Είδαμε
o Θέατρο Πόρτα που εισήγαγε με μεγάλη επιτυχία το «Θέατρο για βρέφη» στο ελληνικό κοινό συνεχίζει τη νέα αυτή παράδοση με την παράσταση Άκου από 28 Σεπτεμβρίου 2014.
Ένα παιδί και μια μελωδία. Το παιδί ξυπνάει, γιατί η μελωδία που τον συνόδευε, παύει. Ξυπνάει και παλεύει να τη θυμηθεί, να την ξαναφέρει πίσω, να την ανασυνθέσει. Αλλιώς το παιδί δεν θα μπορέσει να κοιμηθεί. Κι ένα μεγάλο «ταξίδι» ξεκινάει.
O Δημήτρης Καραντζάς μετά από παραστάσεις στην Επίδαυρο, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών και το Φεστιβάλ της Αβινιόν, επιστρέφει στο Θέατρο Πόρτα και μετά τον Οδυσσεβάχ, σκηνοθετεί το Ακου, μία παράσταση για βρέφη (1-3 ετών). Συνοδοιπόρος του ο Κορνήλιος Σελαμσής, σταθερός συνεργάτης του θεάτρου που οι μουσικές του έχουν ντύσει πολλές σπουδαίες παραστάσεις των τελευταίων ετών. Ερμηνεύει ο Κωνσταντίνος Βουδούρης.
Σκηνοθεσία Δημήτρης Καραντζάς
Μουσική Κορνήλιος Σελαμσής
Σκηνικά–Κοστούμια Ιωάννα Τσάμη
Ερμηνεία Κωνσταντίνος Βουδούρης
Φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου (kikipap.com)
Διάρκεια: 35 λεπτά
«Μετά από τη χαρά που μας έδωσαν το Ελα, έλα και το Πού είναι; έπρεπε να βρούμε κάτι καινούριο και διαφορετικό που να ενδιαφέρει εξ’ ίσου το βρεφικό μας κοινό. Την ιδέα μού την έδωσαν δυο στιγμές από το Πού είναι; Στιγμές όπου τα μωρά έμεναν άφωνα και μαγεμένα ακούγοντας απλώς κάποιες νότες μουσικής ή κάποιους ήχους. Ετσι σκέφτηκα πως το επόμενο θέαμα θα έπρεπε να λέγεται Άκου και να βασίζεται σε ήχους και σε μουσική . Όπως παρακολουθούσαν τα μωρά την ανάγκη μιας ηρωίδας να πιάσει το φεγγάρι ή μιας άλλης να ξαναδεί τη μαμά της, τώρα το θέμα να είναι η ανάγκη ενός παιδιού να ξαναβρεί μια μελωδία που το μάγεψε φευγαλέα κι ύστερα χάθηκε.
Ο Δημήτρης Καραντζάς και ο Κορνήλιος Σελαμσής αγκάλιασαν την ιδέα μου με ενθουσιασμό και φτιάχνουν τώρα τη δική τους εκδοχή που μπορεί να είναι εντελώς διαφορετική, αλλά σίγουρα θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα».
