Στα δυο της χέρι σε τυλίγει,
πλανεύτρα η θάλασσα
και σε πνίγει,
να βυθιστείς στα τρίσβαθά της,
μή ξαναφύγεις, μακριά της.
Θα ταξιδέψουν τα όνειρά σου
στα κύματά της, μα… λίγο στάσου,
νοιώσε τον πόθο, της ηδονής
της θάλασσας, της προσμονής..
Φεγγαροδρόμιο, αν τη χρυσίσει,
άγρυπνος φάρος, θα φωτίσει,
άγριες νύχτες, χωρίς ελπίδες,
μ’ ανταριασμένες καταιγίδες..
Γυναίκα είναι
κι αγάπησέ την,
σμίξε μαζί της,προσκύνησέ την,
ξέπλυνε έννοιες
και αμαρτίες,
γλύκανε φόβους και αγωνίες.
Το μπλε της…. δεν λέει
να τελειώσει
μα….δεν περισσεύει, για να μερώσει,
άγριους φόβους
ψυχής και πάθη
καρδιάς, π’ αγαπά και κάνει λάθη..
Με απληστία, μή και τολμήσεις,
το απέραντό της να κατακτήσεις,
θα σε πλανέψει, θα σε προδώσει
κι ο Ποσειδώνας, δεν θα σε σώσει…
Καμβάς,που πάνω της,
κεντιούνται λόγια
αγάπης, νόστου και μοιρολόγια,
νίκες και ήττες, πλούτου παζάρια…
Ζωές παιδιών, παίζουν στα ζάρια…
13-1-2022 ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΑΡΔΑΝΗ
