Είδαμε

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 27 Ιανουαρίου 2012

Μαρία Ανδρεάδου στις 25 Ιανουαρίου 2012

«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/ κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει “δικό μου είναι”/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα/ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία.»

(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)

Η Ελλάδα και η έβδομη τέχνη έμειναν φτωχότερες μετά τον θάνατο του κορυφαίου σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου, ο οποίος έχασε τη μάχη αργά το βράδυ της Τρίτης.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μεταφέρθηκε σοβαρά τραυματισμένος σε νοσοκομείο του Φαλήρου έπειτα από τροχαίο ατύχημα που συνέβη στις 7 το απόγευμα της Τρίτης στον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας. Ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για γύρισμα και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα παρασύρθηκε από μοτοσικλέτα. Η τραγωδία έγκειται στο ότι μετά το αρχικό χτύπημα ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έπεσε σε ανοικτό τσιμεντένιο φρεάτιο στις παρυφές του δρόμου, βάθους τεσσάρων μέτρων, κάτι που απέβη καταδικαστικό και εν τέλει μοιραίο.
Ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης – πρεσβευτής της Τέχνης στη χώρα μας , ήταν ίσως από τους πιο διάσημους Έλληνες στον κόσμο στον χώρο των τεχνών και ειδικά στον κινηματογράφο. Ανάμεσα στις κορυφαίες διακρίσεις του περιλαμβάνεται και ο χρυσός φοίνικας το 1998 για την ταινία «Μια αιωνιότητα και μια μέρα».

Όλα ξεκίνησαν το 1961 στο Παρίσι, όπου ο νεαρός τότε Αγγελόπουλος μόλις είχε παρατήσει την νομική σχολή στην Αθήνα και αποφάσισε να μεταβεί στην Γαλλία και να παρακολουθήσει μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας. Παράλληλα πήγαινε και σε μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια σε μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή IDHEC και στο Musée de l’ homme. Το 1964 επέστρεψε στην πατρίδα του και εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή ως το 1967.

Η πρώτη του δουλειά ήταν η μικρού μήκους ταινία «Εκπομπή» το 1965, ενώ ακολούθησαν άλλες δεκαεννιά ταινίες, η κάθε μία ξεχωριστή και με ιδιαίτερη πολιτιστική αξία. Ανάμεσα στα έργα του δε γίνεται να μην αναφερθεί η «Τριλογία 1: Το Λιβάδι που δακρύζει», «Το βλέμμα του Οδυσσέα», «Το Μετέωρο βήμα του πελαργού», «Ταξίδι στα Κύθηρα» και «Μια αιωνιότητα και μια μέρα».

Ανάμεσα στα 49 βραβεία που του δόθηκαν κατά τη διάρκεια της καριέρας του, αξίζουν να αναφερθούν ο Χρυσός φοίνικας του φεστιβάλ των Καννών, ο Χρυσός και ο αργυρός λέοντας του φεστιβάλ της Βενετίας, το βραβείο Φέλιξ καλύτερης ευρωπαϊκής ταινίας, το βραβείο fipresci, και πολυάριθμα βραβεία κριτικών και ενώσεων κριτικών σε όλο το κόσμο.

Όλα τα έργα του μεγάλου σκηνοθέτη

1968 «Εκπομπή» μικρού μήκους

1970 «Αναπαράσταση» (Βραβείο καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ του Hyeres -1971-, Βραβείο Georges Sadoul -1971)

1972 «Μέρες του ’36» (Βραβείο FIPRESCI Βερολίνο -1973)

1975 «Ο Θίασος» (Βραβείο FIPRESCI, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1975, Βραβείο Interfilm Βερολίνο «Forum» 1975, Βραβείο καλύτερης ταινίας της χρονιάς, British Film Institute 1976, Βραβείο Καλύτερης ταινίας στον κόσμο για τη δεκαετία 1970-80, Ένωση Κριτικών Ιταλίας, Μία από τις καλύτερες ταινίες της ιστορίας του κινηματογράφου, FIPRESCI, Καλύτερη ταινία της χρονιάς, Grand Prix για τις τέχνες, Ιαπωνία, Βραβείο Golden Age, Βρυξέλλες 1976)

1977 « Οι κυνηγοί» (Βραβείο καλύτερης ταινίας Golden Hugo, Σικάγο 1978)

1980 «Μεγαλέξανδρος» (Βραβείο Χρυσό Λιοντάρι και FIPRESCI, Βενετία 1980)

1981 «Ένα χωριό, ένας χωριάτης» ντοκιμαντέρ

1983 «Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη» τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ

1984 «Ταξίδι στα Κύθηρα»

1986 «Ο μελισσοκόμος»

1988 «Toπίο στην ομίχλη»

1991 «Το μετέωρο βήμα του πελαργού»

1995 « Το βλέμμα του Οδυσσέα» (Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995, FIPRESCI Βραβείο της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995, Felix των Κριτικών ταινίας της χρονιάς, 1995)

1998 « Μια αιωνιότητα και μια μέρα» (Χρυσός Φοίνικας στο Διεθνές Φεστιβάλ Καννών, 1998)

2004 «Το λιβάδι που δακρύζει»

2008 «Η σκόνη του χρόνου»

 

Διεθνές Βραβείο “Θόδωρος Αγγελόπουλος”

Ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του σπουδαίου Έλληνα δημιουργού, το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης καθιερώνουν Διεθνές Βραβείο «Θόδωρος Αγγελόπουλος», το οποίο θα απονέμεται κάθε Νοέμβριο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

 

Το τελευταίο αντίο

Το τελευταίο αντίο στον Θόδωρο Αγγελόπουλο θα δοθεί την Παρασκευή στις 4 το απόγευμα από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Ύστερα από απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού, κ. Παύλου Γερουλάνου, η κηδεία θα τελεστεί δημοσία δαπάνη.

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 22 Ιανουαρίου 2012
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟ 1 ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ NATURE

 

Φωτογραφία της ημέρας: National Geographic Photo of the Year 2011 (1)

Τίτλος: “Splashing”
Μια λιβελούλα ετοιμάζεται να πετάξει την στιγμή που ξεκινάει ξαφνική βροχή. Η εκπληκτική φωτογραφία τραβήχτηκε στο Batam, Riau Islands της Ινδονησίας και ο φωτογράφος Shikhei Goh θα παραλάβει το χρηματικό έπαθλο 10.000 δολαρίων.

NO 1 ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ PLACES

Φωτογραφία της ημέρας: National Geographic Photo of the Year 2011 (2)

Τίτλος: “Into the Green Zone”
Ένα υπέροχο ουράνιο τόξο μετά τη βροχή, στην πράσινη ζώνη των Palawan Islands στις Φιλιππίνες.