Ξένια Καλογεροπούλου
Τοποθεσία: Θέατρο Πόρτα, Μεσογείων 59, Αθήνα
Ημερομηνία: Από 28 Σεπτεμβρίου 2014
Σάββατο 11.00, Κυριακή 11.00
(και από 25/10/14 μόνο κάθε Σάββατο 11.00)
Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος 8 €
Για πακέτα συνδρομών και εκπτωτικές προσφορές επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του θεάτρου www.porta-theatre.gr
Προπώληση: www.viva.gr, τηλ. 11876, Public, Παπασωτηρίου, Seven Spots, Ιανός, Reload
Πληροφορίες: Τηλ.: 210 77 11 333
www.porta-theatre.gr
Πληροφορίες–κρατήσεις για τις σχολικές παραστάσεις: Εύα Στυλάντερ, Δευτέρα–Παρασκεύη 9:30-13:30, τηλ. 210 86 58 902 και τηλ.–φαξ 210 86 65 144
Πηγη : http://www.culturenow.gr/
Ελπιδοφόρα «Καταστρούπολη» με θεραπευτική φαντασία
Στο θέατρο Πόρτα, από τις 4 Οκτωβρίου
Το παραμύθι και το θέατρο γίνονται φάρμακα, που θεραπεύουν την άρρωστη ψυχή μας, αλλά και εργαλεία, για να ξαναφτιάξουμε τον κατεστραμμένο κόσμο μας, στο έργο (για παιδιά από 10 ετών) του Φίλιπ Ρίντλεϊ, «Καταστρούπολη» («Brokenville»). Η παράσταση, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα και σημείωσε επιτυχημένη πορεία στο φετινό Φεστιβάλ Αθηνών, παρουσιάζεται ξανά στο Θέατρο Πόρτα, από τις 4 Οκτωβρίου έως τις 22 Νοεμβρίου.
Η Ξένια Καλογεροπούλου σε έναν παράξενο ρόλο και ο Μανώλης Μαυροματάκης ως σκηνοθέτης, ξετυλίγουν τη συγκινητική ιστορία του Σάκα, της Γκλίτερ, του Φράντζα, της Μελανιάς και του Τατουάζ. Πέντε ανυποψίαστων εφήβων που, με την καθοδήγηση ενός παιδιού και μίας μάγισσας γριάς, φτιάχνουν την ιστορία της ζωής τους από την αρχή.
Με την «Καταστρούπολη», ο – γνωστός από τον κινηματογράφο και το θέατρο – Φίλιπ Ρίντλεϊ δημιουργεί μια πολύ σύγχρονη, αλλά και ελπιδοφόρα αλληγορία για το θέατρο, ως μέσο αντίστασης στην αποδόμηση του κόσμου μας. Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αγγλία, το 2000, με τον Τζουντ Λο στον ρόλο του Φράντζα, και έγινε παράσταση το 2003, στο Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας, με μεγάλη επιτυχία.
Τροφή για την κενή τους ύπαρξη
Όταν όλα τα αποθέματα της μνήμης μας έχουν εξαντληθεί, άραγε από πού θα βρει η φαντασία μας να αντλήσει το υλικό, που της χρειάζεται, για να σχεδιάσει τη ζωή μας παρακάτω; Οι άνθρωποι της «Καταστρούπολης», πέντε – όχι και τόσο άγνωστοι, δυστυχώς, σε εμάς – ανήλικοι ενήλικες, άπληστοι και υπερόπτες, ανυποψίαστοι και αμνήμονες, βρίσκονται σε αυτό ακριβώς το κρίσιμο σημείο. Όχι την ιστορία της ζωής τους, μα ούτε καν το όνομά τους δεν μπορούν να θυμηθούν. Ε τότε… ας μπουν σε μια άλλη ιστορία. Και τότε, ένα παιδί που δεν μιλάει και μια μάγισσα γριά, ίσως, να τους βοηθήσουν να σχεδιάσουν από την αρχή μία κοινή δική τους νέα ιστορία. Με νέα ονόματα.
Στη διαδικασία αυτή, η γλώσσα του θεάτρου γίνεται για την άρρωστη ψυχή τους γιατρικό, τροφή για την κενή τους ύπαρξη και εργαλείο μαγικό που ενεργοποιεί τη φαντασία τους. Και η φαντασία τους, περισυλλέγοντας το υλικό που της χρειάζεται μέσα από το ανεξάντλητο απόθεμα της κοινής τους μνήμης, της μνήμης των παραμυθιών, τα καταφέρνει να αναπληρώσει τα ελλείμματά τους, να ανασυγκροτήσει την αυτοσυνειδησία και τη μνήμη τους και, τελικά, να σχηματίσει για τους ίδιους, αλλά και τις σχέσεις τους, κάποια σαφώς πιο ελκυστικά, πιο ανθρώπινα και εντελώς καινούρια περιγράμματα. Για μια καινούρια αφήγηση της ίδιας της ζωή τους.
