις είναι από τα δέντρα, τα αγριολούλουδα, τα αγριόχορτα, την άγρια βλάστηση, από τον ουρανό και από τα σύννεφα. Όμως, οι αλλαγές στα χρώματα της φωτογραφίας εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τον άνεμο, το φως, τα ρεύματα του νερού, το επίπεδο του νερού αλλά και το βάθος του ποταμού.
πηγή : http://www.dinfo.gr/10-%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B8%CE%B1-%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%8D%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CF%8C%CF%84%CE%B9/
| Η θέση της γυναίκας στην αρχαιότητα ποίκιλε ανάλογα με την εποχή, τον τόπο και την κοινωνική τάξη. Οι πληροφορίες που έχουμε προέρχονται από κείμενα αρχαίων συγγραφέων, νομοθεσίες, απεικονίσεις σε έργα τέχνης, και αφορούν κυρίως στην Αθήνα της Κλασικής περιόδου. Η γνώση μας για άλλες πόλεις ή περιόδους είναι πολύ πιο αποσπασματική. | |||||||
|
|
|||||||
| Οι γυναίκες στην Αθήνα | |||||||
|
|
|||||||
| Οι γυναίκες στην αρχαία Αθήνα δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα και θεωρούνταν «ανήλικες», ενώ ο όρος της «πολίτιδος» εμφανίστηκε μόνο στο τέλος της Κλασικής περιόδου. Για την αθηναϊκή κοινωνία, αποστολή της ενάρετης γυναίκας, της δέσποινας, ήταν από τη μία μεριά η φύλαξη του οίκου και η επιτέλεση των καθηκόντων που αφορούσαν στην καλή λειτουργία του (με τη βοήθεια δούλων, που ήταν καθεστώς για όλα σχεδόν τα σπίτια), και από την άλλη η απόκτηση παιδιών – κυρίως αρσενικών – για τη διαιώνιση του οίκου. Οι γάμοι εξυπηρετούσαν πρωτίστως κοινωνικές και θρησκευτικές ανάγκες. Οι κοπέλες παντρεύονταν σε πολύ νεαρή ηλικία άνδρες που είχαν επιλέξει οι πατέρες τους. Ο σύζυγος γινόταν κηδεμόνας της νέας και έπαιρνε προίκα, την οποία διαχειριζόταν ο ίδιος. Σε περίπτωση διαζυγίου, η προίκα επέστρεφε στον πατέρα ή στον πιο κοντινό συγγενή. Ίσως αυτό να μην ίσχυε παλιότερα, καθώς στα ομηρικά έπη αναφέρεται ότι ο γαμπρός ήταν εκείνος που έδινε δώρα. | |||||||
| Οι γυναίκες περνούσαν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας τους στο γυναικωνίτη, συνήθως στον πάνω όροφο του σπιτιού, γνέθοντας, πλέκοντας ή υφαίνοντας στον αργαλειό. Αυτές, άλλωστε, ήταν και οι μόνες εργασίες που θεωρούνταν ότι άρμοζαν σε γυναίκες αριστοκρατικής καταγωγής. Οι μόνες έξοδοί τους σε δημόσια θέα ήταν σε μεγάλες θρησκευτικές γιορτές, σε γαμήλιες τελετές, γιορτές συγγενών και κηδείες. Δεν υπήρχε θεσμοθετημένη εκπαίδευση για τις γυναίκες και οι όποιες γνώσεις προερχόταν από συγγενείς, φίλες και άλλες γυναίκες του περιβάλλοντός τους. Η νοοτροπία της εποχής αποτυπώνεται με γλαφυρό τρόπο στον Επιτάφιο του Περικλή, όπου αναφέρεται ότι το ιδανικό για μια γυναίκα είναι να γίνεται όσο το δυνατόν λιγότερος λόγος γι’ αυτήν, είτε έπαινος είτε ψόγος. | |||||||
