Είδαμε
Aπό την Γεωργία
Θα ήθελα να σας μεταφέρω λίγα λόγια για μια ξεχωριστή θεατρική παράσταση που είχα την τύχη να παρακολουθήσω και με έχει συνεπάρει.
Η ιστορία εκτυλίσσεται στο σαλόνι ενός σπιτιού όπου μία αδελφή δέχεται επίσκεψη από τον αδελφό της. Η γυναίκα είναι απορροφημένη με ζήλο στις δουλειές του σπιτιού της και υποδέχεται τον αδελφό της ψυχρά και απρόθυμα. Αυτός ωστόσο, καθόλου δεν πτοείται και με φανερό ενδιαφέρον και επιμονή προσπαθεί να κερδίσει την προσοχή της και τον χρόνο της. Η αντίσταση και η ψυχρότητα της γυναίκας γίνεται μεγαλύτερη σε αυτήν την προσπάθεια μέχρι που φτάνει σε σημείο να τον προσβάλλει και να τον ταπεινώνει. Ο αδελφός απογοητεύεται αλλά και πάλι βρίσκει τον τρόπο για να ανοίξει τον δρόμο προς την καρδιά της. Κι όταν τα καταφέρνει, ξεκινάει μια διήγηση των παιδικών του αναμνήσεων που διαμορφώθηκαν στον δύσκολο και διχαστικό καιρό του ελληνικού εμφύλιου. Η αδελφή βλέπει με τα μάτια του αδελφού, ρωτάει, αμφισβητεί, μαθαίνει…
Δεν θα ήθελα να σας πω περισσότερες λεπτομέρειες γι’ αυτό το συγκινητικό έργο του Διονύση Χαριτόπουλου. Το έργο παίζεται στο ζεστό και μαζεμένο χώρο της Θεατρικής Σκηνής, στην Κυψέλη (Νάξου 84). Οι ηθοποιοί που ενσαρκώνουν τους πρωταγωνιστές είναι ο Αντώνης Αντωνίου και η Νατάσσα Ασίκη. Τους θαύμασα για το μεγαλείο της απλότητας και πηγαίου συναισθήματος που βγάζουν. Πόνεσα, φοβήθηκα, έκλαψα και γέλασα μαζί τους. Όσα περιέγραφαν πέρασαν σαν ζωντανές παραστάσεις μπροστά από τα μάτια μου. Ένιωσα σαν αυτόπτης μάρτυρας και αδελφή. Δυστυχώς, η παράσταση θα παίζεται μέχρι την Κυριακή των Βαϊων και ενδεχομένως δεν προλαβαίνετε να τη δείτε αν δεν πάρει παράταση. Παρόλα αυτά η Θεατρική Σκηνή ανήκει στους ίδιους ηθοποιούς και στην πρώτη ευκαιρία που θα σας δοθεί, αποφασίστε να παρακολουθήσετε μία παράστασή τους. Είναι άνθρωποι αφιερωμένοι στην Τέχνη και με μεγάλη αγάπη μεταφέρουν στο θεατή συναισθήματα και μηνύματα ανθρωπιάς!
Περισσότερα για την παράσταση “Αυγά Μαύρα” θα βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο: http://www.athinorama.gr/theatre/performance.aspx?id=10032636
http://www.cchr.org/el/videos/marketing-of-madness/what-psychotropics-really-do.html
Το Μουσείο Ελληνικού Θεάτρου, ή “Θεατρικό Μουσείο Ελλάδας”, του οποίου ο επίσημος σήμερα τίτλος του είναι Κέντρο μελέτης και έρευνας του Ελληνικού θεάτρου – Θεατρικό Μουσείο (Κ.Μ.Ε.Ε.Θ.-Θ.Μ.) ιδρύθηκε το 1938 από την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων επί προεδρίας αυτού Θ. Συναδινού. Πρώτος έφορος του θεατρικού μουσείου ήταν ο Γιάννης Σιδέρης.
Το Θεατρικό Μουσείο στεγάζεται σήμερα στο ισόγειο του Πνευματικού Κέντρου της Αθήνας, πρώην Λαϊκό Νοσοκομείο, (Ακαδημίας 50), που παραχωρήθηκε από τον Δήμο της Αθήνας. Το Μουσείο διαθέτει επίσης εκτός από τον εκθεσιακό χώρο, σπουδαία βιβλιοθήκη και πολλά αρχεία του είδους, υπηρεσία μηχανοργάνωσης, ενώ οργανώνει και διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα.