NO 1  ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ PEOPLE

 

Φωτογραφία της ημέρας: National Geographic Photo of the Year 2011 (3)

Τίτλος: “The Fjellman Family”
Μια βολή και ο τάρανδος είναι νεκρός. Η οικογένεια Fjellman, που ζει στο Arjeplog της Λαπωνίας στην βόρεια Σουηδία, πλέον έχει φαγητό στο τραπέζι. Στις αρχές του φθινοπώρου, σφάζουν δύο από τους ταράνδους τους, προκειμένου να έχουν τροφή για τους κρύους μήνες του Χειμώνα

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 22 Ιανουαρίου 2012

 

Ο πειρασμός της Εύας Χορογραφία, ερμηνεία Marie-Claude Pietragalla |Μία από τις μεγαλύτερες χορεύτριες της εποχής μας, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 20:00

Marie-Claude Pietragalla

Ο πειρασμός της Εύας

Χορογραφία, ερμηνεία MarieClaude Pietragalla 

Μία από τις μεγαλύτερες χορεύτριες της εποχής μας,

στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 20:00

Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη

Πρώτη μπαλαρίνα κι ετουάλ της Όπερας των Παρισίων, η Marie-Claude Pietragalla υπήρξε από τις αγαπημένες ερμηνεύτριες του Ρούντολφ Νουρέγιεφ, όταν εκείνος ήταν καλλιτεχνικός Διευθυντής της Όπερας.

Έχει χορέψει για τους μεγαλύτερους χορογράφους της εποχής μας, Μάρθα Γκράχαμ, Μέρς Κάννιγκαμ, Ζωρζ Μπαλανσίν, Μωρίς Μπεζάρ, Ρολάν Πετί, Γουίλλιαμ Φορσάυθ, κ.α. 

Τώρα, βραβευμένη πλέον χορογράφος η ίδια, έρχεται στην Ελλάδα με μία μοναδική εικαστικά και χορευτικά δημιουργία· την ιστορία της γυναίκας δια μέσου των αιώνων, από τον κήπο της Εδέμ μέχρι τη γυναίκα του 21ου αιώνα.

Η Πιετραγκάλα είναι η αιώνια Εύα, η Εύα είναι η Πιετραγκάλα.

Marie-Claude Pietragalla 1

Ο πειρασμός της Εύας είναι μια ωδή στη θηλυκότητα. Μια παράσταση που συνδυάζει χορό, θέατρο του σώματος, μουσική των Μότσαρτ, Μπαχ, Χαίντελ, Σαιντ Σανς, Αλλέγκρι, Λιλλύ, τραγούδια της Μπαρμπαρά, πρωτότυπους φωτισμούς, ευφάνταστα σκηνικά, μάσκες, μαριονέττες και κοστούμια υψηλής ραπτικής του διάσημου σχεδιαστή Στεφάν Ρολλάν

Ο πειρασμός της Εύας μιλάει με αμεσότητα για την θηλυκή ενέργεια, την θηλυκότητα της ύπαρξης.

Ένα υβριδικό θέαμα που συνδυάζει χορό, θέατρο του σώματος και των αντικειμένων,

Υπάρχουν καλλιτέχνες μου μοιάζουν να έχουν όλα τα χαρίσματα, και η Marie

Claude Pietragalla είναι σίγουρα μια από αυτούς. Χορεύτρια Ετουάλ της Όπερας των Παρισίων, ερμηνεύτρια των μεγαλύτερων χορογράφων, είναι και η ίδια χορογράφος,

Μια προσωπικότητα δυνατή, απαιτητική και παθιασμένη.

«Γυναίκα, Μούσα, Εμπνεύστρια, Δημιουργός, είμαι πολύπλευρη!

Μέσα από την συλλογική αυτή ιστορία, που μας αποκαλύπτει τους φόβους μας και τις χίμαιρες μας, προχωρώ, ψηλαφώ, σκοντάφτω, αλλά είμαι το αιώνιο θηλυκό!»

Marie-Claude Pietragalla

Την Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012, 8,00 μμ,

στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη.

Marie-Claude Pietragalla

Στα 9 της χρόνια, το 1973, ξεκίνησε μαθήματα στη σχολή χορού της Όπερας των Παρισίων.

Σε ηλικία 16 ετών, μπήκε στο Μπαλέτο της Όπερας των Παρισίων

Στα 25 της έγινε πρώτη μπαλαρίνα και κέρδισε το πρώτο βραβείο της A.R.O.P. (Σύλλογος για την ακτινοβολία της Όπερας των Παρισίων)

Το 1990, μετά από μια καταπληκτική ερμηνεία της Κίτρι στον Δον Κιχώτη, ονομάστηκε, Etoile, που είναι ο ύψιστος τίτλος παγκοσμίως για μια χορεύτρια.

Ερμήνευσε τους μεγαλύτερους ρόλους του κλασσικού ρεπερτορίου.

Εργάστηκε με τους μεγαλύτερους χορογράφους, Rudolf Noureev,

Maurice Béjart, Jiri Kylian, Roland Petit, Jérôme Robbins, Mats

Ek, Carolyn Carlson, John Neumeier, Maguy Marin, Martha

Graham, Richard Wherlock, Kenneth Mac Millan, Serge Lifar,

Georges Balanchine, Merce Cunningham etc.

Παράλληλα με την καριέρα της ως μπαλαρίνα, επιδίδεται και στην χορογραφία, έχοντας δημιουργήσει ως σήμερα πάνω από 20 μπαλέτα.

Το 1998, γίνεται Γενική Διευθύντρια του Εθνικού Μπαλέτου της Μασσαλίας, και της Ανωτάτης Εθνικής Σχολής Χορού της Μασσαλίας.

Χορογραφεί 9 μεγάλες παραστάσεις, και για 5 συνεχείς χρονιές οδηγεί το μπαλέτο της Μασσαλίας, σε μεγάλες επιτυχίες, τόσο στην γαλλική όσο και στη διεθνή σκηνή.

Το Δεκέμβριο 2000, είναι η πρώτη χορεύτρια που θα εμφανιστεί σόλο, στο μυθικό θέατρο Olympia, στο Παρίσι.