|
|
|||||||
| Δούλες και εταίρες | |||||||
|
|
|||||||
| Αντίθετα, οι δούλες, οι γυναίκες-μέτοικοι αλλά και οι πιο ταπεινής καταγωγής Αθηναίες απολάμβαναν μεγαλύτερη ελευθερία, καθώς έβγαιναν για εξωτερικές δουλειές, όπως ψώνια και μεταφορά νερού, μπορούσαν να διεξάγουν μικρο-εμπόριο ή και να εργαστούν ως τροφοί. | |||||||
| Υπήρχαν, βέβαια, και οι εταίρες, που ήταν κατά κανόνα δούλες ή μέτοικοι και έπαιζαν έναν ξεχωριστό ρόλο στην κοινωνική και ερωτική ζωή των ανδρών. Τους κρατούσαν συντροφιά στα συμπόσια, τους διασκέδαζαν και συζητούσαν μαζί τους διάφορα θέματα, ακόμη και φιλοσοφικού περιεχομένου. Φαίνεται πως γενικότερα ήταν πιο καλλιεργημένες από τις Αθηναίες δέσποινες, συχνά δε έπαιζαν κάποιο μουσικό όργανο (αυλό ή λύρα) και τραγουδούσαν. Κάποιες μάλιστα, όπως η σύζυγος του Περικλή, Ασπασία, απέκτησαν μεγάλη φήμη στην τότε Αθηναϊκή ζωή, γεγονός που υποδηλώνει ότι δε βρίσκονταν στο περιθώριο της κοινωνίας. Παρόλο που η μονογαμία ήταν ο κανόνας στην αρχαία Αθήνα, η πορνεία δεν εθεωρείτο παράνομη, ούτε οι σχέσεις με παλλακίδες ή η ύπαρξη νόθων παιδιών συνιστούσαν αποδεικτικά μοιχείας. | |||||||
|
|
|||||||
| Η γυναίκα στην Αρχαϊκή και Κλασική τέχνη | |||||||
|
|
|||||||
| Οι αντιλήψεις αυτές είχαν βέβαια αντίκτυπο και στην τέχνη της εποχής. Στην Αρχαϊκή και την Κλασική περίοδο, οι γυναικείες μορφές στα αγγεία και τα γλυπτά αποδίδονται κατά κανόνα ευπρεπώς ενδεδυμένες, χωρίς ιδιαίτερη έμφαση στα ανατομικά χαρακτηριστικά. Εξαίρεση αποτελούν οι απεικονίσεις εταίρων, κυρίως στην αγγειογραφία, οι οποίες συχνά εμφανίζονται γυμνές, ενίοτε δε λαμβάνουν μέρος σε τολμηρές ερωτικές σκηνές. | |||||||
|
|
|||||||
| Οι γυναίκες στη Σπάρτη | |||||||
| Πάντως η κατάσταση δεν ήταν παντού η ίδια. Στην ολιγαρχική Σπάρτη επικρατούσε η αντίληψη πως για να φέρουν στον κόσμο γερά παιδιά και να τα αναθρέψουν σωστά, οι ελεύθερες γυναίκες δεν έπρεπε να περνούν τη μέρα τους υφαίνοντας – εργασία που μπορούσαν να κάνουν οι είλωτες – αλλά να ασκούνται και να μορφώνονται. Όταν, μάλιστα, γυμνάζονταν (αλλά και κατά τη διάρκεια αγώνων), οι Σπαρτιάτισσες φορούσαν ελαφρότερη περιβολή που άφηνε ακάλυπτους τους μηρούς, γεγονός το οποίο οι υπόλοιποι Έλληνες θεωρούσαν υπερβολή. Οι άνδρες ήταν υποχρεωμένοι από το νόμο να παντρεύονται, καθώς όμως τον περισσότερο χρόνο έλειπαν από το σπίτι λόγω της στρατιωτικής ζωής τους, την ανατροφή των παιδιών αναλάμβαναν οι γυναίκες – τουλάχιστον μέχρι την ηλικία των επτά ετών, οπότε και αναλάμβανε η πολιτεία. Οι Σπαρτιάτισσες είχαν δικαίωμα έγγειας ιδιοκτησίας αλλά και κληρονομιάς τόσο της πατρικής όσο και της συζυγικής περιουσίας. | |||||||
|
|
|||||||
| Η θέση της γυναίκας στην Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο | |||||||
