Η κλασική ταινία του μεγάλου Γερμανού σκηνοθέτη Παμπστ «Συντροφικότητα» και η πρόσφατα βραβευμένη με Οσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας «Ισως, αύριο» της Δανέζας Σουσάνε Μπίερ ξεχωρίζουν από τις συνολικά οκτώ ταινίες της νέας κινηματογραφικής βδομάδας.
Ακόμη, στις πολύ ενδιαφέρουσες ταινίες, η δανέζικη «Princess» του Αντερς Μόργκενθαλερ και η κωμωδία «Mammuth» των Μπενουά Ντελεπίν και Γκιστάβ Κεβέρν. Το πρόγραμμα συμπληρώνεται από τις ταινίες: «Ο άγνωστος», θρίλερ μυστηρίου του Χάουμε Κόλετ-Σέρα, «Πρωινό ξύπνημα» του Ρότζερ Μισέλ, «Αρης καλεί μαμά», καρτούν του Σάιμον Γουέλς και «Γυναίκες έτοιμες για όλα» του Νάιτζελ Κόουλ.
“Συντροφικότητα (Η τραγωδία του ορυχείου)”
Μια κλασική, τολμηρή για την εποχή της, ταινία γυρισμένη για να τονίσει τη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη ανάμεσα στους λαούς, σε μια εποχή (1931) που η Ευρώπη κινδύνευε από τον ανερχόμενο φασισμό και ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο, είναι η «Συντροφικότητα» του μεγάλου Γερμανού δημιουργού Παμπστ («Η όπερα της πεντάρας», «Λούλου – Το κουτί της Πανδώρας»), που προβάλλεται σε επανέκδοση. Είναι εμπνευσμένη από ένα αληθινό γεγονός, στη Γαλλία του 1906. Ο Παμπστ το μεταφέρει στη Γερμανία του 1919, δηλαδή λίγο μετά την ήττα της στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, για να αφηγηθεί την τραγωδία μιας ομάδας Γάλλων ανθρακωρύχων που, ύστερα από έκρηξη, παγιδεύεται σε ορυχείο, στα γαλλογερμανικά σύνορα. Παρά τις εθνικές διαφορές τους (ως αποτέλεσμα του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου η περιοχή είχε μοιραστεί στις δύο χώρες) και τις αντιδράσεις των αφεντικών τους, οι Γερμανοί ανθρακωρύχοι, που εργάζονται από την άλλη μεριά των συνόρων, οργανώνουν αποστολή διάσωσης για να σώσουν τους παγιδευμένους στα έγκατα της γης Γάλλους συναδέλφους τους.
Ο Παμπστ χρησιμοποιεί με φαντασία και έμπνευση όλα τα μέσα που του πρόσφερε ο τότε νεογέννητος ομιλών κινηματογράφος για να φτιάξει μια δυνατή, άρτια τεχνικά, ταινία, από τις πιο χαρακτηριστικές του κοινωνικού ρεαλισμού, επηρεασμένη από τον τότε σοβιετικό σοσιαλιστικό ρεαλισμό -λίγο πιο πριν είχε, μάλιστα, γυρίσει και το αντιπολεμικό «Δυτικό μέτωπο 1918». Η ταινία είναι ταυτόχρονα και μήνυμα ελπίδας για παγκόσμια φιλία, αν και, παρ’ όλο που οι ανθρακωρύχοι τελικά σώζονται, σε μια τελική σκηνή απαισιοδοξίας (ας μη ξεχνάμε πως όταν το 1933 ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία η ταινία αποσύρθηκε από τις αίθουσες) ο Παμπστ βάζει τους εργοδότες να διατάζουν την αστυνομία να κλείσει την παλιά σήραγγα, που ένωνε τα δύο ορυχεία, δημιουργώντας και πάλι τα διαχωριστικά σύνορα. Η μεγάλη ειρωνεία είναι πως, ύστερα από ένα σύντομο ταξίδι σε Γαλλία και ΗΠΑ, ο Παμπστ επέστρεψε το 1933 στη Γερμανία και συνεργάστηκε με τους ναζί σε δύο ταινίες.
