Διαβάσαμε
Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’ αυτό που αξίζουν, αλλά γι’ αυτό που σημαίνουν.
Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, διότι για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!
Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.
Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στ’ άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρυά μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’ αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους…
Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή… Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.
Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους… έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο πουκατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.
Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αἰχμαλωτίζει για πάντα. Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί.
Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σε αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.
Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.
Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’ έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ’ αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν ἡ τελευταία φορά που θα σ’ έβλεπα να βγαίνεις απ’ την πόρτα, θα σ’ αγκάλιαζα και θα σου ’δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά, για να σου δώσω κι άλλα.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν ἡ τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά.
Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ’ έβλεπα, θα έλεγα «σ’ αγαπώ» και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.
Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος.
Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς.
Γι’ αυτό μην περιμένεις άλλο, καν’ το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μία τελευταία τους επιθυμία.
Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις «συγνώμη», «συγχώρεσέ με», «σε παρακαλώ», «ευχαριστώ», κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.
Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ’ τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.”
AΦΗΓΗΣΕΙΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Η Action Art/ Εικαστική Δράση συμμετείχε, μαζί με 40 ακόμη αφηγητές από Γαλλία, Βέλγιο και Τουρκία, στις ΄΄ Συναντήσεις Αφηγήσεων ΄΄ που οργάνωσαν τα Ateliers de la Rue Raisin στο St Etienne στη Γαλλία.
Με ελληνικά παραδοσιακά παραμύθια η Action Art/ Εικαστική Δράση έκανε αισθητή την ελληνική παρουσία: Η προφορική αφήγηση άλλοτε στα ελληνικά μόνο και άλλοτε σε 2 γλώσσες (ελληνικά – γαλλικά) ταυτόχρονα, που έγιναν από την αφηγήτρια Ροδάνθη Δημητρέση, έφεραν σε επαφή το κοινό (ενήλικες και παιδιά ) με την ελληνική γλώσσα και την ελληνική προφορική παράδοση . Η διάδραση με το κοινό και η συμμετοχή του κατά τη διάρκεια της αφήγησης, ανέδειξε για ακόμη μια φορά τον οικουμενικό χαρακτήρα των λαικών παραμυθιών.
Το επόμενο ραντεβού αφήγησης είναι :
-στο astrocamping Thasos 2012 στις 27-29 Ιουλίου: αστρο- παρατήρηση και αφήγηση παραμυθιών για ένα ταξίδι στον ουρανό και στον Κόσμο από ομάδα αφηγητών της Action Art/ Εικαστική Δράση
-στο κάμπινγκ του πανεπιστημίου στη Χαλκιδική 7-9 Αυγούστου στα πλαίσια τριήμερου προγράμματος αφιερωμένο στην αστρονομία με εισηγήσεις, παρατήρηση του ουρανού,αφηγήσεις
Για περισσότερη ενημέρωση και πληροφόρηση στο site: http://www.action-art.gr/
facebook: http://www.facebook.com/pages/Action-Art-%CE%95%CE%B9
ή στο τηλ. 2310 266857 και στο mail: info@action-art.gr
Παράλληλα η Action Art/Εικαστική Δράση ετοιμάζει για το Φθινόπωρο, εικαστικές δραστηριότητες για παιδιά και ενήλικες
Παιδιά (5-7, 8-12, έφηβοι)
Σχέδιο, ζωγραφική, χρώμα, παιχνίδια γραφισμού , επισκέψεις, κλπ
Ενήλικες
Εργαστήριο αφηγητών παραμυθιού
Σεμινάρια -εργαστήρια:
-σύγχρονη τέχνη και εικαστική διαδικασία
-εικαστική διαδικασία και αισθητηριακή αντίληψη
-κατασκευές από ανακυκλωμένο χαρτί
-κατασκευές accessoirs
– ζωγραφική, σχέδιο
Είναι από τη λίστα των καθηγητών δευτεροβάθμιας.
Το μεγαλείο της σκέψης των αρχαίων Ελλήνων, που αν την ακολουθήσουμε μας βοηθάει να κατανοήσουμε το σήμερα και έτσι να βρούμε πιο εύκολα το δρόμο μας.
Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη! Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε. Οι πρόγονοί μας μιλούν, ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λένε πως να τινάξουμε τον ζυγό. ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!
Όταν ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη, η μεγίστη επιθυμία του είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ, τον κόσμο που του έκλεψαν. Παρά την μεγάλη του λαχτάρα, διατηρεί την ανωνυμία του και μεταμορφωμένος σε ζητιάνο από την ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ, πηγαίνει στο παλάτι ώστε να ελέγξει την κατάσταση και να πάρει τις πληροφορίες που θέλει, υπομένοντας καρτερικά τις προσβολές και την χλεύη των μνηστήρων. ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ.