|
|
|||||||
| Από το δεύτερο μισό του 4ου αι. π.Χ. και κυρίως κατά την Ελληνιστική περίοδο η θέση της γυναίκας βελτιώνεται αισθητά και αποδεσμεύεται από το συντηρητισμό των κλασικών χρόνων. Στην τέχνη, αυτό αντικατοπτρίζεται στην εμφάνιση για πρώτη φορά γυμνών γυναικείων αγαλμάτων (π.χ. της Αφροδίτης), καθώς και στην κατασκευή γυναικείων ειδωλίων που διακρίνονται για τη χάρη τους καθώς και για έναν τόνο αισθησιασμού (τα ειδώλια αυτά είναι γνωστά ως “Ταναγραίες”). Στο ρωμαϊκό κόσμο, τέλος, παρατηρείται περαιτέρω βελτίωση της κοινωνικής θέσης των γυναικών. Αποκτούν μεγαλύτερη ελευθερία και θεσμοθετημένο δικαίωμα στην εκπαίδευση ενώ η μόρφωση και η γενικότερη καλλιέργειά τους είναι ένα στοιχείο που χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης. Θεώνη Γεωργοπούλου Αρχαιολόγος-Μουσειολόγος ΑΠΟ CYCLADIC ART |
Η σχέση τους ξεκινάει από την αρχή της συνεργασίας. Το ίδιο διαπιστώνεται ακόμη και στα φυτά και στα άλγη. Το ένα αφομειώνει την ανόργανη ουσία και το άλλο την οργανική, επιτυγχάνοντας αμοιβαία συμβίωση και τη διατήρησή τους.
Η κοινωνική λειτουργία έχει συνδεθεί με την ανώτερη πνευματική κατάσταση. Το τεράστιο αυτό φαινόμενο της κοινωνίας θα ήταν απραγματοποίητο χωρίς την πνευματική εξέλιξη. Οι μέλισσες, που ειναι κοινωνικά ζώα, έχουν ανώτερη διανόηση από τα λοιπά έντομα. Η κοινωνία οξύνει τη νοητική λειτουργία. Η ανθρώπινη υπόσταση συμπλέκεται και είναι αδιανόητη πλέον έξω από την κινωνική λειτουργία, που αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της κοσμικής λειτουργίας.
Καινούργια δημιουργία και όπως είναι φυσικό καινούργιες σχέσεις και επήρειες, που τις θεμελιώνουν κατά κύριο λόγο οι μεταβολές, γιατί προς μεν τον εξωτερικό κόσμο όλο το ανθρώπινο γένος έχει ομοιόμορφες σχέσεις, ενώ κάθε άτομο έχει προς την κοινωνία ιδιοσύστατες σχέσεις που δεν συναντώνται σε άλλου είδους κοσμικά γεγονότα. Η ιδιοτυπία τους βγαίνει από την ομοιότητα των στοιχείων που την αποτελούν, από τις ταυτόχρονες ίδιες και αντίθετες επιδιώξειςπου δημιουργούν την οξύτερη διαλεκτική κατάσταση, το οξύτερο φιλοσοφικό πρόβλημα.
Τα στοιχεία της κοινωνίας δεν είναι απλά κύτταρα που συνδέονται και λειτουργούν προς την ίδια κατεύθυνση. Είναι μονάδες αυθύπαρκτες και αυθυπόστατες,είναι ατομικότητες που ακόμη και η αυταπάρνησή τους γίνεται για θετικές επιδιώξεις. Οι ατομικότητες βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση και μόνο το πέρασμα των αιώνων και η πνευματική πείρα έχει διδάξει από τα αποτελέσματά τους, τη θυσία και την πίστη. Και ότι ο άνθρωπος είναι μέρος του κόσμου, δεν είναι ο ίδιος ο κόσμος. Γαιτί αν ήταν, ο Θεός,το Σύμπαν, δεν θα έιχε σχέση με τον εαυτό του, αλλά θα ανήκε σε άλλον κόσμο.
