Διαβάσαμε
Δ Ε Ι Τ Ε Ε Δ Ω : PABLO_NERUDA
Mε αφορμή την ολοκλήρωση του εορτασμού των 100 χρόνων από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη το 2011 στην Ελλάδα, το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων παρουσίασε ένα ανέκδοτο κείμενο του ποιητή, από ομιλία του στους Έλληνες μετανάστες στη Στοκχόλμη. Η ομιλία του ποιητή έγινε τον Νοέμβριο του 1979, μετά την τελετή απονομής του βραβείου Νόμπελ της Σουηδικής Ακαδημίας για το έργο του.
Η ομιλία μεταφέρεται αυτούσια με την επισήμανση του Ελύτη «ότι η γλώσσα είναι ένας φορέας ήθους που, αν δεν τον υπακούσεις, θα τιμωρηθείς».
Η ομιλία
«Αγαπητοί φίλοι, περίμενα πρώτα να τελειώσουν οι επίσημες γιορτές που προβλέπει η “Έβδομάδα Νόμπελ” και ύστερα να ‘ρθω σ’ επαφή μαζί σας. Το έκανα γιατί ήθελα να νιώθω ξένιαστος και ξεκούραστος.
Ξεκούραστος βέβαια δεν είμαι. Χρειάστηκε να βάλω τα δυνατά μου για να τα βγάλω πέρα με τις απαιτήσεις της δημοσιότητας, τις συνεντεύξεις και τις τηλεοράσεις. Αλλά ένιωθα κάθε στιγμή ότι δεν εκπροσωπούσα το ταπεινό μου άτομο αλλά ολόκληρη τη χώρα μου. Κι έπρεπε να την βγάλω ασπροπρόσωπη. Δεν ξέρω αν το κατάφερα. Δεν είμαι καμωμένος για τέτοια. Για τιμές και για δόξες.
Τη ζωή μου την πέρασα κλεισμένος μέσα σε 50 τετραγωνικά (μέτρα), παλεύοντας με τη γλώσσα. Επειδή αυτό είναι στο βάθος ή ποίηση: μια πάλη συνεχής με τη γλώσσα. Τη γλώσσα την ελληνική που είναι η πιο παλιά και η πιο πλούσια γλώσσα του κόσμου.
Ό,τι και να πει ένας ποιητής, μικρό ή μεγάλο, σημαντικό ή ασήμαντο, δεν φέρνει αποτέλεσμα, θέλω να πω δεν γίνεται ποίηση αν δεν περάσει από την κρησάρα της γλώσσας, αν δεν φτάσει στην όσο γίνεται πιο τέλεια έκφραση. Ακόμα και οι πιο μεγάλες ιδέες, οι πιο ευγενικές, οι πιο επαναστατικές, παραμένουν σκέτα άρθρα εάν δεν καταφέρει ο τεχνίτης να ταιριάσει σωστά τα λόγια του.
Μόνον τότε μπορεί ένας στίχος να φτάσει στα χείλια των πολλών, να γίνει κτήμα τους. Μόνον τότε μπορεί να ‘ρθει και ο συνθέτης να βάλει μουσική, να γίνουν οι στίχοι τραγούδι. Και για ένα τραγούδι ζούμε, στο βάθος, όλοι μας. Το τραγούδι που λέει τους καϋμούς και τους πόθους του καθενός μας. Τόσο είναι αλήθεια ότι το μεγαλείο και η ταπεινοσύνη πάνε μαζί, ταιριάζουν.
Ταπεινά εργάστηκα σ΄όλη μου τη ζωή. Και η μόνη ανταμοιβή που γνώρισα πριν από τη σημερινή, ήταν ν’ ακούσω τους συμπατριώτες μου να με τραγουδούν. Να τραγουδούν το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ που μου χρειάστηκε τεσσάρων χρόνων μοναξιά και αδιάπτωτη προσπάθεια, για να το τελειώσω. Δεν το λέω για να περηφανευτώ. Δεν έρχομαι σήμερα για να σας κάνω τον σπουδαίο. Κανείς δεν είναι σπουδαίος από εμάς. Από εμάς, άλλος κάνει τη δουλειά του σωστά κι άλλος δεν την κάνει. Αυτό είναι όλο. Όμως θέλω να μάθετε, όπως το έμαθα κι εγώ στα 68 μου χρόνια: μόνον αν κάνεις σωστά τη δουλειά σου, ο κόπος δεν θα πάει χαμένος.
Ξέρω, μαντεύω, ότι πολλοί από εσάς περίμεναν άλλα πράγματα από εμένα. Τους ζητώ συγγνώμην που δεν θα τους ικανοποιήσω. Αν είχα το ταλέντο του ομιλητή, του δάσκαλου, του ηγέτη, θα είχα ίσως αφιερωθεί στην πολιτική. Τώρα δεν είμαι παρά ένας γραφιάς που πιστεύει σε ορισμένα πράγματα. Κι αυτά τα πράγματα θέλει να τα γνωρίσει και στους άλλους, να τα βγάλει από μέσα του, να τα κάνει έργο.
Εμένα μου έλαχε ν’ αγαπήσω τον τόπο μου όπως τον αγαπάτε κι εσείς. Να τι είναι που μας ενώνει απόψε όλους εδώ πέρα. Η αγάπη μας για την Ελλάδα. Βέβαια, υπάρχουν πολλοί τρόποι ν’ αγαπά ένας λαός τη χώρα του. Αλλά για τον ποιητή, πιστεύω, υπάρχει μόνον ένας: ν’ ανήκει σ’ ολόκληρο το λαό του. Πάνω από τις διαιρέσεις και τις διχόνοιες, ο ποιητής να στέκει και ν’ αγαπά όλον τον λαό του, ν’ ανήκει, το ξαναλέω, σ’ όλο τον λαό του. Δεν γίνεται αλλιώς. Η πατρίδα είναι μία. Ο καθένας στον τομέα του ας έρθει και ας κάνει κάτι, όπως αυτός το νομίζει καλύτερα.