Γι αυτό τον λόγο και είναι ο αγαπημένος της Θεάς ΑΘΗΝΑΣ, της Θεάς που αντιπροσωπεύει την ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, την ΣΟΦΙΑ, την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. Της Θεάς που μελετά τον εχθρό και τον πολεμά με τα ίδια του τα όπλα.
Όταν όμως έρχεται η ώρα, όταν τους έχει στριμώξει όλους άοπλους σε ένα δωμάτιο, όταν φανερώνεται πάνοπλος, ΤΟΤΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.
Ο ισχυρότερος αντίπαλός του είναι ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ.
Η λέξη μιλά απο μόνη της. Είναι η ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΗ, είναι αυτό που μας κάνουν ΤΩΡΑ, είναι ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τις καταστάσεις και την πραγματικότητα ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ. Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την καθυπόταξη και δουλεία του ανθρώπου.
Ο επόμενος είναι ο ΕΥΡΥ-ΜΑΧΟΣ. Αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο, με εύρος, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟΝ, ο δεινός και αδίστακτος μαχητής.
Ο ΑΜΦΙ-ΝΟΜΟΣ! Αυτός που διαστρεβλώνει τον ΝΟΜΟ και την τάξη των πραγμάτων, ο επικίνδυνος γιατί είναι ΕΤΣΙ και ΑΛΛΙΩΣ!
Ο ΑΓΕ-ΛΑΟΣ! Αυτός που άγει τον λαό, που τον παρασύρει με την βοήθεια του ΑΝΤΙ-ΝΟΟΥ. Που τον μετατρέπει σε ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΑΓΕΛΗ!
Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη! Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε. Οι πρόγονοί μας μιλούν, ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λένε πως να τινάξουμε τον ζυγό. ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!
Μια φορά ήταν ένας φτωχός ψαράς κι όλη νύχτα
αγωνιζόταν να πιάσει ψάρι και δεν έπιανε.
Κόντεψε τέλος η αυγή, έριξε πάλι τ’
αγκίστρι του κι έλεγε απομέσα του: «Ω, Θεέ
μου, δυστυχία! σήμερα θα πεθάνουν τα παιδιά
μου απ’ την πείνα».
Του φάνηκε τότε πως τσίμπησε ψάρι και
τράβηξε τ’ αγκίστρι. Τι να δει! Ένα ψαράκι
χρυσό! Έκανε να το βγάλει απ’ τ’ αγκίστρι
κι άκουσε μια φωνή να του λέει: «Ρίξε το
ψαράκι το χρυσό στον γιαλό και θα δεις
καλό».
– Ε, λέει με τον νου του, να το ρίξω! έτσι κι
έτσι δεν θα μου κάμει τίποτε ένα ψαράκι.
Και το ’ριξε στη θάλασσα. Πάλι ακούει την
ίδια φωνή να του λέει:
– Τι καλό θέλεις να σου κάμω;
– Ε, λέει, να πάω στο σπίτι μου και να βρω
ψωμιά και φαγιά.
Σαν πήγε στο σπίτι του, τα ήβρεν όλα όπως του
είπε η φωνή. Είπε την ιστορία όλη στη
γυναίκα του.
– Αχ, καλέ, του λέει αυτή, αντί να ζητήσεις
τίποτε καλό, ζήτησες ψωμιά και φαγιά;
– Ε, καλά, της λέει αυτός. Αν το ξαναπιάσω, τι
θέλεις να του ζητήσω;
Η γυναίκα του είπε να ζητήσει παλάτια!
Επήγεν ο καημένος ο ψαράς, έριξε το δίχτυ κι
έπιασε πάλι το χρυσόψαρο. Έκανε να το βγάλει
πάλι απ’ τ’ αγκίστρι και άκουσε τη φωνή:
«Ρίξε το ψαράκι το χρυσό στον γιαλό και θα
δεις καλό».
Το έριξε κι άκουσε πάλι τη φωνή: «Τι καλό
θέλεις να σου κάμω;» κι αυτός εζήτησε
παλάτια.
Πάει στο σπίτι του και τι να δει; παλάτια
ωραιότατα!