Οι αλήθεις που τον υπηρετούν, θίγουν την κοινωνική ισορροπία και το περιεχόμενο των επιδιώξεων απομακρύνεται από το άμεσο περιβάλλον, προσπαθώντας να βρει τους νόμους που ρυθμίζουν τη δράση του με μιαν αφοσίωση που φτάνει και στην απάρνηση του εαυτού του. Θυσία για κάτι γενικότερο, υπερβατικό, που του έχει γεννήσει η ύπαρξη της κοινωνίας. Οι λύσεις που αναζητούνται στα κοινωνικά προβλήματα δίδονται από τα άτομα. Το άτομο είναι εμποτισμένο από μια ψυχική ουσία, ιδιαίτερα χαρακτηριστική, που δίδει την ατομικότητα.
Η ατομικότητα το ξεχωρίζει από τον άλλο κόσμο, το χωρίζει, το απωθεί από κάθε άλλο άτομο. Η ίδια αυτή ουσία είναι διάχυτη σ’ όλα τα άτομα και αυτή δημιουργεί ένα πεδίο όπου απωθούνται όλες οι ατομικότητες. Απωθούνται, δεν έλκονται. Αυτό είναι το διακριτό της κοινωνίας. Το υπόβαθρο αυτό σχηματίζεται και προσδιορίζεται από την απώτερη αποστολή του Είναι να διατηρηθεί, να μην απολεσθεί. Αυτή είναι η κυριαρχούσα ύλη της ψυχής,που την οδηγεί στην άρνηση όλων των υπάρξεων, για τη διατήρηση της ίδιας ύπαρξης.
Αυτή η ψυχική παρόρμηση προκαλεί όλες τις αλλοιώσεις, τις μεταβολές και τις δημιουργίες που συνταράσσουν και τη μεγάλη, την πρωταρχική δημιουργία απ’ ‘οπου προέρχεται και ο άνθρωπος. Ολες οι λοιπές είναι παράγωγά της. Θεωρείται η αντίληψη του φρόυντ υποδεέστερη, γιατί η αναπαραγωγή, το ερωτικό συναίσθημα, δεν είναι πρωταρχικό, είναι παράγωγο. Προέχει η προστασία της ύπαρξης. Ολες οι αρνήσεις σ’ αυτό το νόημα οδηγούν σε κατάφαση της ζωής, που επιδιώκεται με συνδυασμούς που διαρκώς αλλάζουν και που πρσφέρονται στο βωμό της ύπαρξης. Από την αρχική αυτή θέση γεννήθηκε, μέσω του πνευματικού μηχανισμού, η αντίθεση, η έλξη με χίλιες δυο μορφές, που αποβλέπει στον ίδιο σκοπό, βαδίζοντας άλλο δρόμο, έμμεσο, καταργώντας και θεωρώντας την πρώτη θέση, την άμεση, επικίνδυνη για την ίδια την ύπαρξη.
Η διαλεκτική των ιδεών της ατομικότητας και της συνεργασίας προσδιορίζει την περαιτέρω εξέλιξη του σχήματος. Αποτελεί τώρα ένα απέραντο πεδίο της δράσης της ανθρώπινης συνείδησης, που προσπαθεί να συμβιβάσει σε διαρκείς συνθέσεις τις αντικειμενικές θέσεις και να διατυπώσει τους νόμους της δυνατής ισορροπίας, που όσο κι αν πάσχισε δεν μπόρεσε ακόμη να τους προσδιορίσει. Οι ιδέες και η τεχνική δίνουν τη μορφή κάθε εποχής. Οι ιδέες και η τεχνική είναι αποτέλεσμα της νοητικής λειτπυργίας και κατάστασης. Η τεχνική είναι το μέσον για την εξυπηρέτηση σκοπών. Ετσι εμφανίζονται οι καινούργιες κοινωνίες και σβήνουν οι παλιές.
