Είδαμε
The Little Prince sculpture in Tbilisi, Georgia. Sculptor Irakli Zhvania
Szöllősi Enikő – The Little Prince
Ιστορία
Το όνομα Επίδαυρος της δόθηκε από τον τρίτο κατά σειρά άρχοντά της, που ήταν και ήρωας της Επιδαύρου, τον Επίδαυρο, γιο του Άργους και της Ευάδνης. Σύμφωνα με τον Όμηρο πήρε ο Επίδαυρος μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και είχε ως αρχηγούς τον Ποδαλείριο και το Μαχάονα, που ήταν γιοι του Ασκληπιού. Η Επίδαυρος πήρε μέρος στους Μηδικούς Πολέμους και υπήρξε σύμμαχος των Σπαρτιατών στον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Σημειώνεται μάλιστα και ο Επιδαύριος Πόλεμος, που έγινε μεταξύ αυτών και των Αργείων συμμάχων των Αθηναίων. Γίνεται μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας το 243 π.Χ.
Ξακουστή σ’ όλη την Ελλάδα την έκανε το Ασκληπιείο της, ένα από τα σπουδαιότερα της αρχαιότητας, με το ιερό του Ασκληπιού που απέχει 15 περίπου χλμ. από την πόλη. Στους ίδιους περίπου χώρους λάτρευαν και τον Απόλλωνα, υπήρχε όμως προς τιμή του ιδιαίτερο ιερό λίγο πιο ψηλά από το αρχαίο θέατρο. Από τα τέλη του ε’ αιώνα και αρχές του δ’, ο Ασκληπιός γίνεται ο πραγματικός κύριος της πόλης.
] Ασκληπιός
Ο μύθος για τη γέννηση του Ασκληπιού στην Επίδαυρο οφείλεται στον Ησίοδο. Πριν από αυτόν πιστευόταν ότι ο Ασκληπιός ήταν γιος του Απόλλωνα και της Θεσσαλής Κορωνίδας, από την οποία ο Ερμής πήρε τον Ασκληπιό έμβρυο, ενώ αυτή επρόκειτο να καεί. Η προσπάθεια που έγινε να παρουσιαστεί ο Ασκληπιός σαν γεννημένος στην Επίδαυρο, τοποθέτησε τη γέννησή του σαν τον καρπό του ζευγαρώματος του Απόλλωνα με την Αρσινόη, κόρη του βασιλιά των Μεσσηνίων. Στην Επίδαυρο η δεύτερη αυτή εκδοχή απόχτησε πανελλήνια ακτινοβολία, εξαιτίας της φήμης του ιερού.
Ο Ασκληπιός λατρευόταν στην αρχή ως ήρωας και όχι ως θεός και η λατρεία του είχε πολλά ηρωικά στοιχεία. Αυτό αποδεικνύεται από τα παλιότερα ερείπια, όπου δεσπόζει ο λαβύρινθος, ένα υπόγειο κτίσμα, στο οποίο, για να φτάσεις στο κέντρο του, είσαι υποχρεωμένος να περάσεις από όλους τους διαδρόμους του. Ο λαβύρινθος χρησιμοποιούνταν για τις θυσίες που γίνονταν στο θεό. Αλλά ακριβώς από την κατασκευή του, συμπεραίνουμε ότι οι θυσίες αυτές ήταν μυστικές, όμοιες μ’ αυτές που γίνονταν για τους νεκρούς. Άρα ο Ασκληπιός ήταν στη συνείδηση των ανθρώπων θνητός στην αρχή και όχι θεός.
Τη λατρεία του την συνοδεύει πάντα ο ιερός όφις. Το ηρωικό στοιχείο που χαρακτήριζε τη λατρεία του Ασκληπιού, με την πάροδο του χρόνου, μετατρέπεται σε θρησκεία προς τιμή του και η Επίδαυρος γεμίζει, στις αρχές του Δ’ αιώνα, με μεγαλοπρεπή μνημεία. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει και ο μεγαλοπρεπής ναός μέσα στον οποίο φυλάγεται το χρυσελεφάντινο άγαλμα του θεού πια Ασκληπιού.
Το Ασκληπιείο
Το Ασκληπιείο της Επιδαύρου έγινε το πιο φημισμένο από όλα τα ασκληπιεία της αρχαίας Ελλάδας, εξαιτίας των πολλών και σοβαρών περιπτώσεων που γιατρεύτηκαν εκεί. Σ’ αυτό έφταναν από όλη την Ελλάδα, αλλά και από τη λεκάνη της Μεσογείου άρρωστοι, ικέτες της θείας ευσπλαχνίας.