Σε κάτι άλλο, καινούριο και ανακουφιστικό
Μες στα χαλάσματα ενός σπιτιού ερειπωμένου, κοιμάται ένα παιδί. Το φεγγαρόφωτο και η μελωδία από ένα μουσικό κουτί είναι οι μόνοι φύλακες του ύπνου του. Σε λίγο, εμφανίζονται, ένας ένας, κάποιοι άνθρωποι, που δεν θυμούνται απολύτως τίποτα. Ούτε καν το όνομά τους. Μάλλον, έχει συμβεί κάτι κακό. Αλλά τι;
Θα δώσουν ο ένας στον άλλο καινούρια ονόματα. Ξυπνάει το παιδί και, ξαφνικά, τους βλέπει όλους μαζεμένους γύρω του. Τρομάζει! Μία παράξενη γριά τούς βάζει να του πουν παραμύθια, για να το ηρεμήσουν. Όλοι μαζί θα φτιάξουν ιστορίες από την αρχή. Παράξενες και παιχνιδιάρικες, που θα τους επιτρέψουν και να θυμηθούν, μα και να προχωρήσουν. Σε κάτι άλλο, πιο καινούριο και σαφώς πιο ανακουφιστικό και ελπιδοφόρο.
Μεγάλες ιστορίες! Για μια πόλη, που αυτοί οι ίδιοι τη βαφτίζουν Καταστρούπολη. Για βασιλιάδες που αγαπούν τον πόλεμο. Αλλά και για άλλους που αγαπούν τα τριαντάφυλλα, μα δεν μπορούν να τα δουν, γιατί τους έχουν βγει τα μάτια από το πολύ κλάμα. Και ιστορίες για βασίλισσες που κάνουν συλλογή από κοχύλια. Ή που, για να κρατήσουν δίπλα τους τον γιο τους, φτιάχνουν ολόκληρα παλάτια από χρυσάφι και διαμάντια. Και ιστορίες φοβερές! Για μάγισσες κακάσχημες που ερωτεύονται παράφορα πρίγκιπες ωραιοπαθείς και ξιπασμένους. Για μαγικούς καθρέφτες και πουλιά σαλταρισμένα. Για μπλε κοράλλια σπάνια, αλλά και για ιπτάμενα θαλάσσια γιγαντιαία άλογα. Ωραίες ιστορίες! Για μικρούς και για μεγάλους. Δικές μας ιστορίες, όλων μας… Που συγκινούν, διασκεδάζουν και παρηγορούν.
Ταυτότητα παράστασης
Μετάφραση: Ξένια Καλογεροπούλου, σκηνοθεσία: Μανώλης Μαυροματάκης, σκηνικά – κοστούμια: Άγγελος Μέντης, επιμέλεια κίνησης: Ερμής Μαλκότσης, μουσική: Sancho 003 (Κώστας Παντέλης και Φώτης Σιώτας), φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος, κομμώσεις: Χρόνης Τζήμος, βοηθός σκηνοθέτη: Γιάννα Δεληγιάννη. Παίζουν: Θανάσης Δήμου, Άνδρη Θεοδότου, Αριάδνη Καβαλιέρου, Άννα Καλαϊτζίδου, Ξένια Καλογεροπούλου, Αλέξανδρος Καλπακίδης, Χρήστος Σαπουντζής.
