Οι άνθρωποι οπουδήποτε στον κόσμο δεν μπορούν να επιβιώσουν χωρίς σωματική επαφή. Εντούτοις, είναι σημαντικό να παρατηρήσει κανείς ότι υπάρχουν σημαντικές πολιτισμικές διαφορές στη χρήση της γλώσσας του σώματος και του αγγίγματος.

Η Ινδία, η Κίνα και η Ιαπωνία είναι ένας άλλος κόσμος, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα φιλιά σε δημόσιο χώρο. Εάν φιλάτε το σύντροφό σας δημόσια σε αυτές τις χώρες, θα πρέπει να είστε έτοιμοι να δεχτείτε επικριτικά βλέμματα ή ακόμη και δηκτικά σχόλια. Σε αυτές τις χώρες, δεν είναι κόσμιο να φιλιέται κανείς σε κοινή θέα. Το ίδιο, παρεμπιπτόντως, ισχύει για το καθάρισμα της μύτης.

Εάν πράγματι σκοπεύετε να ταξιδέψετε στο εξωτερικό, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να αφιερώσετε λίγο χρόνο για να κατανοήσετε την κουλτούρα της χώρας που επισκέπτεστε. Επίσης, ίσως να θέλετε να γνωρίσετε τη γλώσσα του σώματος, για να αποφύγετε να προσβάλετε κάποιον, έως ότου σας δοθεί η ευκαιρία να παρατηρήσετε την κουλτούρα του καλύτερα.

• Η.Π.Α.: Χαιρετίστε κάποιον κάνοντας μια γρήγορη, φιλική χειραψία και έχετε υπόψη σας ότι ένα χτύπημα στην πλάτη είναι απλώς μια φιλική χειρονομία και τίποτε περισσότερο. Επίσης, στο γεύμα ή το δείπνο, ακουμπήστε το χέρι που δεν χρησιμοποιείτε στα πόδια σας και όχι πάνω στο τραπέζι. Όταν πηγαίνετε σε ένα εστιατόριο, περιμένετε πάντα να σας οδηγήσουν στο τραπέζι που θα καθίσετε και μην επιλέγετε μόνοι σας που θα καθίσετε. Εάν κάνετε κάτι τέτοιο, δεν θα σας εξυπηρετήσουν. Σημαντικό για τις συζητήσεις: Ακόμη κι αν ο Αμερικανός φίλος σας κατηγορεί τον πρόεδρο, εσείς μην το κάνετε. Όταν οι Αμερικανοί ασκούν κριτική δεν υπάρχει πρόβλημα, αλλά θεωρείται προσβολή να το κάνουν οι ξένοι.
• Νότια Αμερική: Μην προσπαθείτε να αποφύγετε όλα τα αγγίγματα που ενδεχομένως να δεχτείτε κατά τη διάρκεια μιας απλής συνομιλίας, γιατί κάτι τέτοιο μπορεί να θεωρεί μεγάλη αγένεια. Συνηθίστε στην ιδέα ότι θα σας χαιρετούν με ένα φιλί ή/και μια αγκαλιά από τη δεύτερη κιόλας συνάντηση. Αυτό ισχύει ακόμη και μεταξύ ανδρών. Επίσης, φροντίστε να έχετε ντυθεί όμορφα. Στους νοτιοαμερικανούς αρέσει ιδιαίτερα το καλό ντύσιμο, για αυτό μην φοράτε ποτέ σορτς ή σαγιονάρες σε εκκλησίες, εστιατόρια ή στο κέντρο των πόλεων. Τα πράγματα αλλάζουν, εάν βρίσκεστε στην παραλία. Εκεί, σχεδόν επιβάλλεται να φαίνεται το δέρμα, αλλά απαγορεύεται αυστηρά να κυκλοφορείται γυμνόστηθοι ή γυμνοί. Κάτι τέτοιο θεωρείται υπερβολικά γυμνό, ακόμη και για τους φιλελεύθερους νοτιοαμερικανούς.