Η έκτασή του ήταν πολύ μεγάλη και διάθετε ξενώνες, γυμναστήριο, στάδιο και το περίφημο, για την ακουστική του, Θέατρο, για την ψυχαγωγία των ανθρώπων.
Μεγάλη σημασία στη θεραπεία των ασθενών φαίνεται ότι είχε και το θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον, που ήταν χτισμένο. Η ηρεμία της φύσης, οι απαλές και καθαρές γραμμές των γύρω βουνών, η πλούσια βλάστηση και οι άφθονες πηγές του ασκούσαν, ιδιαίτερα στους ασθενείς από ψυχικές ασθένειες, φοβερή επίδραση με συνέπεια τη βελτίωση της υγείας μαζί με τη βοήθεια των ιερέων τους.
Ανασκαφές και κτίσματα
Ανασκαφές στην Επίδαυρο σε επιστολικό δελτάριο περί το 1909
Οι ανασκαφές της Επιδαύρου έγιναν από τον Π. Καββαδία και κράτησαν από το 1881 μέχρι το θάνατό του. Τις ανασκαφές ανέλαβε η Αρχαιολογική Εταιρεία. Σημαντικό ρόλο στην πορεία των ανασκαφών είχε η αφιλοκερδής προσφορά των κατοίκων του Λυγουριού, οι οποίοι εκτός από την εργασία που προσέφεραν, παραχώρησαν αφιλοκερδώς τα κτήματα τους που βρίσκονταν πλησίον του Αρχαιολογικού χώρου. Ο πρώτος χώρος που αντικρύζει ο επισκέπτης, άμα φτάσει στο ιερό, είναι τα προπύλαια. Τα προπύλαια, που η κατασκευή τους ανάγεται στους μυκηναϊκούς χρόνους, ήταν κτίσμα που το αποτελούσαν δυο στοές με 6 κίονες η καθεμιά. Της μιας ήταν ιωνικού και της άλλης κορινθιακού ρυθμού. Το δεύτερο κτίσμα είναι ο ναός του Ασκληπιού, που το κτίσιμό του κράτησε 5 ολόκληρα χρόνια. Είναι ναός δωρικού ρυθμού μέσα στον οποίον υπήρχε και το κατασκευασμένο από τον Πάριο καλλιτέχνη Θρασυμήδη άγαλμα του θεού. Πίσω ακριβώς από το ναό, βρίσκεται η Θόλος, που ήταν και το περιφημότερο κτίριο του ιερού. Ακολουθούν και άλλα κτίσματα, όπως το άβατο, ο οίκος των ιερέων, οι ναοί για την Άρτεμη, το ιερό του Απόλλωνα και τέλος το θέατρο.
Το θέατρο της Επιδαύρου
Σε μια χαράδρα, το 340 π.Χ., ο αργείος αρχιτέκτονας Πολύκλειτος ο Νεότερος έκτισε, σύμφωνα με τον Παυσανία, το θέατρο της Επιδαύρου. Από όλα τα αρχαία θέατρα το θέατρο της Επιδαύρου είναι το ωραιότερο και το καλύτερα διατηρημένο. Προορισμένο για τη διασκέδαση των ασθενών είχε χωρητικότητα 13.000 θεατών. Χωρίζεται σε δύο μέρη. Ένα των 21 σειρών καθισμάτων για το λαό και το κάτω, από 34 σειρές καθισμάτων, για τους ιερείς και τους άρχοντες.
Η θαυμάσια ακουστική του, αλλά και η πάρα πολύ καλή κατάσταση στην οποία διατηρείται συντέλεσαν στη δημιουργία του φεστιβάλ Επιδαύρου, θεσμός που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια. Στην Επίδαυρο έχει εμφανιστεί εκτός από τους μεγαλύτερους Έλληνες ηθοποιούς όπως ο Αλέξης Μινωτής, ο Θάνος Κωτσόπουλος,η Κατίνα Παξινού, η Άννα Συνοδινού, ο Θανάσης Βέγγος κ.ά. και η διάσημη Ελληνίδα σοπράνο Μαρία Κάλλας.
