Είδαμε
Το πρώτο ελληνικό ντοκιμαντέρ για την οικονομική κρίση είναι γεγονός. Πρόκειται για το “Debtocracy”, το οποίο πραγματεύεται το θέμα της κρίσης, το χρέος και αναζητά εναλλακτικές λύσεις που δεν παρουσιάζονται στα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης.
Το Dailymotion Greece σε συνεργασία με το debtocracy.gr εξασφάλισε το Debtocracy//Χρεοκρατία, ένα ντοκιμαντέρ για την κρίση.
Από το βράδυ της Τετάρτης 6 Απριλίου στο debtocracy.gr, είναι διαθέσιμο το πρώτο ελληνικό ντοκιμαντέρ που στηρίχθηκε αποκλειστικά στην οικονομική ενίσχυση των θεατών και το οποίο θα διατίθεται χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης.
Οι συντελεστές του Debtocracy συνομιλούν με ορισμένους από τους σημαντικότερους οικονομολόγους, πολιτικούς και δημοσιογράφους που παρουσιάζουν εναλλακτικές ερμηνείες αλλά και προτάσεις για την κρίση δημοσίου χρέους της Ελλάδας και της Ευρωζώνης.
Οι δημοσιογράφοι Άρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη που υπογράφουν το σενάριο και τη σκηνοθεσία, παρακολουθούν την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.
Έχοντας πραγματοποιήσει γυρίσματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μέσα από κινούμενα σχέδια και animation, το Debtocracy παρακολουθεί την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας από τη δεκαετία του ’70 και εξηγεί τις έννοιες του απεχθούς και του παράνομου χρέους που βαραίνουν και την Ελλάδα.
Στο Debtocracy μιλούν μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, δημοσιογράφοι όπως o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take / Η κατάληψη), ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation) κ.α.
Τη μουσική υπογράφει ο Γιάννης Αγγελάκας και το μοντάζ ο Άρης Τριανταφύλλου ενώ την παραγωγή είναι της BitsnBytes.

Σίντνεϊ Λιούμετ, ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών. Αφήνει πίσω του σπουδαίες ταινίες όπως το “Σέρπικο” και τη “Σκυλίσια Μέρα”. Είχε προταθεί για Όσκαρ τέσσερις φορές (Vid).
Το δυσάρεστο γεγονός, ανακοίνωσε στα ΜΜΕ η θετή του κόρη, η οποία δήλωσε ότι ο Λιουμετ πέθανε από λέμφωμα στο σπίτι του στο Μανχάταν.
Γιος του ηθοποιού Μπαρούς Λιούμετ και της χορεύτριας Γιουτζίνια Βέρμους, ο Σίντνεϊ Λιούμετ γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια και εμφανίσθηκε για πρώτη φορά επί σκηνής σε ηλικία 4 χρόνων στο θέατρο τέχνης Γιούντις της Νέας Υόρκης, όπου συνέχιζε να παίζει μέχρι τη δεκαετία του 50, όποτε και ξεκίνησε τη σκηνοθετική του σταδιοδρομία από την τηλεόραση.
Η πρώτη του κινηματογραφική σκηνοθετική απόπειρα ήταν το 1957 με την ταινία “Οι 12 ένορκοι”, ένα δικαστικό δράμα που υμνήθηκε από τους κριτικούς και του χάρισε την πρώτη του υποψηφιότητα για βραβείο Όσκαρ σκηνοθεσίας.
Ο Σίντνεϊ Λιούμετ είχε προταθεί για Όσκαρ σκηνοθεσίας τέσσερις φορές, χωρίς ποτέ να κερδίσει το χρυσό αγαλματίδιο, ωστόσο το 2005 βραβεύθηκε από την Ακαδημία για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο.
Ο εκλιπών είχε σκηνοθετήσει ταινίες που άφησαν ιστορία όπως το “Σέρπικο” και την “Σκυλίσια Μέρα”, με πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσινο, το “Δίκτυο”, “Το μακρύ ταξίδι της μέρας μέσα στη νύχτα”, τον “Φόνο στο Όριεντ Εξπρές” και άλλες. Οι ταινίες του είχαν προταθεί για 40 Όσκαρ χωρίς να κερδίσουν ούτε ένα!