Το 2004, ιδρύει την δική της ομάδα χορού που ονομάζεται «Κομπανία Πιετραγκάλλα, το Θέατρο στο Σώμα»

Διακρίσεις

Ø 1994, Ιππότης των Γραμμάτων και Τεχνών, του γαλλικού έθνους

Ø 1997, Ιππότης του Τάγματος Εθνικής Αξίας, του γαλλικού έθνους

Ø 1998, στη Μόσχα, της απονέμεται το Βραβείο Μπενουά Χορού

Ø 1998, βραβείο Πωλ Μπελμοντό

Ø Το 1998 μπαίνει στο Μουσείο κέρινων ομοιωμάτων Γκρεβέν,

Ø Το 1999, εισέρχεται ως προσωπικότητα στο Μικρό Λαρούς

Ø 2008, Ιππότης της Λεγεώνος της Τιμής του γαλλικού έθνους

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 22 Ιανουαρίου 2012

Ο καμβάς σας αιχμαλωτίζει τις καθημερινές λεπτομέρειες του φυσικού μας περιβάλλοντος, στιγμές που συχνά περνούν απαρατήρητες για τους πολλούς. Τι υπαγορεύει την ανάγκη σας αυτή να αποδίδετε σημασία στα απλά και καθημερινά; Είναι μία προσωπική σας ευαισθησία ή μία ισχυρή δήλωση ότι το κάθε τι που αντικρίζουμε σε αυτό τον κόσμο έχει τη δική του μοναδική αξία;

Όταν ξεκινά κανείς να ζωγραφίσει, πιστεύω πως δεν σκέφτεται να «δηλώσει» κάτι συγκεκριμένο ή μια φιλοσοφική του άποψη για τη ζωή και για τον κόσμο. Τουλάχιστον εγώ δεν ξεκίνησα έτσι. Ήταν πρωτίστως μία διάθεση εξομολόγησης για κάτι που υπήρχε βαθιά μέσα μου απροσδιόριστο και προσπαθούσε να επενδυθεί σε μία συγκεκριμένη εικόνα, ορατή από όλους. Οι επιλογές αυτών των εικόνων αντανακλούν τις επιλογές των προτιμήσεών μου σε ό,τι αγάπησα περισσότερο επειδή μέσω αυτών πίστευα και πιστεύω ότι θα έχω καλύτερο αποτέλεσμα σε αυτή την εξομολόγηση. Ωστόσο νομίζω ότι ένας καλός ζωγράφος, οτιδήποτε κι αν ζωγραφίζει, αποδίδει σε αυτό πολλαπλά νοήματα, με κρυμμένες αναφορές που δεν υπάρχουν από μόνες τους σε αυτό το ίδιο το αντικείμενο, αλλά στον τρόπο με τον οποίο το ζωγραφίζει. Ένα βάζο με ωραία λουλούδια -παραδείγματος χάριν- δεν είναι αναγκαστικά και ωραίο έργο. Εκεί λοιπόν πιστεύω πως κρύβεται το τι «δηλώνει» ή πιστεύει ο κάθε ζωγράφος. Αν είναι τυχερός, μπορεί το έργο του να εκπέμπει, να εξακτινώνει, να περιέχει αυτά τα οποία πιστεύει ο ίδιος, πράγμα πολύ σπάνιο και πολύ δύσκολο.

Η έκδοση του τόμου «Σωτήρης Σόρογκας 50 χρόνια Ζωγραφική» είναι το απαύγασμα μίας μακράς δημιουργικής πορείας. Πώς χωράει μία ολόκληρη ζωή, ένα τόσο μεγάλο έργο σε 300 σελίδες;

Στον τόμο αυτόν, που στάθηκα ευνοημένος από τη γενναιόδωρη χορηγία του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, καταγράφονται επιλεκτικά τα αντιπροσωπευτικά στάδια της καλλιτεχνικής μου προσπάθειας.

Λένε ότι οι καλλιτέχνες δεν έχουν πατρίδα. Τα έργα τους θεωρούνται διεθνές κτήμα. Εσείς ωστόσο εκδηλώνετε μία ελληνικότητα στα δημιουργικά σας δείγματα…

Οι καλλιτέχνες έχουν πάντοτε πατρίδα και ό,τι κάνουν εκκινεί από αυτήν. Συνεπώς ο διεθνής χαρακτήρας του έργου ξεκινά πάντοτε από κάτι τοπικό ή προσωπικό, όπου η αλήθεια αυτού που εκφράζει κατορθώνει και αφορά όλους μας. Ο Παρθενώνας για παράδειγμα, είναι ελληνικός, αλλά ταυτόχρονα διεθνής. Όπως ο Ντοστογέφσκι, ενώ είναι Ρώσος, ό,τι έγραψε αφορά όλους τους ανθρώπους. Αυτό επιτυγχάνει η σπουδαία τέχνη. Χωρίς λοιπόν συγκεκριμένες αφετηρίες, η τέχνη είναι ανεδαφική. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει έργο χωρίς καταγωγή.

Είναι αξιοζήλευτο το ότι ο καλλιτέχνης δραστηριοποιείται σε ένα περιβάλλον στο οποίο δημιουργεί αντί να παράγει, όπως οι «κοινοί θνητοί». Πώς θα μπορούσε αυτό να αποτελέσει έμπνευση για εμάς τους υπολοίπους;

Πιστεύω ότι είναι ανέφικτο να κατασκευαστεί ένα περιβάλλον στο οποίο θα εκκολάπτονται δημιουργικές εμπνεύσεις. Πολύ συχνά ωστόσο έχουν υπάρξει και δυσμενείς όροι για δημιουργία που λειτούργησαν με ιδανικό τρόπο. Σκέφτομαι παραδείγματος χάριν το αφήγημα του Σολτζενίτσιν «Μια ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς» που αναφέρεται στα γκούλαγκ, ή και ολόκληρη τη Νοτιοαμερικάνικη λογοτεχνία του 20ου αιώνα, ανθρώπους που δημιούργησαν εν μέσω πολέμων και φτώχειας.

Λέγεται ότι η τέχνη θεραπεύει. Το κατάφερε και με εσάς;

Η τέχνη είναι μία μορφή παρηγοριάς για πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι προστρέχουν σε αυτήν, γιατί αντανακλά και τα δικά τους πάθη, μαζί με μια ψυχική και πνευματική ανάταση. Η τέχνη στάθηκε και σε μένα αρωγός στη ζωή μου και πολλές φορές λειτούργησε ως καταφύγιο σε ψυχικά αδιέξοδα.

Ποιο γεγονός αποτέλεσε για σας έναυσμα να ασχοληθείτε με την τέχνη;

Πιστεύω ότι σε κάθε άνθρωπο υπάρχουν συγκεκριμένες ροπές. Σε ταξίδια, σε έρευνες, στη μουσική, στην ποίηση, τις τέχνες ή τις απάτες. Σε μένα η ζωγραφική ήταν ανάμεσα σε άλλα και ο τρόπος να μειωθούν τα συμπλέγματα κατωτερότητας που άρχισαν να με κυριεύουν από τα μικρά μου χρόνια, φτάνοντας σχεδόν μέχρι τα πενήντα μου. Οι λόγοι ήταν και συγκεκριμένοι και φανταστικοί… Έτσι η ζωγραφική σε μένα -όπως προανέφερα- στάθηκε αρωγός μαζί και καταφύγιο.

