Ταξιδέψαμε
Την επόμενη Πέμπτη, στις 8 Μαρτίου, το ήμισυ του παγκοσμίου πληθυσμού γιορτάζει. Είναι η 101η Διεθνής Μέρα της Γυναίκας.
Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.
Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη Αργία. Γρήγορα, όμως, η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας έχασε το πολιτικό της υπόβαθρο και εορτάζεται ως έκφραση συμπαθείας των ανδρών προς τις γυναίκες, με προσφορά λουλουδιών και δώρων.
Όλα αυτά είναι όμως ιστορία… Τι γίνεται όμως σήμερα.
Μερικές από τις καταχωρήσεις στη λίστα με τα καλύτερα και τα χειρότερα μέρη στον κόσμο για να είσαι γυναίκα, όπως παρουσιάζονται από τον Independent:
1. Το καλύτερο μέρος για να είσαι γυναίκα: Ισλανδία
Η Ισλανδία είναι η χώρα όπου παρατηρείται η μεγαλύτερη ισότητα σε θέματα φύλων, συμπεριλαμβανομένου του τομέα πολιτικής, της εργασίας και των δεικτών υγείας. Η χειρότερη είναι η Υεμένη και η πιο επικίνδυνη το Αφγανιστάν.
2. Το καλύτερο μέρος για να είσαι γυναίκα πολιτικός: Ρουάντα
Όσο απίστευτο και αν ακούγεται η Ρουάντα είναι το μοναδικό κράτος στον κόσμο όπου οι γυναίκες κατέχουν την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, με 45 από τις 80 έδρες. Οι χειρότερες είναι η Σαουδική Αραβία, η Υεμένη, το Κατάρ, το Ομάν και το Μπελίσε, με καθόλου γυναίκες στο κοινοβούλιο.
3. Το καλύτερο μέρος να είσαι μητέρα: Νορβηγία
Η Νορβηγία έχει τη μικρότερη αναλογία μητρικής θνησιμότητας με έναν θάνατο στις 7.600 γεννήσεις, εξελιγμένες υποδομές και κρατική βοήθεια για τις μητέρες. Η χειρότερη χώρα σε αυτό τον τομέα είναι το Αφγανιστάν, όπου μία γυναίκα είναι 200 φορές πιθανότερο να πεθάνει στη διάρκεια της γέννας από ό,τι από σφαίρες ή βόμβες.
4. Το καλύτερο μέρος για να είσαι γυναίκα “αφεντικό”: Ταϊλάνδη
Η Ταϊλάνδη έχει το υψηλότερο ποσοστό γυναικών σε διευθυντικές θέσεις, με 45%. Το χαμηλότερο ποσοστό παρατηρείται στην Ιαπωνία, όπου μόλις το 8% των διευθυντικών θέσεων αντιστοιχεί στις γυναίκες.
5. Το καλύτερο μέρος για να γεννήσεις: Ελλάδα
Η Ελλάδα είναι η ασφαλέστερη χώρα για να γεννήσει μία γυναίκα, με μόλις έναν θάνατο βρέφους ανά 31.800 τοκετούς. Η Βρετανία βρίσκεται στη 13η θέση, ενώ το χειρότερο μέρος είναι το Νότιο Σουδάν, αφού διαθέτει λιγότερες από 20 μαίες σε όλη την επικράτειά του.
6. Το καλύτερο μέρος για να κερδίσεις χρήματα: Λουξεμβούργο
Το μικρό κράτος μοιράζεται την πρώτη θέση με τη Νορβηγία στο μέσο εισόδημα, αλλά στο Λουξεμβούργο οι γυναίκες έχουν περισσότερες πιθανότητες να κερδίσουν τα ίδια χρήματα με τους άνδρες. Η χειρότερη χώρα σε αυτόν τον τομέα είναι η Σαουδική Αραβία, με τις γυναίκες να κερδίζουν μόλις 7.157 δολάρια σε σχέση με τα 36.727 των ανδρών.
7. Το καλύτερο μέρος να πας στο πανεπιστήμιο: Κατάρ
Στο Κατάρ μία γυναίκα είναι έξι φορές πιθανότερο να γραφτεί στο πανεπιστήμιο από έναν άνδρα. Η χειρότερη χώρα για τις γυναίκες στο θέμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι το Τσαντ όπου στο πανεπιστήμιο εγγράφονται τρεις φορές περισσότεροι άνδρες από γυναίκες.
8. Το καλύτερο μέρος για μακροζωία: Ιαπωνία
Η Ιαπωνία έχει το μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής μεταξύ των γυναικών (87 χρόνια), “κατατροπώνοντας” τους άνδρες κατά επτά χρόνια. Το χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής για τις γυναίκες παρατηρείται στο Λεσότο (48), όπου κατά μέσον όρο ζουν δύο χρόνια λιγότερο από τους άνδρες.
9. Το καλύτερο μέρος για να πάρεις διαζύγιο: Γκουάμ
Το μικρό νησί στον Ειρηνικό Ωκεανό, παρουσιάζει τα υψηλότερα ποσοστά διαζυγίων στον κόσμο και η Γουατεμάλα τα χαμηλότερα.
10. Το καλύτερο μέρος για τις γυναίκες οδηγούς: Ινδία
Το Νέο Δελχί είναι η χώρα όπου οι γυναίκες έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να κατακτήσουν τον κυριαρχούμενο από άνδρες κόσμο των οδηγών ταξί. Στη χώρα λειτουργεί η πρώτη υπηρεσία ραδιοταξί με οδηγούς αποκλειστικά γυναίκες. Η χειρότερη χώρα είναι η Σαουδική Αραβία, η μοναδική στον κόσμο που απαγορεύει στις γυναίκες να οδηγούν.
Η φωτογραφία που αγάπησε το διαδίκτυο!
Το σίγουρο είναι ότι μοιράζονται την ίδια μοίρα. Στο δρόμο, στο κρύο, στο περιθώριο. Έχουν, όμως, ο ένας τον άλλον.
Ελλάδα
Στην Ελλάδα τα Χριστούγεννα είναι μια από τις μεγαλύτερες Θρησκευτικές εορτές των Ελλήνων. Η ευχή «Καλές γιορτές» είναι από τις πιο χαρακτηριστικές κατά τη περίοδο πριν και μετά τα Χριστούγεννα μέχρι τα Θεοφάνια (Δωδεκαήμερο).
Σε όλη τη χώρα τα παιδιά τριγυρνούν από σπίτι σε σπίτι για να πουν τα κάλαντα τις παραμονές των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Θεοφανίων, ενώ στις 12.00 τα μεσάνυκτα ανάβουν φωτιές για να διώξουν τους καλικάντζαρους, έθιμο κυρίως της υπαίθρου.
Στην Ελλάδα που κύριο χριστουγεννιάτικο έδεσμα είναι το χοιρινό, απαντάται και το έθιμο με το χριστουγεννιάτικο καραβάκι που όμως στη Χίο αποτελεί τοπικό έθιμο της Πρωτοχρονιάς με ομοιώματα πλοίων.
Επίσης οι εξώστες, τα παράθυρα, οι κήποι, αλλά και οι χώροι γύρω από το τζάκι σφύζουν από ανάλογη διακόσμηση γιορτινής ατμόσφαιρας.
Η πίτα που ετοιμάζεται με τον ερχομό του νέου έτους, η Βασιλόπιτα, περιέχει ένα «φλουρί», που σύμφωνα με την παράδοση, θα φέρει καλή τύχη σ΄ αυτόν που θα το βρει. Στα δε Θεοφάνια που εορτάζεται η Βάπτιση του Χριστού καθαγιάζονται τα ύδατα με ρίψεις του «σταυρού» στο υγρό στοιχείο και ανέλκυσή του από κολυμβητές, με αγιασμό των σπιτιών από ιερείς και με ιδιαίτερα κατά τόπο έθιμα.
Τρία στοιχεία απαρτίζουν γενικά τις λατρευτικές εκδηλώσεις του ελληνικού λαού: το τρυφερό θρησκευτικό συναίσθημα, η αρχαία ελληνική καταγωγή και η επιδέξια προσαρμογή στις ψυχολογικές ανάγκες της καθημερινής ζωής. Και αυτός ο σπουδαίος συνδυασμός καταφαίνεται σε όλες τις εκδηλώσεις του και τα έθιμά του τόσο τα Χριστούγεννα, και τη Μεγάλη Εβδομάδα, όσο και κατά την Αγιολατρεία κλπ. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτού του υπέροχου συνδυασμού βρίσκουμε στα κάλαντα Χριστουγέννων όπου στην ύπαιθρο τα παιδιά ψάλλοντας εκτός του μηνύματος της Γέννησης επιμένουν και σε λεπτομέρειες του τρόπου ανατροφής του «Θείου Βρέφους»:
«Γεννιέται κι΄ ανατρέφεται με μέλι και με γάλα
το μέλι τρων οι άρχοντες το γάλα οι αφεντάδες…»
Ενώ το πιθανότερο είναι ότι στη Φάτνη ο μικρός Ιησούς ούτε το μέλι ούτε το γάλα είχε τόσο άφθονο, αντίθετα με τους αφεντάδες εκτός από ένα γαϊδουράκι για τη φυγή στην Αίγυπτο. Έτσι αυτή η ιδανική ποιητική εκδοχή ψάλλεται όχι όπως πραγματικά έγινε, αλλά όπως ο ίδιος ο λαός νομίζει πως θα έπρεπε να γίνει.
Επειδή η Ελλάδα ήταν κατ΄ εξοχήν γεωργική χώρα οι αγωνίες και οι δραστηριότητες (σποράς, καλλιέργειας, αβέβαιου καιρού και συγκομιδής) του έλληνα γεωργού είναι καταφανή στα ελληνικά θρησκευτικά έθιμα. Η φωτιά στο τζάκι μέσα στο καταχείμωνο μεγαλώνει το όνειρο της σοδειάς και όλες οι εκδηλώσεις αυτής της εποχής έχουν γεωργικό χαρακτήρα. Γεωργικός λοιπόν ο χαρακτήρας των ελληνικών Χριστουγέννων.
«Εσένα πρέπει, αφέντη μου, το άξιο το ζευγάρι
το άξιο, το περήφανο και το στεφανωμένο.
Ας είν΄ καλά τ΄ αλέτρι σου, Θεός να το πλουταίνει
για να θερίζεις σταυρωτά, να δένεις αντρειωμένa…» (από ελληνικά κάλαντα)
Ιδιαίτερη σημασία έχει η συμμετοχή του φτωχικού σπιτιού στο μεγάλο αυτό γεγονός του Χριστιανισμού κι ας μην έχει μαρμαροστρωμένες αυλές και τόσες πολλές γίδες ή προβατίνες που ψάλλονται στα κάλαντα Πρωτοχρονιάς του Πηλίου:
«Εδώ σε τούτες τις αυλές, τις μαρμαροστρωμένες,.
εδώ χουν χίλια πρόβατα και τρεις χιλιάδες γίδια.
Σαν κάνουν τον ανήφορο, γιομίζ΄ ο λόγγος όλος,.