Ο θρυλικός σκηνοθέτης κατά τη διάρκεια της σπουδαίας του καριέρας συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της 7ης τέχνης, όπως οι Αλ Πατσίνο, Σον Κόνερι, Κάθριν Χέπμπορν, Χένρι Φόντα, Φέι Ντάναγουεϊ και πολλοί άλλοι.
Το 1990 ο Ιάπωνας σκηνοθέτης ,μεγάλος δημιουργός , Ακίρα Κουροσάβα ,γύρισε την σπονδυλωτή ταινία ‘Ονειρα’ (Yume ), παρουσιάζοντας σε αυτήν οκτώ όνειρα -εφιάλτες.
Η ταινία αυτή είναι μία από τις πιό αγαπημένες μου,έχει σημαδέψει την ‘πορεία ‘ μου στις σκοτεινές αίθουσες των κινηματογράφων,είναι για εμένα αριστουργηματική.
Στο όνειρο-εφιάλτη ‘το βουνό Φούτζι στα κόκκινα’, ένα από τα όνειρα αυτής της ταινίας ,βλέπουμε την απειλή τού σήμερα, με τον μοναδικό ,αριστουργηματικό του τρόπο.
Βρήκα “το βουνό Φούτζι στα κόκκινα ” στο Youtube και το μοιράζομαι μαζί σας.
Για όσους δεν πρόλαβαν να το δουν ή θέλουν να το ξαναδούν, για μια ακόμη φορά μεταδίδεται από τη ΝΕΤ, σήμερα και αύριο, “Το Πείραμα της Αργεντινής” του πολυβραβευμένου Γιώργου Αυγερόπουλου και της ομάδας του.
Δείτε το, κάτι θα σας θυμίσει.
Το κείμενο είναι από το 1982 ,από το πρόγραμμα του θεατρικού έργου Νταντάδες το οποίο παρουσίασε η Νέα Ελληνική Σκηνή του Θύμιου Καρακατσάνη στο θέατρο Αλάμπρα!
Στην φωτογραφία είναι οι:Θύμιος Καρακατσάνης,Γιώργος Σκούρτης,Κώστας Μεσάρης,Δημήτρης Τζουμάκης.
Οι Νταντάδες πρωτοπαίχτηκαν στο Θέατρο Τέχνης τον Φλεβάρη του 1970 με τους ηθοποιούς :Θύμιο Καρακατσάνη,Γιάννη Μπουσδούκο,Νίκο Μπονσδούκο.

Δείτε το video:
Αγαπημένοι φίλοι της ανέλιξης, μου αρέσουν,
με συγκινούν και τα στέλνω.
Όλγα Τσαγκαράκη
« Η δύναμη μέσα μας ! »
http://www.youtube.com/watch?v=9582NStUdqU Μέρος 1
http://www.youtube.com/watch?v=BUBPX28_mAE Μέρος 2
« Περί διαφορετικότητας !»
http://www.youtube.com/watch?v=NDhHxIz83Ic
Ευκαιρία !
http://www.ted.com/talks/lang/gre/jill_bolte_taylor_s_powerful_stroke_of_insight.html
«Τα παιδιά κάνουν ότι βλέπουν»
http://www.youtube.com/watch?v=KHi2dxSf9hw
Για αυτούς που πιστεύουν ότι οι άνθρωποι
απλώς ωριμάζουν με το πέρασμα του χρόνου!!!!!
Και ότι ποτέ δεν είναι αργά για να κάνεις
αυτό που σε ευχαριστεί και ονειρεύεσαι
Ονομάζεται η Paddy Jones και είναι 76 χρονών
σήμερα από την Αγγλία. Πριν 6 χρόνια που
πέθανε ο άντρας της πήγε να ζήσει στην
Ισπανία για να γυρίσει στο παλιό της πάθος:
τον χορό! Χόρευε από τότε που ήταν δυόμιση
χρονών και σταμάτησε στα 22 της όταν
παντρεύτηκε. Στα 70 της πήγε στην ακαδημία
χορού του Nico (αυτός με τον οποίο χορεύει στο
βίντεο) και από τότε χορεύει ξανά!
http://www.youtube.com/watch?v=7FJ_AG7Bv1U
ΕΚΘΕΣΗ ΓΕΜΑΤΗ ΕΛΥΤΗ, ΘΕΟΦΙΛΟ ΚΑΙ ΛΕΣΒΟ
(στο σπίτι που δόθηκε η δεξίωση για το Νόμπελ το 1979)
Το Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού, άνοιξε και πάλι τις πόρτες του και υποδέχεται το κοινό έως τις 30 Μαρτίου, στην έκθεση-αφιέρωμα στη ζωή και το έργο του διακεκριμένου Λέσβιου (από το χωριό Ρέμα-Βατούσας) νευρολόγου-ψυχίατρου Άγγελου Κατακουζηνού.