Πληροφορίες
Θέατρο Πόρτα: Μεσογείων 59 – Αθήνα, τηλ.: 210 7711333. Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Σάββατο: 18.00, Δευτέρα: 21.15. Διάρκεια παράστασης: 105 λεπτά (με διάλειμμα). Τιμή εισιτηρίου: γενική είσοδος: 10 ευρώ, πακέτα συνδρομών και εκπτωτικές προσφορές: porta-theatre.gr. Προπώληση: καταστήματα: Public, Παπασωτηρίου, Seven Spots, Ιανός, Reload, τηλεφωνικά: 11876, ηλεκτρονικά: viva.gr. Πληροφορίες – κρατήσεις για τις σχολικές παραστάσεις: Εύα Στυλάντερ, (Δευτέρα – Παρασκευή: 9:30 – 13:30), τηλ.: 210 8658902, φαξ: 210 8665144.
πηγη : http://www.naftemporiki.gr
The Man Who Was Afraid of Falling
Ένα animation για τις φοβίες μας και την αρνητική τους επίδραση στη ζωή μας.
Φτάνει να πέσει μια γλάστρα από το παράθυρο της πολυκατοικίας και μια σειρά από παρανοϊκές αντιδράσεις κάνουν τη ζωή του Ivor να αλλάξει εντελώς!
Πρόκειται για ταινία αποφοίτησης του Newport Film School. Σχεδόν όλη έγινε από χαρτόνι και ολοκληρώθηκε σε 8 μήνες.
Το κείμενο, ο σχεδιασμός και η σκηνοθεσία είναι του Joseph Wallace.
Βραβεία:
1ο βραβείο στο ‘Best Animation’, One Voice Festival 2012,
2ο Βραβείο Royal Television Society Student Animation Award,
Νικητής του «Best Up-and-coming Talent Award 2011» Canterbury Anifest και
Νικητής του Newport «Καλύτερης Ταινίας» Animation Awards 2011.
πηγη : http://www.thessalonikiartsandculture.gr/
Το CineDoc 2014- 2015 κάνειπρεμιέρα με το ντοκιμαντέρ Καβέχ Μπακτιάρι, «L’Escale»/ Stop-Over / Ενδιάμεσος Σταθμός. Το ντοκιμαντέρ του πρωτοεμφανιζόμενου Ελβετό-Ιρανού σκηνοθέτη παρουσιάστηκε στο επίσημοπρόγραμμα του Δεκαπενθήμερου των Σκηνοθετών στο 66ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών και έχει θέμα την άγνωστη καθημερινότητα των παράτυπων μεταναστών στην Αθήνα.
Το ντοκιμαντέρ ξεκινάει με τον σκηνοθέτη να αναζητά τα ίχνη του ξάδερφού του στην Αθήνα. Ο λαθρέμπορος που τον είχε μεταφέρει του είχε υποσχεθεί ότι η Ελλάδα θα είναι μόνο «μια στάση» (ένα stop-over), αλλά μετά εξαφανίστηκε. Ο Bakhtiari βρίσκει τον ξάδελφό του να ζει σε ένα μικρό υπόγειο διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας, μαζί με άλλους επτά μετανάστες χωρίς χαρτιά. Αποφασίζει να μείνει μαζί τους και να καταγράψει την καθημερινότητά τους επί ένα χρόνο. Η Ελλάδα είναι προσωρινός σταθμός, καθώς όλοι ελπίζουν να φύγουν για άλλες Δυτικές χώρες.
«Ήταν μια πολύ επικίνδυνη ταινία. Για να μη γίνω αντιληπτός από τους λαθρεμπόρους, έκανα τα γυρίσματα με μια μικρή φωτογραφική μηχανή» λέει ο Bakhtiari. «Η κατάσταση είναι καταστροφική στην Ελλάδα. Οι μετανάστες έχουν γίνει οι αποδιοπομπαίοι τράγοι για τα δεινά της χώρας, οπότε οι κακοποιοί της Χρυσής Αυγής τους κυνηγούν, τους ξυλοκοπούν ή τους σκοτώνουν. Για να αποφύγουν τις επιθέσεις, μετανάστες φεύγουν από την Αθήνα για να κρυφτούν στην ύπαιθρο. Προφανώς υπάρχουν ακόμα Έλληνες που κάνουν ότι μπορούν για να τους βοηθήσουν.»