Στην Επίδαυρο έγιναν κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης και 2 εθνοσυνελεύσεις. Η πρώτη στις 20 – 12 – 1821 που διακήρυξε την ανεξαρτησία του ελληνικού έθνους και η δεύτερη το Μάρτιο του 1826.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΙΚΙΠΑΙΔΙΑ
Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 1938
«Ανέζησε η Σοφόκλειος Τραγωδία, ανέζησε η Ηλέκτρα εμπρός εις το πολυάριθμον κοινόν που εξεκίνησε όχι μόνον από τας Αθήνας δια να παρακολουθήση την υψηλήν αυτήν μυσταγωγίαν αλλά και από πολλάς γειτονικάς της Επιδαύρου γωνίας της Πελοπονήσσου».
Με την Ηλέκτρα του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη δίνεται η πρώτη, μετά την αρχαιότητα παράσταση στο «ωραιότερο θέατρο του κόσμου». Η τραγωδία του Σοφοκλή παίζεται στην αρχαία ορχήστρα της Επιδαύρου, χωρίς σκηνικά και φωτισμούς (ελλείψει ηλεκτροδότησης), με το φυσικό φως του απογεύματος. Τη μετάφραση υπογράφει ο Ι.Ν. Γρυπάρης, τις ενδυμασίες ο Αντώνης Φωκάς και την «εκγύμναση του χορού» η Λουκία Σακελλαρίου. Την Ηλέκτρα ερμηνεύει η Κατίνα Παξινού, ενώ τον ρόλο της Κλυταιμνήστρας υποδύεται η Ελένη Παπαδάκη.
Τη διοργάνωση της ιστορικής παράστασης είχε αναλάβει η Περιηγητική Λέσχη, με στόχο την καθιέρωση, στη συνέχεια, «σεζόν Επιδαύρου» αλλά η κήρυξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ο Εμφύλιος Πόλεμος που θα ακολουθήσει, θα αναστείλουν τα φιλόδοξα σχέδια.
Δ Ε Ι Τ Ε Ε Δ Ω: French_Street_Theatre11
Photo of the Day
Sally Lightfoot Crab, Galápagos Islands
Main Content
Main Content
Main Content
July 3, 2011
Main Content
21 Ιούνιος, 2011
Η έκθεση που αφιερώνεται στον καλλιτέχνη έχει ως κεντρικό άξονα τη μεγάλη δωρεά του προς το μουσείο και περιλαμβάνει ζωγραφικά έργα, σχέδια και χαρακτικά. Έξι δημιουργικές δεκαετίες, από το 1930 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1980, αποτυπώνονται στα έργα των συλλογών της Εθνικής Πινακοθήκης. Στόχος της έκθεσης είναι να επαναφηγηθεί την καλλιτεχνική διαδρομή του, όπως ο ίδιος θέλησε να την ορίσει μέσα από τα έργα της δωρεάς του προς την Εθνική Πινακοθήκη, «θησαυροφυλάκιο της νεότερης ελληνικής τέχνης».
Τα έργα των συλλογών της Πινακοθήκης συμπληρώνονται με μια σειρά από πίνακες της τελευταίας δημιουργικής περιόδου του ζωγράφου, που προέρχονται από ιδιωτικές συλλογές. Έτσι, ο επισκέπτης της έκθεσης μπορεί να αποκτήσει μια εποπτική εικόνα της εξελικτικής πορείας ολόκληρου του έργου του.
Συνειδητά παραστατικός, λάτρης του μέτρου, ο Γιάννης Μόραλης αφομοίωσε με το δικό του τρόπο το μάθημα του μοντερνισμού, συνδυάζοντάς το με μια σύγχρονη ανάγνωση της παράδοσης και ιδιαίτερα της αρχαίας τέχνης. Επίγονος της Γενιάς του Τριάντα, ο ζωγράφος διεκδικεί τον τίτλο ενός κλασικού του 20ού αιώνα.
Οργανωμένο σε ενότητες με βάση τις ιστορικές εκθέσεις του καλλιτέχνη, το έργο του Γιάννη Μόραλη πλαισιώνεται από το ομόχρονο υλικό υποδοχής του, άρθρα στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, τα οποία σκιαγραφούν τον ιστορικό ορίζοντα προσδοκίας κοινού και κριτικής, σε σχέση διαλόγου με τα έργα τη στιγμή της εμφάνισής τους.