Εξαφανίζεται η άμεση εξάρτηση και επορροή και δημιουργούνται εξαρτήσεις βάσει κανόνων γενικής εφαρμογής. Για να φτάσει κανείς σ’ ένα τέρμα, πρέπει να καρταγήσει και τις δυο, όπως παρουσιάζονται, αναγκαιότητες. Την ατομική και την κοινωνική. Και να κτίσει μια καινούργια σχέση σύμφωνα με τη μεγάλη αναγκαιότητα των χρόνων που περνάει η ανθρωπότητα. Η κατάργηση των συγκρούσεων, που είναι λογικό υπόβαθρο της ανθρώπινης συμβίωσης, είναι ιδανικό που απαιτεί τη συνεισφορά και την τροποποίηση.
Του Στέλιου Συρμόγλου
Από freepen
Το πεδίο πετρελαίου Baba Gurgur περιγράφηκε ήδη από τον Ηρόδοτο (περ. 484-425 π.Χ. ) και ορισμένοι πιστεύουν ότι είναι το πύρινο καμίνι που αναφέρεται στο βιβλίο του Δανιήλ, της Παλαιάς Διαθήκης, όπου ο βασιλιάς της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορ (630 – 562 π.Χ.) έριξε τρεις Εβραίους που αρνήθηκαν να προσκυνήσουν το χρυσό είδωλό του.
Η ΘΑΛΑΣΣΑ
Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα:
μπαίνεις καὶ δὲν ξέρεις ἂν θὰ βγεῖς.
Πόσοι δὲν ἔφαγαν τὰ νιάτα τους –
μοιραῖες βουτιές, θανατερὲς καταδύσεις,
γράμπες, πηγάδια, βράχια ἀθέατα,
ρουφῆχτρες, καρχαρίες, μέδουσες.
Ἀλίμονο ἂν κόψουμε τὰ μπάνια
Μόνο καὶ μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι.
Ἀλίμονο ἂν προδώσουμε τὴ θάλασσα
Γιατὶ ἔχει τρόπους νὰ μᾶς καταπίνει.
Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα:
χίλιοι τὴ χαίρονται – ἕνας τὴν πληρώνει.
ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΩ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
Ἐγκαταλείπω τὴν ποίηση δὲ θὰ πεῖ προδοσία,
δὲ θὰ πεῖ ἀνοίγω ἕνα παράθυρο γιὰ τὴ συναλλαγή.
Τέλειωσαν πιὰ τὰ πρελούδια, ᾖρθε ἡ ὥρα τοῦ κατακλυσμοῦ.
Ὅσοι δὲν εἶναι ἀρκετὰ κολασμένοι πρέπει ἐπιτέλους νὰ σωπάσουν,
νὰ δοῦν μὲ τί καινούριους τρόπους μποροῦν νὰ ἀπαυδήσουν τὴ ζωή.
Ἐγκαταλείπω τὴν ποίηση δὲ θὰ πεῖ προδοσία.
Νὰ μὴ μὲ κατηγορήσουν γιὰ εὐκολία, πὼς δὲν ἔσκαψα βαθιά,
πὼς δὲ βύθισα τὸ μαχαίρι στὰ πιὸ γυμνά μου κόκαλα.
ὅμως εἶμαι ἄνθρωπος κι ἐγώ, ἐπιτέλους κουράστηκα, πῶς τὸ λένε,
κούραση πιὸ τρομαχτικὴ ἀπὸ τὴν ποίηση ὑπάρχει;
Ἐγκαταλείπω τὴν ποίηση δὲ θὰ πεῖ προδοσία.
Βρίσκει κανεὶς τόσους τρόπους νὰ ἐπιμεληθεῖ τὴν καταστροφή του.
Επί πολλά χρόνια η ακριβής ετυμολογική ανάλυση του όρου έχει αποτελέσει πρόβλημα και στο παρελθόν διατυπώθηκαν αρκετές μη επιστημονικές (παρετυμολογικές) εικασίες.