Όμως ο πνευματικός άνθρωπος βλέπει το σύνολο. Θέλω να πιστεύω πως ίσως κι ο ξενητεμένος, το ίδιο. Για εμάς η Ελλάδα είναι αυτές οι στεριές οι καμένες στον ήλιο κι αυτά τα γαλάζια πέλαγα με τους αφρούς των κυμάτων. Είναι οι μελαχρινές ή καστανόξανθες κοπέλλες, είναι τ’ άσπρα σπιτάκια τ’ ασβεστωμένα και τα ταβερνάκια και τα τραγούδια τις νύχτες με το φεγγάρι πλάι στην ακροθαλασσιά ή κάτω από κάποιο πλατάνι.
Είναι οι πατεράδες μας κι οι παππούδες μας με το τουφέκι στο χέρι, αυτοί που λευτερώσανε την πατρίδα μας και πιο πίσω, πιο παλιά, όλοι μας οι πρόγονοι που κι αυτοί ένα μονάχα είχανε στο νου τους -όπως κι εμείς σήμερα: τον αγώνα για τη λευτεριά.
Είπε ένας Γάλλος ποιητής, ο Ρεμπώ, πως η πράξη για τον ποιητή είναι ο λόγος του. Κι είχε δίκηο. Αυτό έκανε ο Σολωμός, που για να γράψει το αθάνατο ποίημα του “‘Ελεύθεροι Πολιορκημένοι”, έσωσε και παράδωσε στη φυλετική μας μνήμη το Μεσολόγγι και τους αγώνες του. Αυτό έκαναν ο Παλαμάς, ο Σικελιανός, ο Σεφέρης. Στα φτωχά μου μέτρα το ίδιο πάσχισα να κάνω κι εγώ. Πάσχισα να κλείσω μέσα στην ψυχή μου, την ψυχή όλου του ελληνικού λαού. Να δω πόσο μοιάζανε όλοι οι αγώνες του, από την αρχαία εποχή ίσαμε σήμερα, για το δίκηo και για τη λευτεριά.
Κι αυτό θα κάνω όσα χρόνια μου δώσει ο Θεός να ζήσω. Αυτή είναι η πράξη μου. Και το γεγονός ότι έφτασαν να την αναγνωρίσουν οι ξένοι, είναι μια νίκη. Όχι δική μου νίκη. Δική σας. Γι’ αυτό σας ευχαριστώ. Κι αν μου το συγχωρείτε να σας δώσω μια γνώμη – ακούστε την: όσο καλά κι αν ζείτε σ’ αυτή τη φιλόξενη, την ευγενική χώρα, όσο κι αν νιώθετε καλά και στεριώνετε, και κάνετε οικογένεια – μην ξεχνάτε την πατρίδα μας, και προ παντός, τη γλώσσα μας. Πρέπει να ‘σαστε περήφανοι, να ‘μαστε όλοι περήφανοι, εμείς και τα παιδιά μας για τη γλώσσα μας.
Είμαστε οι μόνοι σ’ ολόκληρη την Ευρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμε τον ουρανό “ουρανό” και τη θάλασσα “θάλασσα” όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Δεν είναι λίγο αυτό. Η γλώσσα δεν είναι μόνον ένα μέσον επικοινωνίας. Κουβαλάει την ψυχή του λαού μας κι όλη του την ιστορία και όλη του την ευγένεια. Χαίρομαι κι αυτή τη στιγμή που σας μιλάω σ’ αυτή τη γλώσσα και σας χαιρετώ, σας αποχαιρετώ μάλλον, αφού η στιγμή έφτασε να φύγω.
Όμως ένα κομμάτι της ψυχής μου σας το αφήνω μαζί μ’ ένα μεγάλο ευχαριστώ που με ακούσατε. Μακάρι να μπορούσε να σας μείνει, να το κρατήσετε, σαν ένα μικρό φυλαχτό από την πατρίδα».
Ξεχάσαμε τον άνθρωπο στη πρώτη γραμμή του πολέμου ζωντανό και γυμνό να ξαναζεί και να καταπίνει τα δικά του πέλματα αλήθειας κρυώνοντας, πεινώντας και διψώντας σαν ορειβάτης των πλωτών φάρων της αλήθειας στην ύστατη στιγμή του θανάτου του τον ιδρώτα της βαθιάς του πληγής παλεύοντας ο ίδιος στην απόγνωση της δικιάς του δύναμης το ικρίωμα της θανατικής του καταδίκης.
Παλαιώσαμε τις νύχτες και τις μέρες της ψυχής του σε αγωνίες που εκμαυλίζουν τον ίδιο τους τον εαυτό στις κλωστές της αλήθειας και του πόνου του πυρακτώσαμε μέσα του την πάλη της βαθιάς του πίκρας.
Πέφτοντας στο παλάτι της απόγνωσής του η εικόνα του προσώπου του χάθηκε σαν μακρινό κατάλοιπο της εποχής του πέρασε στην κατάκοπη κορφή της απελπισίας της και στα παραπήγματα της δικιάς της αλήθειας σαν αποτιναγμένη ψυχή και σαν φωτεινός αρχάγγελος του μαρτυρίου της έγινε η άμβλωση της ίδιας του της αξίας.
Καθώς πεθάναμε τον ιστορισμό της αφήσαμε λίγη βροχή στις πνιχτές βουβές φωνές της αλήθειας της σημαδεύοντας τα διαμάντια της τιμής των αστερισμών της νότια του βορρά την αφήσαμε μονάχη στον κυκεώνα του απύθμενου βάθους της…
Αντρειωμένη άδικο θάνατο πατήθηκε και κραταιώθηκε αιώνες τώρα! Έφυγε και αναγεννήθηκε θεμελιωμένη ύμνους ελευθερίας. Στη μνήμη του Θεού δεν ξεχάστηκε ενέδωσε σαν βρέφος στο λάχτισμα της γαλήνης του και καταδικάστηκε αθάνατη στη θύελλα της ιεράς του σινδόνης.
