Oι ει-“δικές” μας ανάγκες

Πριν πολλά χρόνια  δούλευα σε ένα νηπιαγωγείο.Στο νηπιαγωγείο αυτό ερχόταν ένα αγοράκι ,ο Χρήστος .Είχε σύνδρομο Down ,αλλά ήταν εκπαιδεύσιμος.Θα τον είχα υπό τη προστασία μου και θα τον βοηθούσα σε ό,τι δε μπορούσε να κάνει σε σχέση με τα άλλα παιδιά.Ο Χρήστος όμως είχε τόση θέληση,τόση πίστη, τόση όρεξη γιαζωή που δε σταματούσε μπροστά σε καμιά δυσκολία.Μετά από χρόνια κατάλαβα πως δεν ήμουν εγώ αυτή που κλήθηκα να προσφέρω βοήθεια στον Χρήστο.Ο μικρός Χρήστος ήρθε για να βοηθήσει εμένα σε μια πολύ δυσκολη περίοδο της ζωής μου.

Πριν χαρακτηρίσετε οποιοδήποτε παιδί,οποιονδήποτε άνθρωπο “άτομο με ειδικές ανάγκες” , σκεφτείτε μήπως είστε εσείς αυτός που έχει την ειδική ανάγκη./