Ασία: Μειώστε τις χειραψίες και τα αγγίγματα στο ελάχιστο και περιμένετε ο οικοδεσπότης σας να πάρει την πρωτοβουλία. Αποφύγετε τα φιλιά, τις δυνατές φωνές και τα γέλια καθώς και το να καθαρίζετε τη μύτη σας σε δημόσιο χώρο. Όταν σας δίνουν μια προσωπική κάρτα να την παίρνετε πάντα με τα δύο χέρια και να την διαβάζετε σωστά, ακόμη και εάν στην πραγματικότητα δεν μπορείτε να διαβάσετε ούτε λέξη. Εάν κάνετε δώρα στην Κίνα ή την Ιαπωνία, να θυμάστε να μην δίνετε ποτέ τέσσερα αντικείμενα. Σε αυτές τις χώρες, το τέσσερα θεωρείται γρουσούζικος αριθμός. Τέλος, μην αγγίζετε ποτέ το κεφάλι κάποιου, ακόμη και εάν είναι παιδί. Το κεφάλι θεωρείται ιερό και δεν πρέπει να το αγγίζει κανένας άλλος.

• Αραβικός κόσμος: Μην δείχνετε ποτέ ένα άτομο με το δάχτυλο και μην προσπαθείτε να κουνήσετε το χέρι ενός ατόμου του αντίθετου φύλου από την πλευρά σας. Γενικά, περιορίστε τις χειραψίες σας και μην προσπαθήσετε να γεμίσετε τη σιωπή σε μια συζήτηση με ανούσιες κουβέντες. Σε αυτά τα μέρη, ο χρόνος κατά τον οποίο δεν μιλάει κανείς θεωρείται ζωτικό κομμάτι της συζήτησης. Στην Αίγυπτο, το Μαρόκο, την Τυνησία και σε άλλες ισλαμικές χώρες οι γυναίκες θα πρέπει να αποφεύγουν τα αποκαλυπτικά ρούχα και θα πρέπει να καλύπτουν τα χέρια και τα πόδια τους κυρίως όταν βρίσκονται εκτός τουριστικών περιοχών. Το μπάνιο των γυναικών με γυμνά τα στήθη είναι απολύτως ταμπού.

Το μυστικό που κρύβεται πίσω από το άγγιΕρευνητές στο πανεπιστήμιο Duke ανακάλυψαν με πειράματα ότι ακόμη και μικρά αγγίγματα διεγείρουν τις χημικές ουσίες που εκκρίνει ο εγκέφαλος και οι οποίες είναι καθοριστικές για την ανάπτυξη, συγκεκριμένα, το ένζυμο που ονομάζεται ODC (δεκαρβοξυλάση ορνιθίνης), το οποίο είναι υπεύθυνο για την παραγωγή των ορμονών της ανάπτυξης. 

Το πείραμα έδειξε επίσης ότι αυτό το ένζυμο εξαφανίστηκε από τον εγκέφαλο μέσα σε 30 λεπτά από τον αποχωρισμό από τη μητέρα, σταματώντας την ανάπτυξη και επανεμφανίστηκε όταν οι επιστήμονες διέγειραν την έκκρισή του κάνοντας στο βρέφος απαλές κινήσεις όπως θα έκανε η μητέρα.

Στην Ουρουγουάη συμβαίνει το παράδοξο φαινόμενο να υπάρχουν πάνω από 3.000 Έλληνες μετανάστες αλλά και διπλάσιος αριθμός Ουρουγουανών που μιλούν ελληνικά. Σε αυτή τη μικρή χώρα της Λατινικής Αμερικής οι πολίτες της δεν είναι απλά φιλέλληνες, είναι ελληνολάτρες.

Σε πρόσφατη έρευνα της Eurostat το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων ουρουγουανών απάντησε ότι πολιτιστικά ταυτίζονται με την Ευρώπη και στην δεύτερη ερώτηση για το ποιά χώρα από την Ευρώπη έρχεται πρώτη στο μυαλό τους, η πλειοψηφία απάντησε: Η Ελλάδα.

Η εκπαίδευση στην Ουρουγουάη είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο και από μικρά παιδιά μαθαίνουν για την Ελλάδα. Μάλιστα στο Μοντεβιδέο έρχονται χιλιάδες φοιτητές από άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής τόσο για την ποιότητα των σπουδών όσο γιατί η Παιδεία εδώ είναι δωρεάν με πολλές παροχές και κίνητρα για τους φοιτητές.