σαν κάνουν τον κατήφορο, γιομίζ΄ ο κάμπος όλος.
Σαν το μυρμήγκι περπατούν, σαν το μελίσσι βίζουν (=βουϊζουν)
σαν τον αφρό της θάλασσας αφρίζουν τα καρδάρια.
Εμείς ολίγα τα ΄παμε κι ο Θεός να τ΄ αβγαταίνει!».
Και η κατάληξη της ευχής, της μεγάλης προσμονής, είθε ο Θεός να ευδοκήσει και να χαρίσει.
«Εμείς… ολίγα τα ΄παμε!»
Σε μερικες περιοχες οπως στην Κορινθια στην περιοχη της Νεμεας και στην Αττικη στην περιοχη της Αθηνας εφαρμοζεται το εθιμο της ψυχοκορης,δηλαδη το πρωι των Χριστουγεννων οταν γυριζουν απο την εκκλησια η εφηβη κορη του σπιτιου τους περιμενει εχοντας βαλει πανω στην πιατελα ολα τα παραδοσιακα εδεσματα (Στην περιοχη Νεμεας κουραμπιεδες,διπλες,μελαμακαρονα και τηγανωψωμα και στην περιοχη της Αθηνας κουραμπιεδες,μελομακαρανα,διπλες,ξεροτηγανα και γλυκα του κουταλιου)Εκτος απο αυτα προσφερουν και στον αντρα της οικογενειας Λικερ.
Στη νησιωτικη χωρα,κυριως στις νησους της Σαμου και της Χιου τα Χριστουγεννα τα ζωα μεχρι να μεσημεριασει δεν τα βγαζουν εξω διοτι πιστευουν οτι αν τα δει η Πουλια θα τους αφησει ενα σημαδιακο αστερι που αν εχει 6 γωνιες θα πεθανουν και αν εχει 4 θα αρρωστησουν.
Ακόμη και σήμερα στην Πελοπόννησο διατηρείται το έθιμο του Χριστόψωμου, όπου κάθε Χριστούγεννα οι νοικοκυρές φτιάχνουν ένα ψωμί που είναι σταυρωτά κεντημένο και την ημέρα των Χριστουγέννων το κυλούν πάνω στο τραπέζι. Αν πέσει από την ανάποδη μεριά του, η χρονιά θα πάει άσχημα ενώ αν πέσει από την καλή, θα πάει καλά και η χρονιά.
Αγγλία
Η Αγγλική κλασσική διακόσμηση περιλαμβάνει φωτεινά κόκκινα Αλεξανδριανά γύρω από το τζάκι, καθώς και κλαδιά «γκι» που κρέμονται από την οροφή που σύμφωνα με τη παράδοση όποιος στέκεται κάτω απ΄ αυτό πρέπει να ανταλλάσσει φιλιά με αγαπημένα πρόσωπα. Για τους Άγγλους δεν νοείται εορταστικό χριστουγεννιάτικο τραπέζι χωρίς γαλοπούλα, κρεατόπιτα και χριστουγεννιάτικη πουτίγκα για καλή τύχη.
Αυστρία
Στην Αυστρία όπως και στις άλλες χώρες η περίοδος των εορτών ξεκινάει την τελευταία Κυριακή του Νοεμβρίου ή την πρώτη του Δεκεμβρίου. Στα παραδοσιακά στεφάνια που κατασκευάζονται τις ημέρες αυτές τοποθετούνται κεριά. Κάθε Κυριακή που ακολουθεί ανάβουν και ένα ακόμη κερί μέχρι και την 24 Δεκεμβρίου. Τα δώρα στα παιδιά τα μοιράζει ο Άγιος Νικόλαος με βοηθό του τον Krampus στις 6 Δεκεμβρίου. Το χριστουγεννιάτικο τραγούδι «Silent Night, Holy Night» το οποίο μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, στην Ελληνική «Άγια Νύχτα», τραγουδήθηκε για πρώτη φορά στην Αυστρία στις αρχές του 19ου αιώνα.
Η εορταστική περίοδος τελειώνει επίσημα στις 2 Φεβρουαρίου, αν και οι Αυστριακοί θεωρούν τα Θεοφάνια στις 6 Ιανουαρίου. Τα παιδιά ντυμένα σαν τους τρεις Μάγους γυρίζουν τα σπίτια και τραγουδούν τα κάλαντα, εύχονται ένα ειρηνικό και ευλογημένο νέο έτος, ενώ τα χρήματα που συγκεντρώνουν τα προσφέρουν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Τα στεφάνια κατασκευάζονται κάθε χρόνο σε πολλές παραλλαγές. Ποικίλουν από κλασσικά στρογγυλά με σκουροπράσινα κλαδιά πεύκου, κουκουνάρια και κόκκινους φιόγκους μέχρι τα πιο μοντέρνα με πολύχρωμα αλεξανδριανά. Αμέσως μετά το κόψιμο των κλαδιών τα περνούν πάνω από φλόγα κεριού για να διατηρηθούν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Βέλγιο
Το Βέλγιο μπαίνει στο πνεύμα των Χριστουγέννων από νωρίς με την ημέρα του Sinterklaas και με τον πολύτιμο βοηθό του Zwarte Piet που μοιράζει τα δώρα από σπίτι σε σπίτι. Τα παιδιά κρεμάνε τις κάλτσες των δώρων στο τζάκι και αφήνουν σανό και ζάχαρη για το άλογο του Sinterklaas.
Ο Sinterklaas δεν είναι ο Santa Claus ή αλλιώς Άι Βασίλης.
Στο Βέλγιο τα Χριστούγεννα εορτάζονται και με πλήθος παραστάσεων που αποδίδονται καλλιτεχνικά σκηνές από τη Θεία Γέννηση καθώς και λιτανείες και ακόμη υπαίθριες αγορές.
Γαλλία
Τα Χριστούγεννα στη Γαλλία αποτελούν την εορταστική κορύφωση του έτους. Σε αντίθεση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες η εποχή προ των Χριστουγέννων είναι λιγότερο σημαντική.
Η παραμονή των Χριστουγέννων εδώ είναι μια συνηθισμένη εργάσιμη μέρα. Το βράδυ όμως η οικογένεια συγκεντρώνεται για ένα ολοκληρωμένο χριστουγεννιάτικο δείπνο. Ο Père Noël, ο κατά τους Γάλλους Άγιος Βασίλης, δίνει τα δώρα του το βράδυ μεταξύ 24 προς 25 Δεκεμβρίου.
Μεγάλη σημασία στους εορτασμούς των Χριστουγέννων έχουν οι γαστρονομικές απολαύσεις. Το παραδοσιακό εορταστικό τραπέζι, το «Reveillon» (ρεβεγιόν) αποτελείται από μια πλούσια γκάμα διαφορετικών πιάτων. Και αυτό το έθιμο έχει περάσει σήμερα στα προγράμματα όλων των ξενοδοχειακών μονάδων της Ευρώπης και όχι μόνο αλλά και επί πλέον και την Πρωτοχρονιά.
Οι Γάλλοι τα Αλεξανδριανά τα γνωστά κόκκινα λουλούδια τα αποκαλούν Etoiles de Noël (Αστέρια των Χριστουγέννων) και τα χρησιμοποιούν για διακόσμηση εσωτερικών χώρων καθώς και ως δώρο σ΄ όλη τη διάρκεια του έτους.
Γερμανία
_in_Berlin,_Germany.jpg)
Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Βερολίνο
Γραφίτι των τριών μάγων σε πόρτα σπιτιού στην Γερμανία. Το έτος (εδώ 2008) περικλείει τα γράμματα C M B που είναι τα αρχικά των ονομάτων των τριών μάγων.
Στη Γερμανία το διάστημα που προηγείται των Χριστουγέννων είναι πολύ σημαντικό. Για τις οικογένειες τα χριστουγεννιάτικα μπισκότα, το χριστουγεννιάτικο κέικ αποτελούν τα παραδοσιακά έθιμα της περιόδου. Χαρακτηριστικές είναι και οι χριστουγεννιάτικες αγορές στο κέντρο κάθε πόλης που εμφανίζονται από το πρώτο Σαββατοκύριακο του Δεκεμβρίου και τελειώνουν την παραμονή των Χριστουγέννων. Οι μπάγκοι της Χριστουγεννιάτικης αγοράς έχουν γλυκά, στολίδια και ζεστό κόκκινο γλυκό κρασί με μπαχαρικά. Στις 6η Δεκεμβρίου γιορτάζεται ο Σάνκτ Νίκολάους (ο Άγιος Νικόλαος) που είναι παρόμοιος του Άγιου Βασίλειου ως προς το έθιμο των δώρων. Στην λαογραφική του έκδοση φέρνει δώρα στα καλά παιδιά, αλλά και ένα δεματάκι βέργες για να δείρει τα παιδάκια που δεν ήταν φρόνιμα.
Οι Γερμανοί δίνουν μεγάλο βάρος στη διακόσμηση των σπιτιών τους την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων. Γύρω από τα παράθυρα βάζουν ηλεκτρικά κεράκια ή λαμπιόνια και στα τζάμια τοποθετούν πολύχρωμες χριστουγεννιάτικες φιγούρες, ενώ στον κήπο στολίζουν ένα αληθινό φυτεμένο έλατο με λαμπάκια.
Επίσης, στη Γερμανία συναντάται συχνά το έθιμο του λεγόμενου Adventskranz. Πρόκειται για ένα κηροπήγιο από κλαδιά ελάτου που είναι πλεγμένα έτσι ώστε να σχηματίζουν ένα στεφάνι. Στο στεφάνι απάνω είναι τέσσερις θέσεις με κεριά, που συμβολίζουν τις τέσσερις τελευταίες εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα. Κάθε Κυριακή ανάβουν ένα κερί παραπάνω, μετρώντας αντίστροφα το χρόνο που απομένει για τον ερχομό των Χριστουγέννων. Δηλαδή τέσσερις βδομάδες πριν τα Χριστούγεννα ανάβουν ένα κερί, την επόμενη βδομάδα δύο, την μεθεπόμενη τρία και τελικά την τελευταία Κυριακή πριν τα Χριστούγεννα ανάβουν τέσσερα κεριά.
Σε όλα τα σχολεία από το νηπιαγωγείο ως το γυμνάσιο γίνεται Χριστουγεννιάτικη εορτή με θεατρική παράσταση, ενώ τα παιδιά ανταλλάζουν δώρα. Το έθιμο αυτό ονομάζεται Wichteln και είναι αγαπητό και στις Χριστουγεννιάτικες γιορτές των μεγάλων. Κάθε ένας φέρνει ένα ή παραπάνω δωράκια τυλιγμένα στο χαρτί και τα βάζει μαζί με τα άλλα κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Όταν έρθει η ώρα, ένας ένας με την σειρά περνάνε όλοι κάτω από το δέντρο και παίρνουν από ένα δωράκι μέχρι που να τελειώσουν. Οι εταιρείες διοργανώνουν Χριστουγεννιάτικο τραπέζι για όλους τους εργαζομένους. Το ίδιο και οι όμιλοι, και οι παρέες, οι οποίες συναντιούνται για την παραδοσιακή Χριστουγεννιάτικη εορτή.
