Υγεία-Διατροφή

Μαρία Ανδρεάδου στις 23 Οκτωβρίου 2011

Όλες οι γυναίκες γνωρίζουμε πόσο ακριβά είναι τα διάφορα είδη καλλωπισμού και περιποίησης προσώπου ,μαλλιών και σώματος, ,και πόσο μάλλον τώρα ,εν καιρώ κρίσης ,πόσο δύσκολο είναι να διαθέσουμε ποσά για μιά ανάγκη που μετατρέπεται σε …πολυτέλεια .Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως θα αφήσουμε τον εαυτό μας απεριποίητο .Αντιθέτως ! Προσαρμοζόμαστε στις συνθήκες και βρίσκουμε άλλους τρόπους ,πιό οικονομικούς  για να φροντίσουμε τον εαυτό μας . “Κάντο μόνη σου ” λοιπόν !

Συνταγές για τη παρασκευή φυσικών-φυτικών καλλυντικών απο εμάς για εμάς με αγάπη !

Ενυδατική κρέμα προσώπου ( από iatronet.gr )

Θα χρειαστούμε:
Τον κρόκο 2 αυγών
50 γρ. λάδι αβοκάντο
Μισό κουταλάκι χυμό λεμονιού
Μισό κουταλάκι ξύδι μήλου

Προετοιμασία:
Χωρίζουμε τον κρόκο 2 αυγών και τον χτυπάμε στο μίξερ προσθέτοντας σταγόνα-σταγόνα 50 γρ. λάδι αβοκάντο και στη συνέχεια μισό κουταλάκι χυμό λεμονιού και μισό κουταλάκι ξύδι μήλου, όσα δηλαδή χρειάζεται το δέρμα, με πολύ εύκολο και γρήγορο τρόπο. Προσοχή όμως, γιατί κρατάει μόνο 2 έως 3 ημέρες.

 

Θαμπό και κουρασμένο δερμα ( από iatronet.gr )

Θα χρειαστείτε…

* Ένα πορτοκάλι

* Νερό

* Μερικά ροδοπέταλα

Η διαδικασία είναι εξαιρετικά απλή και σύντομη. Βράστε 2 φλιτζάνια νερό και στύψτε το πορτοκάλι. Χαμηλώστε τη φωτιά και ρίξτε το χυμό του πορτοκαλιού μέσα στο νερό. Προσθέστε λίγα ροδοπέταλα και μείνετε για 5-7 λεπτά πάνω από τον ατμό.

Όταν ολοκληρώσετε την διαδικασία, σκουπίστε απαλά το πρόσωπό σας με χαρτί κουζίνας και βάλτε την ενυδατική σας κρέμα ημέρας.

Θα χρειαστείτε λιγότερο από 10λεπτά για να δώσετε στη θολή σας επιδερμίδα μια αναζωογονημένη, υγιή και σφριγηλή όψη!

 

Μάσκα κατά της ξηρότητας ( απο iatronet.gr )

Θα χρειαστεί μόνο:

Να ανακατέψετε καλά μια κουταλιά της σούπας από κάθε συστατικό σε ένα φλιτζάνι του τσαγιού. Απλώστε τη μάσκα με ένα φαρδύ πινέλο, ειδικό για τέτοιες περιπτώσεις και αφήστε τη να δράσει για 20- 30 λεπτά.

Μην ξεχνάτε:

* Να μη μιλάτε κατά τη διάρκεια της μάσκας
* Να ξεβγάζετε πάντα με χλιαρό νερό και στη συνέχεια με κρύο
* Η πετσέτα που θα σκουπίσετε το πρόσωπο σας να είναι απαλή και καθαρή
* Να βάζετε πάντα ενυδατική
* Να επαναλαμβάνεται τη μάσκα μια φορά την εβδομάδα

 

Ενυδατική μάσκα προσώπου ( από iatronet.gr )

Θα χρειαστούμε:
1 μεγάλη κουταλιά γιαουρτιού
1 κρόκο αυγού
1 ½ μεγάλη κουταλιά μέλι
1 κουταλιά μαγιονέζα

Προετοιμασία:
Η ιδανική συνταγή για ισχυρή ενυδάτωση κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ανακατεύουμε 1 κουταλιά γιαουρτιού, 1 κρόκο αυγού, 1 ½ κουταλιά μέλι και 1 κουταλιά μαγιονέζα. Απλώνουμε σε καθαρό στεγνό δέρμα για 15-20 λεπτά και ξεπλένουμε με χλιαρό νερό.

 

Τονωτική μάσκα για όλους τους τύπους δέρματος
Υλικά:
1 ασπράδι αβγού
1 κουταλιά ανθόγαλο (κρέμα γάλακτος)
Παρασκευή: χτυπάμε το ασπράδι του αβγού να γίνει μαρέγκα, προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος και απλώνουμε τη μάσκα για 20′.
Χρήση: αυτή η μάσκα τονώνει και φρεσκάρει το κουρασμένο πρόσωπο και είναι ανεκτή για όλους τους τύπους δέρματος.

(Συγγραφείς συνταγής : Ι.Κρυστάλλη-Ελ.Καταλακίδου / από το in.gr )

 

Τονωτική λοσιόν με λεμόνι

Θα χρειαστείτε: 1/2 φλιτζάνι φρέσκο χυμό λεμονιού, το ξύσμα ενός λεμονιού, 1 φλιτζάνι αποσταγμένο νερό, 2/3 φλιτζάνι αμαμέλιδα.

Αναμείξτε τα υλικά σε ένα καθαρό γυάλινο μπουκάλι με αεροστεγές πώμα. Ανακινήστε καλά πριν από κάθε χρήση. Φυλάξτε τη λοσιόν στο ψυγείο μέχρι ένα μήνα.

 

Κρέμα χεριών για τις κρύες μέρες

Υλικά: 1 φλιτζάνι τριμμένο μελισσοκέρι, 1/2 φλιτζάνι έλαιο jojoba, 2 κουταλιές της σούπας τζελ αλόης, 2 κουταλιές της σούπας έλαιο βιταμίνης Ε, 1/2 φλιτζάνι αμυγδαλέλαιο, 9 σταγόνες αιθέριο έλαιο μέντας, 9 σταγόνες αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού.

Αναμείξτε το μελισσοκέρι, το έλαιο jojoba, και το τζελ αλόης σε μπεν μαρί και αφήστε περίπου 3 λεπτά ώσπου να λιώσουν. Βγάλτε το μείγμα από τη φωτιά και χτυπήστε το μέχρι να κρυώσει, προσθέτοντας το αμυγδαλέλαιο, το έλαιο βιταμίνης Ε και τα αιθέρια έλαια ώσπου να αρχίσει να πήζει. Φυλάξτε το μείγμα σε ένα γυάλινο δοχείο με αεροστεγές καπάκι και φυλάξτε μέχρι 2 ημέρες σε δροσερό μέρος. Απλώστε την κρέμα στα χέρια σας για να τα προστατέψετε από το κρύο ή αν είναι σκασμένο το δέρμα .

Προσοχή !

μια φορά το μήνα τουλάχιστον ( και σύμφωνα με τις ανάγκες του δέρματός μας ) ,καλό είναι να γίνεται ένας βαθύς καθαρισμός ,το λεγόμενο Ατμόλουτρο .Η διαδικασία είναι πολύ απλή :

Σε μια κατσαρολίτσα βάζουμε νερό και αν θέλουμε κόβουμε φέτες λεμονιού που τις τοποθετούμε στη κατσαρόλα.Αφού βράσει το νερό :

1. Μαζεύουμε τα μαλλιά σκεπάζουμε το κεφάλι με μια πετσέτα και βάζουμε το πρόσωπό μας για 5′ πάνω από τον ατμό.
2. Στη συνέχεια βγάζουμε το σμήγμα από τους πόρους με ένα χαρτομάνδηλο (ποτέ με γυμνά δάχτυλα).
3. Χρησιμοποιούμε λοσιόν για να κλείσουν οι πόροι
4. και τέλος τοποθετούμε τη μάσκα στο πρόσωπο και τον λαιμό και την αφήνουμε για 15-20′.
5. Ξεπλένουμε με χλιαρό νερό και εάν μας τραβάει απλώνουμε μία κρέμα ημέρας.

**δεν “σπάμε” ποτέ σπυράκια μόνη μας .Υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης .

 

Περιμένουμε τις απόψεις σας καθώς και τις δικές σας συνταγές ομορφιάς και περιποίησης !

Ας μη ξεχνάμε τέλος ,πως η καλύτερη συνταγή ομορφιάς βρίσκεται μέσα μας ,στη ψυχή μας ,στη καρδιά μας .Η ομορφιά πηγάζει εκ των έσω !

