Κάθε πρωί
καταργούμε τα όνειρα
χτίζουμε με περίσκεψη τα λόγια
τα ρούχα μας είναι μια φωλιά από σίδερο
κάθε πρωί
χαιρετάμε τους χτεσινούς φίλους
οι νύχτες μεγαλωνουν σαν αρμόνικες
– Ήχοι, καημοί, πεθαμένα φιλιά.

(Ασήμαντες
απαριθμήσεις
– Τίποτα, λέξεις μόνο για τους άλλους.

Μα πού τελειώνει η μοναξιά; )

www.phorum.gr