Έτσι εξηγείται κατά ένα μέρος η ελληνολατρία.

Αγαλμα του Προμηθέα στην παλτεία Avenida Independencia του Μοντεβιδέο

Οι περισσότεροι Ουρουγουανοί που συνάντησα ήξεραν και κάποιες ελληνικές λέξεις. Κάποιοι μάλιστα αντί να μάθουν αγγλικά επέλεξαν τα ελληνικά (εμείς αντί να μάθουμε ελληνικά, επιλέγουμε τα αγγλικά!). Όπως ο Λουίς, η Ταμπάρε, ο Βαλεντίν.

Ο Valentin Abitante και πολλοί άλλοι δεν γνωρίζουν άλλες γλώσσες. Μόνο τη μητρική τους και ελληνικά.

Η Μαργκαρίτα μιλά άπταιστα ελληνικά. Σπίτι της θα ακούσεις πολύ ελληνική μουσική. Ακόμη και βιντεοκασέτες από τις “Τρεις Χάριτες” και τους “Απαράδεκτους”. Από το ίντερνετ παρακολουθεί ελληνική τηλεόραση!!!

«Χιλιάδες Ουρουγουανοί, ανάμεσά τους κι εγώ, μάθαμε να μιλάμε την Ελληνική Γλώσσα. Μάθαμε να λατρεύουμε την Ελλάδα και τον Ελληνικό Πολιτισμό. Είχαμε την τύχη να νιώσουμε την ουσία του. Πιστεύω αυτό που είπε ο Νίτσε ότι ο κόσμος μπορεί να είναι όσο θέλει σκοτεινός, όμως αρκεί να παρεμβάλουμε σε αυτόν ένα κομμάτι ελληνικής ζωής για να φωτιστεί αμέσως άπλετα». Κουβέντες της Margarita Larriera.

Η Margarita Larriera είναι σήμερα διευθύντρια του Ιδρύματος «Μαρία Τσάκος» που ιδρύθηκε το 1978 από τον καπετάν Παναγιώτη Ν. Τσάκο με σκοπό τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.

Όσοι Ουρουγουανοί είχαν την τύχη να έρθουν στην χώρα μας και αντίκρισαν τον Παρθενώνα, δάκρυσαν.

«Εσείς οι Έλληνες υποτιμάτε αυτό που έχετε. Όταν πρωτοείδα τον Παρθενώνα στα 50 μου χρόνια, εγώ και ο άντρας μου βάλαμε τα κλάματα. Οι Έλληνες φίλοι μας που ήταν μαζί μας μάς κοίταξαν περίεργα. Δεν μπόρεσαν να καταλάβουν γιατί. Ούτε εμείς περιμέναμε να αντιδράσουμε έτσι. Τα δάκρυα ίσως ήταν ένας τρόπος για να εκφράσουμε όσα αισθανόμασταν και δεν μπορούσαμε να τα εξηγήσουμε με λόγια. Και πίστεψέ με Δημήτρη, ακόμα και σήμερα θεωρώ μεγάλη τιμή μου που είδα με τα μάτια μου και άγγιξα με τα χέρια μου τον Παρθενώνα και όλα όσα συμβολίζει για την Ελλάδα αλλά και για τον κόσμο ολόκληρο». Λόγια της Σίλβιας, μιας ακόμη Ουρουγουανής που συνάντησα στο Μοντεβιδέο.

Ο Κάρλος είναι 28 χρόνων. Πριν δύο χρόνια βρέθηκε στην Ελλάδα. Όταν του είπαν ότι αυτό που βλέπει είναι η Ακρόπολη, απομακρύνθηκε από την παρέα του και κάθισε σε μια γωνιά του δρόμου. Δεν ήθελε να τον δουν να κλαίει.

Επισκέφθηκα τον Sergio William Carzolio. Ζήτησε να με δει. Βρεθήκαμε στο σπίτι του. Βέρος Ουρουγουανός.

