(…)ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΚΑΤΑΡΑ: «Την κατάρα μου να ‘χεις και να γεννηθείς σε μια ενδιαφέρουσα εποχή».
ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΠΟΧΗ, γεμάτη αλλοπρόσαλλες απόπειρες, περιπέτειες και συγκρούσεις· συγκρούσεις όχι μονάχα, όπως άλλοτε, ανάμεσα στις αρετές και στις κακίες, παρά -κι αυτό ‘ναι το πιο τραγικό- ανάμεσα στις ίδιες τις αρετές. ΟΙ ΠΑΛΙΕΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΕΣ ΑΡΕΤΕΣ αρχίζουν να χάνουν το κύρος τους, δεν μπορούν πια να επαρκέσουν στο θρησκευτικό, ηθικό, πνευματικό, κοινωνικό αίτημα της σύγχρονης ψυχής. Θαρρείς κι η ψυχή του ανθρώπου μεγάλωσε και δε χωράει πια στα παλιά καλούπια. ΣΤΑ ΣΠΛΑΧΝΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ, στα σπλάχνα κάθε συγχρονισμένου ανθρώπου, είτε συνειδητά είτε ασύνειδα, ξέσπασε ένας εμφύλιος πόλεμος, χωρίς έλεος, ανάμεσα στον παλιό, παντοδύναμο άλλοτε μύθο, που ξεθύμανε μα πολεμάει απελπισμένα να ρυθμίσει ακόμα τη ζωή μας, και στο νέο μύθο, που μάχεται, αδέξια ακόμα κι ανοργάνωτα, να κυβερνήσει τις ψυχές μας.
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΘΕ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ σήμερα σπαράζεται από τη δραματική μοίρα του καιρού το(…)
Απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη, Αναφορά στον Γκρέκο.