Ένα άλλο έθιμο της εποχής πριν τα Χριστούγεννα είναι το χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο Adventskalender. Πρόκειται για ένα ημερολόγιο με 24 θέσεις αριθμημένες από το 1 μέχρι το 24 και συμβολίζουν τις ημέρες του Δεκεμβρίου πριν από τα Χριστούγεννα. Οι θέσεις είναι κλεισμένες με πορτάκια. Κάθε μέρα ανοίγουν το αντίστοιχο πορτάκι και βρίσκουν μια έκπληξη που μπορεί να είναι ένα σοκολατάκι, ζαχαρωτό, παιχνίδι, κλπ..
Τα δώρα φέρνει το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων ο Βάιναχτσμαν (Weihnachtsmann) ή ο «Χριστούλης» (Christkind). Το έθιμο αυτό ξεκίνησε από την Μεταρρύθμιση του Λούθηρου για να δώσουν μια πιο γιορταστική μορφή στην ημέρα της γέννησης του Χριστού.[1]
Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο το στολίζουν την παραμονή των Χριστουγέννων. Στα περισσότερα σπίτια κάτω από το δέντρο υπάρχει και η παραδοσιακή φάτνη. Το δέντρο είναι στολισμένο με φιγούρες (αγγελάκια κλπ), ή με μπαλίτσες και φωτίζεται με κεράκια αναμμένα ή με λαμπάκια. Τα δώρα τα βάζουν κρυφά κάτω από το δέντρο και δίπλα στην φάτνη, για να τα βρουν τα παιδιά επιστρέφοντας από την εκκλησία. Την ημέρα των Χριστουγέννων η οικογένεια γιορτάζει γύρω από το πλούσιο τραπέζι, ενώ την δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων οι συγγενείς μαζεύονται όλοι και γιορτάζουν όλοι μαζί το απόγευμα. Παραδοσιακό Χριστουγεννιάτικο φαγητό είναι η ψητή χήνα (Weihnachtsganz) με κόκκινο λάχανο (Rotkohl) και μπαλάκια από πατάτες (Klösse). Άλλα παραδοσιακά φαγητά είναι η πέστροφα και ο κυπρίνος.
Αμέσως μετά τα Χριστούγεννα συναντάμε το έθιμο των τριών μάγων. Από τις 27 Δεκεμβρίου μέχρι και τις 6 Ιανουαρίου, παιδάκια που είναι ντυμένα τρεις μάγοι πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούν. Παριστάνουν τους τρεις μάγους που επιστρέφουν από την Βηθλεέμ. Όποιος ανοίξει την πόρτα τους δωρίζει γλυκά και ξηρούς καρπούς, ενώ δίνει λεφτά για τον έρανο που κάνουν. Σε αντάλλαγμα οι τρεις μάγοι γράφουν με κιμωλία τα αρχικά τους (δηλαδή Κάσπαρ, Μέχιορ και Μπάλταζαρ) και το τρέχον έτος, π.χ. 20 * C + M + B + 08. Το γραφίτι αυτό θεωρείται ότι φέρνει γούρι και γιαυτό δεν το σβήνουν, έτσι ώστε σε μερικά σπίτια συναντάμε τις υπογραφές των μάγων ολόκληρων δεκαετιών.
Από τη πτώση του τείχους του Βερολίνου οι Γερμανοί συγκεντρώνονται μπροστά στην αψίδα της μεγάλης πύλης και γιορτάζουν με πυροτεχνήματα την έλευση του Νέου Χρόνου.
Δανία
Στη Δανία την περίοδο πριν από τα Χριστούγεννα φτιάχνονται πολλά χειροποίητα στολίδια για τη διακόσμηση των σπιτιών. Οι περισσότερες οικογένειες φτιάχνουν μόνες τους το παραδοσιακό Αλεξανδριανό στεφάνι με τέσσερα κεριά που συμβολίζουν τις τέσσερις Κυριακές μέχρι την ημέρα των Χριστουγέννων.
Εκτός από το στεφάνι για τη σύνθεση του οποίου χρησιμοποιούνται μικρά κόκκινα ή μπεζ Αλεξανδριανά, κλαδιά και λαμπερά στολίδια υπάρχει και το «έθιμο του κεριού» που είναι ιδιαίτερα αγαπητό στα παιδιά και χρησιμεύει σαν ημερολόγιο.
Κάθε παιδί έχει ένα κερί το οποίο χωρίζεται με οριζόντιες γραμμές ή νούμερα στις μέρες που αντιστοιχούν μέχρι τα Χριστούγεννα. Κάθε μέρα το κερί ανάβεται μέχρι να πλησιάσει η επόμενη γραμμή. Έτσι φθάνει η μέρα που θα πάρει και το δώρο του.
Η περίοδος των Χριστουγέννων στη Δανία συνοδεύεται και από τα απαραίτητα και πολύ σκανταλιάρικα καλικαντζαράκια τα «Julenisser».
Η παραμονή των Χριστουγέννων γιορτάζεται με το παραδοσιακό τραπέζι μεταξύ των συγγενών. Ένα μεγάλο αμύγδαλο κρύβεται μέσα στο δανέζικο γλυκό. Ο τυχερός που θα το βρει ανταμείβεται με το λεγόμενο «δώρο του αμύγδαλου»
Ελβετία
Στην Ελβετία οι τέσσερις εβδομάδες προ των Χριστουγέννων εορτάζονται με πλούσια παραδοσιακά έθιμα, όπως το γιορτινό στεφάνι και το χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο.
Ο «Samichlaus» όπως ονομάζεται στη γερμανική πλευρά της Ελβετίας ο Άγιος Νικόλαος μοιράζει γλυκά και δώρα στα παιδιά στις 6 Δεκεμβρίου. Η παραμονή των Χριστουγέννων με όλα τα άλλα έθιμα του Δένδρου ,τα κάλαντα, το γιορτινό τραπέζι και η λειτουργία των Χριστουγέννων χαρακτηρίζουν την ημέρα αυτή.
Ισπανία
Η Χριστουγεννιάτικη περίοδος ξεκινάει στην Ισπανία με τη μεγάλη κλήρωση της 22ης Δεκεμβρίου. Για τους Ισπανούς τα Χριστούγεννα είναι η πιο σημαντική εορτή του χρόνου και ακολουθείται από την Πρωτοχρονιά, η οποία ονομάζεται «Noche Vieja», και την 6η Ιανουαρίου την «Dia de Reyes».
Η παραμονή των Χριστουγέννων ή αλλιώς «Noche Buena» είναι το βράδυ που μαζεύεται όλη η οικογένεια . Τα δωμάτια διακοσμούνται με κλαδιά από πεύκα, μπεζ και κόκκινα αλεξανδριανά και αναμμένα κεριά δίνοντας μια κατάνυξη και ένα χρώμα στην ατμόσφαιρα.
Μετά το τραπέζι των Χριστουγέννων στο οποίο προσφέρονται τοπικές σπεσιαλιτέ, ακολουθεί η Λειτουργία των Χριστουγέννων.
Ο διάσημος πετεινός Misa del Gallo υπενθυμίζει τον αλέκτορα που σύμφωνα με τη παράδοση, ήταν ο πρώτος που ανακοίνωσε το χαρμόσυνο μήνυμα της Γέννησης του Ιησού.
Η εορταστική περίοδος ολοκληρώνεται στις 6 Ιανουαρίου την μέρα των Θεοφανίων κατά τη διάρκεια της οποίας οι Τρεις Μάγοι φέρνουν τα δώρα στα παιδιά, πάντα σύμφωνα με την παράδοση.
Στις 5 Ιανουαρίου στη διάρκεια μιας μεγάλης παρέλασης της «Cabalgata de Reyes» άνθρωποι ντυμένοι σαν τους Τρεις Μάγους και άλλες μορφές της Θρησκείας πετάνε γλυκά στα παιδιά.
Ιταλία
Στην Ιταλία η περίοδος των Χριστουγέννων έχει τη μεγαλύτερη διάρκεια από όλες τις άλλες των χριστιανικών χωρών. Αρχίζει από τις 8 Δεκεμβρίου και ολοκληρώνεται στις 6 Ιανουαρίου ημέρα των Θεοφανίων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τα σπίτια διακοσμούνται με Αλεξανδριανά, χριστουγεννιάτικα δένδρα τη παραδοσιακή Φάτνη και άλλα πολύχρωμα διακοσμητικά στολίδια.
Κάποιοι συνηθίζουν να νηστεύουν στις 23 και 24 Δεκεμβρίου και κατόπιν εορτάζουν με ένα παραδοσιακό γεύμα αμέσως μετά τη Λειτουργία.
Στις 25 Δεκεμβρίου μετά το παραδοσιακό μεσημεριανό γεύμα, τα παιδιά συνηθίζουν να απαγγέλλουν ποιήματα στην οικογένεια και στους συγγενείς τους και ανταμείβονται με μικρά χρηματικά δώρα.
Μια άλλη σημαντική ημερομηνία των εορτών είναι η 6η Ιανουαρίου κατά την οποία καταφθάνει τη νύκτα (μεταξύ 5-6 Ιανουαρίου) η διάσημη Befana η παλιά καλή και φτωχή μάγισσα, έρχεται και τρώει καρύδια και μπισκότα που της άφησαν τα παιδιά και πριν πετάξει μακριά, τους αφήνει δώρα μέσα στις κάλτσες των δώρων , κάρβουνα για τα άτακτα παιδιά και γλυκά για τα φρόνιμα.
Εκτός από το χριστουγεννιάτικο δένδρο, σημαντικό σύμβολο των Ιταλών στον εορτασμό των Χριστουγέννων αποτελεί και η Φάτνη της Γεννήσεως που υπενθυμίζει τον Φραγκίσκο της Ασίζης, που ήταν ο πρώτος που δημιούργησε αναπαράσταση της ιστορίας των Χριστουγέννων με αγαλματίδια. Όλοι οι χαρακτήρες εκτός από το Θείο Βρέφος τοποθετούνται στη φάτνη από τις 8 Δεκεμβρίου, ενώ το νεογέννητο τοποθετείται αμέσως μετά τα μεσάνυκτα της 24ης Δεκεμβρίου.Επισης τα καλαντα της ιταλιας ειναι διαφορα και τα τραγουδουν συνηθος μαζι με μουσικα οργανα
Νορβηγία
Τα Σκανδιναβικά «Jul» (Χριστούγεννα) έχουν τις ρίζες τους σε αρχαία γεωργικά έθιμα του Χειμώνα και της εποχής της συγκομιδής. Ο Julenissen όπως ονομάζεται ο Νορβηγός Άγιος Βασίλης, μαζί με τους βοηθούς του φέρνει δώρα και καλή τύχη στο σπίτι και στο στάβλο.
Τη νύκτα των Χριστουγέννων τα παιδιά βάζουν μπωλ με κουρκούτι από αλεύρι σαν προσφορά στον Julenissen που επισκέπτεται τα παιδιά της Νορβηγίας, ολοκληρώνοντας το μακρινό του ταξίδι από τη Λαπωνία πάνω στο έλκηθρο που το σέρνουν τάρανδοι.