– Αχ, του λέει η γυναίκα του, να πά’ να το
ξαναπιάσεις και να του ζητήσεις συ να
γίνεις βασιλιάς κι εγώ βασίλισσα.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΕΡΑ
Επήγε πάλι κι έκαμεν όπως έκαμνε και τις
άλλες φορές, άκουσε τη φωνή και ζήτησε ό,τι
του είπε η γυναίκα του. Μα πάει κατόπι στο
σπίτι του και τι να δει; Μια καλύβα όπως
πρώτα και τα παιδιά του πεινασμένα…
Ερώτηση= Εάν σου ζητούσαν να κλήσεις με μια ατάκα το έργο ποιά θα ήταν αυτή; Ότι έχεις δει για αλήθεια το λογιάζεις;
Η Ηθοποιός και σκηνοθέτης, κυρία Ευτυχία Λοϊζίδου
…… Απαντά η Ελένη στον διάλογο που έχει με τον Τεύκρο. Στην προσπάθειά μου να αναλύσω αιτιολογώντας γιατί επέλεξα αυτόν τον τίτλο ως πιο σημαντικό από όλα, μου δίνεται και η δυνατότητα να δώσω μια σαφή απάντηση στο ερώτημα που απασχόλησε αρκετούς μελετητές γιατί ο Ευριπίδης χρησιμοποίησε τον Τεύκρο ,αυτόν τον χαρακτήρα-ρόλο στο έργο. Ο Τεύκρος φτάνοντας νικητής στην πατρίδα του την Σαλαμίνα(που βρίσκεται στην Ελλάδα),εξορίστηκε από τον πατέρα του Τελαμώνα, επειδή δεν είχε υποστηρίξει το αίτημα του αδερφού του,του Αίαντα για τα επίμαχα όπλα, δεν τον απέτρεψε από την αυτοκτονία του και ακόμα χειρότερα δεν εκδικήθηκε τον ατιμωτικό θάνατό του.
Για τους αρχαίους Έλληνες, ο φονιάς αποτελούσε μίασμα, μόλυνε δηλαδή την οικογένειά του και τους συμπολίτες του. Για τον εξαγνισμό της πόλης θα βοηθούσε η εξορία του. Η ποινή αυτή βοηθούσε και στον σωφρονισμό του παραβάτη ,αφού ο ίδιος, όντας εξόριστος έχανε την περιουσία του και δεν μπορούσε να συμμετέχει στα κοινά.
Ο Τεύκρος παρόλο που δεν σκότωσε τον αδερφό του, για τον πατέρα του θεωρούνταν συμμέτοχος στο έγκλημα αφού σιώπησε και δεν προσπάθησε να αποτρέψει τον αδερφό του από τον θάνατο, ούτε πάλεψε ύστερα για την τιμή του. Οι πράξεις του αυτές έδωσαν την αφορμή στον Ευριπίδη να σκιαγραφήσει έναν χαρακτήρα ικανό για να φωτίσει τις αδυναμίες μιας μερίδας ανθρώπων.
Χαρακτηριστικά, ο Τεύκρος παρόλο που ανήκει στους νικητές του Τρωικού Πολέμου, δεν αισθάνεται περήφανος και ευτυχισμένος με το αποτέλεσμα αυτό. Αναγκάστηκε να πολεμήσει δέκα χρόνια στην Τροία για μια άπιαστη γυναίκα, θρηνεί για το χαμό του αδερφού του, βρέθηκε εξόριστος και για επτά χρόνια περιπλανιέται για να βρει καινούργια πατρίδα. Όλα αυτά τα στοιχεία σίγουρα αποδεικνύουν την τραγικότητα του χαρακτήρα του, με καταλυτικό παράγοντα το γεγονός ότι ο Τεύκρος δεν μπορεί φτάνοντας στην Αίγυπτο να διακρίνει την αληθινή Ελένη.
Θεωρεί απλά ότι της μοιάζει αλλά που σίγουρα για εκείνον δεν είναι η ίδια .Ο χαρακτήρας λοιπόν αυτός βρίσκεται στο στάδιο της ικασίας. Το στάδιο αυτό κατά τους Πυθαγόρειους και ύστερα όπως μας διδάσκει ο Πλάτωνας στο μύθο του σπηλαίου ,είναι το πρώτο στάδιο της Γνώσης και αντιστοιχεί στον άνθρωπο τον οποίο δεν μπορεί να διακρίνει τη σκιά , από το πραγματικό. Θεωρεί την Ελένη της Τροίας αληθινή και όχι αυτή που είναι μπροστά του.
Λέει χαρακτηριστικά στην Ελένη όταν τον ρωτά αν είδε την γυναίκα που προξένησε όλα τα δεινά.
Τεύκρος.-Με τα ίδια μου τα μάτια είδα τον υπέροχο Μενέλαο να την σέρνει από τα μαλλιά σε ολόκληρη την πόλη.
Και τον ξαναρωτά η Ελένη,
-Το είδες αυτό?
Τεύ-Απλά όπως σε βλέπω τώρα.
Ελ-Και ότι έχεις δει, για αλήθεια το λογιάζεις?