Η έκθεση διοργανώνεται με αφορμή την επανέκδοση του ομότιτλου βιβλίου της Λητώς Κατακουζηνού, από τη Μικρή Άρκτο. Το βιβλίο πρωτοεκδόθηκε το 1988 από τον Καστανιώτη ενώ υπήρξε και μια πρώτη επανέκδοση το 1994 από τις εκδόσεις Λιβάνη. Η τωρινή-συμπληρωμένη έκδοση από τη «Μικρή Άρκτο» του Παρασκευά Καρασούλου, περιλαμβάνει πλούσιο ανέκδοτο φωτογραφικό και αρχειακό υλικό (μαζί με δυο κείμενα για τον Εμφύλιο), φωτογραφίες της ανακαινισμένης οικίας Κατακουζηνού, υπομνηματισμό και σημειώσεις που τεκμηριώνουν με τον καλύτερο τρόπο τα κείμενα της Λητώς Κατακουζηνού.
Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ξεδιπλώνεται η ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας, μέσα από γεγονότα και σημαντικές στιγμές που έζησε το θρυλικό ζευγάρι: οι πρώτες απόπειρες ψυχανάλυσης του Εμπειρίκου προς το Θεοτοκά, τα φοιτητικά χρόνια στο Παρίσι με το Σεφέρη, τον Τόμπρο, το πιάνο που πρωτόπαιξε ο Μάνος Χατζιδάκις το Μεγάλο Ερωτικό, το νόμπελ του Οδυσσέα Ελύτη, οι ατέλειωτοι καυγάδες για την καθαρεύουσα με τον Κατσίμπαλη, τα ευφάνταστα κοστούμια του Τσαρούχη για τα θρυλικά αποκριάτικα πάρτυ-μασκέ της εποχής, η πρώτη έκθεση ζωγραφικής του -άγνωστου τότε- Θεόφιλου στο σπίτι τους και αργότερα το στήσιμο του Μουσείου Θεόφιλου στην Μυτιλήνη με τον Teriade, η 60χρονη φιλία τους με τον Χατζηκυριάκο-Γκίκα, η επίσκεψη των William Faulkner, Marc Chagall και Alber Camus στην Ελλάδα και τόσα άλλα. Επίσης η έκδοση περιλαμβάνει τη συλλογή έργων τέχνης του Ιδρύματος, όλα χαρισμένα από τους καλλιτέχνες φίλους τους.
Η έκθεση πραγματοποιείται στην Οικία Κατακουζηνού (Αμαλίας 4, Σύνταγμα) και παρουσιάζει για πρώτη φορά τη συλλογή έργων τέχνης μεγάλων ζωγράφων (60 περίπου) του Ιδρύματος (μια προτομή του Θεόφιλου από τον Μιχαήλ Τόμπρο, μια ακουαρέλα με το πορτρέτο της Λητώς Κατακουζηνού από τον Marc Chagall, ένα μικρό σχέδιο του Πικάσο, το καλύτερο έργο «οιΤέσσερις Πόρτες-Εποχές» του Χατζηκυριάκου-Γκίκα, όπως ομολογούσε ο ίδιος, που χωρίζουν το σαλόνι από την τραπεζαρία, ένα έργο-νεκρή φύση του Γιάννη Τσαρούχη, λεπτομέρεια από το «Ζεϊμπέκικο» του 1966, τέσσερα ερωτικά «Φιλιά» του Γουναρόπουλου, στους τοίχους της κρεβατοκάμαρας, δώρο για το γάμο του ζεύγους το 1934, ένα έργο του Σπύρου Βασιλείου κ.α.). Επίσης σπάνιο φωτογραφικό και αρχειακό υλικό σχετικό με την εποχή της περίφημης γενιάς του ’30. Επιπλέον παρουσιάζονται για πρώτη φορά ανέκδοτα ηχητικά και οπτικά ντοκουμέντα της εποχής του ’50 και του ’60, όπως τα εγκαίνια του Μουσείου Θεόφιλου στη Βαρειά Μυτιλήνης, οι εκδηλώσεις – αφιερώματα στους Γιώργο Σεφέρη, Albert Camus, Σπύρο Βασιλείου κ.α., που οργάνωσε ο Άγγελος Κατακουζηνός.