Αν είχατε δύο λόγια να πείτε στη νέα γενιά των φοιτητών των Καλών Τεχνών, ποια θα ήταν αυτά;

Δεν είμαι σε θέση να συμβουλέψω κανέναν και για τίποτα. Απλώς θα σας πω τι προσπάθησα να κάνω εγώ στη ζωή μου με τη ζωγραφική. Και πριν από όλα, βλέπω την εργασία μου ως τάμα, από το οποίο δεν περιμένω υλικές απολαβές. Αυτές πιστεύω πως έρχονται -αν έρθουν- όταν συντελεστεί το θαύμα από την επίκληση ή τη δέηση. Μέχρι τότε, μπορείς να ζεις από άλλες δραστηριότητες, όπως κάνουν όλοι οι ποιητές στον κόσμο. Προσπάθησα ακόμα να αποφύγω τους δογματισμούς που συχνά γίνονται εντοιχισμοί. Όπως και τις μόδες που τείνουν να κλέβουν τις προσωπικές μας αλήθειες και να μας ωθούν σε πιθηκισμούς και μιμήσεις ξένων προτύπων πως τάχα εκπροσωπούν τη διεθνή πρωτοπορία.

 Η Έκθεση «Σωτήρης Σόρογκας, 50 χρόνια ζωγραφική» θα συνεχιστεί έως τις 19 Φεβρουαρίου 2012 στο Μουσείο Μπενάκη, κτίριο οδού Πειραιώς

Το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών και Εξοικονόμησης Ενέργειας (ΚΑΠΕ) στο πλαίσιο του έργου «10ACTION» (δράσεις για την αλλαγή της ενεργειακής συμπεριφοράς των Ευρωπαίων πολιτών) το οποίο συγχρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Ευφυής Ενέργεια για την Ευρώπη, διοργανώνει διαγωνισμό φωτογραφίας για μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων με θέμα τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Στόχος του έργου, που συντονίζει το πολυτεχνείο της Μαδρίτης (UPM), και συμμετέχουν οργανισμοί από 5 Ευρωπαϊκές χώρες, είναι η ευαισθητοποίηση των μαθητών, των εκπαιδευτικών και έμμεσα των οικογενειών τους σχετικά με ενεργειακά – περιβαλλοντικά ζητήματα και η βελτίωση της ενεργειακής συμπεριφοράς τους.

Στο διαγωνισμό φωτογραφίας συμμετέχουν σχολεία από την Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Γερμανία και την Αυστρία.

Θέμα του διαγωνισμού

Οι μαθητές καλούνται να τραβήξουν φωτογραφίες που παρουσιάζουν ή αναδεικνύουν τη χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της ενέργειας γενικότερα, στη καθημερινότητα.
Βραβεία

Τρία βραβεία θα δοθούν σε κάθε συμμετέχουσα χώρα:

• Έπαθλο 1ης θέσης: 600.00 Ευρώ
• Έπαθλο 2ης θέσης: 300.00 Ευρώ
• Έπαθλο 3ης θέσης: 150.00 Ευρώ

Στη συνέχεια οι φωτογραφίες των τριών εθνικών νικητών της κάθε χώρας θα διαγωνιστούν για τα διεθνή βραβεία:

• Έπαθλο 1ης θέσης: 1000.00 Ευρώ
• Έπαθλο 2ης θέσης: 700.00 Ευρώ
• Έπαθλο 3ης θέσης: 350.00 Ευρώ

Οι τελικοί διεθνείς νικητές μαζί με έναν κηδεμόνα θα κληθούν να παρευρεθούν στη τελετή βράβευσης στη Μαδρίτη. Τα έξοδα ταξιδιού θα είναι πληρωμένα από το 10ACTION.

Κανόνες του διαγωνισμού

Στο διαγωνισμό φωτογραφίας μπορούν να συμμετέχουν οι μαθητές γυμνασίων και λυκείων ηλικίας 12 έως 18 ετών.

Οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν:

• Μια Φωτογραφία

• Φωτογραφίες που παρουσιάζουν μια αλλαγή, για παράδειγμα ένα τοπίο “πριν και μετά”.

• Μια σειρά φωτογραφιών (έως και 3) που αναδεικνύουν / τεκμηριώνουν μια διαδικασία.

Το θέμα μπορεί να καλυφθεί με έναν χιουμοριστικό, ποιητικό, αφηγηματικό, φανταστικό, αποδεικτικό ή μεταφορικό τρόπο.

Λήξη διαγωνισμού: 29 Φεβρουαρίου 2012

Τις φωτογραφίες σας μπορείτε να μας στις στείλετε μέσω του διαδικτυακού τόπου:
http://10action-teenagers.sdeurope.org/login/index.php?lang=el

Οι φωτογραφίες που θα μας στείλετε, θα πρέπει να τις έχετε τραβήξει με όσο το δυνατόν καλύτερη φωτογραφική μηχανή ώστε να είναι καθαρές και υψηλής ανάλυσης.

Το έργο σας δεν πρέπει να ξεπερνάει σε μέγεθος τα 30mb.

Περισσότερες πληροφορίες για το διαγωνισμό μπορείτε να βρείτε στη διεύθυνση:
http://10action-teenagers.sdeurope.org/theme/formfactor/pix/PHOTO_GR.pdf

πηγή : skai.gr

Στην 1η Έκθεση Ζωγραφικής των Νοσηλευόμενων Παιδιών του Τμήματος Αιματολογίας-Ογκολογίας (Τ.Α.Ο.) του Νοσοκομείου Παίδων “η Αγία Σοφία” που διοργανώνει ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με Νεοπλασματικές Παθήσεις “Η ΠΙΣΤΗ”συμμετέχουν και οι ”Ζωγράφοι σε δράση για τα ΠΑΙΔΙΑ”.Η Έκθεση θα πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό κέντρο Δήμου Π.Φαλήρου ”Ο ΦΛΟΙΣΒΟΣ”, θα διαρκέσει από 14 έως 24 Φεβρουαρίου και θα λειτουργεί 09.00π.μ.-13.00 μ.μ. και 17.00 μ.μ.-20.00 μ.μ.
Θα υπάρχουν καθημερινά εκπλήξεις για τους μικρούς φίλους όπως μουσικές παραστάσεις, χορωδίες, clown κ.τ.λ. και όποιος επιθυμεί θα μπορεί να αγοράσει έργα των ζωγράφων αλλά και των παιδιών σε πολύ προσιτές τιμές, τα έσοδα των οποίων θα αφιερωθούν στους σκοπούς του Συλλόγου .
Τα εγκαίνια είναι στις 15 Φεβρουαρίου .

 

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 14 Ιανουαρίου 2012

Δ Ε Ι Τ Ε  Ε Δ Ω :       meilleur_mail_de_l_annee

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 11 Ιανουαρίου 2012

Σ’ένα ρεαλιστικό κινηματογράφο, με όλα τα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα της σύγχρονης ιρανικής κοινωνίας, στρέφεται ο γνωστός σκηνοθέτης Ασγκάρ Φαραντί στην ταινία του «Ενας χωρισμός».