Την επιμέλεια της έκθεσης έχει η Άννα Μάλαμα
Τόπος : ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ, Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου, Βασιλέως Κωνσταντίνου 50
Διάρκεια έκθεσης: έως 29 Αυγούστου 2011
Πληροφορίες : http://www.nationalgallery.gr
Στην έκθεση παρουσιάζονται ζωγραφικά έργα, σχέδια και χαρακτικά έξι δημιουργικών δεκαετιών του ζωγράφου, που προσδιόρισαν την ταυτότητα της νεότερης ελληνικής τέχνης. (έως 29 Αυγούστου 2011)
O πίνακας είναι ένα πορτρέτο της ερωμένης του Πικάσο Μαρί-Τερέζ Βαλτέρ
Λονδίνο
Ενα έργο του Πικάσο, σχεδόν άγνωστο στο ευρύ κοινό, που απεικονίζει μια ερωμένη του μεγάλου ισπανού ζωγράφου, πωλήθηκε έναντι σχεδόν 15,2 εκατ. ευρώ σε δημοπρασία του οίκου Christie’s στο Λονδίνο.
Ο πίνακας με τίτλο «Jeune Fille Endormie» (Νεαρή κοπέλα που κοιμάται, 1935) είναι ένα πορτρέτο της Μαρί-Τερέζ Βαλτέρ.
Το έργο το δώρισε ένας ανώνυμος αμερικανός στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, που θα χρησιμοποιήσει τα χρήματα από τη δημοπρασία για επιστημονική έρευνα.
Ο Τζιοβάνι Μπερτατσόνι από τον οίκο Christie’s δήλωσε ότι το έργο αποτελεί ένα “απόλυτο κόσμημα”.
Η Μαρί-Τερέζ Βαλτέρ πόζαρε για πολλούς πίνακες του Πικάσο. Το ζευγάρι γνωρίστηκε το 1927 όταν ο Πικάσο ήταν 45 ετών και εκείνη μόλις 17.
Οι δυο τους πέρασαν αρκετό καιρό μαζί στο εξοχικό του Πικάσο στο Μπουαζελού, όπου ο καλλιτέχνης δημιούργησε μια σειρά από αριστουργήματα.
Το έργο «Nude, Green Leaves And Bust», επίσης πορτρέτο της Βαλτέρ, πωλήθηκε πέρσι στην τιμή-ρεκόρ των 74 εκατ. ευρώ.
πηγή : ΒΗΜΑ
30 Ιουνίου -13 Ιουλίου 2011, στις 21:00
2ο Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου
Αφιέρωμα στον Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο
Επιλογή ταινιών: Μιχάλης Κακογιάννης
Σε όλες τις προβολές η Είσοδος είναι Ελεύθερη
To 2o Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης είναι γεγονός, με ελεύθερη είσοδο. Έρχεται στο Αίθριό του, στον 3ο όροφο, όπου στήνεται ένα γνήσιο θερινό σινεμά, και εκπληρώνει την υπόσχεση του Προέδρου του Μ. Κακογιάννη, στο τέλος του προηγούμενου, πολύ επιτυχημένου αφιερώματος στον αμερικάνικο βωβό κινηματογράφο, για προβολές ταινιών και από τον Ευρωπαϊκό Βωβό Κινηματόγραφο, που έτσι και αλλιώς διαθέτει μερικά από τα “ιερά τέρατα” -σκηνοθέτες και ταινίες- της παγκόσμιας κινηματογραφίας μέχρι σήμερα.
Οι ταινίες επιλέγηκαν με μεγάλη προσοχή από τον ίδιο το σκηνοθέτη με γνώμονα την αδιαμφισβήτητη αισθητική – καλλιτεχνική τους αξία αλλά και την όσο το δυνατό καλή κατάσταση του ίδιου του υλικού, που θα προβληθεί. Έτσι, μας προσκαλεί σε μία γιορτή όπου θα προβληθούν 16 φιλμ, γυρισμένα από το 1917 έως το 1929, με την πρωτότυπη μουσική τους ή όπου δεν υπάρχει με ζωντανή μουσική υπόκρουση από Έλληνες καλλιτέχνες, με ελληνικούς ή αγγλικούς υπότιτλους, από Γερμανία Ρωσία, Σουηδία, και από Γαλλία σε σκηνοθεσία ενός αμερικάνου.