Έμαθε ελληνικά γιατί δούλευε σε ελληνικά καράβια και έκανε πολλούς Έλληνες φίλους. «Οι καλύτεροι μου φίλοι ήταν Έλληνες. Φανταστικοί άνθρωποι. Άρχισα να κάνω μαθήματα στην ελληνική κοινότητα του Μοντεβιδέο και μετά από το 1978 άρχισα να παρακολουθώ τα μαθήματα στο Ιδρυμα Τσάκος. Σιγά-σιγά όταν ήμουν στα βαπόρια άρχισα να καταλαβαίνω τα ελληνικά τραγούδια. Ενδιαφέρθηκα για την ελληνική ποίηση. Ήθελα να μιλώ σωστά ελληνικά. Στα πλοία η γλώσσα των ελλήνων ήταν φτωχή. Ήθελα περισσότερα. Εμαθα περισσότερα. Αυτές τις μέρες ξανάπιασα το Μαραμπού του Νίκου Καββαδία. Μια φορά την εβδομάδα, είμαστε μια παρέα Ουρουγουανών που συναντιόμαστε και μιλάμε ελληνικά για να κάνουμε πρακτική».

Ο Sergio αν και καθολικός εδώ και 30 χρόνια πηγαίνει στην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία. Στην ατζέντα του από τη μια πλευρά έχει τα στοιχεία του και τα τηλέφωνα ανάγκης και στην άλλη το Πάτερ Ημών. «Αισθάνομαι πια σαν Έλληνας. Έζησα πολλά χρόνια στα βαπόρια με Έλληνες. Πλέον σκέφτομαι σαν Έλληνας».

«Βλέπω τους Έλληνες σαν να είμαστε αδέλφια. Να ξέρουν ότι σε αυτή τη χώρα υπάρχουν φιλέλληνες που στην ανάγκη είναι έτοιμοι να βοηθήσουν και να τους υπερασπιστούν».

Φεύγοντας μου έδωσε σε ένα κομμάτι χαρτί μια παράγραφο από σημειώσεις του Νίκου Καζαντζάκη. «Πρέπει αλήθεια να είμαστε περήφανοι για τη σύμπτωση αυτή να γεννηθούμε Έλληνες. Και συνάμα να νιώθουμε κάθε στιγμή, σε κάθε μας λόγο, σε κάθε γραμμή και στοίχο που γράφουμε πως έχουμε μεγάλη ευθύνη».

Η Circe Maia, πολύ γνωστή ποιήτρια στην Ουρουγουάη, άκουσε πριν χρόνια την ελληνική εκπομπή του Αλέξανδρου Πανταζόγλου, στο Radio Continente 730 AM όπου εδώ και 35 χρόνια εμπλουτίζει τα ερτζιανά της Ουρουγουάης με ελληνικό λόγο και μουσική. Άκουσε τον Πανταζόγλου να μεταφράζει στοίχους του Ρίτσου. Γοητεύτηκε. Άρχισε να μαθαίνει ελληνικά. Πρόσφατα δημοσίευσε μια εργασία της με τίτλο «Προσεγγίζοντας τον Ρίτσο».

Το Αγαλμα του Σωκράτη έξω από τη Εθνική Βιβλιοθήκη του Μοντεβιδέο

Ένα δημόσιο σχολείο στην Ουρουγουάη ονομάζεται Grecia (Ελλάδα). Οι μαθητές είναι όλοι τους παιδιά Ουρουγουανών. Το ίδιο και οι δάσκαλοί τους. Όμως κάθε 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου γιορτάζουν σαν Έλληνες. Τραγούδια, θεατρικά, ποιήματα. Να ακούς από αυτά τα μικρά παιδιά τον εθνικό μας ύμνο. Μάλιστα επειδή ο εθνικός ύμνος της Ουρουγουάης διαρκεί περίπου 6 λεπτά και ο δικός μας ούτε ένα, τα παιδιά αυτά λένε περισσότερους στοίχους του Δ. Σολωμού, έτσι ώστε να υπάρχει μια. . . ισορροπία. Ακόμη και η σημαία είναι σχεδόν ίδια με την ελληνική. Αν δεν κυματίζουν τις μπερδεύεις. Απλά αντί για σταυρό, έχει έναν κίτρινο χαρούμενο ήλιο.

Έξω από τη Εθνική Βιβλιοθήκη του Μοντεβιδέο, δίπλα στην είσοδο, βρίσκεται το άγαλμα του Σωκράτη.