Σύμφωνα με την πιθανότερη εκδοχή, στην οποία συγκλίνουν τα πορίσματα της ιστορικής γλωσσολογίας, η αρχαία λέξη ἄνθρωπος απαντά ήδη με τον μυκηναϊκό τύπο a-to-ro-qo, παρουσιάζοντας παραγωγικό επίθημα το οποίο εμφανίζουν λέξεις που προέρχονται από το αρχ. ὄψ «πρόσωπο».
Η ανάλυση ἄνδρ-ωπος «αυτός που έχει όψη ή πρόσωπο άνδρα» είναι αυτή που τείνει να γίνει περισσότερο αποδεκτή στη σύγχρονη γλωσσολογία. Ας σημειωθεί ότι το αρχαίο ουσιαστικό ἀνήρ, ἀνδρός σήμαινε συγχρόνως «άνδρας, άνθρωπος», πράγμα που αποτελεί κοινό τόπο για πολλές σύγχρονες γλώσσες (λ.χ. αγγλ. man, γαλ. homme, γερμ. Mann «άνδρας» – man «κάποιος (άνθρωπος)», ισπ. hombre, ιταλ. uomo κ.α.), που όλα συνδυάζουν τις σημασίες «άνδρας, άνθρωπος», αντανακλώντας έτσι το γνωσιακό σύστημα των ομιλητών.
Δημοφιλείς παραμένουν ορισμένες εσφαλμένες (παρετυμολογικές) αναγωγές, οι οποίες δεν στηρίζονται σε επιστημονικά κριτήρια. Περισσότερο γνωστή είναι η λανθασμένη αναγωγή σε ἄνω + θρώσκω («αναπηδώ») + ὄπωπα (αρχαϊκός παρακείμενος του ὁρῶ, «βλέπω»), βάσει της οποίας ο άνθρωπος είναι το ον που κοιτάζει και κινείται προς τα εμπρός, άρα είναι γεμάτος αισιοδοξία και στόχους. Η άποψη αυτή προσκρούει στους μορφολογικούς κανόνες τής Ελληνικής, διότι παρουσιάζει τονισμό που δείχνει ότι πρόκειται για παράγωγο και όχι για σύνθετο, το δε ρήμα θρώσκω δεν έχει δώσει παράγωγα επίθετα τέτοιας μορφής.
Η ονομασία Ηomo, που εμφανίστηκε τον 18ο αιώνα στους επιστημονικούς κύκλους ως επιστημονικός όρος αναφοράς στο γένος Homo, προέρχεται από το λατινικό homō «άνθρωπος».
Aπό τη Βικιπαιδεια
Το 1,25% του ΑΕΠ της στοιχίζει στην ευρωπαϊκή οικονομία η πρόωρη εγκατάλειψη της εκπαίδευσης -συμπεριλαμβανομένης της επαγγελματικής- από τους νέους Ευρωπαίους, όπως επισημαίνει σε σημερινή ανακοίνωσή του το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (cedefop), με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με το cedefop, ο αριθμός των νέων που εγκαταλείπουν πρόωρα την εκπαίδευση στην Ευρώπη, οι οποίοι κινδυνεύουν περισσότερο από τη μακροχρόνια ανεργία, τη φτώχεια και την εγκληματικότητα, σε σχέση με τους άλλους συνομηλίκους τους, εξακολουθεί να είναι πολύ μεγάλος.
Μάλιστα, όπως προκύπτει από πίνακα* που συνοδεύει την ανακοίνωση, το ποσοστό των νέων 18-24 ετών, οι οποίοι εγκαταλείπουν πρόωρα την εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ των 28 κρατών- μελών, αν και οριακά χαμηλότερο από εκείνο των χωρών Ισπανία και Ιταλία.
Τα μεγαλύτερα ποσοστά πρόωρης εγκατάλειψης της εκπαίδευσης, τα οποία υπερβαίνουν σημαντικά τον κοινοτικό μέσο όρο, σημειώνονται κατά σειρά στις χώρες Βουλγαρία (όπου τείνει στο 25%), Σλοβακία και Ιρλανδία**.