Ανάμεσα στις ταινίες θα απολαύσουμε Το θωρηκτό Ποτέμκιν – του Sergei Mikhailovitch Eisenstein (1925) με τη θρυλική εξάλεπτη σκηνή στις σκάλες της Οδησσού στην οποία ο Αϊζενστάιν παραδίδει μαθήματα ρυθμού, αυστηρότητας, πλαστικότητας και ακρίβειας, τη φουτουριστική Metropolis – το μνημειώδες φιλμ επιστημονικής φαντασίας (1927) του Fritz Lang, τον Faust (1926), την καλύτερη ίσως ταινία του F.W. Murnau, το αριστούργημα του Σουηδικού βωβού κινηματογράφου The Outlaw and his wife του Victor Sjostrom (1918). Το πρώτο δείγμα του γερμανικού εξπρεσιονισμού στον κινηματογράφο “Το εργαστήρι του Δόκτωρα Καλιγκάρι” – του Robert Wiene (1919), το γεμάτο από αξέχαστες εικόνες έργο Το τέλος της Αγίας Πετρούπολης του Vsevolod Pudovkin (1927), το ιδιόρρυθμο φιλμ επιστημονικής φαντασίας The revolt of the Robots του Yakov Protazanov (1924), το υπαινικτικό έργο Michael του Carl Theodor Dreyer (1924) και πολλά ακόμα.
Ένα απάνθισμα των απαρχών της τέχνης του κινηματογράφου, στην Ευρώπη, την οποία ο Προυστ χαρακτήρισε σαν “την καινοτομία της λογοτεχνίας”, που μας μαγεύει ακόμη.
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
30 Ιουνίου – 13 Ιουλίου 2011
Ώρα έναρξης προβολών: 21.00
Πέμπτη, 30/6
Metropolis dir: Fritz Lang (1927) 124` (με την πρωτότυπη μουσική, ελληνικοί υπότιτλοι)
Παρασκευή, 1/7
Madame du Barry dir: Ernst Lubitsch (1919) 114’ (ελληνικοί υπότιτλοι). Θα παιχτεί με την πρωτότυπη μουσική που δημιουργήθηκε ειδικά για την αποκατεστημένη κόπια
Σάββατο, 2/7
2 προβολές
La retour a la raison 3` – Les mysteres de chateaux de Des 20` dir : Man – Ray (1923-26-29) (αγγλικοί υπότιτλοι) και
Das Kabinett des Dr. Caligari (Το εργαστήρι του Δόκτωρα Καλιγκάρι) dir: Robert Wiene (1919) 70` (ελληνικοί υπότιτλοι)
Θα παιχτεί με DJ set από την Ελένη Μητσιάκη
Κυριακή, 3/7
Το θωρηκτό Ποτέμκιν Battleship Potemkin dir: Sergei Mikhailovitch EISENSTEIN (1925) 73` (με την πρωτότυπη μουσική, ελληνικοί υπότιτλοι)
Η πρωτότυπη μουσική με την οποία θα παιχτεί η ταινία είναι του Edmund Meisel
Δευτέρα, 4/7
Έγκλημα και Τιμωρία dir: Robert Wiene (1923) 87` (ελληνικοί υπότιτλοι)
Μουσική: Σπύρος Λούκος
Τρίτη, 5/7
The fall of St Petersburg dir: Pudovkin (1927) 68`(με την πρωτότυπη μουσική, ελληνικοί υπότιτλοι)
Τετάρτη, 6/7
The Outlaw and his wife dir: dir VICTOR SJÖSTRÖM (1918) 73`(αγγλικοί υπότιτλοι)
Μουσική: Γιάννης Σφυρής (πιάνο)
Πέμπτη, 7/7
Faust dir: Murnau (1926) 90`(ελληνικοί υπότιτλοι)
Μουσική: Βασίλης Μήλεσης
Παρασκευή, 8/7
Aelita : Queen of Mars – The revolt of the Robots dir: Yakov Protazanov (1924) 81`(αγγλικοί υπότιτλοι)
Μουσική: Γωγώ Καλοδίκη
Σάββατο, 9/7
Mother dir: Pudovkin (1926) 87`(ελληνικοί υπότιτλοι)
Θα παιχτεί με DJ set από την Ελένη Μητσιάκη
Κυριακή, 10/7