Η ημέρα των Χριστουγέννων ονομάζεται Julbrod κατά τη διάρκεια της οποίας τα παλιά χρόνια ετοιμάζονταν μέχρι και 60 διαφορετικά πιάτα για το τραπέζι των φίλων, των συγγενών και φυσικά της οικογένειας.
Ολλανδία
Η περίοδος των Χριστουγέννων στην Ολλανδία ξεκινάει με μια παράδοση η οποία αρχικά δεν είχε καμία σχέση με τα Χριστούγεννα. Η ημέρα εορτής του Αγίου Νικολάου αποτελεί τη κορύφωση της εορταστικής περιόδου. Σύμφωνα με το θρύλο, ο Άγιος Νικόλαος, ο οποίος ονομάζεται «SinterKlaas» καταφθάνει στην Ολλανδία το Νοέμβριο, τρεις βδομάδες πριν τα γενέθλιά του. Το πλοίο του είναι φορτωμένο με δώρα, το υποδέχεται στο λιμένα η Βασίλισσα Βεατρίκη συνοδευόμενη από πλήθος κόσμου. (Βέβαια αυτό το έθιμο ανάγεται στην εποχή που η Ολλανδία ήταν αποικιοκρατική και έρχονταν τα χριστουγεννιάτικα προϊόντα από τις αποικίες της).
Τις ημέρες που ακολουθούν ο SinterKlaas γυρίζει όλη τη Χώρα μαζί με τον βοηθό του τον Zwarten Piet (Μπλακ Πιτ ή Μαύρο Πιτ).
Τα παιδιά στην Ολλανδία παίρνουν τα δώρα τους στις 5 Δεκεμβρίου.
Τα Χριστουγεννιάτικα δένδρα στολίζονται παντού αφού έχει φύγει από τη χώρα ο SinterKlaas.
Και εδώ τα Αλεξανδριανά αποτελούν μέρος της εορταστικής διακόσμησης.
Πολωνία
Στην Πολωνία η περίοδος που προηγείται των Χριστουγέννων είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς νέοι και μεγάλοι απέχουν συνειδητά από πειρασμούς (κυρίως από γλυκά) στη προσπάθειά τους να έχουν εσωτερική γαλήνη και αρμονία.
Τα σπίτια και τα δωμάτιά τους φαντάζουν υπέροχα με πλούσιες χριστουγεννιάτικες διακοσμήσεις. Και εδώ κόκκινα ή μπλε αλεξανδριανά χρησιμοποιούνται στη παραδοσιακή διακόσμηση της Πολωνίας σε συνδυασμό με κλαδιά από πεύκα.
Η παραμονή των Χριστουγέννων θεωρείται η πιο σημαντική ημέρα των εορτών. Μετά από μια ημέρα νηστείας η οικογένεια από τους γηραιότερους μέχρι τα παιδιά συγκεντρώνονται στο γιορτινό τραπέζι που ειδικά για τη περίσταση είναι περίτεχνα διακοσμημένο ενώ το λευκό τραπεζομάντιλο θεωρείται πλέον απαραίτητο.
Μόλις το πρώτο αστέρι εμφανισθεί στον ουρανό η εορτή μπορεί να ξεκινήσει. Η έναρξη της εορτής γίνεται με το μοίρασμα του χριστουγεννιάτικου μπισκότου, ως ένδειξη αγάπης και συμφιλίωσης που συνοδεύεται με την ανταλλαγή θερμών ευχών.
Στο τραπέζι υπάρχει πάντα και ένα πιάτο άδειο σε περίπτωση που κάποιος επισκέπτης εμφανιστεί αναπάντεχα. Τα δώρα τοποθετούνται κάτω από το δένδρο των Χριστουγέννων και προσφέρονται από τον νεαρότερο σε ηλικία.
Σε αντίθεση με την αγγλοσαξονική παράδοση, τα δώρα δεν απευθύνονται σε καθορισμένα πρόσωπα έτσι αυτά επιλέγονται να είναι γενικού ενδιαφέροντος ή χρήσης.
Σουηδία
Στη Σουηδία οι ευχές για «Καλά Χριστούγεννα» ή «God Jul» ανταλλάσσονται επί 20ήμερο, από τις 25 Δεκεμβρίου μέχρι και τις 13 Ιανουαρίου, σύμφωνα με σχετικό διάταγμα που εξέδωσε ο Βασιλιάς Κνουτ τον 11ο αιώνα.
Η 13η Δεκεμβρίου είναι η μέρα αφιερωμένη στη μνήμη της Αγίας και μάρτυρος Σάντα Λουτσία (St. Lucia) με καταγωγή από Σικελία, η οποία και θεωρείται ότι έσωσε τους Σουηδούς από λιμοκτονία τον 4ο αιώνα.
Στις 13 Δεκεμβρίου τα παιδιά φέρνουν στα κρεβάτια των γονιών τους φαγητό, σε ανάμνηση της ιερής σωτηρίας. Νωρίς το πρωί η μεγαλύτερη κόρη της οικογένειας εμφανίζεται ντυμένη με λευκό φόρεμα σαν τη Βασίλισσα του Πνεύματος της Αγίας Λουτσία. Στα μαλλιά της δάφνινο στεφάνι – στέμμα κλειστού τύπου με 6 κεριά και επί της κορυφής φέρει ένα ακόμη έβδομο. Η «Λουτσία» φέρνει μαζί της ένα δίσκο με γλυκά, που έχουν παρασκευασθεί με πολύ αγάπη και πλούσια διακόσμηση.
Σε όλη τη Χώρα οι Σουηδοί τιμούν την Αγία με λιτανείες, παρελάσεις και εορτασμούς.
Η παραμονή των Χριστουγέννων για τους Σουηδούς αποτελεί οικογενειακή εορτή και με όλα τα άλλα έθιμα που χαρακτηρίζουν την ημέρα αυτή.
Τσεχία
Στην Τσεχία η 4η Δεκεμβρίου, ημέρα της εορτής της Αγίας Βαρβάρας είναι αφιερωμένη στη μάρτυρα της περιόδου των πρώτων διωγμών των Χριστιανών. Από άκρη σε άκρη της Χώρας κόβονται κλαδιά κερασιάς και διατηρούνται στο νερό. Εάν έχουν ανθίσει μέχρι τα Χριστούγεννα φέρνουν καλή τύχη και πιθανόν ευνοϊκές προοπτικές για γάμο μέσα στην επόμενη χρονιά.
Τα κλαδιά της κερασιάς μαζί με μικρά φυτά Αλεξανδριανών και άλλα γιορτινά στολίδια τοποθετούνται μέσα σε ψάθινα καλάθια, συνθέτοντας δημιουργίες παραδοσιακού και μοντέρνου στυλ που κοσμούν το γιορτινό τραπέζα
Φινλανδία
Στη Φινλανδία η 24η Δεκεμβρίου είναι η σημαντικότερη ημέρα της περιόδου των Χριστουγέννων. Οι εορτασμοί αρχίζουν το μεσημέρι, οπότε σύμφωνα με τη μεσαιωνική παράδοση η ειρήνη των Χριστουγέννων καλείται να ξεπροβάλει με κάθε επισημότητα στη πόλη «Turku» της Φινλανδίας.
Τα κεριά και τα εποχικά φυτά διακόσμησης όπως το αλεξανδριανό δημιουργούν τη κατάλληλη ατμόσφαιρα για τον εορτασμό των Χριστουγέννων σε οικογενειακό πάντα περιβάλλον.
Παραδοσιακά η μέρα αυτή είναι αφιερωμένη στη μνήμη των νεκρών και μια επίσκεψη στο νεκροταφείο την παραμονή των Χριστουγέννων αποτελεί πατροπαράδοτο έθιμο. Κατά τη διάρκεια εκείνης της νύκτας τα καλυμμένα από χιόνι νεκροταφεία μετατρέπονται σε εντυπωσιακές φωτεινές θάλασσες από κεριά.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
Δ Ε Ι Τ Ε Ε Δ Ω: Nana Mouskouri_A Place In My Heart- Photos of Istanbul
Η Φινλανδία, εδώ και περίπου μια δεκαετία καταλαμβάνει την πρώτη θέση στην Ευρώπη και γενικώτερα βρίσκεται σε μία από τις πρώτες θέσεις παγκοσμίως, όσον αφορά το εκπαιδευτικό της σύστημα. Δεν θα μπορούσε κανείς να πει πως έχει το τέλειο σύστημα, αλλά το καλύτερο που υπάρχει μέχρι στιγμής.
® Τι είναι όμως αυτό που κάνει τους Φινλανδούς μαθητές να αγαπούν τη γνώση και να φτάνουν μόνοι τους σε αυτή μέσα από την προσωπική αναζήτηση;
® Tί είναι αυτό που τους κάνει να χαίρονται για μια νέα σχολική χρονιά;‘
Oλοι οι μαθητές είναι χαρούμενοι και έτοιμοι να ξεκινήσουν τη σχολική τους χρονιά, ξέροντας πως θα μάθουν, θα κατακτήσουν τη γνώση. Σε ένα φινλανδικό σχολείο, μπορεί να βρει κανείς παιδιά από οχτώ μηνών μέχρι και 16 χρονών, παιδιά με ειδικές ανάγκες και φυσικά παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, μαθαίνοντας έτσι στους αυριανούς πολίτες να σέβονται τη διαφορετικότητα του κάθε ανθρώπου και να συνυπάρχουν με αυτόν.
Καλλιεργούν το αίσθημα ευθύνης και αλληλεγγύης προς τα μικρότερα παιδιά και ιδιαίτερα αυτά με ειδικές ανάγκες. Στη Φινλανδία, έχουν καταβληθεί μεγάλες προσπάθειες από το 1970 κιόλας μέχρι σήμερα, ώστε να προσφέρουν στους μαθητές ένα σωστό περιβάλλον μάθησης, άθλησης και κοικωνικοποίησης. Οι υποδομές των σχολείων είναι πλήρεις, όταν περιλαμβάνουν κλειστά γυμναστήρια με πισίνες, εστιατόρια με δωρεάν φαγητό για όλους, αίθουσες διδασκαλίας, όσες ακριβώς χρειάζονται, αμφιθέατρα, εργαστήρια, ακόμα και αίθουσες χαλάρωσης με σάουνα, κάτι που πιστεύω κανείς από μας δεν έχει φανταστεί ώστε οι μαθητές να αποδίδουν καλύτερα, με ξεκούραστο μυαλό, με όρεξη και κέφι για μόρφωση.Βέβαια, το σημαν τικώτερο, είναι πως οι μαθητές είναι χαρούμενοι, επειδή “δημιουργούν” γνώση με τους καθηγητές τους, με τους οποίους αναπτύσσουν μια σχέση εμπιστοσύνης και θα μπορούσα να πω «φιλίας».