Μαζί με τον Bakhtiari, μοιραζόμαστε με κινηματογραφική αμεσότητα, χωρίς αφήγηση και συνεντεύξεις, την άλλη όψη της «λαθρομετανάστευσης» στην Ελλάδα. Τον πόνο και την απογοήτευσή τους, τις αγωνίες, την πικρία, τα δάκρυα, τη βία, το κρυφτό από την αστυνομία, τον ρατσισμό, αλλά και την αλληλεγγύη μεταξύ τους και προπάντων την απεγνωσμένη προσπάθειά τους να εγκαταλείψουν την Ελλάδα και να περάσουν με οποιονδήποτε τρόπο σε κάποια κεντροευρωπαϊκή χώρα, όπου θα μπορέσουν να δημιουργήσουν μια καλύτερη ζωή.
Η προβολή πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ελβετίας, του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας και της StraDa Films.
Μετά την προβολή θα γίνει συζήτηση, την οποία θα συντονίσει η δημοσιογράφος Μαρία Ψαρά, με τη συμμετοχή και της Διεθνούς Αμνηστίας, η οποία θα παρουσιάσει την εκστρατεία ΣΟΣ Ευρώπη για την προστασία των δικαιωμάτων των προσφύγων και των μεταναστών.
**Θα ακολουθήσει, στο αίθριο του Γαλλικού Ινστιτούτου, το Migrant Kitchen (Κουζίνες των Μεταναστών), μιαεκδήλωση γνωριμίας με τις εθνικές κουζίνες των μεταναστών που ζουν στην πόλη μας, μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε στην Κωνσταντινούπολη. Η 4η ελεύθερη κουζίνα των μεταναστών της Αθήνας διοργανώνεται, με αφορμή την προβολή από το CineDoc του ντοκιμαντέρ Stop-Over, από το Culinary Backstreets Athens, μαζί με το CineDoc και την Μ.Κ.Ο. Δώσε Ελπίδα. Η βραδιά θα κλείσει με ζωντανή μουσική από τη λεκάνη της Μεσογείου και την Ανατολή με τον Μιχάλη Κλαπάκη και τα Δάχτυλα της Εκάτης.
Σκηνοθεσία: Kaveh Bakhtiari / 100′ / 2013 / Ελβετία, Γαλλία
Πρωτότυπος Τίτλος: L’ESCALE
Βραβεία – Συμμετοχές: -Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών. 66ο Διεθνές Φεστιβάλ Κιν/φου Καννών
-Υποψηφιότητα για Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ , Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου
Επίσημο site: www.escalelefilm.com
Διανομή: StraDa Films
Η ταινία προβάλλεται με ελληνικούς υποτίτλους.
Πληροφορίες
Τοποθεσία: Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, Σίνα 31, Αθήνα
Ημερομήνια: Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2014, στις 20.00
από το culturenow.gr
www.youtube.com/watch?v=aEsz8VKeBrQ
από την Αρχοντούλα
“Get out” – “Leaving Home” : Δυο διαφορετικα φιλμ animation μικρου μηκους .Το πρωτο το ειχα παρακολουθησει πριν 2 χρονια περιπου, το δευτερο το βρηκα σημερα. Ποσο ευκολο ειναι αραγε να αφησουμε την “ασφαλεια” του “σπιτιου” μας , αρχης γενομενης απο το πρωτο σπιτικο που μας φιλοξενησε, τη μητρα της μητερας μας και συνεχιζοντας με καθοριστικους σταθμους στη ζωη μας ´οπου χρειαζεται να εγκαταλειψουμε τα σιγουρα, τα δεδομενα , τα βολεματα , για να “μεγαλωσουμε” .
Δυσκολο, με πολυ φοβο, θυμο,πονο για ο,τι αφηνουμε πισω , τα δυο film, με χιουμορ και αγαπη μας δειχνουν πολυ ευστοχα τη διαδρομη στο μεγαλωμα μας και το κοψιμο του ομφαλιου λωρου.