Τεύ-Την είδα εγώ και ο νους (η λογική) την έβλεπε.
Εκφράζει λοιπόν την καθολικότητα που έχει ο χαρακτήρας ,ο οποίος στην ουσία ζει παγιδευμένος μέσα στην πλάνη των ψευδαισθήσεών του. Ο άνθρωπος λοιπόν αυτός, εμπιστεύεται μόνο τις αισθήσεις του. Η λέξη μόνο περιέχει δογματισμό και η λέξη αίσθηση περιέχει το παρόν. Άρα ο άνθρωπος που είναι παραδομένος στην αίσθηση ζει μόνον το παρόν και δεν επιτρέπει στον εαυτό του να βγάλει τις παρωπίδες και να δει με καθαρά μάτια την αλήθεια. Το μέλλον. Διότι η αίσθηση δεν επιτρέπει μέλλον αλλά παρόν. Θεωρώ ότι σε αυτό το στάδιο βρισκόμαστε σήμερα.
Οι πολιτικές εξουσίες προσπαθούν να πείσουν ότι ο δρόμος για την σωτηρία των λαών και κατέπέκταση για την ανάκαμψη της οικονομίας είναι ο δρόμος της σταθερότητας, που αυτό συνεπάγει λιτότητα και περικοπές. Αλλά θα εξακολουθήσουν να χαράζουν την ίδια πορεία που χάραζαν τα προηγούμενα χρόνια και που είναι η ίδια που μας έφερε σε αυτό το σημείο. Γιατί? Διότι δεν έχεις προνοήσει να φτιάξεις τα εν οίκο σου. Δεν έχεις προβλέψει να βρεις τρόπους σωτηρίας για τον λαό σου δίνοντάς του την ευκαιρία να αναπτυχθεί πνευματικά όχι κόβοντας του τα λεφτά ,αλλά δίνοντάς του ευκαιρίες επαγγελματικού προσανατολισμού. Άρα δεν μάθαμε τίποτα από τον πόνο της δια βίου μάθησης. Θα συνεχίσεις να δανείζεσαι και όταν έρθει η ώρα να αποπληρώσεις τα δάνεια αυτά θα γίνεται «κρανίου τόπος», επειδή δεν προέβλεψες πως θα αναπτύξεις τα έσοδά σου. Οπότε αυτό που χρειάζεσαι δεν είναι σταθερότητα αλλά πνευματική αλλαγή για να μπορέσεις να βγάλεις τις παρωπίδες και να δεις με καθαρά μάτια την αλήθεια.
Σε μικρογραφία το ίδιο θα λέγαμε συμβαίνει και στον απλό λαό. Θα πρέπει να σταματήσει να κυνηγάει «Ελένες» που στην ουσία τους είναι μάταιες και εφήμερες, αλλά να πολεμήσει για Ιδέες(το ουσιαστικό ιδέα βγαίνει από το απαρέμφατο ἰδεῖν) ,που θα μπορεί όχι απλά να τις κοιτά αλλά και να τις βλέπει. Ο Πλάτωνας έλεγε πως σκοπός του ανθρώπου είναι το ἰδεῖν. Το να βλέπεις εννοούσε όχι το να κοιτάς. Άρα προτείνουμε μάθηση του παρελθόντος και μέσα από τα λάθη μας να παιδευτούμε και να οδηγηθούμε σε ένα μέλλον θετικής εξέλιξης και όχι δραματικής. Επιστρέφοντας τώρα στο δράμα. Μας έμεινε ,ένα ερώτημα αναπάντητο.
Γιατί ο Ευριπίδης ανάμεσα σε τόσους ομηρικούς ήρωες επιλέγει έναν νικητή αυτού του πολέμου και μάλιστα τον Τεύκρο?Ο Τεύκρος εξηγεί στην Ελένη τον σκοπό του ταξιδιού του=… σκοπός μου που ήρθα στο παλάτι ετούτο είναι να βρω την μάντισσα θεονόη. Με χρησμό με πρόσταξε ο Απόλλωνας στην Κύπρο να πάω, μια πόλη εκεί να ιδρύσω κατοικώντας και να την ονομάσω Σαλαμίνα. Η Σαλαμίνα υπήρξε πρωτεύουσα της Κύπρου για χίλια χρόνια εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης που κατείχε .Ο Ευαγόρας γιος του Νεοκλή απόγονου του Τέυκρου ,όταν ήταν έφηβος κινδύνεψε να σκοτωθεί από τον τότε τύραννο της Σαλαμίνας Αυδήμονα, γιατί πίστευε ο τελευταίος ότι θα τον απομάκρυνε από την τυραννίδα.Ο φόβος του βγήκε αληθινός. Το 411π.Χ τα κατάφερε και σκότωσε τον τύραννο, αναλαμβάνοντας την εξουσία. Όταν ανέβαλε την εξουσία κατέβαλε τέτοιες προσπάθειες για την πνευματική και υλική ευημερία και ευμάρεια των κατοίκων, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα καλές σχέσεις με τα γειτονικά κράτη. Ο Δαρείος ο Β δεν αντέδρασε με την εξόντωση του Αυδήμονα επειδή ο Ευαγόρας εξακολουθούσε να πληρώνει τους φόρους!