Εκθεσιακοί χώροι
Το Μουσείο αναπτύσσεται σε δύο πτέρυγες με αίθουσες κατάλληλα διαμορφωμένες που περιλαμβάνουν πλήθος εκθεμάτων κυρίως του νεοελληνικού θεάτρου. Στο διάδρομο που συνδέει τις δύο πτέρυγες παρουσιάζονται σπάνια προγράμματα και αφίσες σπουδαίων ελληνικών θεατρικών παραστάσεων που ανέβηκαν σε σημαντικά θέατρα του εξωτερικού καθώς και φωτογραφικό υλικό από τους πρώτους θιάσους της Ελλάδας.
Αίθουσα Α΄
Στην αίθουσα αυτή που βρίσκεται στη δεξιά πτέρυγα εκτίθενται φωτογραφίες σπουδαίων Ελλήνων ηθοποιών, σκηνοθετών, και θεατρικών συγγραφέων του 19ου και 20ου αιώνα, των πρώτων θεάτρων του κράτους, καθώς και του απόδημου ελληνισμού με ιδιαίτερες προθήκες των πρώτων συντελεστών του νεοελληνικού θεάτρου.
Στην ίδια αίθουσα φέρονται διαμορφωμένα κατάλληλα θεατρικά καμαρίνια με προσωπικά είδη κορυφαίων πρωταγωνιστών όπως το καμαρίνι της Μαρίκας Κοτοπούλη, της Κυβέλης, των Αλέξη Μινωτή – Κατίνας Παξινού, της Ελένης Παπαδάκη, της Μελίνας Μερκούρη, της Κατερίνας Ανδρεάδη, του Δημήτρη Μυράτ, της Αλίκης Βουγιουκλάκη, της Τζένης Καρέζη του Δημήτρη Χορν κ.ά. με δεσπόζουσα θέση της Μαρίας Κάλλας στον εκθεσιακό χώρο της όπερας (μελοδράματος) με σκηνογραφίες και στοιχεία από τη ζωή των μεγάλων Ελλήνων μουσουργών.
Αίθουσα Β΄
Στην αίθουσα αυτή παρουσιάζονται τρισδιάστατες απεικονίσεις (μακέτες) σκηνικών και κουστουμιών σπουδαίων δημιουργών μεταξύ των οποίων (αλφαβητικά) του Γ. Ανεμογιάννη, Π. Αραβαντινού, Γ. Βακαλό, Β. Βασιλειάδη, Σ. Βασιλείου, Γ. Γουναρόπουλου, Ν. Εγγονόπουλου, Κλ. Κλώνη, Κ. Λάσκαρη, Γ. Μόραλη, Σ. Ορφανίδη, Ι. Παπαντωνίου, Α. Τάσσου, Γ. Τσαρούχη, Α. Φωκά, των Β. Φωτόπουλου και Δ. Φωτόπουλου κ.ά.
Στην ίδια αίθουσα φέρονται επίσης διαμορφωμένα θεατρικά καμαρίνια των Α. Βεάκη, Μ. Κατράκη, Χριστόφ. Νέζερ, Β. Αργυρόπουλου, Β. Λογοθετίδη και βεβαίως της Σοφίας Βέμπο. Επιμέρους χώρος της αίθουσας είναι αφιερωμένος με προθήκες κουστουμιών από το μουσικό θέατρο των επιθεωρήσεων και της οπερέτας.
Αίθουσα Γ΄
Η αίθουσα Γ΄ που βρίσκεται επίσης στην αριστερή πτέρυγα είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένη στην αναβίωση και παρουσίαση του αρχαίου ελληνικού δράματος στους νεότερους χρόνους. Στο χώρο αυτό παρουσιάζονται κατά ενότητες οι μνημειώδεις Δελφικές εορτές του Άγγελου και της Εύας Σικελιανού (1927 και 1930), οι σκηνοθεσίες του Δ. Ροντήρη στις ιστορικές παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, όπως επίσης και σπουδαία κουστούμια από αξιομνημόνευτες παραστάσεις αρχαίου ελληνικού δράματος που είχαν φιλοτεχνήσει οι πιο διάσημοι Έλληνες ενδυματολόγοι (Βακαλό, Βασιλείου, Νικολάου Φωκά κ.ά.).
Βιβλιοθήκη Θ.Μ.
Η Βιβλιοθήκη του Θεατρικού Μουσείου που στεγάζεται σε ιδιαίτερο κτίριο, (οδός Καραμανλάκη 7), και συνεχώς εξοπλίζεται, περιλαμβάνει, αφενός, ένα πολύ σημαντικό αριθμό βιβλίων, περιοδικών, δημοσιευμάτων ελληνικού και ξένου δραματολογίου,, και αφετέρου πολύτιμες θεατρικές συλλογές χειρογράφων, εκδόσεων και μεταφράσεων θεατρικών έργων. Το όλο αυτό υλικό κατανέμεται σε θεατρικά προγράμματα, δημοσιεύματα, μαγνητοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις, ηχογραφημένες ραδιοφωνικές θεατρικές εκπομπές, ηχητικό υλικό μουσικών επενδύσεων παραστάσεων, μαγνητοσκοπημένες τηλεοπτικές παραστάσεις όπως επίσης και ολόκληρο το κινηματογραφικό αρχείο του Αριστείδη Καρύδη.