Ποιοι εγκαταλείπουν πρόωρα την εκπαίδευση και γιατί;
Οι νέοι που τείνουν να εγκαταλείπουν πρόωρα την εκπαίδευση είναι κυρίως άντρες, χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου, που ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (όπως οι μετανάστες) ή να αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες. Γιατί την εγκαταλείπουν; Οι λόγοι, σύμφωνα με τον cedefop, είναι πολλοί. “Μπορεί κάλλιστα ο νέος να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα, αλλά να το εγκαταλείψει στην πορεία, διότι συνειδητοποιεί ότι δεν ήταν αυτό ακριβώς που ήθελε. Ενδεχομένως να μην του ταιριάζει το είδος ή το επίπεδο του προγράμματος ή του επαγγέλματος που επέλεξε κ.λπ. Στο στάδιο αυτό ο νέος χρειάζεται καθοδήγηση, ώστε να μπορέσει να αποφασίσει το επόμενο βήμα του. Χωρίς σωστή καθοδήγηση, τέτοια πρόσκαιρα εμπόδια μπορεί να τον οδηγήσουν σε πρόωρη εγκατάλειψη της εκπαίδευσης”, σημειώνει.
Άλλος λόγος μπορεί να είναι οι μισθολογικές διαφορές, που ενδέχεται να μην αντικατοπτρίζουν το επίπεδο των προσόντων. Για παράδειγμα, οι ρυθμίσεις, που διέπουν τις θέσεις εργασίας στον αναπτυσσόμενο τομέα των υπηρεσιών είναι πιο χαλαρές, με αποτέλεσμα να παρέχονται λιγότερα κίνητρα για την απόκτηση προσόντων. Επιπλέον, μπορεί οι εργοδότες να προσφέρουν εργασία σε μαθητευόμενους, προτού αυτοί ολοκληρώσουν την κατάρτισή τους. Τέλος, ορισμένοι εγκαταλείπουν την επαγγελματική εκπαίδευση γιατί βρίσκουν θέσεις εργασίας στο εξωτερικό, οι οποίες, ενώ δεν απαιτούν ιδιαίτερα προσόντα, αμείβονται καλύτερα από πιο απαιτητικές θέσεις στην πατρίδα.
Παραδείγματα χωρών προς… έμπνευση
-Στη Γερμανία και την Αυστρία, η έναρξη εργασίας σε μια επιχείρηση προηγείται της συμμετοχής σε προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης και μαθητείας.
-Στη Γαλλία, τον Ιούλιο του 2013 ψηφίστηκε νέος νόμος περί εκπαίδευσης, σύμφωνα με τον οποίο το κράτος είναι υποχρεωμένο να παρέχει σε όλους τους νέους τη δυνατότητα να συνεχίσουν τις σπουδές τους έως ότου αποκτήσουν ως τυπικό προσόν το επίπεδο 3 της ISCED.
-Στη Λιθουανία, χάρη σε τροποποιήσεις της νομοθεσίας, οι νέοι κάτω των 29 ετών μπορούν να λάβουν στήριξη μέσω επιδοτήσεων στους εργοδότες: έτσι, παρέχεται θέση εργασίας και κατάρτιση σε ανέργους, καθώς και φορολογικά κίνητρα στους εργοδότες. Στους σπουδαστές παρέχονται επίσης υποτροφίες ως κίνητρο για να παραμείνουν στην επαγγελματική εκπαίδευση. Εξάλλου η Λιθουανία δίνει βαρύτητα στην αναγνώριση των προσόντων: η τυπική επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση αναγνωρίζει την πρακτική κατάρτιση μέσω εργασίας, η προηγούμενη δε μάθηση ή πείρα μπορεί να οδηγήσει στην απόκτηση τίτλου επαγγελματικής εκπαίδευσης.