*Ευτυχία Λοιζίδη
Σκηνοθέτης, ηθοποιός
Δ Ι Α Β Α Σ Τ Ε Ε Δ Ω: PERIODIKO 6@
Tην Κυριακή 24 Ιουνίου 2012 στη 13.00 στο β’ πρόγραμμα της ΕΡΤ, στους 103,7. Καλεσμένος μας είναι ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΡΔΑΝΗΣ, Ψυχίατρος, Ψυχοθεραπευτής, Οικογενειακός Θεραπευτής, ιδρυτής του ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ. Ενόψει των γενεθλίων του Προγράμματος, (21 Ιούνη, εικοσιτέσσερα χρόνια) η εκπομπή θα είναι αφιερωμένη στους ανθρώπους που εργάστηκαν για τη δημιουργία της Πρώτης Ανοιχτής Θεραπευτικής Κοινότητας του ΚΕΘΕΑ για έφηβους χρήστες στην Ελλάδα.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
20 Μαϊου 2012
ΚΥΡΙΑΚΗ 24 Ιουνίου ΔΙΠΛΗ ΓΙΟΡΤΗ !
24 Ιουνίου, στη 13.00, στους 103,7,
ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ ΣΤΡΟΦΗ
του β΄ προγράμματος της ΕΡΤ που μεταδίδεται πανελλαδικά και
μέσω διαδικτύου στο site: http://www.ert.gr/deytero
Αυτή η Κυριακή είναι ξεχωριστή!
Γιατί η ΣΤΡΟΦΗ στις 21 Ιουνίου κλείνει εικοσιτέσσερα ολόκληρα χρόνια δράσης κι επιτυχημένου αγώνα ενάντια στην εξάρτηση των Ναρκωτικών, μια επέτειος που είναι πολύ κοντά στις 26 Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών!
Γι’ αυτό και η επόμενη εκπομπή “Επί Τόπου Στροφή” είναι αφιερωμένη στους ανθρώπους που ήταν και είναι η Ψυχή, ο Νους και η Καρδιά της Πρώτης Ανοιχτής Θεραπευτικής Κοινότητας του ΚΕΘΕΑ για έφηβους χρήστες στην Ελλάδα.
Μαζί μας για μία ώρα αυτή την Κυριακή, ο πρώτος Υπεύθυνος του ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ και νυν μέλος του Δ.Σ. του ΚΕΘΕΑ, Γιώργος Μπαρδάνης, Ψυχίατρος, Ψυχοθεραπευτής, Οικογενειακός Θεραπευτής, η Υπεύθυνη του ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ Κυρατσώ Σκοδρογιάννη, και ο Υπεύθυνος της Ανοιχτής Θεραπευτικής Κοινότητας ΣΤΡΟΦΗ, Αντώνης Παρλιάρος.
Μια εκπομπή – κατάθεση καρδιάς και ψυχής για την ιστορία, τη διαδρομή και το σήμερα της ΣΤΡΟΦΗΣ, ενός προγράμματος από το οποίο έχουν πάρει βοήθεια 3.650 έφηβοι με τις οικογένειές τους. Μαζί τους ο Στέλιος, η Χριστίνα και η παραγωγός της εκπομπής Γιάννα Τριανταφύλλη.
Σας περιμένουμε όλους να σβήσουμε τα 24 ολόφωτα κεράκια της ΣΤΡΟΦΗΣ αυτή την Κυριακή στη 13.00 στους 103,7 με χαρά και αισιοδοξία!
Και να ευχηθούμε στην κρίση να είμαστε όλοι μαζί, γιατί, «στην κρίση απαντάμε με αλληλεγγύη».
Παραγωγός : Γιάννα Τριανταφύλλη
Για περισσότερες πληροφορίες και για άλλες ανακοινώσεις, μπορείτε να απευθυνθείτε στο τηλέφωνο : 210 8822122, ή να επισκεφτείτε τους παρακάτω ιστοτόπους:
Δ Ε Ι Τ Ε Ε Δ Ω : Tominima
Ο φιλόσοφος Φρειδερίκος Νίτσε δίνει μία ξεχωριστή απάντηση …;
Στο πρώτο του βιβλίο, με τίτλο «Η Γέννηση της Τραγωδίας» (1872) και συγκεκριμένα στο κεφάλαιο 15, ο Νίτσε κάνει μία ιδιαίτερα μνεία στο ελληνικό έθνος αποδεικνύοντας ότι ο Νίτσε είναι πολύ μπροστά από την εποχή του.