Από το 1992 λειτουργεί τμήμα μηχανογράφησης της βιβλιοθήκης που βρίσκεται σε εξέλιξη η δημιουργία τράπεζας πληροφοριών που προβλέπεται να συμβάλει σε μεγάλο βαθμό την προώθηση της θεατρικής παιδείας στην Ελλάδα.
Οι πανάρχαιοι πολιτιστικοί δεσμοί Ελλάδας και Ιταλίας, μέσα από εμπορικές επαφές, με την ίδρυση αποικιών αλλά και με τη σύζευξη του αρχαίου ελληνικού και του ρωμαϊκού πολιτισμού, είναι το θέμα της έκθεσης που εγκαινιάζεται σήμερα, Παρασκευή 28 Μαρτίου, στο Προεδρικό Μέγαρο της Ιταλίας, στη Ρώμη.
Η έκθεση «Κλασικισμός και Ευρώπη. Το ευρωπαϊκό πεπρωμένο της Ελλάδας και της Ιταλίας» διοργανώνεται από την προεδρία της Ιταλικής Δημοκρατίας σε συνεργασία με το υπουργείο εξωτερικών, το γραφείο ελληνικής προεδρίας, το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού στο πλαίσιο της ελληνικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά το α΄ εξάμηνο του 2014 και της διαδόχου Ιταλικής κατά το β΄ εξάμηνο του ίδιου έτους. Η έκθεση – που θα διαρκέσει έως τις 15 Ιουλίου – τον Σεπτέμβριο προγραμματίζεται να μεταφερθεί στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, στην Αθήνα
Στην έκθεση περιλαμβάνονται ολιγάριθμα, αλλά εμβληματικά έργα από μεγάλα Μουσεία της Ελλάδας και της Ιταλίας. Τα έργα από τις ελληνικές συλλογές είναι αντιπροσωπευτικά για την ελληνική τέχνη από την προϊστορική έως και του 20ο αιώνα. Τα αντίστοιχα εκθέματα των ιταλικών συλλογών προέρχονται από την Ιταλία και την Ελλάδα.
Η παρουσίαση των έργων αυτών στο πλαίσιο της έκθεσης έχει σκοπό να καταδείξει τους πανάρχαιους στενούς δεσμούς Ελλάδας και Ιταλίας και τη σύζευξη του αρχαίου ελληνικού και του ρωμαϊκού πολιτισμού. Να προβάλει τη σημασία του ελληνικού και αργότερα του ρωμαϊκού πολιτισμού για τη διαμόρφωση του Ευρωπαϊκού πολιτισμού και συνακόλουθα της σημερινής πολιτισμικής μας ταυτότητας.
Επίσης, σκοπός της έκθεσης είναι να υπενθυμίσει ότι η πολιτική, οικονομική και πολιτισμική ένωση της Ευρώπης έχει μακρινές ρίζες στην ελληνική και ρωμαϊκή ιστορία.
photos by Maria Andreadou
|
= Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝ Τζιάνι Ροντάρι |
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ
“Ερμηνείες και παρερμηνείες…
http://www.youtube.com/watch?v=2k91Q3e2sHI
Από την Αρχοντούλα
http://shar.es/RwHj0
Ένα απίστευτο animation!Μπέιτε να το δείτε!
Από τη Γεωργία
Tαινία του Kim Ki-duk
(Είναι από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες)
O Kim Ki-duk είναι ένας απο τους πιο ενδιαφέροντες σύγχρονους κορεάτες σκηνοθέτες. Η ταινία “Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας… και άνοιξη” προκάλεσε τόσο το ενδιαφέρον του κοινού όσο και την αποδοχή των κριτικών. Η ταινία παρόλο που περιέχει στοιχεία της βίας που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο κόσμο, διαθέτει μια λεπτότητα και μια ευαισθησία τυπικά ανατολίτικη, ενώ είναι γεμάτη από αναφορές στις τελετουργίες και στην φολοσοφική θεώρηση του βουδισμού.