Κανείς καθηγητής δεν παρουσιάζεται ως πρότυπο ή ως αυθεντία. Αντιθέτως, ο μαθητής ανακαλύπτει τη γνώση μέσα από διαλόγους, παιχνίδια και βιβλία καλλιεργώντας την κριτική σκέψη και όχι ακολουθώντας πιστά ένα συγκεκριμένο, άψυχο βιβλίο αποστήθισης, που περιορίζει το επίπεδο εκπαίδευσης και επιβραβεύει όποιον μαθητή έχει τις καλύτερες τεχνικές αποστήθισης. Οι Φινλανδοί με αυτόν τον τρόπο αποσκοπούν στο να βελτιώσουν την ποιότητα εκπαίδευσης, συνεπώς να μειωθεί και το επίπεδο ανεργίας.Γι’αυτό το λόγο, οι μαθητές υποβάλλονται σε κάποια τεστ όχι βαθμολόγησης, καθώς οι βαθμοί επιβραβεύουν τους καλούς μαθητές και αποθαρρύνουν τους κακούς μαθητές, αλλά για να εντοπιστούν οι ελλείψεις ενός μαθητή και να αντιμετωπιστούν κατάλληλα με ενισχυτική διδασκαλία. Μάλιστα, σε αυτά τα τεστ τους επιτρέπεται να έχουν λεξικό γλώσσας, φυσικών και χημικών τύπων, αφού οι καθηγητές δεν έχουν την απαίτηση να μάθουν κάτι που μετά δεν θα θυμούνται.Αυτό συμβαίνει, καθώς επικρατεί η άποψη πως κάθε μαθητής θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ξεχωριστά, ώστε να μπορεί να αναπτύξει το ταλέντο του, είτε αυτό είναι στον αθλητισμό, είτε στη μουσική, είτε στις θετικές επιστήμες. Η εκπαίδευση είναι εννιάχρονη υποχρεωτική και υπάρχουν στα σχολεία ψυχολόγοι, διοικητικοί υπάλληλοι, γιατροί και νοσηλευτές.
Το σχολικό έτος διαρκεί 190 ημέρες, από τα μέσα Αυγούστου ως τις αρχές Ιουνίου. Οι διδακτικές ώρες ανά εβδομάδα αρχίζουν από τις 19 για τις μικρές τάξεις και φτάνουν στις 30, στην όγδοη και ένατη τάξη. Ωστόσο, στην Ελλάδα ξεκινούν από 25 στην Α΄Δημοτικού και φτάνουν στις 30 στην Ε΄Δημοτικού, στην Στ’ και στος Γυμνάσιο στις 35.Κάτι που επίσης θα ήθελα να επισημάνω είναι η αξιοκρατία, δηλαδή οι ίσες ευκαιρίες για όλους, διότι όταν στην Φινλανδία το παιδί του Πρωθυπουργού, ενός επιχειρηματία και του ‘μπακάλη’ της γειτονιάς, πηγαίνουν στο ίδιο σχολείο, στη χώρα μας, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Η αξιοκρατία, όπως και η δωρεάν παιδεία έχουν χαθεί, αλλά αν δεν καταφέρουμε να αποκτήσουμε παιδεία και κριτική σκέψη, πιστεύω πως δεν θα μπορέσουμε να φέρουμε πίσω αρχές και αξίες. Τέλος, κάτι που θα φανεί ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας για έναν Έλληνα ‘μαθητή-αγωνιστή΄. Οι Φινλανδοί μαθητές όταν το απόγευμα γυρνούν από το σχολείο τους ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΙΣ ΤΣΑΝΤΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ και έχουν όλο το χρόνο να χαρούν την παιδικότητά τους, καθώς γι’αυτούς η λέξη ‘φροντιστήριο’ είναι ανύπαρκτη. Υπαρκτή σίγουρα όμως για όλους εμάς, που ζούμε τη ζωή μας, την παιδικότητά μας, τρέχοντας από φροντιστήριο σε φροντιστήριο παρακαλώντας για εφόδια γνώσης που στο τέλος αποδεικνύονται άχρηστα καθώς η ανεργία μας περιμένει στη γωνία. Η αγορά ζητά εκπαιδευμένα μυαλά και όχι παπαγάλους. Πολίτες που έχουν επεξεργαστεί γνώση, έχουν ασχοληθεί με την έρευνα και έχουν συμμετέχει σε εργασίες με δυνατότητα ευρύτερης βιβλιογραφίας και όχι απλά την αποστήθιση βιβλίων επί βιβλίων. Μόνον έτσι αποκτάται η μόρφωση και συνάμα η καλλιέργεια του πνεύματος.
Εν κατακλείδι, από όλα όσα έχω αναφέρει, νομίζω πως μπορούμε καθαρά να δούμε γιατί έχουν χαθεί τόσα μυαλά, τόσες μουσικές ευφυϊες και τόσα μεγάλα ταλέντα στον αθλητισμό και γιατί το εκπαιδευτικό μας σύστημα έρχεται σε χαμηλές θέσεις σε παγκόσμια κατάταξη. Παρ’όλα αυτά θα μπορούσαμε να δούμε την κατάσταση από άλλη οπτική γωνία, συγκρίνοντας μας με τις υποανάπτυκτες χώρες της Αφρικής, που γίνονται καθημερινά τεράστιοι αγώνες για να χτιστούν σχολεία για παιδιά που ‘διψούν’ για μάθηση. Ελπίζω με αυτό το άρθρο μου να αφυπνίσω όσους δεν μπορούν ή δεν θέλουν να βλέπουν τα σαθρά θεμέλια της εκπαίδευσης, του συστήματος και γενικώτερα της παιδείας μας.
Aπό Sxoliana.gr
Εντυπωσιακά έπιπλα από σκουπίδια (pics)
Εντυπωσιακά, ντιζαϊνάτα έπιπλακατασκευασμένα από σκουπίδια και άχρηστα αντικείμενα. Πλέον αποτελεί μια παγκόσμια μόδα, με οικολογικές φυσικά προεκτάσεις, ενώ έχουν δημιουργηθεί και εταιρείες που εξειδικεύονται στην κατασκευή παρόμοιων επίπλων.
Δείτε μερικές φωτογραφίες, από τα πρωτότυπα και έξυπνα σχεδιασμένα έπιπλα.
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
photos by Maria
Νάπολη
Την εικόνα του Αγίου Παύλου σε τοιχογραφία του 6ου αιώνα ανακάλυψαν οι Ιταλοί σε μία από τις κατακόμβες της Νάπολης, συγκεκριμένα του Αγίου Ιανουαρίου, όπου γίνονται αυτή την εποχή εργασίες αποκατάστασης.
Η ανακοίνωση έγινε στην επίσημη εφημερίδα του Βατικανού «Osservatore Romano» την ημέρα της εορτής των Αγίων Πέτρου και Παύλου, που είναι παραδοσιακά αργία στη Ρώμη και στη φωτογραφία που δόθηκε στη δημοσιότητα ο απόστολος εικονίζεται μεγάλα μάτια που δίνουν στην έκφρασή του έναν «πνευματικό αέρα».
Η άλλη πλευρά της σύνθεσης όμως, που πλαισιώνει την κόγχη, έχει καταστραφεί.
Ενώ ο πατήρ Αντόνιο Λοφρέντο, διευθυντής στις κατακόμβες της Νάπολης, εξέφρασε την ελπίδα ότι «Πολλοί ντόπιοι και οι τουρίστες επισκεφθούν και θα δουν αυτή τοιχογραφία που έχει αποκατασταθεί υπέροχα».
AΠΟ “ΤΟ ΒΗΜΑ”
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: MachuPicchu-2
Εν όψει του Πάσχα,ζήτησα από φίλες μου οι οποίες ζούν σε άλλες χώρες της Ευρώπης και στην Αμερική,να στείλουν για τους φίλους της Ανέλιξης μία περιγραφή του εορτασμού του Πάσχα στην χώρα τους.
Μετέφρασα τα κείμενα ακριβώς όπως μου τα έστειλαν και τα μοιράζομαι μαζί σας.
Γιάννα
ΦΙΛΑΝΔΙΑ(Katja)
Για εμάς τους Φιλανδούς το Πάσχα είναι η γιορτή της άνοιξης,της νέας ζωής,της αναγέννησης.
Στην Φιλανδία έχουμε διάφορες Πασχαλινές παραδόσεις.Μία εβδομάδα πριν την Κυριακή του Πάσχα, τα παιδιά ντύνονται πασχαλινοί Λαγοί, Γάτες, κα. Μαζεύουν κλαδιά από τα δέντρα που ανθίζουν πρώτα την άνοιξη και τα στολίζουν με πολύχρωμα χαρτιά και χορτάρια.Επισκέπτονται τους γείτονες,τους φίλους,τους παππούδες,τους συγγενείς ,τους δίνουν τα στολισμένα κλαδιά και τους λένε ένα πολύ παλιό,παραδοσιακό ποίημα που εύχεται Ευτυχία.Το άτομο που παίρνει το στολισμένο κλαδί δίνει γλυκά στο παιδί -Λαγό.
Την ημέρα του Πάσχα οι οικογένειες γιορτάζουν με αρνί,χρωματιστά αυγά και άλλα φαγητά,τα δε παιδιά τρώνε σοκολατένια αυγά που έχουν ένα παιχνίδι-έκπληξη μέσα .Επίσης διακοσμούμε τα τραπέζια μας με ανοιξιάτικα λουλούδια και μεγαλώνουμε χορτάρια σε μικρά δοχεία .γιατί συνήθως τον Απρίλιο δεν υπάρχουν χορτάρια στους χιονισμένους κήπους μας.
Στέλνω 2 φωτογραφίες στους φίλους της Ανέλιξης με τα χορτάρια που μεγαλώνουμε σε δοχεία ή πιάτα ,με το παιδί και με τις φωτογραφίες του Χριστού που δείχνω στα παιδιά του Νηπιαγωγείου μου.
ΣΟΥΗΔΙΑ (Αnn)
Για τους Σουηδούς το Πάσχα είναι μία σημαντική γιορτή και συνήθως συνδέεται μα την Άνοιξη.Συνηθίζουμε να κόβουμε κλαδιά από θάμνους ,να τα φέρνουμε μέσα στο σπίτι και πολύ συχνά να διακοσμούμε αυτά τα κλαδιά με φτερά σε διάφορα χρώματα και με αυγά.Τα παιδιά δεν έχουν σχολείο για μία εβδομάδα και οι γονείς παίρνουν μερικές ημέρες άδεια από την δουλειά.Οι περισσότερες οικογένειες πάνε για σκι είτε στην Σουηδία είτε στις Άλπεις.
Είναι και μία γιορτή φαγητού.Παραδοσιακά τρώμε πολλά αυγά τα οποία έχουμε βράσει και βάψει.Επίσης τρώμε smorgasbord(καπνιστό ψάρι),είναι το έθιμό μας,μαζί με coldauts,ρέγγα,σολωμό και αρνί.Τρώμε και πολλά γλυκά!
Το Πάσχα είναι φυσικά μία σημαντική θρησκευτική γιορτή για την Χριστιανική ορθόδοξη εκκλησία ,αλλά οι περισσότεροι Σουηδοί δεν είμαστε Χριστιανοί ορθόδοξοι.
