Αναφορικά με το παρακάτω κείμενο, θέλω να εκφράσω και την προσωπική μου δυσαρέσκεια και αντίθεση, έχω επισκευτεί την φυλή των Hopi σε ταξείδι μου στην Αριζόνα, είναι υπέροχοι,  φιλήσυχοι άνθρωποι. Ο ξεναγός μας είχε πει ότι από την φυλή αυτή εμπνεύστηκε η δημιουργός της ταινίας AVATAR.

Γιάννα

Ιερά αντικείμενα προερχόμενα από δύο φυλές ιθαγενών πούλησε σε δημοπρασία ο γαλλικός οίκος Druout.  Τα δεκαπέντε αντικείμενα, τα οποία περιελάμβαναν μάσκες και αγάλματα, ανήκαν στις φυλές Hopi και Acoma, οι οποίες εδώ και δύο χρόνια κάνουν προσπάθειες να τα πάρουν πίσω.

Συγκεκριμένα, το συμβούλιο της φυλής των Hopi και το χωριό των Acoma σε συνεργασία με το αμερικανικό Holocaust Art Restitution Project (HARP), έναν οργανισμό που έχει ως σκοπό να καταγράψει τις απώλειες της πολιτιστικής  περιουσίας, με μια επιστολή τους προς τον γαλλικό οίκο δήλωσαν την επιθυμία τους να ανασταλεί η δημοπρασία.

», δήλωσε κατηγορηματικά o πρόεδρος του HARP, Όρι Σόλτες ενώ εκπρόσωπος της φυλής Hopi ζήτησε να σταματήσει η δημοπρασία και επεσήμανε ότι οι εξαγωγές των αντικειμένων από την Αμερική έγιναν παράνομα και η πώλησή τους παρεμβαίνει ομοσπονδιακούς νόμους των Ηνωμένων Πολιτειών.

Εκπρόσωπος του γαλλικού οίκου δήλωσε ότι το αίτημα των ιθαγενών απορρίφθηκε και κατά συνέπεια, η δημοπρασία έγινε. Τα αντικείμενα απέφεραν συνολικά 400.000 ευρώ. Μάλιστα, ένα είδωλο θεού του 15ου αιώνα πουλήθηκε 120.000 ευρώ. Από το 2013, οι φυλές των ιθαγενών, με την υποστήριξη της αμερικανικής πρεσβείας στο Παρίσι έχουν προσπαθήσει τέσσερις φορές ανεπιτυχώς να σταματήσουν την πώληση ανάλογων αντικειμένων στην Γαλλία. Την τελευταία φορά που έγινε ανάλογη δημοπρασία ήταν το Δεκέμβριο στο Παρίσι.

Οι Γάλλοι δημοπρατείς, πάντως, αναφέρουν, ότι πίσω από την πώληση των αντικειμένων βρίσκονται άτομα από την φυλή Hopi τα οποία ξεκίνησαν το εμπόριο στα τέλη του 19ου αιώνα.  Ακόμα, ειδικοί τονίζουν ότι ορισμένες μάσκες ανήκαν σε ιδιώτες και όχι στις φυλές.