Η αφήγηση διαδραματίζεται σ’ ένα άκρως πρωτότυπο χώρο, σ’ έναν βουδιστικό ναό που πλέει πάνω σε μια λίμνη, και έχει στο κέντρο δύο πρόσωπα: τον Γέρο Μοναχό και τον Νεαρό Μοναχό που ζουν μια μοναστική ζωή γεμάτη άσκηση και διαλογισμό. Η ζωή τους ακολουθεί τους ατάραχους ρυθμούς των εποχών, παρότι, όμως, ζουν αποκομμένοι από τα εγκόσμια, δεν μπορούν να αποφύγουν την έλξη της ζωής, με τα πάθη και τα βάσανά της. Κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του Γέρου Μοναχού, ο Νεαρός Μοναχός παίρνει ένα σκληρό μάθημα όταν το παιδικό του παιχνίδι γίνεται άσπλαχνο. Στη συνέχεια βιώνει τη δύναμη του ερωτικού πόθου, όταν μια νεαρή γυναίκα εισβάλλει στον κλειστό του κόσμο. Ο πόθος του αυτός θα οδηγήσει τελικά στην εμμονή και εντέλει στο έγκλημα. Αλλά ύστερα από την ένταση της άνοιξης και του καλοκαιριού έρχεται το φθινόπωρο, η εποχή της περισυλλογής και της επανόρθωσης, και τέλος ο χειμώνας, η εποχή της αφύπνισης και του διαλόγισμού.
Σχετικά με την ταινία Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας… και άνοιξη δηλώνει: “Πρόθεση μου είναι να περιγράψω τη χαρά, το θυμό, τη θλίψη και την ευχαρίστηση στη ζωή μας μέσω των τεσσάρων εποχών και μέσω της ζωής ενός μοναχού που ζει σε έναν ναό που βρίσκεται εναρμονισμένος με τη φύση. Πέντε ιστορίες του παιδιού μοναχού, του αγοριού μοναχού, του ενήλικου μοναχού, του μεσήλικα μοναχού, του γέρου μοναχού συνυπάρχουν με εικόνες από κάθε εποχή. Η αλλαγή της ποιότητας των ανθρώπων, η σημασία της ωρίμανσης στη ζωή μας που διαμορφώνεται και το πώς μας επηρεάζει, η σκληρότητα της αθωότητας, η εμμονή των επιθυμιών, ο πόνος των δολοφονικών προθέσεων, η απελευθέρωση στους αγώνες…”
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Kim Ki-duk παίζει το ρόλο του ώριμου μοναχού στο τελευταίο επεισόδιο -στον Χειμώνα- της ταινίας.
Ο Kim Ki-duk (Κιμ Κι – Ντουκ) γεννήθηκε το 1960 στην ορεινή επαρχία του Κουνγκσανγκ και μετακόμισε στην Σεούλ σε ηλικία 9 ετών με τους γονείς του. Λόγοι βιοποριστικοί και οικογενειακοί τόν ανάγκασαν να εγκαταλείψει το γυμνάσιο και να μπήκε μαθητής σε μια γεωργική σχολή. Μόλις τελείωσε το σχολείο εργάστηκε σε βιομηχανία και αργότερα κατατάχθηκε στους πεζοναύτες. Όταν τελείωσε την στρατιωτική του θητεία, πέρασε δυο χρόνια σε μια εκκλησία για ανθρώπους με προβλήματα όρασης, φιλοδοξώντας να γίνει ιεροκήρυκας, ενώ ταυτόχρονα άρχισε να ασχολείται και πάλι με την ζωγραφική που είχε εγκαταλείψει σε νεαρή ηλικία.
Το 1990 βρέθηκε στη Γαλλία “για σπουδές”, αλλά πέρασε τα δύο χρόνια παραμονής ζωγραφίζοντας και πουλώντας τους πίνακες του. Δεν έχει ακολουθήσει ακαδημαϊκή εκπαίδευση και καθόλου παράδοξα, η καριέρα του σαν κινηματογραφιστής ξεκίνησε μ’ έναν ανάλογο τρόπο: Αντίθετα με άλλους συνάδελφους του δεν υπήρξε ποτέ μανιακός σινεφίλ, ούτε θήτευσε δίπλα σε κάποιο μεγάλο σκηνοθέτη ως μαθητευομένος ή ως βοηθός . Είναι αυτοδίδακτος στον κινηματογράφο, ενώ συχνά πειραματίζεται, κάτι που δίνει στις ταινίες του έναν αέρα ελευθερίας. Όπως δηλώνει και ο ίδιος οι ταινίες του μπορούν να χαρακτηριστούν σαν αυτοβιογραφικά κείμενα γραμμένα με την κάμερα. Γι’ αυτό και ο Kim Ki-duk θεωρεί ότι η κάθε μια, είναι όπως απλώς μια σκηνή μέσα στο σύνολο του έργου του.
www.youtube.com/watch?v=0R6VE0i1Zt4
Από την Αρχοντούλα
https://www.youtube.com/watch?v=RcGyVTAoXEU (με δεξί κλικ επιλέγετε το link και στη συνέχεια Μετάβαση σε https://www.youtube.com/watch?v=RcGyVTAoXEU).
από τη Γεωργία
/www.youtube.com/watch?v=eIy10dwvKPI
Από την Αρχοντούλα