Τα παιδιά συνηθίζουν να ζωγραφίζουν εικόνες ή να φτιάχνουν χειροτεχνίες,να φοράνε τα καλά τους ρούχα και να πηγαίνουν στα γειτονικά σπίτια να μοιράσουν αυτές τις χειροτεχνίες.Η ανταμοιβή τους είναι γλυκά και ζαχαρωτά.Αυτό το κάνουν ή την Μ.Πέμπτη ή το Μ.Σάββατο.Επίσης οι γονείς συνηθίζουν να βάζουν δώρα και γλυκά μέσα στα διακοσμημένα αυγά πού έχουν διάφορα μεγέθη και να τα κρύβουν ,έτσι ώστε τα παιδιά να ψάξουν να τα βρούν.
Γενικά, θα έλεγα ότι για εμάς τους Σουηδούς το Πάσχα έχει να κάνει με την άνοιξη,τα παιδιά, την φύση και το πολύ φαγητό.
ΔΑΝΙΑ (Ulla)
Πρίν από το Πάσχα τα παιδιά φτιάχνουν γράμματα διακοσμημένα με διάφορα χρώματα ή χειροτεχίες κομμένες με ψαλίδι και μέσα σε αυτά τα γράμματα εκτός από ευχές ζωφραφίζουν τόσες τελείες όσα είναι τα γράμματα του ονόματός τους.Το άτομο που παίρνει το γράμμα πρέπει να μαντέψει ποιός του το έστειλε.Εάν μαντέψει σωστά ,παίρνει ένα δώρο που είναι ένα σοκολατένιο αυγό ή κάτι ανάλογο.Εάν μαντέψει λάθος,πρέπει να δώσει ένα δώρο.
Τα παιδιά παίζουν και κρυφτό με τα σοκολατένια αυγά.Οι γονείς τα κρύβουν στο σπίτι ή στον κήπο και εκείνα πρέπει να ψάξουν να τα βρούν.
Συνήθως βάφουμε πραγματικά αυγά ,αφού κάνουμε μία τρύπα στο κέλυφος και αδειάσουμε το περιεχόμενο του αυγού.
Στολίζουμε τα σπίτια μας με Πασχαλινά στολίδια όπως λαγούς,κοτόπουλα και κλαδιά από τους κήπους μας,μοιραζόμαστε δέ την ημέρα του Πάσχα με συγγενείς και φίλους γύρω από ένα στολισμένο τραπέζι και ένα μεγάλο γεύμα.
ΑΓΓΛΙΑ (Racheal)
To Μ.Σάββατο το βράδυ ,την ώρα που τα παιδιά πάνε για ύπνο,κρύβουμε σοκολατένια αυγά μέσα στο σπίτι και στον κήπο και το πρωί της Κυριακής τα παιδιά αρχίζουν το κυνηγητό του Πασχαλινού Αυγού.Τους λέμε ότι τους τα έφερε ο Λαγός του Πάσχα .
Σε μερικα μέρη όπως στο Yorkshire που ζούμε εμείς,ετοιμάζουμε μία πασχαλινή μπάλα σαν αυγό,μέσα στην οποία τα παιδιά κρύβουν βρασμένα αυγά .Κυλάνε αυτές τις μπάλες κάτω στους λόφους και το παιδί πού η δική του μπάλα-αυγό θα φτάσει στην βάση του λόφου πρώτη,κερδίζει ένα βραβείο.
Οι οικογένειες τρώνε μαζί την Κυριακή του Πάσχα και η δική μας οικογένεια συγκεντρώνεται γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι και τρώμε ψητό μπούτι αρνιού.Την Μ.Παρασκυή τρώμε ψάρι αφού είναι η ημέρα που πέθανε ο Χριστός.
Στην Αγγλία ,παλιά ,η παράδοση ήταν να πηγαίνουν όλοι στην εκκλησία φορώντας τα καλλίτερά τους ρούχα και ιδιαίτερα οι γυναίκες να φορούν ειδικά καπέλα που λέγονταν Πασχαλινά μπονέ και να κάνουν μία παρέλαση με αυτά τα καπέλα.Η γυναίκα με το ωραιότερο καπέλο κέρδιζε ένα έπαθλο.
Όταν ήμουν μικρή έφτιαχνα μόνη μου το μπονέ μου για την παρέλαση ,τώρα όμως δεν το κάνω πιά.
Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει και οι άνθρωποι δεν πάνε στην εκκλησία,το Πάσχα είναι μόνο για τα παιδιά και για τα σοκολατένια τους αυγά.
Εύχομαι Kαλό Πάσχα στους φίλους της Ανέλιξης.
ΓΑΛΛΙΑ (Dominique)
Στην Γαλλία το Πάσχα σημαίνει την επιστροφή της Άνοιξης.Είναι το σύμβολο της βλάστησης που γεννιέται στην αρχή της άνοιξης.
Επίσης ο λαγός είναι ένα σύμβολο παγανιστικό που συμβολίζει την γονιμότητα.
Κατά τους καθολικούς θρύλους ,οι καμπάνες φεύγουνε από την Ρώμη την Μ.Πέμπτη και ξαναγυρίζουν την Κυριακή του Πάσχα. Στον δρόμο τους σκορπίζουν αυγά σε κήπους και σε σπίτια.
Το Πάσχα είναι η ευκαιριά για μικρούς και μεγάλους να φάμε πολλή σοκολάτα.Σοκολάτα σε διάφορα σχήματα και μεγέθη,αυγά ,κοτόπουλα,καμπάνες,ψάρια.Τα παιδιά έχουν μεγάλη χαρά γιατί ψάχνουν αυτούς τους θησαυρούς από σοκολάτα και ζάχαρη που τους έχουν κρύψει οι γονείς τους προσεκτικά.Ένα είναι σίγουρο:έχει τελειώσει η μετάνοια και το κρέας εμφανίζεται πάλι στο τραπέζι,είναι «το Πάσχα του κρέατος,της σάρκας»όπως το ονόμαζαν στον Μεσαίωνα.
Στο τραπέζι της αφθονίας υπάρχουν :αρνί είτε σαν κρέας είτε σαν πατέ,χοιρινό,αυγά ομελέττα ή βραστά χρωματιστά και γλυκά με βάση το αυγό.
Στην Γαλλία το πρωινό γεύμα του Πάσχα είναι η ευκαιρία να μοιράζεται η οικογένεια ένα ψητό πόδι αρνιού που συνοδεύεται από φασόλια και από βραστά αυγά που είναι διακοσμημένα με ζωγραφιές.
NOΡΒΗΓΙΑ (Bitten)
Για εμάς τους Νορβηγούς το Πάσχα σημαίνει Άνοιξη.Έχουμε πια φώς όλη την ημέρα και γι αυτό Πάσχα σημαίνει άνοιξη,φώς,σκι στο βουνό και μπάρμπεκιου (hot dogs κυρίως) ή οικογενειακές στιγμές στο σπίτι.
Συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια στο σπίτι ,παίζουμε επιτραπέζια παιχνίδια και μοιραζόμαστε όμορφες στιγμές,αφού οι γονείς έχουν την ευκαιρία να μη πάνε στην δουλειά τους από Μ.Πέμπτη έως και την Δευτέρα μετά το Πάσχα,ενώ τα παιδιά δεν πάνε στο σχολείο επί 1 εβδομάδα.
Πολλοί Νορβηγοί πάνε στα μικρά σπίτια-καμπίνες που διατηρούν στα βουνά για τις διακοπές τους ή σε ξενοδοχεία και διασκεδάζουν κάνοντας σκί στο χιόνι.
Εγώ και η οικογένειά μου έχουμε ένα μικρό σπίτι –καμπίνα στο βουνό και περνάμε όλες τις ημέρες των διακοπών έξω στην φύση και στο χιόνι.
Σας στέλνω μία φωτογραφία αυτών των μικρών σπιτιών.
ΓΕΡMANIA (Christin)
H Μ. Παρασκευή είναι η πιο θλιβερή ημέρα γιατί πέθανε ο Χριστός και πολλοί Γερμανοί πάμε στην εκκλησία το βράδι αυτό.
Η ημέρα του Πάσχα γιορτάζεται από τις οικογένειες με διαφορετικούς τρόπους,συνήθως τρώμε όλοι μαζί ένα όμορφο πρωινό γεύμα ή ένα brunch σε όμορφα στολισμένα τραπέζια,ενώ τα παιδιά ψάχνουν για κρυμένα δώρα όπως σοκολατένια αυγά.
Το σύμβολο του Πάσχα είναι ο λαγός σε όλες του τις παραλλαγές,φτιαγμένος από σοκολάτα,κερί,κρύσταλλο,πορσελάνη ή γυαλί ,για δώρο στους φίλους και τους συγγενείς.
Επίσης το πρωί της Κυριακής του Πάσχα οι περισσότεροι Γερμανοί πάμε στην εκκλησία και ανταλάσσουμε κάρτες με πασχαλινές ζωγραφιές και με ευχές.
ΑΜΕΡΙΚΗ (Colleen)
Η περίοδος του Πάσχα αρχίζει με την Σαρακοστή που είναι 40 ημέρες μετάνοιας και νηστείας για πολλές Εκκλησίες.
Την Κυριακή του Πάσχα οι περισσότερες οικογένειες έχουμε ένα επίσημο δείπνο με γαλοπούλα,ζαμπόν,πουρέ,σαλάτα,ψωμί και πίτες.
Το Μ.Σάββατο οι γονείς και τα παιδιά βάφουν αυγά σε διάφορα χρώματα και τα βάζουν σε καλάθια.Οι γονείς κρύβουν τα αυγά έξω από το σπίτι και τα παιδιά παίρνουν τα άδεια καλάθια και ψάχνουν να βρούν τα αυγά για να ξαναγεμίσουν.Μαζί με τα αυγά συνήθως είναι κρυμένα και διάφορα γλυκά.
Οι γονείς τους τούς λένε ότι ο Γίγαντας Λαγός του Πάσχα τους έκρυψε τα αυγά για να τα βρούνε.
Όμως ο λαγός του Πάσχα αφήνει αυγά και λιχουδιές μονο για τα καλά παιδιά.
ΙΤΑΛΙΑ (Cristina)
Στην Ιταλία οι εορτασμοί του Πάσχα ποικίλουν από περιοχή σε περιοχή παραμένοντας σε γενικές γραμμές πιστοί στην Χριστιανική εκκλησία.
Κάθε μικρό χωριό έχει τις δικές του εκδηλώσεις για να θυμάται τα πάθη και την ανάσταση του Χριστού και κάθε περιοχή έχει τον δικό της ξεχωριστό τρόπο για να ετοιμάζει τα τυπικά φαγητά του Πάσχα.
Το Πάσχα ακολουθεί μετά την σαρακοστή κατά την διάρκεια της οποίας δεν τρώμε κρέας.Τις τελευταίες ημέρες πριν την Κυριακή του Πάσχα συμβαίνουν διάφορες τελετουργίες που μας υπενθυμίζουν τα πάθη του χριστού σύμφωνα με την Καθολική εκκλησία,αφού οι περισσότεροι Ιταλοί ειμαστε Καθολικοί.