“Ισως, αύριο”
In a Better World.Δανία, 2010. Σκηνοθεσία: Σουσάνε Μπίερ. Σενάριο: Αντερς Τόμας Γιένσεν. Ηθοποιοί: Μάρκους Ρίγκααρντ, Γουίλιαμ Γιονκ Νίλσεν, Ούλριχ Τόμσεν, Τρίνε Ντίρχολμ. 119′
***
Οι σχέσεις ανάμεσα σε γονείς και παιδιά, η εκδίκηση και η βία, αλλά και ο ειρηνισμός, σε δύο ιστορίες που εκτυλίσσονται ανάμεσα σε Δανία και Κένυα, είναι τα θέματα της βραβευμένης με το ξενόγλωσσο Οσκαρ δραματικής ταινίας.
Με βάση το καλογραμμένο σενάριο του Αντερς Τόμας Γιένσεν, η Σουσάνε Μπίερ («Μετά τον γάμο», «Αδέλφια») καταγράφει τη φιλία που αναπτύσσεται ανάμεσα σε δύο αγόρια, τον Ελίας, θύμα τραμπουκισμού από συμμαθητή του, και τον Κρίστιαν, ένα μοναχικό, με μια δική του έννοια της δικαιοσύνης, μαθητή που τον προστατεύει. Δύο παιδιά με διάφορα οικογενειακά προβλήματα: ο Ελίας, γιατί ο χωρισμένος, γιατρός πατέρας του προτιμά να πηγαινοέρχεται ανάμεσα σε Δανία και Αφρική παρά να ενδιαφερθεί για τον γιο του, και ο Κρίστιαν που θεωρεί τον πατέρα του υπεύθυνο για τον θάνατο της μητέρας του.
Η αρχικά, κάπως ασήμαντη χρήση βίας, από τον Κρίστιαν για να προστατεύσει τον Ελίας μετατρέπεται σταδιακά σε τρόπο συμπεριφοράς και αντιμετώπισης της ζωής και φέρνει τα παιδιά σε σύγκρουση με τον φιλειρηνικό πατέρα του Ελίας. Οταν μάλιστα η βία μεταφέρεται και στην ιστορία που εκτυλίσσεται στην Αφρική (με τον πατέρα του Ελίας να συγκρούεται μ’ ένα βίαιο ρατσιστή), το θέμα της βίας αποκτά μια παγκοσμιότητα που η Μπίερ εκμεταλλεύεται εύστοχα, για να αγγίξει, προς το φινάλε, τα όρια του διδακτισμού.
Οπως και στις προηγούμενες ταινίες της, ιδιαίτερα στο «Μετά τον γάμο», σκιαγραφεί με λεπτομέρεια και ζεστασιά τους διάφορους χαρακτήρες, ιδιαίτερα των δύο παιδιών, με τον Μάρκους Ρίγκααρντ (Ελίας) και τον Γουίλιαμ Γιονκ Νίλσεν (Κρίστιαν) να δίνουν εξαιρετικές ερμηνείες.
“Princess”
Δανία/Γερμανία, 2007. Σκηνοθεσία: Αντερς Μόργκενθαλερ. Σενάριο: Μόργκενθαλερ, Μέτε Χέενο. Ηθοποιοί: Θούρε Λίντχαρτ, Στίνε Φίσερ Κρίστενσεν. 82′
***
Ενας πάστορας αναλαμβάνει να εκδικηθεί την πορνοβιομηχανία που οδήγησε στον θάνατο την αδερφή του. Συναρπαστική, αν και με πολύ βίαιες, σοκαριστικές σκηνές, ταινία, συνδυασμός καρτούν με ζωντανούς ανθρώπους.
Με τον πόλεμο ενός ιεραπόστολου με τη βιομηχανία των πορνοταινιών καταπιάνεται ο Δανός σκηνοθέτης και κομίστας Αντερς Μόργκενθαλερ, σε μια ταινία που πρωτοείδαμε στις Κάνες.