Στην παραλιακή ένα πάρκο ονομάζεται Αθήνα και έχει την προτομή του Ομήρου. Ο κεντρικότερος δρόμος της παλιάς πόλης κάτω από το λόφο ονομάζεται Grecia. Ενα από τα ομορφότερα νεοκλασικά κτήρια στο κέντρο της πόλης στην πρόσοψή του γράφει: Αθηναίος. Σε όλα τα βιβλιοπωλεία θα βρεις βιβλία ελλήνων συγγραφέων και ποιητών. Ακόμη και στα πολύ μικρά.

Πρόσφατα με πρωτοβουλία της ελληνικής πρεσβείας, στο υπουργείο Εξωτερικών της Ουρουγουάης πραγματοποιήθηκε έκθεση φωτογραφίας με βυζαντινές εικόνες. Η συμμετοχή ήταν τόσο μεγάλη που διήρκεσε διπλάσιο χρόνο από τον προγραμματισμένο. Δεκάδες τα σχολεία που την επισκέφθηκαν.

Όταν έρχονται Έλληνες καλλιτέχνες ή ανεβαίνουν ελληνικά έργα στο θέατρο, οι αίθουσες είναι γεμάτες από κόσμο.

Η ελληνική κοινότητα έχει συνδράμει πολλά για να στηριχτεί ο φιλελληνισμός. Είναι από τις παλαιότερες ελληνικές κοινότητες στη Λατινική Αμερική. Στην αυλή της υπάρχει η μοναδική ελληνική ορθόδοξη εκκλησία της Ουρουγουάης.

Πάρα πολλά έχει προσφέρει και το Ίδρυμα Μαρία Τσάκος το οποίο εδώ και σχεδόν 30 χρόνια παρέχει δωρεάν μαθήματα σε όσους θέλουν να μάθουν ελληνικά. Μέχρι σήμερα από τις αίθουσές του έχουν περάσει περισσότεροι από 4.000 μαθητές. Πολλοί από αυτούς κατέχουν υψηλές θέσεις. Όπως ο διοικητής της Τράπεζας της Ουρουγουάης, συνεργάτες υπουργείων, διπλωμάτες, διευθυντές δημόσιων υπηρεσιών.

Στην Ουρουγουάη είδα για πρώτη φορά ένα πραγματικό δέντρο, καρπό της απλόχερης διασποράς του ελληνικού πολιτισμού. Γνώρισα Έλληνες συγγενείς εκ πνεύματος.

Από pirinoslogos

Αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν για πρώτη φορά ένα είδος άσπρης φάλαινας που μπορεί να μιμηθεί τις φωνές των ανθρώπων, εκτιμώντας μάλιστα πως το κίνητρο είναι η προσπάθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

 
Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον Σαμ Ριτζγουέϊ του Εθνικού Ιδρύματος Θαλάσσιων Θηλαστικών των ΗΠΑ και ενός ερευνητικού φορέα του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, που δημοσίευσαν τα αποτελέσματα της έρευνάς τους στο «Current Biology», είχαν ήδη από το 1984 αρχίσει να προσέχουν μερικούς ασυνήθιστους ήχους να βγαίνουν από λευκές φάλαινες και δελφίνια που βρίσκονταν στα ενυδρεία.
 
Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτοί οι ήχοι θυμίζουν κάπως τον ακατάληπτο διάλογο μεταξύ δύο ανθρώπων, όπως ακούγεται από μακρινή απόσταση. Τελικά μετά από έρευνες διαπίστωσαν πως οι ήχοι προέρχονταν από μια εννιάχρονη αρσενική λευκή φάλαινα. Ένας δύτης του ενυδρείου αναδύθηκε στην επιφάνεια κάνοντας στους συναδέλφους του μια πολύ παράξενη ερώτηση: «Ποιος μου είπε να βγω έξω;». Ενώ κανείς συνάδελφός του δεν του είχε πει κάτι τέτοιο, του φάνηκε ότι άκουσε τη λέξη «έξω» μέσα στο νερό και μάλιστα αρκετές φορές.
 