Μα θα αναρωτηθεί κανείς: βαλτώνονται τα ύψη των ανθρώπων; Κοιμούνται οι εχθροί της ανάσας του ποτέ; Κρούονται οι έννομες συνειδήσεις; Ποια θύελλα θεσπίζει τους όρους της; Ποιος εχθρός νικά το πνεύμα της ελευθερίας;
Νικητής ή ηττημένος είναι στην πλάνη του ο άνθρωπος; Στη γλώσσα του και στους βαθύς βυθούς της ζωής του μόνος και έρημος από τον άλλο του τον κόσμο τον πένθιμο στον παράδεισό της ευλογίας του ευχή και τόπος μοναδικά ισχυρός κυλάει στην επιστροφή των προορισμών του.
Υπάρχει μεστός στο συναίσθημα της ευθύνης του μέσα σε μια άσπιλη φλέβα γαλήνης αγιάτρευτος στις πεδιάδες του έρωτα του και στους αναγεννημένους ήλιους του μες τα ποτάμια των φεγγαριών και στα τοπία με τις καταπράσινες ομίχλες στις μυρωδιές του ερωδιού της θάλασσας και των αγίων της φωτεινής τους πέτρας.
Άνθρωπος και ουράνιος ουραγός της φωνής και της θάλασσας ενώνει τις μακρινές οδύνες του με φως το ανεξίτηλο τους βλέμμα.
Στις πληγές και στα στήθη των ανθρώπων παλαιστής της αιώνιας θάλασσας του πόνου του νικά και υπερβαίνει τα σήμαντρα της ματαιοδοξίας ακινητοποιώντας τα πάθη του σε αθύρματα της κάθετης και της οριζόντιας γραμμής τους.
Μαχητής της μεταμόρφωσης του σκοταδιού πεθαίνει ζητώντας τα όνειρά του στις πρώτες τους ύλες γνωρίζοντας και αναγνωρίζοντας την θερμή τους αλήθεια και μελετώντας τη θύελλα του ψέματος προχωρά παλάμη με παλάμη στους ιστούς της νύχτας με το δοξάρι του.
Κατοικοεδρεύει στη σιωπή και στη συγκρότηση του προσωπικού του κινδύνου ενώ σφυρίζει στους γαλαξίες των αιώνων τη λύρα των φυλλωμάτων του Θεού. Με πόνο στην ψυχή του ξοδεύεται και σχοινοβατεί στο ευγενικό του δίκιο και στη φυσική του αντίληψη αρκείται στο θαύμα που χαράζει μέσα του η προσευχή της ανταπόκρισης της δικής του αλήθειας…
Aπό την Ράνια Γάτου “Το Βήμα”
Cinnamon and Honey – Κανέλα και μέλι
Το μέλι είναι το μόνο τρόφιμο στον πλανήτη που δεν θα χαλάσει ή θα σαπίσει ποτέ. Μόνο θα ζαχαρώσει. Το μέλι στη πραγματικότητα θα είναι πάντα το μέλι. Ωστόσο, όταν το αφήσετε σε ένα ψυχρό, σκοτεινό μέρος για πολύ καιρό θα γίνει στερεό. Όταν συμβεί αυτό θα χαλαρώσει το καπάκι, βράζουμε λίγο νερό, και καθίζουμε το δοχείο με το μέλι στο ζεστό νερό, σβήστε τη φωτιά και αφήστε το να υγροποιηθεί. Στη συνέχεια είναι τόσο καλό όσο ήταν και στην αρχή. Ποτέ να μην βράσει το μέλι ή να το βάζουμε σε φούρνο μικροκυμάτων. Αν γίνει αυτό θα σκοτωθούν τα ένζυμά του.
Eχει διαπιστωθεί ότι ένα μίγμα μελιού και κανέλας θεραπεύει πολλές ασθένειες. Το μέλι παράγεται στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Οι επιστήμονες σήμερα δέχονται επίσης, το μέλι ως «RamBan» (πολύ αποτελεσματικό) φάρμακο για όλα τα είδη ασθενειών. Το μέλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς παρενέργειες σε κάθε είδους ασθένειες.
Η σημερινή επιστήμη λέει ότι ακόμα κι αν το μέλι είναι γλυκό, εάν ληφθεί στη σωστή δοσολογία ως φάρμακο, αυτό δεν βλάπτει τους διαβητικούς ασθενείς. Το World News, ένα περιοδικό στον Καναδά, στην έκδοσή του με ημερομηνία 17 Ιανουαρίου 1995 έχει δώσει τον ακόλουθο κατάλογο των ασθενειών που μπορεί να θεραπευτεί με μέλι και κανέλα, όπως έχει ερευνηθεί από δυτικούς επιστήμονες:
HEART DISEASES – ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΚΑΡΔΙΑΣ:
Κάντε μια πάστα από μέλι και κανέλα σε σκόνη, αλείψτε στο ψωμί και να το φάτε τακτικά για πρόγευμα. Μειώνει τη χοληστερόλη στις αρτηρίες και σώζει τον ασθενή από καρδιακή προσβολή. Επίσης, όσοι είχαν ήδη μια καρδιακή προσβολή, αν κάνουν αυτή τη διαδικασία καθημερινά, διατηρείται μίλια μακριά από την επόμενη καρδιακή προσβολή. Η τακτική χρήση της παραπάνω διαδικασίας ανακουφίζει από την απώλεια της αναπνοής και ενισχύει την καρδιά να κτυπά. Στην Αμερική και τον Καναδά, διάφορες ιδιωτικές κλινικές έχουν θεραπεύσει επιτυχώς ασθενείς και έχουν διαπιστώσει ότι μεγαλώνοντας, οι αρτηρίες και οι φλέβες χάνουν την ευελιξία τους και φράζουν. Μέλι και κανέλα αναζωογονούν τις αρτηρίες και τις φλέβες.