Ο Φαραντί (δημιουργός τής επίσης βραβευμένης «Σχετικά με τον Ελι»), αναπτύσσει με λεπτομέρεια τις διάφορες καταστάσεις, καταγράφοντας με εξαιρετική λεπτότητα τις σχέσεις ανάμεσα στα πρόσωπα, τις μεταπτώσεις στη συμπεριφορά τους, συμπεριφορά συχνά απερίσκεπτη, που, όμως, επηρεάζει τα παιδιά γύρω τους. Παράλληλα, με την ίδια λεπτότητα και οξυδέρκεια, μας δίνει και μια εικόνα των πολύπλοκων κοινωνικών, θρησκευτικών και άλλων καταστάσεων της χώρας του, με τις πολιτισμικές και άλλες συγκρούσεις, την επίδραση της θρησκείας (όπως στη σκηνή όπου η γυναίκα που φροντίζει τον άρρωστο πατέρα του Νάντερ, ζητά την έγκριση του ιμάμη, για να αγγίξει το γυμνό σώμα του άντρα στο μπάνιο), τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη ιρανική κοινωνία, αλλά και θέματα τιμής, που οδηγούν σε επικίνδυνες συγκρούσεις.

Η αφήγηση έχει ένα δικό της, θαυμάσιο ρυθμό, από τον οποίο δεν λείπει και το σασπένς, με μεγάλα, εικαστικά, συναρπαστικά πλάνα συνόλου, που τοποθετούν τα πρόσωπα στο κοινωνικό τους περιβάλλον, με τον Φαραντί να αντιμετωπίζει τα πρόσωπά του αντικειμενικά, χωρίς προσωπικές ηθικές κρίσεις, αφήνοντας το θεατή να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Δεν είναι τυχαίο πως στα πρώτα κιόλας πλάνα στο δικαστήριο βλέπουμε το ζευγάρι να εξηγεί στο δικαστή, το καθένα ξεχωριστά, κοιτάζοντας κατευθείαν στην κάμερα (δηλαδή το κινηματογραφικό κοινό) τη δική του άποψη. Με σιγουριά, αλλά και διακριτικότητα, ο Φαραντί ξεπερνά το απλό οικογενειακό δράμα, για να μας προσφέρει μια συναρπαστική, συγκλονιστική ταινία, αντάξια εκείνων των συμπατριωτών του, Τζαφάρ Παναχί και Αμπάς Κιαροστάμι.

Κριτική:ΝΙΝΟΣ ΦΕΝΕΚ  ΜΙΚΕΛΙΔΗΣ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 11 Ιανουαρίου 2012

Δ Ε Ι Τ Ε  Ε Δ Ω :     ΟΙΚΟ-ΛΟΓΙΚΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΑ5

Μαρία Ανδρεάδου στις 9 Ιανουαρίου 2012

Δεν ξέρω γιατί έγραψα αυτά τα κείμενα. Ίσως νόμιζα ότι η αδύνατή μου φωνή θα υπερνικήσει το θορυβώδες τραίνο που περνάει χωρίς να σταματά…
Γιάννης Τσαρούχης
(1910-1989)


“… Έχοντας αποθέσει όλες μου τις ελπίδες στην ζωγραφική, είχα τύψεις
όταν ασχολιόμουν με κάτι άλλο.

Δεν έχω ταλέντο συγγραφέα, αλλά έχω ιδέες. Να μου συχωρέσουν αυτή την αδυναμία να το νομίζω. Με τη ζωγραφική μόνο δεν θα μπορούσα να βγάλω το άχτι μου για ένα σωρό πράγματα με τα οποία διαφωνούσα στην καθημερινή μου ζωή.

Ότι έγραψα, κατά το αρχαίο ελληνικό σύστημα, είναι ελαφρώς ρετουσαρισμένο. Αν οι Αιγύπτιοι εφεύραν την μεγέθυνση με τα τετράγωνα, οι αρχαίοι Έλληνες, μ’ όλη την αυθορμησία τους, βρήκαν το ρετουσάρισμα. Πολύ αργότερα το απεδέχθησαν οι φωτογράφοι. Το ρετουσάρισμα έχει δύο όψεις: είναι το χονδροειδές μακιγιάζ που δείχνει αυτό που θέλεις να κρύψεις, η μια του όψη, και η άλλη είναι το ρετουσάρισμα που κάνουμε για να έχουμε το πράγμα που αξίζει τον κόπο χωρίς τα περιττά του. «Μια φορά μας μίλησε η σελήνη, μια φορά μας μίλησε ο έρωτας, η άνοιξη, όλα τα άλλα είναι βαρετά διαλείμματα», λέει ο φιλόσοφος.

Το κακό με μένα είναι ότι θέλω να πω κάτι μ’ αυτά που γράφω και δεν έχω το χάρισμα που έχουν οι αληθινοί λογοτέχνες να γράφουν σελίδες πολλές χωρίς να λένε τίποτε.

Ό, τι να πεις, είναι επικίνδυνο. Καλύτερα θα ήταν να μην γράφει κανείς καθόλου, ιδίως όταν είναι ελεύθερος.

Και όταν έχει καταλάβει πως η διόρθωση των ατόμων είναι βιασμός της ιδιοτροπίας της φύσεως. Το αρχαίο ιδεώδες να είσαι ένας καλός υπηρέτης του πλησίον σου και ν’ αγαπάς συγχρόνως τον εαυτό σου καθίσταται μέρα με τη μέρα αδύνατον. Και καταντάει τέλος να κάνεις όλο τον κόσμο για την ασφάλειά του να είναι «όνος δορά λέοντος επενδυθείς». Ο Χριστός θέλοντας να βρει τη δυνατότερη μορφή αγάπης την οποία πρέπει να δίνεις στον πλησίον σου, θεώρησε την αγάπη προς τον εαυτό μας ως την πιο ισχυρή, φυσική και τέλεια.

Αυτοί όλοι που δεν αγαπούν τον εαυτό τους πώς μπορεί να είναι χριστιανοί;

Η αστική υπεροψία σπρώχνει πάντοτε τους ανθρώπους να κάνουν κάτι το κακό ή το αξιοθαύμαστο. Αυτή ευθύνεται για τα ναρκωτικά, αυτή για τα εγκλήματα, αυτή για ό,τι μας αηδιάζει στον άνθρωπο. Απ’ αυτή βγαίνουν όλες οι επαναστάσεις για ν’ αποφύγουμε τη χειρότερη δικτατορία που είναι της οικογένειας.

Οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν εκτιμούν τους καλλιτέχνες. Μόνο αυτοί που ξέρουν να παρακαλούνε γονατιστοί θεωρούνται άξιοι να ενισχυθούν από το Κράτος.