Οι ερευνητές υποψιάστηκαν ότι οι ήχοι, που θύμιζαν ανθρώπινη κουβέντα, προέρχονταν από τη λευκή φάλαινα με το όνομα NOC. Όπως αναφέρεται στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, το συγκεκριμένο θαλάσσιο θηλαστικό είχε επί επτά χρόνια ζήσει σε κλειστό χώρο μαζί με δελφίνια και άλλες άσπρες φάλαινες και είχε συνηθίσει την παρουσία ανθρώπων δυτών.
 
Η NOC είχε περάσει μετά τη σύλληψή της (το 1977, στα ανοιχτά του Καναδά) πολλές ώρες εκπαίδευσης κοντά σε ανθρώπους. Στο ενυδρείο, οι ανθρώπινου τύπου ήχοι κατά καιρούς ακούγονταν από απόσταση, όταν δεν βρίσκονταν άνθρωποι κοντά, όμως συχνότερα τέτοια περιστατικά καταγράφηκαν όταν υπήρχαν άνθρωποι κοντά στη φάλαινα, έξω ή μέσα στο νερό. Παρόμοιοι ήχοι δεν παρήχθησαν από άλλες φάλαινες του ενυδρείου που βρέθηκαν κοντά σε ανθρώπους, ούτε από τη NOC όταν βρισκόταν μόνο μαζί με τις άλλες φάλαινες. Τέλος, οι ανθρώπινοι ήχοι σταμάτησαν μετά από τέσσερα χρόνια, όταν πια η NOC ενηλικιώθηκε.
 
Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο στο παρελθόν είχαν υπάρξει και άλλες ανεκδοτολογικές αναφορές για φάλαινες που έβγαζαν ανθρώπινους ήχους, όπως για μια 15χρονη λευκή φάλαινα στο ενυδρείο του Βανκούβερ, που υποτίθεται ότι την άκουσαν να λέει το όνομά της, όμως αυτή τη φορά η ομάδα του Σαμ Ριτζγουέϊ ήθελε πιο απτά δεδομένα.
 
Οι επιστήμονες κατέγραψαν, με υποθαλάσσια υδρόφωνα και με μικρόφωνα πάνω από το νερό, τους ήχους της λευκής φάλαινας και, μετά από ακουστική ανάλυση, διαπίστωσαν πως οι ήχοι της είχαν ένα ρυθμό παρόμοιο με τον ανθρώπινο λόγο, καθώς επίσης ηχητικές συχνότητες (στη γκάμα των 200 έως 300 Hz) αρκετές οκτάβες χαμηλότερες από τους τυπικούς ήχους των φαλαινών και πολύ πιο όμοιους με τον ήχο της ανθρώπινης φωνής.
 
«Οι εκτυπώσεις της ακουστικής ανάλυσης της φωνής της φάλαινας ήσαν παρόμοιες με αυτές της ανθρώπινης φωνής και ανόμοιες με τους συνήθεις ήχους των φαλαινών», δήλωσε ο Σαμ Ρίτζγουεϊ. «Δεν υποστηρίζουμε», πρόσθεσε, «ότι η φάλαινά ήταν τόσο καλός μίμος όσο ένας παπαγάλος, όμως οι ήχοι που ακούσαμε, αποτελούσαν ένα ξεκάθαρο παράδειγμα φωνητικής εκμάθησης εκ μέρους της λευκής φάλαινας».
 
Αν αυτό όντως συμβαίνει, είναι ακόμα πιο αξιοσημείωτο, επειδή οι φάλαινες βγάζουν ήχους μέσω της ρινικής οδού και όχι του λάρυγγα, όπως κάνουν οι άνθρωποι. Προκειμένου να προσαρμόσει τους ήχους της, ώστε να γίνουν πιο ανθρώπινοι, η φάλαινα NOC (που έχει πεθάνει πια, αλλά οι ηχογραφήσεις της φωνής της αποτελούν ακόμα πεδίο έρευνας) έπρεπε να μεταβάλει την πίεση στη ρινική οδό της και να κάνει άλλες μυϊκές προσαρμογές, πράγμα που δεν πρέπει να ήταν εύκολο, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
 
«Οι παρατηρήσεις μας δείχνουν ότι η φάλαινα χρειάστηκε να τροποποιήσει την φωνητική μηχανική της προκειμένου να βγάλει ήχους που μιμούνταν τον ανθρώπινο λόγο. Μια τέτοια προφανής προσπάθεια υποδηλώνει από την πλευρά της κίνητρο για επαφή», όπως είπε ο Σαμ Ρίτζγουεϊ

Το Βρετανικό Κοινοβούλιο ενδέχεται να κλείσει για διάστημα έως πέντε ετών για επισκευές, αναφέρουν σχέδια που συζητούν Βρετανοί βουλευτές.