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 20 Οκτωβρίου 2011

Καρκίνος: Η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος

“Όλοι οι καρκίνοι προκαλούνται και ενεργοποιούνται από έντονες και βίαιες εσωτερικές συγκρούσεις που τις βιώνουμε χωρίς να τις εκφράζουμε. Η φύση της εσωτερικής σύγκρουσης καθορίζει την περιοχή του εγκεφάλου που θα πληγεί και το όργανο στο οποίο θα εντοπισθεί η ασθένεια. “

 

Από την maritsa

 

 Η νόσος ως μεταφορά. Η αμφιλεγόμενη θεωρία του δόκτορα Ρίκε Γκέερτ Χάμερ

Ο γιατρός Ρίκε Γκέερτ Χάμερ (Ryke Geerd Hamer)υπήρξε για πολλά χρόνια διευθυντής σε μια γερμανική κλινική. Η προνομιούχος θέση του, του επέτρεψε να συναντήσει πολλούς καρκινοπαθείς. Χάρις στις περιστάσεις, στην τύχη και στην λεπτομερή παρατήρηση, ο Χάμερ ανακάλυψε τους θεμελιώδεις νόμους που εξηγούν το μηχανισμό της εμφάνισης όλων των καρκίνων και όλων των ασθενειώνΌπως λέει, η ασθένεια είναι η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος – αυτή είναι η νέα ιατρική. Του Ζαν-Ζακ Κρεβκέρ


Στην περίπτωση αυτού του γιατρού, μπορούμε πραγματικά να μιλήσουμε για νόμους, αφού οι επαληθεύσεις που έγιναν από τον ίδιο και από άλλους ερευνητές και θεραπευτές έδειξαν ότι όλοι ισχύουν στις 100% των περιπτώσεων, πράγμα το οποίο δεν είχε ποτέ συμβεί έως τότε στην ιστορία της ιατρικής. Ο ατσαλένιος νόμος του καρκίνου που διατυπώθηκε από τον Ρίκε Γκέερτ Χάμερ είναι ο εξής:

“Όλοι οι καρκίνοι προκαλούνται και ενεργοποιούνται από έντονες και βίαιες εσωτερικές συγκρούσεις που τις βιώνουμε χωρίς να τις εκφράζουμε. Η φύση της εσωτερικής σύγκρουσης καθορίζει την περιοχή του εγκεφάλου που θα πληγεί και το όργανο στο οποίο θα εντοπισθεί η ασθένεια. ”

Παρατήρησε λοιπόν ότι οι ασθενείς που είχαν καρκίνο των οστών, για παράδειγμα, είχαν όλοι βιώσει κάποιο σοκ, κάποιο στρες, κάποια έντονη και βίαιη (αιφνίδια) εσωτερική σύγκρουση κατά την οποία αισθάνθηκαν υποτιμημένοι. Επιπροσθέτως, παρατήρησε ότι σε όλους τους ασθενείς που είχαν προσβληθεί από τον ίδιο καρκίνο, είχε εμφανισθεί ένα σημάδι στην ίδια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου τους. Έτσι, ανακάλυψε ότι σε κάθε τύπο στρες αντιστοιχούσε η ίδια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου και το ίδιο συγκεκριμένο όργανο, πάντα το ίδιο.

  • Ο καρκίνος των οστών αντιστοιχεί στην εσωτερική σύγκρουση της υποτίμησης.
  • Ο καρκίνος των πνευμόνων στον έντονο φόβο του θανάτου.
  • Ο καρκίνος του αριστερού στήθους σε μια γυναίκα δεξιόχειρα, στη έντονη εσωτερική σύγκρουση σε σχέση με ένα παιδί (πραγματικό, εικονικό, φανταστικό ή συμβολικό).
  • Ο καρκίνος του δεξιού στήθους σε μια δεξιόχειρα γυναίκα αντιστοιχεί σε εσωτερική σύγκρουση γενικά με τον σύντροφο (σε μια γυναίκα αριστερόχειρα, οι αντιστοιχίες αντιστρέφονται).
  • Ο καρκίνος του προστάτη αντιστοιχεί στη σεξουαλική εσωτερική σύγκρουση (πραγματική ή συμβολική) σε σχέση με τα παιδιά ή τους απογόνους (ή την ικανότητα δημιουργίας).
  • Και ούτω καθεξής, για όλους τους καρκίνους.

Αυτός ο νόμος έχει επιβεβαιωθεί εδώ και σχεδόν 20 χρόνια από εκατοντάδες θεραπευτές (εκπαιδευμένους από τον Χάμερ ή τους διαδόχους του), σε δεκάδες χιλιάδες ασθενείς, χωρίς εξαίρεση. Αυτό που είναι εντυπωσιακό σε αυτήν την ανακάλυψη, είναι ότι ο μηχανισμός: «σύγκρουση – εγκέφαλος – όργανο» λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις. Όσο, δηλαδή, η εσωτερική σύγκρουση είναι ενεργή, η περιοχή του εγκεφάλου που δραστηριοποιείται δίνει διαταγή στη βιολογική διαδικασία να παραγάγει καρκινικά κύτταρα στο όργανο που διαλέχτηκε για να εκφράσει την ανισορροπία. Αντιθέτως, όταν το άτομο λύσει την εσωτερική του σύγκρουση (με οποιονδήποτε τρόπο και αν το κάνει αυτό) και βάλει τέλος στο έντονο στρες του, η ίδια περιοχή του εγκεφάλου αντιστρέφει το πρόγραμμα και δίνει αμέσως διαταγή στη βιολογική διαδικασία, να σταματήσει την παραγωγή καρκινικών κυττάρων και να καταστρέψει τον όγκο που έχει δημιουργηθεί στο όργανο …

Έτσι σήμερα, αρκετές χιλιάδες ιατρικοί φάκελοι θεραπειών έχουν σχηματιστεί και συγκεντρωθεί από τον γιατρό Χάμερ και τους διαδόχους του. Μέσα σε αυτούς τους φακέλους, απαριθμούνται πολλές αποθεραπείες τις οποίες η επίσημη ιατρική χαρακτηρίζει ως « αυθόρμητες, ανεξήγητες ή αξιοθαύμαστες»:

Ανιχνεύσεις (με σκάνερ), αναλύσεις αίματος, ακτινογραφίες, υποβολές εκθέσεων που έγιναν σε νοσοκομεία, αποδεικνύουν ότι ασθενείς έχουν θεραπευθεί εντελώς από καρκίνους, λευχαιμίες, σκληρύνσεις κατά πλάκας, μυοπάθειες, διάφορες εκφυλιστικές ασθένειες, κωφώσεις, σοβαρές διαταραχές της όρασης, ψωριάσεις, αλλεργίες, κ.λπ.

Κατά τη διάρκεια μιας από τις αναρίθμητες δίκες εναντίον του γιατρού Χάμερστις οποίες ενάγων ήταν ο ιατρικός σύλλογος, ο δικηγόρος του Χάμερ είχε ζητήσει από το δικαστήριο να συγκρίνει το ποσοστό, σε εθνική κλίμακα, όσων επέζησαν από καρκίνο, με το ποσοστό όσων επέζησαν από καρκίνο ανάμεσα στους ασθενείς του πελάτη του (λαμβάνοντας υπόψη ότι μερικοί από αυτούς είχαν απευθυνθεί σ’ αυτόν, μερικές φορές στο τελευταίο τους στάδιο). Αυτή η σύγκριση παρουσίασε: 95% επιβίωση για περισσότερα από 5 χρόνια για τον Χάμερ, απέναντι στο 30% κατά μέσο όρο, σε εθνική κλίμακα στη Γερμανία.

Η ασθένεια, είναι η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος στο πρόβλημα των « εσωτερικών συγκρούσεων».
Εάν σταματούσα εδώ την παρουσίασή, θα σας άφηνα πιθανώς αμήχανους και με πολλές αμφιβολίες. Εάν δεν καταλάβουμε σε τι πραγματικά χρησιμεύει η ασθένεια, από βιολογική άποψη, οι θεραπείες μπορεί να φανούν… μαγικές.