Michael (Gay themed Films of the German Silent Era)
dir: Carl Theodor Dreyer (1924) 86` (αγγλικοί υπότιτλοι)
Μουσική: Άννα Στερεοπούλου
Δευτέρα, 11/7
Ευτυχία dir: Alexandre MEDVEKINE (1934) 64`(ελληνικοί υπότιτλοι)
Μουσική: Ορέστης Μωραΐτης
Τρίτη, 12/7
The phantom carriage– dir VICTOR SJÖSTRÖM (1921) 106` (αγγλικοί υπότιτλοι)
Μουσική: Αργυρώ Κολιογιώργη
Τετάρτη, 13/7
Pandora` s Box (Lulu) dir: Georg Wilhelm Pabst (1929)
Μουσική: Νίκη Χαρλαύτη (πιάνο)
Αίθουσα: Αίθριο στον 3ο όροφο του ΙΜΚ
Δωρεάν στάθμευση στο εμπορικό κέντρο athensheart
Οι θεατές των παραστάσεων του ΙΜΚ δικαιούνται δωρεάν στάθμευση στο parking του εμπορικού κέντρου, athensheart (Πειραιώς 180, κόμβος Χαμοστέρνας), με την επίδειξη του εισιτηρίου της παράστασης, και εφόσον υπάρχει διαθεσιμότητα θέσεων
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Πειραιώς 206, Ταύρος, Αθήνα 117 78, τηλ. 210 3418 550, φαξ. 210 3418 570
Ανοιχτή Πρόβα Νέων Χορογράφων
24 & 25 Ιουνίου 2011
Έναρξη 20.00
Θέατρο Ολύμπια
Για πρώτη φορά, οι χορευτές του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, εμπνέονται και δημιουργούν για τους ίδιους τους χορευτές του συγκροτήματος, προβάλλοντας την προσωπική τους έκφραση μέσα από την μουσική, τον ρυθμό και την κίνηση.
Επιμέλεια Σκηνικών Κωνσταντίνος Θεοφάνης
Επιμέλεια Κοστουμιών Ντίνα Αντωνοπούλου
Επιμέλεια Φωτισμών Νίκος Εργαζάκης
Πρόγραμμα
PARALLELS
Elegie Opus 1 / Gabriel Fauré
Χορογραφία Μαρία Κουσουνή – Φίκα
Βοηθός Χορογράφου Ηώ Καλοχρήστου
Χορεύουν
Μαρία Κουσουνή – Φίκα, Ντανίλο Ζέκα
FEMALE
Aποσπάσματα από
Jazz Master 3 (Twiddle Dee), Chick Corea
Philip Glass
Winder was hard (Half – Wolf dancers mad in moonlight), Terry Riley (Kronos Quartet)
Casta Diva (Norma), Vincenzo Bellini
Innocent, Flesh Quartet
Χορογραφία Αγάπιος Αγαπιάδης
Σκίτσα Θοδωρής Χαριζάκης
Χορεύουν
Εύη Καρπούζη, Ιβάνα Κατσούλα, Κόμη Κλουκίνα, Μάγδα Λαγογιάννη, Βάσω Πολίτη, Πόπη Σακελλαροπούλου, Ζωή Σχοινοπλοκάκη, Άννα Φράγκου, Βαγγέλης Μπίκος, Έλτον Ντιμρότσι
INFORMATION
FreeFall / Adam Strachn
Χορογραφία Γιώργος Βαρβαριώτης
Επιμέλεια Βίντεο Γιώργος Κολιός
Χορεύουν
Μήτση Στεργιανού, Κατερίνα Κήκου
ΣΕ ΓΚΡΙΖΟ ΦΟΝΤΟ
Solid, Django Reinhardt
White Jazz, Lew Stone & his Orchestra
Tears, Django Reinhardt
My way, Sacques Revaux/Claude Francois/Gilles Thibaut, εκτέλεση Nina Simone
Ζωντανό τραγούδι Μάνια Καραβασίλη
Πιάνο Σοφία Ταμβακοπούλου
Χορογραφία Φώτης Διαμαντόπουλος
Χορεύουν
Εύη Καρπούζη, Ιβάνα Κατσούλα, Κόμη Κλουκίνα, Μάγδα Λαγογιάννη, Βάσια Μπιζιντή, Βάσω Πολίτη, Πόπη Σακελλαροπούλου, Μήτση Στεργιανού, Ζωή Σχοινοπλάκη, Φώτης Διαμαντόπουλος, Ευάγγελος Λαφάρας, Γιάννης Μπενέτος, Έλτον Ντιμρότσι
«6+6»
Vocalise (βιολί, πιάνο) /Sergei Rachmaninov, Tempo di Valse /Antonin Dvořák
Πιάνο Σοφία Ταμβακοπούλου
Βιολί Κώστας Λαζαρίδης