Οι συνεδριάσεις του Κοινοβουλίου θα γίνονται σε άλλη αίθουσα ή σε κέντρο συνεδριάσεων. Οι εργασίες αναμένεται να αρχίσουν το 2015.

Σύμφωνα με τους Sunday Times, τα έργα θα κοστίσουν περίπου 3 δισ. λίρες.

Εκπρόσωπος της Βουλής των Κοινοτήτων ανέφερε ότι μελέτη για τη συντήρηση του Παλατιού του Γουεστμίνστερ βρίσκεται καθ’ οδόν. Τα ευρήματα θα συζητηθούν στα τέλη του έτους.

Μεγάλο τμήμα του Παλατιού του Γουεστμίνστερ, του κτιρίου που στεγάζει δηλαδή τη Βουλής των Κοινοτήτων και τη Βουλής των Λόρδων, χρονολογείται από το 1840 και το 1850.

Τον Ιανουάριο, το BBC μετέδωσε ότι ρωγμές είχαν κάνει την εμφάνισή τους σε κτίρια του παλατιού και ότι το Μπιγκ Μπεν είχε αρχίσει να γέρνει, χωρίς, ωστόσο, το γεγονός αυτό να προκαλεί ιδιαίτερες ανησυχίες

Περίπου 3.000 νέοι κάτω των 35 χρόνων αποφάσισαν να το ακολουθήσουν το τελευταίο διάστημα

Ρώμη, Ιταλία
Με την ανεργία στην Ιταλία να αγγίζει το 10%, ολοένα περισσότεροι νέοι άνθρωποι επιλέγουν να γίνουν βοσκοί: μία δουλειά, η οποία αν και χαμηλά αμειβόμενη και απαιτητική, προσφέρει εργασιακή ασφάλεια, καθαρό αέρα και άφθονο… τυρί πεκορίνο.

Παρότι παραδοσιακά αποτελεί επάγγελμα μεγαλύτερων σε ηλικία ανδρών, σύμφωνα με στοιχεία του αγροτικού συνδικάτου Κολντιρέτι, το τελευταίο διάστημα περίπου 3.000 Ιταλοί κάτω των 35 χρόνων αποφάσισαν να το ακολουθήσουν.

Οι νέοι επιλέγουν έναν πιο απλό και φυσικό τρόπο ζωής, αφού σταδιακά διαπιστώνουν ότι τα όνειρά τους να εργαστούν ως γιατροί, δικηγόροι, και μηχανικοί πέφτουν στο κενό εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και της αυξανόμενης λιτότητας στη χώρα.

Παράδειγμα, ο 25χρονος Ντάβιντε Μπορτολούτσι: με πτυχίο στη χαρτογράφηση από τεχνολογικό ίδρυμα και αδυνατώντας να βρει δουλειά στο αντικείμενό του, σήμερα φροντίζει ένα κοπάδι 400 προβάτων στους πανέμορφους Δολομίτες των ιταλικών Άλπεων.

«Είμαι χαρούμενος με την επιλογή μου. Ξεκίνησα με το να ακολουθώ άλλους βοσκούς και να μαθαίνω. Δεν ήταν εύκολο. Ημέρα με την ημέρα, βελτιωνόμουν χωρίς να αποκαρδιώνομαι που μερικές φορές δούλευα μέσα στη δυνατή βροχή και άλλες φορές κάτω από τον καυτό ήλιο» λέει ο ίδιος.

Σύμφωνα με την σχετική έκθεση του Κολντριρέτι, αυτή η τάση των νέων να γίνονται βοσκοί βοήθησε στην ανανέωση του τομέα που κυριαρχείτο από μεγαλύτερους ανθρώπους. Μάλιστα στο 80% των περιπτώσεων εισήγαγαν στο επάγγελμα νέες τεχνολογίες, βελτιώνοντας την ποιότητα του κρέατος, του μαλλιού και του τυριού.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