Απολαυστε τα
“Get Out” short animation film -English Subs
https://www.youtube.com/watch?v=G44oy6nU-qw&list=UUJbgevw1KCd2KgSLzGqsn9w
”Tόσες φωτογραφίες γλάρων
έχω τραβήξει.
Η τέλεια πτήση μοιάζει
πάντοτε ακίνητη.”
_______________________
Μ.Μήτσορα
”Ο Ήλιος Δύω”
Video made by Maria Andreadou
Music by Depeche Mode “Sibeling”
του Καγκάν Ιρμάκ
με τους Κεμάλ Χουνάλ, Μελίς Μπιρκάν, Γιλντίζ Κουλτούρ
Υπόθεση: Ο τριαντάρης Αλπέρ είναι ένας ταλαντούχος σεφ που διευθύνει το δικό του εστιατόριο. Μπορεί στην επαγγελματική του ζωή να έχει γνωρίσει την επιτυχία, αλλά δεν ισχύει το ίδιο και στα προσωπικά του. Ενώ η καθημερινότητά του αναλώνεται μεταξύ γαστρονομικών δημιουργιών, σχέσεων της μίας νύχτας και call-girls, μια επίσκεψη σε ένα μαγαζί μεταχειρισμένων δίσκων και βιβλίων στα δρομάκια του Μπέγιογλου, θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του.
Η Άντα είναι μια γοητευτική, απλή και σχετικά σταθερή γυναίκα λίγο πριν τα 30 της, που σχεδιάζει και ράβει παιδικά κοστούμια. Μια μέρα, καθώς τριγυρνά στα σοκάκια του Μπέγιογλου αναζητώντας ένα παλιό βιβλίο, μπαίνει στο ίδιο βιβλιοπωλείο με τον Αλπέρ. Εκ φύσεως γυναικάς, ο Αλπέρ εντυπωσιάζεται από την ομορφιά της και αρχίζει να την πολιορκεί. Αναζητώντας μια ευκαιρία για να την γνωρίζει, βρίσκει το βιβλίο που ψάχνει, το αγοράζει και της το προσφέρει.
Αυτό το βιβλίο θα αποτελέσει τη σπίθα για μια παθιασμένη σχέση ανάμεσα στους δύο ήρωες. Ο Αλπέρ, όμως, προσπαθώντας να βρει χώρο για την Άντα στη ζωή του, αρχίζει να αισθάνεται περιορισμένος, την ίδια στιγμή που εκείνη, αγνοώντας το «δηλητήριο» που τρέχει στις φλέβες του αγαπημένου της, ζει την απόλυτη ευτυχία του έρωτα.
ΚΡΙΤΙΚΕΣ
Είναι πολύ δύσκολο στις μέρες μας να συναντήσει κανείς ένα μελόδραμα που δεν ξεπερνά τα όρια. Με χώρα καταγωγής μάλιστα την Τουρκία – κι όχι το Hollywood ας πούμε – το «Πάντα Μόνος» καταφέρνει να συγκινήσει, να προβληματίσει και την ίδια ώρα να μην είναι καθόλου υπερβολικό.
Μπορεί τα συστατικά Κωνσταντινούπολη, περίτεχνα φαγητά και έρωτας να θυμίζουν ελληνική συνταγή, αλλά η τουρκική ταινία του Cagan Irmak δεν αφορά καθόλου σε ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος. Αντίθετα η ιστορία που μας διηγείται το «Πάντα Μόνος» είναι καθόλα σύγχρονη και πλέον τόσο συνηθισμένη που περνά σχεδόν απαρατήρητη. Η μόνη ίσως νοσταλγική πινελιά της είναι μια εξίσου σημερινή συνήθεια επιστροφής σε προϊόντα κουλτούρας των 70s, όπως η μουσική που ακούγεται συχνά στην ταινία, ή οι συλλογές βινιλίων και παλιών, χρησιμοποιημένων βιβλίων που κάνουν οι ήρωες.