Για να το καταλάβουμε αυτό, ο γιατρός Χάμερ έδωσε πρώτα-πρώτα ένα παράδειγμα παρμένο από την ζωική βιολογία: αυτό μιας αλεπούς που βρέθηκε σε κατάσταση μεγάλου στρες σχετικά με την επιβίωσή της. Ας φανταστούμε ότι μια αλεπού δεν έχει καταφέρει να πιάσει την παραμικρή λεία εδώ και τρεις μέρες. Βρίσκεται σε κατάσταση μεγάλου στρες σχετικά με την σωματική της επιβίωση, όταν επιτέλους, καταφέρνει να αιχμαλωτίσει ένα μικρό κουνέλι που περνάει από εκεί. Τη στιγμή που ετοιμάζεται να το δαγκώσει, να το ξεσκίσει, να το φάει, η αλεπού ακούει έναν από τους χειρότερους εχθρούς της να πλησιάζει: τον κυνηγό. Και τώρα η αλεπού μας βρίσκεται σε τρομερό δίλημμα, ανάμεσα σε δύο απειλές : εάν φάει το γεύμα της, για να ικανοποιήσει την ανάγκη της για τροφή, κινδυνεύει να σκοτωθεί με την κοιλιά γεμάτη, εάν το σκάσει, αφήνοντας τη λεία της, κινδυνεύει ίσως να πεθάνει της πείνας λίγο αργότερα. Για να βγει από αυτό το δίλημμα, αποφασίζει να καταπιεί ολόκληρο το πόδι του κουνελιού και να φύγει μακριά. Εκείνη την στιγμή, ένας άλλος κίνδυνος απειλεί την αλεπού : κινδυνεύει να πεθάνει από απόφραξη εντέρου, επειδή αυτό το ολόκληρο πόδι δεν μπορεί ούτε να ξανανεβεί από το στομάχι, ούτε να συνεχίσει τη διαδρομή του μέσα στο έντερο.

Βρισκόμαστε, λέει ο Χάμερ, μπροστά σε μια έντονη και βίαιη εσωτερική σύγκρουση που σχετίζεται με την ανάγκη να χωνευτεί κάτι. Για να λύσει αυτό το πρόβλημα, ο εγκέφαλος ενεργοποιεί την τέλεια λύση που θα εξασφαλίσει την επιβίωση του ατόμου : ενεργοποιεί ένα πρόγραμμα παραγωγής πεπτικών υπερκυττάρων στα τοιχώματα του στομαχιού. Στόχος: η χώνεψη του ποδιού που έχει σφηνώσει στο στομάχι, να γίνει πέντε φορές πιο γρήγορα και πέντε φορές καλύτερα. Όσο ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, ο εγκέφαλος συνεχίζει να διατάζει την παραγωγή αυτών των πεπτικών υπερκυττάρων που έχουν σαφώς ανώτερες επιδόσεις από τα κανονικά. Αλλά μόλις το πόδι χωνευθεί εντελώς, μια διαδικασία βιοανάδρασης ενημερώνει τον εγκέφαλο ότι ο στόχος έχει επιτευχθεί. Στη στιγμή ο εγκέφαλος βάζει τέλος στο πρόγραμμα της παραγωγής και δίνει διαταγή να εξαλειφθούν αυτά τα υπερκύτταρα, που θα απέβαιναν επικίνδυνα εάν παρέμεναν στο στομάχι. Μερικές ημέρες αργότερα, εάν ναρκώσουμε την αλεπού και εξετάσουμε τα τοιχώματα του στομαχιού της, θα μπορέσουμε να παρατηρήσουμε ουλές, μάρτυρες της πρόσφατης εξάλειψης των υπερκυττάρων.

Συμπέρασμα: Χάρη σε αυτόν τον προγραμματισμό,τον εγγεγραμμένο στη βιολογική διαδικασία εδώ και εκατομμύρια χρόνια, ο εγκέφαλος της αλεπούς διάλεξε την καλύτερη ανάμεσα σε όλες τις λύσεις, έτσι ώστε να εξασφαλίσει την επιβίωσή της. Το μόνο που δεν σας είπα ακόμη, είναι ότι αυτά τα υπερκύτταρα είναι αυτό που κοινώς αποκαλούμε, καρκινικά κύτταρα του στομαχιού! Έτσι, σύμφωνα με τους Χάμερ και Σαμπά, βάσει επαληθεύσεων που έγιναν στο εργαστήριο, αυτό που αποκαλούμε καρκινικό κύτταρο έχει τις ίδιες λειτουργίες με ένα κανονικό κύτταρο, αλλά με πολλαπλάσιες επιδόσεις. Ένα καρκινικό κύτταρο στομαχιού χωνεύει πολύ πιο γρήγορα και δυνατά από ένα κανονικό κύτταρο. Ένα καρκινικό κύτταρο παγκρέατος παράγει πολύ περισσότερη ινσουλίνη, ένα καρκινικό κύτταρο του στήθους παράγει πολύ περισσότερο γάλα, ένα καρκινικό κύτταρο πνεύμονα έχει πολύ μεγαλύτερη ικανότητα ανταλλαγής οξυγόνου αίματος, ένα καρκινικό κύτταρο νεφρού φιλτράρει σαφώς περισσότερο, κ.λπ.. Ας σημειώσουμε,  ότι ο γιατρός Κλωντ Σαμπά (Claude Sabbah) γενίκευσε τις ανακαλύψεις του Χάμερ αποδεικνύοντας ότι όλες οι ασθένειες, όποιες και αν είναι αυτές (από την πιο καλοήθη ως την πιο σοβαρή), είναι αποτέλεσμα κάποιου σοκ ή στρες που το βιώσαμε χωρίς να το εκφράσουμε, και ενεργοποιούνται από τον εγκέφαλο, ως η τέλεια λύση για την εξασφάλιση της επιβίωσης. Γιατί πεθαίνουμε από τις ασθένειές μας;

Τότε, θα μου πείτε, εάν οι ασθένειες είναι οι τέλειες λύσεις που είναι γραμμένες στη βιολογική διαδικασία για να εξασφαλίσουν την επιβίωσή μας, γιατί πεθαίνουμε από καρκίνο ή άλλες ασθένειες; Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, πρέπει να καταλάβουμε, με ποιο τρόπο επεξεργάζεται ο εγκέφαλός μας τις πληροφορίες που φτάνουν σ’ αυτόν. Δηλαδή πρέπει να γνωρίζουμε, ότι ο εγκέφαλος δεν κάνει καμία διάκριση ανάμεσα σε μια πραγματική και μια φανταστική, εικονική ή συμβολική πληροφορία. Για να το αποδείξουμε, ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα · – Εάν ξαφνικά βρεθείτε όρθιος στο χείλος της χωρίς παραπέτο στέγης ενός 20όροφου κτιρίου, ο εγκέφαλός σας θα ερμηνεύσει αυτήν την κατάσταση ως πραγματικό κίνδυνο: θα ενεργοποιήσει μια σειρά φυσιολογικών αντιδράσεων και ανακλαστικών συμπεριφοράς (άνοδος του ποσοστού της αδρεναλίνης, επιτάχυνση του καρδιακού παλμού, άγχος, ίλιγγος, κ.λπ.). Εδώ, έχει επεξεργαστεί μια πραγματική πληροφορία · – Εάν, διαβάζοντας το παραπάνω παράδειγμα, φανταστήκατε τον εαυτό σας σ’ αυτή τη θέση, πιθανώς ο εγκέφαλός σας να ενεργοποίησε τις ίδιες αντιδράσεις. Εντούτοις, δεν βρισκόσαστε πραγματικά σε κίνδυνο, αφού ήσασταν καθισμένος και διαβάζατε. Ο εγκέφαλός σας όμως επεξεργάστηκε μια φανταστική πληροφορία, σαν να ήταν πραγματική · 

Εάν, τώρα, κατά τη διάρκεια ηλεκτρονικού παιχνιδιού ή κάποιας κινηματογραφικής προβολής, το σενάριο σάς προβάλει στο χείλος μιας στέγης, με το κενό από κάτω, σκηνή τραβηγμένη από την οπτική γωνία του ήρωα, και εάν είστε αρκετά βυθισμένος, συνεπαρμένος μέσα στην εικόνα, ο εγκέφαλός θα αντιδράσει και πάλι με το ίδιο τρόπο. Εδώ, θα έχει επεξεργαστεί μια εικονική πληροφορία σα να ήταν πραγματική · – Και τέλος, εάν σας ανακοινώσουν ξαφνικά ότι η επιχείρηση στην οποία εργάζεστε κήρυξε πτώχευση, τη στιγμή που εσείς έχετε μόλις πάρει ένα μεγάλο δάνειο από την τράπεζα, θα αισθανθείτε ίσως τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια σας. Ο εγκέφαλος θα ενεργοποιήσει και πάλι τις ίδιες αντιδράσεις, παρόλο που ή άβυσσος που έχετε μπροστά σας, δεν είναι παρά συμβολική. Έτσι, θα έχει επεξεργαστεί μια συμβολική πληροφορία σα να ήταν πραγματική. Εάν κατανοήσετε αυτό το παράδειγμα, θα καταλάβετε εύκολα ότι ό,τι λέμε, ό,τι σκεφτόμαστε εκλαμβάνεται από τον εγκέφαλό μας ως πραγματική πληροφορία, την οποία έχει υποχρέωση να επεξεργαστεί, ως υπερυπολογιστής.

