του Καγκάν Ιρμάκ
με τους Κεμάλ Χουνάλ, Μελίς Μπιρκάν, Γιλντίζ Κουλτούρ

Υπόθεση: Ο τριαντάρης Αλπέρ είναι ένας ταλαντούχος σεφ που διευθύνει το δικό του εστιατόριο. Μπορεί στην επαγγελματική του ζωή να έχει γνωρίσει την επιτυχία, αλλά δεν ισχύει το ίδιο και στα προσωπικά του. Ενώ η καθημερινότητά του αναλώνεται μεταξύ γαστρονομικών δημιουργιών, σχέσεων της μίας νύχτας και call-girls, μια επίσκεψη σε ένα μαγαζί μεταχειρισμένων δίσκων και βιβλίων στα δρομάκια του Μπέγιογλου, θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του.
Η Άντα είναι μια γοητευτική, απλή και σχετικά σταθερή γυναίκα λίγο πριν τα 30 της, που σχεδιάζει και ράβει παιδικά κοστούμια. Μια μέρα, καθώς τριγυρνά στα σοκάκια του Μπέγιογλου αναζητώντας ένα παλιό βιβλίο, μπαίνει στο ίδιο βιβλιοπωλείο με τον Αλπέρ. Εκ φύσεως γυναικάς, ο Αλπέρ εντυπωσιάζεται από την ομορφιά της και αρχίζει να την πολιορκεί. Αναζητώντας μια ευκαιρία για να την γνωρίζει, βρίσκει το βιβλίο που ψάχνει, το αγοράζει και της το προσφέρει.
Αυτό το βιβλίο θα αποτελέσει τη σπίθα για μια παθιασμένη σχέση ανάμεσα στους δύο ήρωες. Ο Αλπέρ, όμως, προσπαθώντας να βρει χώρο για την Άντα στη ζωή του, αρχίζει να αισθάνεται περιορισμένος, την ίδια στιγμή που εκείνη, αγνοώντας το «δηλητήριο» που τρέχει στις φλέβες του αγαπημένου της, ζει την απόλυτη ευτυχία του έρωτα.

 

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

 

Είναι πολύ δύσκολο στις μέρες μας να συναντήσει κανείς ένα μελόδραμα που δεν ξεπερνά τα όρια. Με χώρα καταγωγής μάλιστα την Τουρκία – κι όχι το Hollywood ας πούμε – το «Πάντα Μόνος» καταφέρνει να συγκινήσει, να προβληματίσει και την ίδια ώρα να μην είναι καθόλου υπερβολικό.

Μπορεί τα συστατικά Κωνσταντινούπολη, περίτεχνα φαγητά και έρωτας να θυμίζουν ελληνική συνταγή, αλλά η τουρκική ταινία του Cagan Irmak δεν αφορά καθόλου σε ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος. Αντίθετα η ιστορία που μας διηγείται το «Πάντα Μόνος» είναι καθόλα σύγχρονη και πλέον τόσο συνηθισμένη που περνά σχεδόν απαρατήρητη. Η μόνη ίσως νοσταλγική πινελιά της είναι μια εξίσου σημερινή συνήθεια επιστροφής σε προϊόντα κουλτούρας των 70s, όπως η μουσική που ακούγεται συχνά στην ταινία, ή οι συλλογές βινιλίων και παλιών, χρησιμοποιημένων βιβλίων που κάνουν οι ήρωες.

Πρόκειται για μία ταινία για όλους όσοι μέσα στην μοναξιά τους πιστεύουν πως κρύβεται η ελευθερία τους. Το κυνήγι για την επιτυχία – επαγγελματική, κοινωνική – στον λαβύρινθο των μεγαλουπόλεων αποπροσανατολίζει τον σύγχρονο άνθρωπο από το κυνήγι της προσωπικής ευτυχίας. Το παράδοξο είναι πως όταν – κατά λάθος – η ευτυχία, η πραγματική αγάπη, ο έρωτας του χτυπάνε την πόρτα δεν έχει τη δύναμη να ανοίξει. Θεωρείται πια μεγάλη ευθύνη να είσαι σημαντικός για κάποιον και γι’ αυτό η μοναξιά μοιάζει «ένας ύπνος γλυκός».

Οι ερμηνείες των δύο κεντρικών ηρώων (Αλπέρ και Αντά) αλλά και πολλών δευτεραγωνιστών – όπως η μητέρα του Αλπέρ και οι συνεργάτες του- είναι πολύ καλές και τόσο «επιμελώς ατημέλητες» που μοιάζουν αυθόρμητες και πραγματικές. Οι γειτονιές της Πόλης, που προσφέρονται άλλωστε για καλή φωτογραφία, χρήζουν τα εξωτερικά πλάνα ιδιαιτέρως γοητευτικά.

Τόσο οι καλές ερμηνείες όσο το σενάριο αλλά και η σκηνοθεσία, σύγχρονη και απλοϊκή, ωθούν τον θεατή να βρει ένα κομμάτι του εαυτού του μέσα σε αυτό το έργο και να φύγει με τις θετικότερες εντυπώσεις και γιατί όχι, με έναν πολύ σύγχρονο και καθόλου ευκαταφρόνητο προβληματισμό.

www.myfilm.gr