Διαβάστε το χαρακτηριστικό απόσπασμα από το βιβλίο:
«Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.
Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικά ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του …;
Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ’ αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους.
Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους, οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα».
Προβολή ντοκιμαντέρ και έκθεση φωτογραφίας στα πλαίσια του Athens Fringe Festival!
Η ActionAid συμμετέχει στο Athens Fringe Festival
Η έκθεση φωτογραφίας θα πραγματοποιηθεί 15-30 Ιουνίου στον Πολυχώρο Πολιτισμού Vault (Μελενίκου 26, Βοτανικός) και περιλαμβάνει φωτογραφίες τριών από τους έξι συνολικά καταυλισμούς εξόριστων ΅μαγισσών΅ που λειτουργούν στην βόρεια Γκάνα και περιγράφονται στο ντοκιμαντέρ “The Outcasts”.
Περισσότερες από χίλιες γυναίκες και ισάριθμα παιδιά ζουν εξόριστοι σε καταυλισμούς κατηγορούμενοι για μαγεία. Η έκθεση περιλαμβάνει εικόνες από τη καθημερινή ζωή και πορτραίτα των ηρώων του ντοκιμαντέρ “The Outcasts”. Γυναίκες και παιδιά που κατηγορήθηκαν άδικα, ξυλοκοπήθηκαν, στιγματίστηκαν, εξορίστηκαν και παραμένουν στους καταυλισμούς παραμελημένοι από την κοινωνία και την οικογένειά τους.
Η έκθεση ελπίζει να μεταφέρει τις φωνές και τις εικόνες των ανθρώπων των καταυλισμών στην Αθήνα του σήμερα, όπου παρόμοιοι τοίχοι υψώνονται και ο φόβος για τον διπλανό μας μεγαλώνει.
Στις 22 Ιουνίου στις 21.00 σας περιμένουμε στην προβολή του ντοκιμαντέρ “The Outcasts” στο Cine Capitol. Προβλήθηκε για πρώτη φορά φέτος στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, ταξίδεψε στα Χανιά, στην Πτολεμαΐδα, στην Καβάλα και στη Βέροια και τώρα έρχεται και στην Αθήνα. Η είσοδος είναι δωρεάν και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Για κρατήσεις θέσεων παρακαλούμε καλέστε στο 801 11 900 800. Θα ακολουθήσει συζήτηση με τον σκηνοθέτη Γιώργο Γεωργόπουλο.
Λίγα λόγια για το ντοκιμαντέρ: Αρκεί ένα όνειρο για να καταδικαστεί μια αθώα γυναίκα; Μπορεί η μοίρα σου να καθορίζεται από τον τρόπο που πεθαίνει μια κότα; Χίλιες γυναίκες στη Γκάνα ζουν εξόριστες σε καταυλισμούς κατηγορούμενες για μαγεία. Θύματα κακοποίησης και κοινωνικού στιγματισμού παλεύουν να επιβιώσουν μέσα στην απόλυτη φτώχεια. Μαζί τους εκατοντάδες παιδιά που τα καταδιώκει η ίδια μοίρα. Τι τις οδήγησε εκεί και τι τις κρατά δέσμιες;
Σκηνοθεσία, μοντάζ, φωτογραφία: Γιώργος Γεωργόπουλος
Μουσική: Μαριλένα Ορφανού
Παραγωγή: ActionAid – Multivision
Δ Ε Ι Τ Ε Ε Δ Ω :PARAMYTHIA
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΔΟΚΙΑ ΣΤΡΑΤΗΡΗ
Λαϊκά Ελληνικά Παραμύθια στο Ιωνικό Κέντρο
ο Σιμιγδαλένιος (Σκιάθος),οι Παραωρίτες
(Σκύρος), ο Γιάννος (Αμοργός), το Χρυσό Βεργί
(Ήπειρος) το παιδί και το Ψαράκι
(Νάξος)
Η ηθοποιός Ευδοκία Στατήρη αφηγείται
ελληνικά παραδοσιακά παραμύθια μαζί με τον
μουσικό Νίκο Μολύβα. Πουλιά με ανθρώπινη
φωνή, νέοι και νέες με τη δύναμη της αγάπης,
μάγισσες , βασιλιάδες, άντρες από σιμιγδάλι,
αποτελούν κάποιους από τους ήρωες των
παραμυθιών που θα ακουστούν. Και όπως σε όλα
τα παραμύθια οι ήρωες αφού περάσουν πολλές
περιπέτειες καταφέρνουν να βρουν την αγάπη
και να ζήσουν αυτοί καλά και εμείς
καλύτερα.Ψέματα ή αλήθεια; Έτσι είναι τα
παραμύθια!