Έτσι εάν, μιλώντας για ένα φίλο, πείτε: “αυτό δεν θα του συγχωρήσω ποτέ,δεν θα μπορέσω ποτέ να το χωνέψω “, και αυτή η φράση πραγματικά αντανακλά αυτό που έντονα αισθάνεστε, τότε ο εγκέφαλός σας θα λάβει αυτήν την συμβολική πληροφορία και θα την επεξεργαστεί σα να ήταν πραγματική. Εάν η σύγκρουση που βιώνετε στη σχέση σας με το άλλο άτομο είναι πολύ έντονη και δεν καταφέρνετε να εκφράσετε όλη τη δυσαρέσκεια που αισθάνεστε, είναι πολύ πιθανό ο εγκέφαλος να ξεκινήσει πρόγραμμα παραγωγής πεπτικών υπερκυττάρων (δηλαδή καρκινικών κυττάρων) για να χωνέψει αυτό που δεν μπορείτε να χωνέψετε… Η διαφορά με την περίπτωση του ποδιού που σφήνωσε στο στομάχι της αλεπούς, είναι ότι εάν δεν συμφιλιωθείτε με τον φίλο σας, εάν παραμείνετε στις θέσεις σας, εάν δεν τον συγχωρέσετε, δεν θα μπορέσετε πράγματι ποτέ να χωνέψετε αυτό που σας έκανε. Κατά συνέπεια ο εγκέφαλός σας θα συνεχίζει να λαμβάνει το μήνυμα ότι κάτι δεν έχει ακόμη χωνευθεί. Και υπάκουα, θα συνεχίζει το πρόγραμμα της παραγωγής καρκινικών κυττάρων. Μαντεύετε τη συνέχεια : αργά ή γρήγορα, εξαιτίας της ανώμαλα υπερβολικής ικανότητας πέψης, θα αρχίσετε να αισθάνεστε πόνους, οι τροφές δεν θα χωνεύονται σωστά. Θα σας γίνει τότε διάγνωση καρκίνου του στομάχου, που οι γιατροί θα προσπαθήσουν να εξαφανίσουν με τα διάφορα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους. Αλλά αρχίζετε να μαντεύετε αυτό που υπάρχει κίνδυνος να επακολουθήσει.

Ακόμα και αν σας έκαναν ολική αφαίρεση στομάχου, ο εγκέφαλός σας θα συνέχιζε να δίνει την εντολή για την παραγωγή καρκινικών κυττάρων στην περιοχή του σώματος όπου βρισκόταν το στομάχι. Κάποιους μήνες αργότερα, οι γιατροί θα ανακάλυπταν αυτό που θα ονόμαζαν υποτροπή ή μετάσταση, ενώ αυτό δεν θα ήταν παρά η συνέχιση του προγράμματος που είχε ξεκινήσει ο εγκέφαλός σας, βασιζόμενος σε μια συμβολική πληροφορία σχετικά με την σύγκρουση που βιώσατε με κάποιο φίλο. Για να πάμε ακόμη μακρύτερα, εάν σοκαριστείτε από την απαισιόδοξη διάγνωση του καρκινολόγου σας και αισθανθείτε μεγάλο φόβο θανάτου, ο εγκέφαλός σας θα αρχίσει καινούργιο πρόγραμμα παραγωγής υπερκυττάρων ,στον πνεύμονα, που αργότερα θα χαρακτηριστεί από τους γιατρούς καρκίνος του πνεύμονα. Και ούτω καθεξής, μέχρις ότου επέλθει ο θάνατος. Πώς να προλάβουμε τις ασθένειες και πώς να τις θεραπεύσουμε ; Στο τελευταίο μου βιβλίο «Η γλώσσα της θεραπείας» έχω περιγράψει λεπτομερώς τις διαδικασίες που, ξεκινώντας από έντονα ψυχικά σοκ ή μεγάλο στρες, καθορίζουν και προκαλούν τις σωματικές ασθένειές μας.

Στα πλαίσια αυτού του άρθρου μου φαίνεται άχρηστο να προχωρήσω βαθύτερα, αφού η ίδια λογική ισχύει για όλες τις ασθένειες, ανεξάρτητα από τον βαθμό έντασης και σοβαρότητάς τους. Αυτό που πρέπει να συγκρατήσουμε από όλα αυτά είναι, ότι από τη μια, ο εγκέφαλος δε σφάλει ποτέ και από την άλλη, ότι αυτός είναι που ενεργοποιεί όλες τις «ασθένειες» έτσι ώστε να εγγυηθεί στο άτομο τις μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης. Είναι φανερό ότι το ενδιαφέρον μιας τέτοιας θεώρησης είναι τεράστιο. Πράγματι, για πρώτη φορά στην ιστορία της ιατρικής, καμιά πάθηση, καμιά ανισορροπία μας δεν οφείλεται στην τύχη. Όλα εκδηλώνονται σύμφωνα με τους αμετάβλητους νόμους της Βιολογίας των Ζωντανών Όντων, όπως λέει ο γιατρός Κλωντ Σαμπά. Αυτό σημαίνει συγκεκριμένα, ότι εάν μάθετε τους νόμους της Νέας Ιατρικής του Ρίκε Γκέερτ Χάμερ ή της Ολιστικής Βιολογίας του Κλωντ Σαμπά, που είναι αμετάβλητοι όσο και οι νόμοι της φυσικής ή της χημείας, θα μπορείτε όχι μόνο να καταλάβετε από πού προέρχονται όλες οι ασθένειές σας, αλλά κυρίως θα μπορείτε να τις προλαμβάνετε και να τις θεραπεύετε.

Πώς ; Μαθαίνοντας τις βασικές αρχές της επικοινωνίας τις οποίες κάθε άνθρωπος θα έπρεπε να κατέχει : το να εκφράζει τις ανάγκες και τα συναισθήματά του, να τολμά να αντιπαρατίθεται στους άλλους (με σεβασμό βέβαια), να αναγνωρίζει και να δέχεται την πραγματικότητα όπως αυτή είναι, οι πράξεις του να είναι προσαρμοσμένες στην πραγματικότητα, να τελειώνει τις όποιες συναισθηματικές εκκρεμότητες έχει με τους άλλους, να συγχωρεί. Ας πάρουμε αυτές τις αρχές μία μία, για να εξετάσουμε με ποιο τρόπο μπορούν να μας κάνουν να αποφύγουμε τις ασθένειες ή να μας θεραπεύσουν… – να εκφράζουμε τις ανάγκες μας : πολλές απογοητεύσεις, πολλές καταστάσεις στρες προέρχονται από το γεγονός ότι αφενός, λίγοι είναι οι άνθρωποι που γνωρίζουν συνειδητά τις αληθινές ανάγκες τους και αφετέρου, ακόμη πιο σπάνιοι είναι εκείνοι που έχουν την ικανότητα να τις εκφράσουν με κατάλληλο τρόπο. Συνεπώς, συσσωρεύουμε μίση και μνησικακίες, μένουμε μπλοκαρισμένοι σε αδιέξοδα. Αισθανόμαστε βέβαια ότι κάτι δεν μας ταιριάζει, αλλά δεν γνωρίζουμε πώς να ξεφύγουμε. Μας συμβαίνουν συχνά απαράδεκτα πράγματα. Εντούτοις τα δεχόμαστε, επειδή δεν γνωρίζουμε ούτε καν τα όριά μας, σχετικά με το τι θέλουμε και τι δεν θέλουμε, τι μπορούμε και τι δεν μπορούμε.

Το να ξαναμάθουμε να αναγνωρίζουμε τις ανάγκες μας και τα όριά μας για όσα δεν θέλουμε πια, το να είμαστε ικανοί να τα εκφράσουμε στους συνομιλητές μας, χωρίς να φοβόμαστε τις συνέπειες, αυτό είναι ένας από τους τρόπους που μπορεί να προλάβουν ή να θεραπεύσουν τις ασθένειες που προκαλούνται από τις ανθρώπινες εσωτερικές συγκρούσεις και τις απογοητεύσεις. – να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας : Το συναίσθημα μοιάζει με το σύμπτωμα. Είναι ο δείκτης του βαθμού ικανοποίησης ή μη ικανοποίησης των αναγκών μας. Μια ανάγκη μας ματαιώνεται· εμφανίζεται ένα δυσάρεστο συναίσθημα (θυμός, θλίψη, φόβος, κ.λπ.). Μια ανάγκη μας ικανοποιείται· ένα ευχάριστο συναίσθημα θα εκδηλωθεί (χαρά, ευχαρίστηση, κ.λπ.). Δυστυχώς, η παιδεία μας μας έχει διδάξει, να αντιμετωπίζουμε τα συναισθήματά μας όπως η ιατρική αντιμετωπίζει τα συμπτώματα : να τα αρνούμαστε, να τα απορρίπτουμε, να τα εξαφανίζουμε. Με αυτό τον τρόπο στερούμαστε τα καλύτερα σημάδια, που έχουμε στη διάθεσή μας για να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι είναι καλό για μας και τι δεν είναι. Αυτή η άγνοιά μας μάς οδηγεί στην απογοήτευση, αφού μην έχοντας πια τους φωτεινούς δείκτες στον πίνακα ελέγχου, δεν ειδοποιούμαστε καν ότι μια ή περισσότερες ανάγκες μας ματαιώνονται.