Πρόκειται για μία ταινία για όλους όσοι μέσα στην μοναξιά τους πιστεύουν πως κρύβεται η ελευθερία τους. Το κυνήγι για την επιτυχία – επαγγελματική, κοινωνική – στον λαβύρινθο των μεγαλουπόλεων αποπροσανατολίζει τον σύγχρονο άνθρωπο από το κυνήγι της προσωπικής ευτυχίας. Το παράδοξο είναι πως όταν – κατά λάθος – η ευτυχία, η πραγματική αγάπη, ο έρωτας του χτυπάνε την πόρτα δεν έχει τη δύναμη να ανοίξει. Θεωρείται πια μεγάλη ευθύνη να είσαι σημαντικός για κάποιον και γι’ αυτό η μοναξιά μοιάζει «ένας ύπνος γλυκός».
Οι ερμηνείες των δύο κεντρικών ηρώων (Αλπέρ και Αντά) αλλά και πολλών δευτεραγωνιστών – όπως η μητέρα του Αλπέρ και οι συνεργάτες του- είναι πολύ καλές και τόσο «επιμελώς ατημέλητες» που μοιάζουν αυθόρμητες και πραγματικές. Οι γειτονιές της Πόλης, που προσφέρονται άλλωστε για καλή φωτογραφία, χρήζουν τα εξωτερικά πλάνα ιδιαιτέρως γοητευτικά.
Τόσο οι καλές ερμηνείες όσο το σενάριο αλλά και η σκηνοθεσία, σύγχρονη και απλοϊκή, ωθούν τον θεατή να βρει ένα κομμάτι του εαυτού του μέσα σε αυτό το έργο και να φύγει με τις θετικότερες εντυπώσεις και γιατί όχι, με έναν πολύ σύγχρονο και καθόλου ευκαταφρόνητο προβληματισμό.
www.myfilm.gr
Φωτογραφίες στο παρακάτω link
http://enallaktikidrasi.com/2014/07/ta-paidia-tou-kosmou-paizoun/
από την Αρχοντούλα
Mε πολλή χαρά να ενημερώσω τους φίλους της Ανέλιξης πως η παρακάτω φωτογραφία που τράβηξα στην οδό Ερμού θα εκτίθεται στο Ianos Cafe από 13/6 έως 31/7/14 και θα διατίθεται προς πώληση επίσης ~ μεγάλο βήμα για μένα ! 🙂
http://www.ianos.gr/events.html
Read more at http://www.metaspoon.com/quartet/#HbkoV8JMI7pPbHTc.99
http://www.metaspoon.com/quartet/
από την Αρχοντούλα
Ομιλητές
Αρίσταρχος Τσαμασλίδης
Αθανάσιος Δούλαλας
Βασίλειος Τριτάκης
Τέσσερα πολύ ενδιαφέροντα βίντεο για το θέμα της διατροφής. Οι ομιλητές είναι καταξιωμένοι ομοιοπαθητικοί γιατροί και μιλούν με στοιχεία από έρευνες σε όλο τον κόσμο.Καταπιάνονται με πολλές παθήσεις και κάνουν προτάσεις αντιμετώπισής τους μέσω διατροφικών αλλαγών. Επίσης αναφέρουν κατηγορίες τροφίμων ως αίτια ασθενιών που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο αλλά και στάσεις ζωής που σχετίζονται με αυτές τις αρρώστιες. Ακόμα προτείνουν γενικότερες αλλαγές στον τρόπο που σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας και με τους άλλους. Τέλος μπορεί και να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για περισσότερη και ουσιαστικότερη φροντίδα του εαυτού μας σε όλα τα επίπεδα!
http://www.homeotherapy.org/show_news.php?id=8
http://lougantina.blogspot.gr/2014/05/22.html