ARTHRITIS – ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ:
Αρθρίτιδα. Οι ασθενείς μπορούν να λαμβάνουν καθημερινά, πρωί και βράδυ, ένα φλιτζάνι ζεστό νερό με δύο κουταλιές μέλι και ένα μικρό κουταλάκι του γλυκού κανέλα σε σκόνη. Εάν λαμβάνεται τακτικά, ακόμη και χρόνια αρθρίτιδα μπορεί να θεραπευτεί. Σε μια πρόσφατη έρευνα που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, διαπιστώθηκε ότι όταν οι γιατροί έκαναν τη θεραπεία στους ασθενείς με ένα μίγμα μιας κουταλιάς της σούπας μέλι και μισό κουταλάκι του γλυκού κανέλα σε σκόνη πριν από το πρωινό, διαπίστωσαν ότι μέσα σε μια εβδομάδα, από τα 200 άτομα που είχαν υποστεί επεξεργασία, σχεδόν 73 ασθενείς είχαν εντελώς απαλλαγεί από τον πόνο, και μέσα σε ένα μήνα ως επί το πλείστον όλοι οι ασθενείς που δεν μπορούσαν να περπατήσουν ή να μετακινηθούν εξαιτίας της αρθρίτιδας, περπάτησαν απαλλαγμένοι από τον πόνο.
BLADDER INFECTIONS – μολύνσεις κύστεων:
Πάρτε δύο κουταλιές της σούπας κανέλα σε σκόνη και ένα κουταλάκι του γλυκού μέλι σε ένα ποτήρι χλιαρό νερό και πιείτε το. Καταστρέφει τα μικρόβια στην κύστη.
CHOLESTEROL – ΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΗ:
Δύο κουταλιές της σούπας μέλι και τρία κουταλάκια του γλυκού σκόνη κανέλας αναμιγνύεται σε 450ml νερό, δίνοντάς το σε έναν ασθενή με χοληστερίνη, βρέθηκε ότι μειώνει το επίπεδο της χοληστερόλης στο αίμα κατά 10% μέσα σε δύο ώρες.
Όπως αναφέρθηκε για τους αρθριτικούς ασθενείς, εάν ληφθεί τρεις φορές την ημέρα, κάθε χρόνια χοληστερόλη θεραπεύεται. Σύμφωνα με πληροφορίες που αναφέρθηκαν στην εν λόγω εφημερίδα, αγνό μέλι που λαμβάνεται με τροφή ανακουφίζει καθημερινά τη χοληστερόλη.
COLDS – ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ:
Εκείνοι που πάσχουν από συχνά ή σοβαρά κρυολογήματα πρέπει να λαμβάνουν μία κουταλιά της σούπας χλιαρό μέλι με 1/4 κουταλάκι κανέλα σε σκόνη την ημέρα για τρεις ημέρες. Αυτή η διαδικασία θα θεραπεύσει και τον πιο χρόνιο βήχα, το κρυολόγημα, καθώς και την ιγμορίτιδα.
UPSET STOMACH – ΣΤΟΜΑΧΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ:
Μέλι που λαμβάνονται με σκόνη κανέλας θεραπεύει το πόνο στο στομάχι, αλλά και καθαρίζει τα έλκη του στομάχου από τη ρίζα τους.
GAS – ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ:
Σύμφωνα με τις μελέτες που έγιναν στην Ινδία και την Ιαπωνία, αποκαλύπτεται ότι αν το μέλι λαμβάνεται με λίγη κανέλα σε σκόνη, το στομάχι απαλλάσσεται από αέρια.
IMMUNE SYSTEM – Ανοσοποιητικό σύστημα:
Καθημερινή χρήση κανέλας σε σκόνη ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και προστατεύει τον οργανισμό από βακτήρια και ιούς. Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι το μέλι έχει διάφορες βιταμίνες και σίδηρο σε μεγάλες ποσότητες. Η συνεχής χρήση του μελιού ενισχύει τα λευκά αιμοσφαίρια του αίματος για την καταπολέμηση των βακτηριακών andviral ασθενειών.
INDIGESTION – δυσπεψία:
Κανέλα σε σκόνη ανακατεμένη σε δύο κουταλιές της σούπας μέλι που λαμβάνεται πριν από το φαγητό ανακουφίζει από οξύτητα και χωνεύει ακόμη τα βαρύτερα φαγητά.
LONGEVITY – μακροβιότητα:
Τσάι με μέλι και κανέλα σε σκόνη, όταν λαμβάνεται τακτικά, συλλαμβάνει τη φθορά των γηρατειών. Πάρτε τέσσερις κουταλιές μέλι, ένα κουταλάκι κανέλα σε σκόνη και τρία φλιτζάνια νερό και τα βράζουμε όπως το τσάι. Πίνετε 1 / 4 φλιτζανιού, τρεις έως τέσσερις φορές την ημέρα. Κρατά το δέρμα φρέσκο και απαλό και εμποδίζει τα γηρατειά.
PIMPLES – σπυράκια:
Τρεις κουταλιές της σούπας μέλι και ένα κουταλάκι του γλυκού κανέλα σε σκόνη πάστα. Εφαρμόστε αυτήν την πάστα για τα σπυράκια πριν από τον ύπνο και να πλένουν το επόμενο πρωί με χλιαρό νερό. Εάν γίνεται καθημερινά για δύο εβδομάδες, αφαιρεί τα σπυράκια από τη ρίζα.
SKIN INFECTIONS – λοιμώξεις του δέρματος:
Εφαρμόστε μέλι και κανέλα σε σκόνη σε ίσα μέρη στις περιοχές που χρήζουν θεραπείας. Έκζεμα, λειχήνες και σε όλους τους τύπους των λοιμώξεων του δέρματος.
WEIGHT LOSS – ΑΠΩΛΕΙΑ ΒΑΡΟΥΣ:
Καθημερινά το πρωί, μισή ώρα πριν από το πρωινό με άδειο στομάχι και το βράδυ πριν τον ύπνο, να πιείτε μέλι και κανέλα σε σκόνη βρασμένα σε ένα φλιτζάνι νερό. Εάν λαμβάνεται τακτικά, μειώνει το βάρος ακόμη και στο πιο παχύσαρκο άτομο. Επίσης, πίνοντας αυτό το μίγμα τακτικά, δεν επιτρέπει στο λίπος να συσσωρευτεί στο σώμα, ακόμη και αν κάποιος ακολουθεί διατροφή πλούσια σε θερμίδες.