Σ’ αυτό το σημείο ο εγκέφαλος παίρνει αναγκαστικά τα ηνία, για να εγγράψει στη βιολογική διαδικασία των οργάνων τις ίδιες πληροφορίες που μας είχαν δώσει τα συναισθήματα [θυμηθείτε : στο παράδειγμα με το αυτοκίνητο, εάν οι φωτεινοί δείκτες του πίνακα ελέγχου (τα συναισθήματα) δεν λειτουργούν πια ή δεν ληφθούν υπόψη, η βλάβη θα εκδηλωθεί στα όργανα της μηχανής (στα όργανα του σώματος)]. Το να ξαναμάθουμε λοιπόν να ακούμε τα συναισθήματά μας, να τα αναγνωρίζουμε και να τα δεχόμαστε, να τα ευχαριστούμε μάλιστα που επαγρυπνούν για μας, είναι ένας πρώτος σταθμός για να αποφεύγουμε τις καταστρεπτικές εσωτερικές συγκρούσεις και το στρες. Εάν, επιπλέον, μπορούμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας με τρόπο κατάλληλο, υπεύθυνα, χωρίς να αποδίδουμε στους άλλους την ευθύνη, θα μπορέσουμε πολύ γρήγορα να ξαναβρούμε την ισορροπία μας. – να τολμούμε τις αντιπαραθέσεις, με σεβασμό στους άλλους :

Πόσες φορές, σε δύσκολες, τεταμένες, δυσάρεστες καταστάσεις, δεν συνέβηνα μη τολμήσουμε να πούμε τα πράγματα στον άλλο, με σεβασμό, αλλά και σταθερά, με θάρρος ; Πόσες φορές δεν κατάπιαμε τα λόγια μας από φόβο μην προκαλέσουμε σύγκρουση ; Φοβόμαστε συχνά να πούμε δυσάρεστα πράγματα, επειδή πιστεύουμε ότι είναι προτιμότερο να διατηρούμε την ειρήνη ανάμεσα στους ανθρώπους. Όμως αυτή η ειρήνη είναι απατηλή, αφού μέσα μας μπορεί να γεννιέται ένα ισχυρό βίαιο συναίσθημα. Σημειώστε ότι ακόμη και ο υπολογισμός είναι λανθασμένος : θέλοντας να αποφύγουμε τη σύγκρουση, δεν λέμε αυτό που θα έπρεπε να ειπωθεί. Όμως, μην λέγοντας τίποτα, αυξάνουμε την αίσθηση απογοήτευσης και μνησικακίας μέσα μας, μέχρι που η κατάσταση γίνεται αφόρητη. Τότε, είτε ξεσπάμε βίαια πάνω στον άλλο, οπότε συμβαίνει αυτή η σύγκρουση και η ρήξη που ακριβώς θέλαμε να αποφύγουμε, είτε καταπίνουμε τα συναισθήματά μας για άλλη μια φορά, και τότε συμβαίνει ο καρκίνος ή η οξεία ασθένεια, που μας καλεί να εξετάσουμε προσεχτικά την ανισορροπία που έχουμε δημιουργήσει …

Το να τολμάμε την σύγκρουση, είναι το να μάθουμε να μιλάμε για τα πράγματα που μας ενοχλούν, ήρεμα, χωρίς υπεκφυγές. Το να μάθουμε να εκφράζουμε με ειλικρίνεια το τι μας συμβαίνει, είναι ο καλύτερος τρόπος για να φροντίζουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους. – να αναγνωρίζουμε και να δεχόμαστε την πραγματικότητα όπως αυτή είναι : συχνά έχω παρατηρήσει, ότι πολλές ασθένειες ξεκινάνε όταν αρνούμαστε να δούμε μια κατάσταση, όταν της αντιστεκόμαστε, όταν δεν δεχόμαστε αυτό που μας συμβαίνει. Έτσι, μπορεί να μπούμε σε καταστάσεις εσωτερικής σύγκρουσης, αντίστασης, αυτοϋποτίμησης, απώλειας της ταυτότητας ή του χώρου κυριαρχίας μας. Και όσο περισσότερο μαχόμαστε την πραγματικότητα, τόσο περισσότερο ενισχύουμε την επιρροή της και τη δύναμή της πάνω μας, μέχρις ότου εξαντληθούμε. Χωρίς να είμαστε καθόλου μοιρολάτρες (το θέμα δεν είναι να είμαστε ανθρώπινα ράκη που δέχονται τα πάντα χωρίς αντίδραση, αντιθέτως), το να δεχόμαστε την πραγματικότητα είναι το να τολμάμε να την κοιτάμε κατάματα, αντικειμενικά, χωρίς να κρίνουμε. Είναι επίσης το να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε τα γεγονότα, θεωρώντας τα ούτε καλά, ούτε κακά : η συμβουλή μου είναι, να θεωρούμε μάλλον ό,τι μας συμβαίνει σαν ευκαιρίες που μας προσφέρονται για να μάθουμε κάτι καινούργιο. – οι πράξεις μας να είναι προσαρμοσμένες στην πραγματικότητα : Ο Γιούνγκ επέμενε πολύ σε αυτό το σημείο. Πράγματι, δεν υπάρχει θεραπεία εάν δεν δράσουμε πραγματικά. Συχνά, μένουμε εγκλωβισμένοι στις εσωτερικές συγκρούσεις μας και τα στρες, επειδή δεν τολμάμε να δράσουμε. Ή ακόμα χειρότερα : επειδή νομίζουμε ότι αρκεί να συνειδητοποιήσουμε την αιτία του καρκίνου μας για να θεραπευθούμε. Λάθος.

Όσοι πίστεψαν πως είναι έτσι, έχουν πεθάνει. Η δράση είναι ο μόνος τρόπος να δώσουμε στον εγκέφαλο την πληροφορία ότι η συγκρουσιακή κατάσταση τελείωσε. Ειδάλλως, το είδαμε παραπάνω, η ενεργοποίηση της ασθένειας δεν θα σταματήσει ποτέ. – να τελειώνουμε τις όποιες συναισθηματικές εκκρεμότητες έχουμε με τους άλλους: αυτή η έννοια εκφράστηκε για πρώτη φορά από την Ελίζαμπεθ Κίμπλερ Ρος (Kübler-Ross), την ελβετίδα γιατρό που μετανάστευσε στις Η.Π.Α, από όπου ξεκίνησε η εφαρμογή της φροντίδας για την ανακούφιση των βαριά ασθενών, που σήμερα είναι διαδεδομένη σε ολόκληρο τον κόσμο. Έλεγε, ότι πολλοί ασθενείς, στο τέλος της ζωής τους, αισθανόντουσαν την απόλυτη ανάγκη να συμφιλιωθούν με αυτούς με τους οποίους είχαν έρθει σε ρήξη. Παρατήρησε χιλιάδες φορές, ότι μόλις αυτές οι εκκρεμείς υποθέσεις έκλειναν, οι ασθενείς πέθαιναν την ίδια νύχτα, νηφάλιοι και γαληνεμένοι. Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να περιμένουμε το τέλος της ζωής μας, στο τελευταίο στάδιο μιας μακράς και επίπονης ασθένειας για να το κάνουμε αυτό.

Από προσωπική εμπειρία ξέρω, ότι κλείνοντας ταχτικά τις εκκρεμείς υποθέσεις μου, με βοηθάει να διατηρώ την ισορροπία μου και να μην δημιουργώ άχρηστες και επιζήμιες πηγές άγχους. – να συγχωρούμε : τέλος, τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, να συγχωρούμε. Όχι, να συγχωρήσουμε τον άλλο για το κακό που μπορεί να μας έχει κάνει, αλλά να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας για τον πόνο που δεχτήκαμε να ζήσουμε τόσο καιρό, μέχρις ότου χαλαρώσουμε, μέχρις ότου εκφράσουμε στον άλλο τις ανάγκες και τα συναισθήματά μας, μέχρις ότου τολμήσουμε την αντιπαράθεση, μέχρις ότου, επιτέλους, αναγνωρίσουμε και δεχτούμε την πραγματικότητα, μέχρις ότου κλείσουμε τις εκκρεμότητές μας. Όσο και αν μας εκπλήσσει, υπεύθυνοι για τα σοκ, τις εσωτερικές συγκρούσεις, το στρες μας, δεν είναι ποτέ οι άλλοι, ούτε τα γεγονότα. Ο τρόπος που δεχτήκαμε το γεγονός, ο τρόπος που το αντιληφθήκαμε, το ερμηνεύσαμε, το φιλτράραμε, αυτός είναι πάντα που γεννάει τον πόνο μας ή την χαρά μας. Δηλαδή, τελικά, με πολλή αγάπη, χιούμορ και ταπεινότητα, θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τον εαυτό μας για την ηλιθιότητά μας και να μας συγχωρήσουμε για το κακό που μας κάναμε.