Είναι τραγικό για τη σημερινή νεολαία που ζητά μόνο διορισμό. Κανείς δεν θέλει να κερδίσει από μια τίμια εξυπηρέτηση του πλησίον που μόνο με μια εξυπηρέτηση και ολοκλήρωση του πάθους του μπορεί να συνδυαστεί. Κάποτε νόμιζα ότι όλη αυτή την κατάσταση του μικρού και του μεγάλου αστού εύκολα μπορώ να την αλλάξω. Αδύνατον όμως.

Όση αηδία κι αν προκαλεί ο σημερινός άνθρωπος,  αστικός άνθρωπος της πόλεως, δεν είναι εύκολο να τον μετατρέψεις όσα κι αν του δίνεις.
Πολλά πράγματα έρχονται από την Ευρώπη με τα βιβλία και τα περιοδικά.

Δεν είναι δυνατόν όμως να βρεθεί ο χαρακτήρας της Ελλάδος αν δεν έχουμε τη δυνατότητα αυτή την αυστηρή πραγματικότητα του υποκειμένου να την απαλλάξουμε από την πλήρη ταυτότητα με τον εαυτό μας.

Πάω σχεδόν να μαρτυρήσω γιατί έγραψα αυτά τα κείμενα. «Ο νοών νοήτω» τι θέλω να πω. Αλλά εγώ πρέπει να έχω μια μάσκα να προφυλάγομαι από τις επικίνδυνες και ποικιλόμορφες τιμωρίες της κοινωνίας.

Ανακατεύομαι με τον κόσμο που αντιπροσωπεύει η εφημερίδα μη μπορώντας ν’ αντέξω τη μοναξιά αυτή που δεν κάνει ό,τι κάνει όλος ο κόσμος.
Μ’ αρέσει η μοναξιά αλλά φοβάμαι μήπως με κλείσουν σε τείχη ανεπαισθήτως.

Οι φρόνιμοι καλλιτέχνες που κρατούν τη θέση τους, που ξέρουν να κάνουν ένα αφηρημένο ταμπλώ άρτιο, που σκοπό τους έχουν να κάνουν μια καριέρα, δεν μπορούν να καταλάβουν πως η ζωγραφική μου δεν είναι τόσο ανειδοποίητη από τα ζωγραφικά προβλήματα.

Αλλά μ’ ενδιαφέρει να πολιορκήσω επιτυχώς τα θέματα που μ’ απασχολούν, που είναι και σύμβολα ελευθερίας.
Γιάννης Τσαρούχης, Μαρούσι, Σεπτέμβρης ‘86

(Εισαγωγή του βιβλίου «Αγαθόν το εξομολογείσθαι», εκδ. Καστανιώτη, 1989)

από tvxs.gr

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 31 Δεκεμβρίου 2011

2. Youngest perfect Dance Dance Revolution gamer

The youngest person to reach a perfect “AAA” rating on a Dance Dance Revolution game on the expert difficulty setting is Ryota Wada of Japan. At the age of 9, he mastered the song “Hyper Eurobea” at his home in Tokyo.

3. Highest Guitar Hero 3 score by a female

Annie Leung holds the record for the highest score by a female gamer on Guitar Hero 3: Legends of Rock: 789,349 points playing “Through the Fire and Flames” on the expert setting.

4. Largest Super Mario collection

Mitsugu Kikai of Japan owns the largest collection of Super Mario memorabilia, comprising 5,400 individual items.

5. Most perfect Wii bowling games

John Bates, 85, made it into Guinness World Records for the most perfect games of Wii Sports Bowling: 850 perfect games from April 2009 through October 2010.

6. World’s largest shoe

This bad boy is 18.04 feet long, 6.92 feet wide and 9.51 feet high, and it’s an exact replica of a Converse Chuck Taylor All Star. What size would it be? UK size 845. Designers used a Converse Chuck Taylor All Star European size 39 as a model. The Nationaal Fonds Kinderhulp unveiled the massive shoe on Nov. 17 in Amsterdam, the Netherlands.

7. Largest melodica ensemble

A total of 158 elementary-school-aged children from Hikone, Shiga, Japan earned a Guinness World Record for the largest melodica ensemble attempt on Nov. 18. The record they had to beat was 126.

8. Most bottles recycled by a dog

A Labrador called Tubby, owned by Sandra Gilmore of Pontnewydd, Torfaen, UK, has helped recycle an estimated 26,000 plastic bottles over the past six years by collecting them on his daily walks, crushing them and passing them to his owner.

9. Largest pop group

All-female Japanese pop group AKB48 feature a total of 48 members (split into three groups — Team A, Team K and Team B — of 16 members each). The “AKB” is short for their home district in Tokyo, Akihabara. They released their first single, “Sakura No Hanabiratachi,” in 2006.

10. Largest industrial screw mosaic

Albanian artist Saimir Strait already holds four Guinness World records so far (for Largest Nail Mosaic, Largest Toothpick Mosaic, Largest Corks Mosaic and Largest Paintbrush Mosaic). Here we see him posing with his fifth attempt, a massive banknote he calls the “Currency of the Soul.” The work will measure 490 cm. by 240 cm. (192.9 in. by 94.4 in.) , contains 300,000 industrial screws and featured a portrait of the ancient Greek poet Homer.

11. Heaviest limousine

The heaviest limousine is “Midnight Rider” weighing 22,933 kg (50,560 lb). It is 21.3 meters (70 feet) long and 4.1 meters (13 feet 8 inches) high. It was designed by Michael Machado and Pamela Bartholemew (both USA) in California and began operating on Sept.

12. Largest maple leaf

Nine-year-old Joseph Donato poses with the largest maple leaf, 34.61 cm wide and 29.21 cm long (13.63 in. by 11.5 in.), discovered in Pickering, Ontario, Canada, in October 2010. The leaf was presented on Canada’s Breakfast TV in celebration of Giunness World Records Day 2010. (Guinness World Records via EPA) Share Back to slideshow navigation

13. Largest Macarena dance

The largest Macarena dance attempt record goes to Ancaster High School and local participating schools in Ancaster, Ontario, Canada, where 1,861 participants did the moves simultaneously for over five minutes on Nov. 12, 2010.

14. World’s heaviest shoes

Ashrita Furman of the United States managed to walk 32.81 feet (10 meters) wearing these mondo shoes that weigh a total of 323 pounds. He pulled off this feat (get it?) on Nov. 18 in London.

15. Most concrete blocks broken while holding a raw egg

Joe Alexander, of Germany, breaks 24 concrete blocks, assembled in three stacks of 8 while holding a raw egg in the hand of the arm used for breaking the blocks. After the third stack had been broken the egg was still unbroken. The record to beat was 14 and the final result was 24.

16. Biggest bottle cap scultpure

Alistair Galpin poses with the largest bottle cap sculpture, made of 19,205 caps, in Auckland, New Zealand. The caps were used to create a sculpture in the shape of rugby ball. It took 18 months to complete and was finished to unveil on Guinness World Records Day.