Μετά τον θάνατο της πορνοστάρ αδερφής του, γνωστής ως «Πριγκίπισσα» (Στίνε Φίσερ Κρίστενσεν), ο πάστορας Αουγκουστ (Θούρε Λίντχαρτ) έρχεται στο πορνείο για να παραλάβει την πεντάχρονη ανιψιά του, Μία. Οργισμένος, όταν ανακαλύπτει πως η Μία έχει κακοποιηθεί και εκτεθεί πρόωρα και επικίνδυνα στο σεξ, ζητεί από την εταιρεία παραγωγής των πορνοταινιών της αδερφής του να τις καταστρέψει όλες. Οταν αυτή αρνείται, ο Αουγκουστ καταφεύγει στη βία.
“Mammuth”
Γαλλία, 2009. Σκηνοθεσία-σενάριο: Μπενουά Ντελεπίν & Γκιστάβ Κεβέρν. Ηθοποιοί: Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Γιολάντ Μορό, Αννα Μουγκλαλίς, Ιζαμπέλ Αντζανί, Μις Μινγκ. 92′
** ½
Απολαυστικό, με ωραία γκαγκ, ρόουντ-μούβι, με τον Ντεπαρντιέ στον ρόλο ενός συνταξιούχου που ταξιδεύει με τη μοτοσικλέτα του για να μαζέψει αποδείξεις για προηγούμενες απασχολήσεις, που χρειάζεται ώστε να πάρει πλήρη σύνταξη.
ΟΖεράρ Ντεπαρντιέ δεν έπαψε να μας εκπλήσσει με τους ρόλους του. Τη φορά αυτή ερμηνεύει τον Σερζ Πιλαρντός, έναν παχουλό, με μακριά χαίτη -θυμίζοντας τον Μίκι Ρουρκ του «Παλαιστή»- πρώην υπάλληλο σε σφαγείο. Οταν συνταξιοδοτείται, αφήνει πίσω τη γυναίκα του, Κατρίν (η έξοχη Γιολάντ Μορό), καβαλάει την παλιά μοτοσικλέτα του, το «Μαμούθ», και ξεκινά, α λα ξένοιαστος καβαλάρης, σ’ ένα ταξίδι αναζήτησης των αποδείξεων παλιών απασχολήσεών του, που θα του επιτρέψουν να πάρει πλήρη σύνταξη.
… άλλες ταινίες
Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ (Unknown). ΗΠΑ, 2011. Σκηνοθεσία: Χάουμε Κόλετ-Σέρα. Σενάριο: Ολιβερ Μπούτσερ, Στίβεν Κόρνγουελ. Ηθοποιοί: Λίαμ Νίσον, Νταϊάν Κρούγκερ, Αϊνταν Κουίν, Μπρούνο Γκανζ, Φρανκ Λαντζέλα. 113′
ΠΡΩΙΝΟ ΞΥΠΝΗΜΑ (Morning Glory). ΗΠΑ, 2010. Σκηνοθεσία: Ρότζερ Μισέλ. Σενάριο: Αλίν Μπρος Μακίνα. Ηθοποιοί: Χάρισον Φορντ, Ρέιτσελ Ανταμς, Νταϊάν Κίτον, Τζεφ Γκόλντμπλουμ. 110′
ΑΡΗΣ ΚΑΛΕΙ ΜΑΜΑ (Mars Needs Moms). ΗΠΑ, 2011. Σκηνοθεσία: Σάιμον Γουέλς. Σενάριο: Σάιμον & Γουέντι Γουέλς. Με τις φωνές των: Σεθ Γκριν, Νταν Φόγκλερ, Τζόαν Κιούσακ. 82′
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΤΟΙΜΕΣ ΓΙΑ ΟΛΑ (Made in Dagenham). ΗΠΑ, 2010. Σκηνοθεσία: Νάιτζελ Κόουλ. Σενάριο: Γουίλιαμ Αϊβορι. Ηθοποιοί: Σάλι Χόκινς, Μπομπ Χόσκινς, Αντρέα Ράιζμπαρα, Μιράντα Ρίτσαρντσον, Ρόζαμουντ Πάικ. 113′
πηγή : Enet.gr