Συμπεράσματα:

 
Στο τέλος αυτού του άρθρου, θέλω να βγάλω μερικά σύντομα συμπεράσματα. Πρώτα πρώτα, δεν υπήρξε στόχος μου να σας πείσω ότι οι πεποιθήσεις σας σχετικά με την υγεία και την ασθένεια είναι λανθασμένες. Ξέρω πολύ καλά ότι θα χρειαζόταν να παραθέσω πολύ περισσότερα, για να σας κάνω να αλλάξετε απόψεις. Στόχος μου ήταν να σας προτείνω μια θεώρηση του πώς θα είναι πιθανώς στο μέλλον η κατανόηση της ασθένειας και της θεραπείας. Εάν κάποια από αυτές τις ιδέες βρήκε απήχηση μέσα σας, σας προσκαλώ να εμβαθύνετε την έρευνά σας, να ενημερωθείτε, να διαβάσετε τα βιβλία που αρχίζουν τώρα να βγαίνουν σχετικά με το θέμα … Και κυρίως, να πειραματιστείτε μόνοι σας με τον εαυτό σας, όπως κάνω εγώ, εδώ και 18 χρόνια. Έπειτα, αυτή η θεώρηση μας κομίζει ένα εξαιρετικά καλό νέο : η ασθένεια δεν είναι μοιραία, δεν συμβαίνει ποτέ τυχαία. Που θέλει να πει, ότι αλλάζοντας τις συνήθειες συμπεριφοράς μας, τους τρόπους σκέψης μας, τη συναισθηματική ζωή μας, μπορούμε να εξαλείψουμε οριστικά την επήρεια των ασθενειών πάνω μας. Επιπλέον, ακόμα και αν κάπου κάπου αρρωσταίνουμε, δεν θα εξαρτόμαστε πια από τους θεραπευτές που βρίσκονται σε θέση εξουσίας σε σχέση με μας. Ξαναβρίσκουμε, επιτέλους, την αυτονομία μας, την ελευθερία μας, την αυτοκυριαρχία μας.

Και τέλος, ως ασθενείς και ως πολίτες, έχουμε όλοι το καθήκον να ενημερώνουμε τον περίγυρό μας, όσο περισσότερο μπορούμε, γύρω από αυτές τις νέες έρευνες, έτσι ώστε η τρέλα που έχει καταλάβει την ιατρική, πολιτική και οικονομική εξουσία σε σχέση με κάθε τι το εναλλακτικό, να γελοιοποιηθεί, να αποδειχθεί ακατάλληλη, ξεπερασμένη. Όταν βλέπω τις διώξεις τις οποίες υφίστανται πολλοί θεραπευτές που έχουν επιλέξει να υπηρετήσουν πραγματικά την υγεία και τον ασθενή (και επομένως να μην υπηρετούν πια τα συμφέροντα των μεγάλων φαρμακευτικών ομίλων), γνωρίζω ότι αυτή η νέα μορφή ιεράς εξέτασης δεν θα σταματήσει παρά μόνο όταν θα είμαστε αρκετοί για να πούμε ευθέως στους κλασσικούς γιατρούς μας, αυτό που πραγματικά μας θεράπευσε. Αλλιώς, η ασθένεια θα παραμείνει για πολύ ακόμη στα χέρια αυτών που έχουν πάρει την εξουσία πάνω στη ζωή μας και το σώμα μας. Έχουμε τον κόσμο που μας αξίζει. Θα έχουμε τον κόσμο που δικαιούμαστε;Αυτό θα εξαρτηθεί από μας.”
της Κρυσταλίας Πατούλη από το Tvx

Από το Readers’ digest

Κυριακή Ψαρρού στις 4 Μαΐου 2011
Μπανάνες: Εκπληκτικά φρούτα!

 

Ένας καθηγητής στο CCNY είπε σε μια τάξη φυσιολόγων για τις μπανάνες. Είπε ότι η έκφραση “going bananas” είναι από τις επιπτώσεις της μπανάνας στον εγκέφαλο. Διαβάστε τη

Ποτέ, μη βάλετε τη μπανάνα σας στο ψυγείο!
Αυτό είναι ενδιαφέρον.
Μετά την ανάγνωση αυτού του κειμένου, δεν πρόκειται ποτέ ξανά να κοιτάξετε μια μπανάνα με τον ίδιο τρόπο.

Οι μπανάνες περιέχουν τρία φυσικά σάκχαρα – σακχαρόζη, φρουκτόζη και γλυκόζη σε συνδυασμό με ίνες. Μια μπανάνα δίνει μια άμεση, διαρκή και ουσιαστική ώθηση ενέργειας.

Η έρευνα έχει αποδείξει ότι δύο μπανάνες παρέχουν αρκετή ενέργεια για μια επίπονη 90λεπτη προπόνηση. Δεν αποτελεί έκπληξη που η μπανάνα είναι το νούμερο ένα φρούτο σε κορυφαίους αθλητές του κόσμου.

Αλλά η ενέργεια δεν είναι ο μόνος τρόπος που μια μπανάνα μπορεί να μας βοηθήσει να κρατιόμαστε σε καλή κατάσταση. Μπορεί επίσης να βοηθήσει να ξεπεραστούν ή αποτραπούν ένας σημαντικός αριθμός ασθενειών και καταστάσεων, καθιστώντας την αναγκαία στην καθημερινή διατροφή μας.
Κατάθλιψη: Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα που ανέλαβε η MIND μεταξύ των ανθρώπων που πάσχουν από κατάθλιψη, πολλοί από αυτούς αισθάνονται πολύ καλύτερα αφού φάνε μια μπανάνα. Αυτό συμβαίνει επειδή μπανάνες περιέχουν τρυπτοφάνη, ένα είδος πρωτεΐνης που το σώμα μετατρέπει σε σεροτονίνη, γνωστή για να σας κάνει να χαλαρώσετε, να βελτιωθεί τη διάθεση σας και γενικά σας κάνει να αισθανθείτε πιο ευτυχισμένοι.

PMS (Προεμμηνορροϊκό Σύνδρομο): Ξεχάστε τα χάπια – φάτε μια μπανάνα. Η βιταμίνη B6 που περιέχει ρυθμίζει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, η οποία μπορεί να επηρεάσει τη διάθεσή σας.

Αναιμία: Υψηλή σε σίδηρο, η μπανάνας μπορεί να τονώσει την παραγωγή της αιμοσφαιρίνης στο αίμα και έτσι βοηθά σε περιπτώσεις αναιμίας.

Αρτηριακή πίεση: Αυτό το μοναδικό τροπικό φρούτο έχει εξαιρετικά υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο και χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, καθιστώντας το ιδανικό να κτυπήσει την αρτηριακή πίεση. Έτσι, η αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων έχει επιτρέψει στον κλάδο της μπανάνας να κάνει επίσημες ανακοινώσεις για την ικανότητα της μπανάνας να μειώσει τον κίνδυνο της αρτηριακής πίεσης και εγκεφαλικού επεισοδίου.

Εγκεφαλική δύναμη: 200 μαθητές σε ένα Twickenham (Middlesex) σχολείο (Αγγλία), βοηθήθηκαν στις εξετάσεις τους, αυτό το έτος, με την κατανάλωση μπανάνας στο πρωινό, το διάλειμμα και γεύμα σε μια προσπάθεια να ενισχύσουν τη δύναμη εγκεφάλου τους. Η έρευνα έχει δείξει ότι το κάλιο στα φρούτα μπορεί να βοηθήσει στη μάθηση, καθιστώντας τους μαθητές πιο προσεκτικούς.

Δυσκοιλιότητα: Υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, συμπεριλαμβάνοντας τις μπανάνες στη διατροφή μπορεί να βοηθήσουν την αποκατάσταση της φυσιολογικής δράσης του εντέρου, βοηθώντας να ξεπεραστεί το πρόβλημα χωρίς την προσφυγή σε καθαρτικά.

Hangover: Ένας από τους ταχύτερους τρόπους για τη θεραπεία του Hangover είναι να γίνει ένα milkshake μπανάνα, γλυκασμένο με μέλι. Η μπανάνα ηρεμεί το στομάχι και, με τη βοήθεια του μελιού, αυξάνονται τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, ενώ το καταπραΰνει το γάλα και ενυδατώνεται εκ νέου το σύστημά σας.
Καούρα: Οι μπανάνες έχουν μια φυσική επίδραση αντιόξινου στο σώμα. Έτσι εάν πάσχετε από καούρα, δοκιμάστε να φάτε μια μπανάνα για ανακούφιση.

