«Η Υποκλοπη μιας συνομιλίας»

Αγαπητέ γραμματέα του σύμπαντος είμαι η Γη.
Ένα μικρό νησί του ουρανου, αν μ εχεις ακουστά

-πωωωως
σε ξερω

-αλήθεια ;
χαιρομαι ,

καμιά φορά με πιάνει υπερηφάνια, όταν βλέπω την άνοιξη τα πλάσματα μου να ερωτεύονται,
τα πουλια να τραγουδουν ,τα δέντρα να ανθίζουν και καμαρώνω.

θέλω να σε ρωτήσω λοιπόν, ειμαι κάτι για το σύμπαν,

ωστε να υπερηφανευομαι;
η οχι;

-Είσαι κάτι πολύ σπουδαίο.
σε βλέπομε όλοι από εδώ πάνω και σε συζητάμε με σεβασμό
έχεις ομορφιά, είσαι μια γαλάζια ψηφίδα στο μωσαϊκό του σύμπαντος κόσμου.
Αλλά το μέγεθος σου είναι τόσο μικρό,
που ενώ έχω χιλιάδες πένες, δέν έχω δυστυχώς μιά τόσο λεπτή,
γιά νά κάνω μιά κουκκίδα
στό χάρτη
του ουρανού γιά σένα.

-τόσο μικρή λοιπόν !

-Τον τελευταίο καιρό όμως παρατηρώ, πως έχεις αλλάξει χρώμα.

βλέπω περίεργους καπνούς να ανεβαίνουν ,
τι έχει συμβεί;

-Έχω χιλιάδες πλάσματα απάνω μου, που τ αγαπώ και τα φροντίζω και τα χαίρομαι

τό πιό νοήμον από όλα, που από πάντα καμάρωνα, είναι ένα:

ο άνθρωπος

ο άνθρωπος
το πιό έξυπνο πλάσμα στην επικράτεια μου.
Βρήκε απαντήσεις σε μεγάλα ερωτήματα, βρήκε τρόπο να ονειρεύεται την αθανασία,
πήγε στο φεγγάρι, ανακάλυψε την τέχνη
έγινε δημιουργός.

όμως σιγά σιγά έχασε το δρόμο του και αντί να χαίρεται τη ζωή του μέσα στη φύση,όπου ανήκει μαζί με τα άλλα πλάσματα,
ξέκοψε,έφτιαξε μεγάλες πόλεις σάν φυλακές
και ζει μέσα εξόριστος

´Εχασε μαζί με τον προορισμό του
και το σεβασμό για το περιβάλλον

Επινόησετις τράπεζες το χρήμα τις αγορές και ξέχασε το λόγο ύπαρξης του

Η λαιμαργία του να αποχτησει αγαθά και δύναμη τον έκανε αδίστακτο τον έκανε να στραφει ενάντια στόν ίδιο του τον εαυτό

´Εφτιαξε όπλα του ολέθρου, ώστε εγώ η Γη να κινδυνεύω να ανατιναχτω ολοκληρη ανα πάσα στιγμή.

-Και τι θα’ κάνεις ;

Μέχρι τώρα έκανα υπομονή και κάνω ακόμα.
, ομως φοβαμαι πως σε μια στιγμη μπορει να τα καταστρέψει ολα!

Του έστειλα λοιπόν μιά προειδοποίηση,
τώρα που μιλάμε,
για να καταλάβει πόσο ευάλωτος είναι και πόσο λάθος.
Μήπως συνειδητοποιήσει και αλλάξει στόχους και τρόπο ζωης.

νόμισε οτι είναι το κέντρο του κόσμου.
οτι όλα του ανήκουν
και πρέπει να τον υπηρετούν .

Αν έβαζε το μυαλό του να δουλεύει για το καλό για τη χαρα όλος ο κόσμος θα ήταν ένας παράδεισος.

αλλα πήρε τη
λάθος κατευθυνση

Του δίνω λοιπόν μια ευκαιρία,
τώρα που μιλάμε,
για να καταλάβει πόσο αδύναμος είναι.
Εύχομαι να πάρει το μήνυμα
αλλιώς θα πορευτώ με όλα τ’άλλα χωρίς αυτόν

– σκέψου το πιο πολύ, μήπως βρείς κάποιο καλυτερο τρόπο να τον επαναφέρεις


Καληνύχτα.

Χάρηκα που τα είπαμε
Καληνύχτα

Ανώγεια 23 μαρτιου 2020

  1. Λουδοβικος των Ανωγείων