– Γη, μάθε με να θυμάμαι –
Μάθε με ηρεμία,
όπως τα χορτάρια ηρεμούν με το φώς.
Μάθε με να υποφέρω,
όπως οι γηραιές πέτρες υποφέρουν από την μνήμη.
Μάθε με ταπεινοφρoσύνη,
όπως τα άνθη είναι ταπεινά από την αρχή.
Μάθε με να νοιάζομαι
όπως η μάνα που προστατεύει τα μικρά της.
Μάθε με θάρρος,
όπως το δέντρο που ορθώνεται μοναχό.
Μάθε με να περιορίζομαι,
όπως το μυρμήγκι που αργοσαλεύει στο έδαφος.
Μάθε με την ελευθερία,
όπως τον αετό που πετάει στον ουρανό.
Μάθε με να παραίτούμαι,
όπως το φύλλο που πεθαίνει το φθινόπωρο.
Μάθε με αναγέννηση,
όπως τον σπόρο που φυτρώνει την άνοιξη.
Μάθε με να ξεχνάω τον εαυτό μου,
όπως το λιωμένο χιόνι ξεχνά την ζωή του.

ΓΗ, μάθε με θυμάμαι την καλοσύνη,
όπως οι ξηροί αγροί κλαίνε στην βροχή