Χορογραφία Γιάννης Μπενέτος
Χορεύουν
Πόπη Σακελλαροπούλου, Ζωή Σχοινοπλάκη, Βαγγέλης Μπίκος, Ιγκόρ Σιάτζκο
SACRUM
Αποσπάσματα από
Quinn (Bardo Thodol)
Fetisch Park (Tee, Sog)
Χορογραφία Βαγγέλης Μπίκος
Χορεύουν
Άννα Φράγκου, Αγάπιος Αγαπιάδης, Βαγγέλης Μπίκος
REQUIEM για ένα ΧΟΡΕΥΤΗ
Β.Α. Μότσαρτ
Χορογραφία Νίκος Τήλιος
Χορεύουν
Ιγκόρ Σιάτζκο, Νίκος Τήλιος
Ελεύθερη Είσοδος για το κοινό
Η πρωτοποριακή τεχνική υποκριτικής του Ντέιβιντ Μάμετ, που ονομάζεται «Πρακτική Αισθητική», διδάσκεται στη χώρα μας τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Η προσπάθειά μας αυτή ξεκίνησε με στόχο να δημιουργήσει για τους μαθητευόμενους ηθοποιούς ένα σαφές πλαίσιο συγκεκριμένων και συνειδητών εργαλείων που να στηρίζει μια ολοκληρωμένη υποκριτική λειτουργία.
Η σύσταση της ομάδας μας, της ομάδας ‘X-ACT’, ήταν το επόμενο βήμα αυτής της πορείας. Προορισμός της είναι η έρευνα πάνω στην υποκριτική αλλά και η εφαρμογή της «Πρακτικής Αισθητικής» στην Ελληνική θεατρική τέχνη, όχι με όρους επιφανειακούς και εύκολου εντυπωσιασμού, αλλά με συνεχή και ενδελεχή μελέτη των συστατικών της στοιχείων.
Η εναρκτήρια παραγωγή της ομάδας μας φέρει τον τίτλο ‘ΓΕΝΟΥΣ ΘΗΛΥΚΟΥ’. Το μονόπρακτο του Αύγουστου Στρίντμπεργκ «Μητρική Αγάπη» καταλαμβάνει το πρώτο μέρος της παράστασης ενώ το δεύτερο μέρος ξεκινά με ένα μικρό κείμενο-έκπληξη της Τίνας Βασιλοπούλου με τίτλο «Τα Κοστούμια» και κλείνει με το μονόπρακτο του Α.Στρίντμπεργκ «Η Πιο Δυνατή».
Η παράσταση μιλάει για το πόσο οπλισμένες ή αφοπλισμένες είναι οι γυναίκες στον αγώνα τους να κατακτήσουν την προσωπική τους ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια, να ενηλικιωθούν, να βρουν την ιδανική αγάπη. «Κόρη», «μητέρα», «σύζυγος», «ερωμένη», «φίλη» – συγκρούονται τόσο μεταξύ τους όσο και με τον ίδιο τους τον εαυτό στην προσπάθειά τους να ανακτήσουν την ακρωτηριασμένη τους οντότητα – ταυτότητα.
| Σκηνική σύνθεση τριών κειμένων: | “Μητρική Αγάπη” και “Η πιο Δυνατή” Α. Στρίντμπεργκ και “Τα Κοστούμια” Τ. Βασιλοπούλου |
|---|
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
| Μετάφραση: | Ερ. Μπελιές, Θ. Ε. Γαϊτη, Γ. Χαρατζάς |
|---|---|
| Σκηνοθεσία: | Γ. Χαρατζάς |
| Σκηνικά – Κοστούμια: | Ισμ. Καρυωτάκη, X-ACT |
| Φωτισμοί: | Αλ. Καμίτσος |
| Επιμέλεια προώθησης: | Αρ. Μπαρουξή |
| Παίζουν: | Κ. Χρυσάιδου, Τ. Βασιλοπούλου, Ερμ. Ντόβα, Α. Μαρινάκη |
Καθημερινά στις 21:30 από τις 11 έως και τις 21 Ιουνίου ( ΕΚΤΟΣ Τετάρτης 15 Ιουνίου 2011 λόγω απεργίας ΣΕΗ )
Έναρξη Προπώλησης: Αναμένεται ανακοίνωση
Αγορά εισιτηρίων μέσω πιστωτικής κάρτας:
210 3418579 Δευ-Παρ 11:00 – 14:00
Εισιτήρια προπωλούνται και στα ταμεία του Ιδρύματος (Πειραιώς 206, Ταύρος) Δευ-Παρ 11:00 – 14:00 και τα απογεύματα μία ώρα πριν την παράσταση.