17. Most arrows caught by hand

Joe Alexander catches 43 arrows from the air, shot by German archers Peter Dubberstein and Robin Puls in Germany. Alexander caught 43, and the record to beat was 36.

18. Largest cup of coffee

Standing tall at the Mandalay Bay Resort and Casino in Las Vegas, the largest cup of coffee holds about 2,010 gallons of joe. That’s equivalent to about 32,160 cups. Black Colombian coffee was used for the successful record attempt.

19. Oldest twins in the world

Sisters Ena Pugh, right, and Lily Millward have been confirmed as the oldest twins in the world at 100 years and 10 months. Both live in the United Kingdom.

20. Longest domestic cat

5-year-old Maine Coon named Stewie was certified as the new record holder for world’s longest domestic cat after measuring 48.5 inches from the tip of his nose to the tip of his tail bone. That’s a little more than 4 feet long.

21. Largest collection of navel fluff

In terms of rare collections, this one gets top marks. An Australian man has made a habit of collecting his naval lint, earning him a mention in the Guinness Book of World Records. The Australian librarian started “harvesting” his fluff in 1984, at a youth hostel in Brisbane. After 26 years, the complete collection now weighs 22.1 grams, or .77 ounces.

22. Largest pumpkin

Talk about a great gourd: Guinness World Records has confirmed that a massive pumpkin grown in Wisconsin is officially the world’s heaviest. It weighs 1,810.5 pounds and was grown by Chris Stevens in Wisconsin.

23. Largest toast mosaic

Toast loving Laura Hadland turned a photo of her mother in law into the world’s largest toast mosaic – using a staggering 9,852 slices of bread from 600 loaves. The 27-year-old roped in 40 friends and used a battery of nine toasters as they browned the bread to varying degrees before arranging it to make the about 32-by-42 feet picture of her mother in law’s face.

24. Largest enchilada

Chefs prepare the world’s largest enchilada, a traditional Mexican food, during the National Enchilada Fair at the neighborhood of Iztapalapa in Mexico City on Oct. 17, 2010. It measured about 230 feet long and weighed over 1.5 tons.

25. Most Mickey Mouse items

Janet Esteves (USA) has amassed a collection of 2,760 different Mickey Mouse items since 1960, as of Dec. 11, 2008.

26. Largest modeling balloon sculpture

John Cassidy created the largest modeling balloon sculpture.

27. Longest nose

The longest nose on a living person measures 8.8 cm (3.46 in) long from the bridge to the tip and belongs to Mehmet Ozyurek (Turkey). It was measured on the set of Lo Show dei Record in Rome, Italy, on March 18, 2010.

28. Largest collection of Smurfs

Stephen Parkes (UK) began collecting Smurfs as a child, when they were sold by a chain of garages across the UK, and has never stopped. As of Jan. 28, 2010, his collection totals 1,061 and includes Christmas Smurfs, Easter Smurfs and Smurfs dressed as historical figures.

29. Most spoons balanced on a face

The highest number is 17 and was achieved by Aaron Caissie (Canada) on the set of Lo Show Dei Record, in Milan, Italy, on April 18, 2009.

30. Most straws stuffed in a mouth

 

AΠΟ THEWONDROUS

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 31 Δεκεμβρίου 2011
1.

Robert Peraza, who lost his son Robert David Peraza in 9/11, pauses at his son’s name at the North Pool of the 9/11 Memorial.

(Getty Images / Justin Lane)
2.

A whirpool forms off the Japanese coast after the tsunami on March 11.

(Reuters / Kyodo )
3.

This sightseeing boat, Hama Yuri, was pulled 1300 feet from the coast and somehow balanced itself on a two story house during the tsunami in Japan.

4.

Members of the national security team receive an update on the mission against Osama bin Laden in the Situation Room of the White House on May 1.

(Reuters / HANDOUT)
5.

Two lights from the former site of the World Trade Centers shine for the 10th anniversary of 9/11.

(Reuters / GARY HERSHORN)
 
6.

Phyllis Siegel, 76, left, and Connie Kopelov, 84, both of New York, embrace after becoming the first same-sex couple to get married at the Manhattan City Clerk’s office.

(Getty Images / STAN HONDA)
7.

A protester gets sprayed in the face with pepper spray at an Occupy Portland protest. (Randy L. Rasmussen/The Oregonian)

8.

A before and after shot of Joplin, Missouri after a massive tornado on May 22.

9.

Friends and loved ones gather at the Oslo cathedral to mourn 93 victims killed in twin terror attacks from a bombing in downtown Oslo and a mass shooting on Utoya island on July 22.

(Getty Images / Paula Bronstein)
10.

A monstrous dust storm (Haboob) roared through Phoenix, Arizona in July.

Source: dbryant
11.

A policeman detains an opposition activist in Baku on March 12. Azerbaijan police detained more than 30 activists of the opposition Musavat Party when its members took to the street of Baku to protest against the ruling elite following a similar rally a day before. (Reuters)

12.

Christians protect Muslims during prayer in Cairo, Egypt.

Source: @NevineZaki
13.

An aerial shot of the damage immediately following the Japanese tsunami.

(Reuters / KYODO)

A girl in isolation for radiation screening looks at her dog through a window in Nihonmatsu, Japan on March 14.

(Reuters / Yuriko Nakao)

A man sits in front of a destroyed apartment building following the Joplin, Missouri tornado. (Reuters)

A University of California Davis police officer pepper-sprays students during their sit-in at an “Occupy UCD” demonstration in Davis, California. (Jasna Hodzic)

A mother comforts her son in Concord, Alabama, near his house which was completely destroyed by a tornado in April.

(AP / Jeff Roberts)

Chile’s Puyehue volcano erupts, causing air traffic cancellations across South America, New Zealand, Australia and forcing over 3,000 people to evacuate. (Reuters)

Firefighters of Ladder Company 4 — which lost seven men on 9/11 — perched together on their aerial ladder, watching a news bulletin in Times Square declaring that Osama bin Laden was dead on May 2.

Slain Navy SEAL Jon Tumilson’s dog “Hawkeye” lies next to his casket during funeral services in Rockford, Iowa. Tumilson was one of 30 American soldiers killed in Afghanistan on August 6 when their helicopter was shot down during a mission to help fellow troops who had come under fire.

A boy looks at a figure of Steve Jobs next to flowers laid in his tribute at an Apple store in Hong Kong, China.

(AP / Kin Cheung)

Cars are abandoned on Chicago’s Lake Shore Drive during the “Snowpocalypse” in February.

Facebook played an extremely important role in the uprisings throughout the Middle East.

84-year-old Dorli Rainey was pepper sprayed during a peaceful march in Seattle, Washington. She would have been thrown to the ground and trampled, but luckily a fellow protester and Iraq vet was there to save her. (Joshua Trujillo / seattlepi.com)

Australian Scott Jones kisses his Canadian girlfriend Alex Thomas after she was knocked to the ground by a police officer’s riot shield in Vancouver, British Columbia. Canadians rioted after the Vancouver Canucks lost the Stanley Cup to the Boston Bruins.