Από tovima.gr

Σύνορα Κροατίας-Σερβίας. Προσβάσιμη μόνο με αυτοκίνητο μέσω χιλιομέτρων σκονισμένου δρόμου ανάμεσα σε Κροατία και Σερβία, με σημερινό πληθυσμό μηδέν κατοίκους, μια νέα χώρα ξεπροβάλλει που ίσως να διαμορφώσει το πολιτικό μέλλον του κόσμου. Είναι μια απομονωμένη περιοχή όπου το κατάφυτο δάσος συναντά τη λευκή άμμο σε μια δυτική όχθη του ποταμού Δούναβη. Τα μόνα σημάδια ζωής εκεί γύρω είναι ένα ερειπωμένο κτίριο με μια περίεργη σημαία να κυματίζει έξω και διάφορα μη οικόσιτα ζώα. Η Liberland είναι ένα αυτοαποκαλούμενο «μικρο-έθνος», που ιδρύθηκε επίσημα στις 13 Απριλίου. Καταλαμβάνει μόλις εφτά τετραγωνικά χιλιόμετρα, σε μια περιοχή μεταξύ Σερβίας και Κροατίας, στα δυτικά του Δούναβη. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Liberland, ο ιδρυτής του μικρο-έθνους ,Vít Jedlicka, επωφελήθηκε από μια συνοριακή διαφωνία μεταξύ Κροατίας και Σερβίας, καθώς καμιά από τις δύο χώρες δεν έχει διεκδικήσει ως τώρα αυτό το κομμάτι γης. Σε αυτή την ουδέτερη ζώνη, ο Τσέχος φιλελεύθερος πολιτικός, που συντάσσεται με τους Ευρωσκεπτικιστές, σκέφτηκε να δημιουργήσει τη Liberland, ένα μέρος όπου κάποιος θα μπορεί «να ζει και να επιτρέπει στον άλλο να ζει». Βασική μέριμνα του Jedlicka είναι οι πολίτες να έχουν προσωπική και οικονομική ελευθερία και παράλληλα η παρεμβατικότητα του κράτους να είναι περιορισμένη, κρατώντας τη φορολογία και τις ρυθμίσεις στο μίνιμουμ. Με λίγα λόγια, η ευημερία των κατοίκων της. Οι προϋποθέσεις για να εξασφαλίσει ο ενδιαφερόμενος πολίτης την ιθαγένεια είναι να σέβεται τα ατομικά δικαιώματα και τις απόψεις των άλλων και να μην έχει μητρώο ή παρελθόν σε ναζιστικό ή κομμουνιστικό κόμμα. Άλλα προσωπικά δεδομένα όπως το εισόδημα, η χώρα του αιτούντος, οι σεξουαλικές προτιμήσεις και η κοινωνική τάξη, δεν παίζουν κανένα ρόλο. Άλλωστε, «όσο πιο διαφορετικοί είμαστε μεταξύ μας, τόσο πιο πολύ τονίζεται η έννοια της ελευθερίας», λέει ο κύριος Jedlicka. «Κύρια επιδίωξή μας είναι η ευτυχία όλων των πολιτών της Liberland», τονίζει. Το νομικό σύστημα της Liberland θα οικειοποιηθεί «καλά στοιχεία» ξένων συστημάτων από χώρες όπως η Ελβετία, καθώς και κάποια μέρη του Αμερικανικού Συντάγματος. Η φορολογία θα είναι προαιρετική. Οι πολίτες θα χρηματοδοτούν μόνο συγκεκριμένα αναπτυξιακά έργα και οι βασικές κρατικές υπηρεσίες θα προσφέρονται μέσω εθελοντικής προσφοράς. Ήδη οι υποψήφιοι πολίτες της Liberland προσφέρουν την εμπειρία τους ώστε να αξιοποιηθεί σχετικά με την πολεοδομία, την ηλιακή ενέργεια και τις τηλεπικοινωνίες. Η χώρα αυτή δεν σκοπεύει να έχει στρατό. Μόνο μια κυβέρνηση 10-20 ατόμων, αστυνομική δύναμη και μια πολιτική ελεύθερης διάβασης από τα σύνορα. «Δείχνουμε ένα νέο μοντέλο, που ίσως θα μπορέσει να βοηθήσει και άλλες χώρες», λέει ο Jedlicka και επισημαίνει πως ήδη μια χώρα της νοτιοανατολικής Ευρώπης τους έχει προσεγγίσει επίσημα. Το σερβικό υπουργείο Εξωτερικών δεν φαίνεται να βλέπει με καλό μάτι τη Liberland αφού όπως δήλωσε στο CNN, «τη θεωρεί μια επιπόλαιη πράξη που δεν χρειάζεται κανένα περαιτέρω σχόλιο». Ο πρόεδρος της Κροατίας απέφυγε να κάνει οποιαδήποτε δήλωση και αναφέρθηκε μόνο σε «ανούσια πειράματα που είναι απλώς περιστασιακά». «Έχουμε αποφασίσει να ξεκινήσουμε από το μηδέν και να δείξουμε το πόσο λίγα χρειάζονται για να λειτουργήσει μια κοινωνία. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μας αποκαλούν “δεξιούς” αλλά δεν είμαστε. Είμαστε εδώ για τους πλούσιους; Όχι. Είμαστε για τους φτωχούς; Ούτε. Αυτό το έργο έχει χώρο για όλους και αυτό είναι που το κάνει φανταστικό. Είμαστε ένα έθνος ανθρώπων που δεν είναι ευχαριστημένοι με το τωρινό status quo, που περιλαμβάνει μεγάλη κρατική παρέμβαση και υψηλή φορολογία. Και τι είναι αυτό που κάνει πραγματικό ένα έθνος, αν όχι μια κοινή αίσθηση και προσέγγιση σε κάτι;» λέει ο πρόεδρος της μικρής νέας χώρας. Η Liberland φαντάζει ακόμα ουτοπική και οι συνθήκες δημιουργίας και λειτουργίας της την κάνουν να αγγίζει τα όρια του σουρεαλισμού, αφού ο Vit Jedlicka εκλέχθηκε ως ο πρώτος πρόεδρος της χώρας λόγω απουσίας άλλων υποψηφίων και χάρη στις ψήφους των συνιδρυτών γονιών του και της κοπέλας του, που τώρα είναι η πρώτη κυρία της χώρας. Παρ’ όλα αυτά, η ανταπόκριση του κόσμου ήταν πολύ μεγάλη αφού μόνο την πρώτη εβδομάδα της δημοσιοποίησης της Liberland, οι αιτήσεις από όλο τον κόσμο έφτασαν τις 220.000. Η Liberland βέβαια έχει σκοπό να γίνει το νέο σπίτι περίπου 35.000 ατόμων. Αναμένουμε τη συνέχεια του εγχειρήματος που, σύμφωνα με δηλώσεις του Jedlicka, «αυτό που έμοιαζε με όνειρο, πλέον φαντάζει πραγματικά πιθανό».