Στο πλαίσιο της έκθεσης θα οργανωθούν παράλληλα μουσικές και λογοτεχνικές εκδηλώσεις.
Διάρκεια έκθεσης: 17-30 Μαρτίου 2011
Ώρες λειτουργίας: καθημερινά 4.00 – 7.30 μ.μ.
Σάββατο – Κυριακή: 12.00 – 4.00 μ.μ.
Πληροφορίες: www.katakouzenos.gr
_723_396.jpg)
Η Αίθουσα των Αρχαϊκών Έργων
Αρχαϊκή ονομάζεται η εποχή από τον 7ο αιώνα π.Χ. έως το τέλος των Περσικών πολέμων (480/79 π.Χ.). Χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη της πόλης-κράτους και τις πολιτειακές αλλαγές από την αριστοκρατία στην τυραννίδα και τελικά στη δημοκρατία. Χαρακτηρίζεται ακόμη από σημαντικά επιτεύγματα στην οικονομία, την τέχνη και τη διανόηση.
Στην Αίθουσα των αρχαϊκών έργων, ο επισκέπτης για πρώτη φορά μπορεί να θαυμάσει τα εκθέματα από όλες τις πλευρές καθώς στέκονται ελεύθερα στο χώρο. Οι συνθήκες του σταδιακά μεταβαλλόμενου φυσικού φωτός, του δίνουν τη δυνατότητα να ανακαλύψει τις λεπτές ποιοτικές διαφοροποιήσεις των γλυπτών και την υψηλή τέχνη που τα δημιούργησε.
Στη νότια πλευρά της Αίθουσας των αρχαϊκών έργων, ο πλούτος και η ποικιλία των αρχιτεκτονικών γλυπτών και των ελεύθερων αναθημάτων, συμπεριλαμβανομένων των Κορών, των Ιππέων και άλλων έργων, προσφέρουν μια εκπληκτική εικόνα της Ακρόπολης κατά την Αρχαϊκή Περίοδο.
Ο γνωστός Κρητικός συνθέτης και τραγουδιστής παρουσιάζει τα εικαστικά του έργα, σε μια έκθεση ζωγραφικής στο Black Duck
![]() |
Ο Λουδοβίκος των Ανωγείων παρουσιάζει στην γκαλερί του Black Duck μια ατομική έκθεση ζωγραφικής με τίτλο «Όπου σταματάει το βλέμμα». Μετά την πλούσια σταδιοδρομία του στον χώρο της μουσικής, ο καλλιτέχνης εκφράζει τις εικαστικές ανησυχίες του με χρώματα.
Όπως λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος «Η ζωγραφική μοιάζει μ’ ένα τραγούδι χωρίς λόγια, όπου η μουσική με τους τόνους και τα ημιτόνια ταυτίζεται με τις αποχρώσεις».
Χαρακτηριστική μορφή των παιδικών χρόνων του Λουδοβίκου των Ανωγείων είναι η θεία του Ελευθερία. Υφαίνοντας στον αργαλειό της διάφορες σκηνές της καθημερινότητας αλλά και από τον Ερωτόκριτο, η θεία Ελευθερία χρησιμοποιούσε τα χρώματα της φαντασίας με βάση αυτά που ταίριαζαν και «πήγαιναν» καλύτερα, προκειμένου να μη συμβιβαστεί με την πραγματικότητα. Αυτή η πλούσια μίξη και εναλλαγή των χρωμάτων στα κεντήματα είναι και η κύρια πηγή έμπνευσης της ζωγραφικής του καλλιτέχνη.
Πληροφορίες: Black Duck Multiplarte, Χρήστου Λαδά 9α, τηλέφωνο: 210 3234760, www.blackduck.gr , διάρκεια μέχρι τις 20 Μαρτίου, ώρες λειτοργίας Καθημερινές και Σάββατα 13.00 – 22.00, Κυριακές 19.00 – 22.00.