CANCER – ΚΑΡΚΙΝΟΣ:
Πρόσφατη έρευνα στην Ιαπωνία και την Αυστραλία έδειξε ότι προχωρημένες μορφές καρκίνου του στομάχου και των οστών έχουν θεραπευτεί επιτυχώς. Οι ασθενείς που πάσχουν από αυτά τα είδη καρκίνου θα πρέπει να λαμβάνουν καθημερινά μια κουταλιά της σούπας μέλι με ένα κουταλάκι του γλυκού κανέλα σε σκόνη για ένα μήνα τρεις φορές την ημέρα.
FATIGUE – ΚΟΠΩΣΗ:
Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η περιεκτικότητα σε σάκχαρα του μελιού είναι πιο χρήσιμα παρά επιβλαβή στην αντοχή του σώματος. Ηλικιωμένοι που παίρνουν μέλι και κανέλα σε σκόνη σε ίσα μέρη, έχουν μεγαλύτερη εγρήγορση και ευελιξία. Ο Δρ Milton, ο οποίος έχει κάνει την έρευνα, λέει ότι η μισή κουταλιά της σούπας μέλι που λαμβάνεται σε ένα ποτήρι νερό και πασπαλισμένα με λίγη κανέλα σε σκόνη, που λαμβάνονται καθημερινά μετά το βούρτσισμα των δοντιών και το απόγευμα, περίπου στις 15:00 μ.μ. όταν η ζωτικότητα του σώματος αρχίζει να μειώνεται, αυξάνει τη ζωτικότητα του σώματος μέσα σε μια εβδομάδα.
BAD BREATH – Κακή αναπνοή:
Οι άνθρωποι της Νότιας Αμερικής, το πρώτο πράγμα που κάνουν το πρωί, είναι γαργάρες με ένα κουταλάκι του γλυκού μέλι και κανέλα σε σκόνη αναμεμιγμένα με ζεστό νερό. Έτσι διατηρούν την αναπνοή τους φρέσκια όλη την ημέρα.
HEARING LOSS – ΑΠΩΛΕΙΑ ΑΚΟΗΣ:
Καθημερινά πρωί και βράδυ μέλι και λίγη κανέλα σε σκόνη, που λαμβάνονται σε ίσα μέρη, αποκαθιστά τα προβλήματα της ακοής.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΕΡΑ
To τεστ του Σωκράτη
Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας
φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην
Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο
οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει
κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον
από τους μαθητές του.
Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του
πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της
“τριπλής διύλισης”.
“- Τριπλή διύλιση;”
ρώτησε με απορία ο γνωστός του.
– Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή
μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να
φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.
– Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας.
Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που
πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;
– Ε… όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και…
-Μάλιστα, άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που
θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.
– Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο,
αυτό της καλοσύνης.
Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον
μαθητή μου είναι κάτι καλό;
– Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον…
– Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις
κάτι κακό για τον μαθητή μου αν και δεν
είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.
Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή
και αμηχανία.
– Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς
ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και
το τρίτο φίλτρο.
Το τρίτο φίλτρο της χρησιμότητας.
Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για τον
μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί
xρήσιμο σε κάτι;
– Όχι δεν νομίζω…
– Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν
είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο,
γιατί θα πρέπει να το ακούσω;
Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος,
έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα…
Μήπως είναι καιρός
να βάλουμε κι εμείς
αυτό το σοφό τεστ
στη ζωή μας;
Εκεί, τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να πειραματιστούν με την ιδέα της «μεταμόρφωσης των αντικειμένων». Επιλέγοντας μέσα από μια πληθώρα αντικειμένων καθημερινής χρήσης, αποδομώντας και επανασυνθέτοντάς τα, τα οικεία αντικείμενα αλλάζουν όψη και αποκτούν μια εντελώς νέα ταυτότητα. Οι μικροί καλλιτέχνες δημιουργούν πρωτότυπα έργα, στα χνάρια του Αρμάν και ανακαλύπτουν ταυτόχρονα μια άλλη οπτική για τον γύρω κόσμο.
Πληροφορίες στο τηλ. 210 7282733 (10 π.μ. – 1 μ.μ.), Δευτέρα έως Παρασκευή
ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΕΡΑ
“Τη μέρα εκείνη ο Χόρχε με περίμενε με ένα
παραμύθι:
Όταν μεγάλωσε ο πατέρας του του είπε:
« Παιδί μου, δε γεννιόμαστε όλοι με φτερά.
Μπορεί να μην είσαι υποχρεώμενος να
πετάξεις, νομίζω όμως πως είναι κρίμα να
μείνεις μόνο στο περπάτημα αφού έχεις τα
φτερά που ο καλός Θεός σου έδωσε.»
«Μα δεν ξέρω να πετάω» απάντησε ο γιος.
«Σωστά…» είπε ο πατέρας. Και περπατώντας,
τον πήγε ως το χείλος του γκρεμού, στο
βουνό.
«Βλέπεις γιε μου; Το κενό. Όταν θελήσεις να
πετάξεις, θα έρθεις εδώ θα πάρεις βαθιά
ανάσα, θα πηδήξεις στην άβυσσο και
απλώνοντας τα φτερά σου θα πετάξεις».
Ο γιος αμφέβαλλε.
«Κι αν πέσω;»
«Ακόμα κι αν πέσεις, δε θα σκοτωθείς. Οι
λίγες γρατζουνιές θα σε κάνουν πιο δυνατό
στην επόμενη προσπάθεια» αποκρίθηκε ο
πατέρας.
