Πού η αγάπη κατοικεί     
Αν η σιωπή δε φέρνει αμηχανία
το ναι και τ’ όχι αν το λες
με ίδια ευκολία,
εκεί η αγάπη κατοικεί.

Τα βήματα όταν ακούς
και τα γνωρίζεις
δεμένος μα ελεύθερος βαδίζεις,
εκεί η αγάπη κατοικεί.

Όταν ρωτάς πώς, πότε, πού, γιατί;
Η αγάπη εκεί δεν κατοικεί.

Αν ένα βλέμμα δίδεις
κι όμως περισσεύγει
κρυφοκοιτάς πίσω απ’ το τζάμι
όταν φεύγει,
εκεί η αγάπη κατοικεί.

Άμα ρωτάς πώς , πότε , πού ,γιατί;
Η αγάπη εκεί δεν κατοικεί.
Άμα ρωτάς πώς , πότε , πού , γιατί;
ίσως και κει να κατοικεί.

Μα αν δε μπορείς να συγχωρείς
πού μένει η αγάπη δε θα βρεις

  Το χρώμα της αγάπης     
 

Ποιο το χρώμα της αγάπης
ποιος θα μου το βρει;

Να ‘ναι κόκκινο σαν ήλιος
θα καίει σαν φωτιά.
Κίτρινο σαν το φεγγάρι
θα ‘χει μοναξιά.

Να ‘χει τ’ ουρανού το χρώμα
θα ‘ναι μακριά.
Να ‘ναι μαύρο σαν τη νύχτα
θα ‘ναι πονηρή.

Ποιο το χρώμα της αγάπης
ποιος θα μου το βρει;

Να ‘ναι άσπρο συννεφάκι
φεύγει και περνά.
Να ‘ναι άσπρο γιασεμάκι
στον ανθό χαλά.
Να ‘ναι άσπρο γιασεμάκι
στον ανθό χαλά.

Να ‘ναι το ουράνιο τόξο
που δεν πιάνεται
Όλο φαίνεται πως φτάνω
κι όλο χάνεται.
Όλο φαίνεται πως φτάνω
κι όλο χάνεται.

Ποιο το χρώμα της αγάπης
ποιος θα μου το βρει;