[Πηγή: www.doctv.gr]

Υπάρχει μια φυλακή όπου οι κρατούμενοι ζουν σχεδόν μια φυσιολογική ζωή: η φυλακή της Kerava στη Φινλανδία, όπου το σωφρονιστικό σύστημα είναι μια αναπνοή πριν την επανένταξη στην κοινωνία. Εκεί δεν υπάρχουν ερμητικά κλειστές πύλες ή φύλακες με στολές και προτεταμένα όπλα. Οι κρατούμενοι εργάζονται και κερδίζουν περίπου 8 δολάρια την ώρα. Καλλιεργούν λαχανικά σε θερμοκήπια, έχουν κινητά τηλέφωνα, πηγαίνουν στην πόλη για τα ψώνια τους και κάθε δύο μήνες παίρνουν τρεις ημέρες άδεια. Μερικές φορές πάνε μαζί με τους επόπτες για ψάρεμα ή κάμπινγκ. Πολλοί επιλέγουν να μελετήσουν για ένα πτυχίο πανεπιστημίου αντί να εργάζονται. Και μάλιστα επιδοτούνται από το κράτος γι’ αυτό. Η σχέση κρατουμένων και φυλάκων δεν είναι ούτε βίαιη, ούτε μιλιταριστική. Αποκαλούν ο ένας τον άλλον με τα μικρά τους ονόματα. Οι φρουροί είναι άοπλοι και φορούν πολιτικά ρούχα ή στολές με εμβλήματα, όπως επωμίδες. Υπάρχουν μόλις 10 πυροβόλα όπλα σε αυτή τη φυλακή και είναι όλα σε ασφαλές σημείο. Οι φύλακες αναφέρονται συνήθως ως «διαχειριστές» ή «μάνατζερ» ενώ οι κρατούμενοι αναφέρονται ως «πελάτες» ή, αν είναι πολύ νέοι, ως «μαθητές». Οι ανοιχτές φυλακές υπάρχουν στη Φινλανδία από το 1930. Τότε, ήταν περισσότερο σαν αποικίες εργασίας. Στις μέρες μας, είναι το τελευταίο βήμα της ποινής φυλάκισης προτού οι κρατούμενοι μεταβούν και πάλι πίσω στην κανονική ζωή. Λίγες δεκαετίες πριν, η Φινλανδία είχε ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά φυλακισμένων σε όλη την Ευρώπη. Στη δεκαετία του ’60, μετά από εκτενείς έρευνες των Σκανδιναβών, αποδείχτηκε ότι η φυλάκιση δεν ήταν αποτελεσματική. Τις επόμενες τρεις δεκαετίες, η Φινλανδία αναμόρφωσε εντελώς το σύστημα κράτησης και σταδιακά κατέληξε να έχει το χαμηλότερο ποσοστό φυλακισμένων σε όλη την Ευρώπη, με μηδενική αύξηση της εγκληματικότητας. Οι ανοιχτές φύλακες όχι μόνο είναι αποτελεσματικές και πολιτισμένες αλλά κοστίζουν και πολύ λιγότερο. Εξαλείφοντας την ανάγκη για επιπλέον συστήματα ασφαλείας και προσωπικό, και στεγάζοντας τους ανθρώπους ουσιαστικά σε κοιτώνες, το κόστος ανά κρατούμενο πέφτει σχεδόν στο 1/3. Το φινλανδικό σύστημα του σωφρονισμού έχει το ίδιο βασικό συστατικό με το σύστημα της παιδείας -ένα από τα καλύτερα στον κόσμο: σεβασμό προς τον άνθρωπο και πρόθεση να του δώσει όλα τα εφόδια για αυτοβελτίωση. H περίπτωση των φυλακών της Kerava αποδεικνύει ότι ένα σωφρονιστικό σύστημα μπορεί να είναι αποτελεσματικό, οικονομικό και πολιτισμένο, και να κάνει αυτό για το οποίο προορίζονται οι φυλακές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.