Το παιδί γύρισε στο χωριό να δει τους φίλους
του, τις παρέες του, όλους εκείνους που είχε
συντρόφους στην πορεία της ζωής του. Οι πιο
στενόμυαλοι του είπαν:
«Είσαι τρελός; Για ποιο λόγο; Ο πατέρας σου
είναι μισότρελος…Για ποιο λόγο να
πετάξεις; Τι σου χρειάζεται; Γιατί δεν
αφήνεις τις ανοησίες; Τι νόημα έχει να
πετάξεις;»
Οι καλύτεροι φίλοι του τον συμβούλεψαν:
«Κι αν είναι αλήθεια; Μα σίγουρα δεν είναι
επικίνδυνο; Γιατί δεν αρχίζεις σιγά-σιγά;
Δοκίμασε να πηδήξεις από μια σκάλα ή από την
κορυφή ενός δέντρου. Αλλά από τον γκρεμό,
βρε παιδί μου;…»
Ο νεαρός άκουσε τις συμβουλές όσων τον
αγαπούσαν. Ανέβηκε στην κορυφή του δέντρου
και, με όλο του το θάρρος, πήδηξε. Άνοιξε τα
φτερά του, τα κούνησε στον αέρα με όλη του τη
δύναμη αλλά, δυστυχώς, έπεσε στο έδαφος.
Μ’ένα καρούμπαλο στο κεφάλι συνάντησε τον
πατέρα του.
«Μου είπες ψέμματα! Δεν μπορώ να πετάξω. Το
δοκίμασα και κοίτα πως χτύπησα! Δεν είμαι
σαν κι εσένα. Τα φτερά μου είναι μόνο για
στολίδι.»
«Παιδί μου» είπε ο πατέρας, «για να
πετάξεις, πρέπει να έχεις τον απαραίτητο
ελεύθερο χώρο στον αέρα, ώστε τα φτερά σου
να ξεδιπλωθούν. Είναι σαν να πέφτεις με
αλεξίπτωτο: χρειάζεσαι κάποιο ελάχιστο
ύψος για να πηδήξεις.
Για να πετάξεις πρέπει να αρχίσεις να
ριψοκινδυνεύεις.
Αν δε θέλεις να το κάνεις, καλύτερα να
συμβιβαστείς και να αρκεστείς στο
περπάτημα.»
Από τον Jorce Bucay, Αργεντινός συγγραφέας
|
Μία μέρα ο Διογένης έτρωγε ένα πιάτο φακές καθισμένος στο κατώφλι ενός
τυχαίου σπιτιού.
Δεν υπήρχε σε όλη την Ελλάδα πιο φθηνό φαγητό από μία σούπα με φακές.
Μ’ άλλα λόγια, αν έτρωγες φακές σήμαινε ότι βρισκόσουν σε κατάσταση απόλυτης
ανέχειας.
Πέρασε ένα απεσταλμένος του άρχοντα και του είπε:
«Α! Διογένη, Αν μάθαινες να μην είσαι ανυπότακτος κι αν κολάκευες λιγάκι τον
άρχοντα, δε θα ήσουν αναγκασμένος να τρως συνέχεια φακές.»
Ο Διογένης σταμάτησε να τρώει, σήκωσε το βλέμμα και κοιτάζοντας στα μάτια
τον πλούσιο συνομιλητή του αποκρίθηκε:
«Α, φουκαρά αδελφέ μου! Αν μάθαινες να τρως λίγες φακές, δεν θα ήσουν
αναγκασμένος να υπακούς και να κολακεύεις συνεχώς τον άρχοντα.»
Μέσα από τη θλίψη όλων των πραγμάτων
ακούω το σιγαλό τραγούδι της αιώνιας μητέρας
*
Εσύ είσαι η μεγάλη σταλαγματιά της δροσιάς κάτω από το φύλλο του λωτού
Εγώ είμαι η πιο μικρή στο απάνω μέρος του φύλλου
*
Ο καλλιτέχνης είναι ο εραστής της ζωής
γιαυτό είναι ο σκλάβος της, μαζί και ο αφέντης της
*
Τούτη η λαχτάρα είναι για κάτι που το αισθάνεται κάποιος στο σκοτάδι
μα δεν το βλέπει στο φως της ημέρας
*
Οι ρίζες είναι κλαδιά κάτω στη γη
Τα κλαδιά είναι ρίζες μες στον αέρα
*
Οι ανώνυμες ημέρες έχουν αφήσει το άγγιγμά τους απάνω στην καρδιά μου
σαν το μούσκλο στον κορμό του γέρικου δέντρου
*
Οι άνθρωποι πάνε μέσα στο πολυτάραχο πλήθος
για να πλίξουν την κραυγή της δικής τους σιωπής
*
Κουβαλώ στον ανθισμένο κόσμο μου
όλους τους κόσμους που δεν υπάρχουν πια
*
Το φύλλο γίνεται λουλούδι όταν αγαπά
Το λουλούδι γίνεται καρπός όταν η αγάπη του φτάνει στη λατρεία
*
Κοιτάζω τα δέντρα που σαλεύουν
και στοχάζομαι πόσο μεγάλος είναι ο κόσμος
*
Η μεγάλη δύναμη του Θεού
βρίσκεται μέσα στο απαλό αεράκι που φυσάει
κι όχι μέσα στην ανεμοζάλη
*
Ο μεγάλος περπατεί με τον μικρό χωρίς κανένα φόβο
ο μέτριος κρατιέται μακριά
*
Αγάπη, όταν έρχεσαι
κρατώντας στο χέρι σου το αναμμένο λυχνάρι της οδύνης
μπορώ να ξεχωρίσω το πρόσωπό σου
και να δω πόσο είσαι ευλογημένη από το Θεό
*
Το χαμόγελό σου ήταν τα λουλούδια από το δικό σου κήπο
τα λόγια σου ήταν το ψιθύρισμα του δικού σου δάσους
μα η καρδιά σου ήταν η γυναίκα που ξέραμε όλοι
*
Ο Θεός αγαπά τα λυχνάρια των ανθρώπων
περισσότερο από τα μεγάλα του αστέρια
*
Ότι είναι πολύ καλό
δεν έρχεται μόνο του
Στον ερχομό του το συνοδεύει το σύνολο
*
Η καρδιά μου σήμερα
νοσταλγεί να φτάσει στη μοναδική ευτυχισμένη ώρα
μέσα από τη θάλασσα των καιρών
*
Φοβισμένοι στοχασμοί, μη με φοβάστε εμένα
είμαι ποιητής
*Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ, μετάφραση Κ. Καρθαίου,
Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία, απ’ το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο «υπείροχον έμμεναι άλλων», που μας άφησαν οι αρχαίοι.