Πρωινή αδιαθεσία: Τρώγοντας μπανάνες μεταξύ των γευμάτων βοηθά στη διατήρηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και να αποφευχθεί η πρωινή αδιαθεσία

Τσιμπήματα κουνουπιών: Πριν φθάσετε να βάλετε κρέμα για τα έντομα, δοκιμάστε να τρίψετε την προσβεβλημένη περιοχή με το εσωτερικό της φλούδας της μπανάνας. Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι είναι εκπληκτικά επιτυχής στη μείωση του πρηξίματος και του ερεθισμού.

Νεύρα: Οι μπανάνες είναι πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β που βοηθούν στην ηρεμία του νευρικού συστήματος.

Πίεση και στην εργασία; Σπουδαστές στο Ινστιτούτο Ψυχολογίας στην Αυστρία, που βρέθηκαν υπό πίεση στην εργασία οδηγήθηκαν να καταβροχθίζουν με άνεση τροφές όπως η σοκολάτα και τα τσιπς. Κοιτάζοντας 5.000 ασθενείς νοσοκομείου, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι πιο παχύσαρκοι είχαν περισσότερες πιθανότητες να είναι σε θέσεις εργασίας υψηλής πίεσης. Η έκθεση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, για την αποφυγή του πανικού που προκαλεί έντονη επιθυμία για τροφές, πρέπει να ελέγχουμε τα επίπεδα του ζαχάρου στο αίμα μας, απολαμβάνοντας πλούσια σε υδατάνθρακες τρόφιμα κάθε δύο ώρες για να κρατηθούν τα επίπεδα σταθερά.

Έλκη: Η μπανάνα χρησιμοποιείται ως διαιτητικό τρόφιμο από εντερικές διαταραχές εξαιτίας της μαλακής υφής και απαλότητα της. Είναι το μόνο ωμό φρούτο που μπορεί να καταναλωθεί χωρίς άγχος στις περισσότερες περιπτώσεις. Εξουδετερώνει επίσης την υπερβολική οξύτητα και μειώνει τον ερεθισμό με επικάλυψη των βλεννογόνου του στομαχιού.

Έλεγχος της θερμοκρασίας: Πολλοί άλλοι πολιτισμοί βλέπουν τις μπανάνες ως “κρύα” φρούτα που μπορεί να μειώσουν τόσο τη σωματική και συναισθηματική θερμοκρασία των εγκύων γυναικών. Στην Ταϊλάνδη, παραδείγματος χάριν, οι έγκυες γυναίκες τρώνε μπανάνες για να εξασφαλίσουν ότι το μωρό τους θα γεννηθεί με μια δροσερή θερμοκρασία.

Εποχιακή συναισθηματική αναταραχή (SAD): Οι μπανάνες μπορούν να βοηθήσουν τους πάσχοντες από SAD επειδή περιέχουν τον φυσικό ενισχυτή διάθεσης tryptophan.

Κάπνισμα και Χρήση Καπνού: Οι μπανάνες μπορούν επίσης να βοηθήσουν τους ανθρώπους που προσπαθούν να σταματήσουν το κάπνισμα. Οι B6 και B12 που περιέχουν, καθώς και το κάλιο και το μαγνήσιο που βρέθηκαν σε αυτές, βοηθούν το σώμα να ανακάμψει από τις επιπτώσεις της αποχής από τη νικοτίνη.

Άγχος: Το κάλιο είναι ένα ζωτικής σημασίας ορυκτό, το οποίο βοηθά στην ομαλοποίηση του καρδιακού παλμού, στέλνει οξυγόνο στον εγκέφαλο και ρυθμίζει το υδατικό ισοζύγιο του οργανισμού μας. Όταν είμαστε αγχομένοι, ο μεταβολικός ρυθμό μας αυξάνεται, μειώνοντας έτσι τα επίπεδα καλίου μας. Αυτοί μπορούν να εξισορροπούνται με τη βοήθεια ενός σνακ μπανάνας υψηλού καλίου.

Εγκεφαλικά επεισόδια: Σύμφωνα με την έρευνα στους New England Journal of Medicine, τρώγοντας μπανάνες ως μέρος μιας τακτικής δίαιτας μπορεί να μειώσετς τον κίνδυνο θανάτου από εγκεφαλικά επεισόδια κατά τουλάχιστον 40%!

Κρεατοελλιές: Οι πρόθυμοι για φυσικές εναλλακτικές λύσεις ορκίζονται ότι αν θέλετε για να εξοντώσετε ένα κονδύλωμα, πάρτε ένα κομμάτι φλούδας μπανάνας και τοποθετήστε το στο κρεατοελλιά, με την κίτρινη πλευρά. Προσεκτικά κρατήστε τη φλούδα στη θέση αυτή με λευκοπλάστη ή χειρουργική ταινία!

Έτσι, μια μπανάνα είναι πραγματικά μια φυσική θεραπεία για πολλά δεινά. Όταν τη συγκρίνετε με ένα μήλο, έχει τέσσερις φορές περισσότερη πρωτεΐνη, δύο φορές περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, τρεις φορές φώσφορο, πέντε φορές περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α και σίδηρο, και δύο φορές τις άλλες βιταμίνες και μέταλλα. Είναι επίσης πλούσια σε κάλιο και είναι ένα από τα μεγαλύτερης αξίας τρόφιμα. Έτσι ίσως ήρθε η ώρα να αλλάξει αυτή γνωστή φράση, ώστε να λέμε, “Μια μπανάνα την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα!”

 

 

Υ.Γ: Οι μπανάνες πρέπει να είναι ο λόγος που οι πίθηκοι είναι τόσο χαρούμενοι όλη την ώρα!

 

Μαρία Ανδρεάδου στις 10 Απριλίου 2011

Το κάπνισμα συνεχίζει να αποτελεί μια από τις πιο διαδεδομένες συνήθειες στους ‘Ελληνες μαθητές, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε ημερίδα του υπουργείου Παιδείας. Οι λόγοι που τους οδηγούν στο κάπνισμα. Δείτε τα στοιχεία .

Σχεδόν οι μισοί μαθητές, ηλικίας 14 έως 18 ετών, έχουν καπνίσει τουλάχιστον μια φορά, ένας στους πέντε είναι καθημερινός καπνιστής, ενώ ένας στους δέκα είναι βαρύς καπνιστής, δηλαδή καπνίζει περισσότερα από δέκα τσιγάρα την ημέρα.

“Είναι πολύ σημαντικό να δώσουμε το βάρος στην πρόληψη, σε εκείνες τις ηλικίες όπου η προσωπικότητα ακόμη διαμορφώνεται. Η εκπαιδευτική διαδικασία είναι επομένως πολύ σημαντική στην πρόληψη. Για το υπουργείο Παιδείας το θέμα της πρόληψης αποτελεί κεντρικό μήνυμα, ένα σύνθημα, μια πρόκληση για όλους μας”, τόνισε κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών της ημερίδας η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας, Φώφη Γεννηματά, η οποία αναφέρθηκε στη συντονισμένη προσπάθεια που γίνεται για την αντιμετώπιση του καπνίσματος.

“Είναι ίσως η πρώτη φορά που ενώνουμε τόσο οργανωμένα τις δυνάμεις μας, είναι η πρώτη φορά που μπορούμε να συνεργαζόμαστε συστηματικά και με οργανωμένο σχέδιο”, τόνισε η κ. Γεννηματά αναφερόμενη στο μνημόνιο συνεργασίας που υπογράφηκε πρόσφατα ανάμεσα στα υπουργεία Παιδείας και Υγείας, τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και την Αντικαπνιστική Εταιρεία. Η αναπληρώτρια υπουργός, έκανε λόγο για “εθνική μάχη” απέναντι στο κάπνισμα, η οποία για να είναι νικηφόρα είναι αναγκαία η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και η ενίσχυση του μαθήματος της Αγωγής της Υγείας.

Μόνο τον περασμένο χρόνο, πραγματοποιήθηκαν 2.100 προγράμματα σχολικής υγείας σε σχολικές μονάδες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, στα οποία συμμετείχαν 38.000 μαθητές και 2.160 εκπαιδευτικοί.

Όπως ανέφερε η ομότιμη καθηγήτρια του πανεπιστημίου Αθηνών Αννα Κοκκέβη, παρουσιάζοντας στοιχεία έρευνας σε δείγμα 10.000 μαθητών που πραγματοποιήθηκε το 2007, ήδη έχουν καταγραφεί ορισμένα θετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του καπνίσματος, καθώς στον γενικό πληθυσμό έχει μειωθεί το ποσοστό των καπνιστών, με παράλληλη αύξηση του αριθμού των καπνιστών που καταφεύγουν σε ιατρεία διακοπής καπνίσματος.

Μείωση παρουσιάζει και ο αριθμός των μαθητών που καπνίζουν σήμερα, σε σχέση με τους μαθητές της δεκαετίας του 1980 και τα μέσα της δεκαετίας του 1990 όταν κάπνιζε το 35% των εφήβων.