Την Κυριακή του Πάσχα ετοιμάζουμε το πασχαλινό αρνί,ευλογούνται τα σπίτια,μοιράζουμε αυγά και γλυκά σε σχήμα περιστεριού.
Τα αυγά συμβολίζουν την ζωή που ξαναγεννιέται και επειδή το Πάσχα συμπίπτει με την άνοιξη ,συμβολίζει και την αναγέννηση της Φύσης.
Σε πολλές περιοχές της Ιταλίας την αυγή της Μ.παρασκευής οι γυναίκες πάνε στην εκκλησία σερνόμενες στα γόνατα .Συγχρόνως λένε προσευχές και μάλιστα πολλές από αυτές τις προσευχές είναι πολύ παλιές
«Αγαπητέ Σωκράτη, μαθαίνω αρχαία ελληνικά και επειδή χθες
διαβάζαμε μια επιστολή του Επίκουρου προς το φίλο του Μένοικο, μου άρεσε η
προσφώνηση της επιστολής του και προσπάθησα να τη μιμηθώ.
Λοιπόν, όπως μου γράφεις, άκουσες ότι εμείς εδώ στη Φιλανδία βγήκαμε πρώτοι
στον κόσμο στην Παιδεία, ενώ εσείς δεν τα πήγατε και τόσο καλά και θέλεις να
μάθεις το γιατί. Θα προσπαθήσω, όσο γίνεται απλά, να σου περιγράψω το
εκπαιδευτικό μας σύστημα και πως περνάω μια ολόκληρη μέρα.
Το σύστημά μας
Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να σου πω ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία, από την 1η
μέχρι και την 9η τάξη πηγαίνουμε στο ίδιο ενιαίο ολοήμερο σχολείο. Αφού
προετοιμαστούμε κατάλληλα στην ηλικία των 6-7 ετών σε μια προκαταρκτική
τάξη, μόλις συμπληρώσουμε τα 7 αρχίζει το σχολείο.
Από την 1η μέχρι την 6η τάξη το σχολείο λέγεται «Alaaste» και από την 7η
μέχρι την 9η τάξη «Yia-ste».
Μετά, όσοι θέλουν μπορούν να πάνε στο «Lyseo» ή στο επαγγελματικό σχολείο.
Όσοι τελειώνουν το Λύκειο μπορούν να συνεχίσουν, με εξετάσεις φυσικά στα 20
πανεπιστήμια που έχουμε, ακολουθώντας ακαδημαϊκές σπουδές.
Αυτοί που θα τελειώσουν το επαγγελματικό σχολείο θα συνεχίσουν στις 29
πολυτεχνικές σχολές μας, οι οποίες είναι περισσότερο προσανατολισμένες στην
αγορά εργασίας. Εκεί μπορούν να γίνουν από φυσικοθεραπευτές, νοσοκόμοι μέχρι
και μηχανικοί.
Επιλέγουμε μαθήματα
Εγώ προετοιμάζομαι του χρόνου να πάω στο Lyseo – Λύκειο.
Εκεί η σχολική περίοδος χωρίζεται σε 5 περιόδους και η κάθε μια διαρκεί 6
εβδομάδες και τελειώνει με μια εβδομάδα εξετάσεων, όπου χορηγούνται και
πιστοποιητικά επιδόσεων.
Σε κάθε περίοδο οι μαθητές έχουν το δικαίωμα, μέσα από τα προσφερόμενα
μαθήματα, να κάνουν τη δική τους επιλογή και να δημιουργήσουν το δικό τους
πρόγραμμα μαθημάτων. Υπάρχουν κάποια μαθήματα που είναι υποχρεωτικά, όμως η
χρονική κατανομή είναι δουλειά του μαθητή.
Για να το καταλάβεις, αυτό που θα πρέπει να σου πω είναι ότι παρότι είσαι
π.χ. στη δεύτερη τάξη, μπορείς, αν θέλεις, να παρακολουθήσεις κάποια
μαθήματα της πρώτης ή και της τρίτης τάξης. Η επιλογή είναι δική σου υπόθεση
και εξαρτάται από τη διάθεση, την όρεξη και τις προθέσεις σου. Αν σε κάποιο
μάθημα δεν περάσεις τις εξετάσεις μπορείς να το επαναλάβεις κάποια στιγμή
της χρονιάς που θα νιώθεις έτοιμος. Για τις γλώσσες και τα μαθηματικά
υπάρχουν τα λεγόμενα «βραχύχρονα» και τα «μακρόχρονα» εντατικά τμήματα.
Είμαστε όλοι ίσοι
Δεν έχουμε καθόλου ιδιωτικά σχολεία, ούτε ειδικά ή ελίτ σχολεία υπεροχής.
Στο ίδιο σχολείο μ’ εμένα πηγαίνει και η κόρη του πρωθυπουργού μας, του
προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού μας, και πολλά άλλα παιδιά με αναπηρίες,
καθώς και τα παιδιά μεταναστών.
Εμείς, όπως λέει και ο πρωθυπουργός μας, «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν
έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε ένα παιδί, διότι κοινωνικοί
αποκλεισμοί, διακρίσεις και γκετοποιήσεις δεν έχουν θέση στη μάθηση.
Θεωρούμε ότι ενσωμάτωση, κοινωνικοποίηση και μάθηση πάνε μαζί».
Σε όλα τα σχολεία μας τα πρότυπα είναι οι καλύτεροι, αλλά όπως είναι
δομημένο το σύστημά μας, μη νομίσεις ότι όσοι δεν είναι πρώτοι υποφέρουν και
νιώθουν μειονεκτικά. Το αντίθετο μάλιστα, οι καλύτεροι παρακινούν τους
υπόλοιπους προς τα πάνω και ο καθένας, με τη βοήθεια φυσικά των δασκάλων
μας, προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό του, αντί να απογοητευτεί και να πέσει
στην αδράνεια.
Μετά το βασικό μάθημα, οι πιο αδύναμοι έχουν ενισχυτική διδασκαλία και
ψυχολογική στήριξη, γι’ αυτό και οι πρώτοι μαθητές κάθε τόσο εναλλάσσονται.
Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους και παράλληλα διατηρούμε
την κοινωνική συνοχή μας, σαν μαθητές αλλά και σαν κοινωνία, νομίζω.
Η παιδεία είναι εντελώς δωρεάν μέχρι και την αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο
ή το Πολυτεχνείο. Πρόσφατα ήρθαν στο σχολείο μας δάσκαλοι από άλλες χώρες
για να μελετήσουν το σύστημά μας και μας είπαν πως έμειναν έκπληκτοι, γιατί
δεν είδαν κανένα γκράφιτι στο σχολείο μας.
Λένε μάλιστα πως στα σχολεία μας στη Φινλανδία η σχολική βία είναι
ανύπαρκτη, σε βαθμό… ανησυχητικό.
Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τόσο κακό, ίσως όμως αυτό να εξηγεί γιατί είμαστε
σε διακοπές στη Ρόδο, «ξεσαλώνουμε» λίγο, όπως είδα το καλοκαίρι, και «τα
τσούζουμε» ακόμη περισσότερο.
Το ότι είμαστε στο ίδιο σχολείο παιδιά από τόσο διαφορετικά κοινωνικά
στρώματα, νομίζω πως μας βοηθάει στο να μαθαίνουμε να σεβόμαστε και να
εκτιμάμε ο ένας τον άλλον ανεξάρτητα από το πόσα λεφτά έχει ο μπαμπάς,
ανεξάρτητα από τις πνευματικές και σωματικές αναπηρίες ή από το τι χρώμα
έχει η επιδερμίδα μας.
Αγαπάμε ό,τι κάνουμε
Αυτό μας βοηθάει πολύ και στην επιλογή του επαγγέλματος. Σύμφωνα με μια
έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, «οι περισσότεροι δεκάχρονοι συμμαθητές μου
πιστεύουν ότι το καλύτερο επάγγελμα, είναι αυτό που τους αρέσει, που το
κάνουν με το κέφι και όρεξη, όπου μπορούν να γνωρίσουν ενδιαφέροντες
ανθρώπους και να έχουν τη δυνατότητα να πάνε διακοπές όπου τους αρέσει. Το
πόσα λεφτά θα βγάζουν είναι σημαντικό αλλά όχι το σημαντικότερο κίνητρο».
Αυτό μπορεί να εξηγεί και το ότι, αν ακούσεις, η Φινλανδία είναι η χώρα με
το χαμηλότερο δείκτη διαφθοράς στον κόσμο. Οι δάσκαλοί μας παίρνουν πολύ
λιγότερα λεφτά από τους Γερμανούς και τους Γάλλους, δεν έχουν το καλύτερο
αυτοκίνητο, αλλά όμως αυτό δεν τους εμποδίζει να αγαπούν αυτό που κάνουν.
Νομίζω πως η κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι.
Εδώ θα πρέπει να σου πω ότι το αγαπημένο σύνθημα του διευθυντή μας Βαατάινεν
είναι: «Προτιμάω έναν ευτυχισμένο οδοκαθαριστή από έναν νευρωτικό
ακαδημαϊκό»
Τον αγαπάμε πολύ γιατί δεν κάνει καμία διάκριση και είναι προστατευτικός και
φιλικός σε όλους.
Συνεχώς μας μιλάει για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη σας που έλεγαν πως: «η
μάθηση καλλιεργείται καλύτερα εκεί όπου βρίσκει σταθερό συναισθηματικό
έδαφος, διότι δεν είναι κάτι, που εισάγεται στον ανθρώπινο νου μόνο με την
εξωτερική διαδικασία της διδασκαλίας (επανάληψη και μίμηση). Αλλά είναι μία
εσωτερική διεργασία ίδιας και εμπειρικής ανακάλυψης, που χωρίς την αμοιβαία
βούληση δε μεταδίδεται».
Μια ημέρα μου
Τώρα θα σου περιγράψω πως περνάω την ημέρα μου. Στις 8 αρχίζει το σχολείο
μέσα στην τάξη και χωρίς συγκεντρώσεις στο προαύλιο, όπου μέσω ηχείων ακούμε
μια εισαγωγική ομιλία αν πρόκειται για κάποια επέτειο, αλλά συνήθως ακούμε
μόνο λίγη μουσική για περισυλλογή και ψυχολογική προετοιμασία για το μάθημα.
Κάθε μαθητής κάθεται σε ένα θρανίο – τραπεζάκι, που δεν είναι πάντα το ίδιο,
επειδή σε εμάς δεν αλλάζουν αίθουσα οι δάσκαλοι αλλά οι μαθητές.
Κάθε δάσκαλος έχει τη δική του αίθουσα και νομίζω πως είναι σωστό, διότι
εκεί μέσα έχει τα προσωπικά του αντικείμενα, βιβλία και ό,τι άλλο χρειάζεται
για το μάθημά του. Κάθε τάξη έχει επιδιασκόπιο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, βίντεο
και έναν Η/Υ συνδεδεμένο με το Διαδίκτυο.
Ο δάσκαλος υποδέχεται τα παιδιά στην τάξη του σαν οικοδεσπότης. Όποιος θέλει
μπορεί να ζητήσει ακουστικά και μάλιστα ο καθηγητής μου των λατινικών έχει
στην τάξη του και έναν οικιακό κινηματογράφο.