Εισιτήρια προπωλούνται και σε όλα τα καταστήματα PUBLIC.
Ωράριο λειτουργίας PUBLIC: Σάββατο, 09:00 – 20:00
Καθημερινές, 09:00 – 21:00
Αίθουσα: Black Box
Εισιτήρια:
Κανονικό: €10, Φοιτητικό/ Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ) & Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ) & Ευρωπαϊκής Κάρτας Νέων & Κάτοχοι Κάρτας Πολιτισμού/ ΑμΕΑ: €8, Ατέλεια για Μέλη Σ.Ε.Η/ Φοιτητές Δραματικών Σχολών/ Θεατρολόγους: €5
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: MachuPicchu-2
” Ας ακούσουμε τις αλήθειες των Ανήλικων Φυλακισμένων ”
…με αυτή τη φράση , ξεκινά το οδοιπορικό στις φυλακές Ανηλίκων της Αυλώνας …ένα οδοιπορικό που γεννά συναισθήματα θυμού, πόνου , στο άκουσμα των λόγων των ανήλικων φυλακισμένων ….αλλά και συναισθήματα αγάπης , ζεστασιάς βλέποντας “ξεγραμμένα” παιδιά , να αποδεικνύουν ότι η δύναμη της θέλησης υπερτερεί των συνθηκών και βρίσκει φως ,ακόμα και στο πιό βαθύ σκοτάδι .
– Στις φυλακές Ανηλίκων , συμβιώνουν 4 άτομα σε ένα κελί 10 τμ
– Ποινή φυλάκισης 7 ετών για κλοπή τσάντας
– Οι κρατούμενοι είναι χωρισμένοι ανα Εθνικότητα και όχι με βάση τα αδικήματα που διέπραξαν
Επισκεπτόμενη την έκθεση , συναντήσαμε τον κύριο Σταύρο Θεοδωράκη ,πολύ φιλικός ,απλός ,δίχως ίχνος “τουπε” , καθώς και την φωτογράφο Μαρία Μαράκη , που μας εκμηστηρεύτηκε τη συγκίνησή της από αυτή την επαφή με τα παιδιά στις φυλακές Ανηλίκων .
” Λίγος χώρος – Πολύς χρόνος , λένε οι ανήλικοι κρατούμενοι …Ευτυχώς που υπάρχει το Σχολείο ” ,στο χώρο της Φυλακής είναι η μόνη διέξοδος ( μάλιστα και ένας κρατούμενος είναι φοιτητής ΤΕΙ και βραβευμένος από την Μαθηματική Εταιρεία )
Στις Φυλακές επίσης λειτουργεί με εθελοντική προσφορά του δημιουργού της , Θεατρική Ομάδα .
Τελειώνω με τη φράση του Σταύρου Θεοδωράκη : Η Κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα.Ο εγκληματίας απλώς το διαπράτει”
Ίδρυμα Ευγενίδου – Παλαιός Θόλος Πλανηταρίου,
Λεωφ. Συγγρού 387, είσοδος από οδό Πεντέλης 11. Π. Φάληρο
Στην εκδήλωση θα προσφερθεί μόνο νερό. Τα χρήματα που θα στοίχιζε ένα Catering θα προσφερθούν, μαζί με άλλες εθελοντικές προσφορές, από το Ίδρυμα Ευγενίδου, στην Κοινωνική Υπηρεσία του Καταστήματος Κράτησης για τις ανάγκες των ανήλικων φυλακισμένων.
Αντιστοίχως τα έξοδα για την εκτύπωση των φωτογραφιών έχουν επιβαρύνει προσωπικά τα μέλη της ομάδας των Πρωταγωνιστών.
Η έκθεση θα είναι ανοιχτή από την Πέμπτη 19 έως και την Κυριακή 22 Mαϊου 2011, ώρες 10:00-21:00 καθημερινά.