Ωστόσο, το 22% των εφήβων που καπνίζει συστηματικά σήμερα δεν θεωρείται καθόλου μικρό, ενώ εξίσου ανησυχητικό είναι και το 8% των εφήβων που καπνίζουν συστηματικά στην τρυφερή ηλικία των 13 ετών.

Από στατιστική μελέτη που παρουσίασε η κ. Κοκκέβη, προκύπτει, επίσης, ότι οι πιθανότητες να αρχίσει ένας έφηβος το κάπνισμα αυξάνονται κατά έντεκα φορές εάν καπνίζει το φιλικό του περιβάλλον, εάν καπνίζουν τα μεγαλύτερα αδέλφια του (2 φορές), εάν καταναλώνει παράνομες ουσίες (5,9 φορές), εάν καταναλώνει καφέ (4 φορές), αλκοόλ (2,4 φορές).

Στην ημερίδα παραβρέθηκε ομάδα μαθητών του 15ου Λυκείου Πειραιά, με σύνθημα “Δεν θέλω να γίνουν τα όνειρά μου καπνός”, που κατέθεσαν τις προσωπικές τους εμπειρίες από τη σχέση τους με το κάπνισμα.

“Αρχισα να καπνίζω από άγχος και έλλειψη παρέας”, εξομολογήθηκε η 16χρονη Κική ενώ ο συνομήλικός της Κώστας δεσμεύθηκε ότι δεν πρόκειται να καπνίσει ποτέ γιατί έχει χάσει συγγενικό του πρόσωπο από αυτή τη βλαβερή συνήθεια.

πηγή : News 247

Μαρία Ανδρεάδου στις 8 Απριλίου 2011

Είναι ασφαλώς μια οικουμενική και διαχρονική πρακτική, με ιδιαίτερη ίσως έμφαση στους ανατολίτικους πολιτισμούς και τις Θρησκείες.Κατά τούτο η νηστεία, η κατά διαστήματα αποχή, επιβεβλημένη ή και εθελούσια, από “επιλήψιμες” τροφές (καθώς και από άλλες “ελευθεριάζουσες” καταναλωτικές συνήθειες ) μοιάζει να ενώνει τους ανθρώπους .

Αρχαία Ελλάδα

Νηστεία, ετυμολογία της λέξης : από το στερητικό νη και έδω/εσθίω (τρώω).

Οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι , δε φαίνεται να είχαν ιδιαίτερο ενθουσιασμό για τις παρατεταμένες στερήσεις από συγκεκριμένα τρόφιμα και ποτά ,παρόλο που τιμούσαν το σώμα και το πνεύμα και τα ήθελαν και τα δύο καθαρά, χωρίς περιττά βάρη.Νήστευαν οι συμμετέχοντες στα μεγάλα μυστήρια ( Ελευσίνια,Θεσμοφόρια κλπ ),οι ιερείς, οι στρατηγοί και οι βασιλείς ,προετοιμαζόμενοι για τελετουργικές θυσίες .Οι απλοί πολίτες όμως όχι.Απλά τηρούσαν την οδηγία “νούς υγιής εν σωματι υγιεί” .Εξαίρεση αποτελούσαν οι Ορφικοί και οι Πυθαγόρειοι που είχαν δικά τους, προχωρημένα ασκητικά πρότυπα.

Ανατολή

Πηγαίνοντας βαθύτερα στην Ανατολή θα συναντήσουμε ακραίες πραγματικά εκφάνσεις της πρακτικής της νηστείας.Στους Βουδιστές του Θιβέτ για παράδειγμα ,που εναλλάσουν την ήπια νηστεία ( φαγητό μόνο το βράδυ ) με την ιδιαίτερα σκληρή δοκιμασία όπου δεν επιτρέπεται να καταπιείς ούτε το σάλιο σου…Ή στους Βραχμάνους της Ινδίας με τις αυστηρότατες στερήσεις και με τους Φακίρηδες να πρωτοστατούν με παρατετατένες και επαναληπτικές …απεργίες πείνας.Εξαίρεση αποτελούν στην Ανατολή ,αλλά και σε παγκόσμια κλίμακα, οι Πάρσοι ( κληρονόμοι του Ζωροαστρισμού ) , οι οποίοι αποκλείουν οποιαςδήποτε μορφής νηστεία , προβάλλοντας την ανάγκη να έχουν ανά πάσα στιγμή σώμα γερό και δυνατό .

Ισλαμισμός

μια άλλη μεγάλη μονοθεϊστική θρησκεία που επιτακτικά ορίζει περιόδους εντατικής νηστείας.Είναι βέβαια πρωτίστως το Ραμαζάνι , στον ένατο μήνα (Ραμαζάν) του σεληνιακού Ισλαμικού ημερολογίου, πριν τη μεγάλη γιορτή Μπαϊράμ.Να αναφερθεί εδώ και η αυστηρή τήρηση των ιερών κανόνων τη δέκατη μέρα του (πρώτου) μήνα Μπουχαρέμ.Εδώ το δόγμα καλεί τους πιστούς να μη βάζουν τίποτα στο στόμα τους όλη τη μέρα , παρά μόνο μετά τη δύση του ηλίου.Υπό τη αυστηρή προυπόθεση πάντα πως η τροφή τους δεν θα είναι ποτέ, νηστεύονταςή όχι, χοιρινό κρέας.Και εδώ συνταντάμε έναν δαίδαλο με τις άνομες τροφές Χαράμ και τις σύννομες Χαζάλ (ζώα-πλην του αυστηρώς αποκηρυγμένου γουρουνιού- που δεν πνίγονται στο αίμα τους και που σφαγιάζονται ,όπως ορίζει το Κοράνι, με τον σωστό προσανατολισμό ,από το δεξιό πλευρό ,προς τη Μέκκα ).

Εβραϊκή Παράδοση

Περιορισμένη φαίνεται να είναι και η έκταση του φαινομένου της νηστείας στην Εβραϊκή παράδοση.Στην Παλαιά Διαθήκη πουθενά δε φαίνεται να συνδέεται η νηστεία με μια θρησκευτική επιταγή.Εκτιμάται βέβαια ότι είναι μια θεάρεστη πρακτική, καθώς αυτός που νηστεύει εμφανίζεται μεταμελημένος για τα κρίματά του και ζητά τη θεία συγχώρεση.Από τελετουργική σκοπιά παρατηρούμε πως “μαζικές” νηστείες μοιάζει να σημαδεύουν μόνο τις επετείους μεγάλων συμφορών ποτ έπληξαν τον περιούσιο λαό ,όπως η άλωση της Ιερουσαλήμ από τον Ναβουχοδονόσορα.

Χριστιανισμός

Ο Χριστιανισμός ήταν αυτός που εξύψωσε τη μεθοδική πρακτική της νηστείας ως δογματικό καθήκον και πρωτεύουσα σωματική και ψυχική άσκηση.Πρώτος διδάξας βέβαια ο ίδιος ο Ιησούς ,αποσυρόμενος στην ΄’ερημο, μετά τη βάπτισή στον Ιορδάνη ,και νηστεύοντας εξαντλητικά για σαράντα μέρες ,πριν τη μεγάλη τελική δοκιμασία.

Δίπλα στη (Τεσ)σαρακοστή ,έχουμε τις νηστείες των Χριστουγέννων,των Αγίων Αποστόλων και της Παναγίας ( δεκαπενθήμερες αυτές ) , αλλά και τις ιδιαίτερα αυστηρές μονοήμερες της παραμονής των Θεοφανίων ,ανήμερα του αποκεφαλισμού του Ιωάννη του Προδρόμου, του Τίμιου Σταυρού και της παραμονής των Χριστουγέννων- ημέρες που πρέπει να κυλήσουν χωρίς καν λάδι ή κρασί.

Κατά κανόνα οι απαγορεύσεις αφορούν το ( αιμάσσον ) κρέας και τα παράγωγά του ( αυγά,γάλα,τυριά,γαλακτοκομικά ) ,ενώ στην πιό άτεγκτη μορφή τους περιλαμβάνουν και τα αιμάσσοντα ψάρια ,εξαιρώντας έτσι μόνο τα νόστιμα οστρακοειδή ,μαλάκια κτλ.

Παράλληλοι λοιπόν οι δρόμοι των Θρησκειών , που όμως ,όπως και στη γεωμετρία δεν τέμνονται….

Ίσως καλύτερη να είναι τελικά η κατάθεση του Επίκουρου για τη μετρημένη και υγιεινή διατροφή : Ασκούμαστε, λέει εμφατικά, στην λιτή και  εγκρατή διατροφή.Επί πλέον όμως έτσι , όταν πότε πότε μας τυχαίνουν πολυτελή γεύματα (τοις πολυτέλεσιν εκ διαλειμμάτων προσερχόμενοις ) , είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι και προδιατεθειμένοι για αυτά.