Είμαι εναντίον των βραβείων, γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατώτερου μου -και κάποτε θα πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων. Παίρνω βραβείο σημαίνει παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά -και κάποτε θα πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από τη ζωή μας.
Είμαι εναντίον των χρηματικών επιχορηγήσεων. Σιχαίνομαι τους φτωχοπρόδρομους που απλώνουν το χέρι τους για παραδάκι. Οι χορηγίες μεγαλώνουν την μανία μας για διακρίσεις και τη δίψα μας για λεφτά· ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας.
Είμαι εναντίον των λογοτεχνικών συντάξεων. Προτιμώ να πεθάνω στην ψάθα, παρά να αρμέγω το υπουργείο -κι ας με άρμεξε το κράτος μια ολόκληρη ζωή. Γιατί να με ταΐζει το Δημόσιο επειδή έγραψα μερικά ποιήματα; Και γιατί να αφήσω το Κράτος να χωθεί ακόμη περισσότερο στη ζωή μου;
Είμαι εναντίον των σχέσεων με το κράτος και βρίσκομαι σε διαρκή αντιδικία μαζί του. Ποτέ μου δεν πάτησα σε υπουργείο και το καυχιέμαι. Η μόνη μου εξάρτηση από το κράτος είναι η εφορεία, που με γδέρνει.
Είμαι εναντίον των εφημερίδων. Χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, προβάλλουν ημετέρους, αποσιωπούν τους απροσκύνητους. Όλα τα μαγειρεύουν, όπως αυτές θέλουν. Δεξιές, αριστερές, κεντρώες -όλες το ίδιο σκατό.
Είμαι εναντίον των κλικών. Προωθούν τους δικούς τους· τους άλλους, όλους τους θάβουν. Όποιοι δεν τους παραδέχονται, καρατομούνται. Κυριαρχούν οι γλύφτηδες και οι τζουτζέδες. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία πως το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια.
Είμαι εναντίον των κουλτουριάρηδων. Όλα τ’ αμφισβήτησαν, εκτός από τις τρίχες τους. Τους έχω μάθει για καλά. χαλνούν τον κόσμο με την κριτική τους. Όλους τους βγάζουν σκάρτους και πουλημένους. Και μόλις πάρουν το πτυχίο, αμέσως διορίζονται στα υπουργεία· από παντού βυζαίνουν και ο ιδεαλισμός τους ξεφουσκώνει μέσ’ στα βολέματα του κατεστημένου.
Είμαι εναντίον κάθε ιδεολογίας, σε οποιαδήποτε απόχρωση και αν μας την πασέρνουν. Όσο πιο γοητευτικές και προοδευτικές είναι οι ιδέες, τόσο πιο τιποτένια ανθρωπάκια μπορεί να κρύβονται από πίσω τους. Όσο πιο όμορφα τα λόγια τους, τόσο πιο ύποπτα τα έργα τους. Όσο πιο υψηλοί οι στόχοι, τόσο πιο άνοστοι οι στίχοι.
Είμαι, προπάντων, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που καθημερινά μας οδηγεί σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, δεν φταίει μόνο το κωλοχανείο· φταίνε και οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες. Αν πιάστηκε η μέση του οδοκαθαριστή, φταίμε και εμείς που πετάμε το τσιγάρο μας στον δρόμο. Κι αν η λογοτεχνία μας κατάντησε σκάρτη, μήπως δεν φταίει και η δική μας σκαρταδούρα;…
Περιοδικό «Διαγώνιος» (Τεύχος 1, Ιανουάριος-Απρίλιος, 1979)
πηγή : fitisis.gr
Παζάρι Βιβλίου διοργανώνεται και φέτος στη Πλατεία Κλαυθμώνος από Παρασκευή 20 Ιανουαρίου έως και Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου .Το κοινό μπορεί να βρει βιβλία με τιμές που ξεκινούν από 0,50 ευρώ !
Σε θερμαινόμενη σκεπαστή κατασκευή 1000 τμ ,στη καρδιά της Αθήνας ,στη Πλατεία Κλαυθμώνος ,150 εκδότες εκποιούν 500.000 βιβλία όλων των κατηγοριών : λογοτεχνία,ιστορία,φιλοσοφία,επιστήμες,παιδικά.
Οι τιμές είναι απίστευτα χαμηλές .Οι εκπτώσεις στις τιμές των βιβλίων ξεκινούν από το 70% και φτάνουν έως και το 90% .
Η Εκποίηση-Παζάρι Βιβλίου διοργανώνεται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου ( Σ.ΕΚ.Β ) και το Επαγγελματικό Σωματείο Εκδοτών -Βιβλιοπολών Ελλάδος ( Ε.Σ.Ε.Β.Ε ) .
Ώρες λειτουργίας : από τις 10 το πρωί έως τις 10 το βράδυ ,καθημερινά και Κυριακές .
πηγή : bookbar.gr
Κάποιοι βλέπουν κρυφά μηνύματα στο logo του “Λονδίνο 2012”!
Το λογότυπο που βλέπετε είναι το σήμα των Ολυμπιακών Αγώνων που θα γίνουν στο Λονδίνο το 2012. Από την πρώτη στιγμή που δόθηκε στη δημοσιότητα, έχει δεχθεί έντονη κριτική και έχει χαρακτηριστεί από κακόγουστο, μέχρι εξωφρενικά ακριβό – λέγεται ότι κόστισε περίπου 650.000 δολάρια!
“Κρύβει” τη λέξη ΣΙΩΝ, λένε οι Ιρανοί!
Στις επικρίσεις έρχεται τώρα να προστεθεί και εκείνη που λέει ότι το logo του “Λονδίνο 2012”, κρύβει μέσα του “μηνύματα”! Αυτήν την άποψη εξέφρασε στον πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, Ζακ Ρογκ, η Τεχεράνη, υποστηρίζοντας ότι με τον τρόπο που αναγράφεται το “2012” στο λογότυπο, μπορεί να σχηματίσει κανείς τη λέξη “Ζion”, δηλαδή “Σιών”.