γενική είσοδος 5 ευρώ, πληροφορίες και
κρατήσεις στο 210-3246614
Σάββατο 23 και 30 Ιουνίου, 12.00 το μεσημέρι
Ιωνικό Κέντρο, Λυσίου 11, Πλάκα
AΠΟ ΤΗΝ ΒΕΡΑ
Ο Θυμός από την Άποψη του Βουδισμού
«Όταν είστε θυμωμένοι, θέλετε να
σταματήσετε να υποφέρετε. Αυτό είναι
φυσιολογικό. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να
βρείτε ανακούφιση αλλά η μεγαλύτερη
ανακούφιση πηγάζει από την κατανόηση. Όταν
υπάρχει κατανόηση, ο θυμός εξαφανίζεται από
μόνος του. Όταν κατανοείτε την κατάσταση
του άλλου ανθρώπου, τότε κατανοείτε τη φύση
του πόνου και ο θυμός εξαφανίζεται επειδή
μεταμορφώνεται σε συμπονετικότητα. Το να
κοιτάξουμε βαθιά είναι το καλύτερο φάρμακο
για τον θυμό. Αν κοιτάξουμε βαθιά,
κατανοούμε τις δυσκολίες των άλλων και την
βαθιά τους επιθυμία που δεν κατάφεραν να
πραγματοποιήσουν. Τότε η συμπονετικότητα
γεννιέται μέσα μας και η συμπονετικότητα
είναι το αντίδοτο στο θυμό. Αν αφήσουμε τη
συμπονετικότητα να μπεί στην καρδιά μας,
τότε η φωτιά του θυμού πεθαίνει αμέσως. Το
μεγαλύτερο μέρος του πόνου μας γεννιέται
από την έλλειψη κατανόησης ότι δεν υπάρχει
ξεχωριστός εαυτός. Είστε το άλλο άτομο και
το άλλο άτομο είναι εσείς. Αν έρθετε σε
επαφή με αυτή την αλήθεια, ο θυμός θα
εξαφανιστεί.
Πολλοί θεραπευτές μας συμβουλεύουν να
εκφράζουμε το θυμό μας για να αισθανόμαστε
καλύτερα. Να κάνουμε πράγματα για να
κάνουμε τον θυμό να βγεί από μέσα μας, όπως
το να χτυπήσουμε ένα μαξιλάρι. Όταν έχετε
καπνό στο δωμάτιο σας, θέλετε να αερίσετε το
δωμάτιο για να φύγει ο καπνός.Ο θυμός είναι
ένα είδος καπνού, μια ενέργεια που μας κάνει
να υποφέρουμε. Όταν ο καπνός του θυμού
προκύπτει, θέλετε να ανοίξετε μια πόρτα και
να ανάψετε τον εξαεριστήρα για να φύγει ο
θυμός. Έτσι λοιπόν εξαερίζετε το χώρο
χτυπώντας το μαξιλάρι. Με αυτόν τον τρόπο
ίσως και να βρίσκετε πρόσκαιρη ανακούφιση.
Στην πραγματκότητα όμως, οι παρενέργειες
της πράξης αυτής είναι τέτοιες που αν την
εξασκείτε συχνά, ο πόνος σας θα μεγαλώσει. Η
εκδήλωση του θυμού χρειάζεται ενέργεια για
να εκδηλωθεί. Χτυπώντας το μαξιλάρι,
μεταθέτετε την ενέργεια του θυμού σε αυτό
και όπως είναι φυσικό θα νιώσετε
εξουθενωμένοι. Επειδή είστε εξουθενωμένοι,
δεν έχετε την ενέργεια να ταίσετε το θυμό
σας. Μπορεί να νομίσετε ότι δεν είστε
θυμωμένοι πια, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια.
Είστε απλά πολύ κουρασμένοι για να
θυμώσετε.
Είναι οι ρίζες του θυμού που τον προκαλούν.
Οι ρίζες του θυμού βρίσκονται μέσα στην
άγνοια, τις λάθος αντιλήψεις και στην
έλλειψη κατανόησης και συμπονετικότητας.