Για τις γλώσσες έχουμε ένα εργαστήριο γλωσσών, για τη βιολογία ένα ειδικό
εργαστήριο κ.λπ.
Στον δάσκαλο μιλάμε πάντοτε στον ενικό και αν έχουμε κάποιο πρόβλημα
φωνάζουμε «hei ope» που σημαίνει «ε δάσκαλε» και έρχεται ο δάσκαλος να μας
βοηθήσει.
Αν κάποιος δεν ξέρει κάτι ή δεν έχει λύσει κάποιο πρόβλημα, δε σημαίνει
απολύτως τίποτα. Η φιλοσοφία μας είναι πως κάθε μαθητής είναι υπεύθυνος για
τη μάθηση του. Ο δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να του κάνει ενισχυτικά
μαθήματα τις απογευματινές ώρες. Αν κάποιος μαθητής ήταν άρρωστος ή πήγε
μερικές ημέρες με τους γονείς του διακοπές, ο δάσκαλος υποχρεούται να του
αναπληρώσει τις ώρες με ενισχυτική διδασκαλία.
Παρότι θεωρούμε ότι ο μαθητής μαθαίνει μόνο γιατί το επιθυμεί ο ίδιος,
υπάρχουν κάπου – κάπου μικρά τεστ αλλά περισσότερο για κίνητρο υποκίνησης.
Κάθε μάθημα κρατάει 45 λεπτά και ακολουθεί ένα διάλειμμα ενός τετάρτου.
Στις 11.45 και για μισή ώρα υπάρχει φαγητό, στο εστιατόριο φυσικά και όχι
μέσα στις τάξεις. Δευτέρα και Παρασκευή το σχολείο τελειώνει στις 14.00,
εκτός κι αν κάποιος θέλει να κάνει κάτι δημιουργικό μέσα στο σχολείο, όπως
π.χ. σπορ ή κάτι άλλο. Τις άλλες ημέρες το σχολείο τελειώνει στις 16.00.
Στο Λύκειο, όπως σου έγραψα, μετά από 5 εβδομάδες σχολείο, υπάρχει μια
εβδομάδα εξετάσεων σε έξι μαθήματα. Αν κάποιος δεν επέλεξε κάποιο μάθημα,
την ημέρα εκείνη είναι ελεύθερος. Για τα τεστ δεν υπάρχει συγκεκριμένος
χρόνος. Όποιος τελειώσει πάει στο σπίτι του. Οι καθηγητές, συνήθως δεν
επιτηρούν καθόλου αλλά κανείς μας δεν διανοείται να μιλήσει ή να αντιγράψει
γιατί θεωρείται μεγάλη ντροπή. Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος με τη
βαθμολογία μπορεί να ζητήσει να μη ληφθεί υπόψη και να την επαναλάβει μετά
από μερικές εβδομάδες. Μετά την εβδομάδα των τεστ παίρνουμε τα πιστοποιητικά
επιδόσεων.
Το τι κάναμε σε όλη τη διάρκεια των 5 εβδομάδων δεν είναι και τόσο
σημαντικό. Μετά το σχολείο πηγαίνω στο σπίτι, συνήθως χωρίς την τσάντα μου,
αφού εκεί θα κάνω εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που έκανα στο
σχολείο. Θα ασχοληθώ με άλλα πράγματα που μου αρέσουν επίσης, χωρίς αυτό να
σημαίνει ότι δεν θα διαβάσω κάτι άλλο. Διαβάζουμε πάρα πολύ εξωσχολικά
βιβλία, γι’ αυτό και στην ανάγνωση βγήκαμε πρώτοι με απόσταση από το
δεύτερο, ενώ εσείς όπως άκουσα πιάσατε «πάτο».
Υστερόγραφο
Όπως θα κατάλαβες, η επιτυχία μας είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων.
Όπως μας λέει και ο δάσκαλος μας, ο Καουρισμάκι, «η εκπαίδευση δε γίνεται
ποτέ μέσα σε ένα πολιτικό και- πολιτισμικό κενό. Είναι συστατικό κομμάτι του
συνόλου της κοινωνίας, όπου δάσκαλοι, γονείς, μαθητές και πολιτεία συμβάλουν
κατά τον ίδιο βαθμό». Η δασκάλα μας μάλιστα, η Κεκόνεν, μας λέει ότι
«συμμετοχή στην παιδεία μας έχουν η οικογένεια και η γειτονιά, το κοινωνικό
περιβάλλον, δηλαδή η κοινωνία με τις αξίες και τα πρότυπα της, ο δεδομένος
χώρος και χρόνος, οι ανθρώπινες σχέσεις, οι νόμοι και τα ΜΜΕ με τις απόψεις
και εικόνες που μεταδίδουν».
Γι’ αυτό πιστεύω ότι είναι κάτι που δεν αντιγράφεται από κάποιους ειδικούς.
Μάλλον θα πρέπει να ανοίξετε έναν πανεθνικό διάλογο, όπου θα συμμετέχουν
όλοι και φυσικά κι εσείς τα παιδιά και όχι μόνο κάποιοι «ειδικοί». Το
σημειώνω, γιατί άκουσα ότι θα έρθουν στο σχολείο μας κάποιοι «ειδικοί» από
την Ελλάδα για να μελετήσουν το σύστημα μας. Φοβάμαι ότι θα δουν ό,τι τους
βολεύει.
Χωρίς την κινητοποίηση και τη βούληση ολόκληρης της κοινωνίας σας, δεν
νομίζω πως θα πετύχετε κάτι. Νομίζω πως το σύστημα μας είναι πολύ απλό, τόσο
απλό, που μόνο άνθρωποι δημιουργικοί ή παιδιά μπορούν ποτέ να το φανταστούν
και να το εφαρμόσουν και όχι γραφειοκράτες που θα στείλετε να το μελετήσουν.
Πρόσφατα, μαζί με τους γονείς μου παρακολουθήσαμε μια μαγνητοφωνημένη Ομιλία
στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας από ένα καθηγητή από το ΜΙΤ της
Μασαχουσέτης, τον Symour Papert, ο οποίος μας είπε:
«Όλα τα συστήματα είναι κουτά. Εμείς νομίζουμε ότι τα συστήματα είναι
έξυπνα. Πολύ σπάνια όμως τα συστήματα μπορούν να δουν αυτό που συμβαίνει
κάτω από τη μύτη τους. Ένα σύστημα, από τη στιγμή που μπαίνει στη λογική της
συντήρησης, από τη στιγμή που εναντιώνεται στο άνοιγμα του μυαλού και στην
ιδέα της αλλαγής, αρέσκεται να πιστεύει στην ίδια του την προπαγάνδα, στις
ιστορίες που ουσιαστικά μόνο του δημιουργεί… Μια κραταιά γραφειοκρατία
μπορεί να έχει όλες τις πληροφορίες αλλά λόγω έλλειψης ευελιξίας και καθαρής
σκέψης να μην μπορεί να αντιδράσει και να καθορίσει τα γεγονότα».
Νομίζω πως θα συμφωνήσεις, γι’ αυτό και στο σχολείο μας οι γονείς μας
συμμετέχουν ενεργά στην αξιολόγηση πρόσληψης του διευθυντή αλλά και των
καθηγητών. Αν δε συμμετέχουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για να συναποφασίσουν
για το ποιοι θα αναλάβουν το έργο εκπαίδευσης των παιδιών τους, ποιος θα το
κάνει καλύτερα και χωρίς σκοπιμότητες;
Είμαι πολύ περίεργος να μάθω πως είναι το δικό σας σύστημα και πως περνάτε
την ημέρα σας.
Με ρώτησες πόσο έχει σ’ εμάς το τελευταίο μοντέλο της NOKIA, και το Touareg
της VW, ειλικρινά δεν ξέρω γιατί δεν έχω κινητό και ο μπαμπάς μου έχει ένα
παλιό τζιπ, διότι εμείς στη Φινλανδία έχουμε χιλιάδες χιλιόμετρα
χωματόδρομων. Πάντως, το καλοκαίρι που ήμουν στη Ρόδο, είδα πολλά πανάκριβα
τζιπ και σκέφτηκα πως μάλλον θα τα χρειάζονται για να πηγαίνουν για σαφάρι
στη Σαχάρα, διότι το νησί δεν έχει και τόσους πολλούς δρόμους.
Λοιπόν φίλε μου, «Kiitos» (ευχαριστώ) για το σήμα του «Ολυμπιακού» που μου
έστειλες, της αγαπημένης σου ομάδας όπως μου λες, δυστυχώς δεν την γνωρίζω.
Ελπίζω με αυτό να μη σε στενοχώρησα, αλλά οφείλω να σου πω, πως με το
ποδόσφαιρο δεν τα πάω και τόσο καλά.
Στον ελεύθερο χρόνο μου προτιμάω να πάω στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου, να
σερφάρω λίγο στο Ιντερνέτ, να πάω για σκι ή πατινάζ στον πάγο με τους φίλους
μου και τις λίγες ώρες την εβδομάδα που βλέπω τηλεόραση, προτιμάω να δω
κανένα ντοκιμαντέρ για την ιστορία σας και άλλες μακρινές χώρες, που δεν έχω
πάει. Όπως άκουσα, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, είμαστε η χώρα με τη
χαμηλότερη τηλεθέαση στην Ευρώπη. Ξέχασα, δε, να σου πω ότι εκτός της
σχολικής, σε κάθε γειτονιά μας υπάρχει μια δημόσια βιβλιοθήκη και δεν
υπάρχει μαθητής που να μην έχει μια δανειστική ταυτότητα βιβλίων ή σύνδεση
με το ιντερνέτ.
Φίλε μου, σου εύχομαι καλή επιτυχία και κουράγιο. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν
υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να μπορούσε να επιλέξει το τόπο γέννησης
του.
Φιλικά, Markus Bootsarb
Με εκτίμηση
Δημητράς Π. Τσαμπίκος
Ο Sue Flood βραβευμένος φωτογράφος της άγριας φύσης, εδώ και 20 χρόνια ταξιδεύει στην Αρκτική και την Ανταρκτική κάτω από αντίξοες συνθήκες για να φωτογραφίσει πιγκουίνους, αρκούδες φώκιες και κάθε λογής τοπίο της περιοχής.Ο Flood συνάντησε ένα σπάνιο είδος πιγκουϊνου, έχει ένα σημάδι σε σχήμα καρδιάς στο στήθος.Ο διάσημος φωτογράφος δήλωσε στη Daily Mail μετά το τελευταίο του ταξίδι όπου απαθανάτισε με την φωτογραφική του μηχανή τον μικρό Αυτοκράτορα.:
“Έχω κάνει περισσότερα από 30 ταξίδια στην Αρκτική και την Ανταρκτική και είναι η πρώτη φορά που συνάντησα έναν ανάλογο πιγκουίνο”
Ο συγκεκριμένος πιγκουίνος φέρει ένα σημάδι σε σχήμα καρδιάς στο στήθος, καθώς έτσι είναι το σχήμα των φτερών του.