Τι λέει η Τεχεράνη και τι απαντά το Λονδίνο
“Η χρήση της λέξης Σιών για τη δημιουργία του λογότυπου των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012 είναι μία εντελώς εξωφρενική πράξη”, διαμαρτυρήθηκε ο πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής του Ιράν Μοχάμαντ Αλιαμπαντί, σε επιστολή του προς τον Ζακ Ρογκ. “Δυστυχώς, όλοι μας βλέπουμε ότι οι επόμενοι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι αντιμέτωποι με μια σοβαρή πρόκληση που δημιουργήθηκε από το ρατσιστικό πνεύμα ορισμένων. Αν η ΔΟΕ δεν πάρει μέτρα για να επιλύσει αυτό το ζήτημα, θα μπορούσε να επηρεάσει τη συμμετοχή αρκετών χωρών, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν, που επιμένει σε μια σειρά αρχών και αξιών”, κατέληξε.
Οπως ήταν φυσικό, η Οργανωτική Επιτροπή του Λονδίνου, απάντησε άμεσα και αφού αναρωτήθηκε γιατί αυτή η παρέμβαση γίνεται 3 χρόνια μετά τη δημοσιοποίηση του logo και 1,5 μόλις χρόνο πριν από το κορυφαίο αθλητικό ραντεβού, πρόσθεσε: “Το λογότυπο του Λονδίνου 2012 αντιπροσωπεύει το έτος 2012 και τίποτα άλλο”.
Τι σημαίνει η λέξη “ΣΙΩΝ” (ZION)
“Σιών”, είναι το όνομα ενός λόφου της Ιερουσαλήμ, στον οποίο σύμφωνα με τις χριστιανικές παραδόσεις έγιναν ο Μυστικός Δείπνος και το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, αλλά και η Επιφοίτηση του Αγιου Πνεύματος καθώς και η ίδρυση της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας.
Αργότερα όμως, στην εβραϊκή παραδόση, η ονομασία “Σιών” ταυτίστηκε με τη βασιλεία του Ιούδα και οι Ισραηλίτες ονόμασαν έτσι το ανεξάρτητο ισραηλινό κράτος. Από τον όρο “Σιών”, έχει πάρει το όνομά του και ο “Σιωνισμός”! Το pyles.tv, σας παραθέτει παρακάτω το λογότυπο στην κανονική του μορφή (οι δύο πρώτες εικόνες) – που σύμφωνα με τους Βρετανούς σχηματίζει την ημερομηνία τέλεσης των Αγώνων, 2012- αλλά και αναγραμματισμένο (η κάτω εικόνα) με τρόπο που -σύμφωνα με τους Ιρανούς- σχηματίζει τη λέξη ZION. Το συμπέρασμα δικό σας!
AΠΟ ΤΟ pyles.tv
Top 10 βιβλίων στον Ελευθερουδάκη
Ο δρόμος των δακρύων
Όταν αγαπάς είναι για πάντα
Οι αγγελιαφόροι του πεπρωμένου
Κάθε μέρα λίγο πιο κοντά
Σκέτη αναρχία
Γυάλινη πόλη
Τα σακιά
Συνολικές ψήφοι: 0Το δόγμα του σοκ
Συνολικές ψήφοι: 0
Πέρασε πολύ περισσότερο χρόνο από τη μακρόχρονη ζωή της με τον Θουκυδίδη, τον Περικλή και τον Αλκιβιάδη από όσο με τους σύγχρονούς της, όπως έλεγε η ίδια και μέχρι την τελευταία στιγμή της, άρρωστη και σχεδόν τυφλή, δεν έπαψε να ενδιαφέρεται για τη μοίρα της χώρας που υπήρξε το μεγάλο και σταθερό πάθος της. Ένα χρόνο μετά το θάνατό της, το Megaron Plus, μας καλεί να μνημονεύσουμε αυτή τη σπουδαία γυναίκα-παράδειγμα, που δεν επέτρεψε στη σύγχρονη πραγματικότητα να κλονίσει την εμπιστοσύνη της στην αναγεννητική δύναμη της «ελληνικότητας» και την αντοχή της ελληνικής κλασικής σκέψης.
Το Συμπόσιο πραγματοποιείται σε συνεργασία με τη Γαλλική Πρεσβεία, το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
και το Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Έλληνες και Γάλλοι πανεπιστημιακοί συναντιούνται στην Αθήνα για να μας μυήσουν στο σύμπαν της Jacqueline de Romilly και να μας θυμίσουν ότι η κορυφαία αυτή ιστορικός και ελληνίστρια ανακάλυπτε αδιάκοπα στους αρχαίους συγγραφείς και στα δημόσια πρόσωπα της εποχής, τα εργαλεία για να ερμηνεύσει το σύγχρονο κόσμο. Στο συμπόσιο θα μιλήσουν: ο Γιώργης Γιατρομανωλάκης, ομότιμος καθηγητής Κλασσικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Σπύρος Φλογαϊτης, καθηγητής Δημοσίου Δικαίου Πανεπιστημίου Αθηνών, ο καθηγητής Marc Fumaroli της Γαλλικής Ακαδημίας, η Monique Trédé-Boulmer, διευθύντρια του Κέντρου Αρχαίων Μελετών της École Normale Supérieure, και ο Paul Demont καθηγητής Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris-IV), διευθυντής της Σχολής «Αρχαίοι και Μεσαιωνικοί Κόσμοι» στο ίδιο Πανεπιστήμιο.
Τη συζήτηση θα συντονίσει η Νικολέτα Γιαντζή, επίκουρος καθηγήτρια Ευρωπαϊκής και Μεσαιωνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Στα ελληνικά και γαλλικά με ταυτόχρονη μετάφραση.
| Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012 Ώρα έναρξης: 6.00 μμ Είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας Η διανομή των δελτίων αρχίζει στις 4.30 |