Πρέπει να αναγνωρίσετε την παρουσία του
θυμού σας και τον φροντίσετε. Αλλά η
σημαντική ερώτηση εδώ είναι ποιός είναι
αυτός που έρχεται σε επαφή, φροντίζει και
αναγνωρίζει το θυμό;Ο θυμός είναι ενέργεια
και αν η ενέργεια αυτή είναι υπερβολική,
μπορεί να γίνετε θύμα της. Θα πρέπει να
μάθετε να παράγετε μια άλλη μορφή ενέργειας
που να μπορεί να αναγνωρίσει και να
φροντίσει το θυμό. Ποιά ενέργεια είναι
αυτή;Είναι η ενέργεια της
ενσυνειδητότητας.Οπότε ,τη στιγμή που
είμαστε θυμωμένοι, εξασκούμε τη
ενσυνειδητότητα της αναπνοής και το
συνειδητό περπάτημα έτσι ώστε να
γεννήσουμε την ενέργεια της
ενσυνειδητότητας μέσα μας. Η
ενσυνειδητότητα δεν είναι εκεί για να
καταπιέσει.Είναι για να καλοσωρίσει και να
αναγνωρίσει: «Γειά σου θυμέ μου. Ξερω ότι
είσαι εκεί. Παλιέ μου φίλε». Η
ενσυνειδητότητα είναι η ενέργεια που μας
επιτρέπει να ανγνωρίσουμε αυτό που
βρίσκεται εδώ. Ο ρόλος της ενσυνειδητότητας
είναι αυτός της μητέρας που αγκαλιάζει και
ανακουφίζει ένα παιδί που πονά. Ο θυμός
είναι μέσα σας, είναι το παιδί σας: «Γειά
σου, θυμέ μου, ξέρω ότι είσαι εκεί, θα σε
φροντίσω όπως πρέπει, μην ανησυχείς.»
Πρέπει να είστε σα μία μητέρα που ακούει τα
κλάματα του παιδιού της. Εάν η μητέρα
δουλεύει στην κουζίνα κι ακούσει το παιδί
της να κλαίει, αμέσως αφήνει ο,τι κι αν
κάνει και πάει να φροντίσει το μωρό της.
Ίσως μαγειρεύει ένα ωραίο φαγητό, αλλά το
φαγητό είναι λιγότερο σημαντικό από το
παιδί της που κλαίει. Το πρώτο πράγμα που
κάνει η μητέρα είναι να σηκώσει το μωρό και
να το αγκαλιάσει. Όταν το αγκαλιάζει, η
ενέργεια της το διαπερνά και το
ανακουφίζει. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνετε
όταν ο θυμός αρχίζει να εμφανίζεται.
Παρατήστε ο,τι κι αν κάνετε γιατί το πιο
σημαντικό σας καθήκον είναι να γυρίσετε
στον εαυτό σας και να φροντίσετε το παιδί
σας, το θυμό. Συγκεντρωθείτε στο θυμό σας
και έτσι ίσως αρχίσετε να καταλαβαίνετε τις
ρίζες του.
Τη στιγμή που θυμώνετε , τείνετε να
πιστεύετε ότι η δυστυχία σας έχει προκληθεί
από τον άλλον. Τον κατηγορείτε επειδή σας
έκανε να υποφέρετε. Αλλά κοιτώντας βαθιά,
ίσως διαπιστώσετε ότι ο σπόρος του θυμού
μέσα σας, είναι ο λόγος που υποφέρετε .
Πολλοί άλλοι άνθρωποι, εάν αντιμετώπιζαν
την ίδια κατάσταση με εσάς, ίσως να μην
θύμωναν. Ακούνε τις ίδιες λέξεις, βλέπουν
την ίδια κατάσταση αλλά δε θυμώνουν. Εσείς
γιατί θυμώνετε; Ίσως ο σπόρος του θυμού σας
να είναι πολύ δυνατός. Και επειδή δεν έχετε
εξασκήσει τις μεθόδους φροντίδας του θυμού
σας, ο σπόρος του θυμού έχει ποτιστεί πολλές
φορές στο παρελθόν. Όλοι μας έχουμε τον
σπόρο του θυμού στα βάθη της συνείδησης μας.
Αλλά σε κάποιους από εμάς είναι
μεγαλύτερος. Όταν αρχίζουμε να
καλλιεργούμε την ενσυνειδητότητα, η πρώτη
επίγνωση που βιώνουμε είναι ότι η ρίζα του
πόνου μας δεν είναι ο άλλος αλλά ο σπόρος
του θυμού μέσα μας. Τότε σταματάμε να
ρίχνουμε το φταίξιμο στον άλλο και
καταλαβαίνουμε ότι είναι μόνο μια
δευτερεύουσα αιτία.
Αποσπάσματα από το βιβλίο»Anger: Buddhist wisdom for
cooling the flames» του Βουδιστή μοναχού, ποιητή,
δασκάλου και ακτιβιστή Thich Nhat Hanh.