-Στην Τσεχία ορισμένες επιχειρήσεις συνεργάζονται με σχολές και παρέχουν στους εκπαιδευόμενους οικονομική στήριξη. Οι τελευταίοι μπορούν να απασχοληθούν σε θέσεις εργασίας που αντιστοιχούν στο επίπεδο των προσόντων τους, υπό τον όρο να υπογράψουν σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου με την επιχείρηση.
-Ορισμένες χώρες (π.χ. Ισπανία, Κύπρος) εφάρμοσαν προγράμματα μάθησης με βάση την εργασία ή προγράμματα μαθητείας, ή τροποποίησαν τα ήδη υπάρχοντα σε μια προσπάθεια να προσελκύσουν νέους οι οποίοι, σε διαφορετική περίπτωση, ήταν πιθανό να διέκοπταν την εκπαίδευσή τους.
-Στο Ηνωμένο Βασίλειο παρέχονται υπηρεσίες «αντιστοίχισης» επιχειρήσεων και εκπαιδευομένων.
-Πολλές χώρες δίδουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην επαγγελματική κατάρτιση των μεταναστών, εστιάζοντας στην εκμάθηση της γλώσσας και στην ανάπτυξη άλλων βασικών ικανοτήτων και επαγγελματικών δεξιοτήτων.
Εργοδότες: Η γραφειοκρατία μεγαλύτερο αντικίνητρο για την παροχή κατάρτισης, από ό,τι η οικονομική επιβάρυνση
Η παραμονή των ατόμων στην (επαγγελματική) εκπαίδευση, επισημαίνει το cedefop, είναι ένα ζήτημα που δεν λύνεται μόνο με εκπαιδευτικά μέτρα. Εξαρτάται και από γενικότερα ζητήματα, που άπτονται της αγοράς εργασίας και της κοινωνικής πρόνοιας, όπως: ο επίσημος αρχικός μισθός, η συμμετοχή των εργοδοτών, η πρόσβαση στα επαγγέλματα, η επικρατούσα αντίληψη για την αξία των προσόντων και το εύρος των υπηρεσιών προσανατολισμού και καθοδήγησης που προσφέρονται στους σπουδαστές.
Οι διαμορφωτές πολιτικής μπορούν να ενθαρρύνουν τις συνεργασίες μεταξύ επαγγελματικών σχολών και επιχειρήσεων. Οι τοπικές και περιφερειακές αρχές πρέπει να παρακολουθούν προσεκτικά τόσο τα οικονομικά μέτρα όσο και τις συνεργασίες αυτές, ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητά τους. Όλα τα μέτρα όμως θα πρέπει να είναι εύκολα στην εφαρμογή τους: οι εργοδότες αναφέρουν ως μεγαλύτερο αντικίνητρο στην παροχή κατάρτισης τη γραφειοκρατία και όχι την οικονομική επιβάρυνση.
19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2014/11:30
ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ – ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΙ
Κυριακή πρωί στο Μέγαρο, ελάτε να ακούσετε … τα όργανα!
Η φετινή σειρά συναυλιών παρουσιάζει τη συμφωνική ορχήστρα
και τις ομάδες οργάνων που την αποτελούν.
Οικογένεια φασαριόζα, τα Χάλκινα σας περιμένουν για να τα… ακούσετε στη σκηνή της Αίθουσας Χρήστος Λαμπράκης!
Γνωρίστε το κόρνο, την τρομπέτα, το τρομπόνι και την τούμπα μέσα από χαρακτηριστικά αποσπάσματα έργων που γράφτηκαν γι’ αυτά από τους Π.Ι.Τσαϊκόφσκι, S. Johnson, H. Schneider, Ν. Σκαλκώτα, L. Anderson, M. Brand, Queen και Μ. Χατζιδάκι.
Συμμετέχουν
Ionian Brass Ensemble
Μουσική διεύθυνση: Σωκράτης Άνθης
Κείμενα-παρουσίαση: Νίκος Ξανθούλης
Στην ίδια Σειρά μπορείτε να παρακολουθήσετε:
– «Άκου… τα ξύλινα!», 2 Φεβρουαρίου/11:30