(Getty Images / Rich Lam)

Hurricane Irene approaches the east coast.

Billy Stinson comforts his daughter Erin Stinson as they sit on the steps where their cottage once stood on August 28 in Nags Head, N.C. The cottage, built in 1903 and destroyed by Hurricane Irene, was one of the first vacation cottages built on Albemarle Sound in Nags Head.

(Getty Images / Scott Olson)

Flowers and tributes are seen outside the home of Amy Winehouse in London on July 24.

(Reuters / STEFAN WERMUTH)

Office workers gather on the sidewalk in downtown Washington, D.C., moments after a 5.9-magnitude earthquake shook the nation’s capital. The earthquake was centered northwest of Richmond, Va., but could be felt from North Carolina to Massachusetts.

(AP / J. Scott Applewhite)

Mihag Gedi Farah, a seven-month-old child, is held by his mother in a field hospital of the International Rescue Committee in the town of Dadaab, Kenya. The baby has since made a full recovery.

(AP / Schalk Van Zuydam)

A woman jumps from a burning building during the London riots in August. (Amy Weston / WENN.com)

Office workers look for a way out of a high rise building in central Christchurch, New Zealand on February 22. A strong earthquake killed at least 180 people.

(Reuters / Simon Baker)

A woman cries while sitting on a road amid the destroyed city of Natori, Miyagi Prefecture in northern Japan after the massive earthquake and tsunami.

(Reuters / ASAHI SHIMBUN)

A demonstrator shows his bottom to riot police during a protest by European workers and trade union representatives to demand better job protection in the European Union countries in Brussels on March 24.

(Reuters / Thierry Roge)

A woman rebel fighter supporter fires an AK-47 rifle as she reacts to the news of the withdrawal of Libyan leader Muammar Gaddafi’s forces from Benghazi on March 19.

(Reuters / GORAN TOMASEVIC)

Police spray Ugandan opposition party leaders with colored water during demonstrations in the capital Kampala on May 10.

(Reuters / James Akena)

A student is punched in the face by a police officer in Chile. Students in Chile are demanding a new framework for education.

(Reuters / VICTOR RUIZ CABALLERO)

An aid worker using an iPad captures an image of a dead cow’s decomposing carcass in Wajir near the Kenya-Somalia border on July 23.

(Reuters / STRINGER)

A Libyan rebel is pictured with Gadhafi’s golden gun.

(Getty Images / Philippe Desmazes)

Harold Camping speaks about the end of the world. The world was supposed to end on May 22 of this year.

(AP / Marcio Jose Sanchez)

A phone hangs off the hook on Wall Street.

(Reuters / LUCAS JACKSON)

US gay service members march in a gay pride parade for the first time ever.

(Getty Images / Sandy Huffaker)

A woman hangs onto a street sign in chest deep water along the flooded streets in Rangsit on the outskirts of Bangkok on October 24.

(Getty Images / Paula Bronstein)

A distressed bride attempts suicide in China after her fiance abruptly called off their marriage. Still in her wedding gown, she tried to kill herself by jumping out of a window of a seventh floor building. Right as she jumped, a man managed to catch and save her.

(Reuters / CHINA DAILY)
45.

A U.S. Army soldier takes five with an Afghan boy during a patrol in Pul-e Alam, a town in Logar

ΑΠΟ ΤΟ BuzzFeed
Μαρία Ανδρεάδου στις 30 Δεκεμβρίου 2011

Κατερίνα Νικοπούλου στις 17 Δεκεμβρίου 2011

 Μια εκπομπή της ΕΡΤ και του ΚΕΘΕΑ
Κυριακή 18 Δεκεμβρίου, 21:00-23:00 
 

Την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου, η ΕΤ1 θα μεταδώσει απευθείας στις 21.00 την έκτακτη εκπομπή «…ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ», μια εκπομπή- παρέμβαση της ΕΡΤ και του ΚΕΘΕΑ,  στο πλαίσιο της συνεργασίας τους για την ανάδειξη των διαστάσεων του προβλήματος των ναρκωτικών στη χώρα μας.

 Μια «καθαρή» εκπομπή για τις εξαρτήσεις, τις θεραπευτικές κοινότητες και την κοινωνική αλληλεγγύη την περίοδο της κρίσης. Η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση δίνει φωνή στις θεραπευτικές κοινότητες του ΚΕΘΕΑ, σε μια προσπάθεια να μεταφέρει το μήνυμα  ότι υπάρχει διέξοδος και ελπίδα μέσα από τα δωρεάν, εύκολα προσβάσιμα και αποτελεσματικά προγράμματά του.

                Η εκπομπή θα επιχειρήσει να ενημερώσει, να αμβλύνει  τις προκαταλήψεις  και να μεταφέρει μήνυμα αλληλεγγύης απέναντι σε όσους  δίνουν τη μάχη να επιστρέψουν στη ζωή και να επανενταχθούν στην κοινωνία.

 Μέσα από συζητήσεις στο στούντιο της ΕΤ1 με ειδικούς που εργάζονται στην απεξάρτηση, αξιόλογες προσωπικότητες του δημοσιογραφικού και πολιτιστικού χώρου, προσωπικές ιστορίες ανθρώπων που κατάφεραν να βγουν ζωντανοί από τον εφιάλτη της χρήσης, ζωντανές συνδέσεις με  θεραπευτικές κοινότητες του ΚΕΘΕΑ, ρεπορτάζ από τα προγράμματα απεξάρτησης στις φυλακές,  η εκπομπή θα σκιαγραφήσει τις σκοτεινές, αλλά και τις φωτεινές πλευρές της χρήσης και της εξάρτησης.

 Το δικό τους «παρών» θα δώσουν στο στούντιο της Κατεχάκη, ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΤ κ. Λάμπης Ταγματάρχης, καθώς και ο Διευθυντής του ΚΕΘΕΑ κ. Χαράλαμπος Πουλόπουλος.

 Στην εκπομπή θα συμμετάσχουν καλλιτέχνες, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς, δημοσιογράφοι και άλλες προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων οι Δήμητρα Γαλάνη, Στάθης Δρογώσης, Γιάννης Κότσιρας, Μάνια Παπαδημητρίου, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, Παύλος Τσίμας, Λένα Διβάνη, Πέτρος Τατσόπουλος, Γιώργος Σκαμπαρδώνης και Ηλίας Μαμαλάκης.

 Παρουσίαση: Κώστας ΑρβανίτηςΜαριλένα Κατσίμη

Σκηνοθεσία: Μαρία Ανδρεαδέλη

Διεύθυνση Παραγωγής: Άσπα Κουνδουροπούλου