Μπορείτε να πάτε κάθε Τρίτη και Πέμπτη στο διάστημα 10 με 1 το πρωί μέχρι τέλη Νοέμβρη στην οδό Χαλκηδόνος 52, στους Αμπελοκήπους, Αθήνα. Νομίζω ότι όλοι μπορούμε να βρούμε κάτι ενδιαφέρον εκεί αφού καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων (οικονομία, δημογραφία, κοινωνιολογία, ιστορία).Αν πάτε, καλό θα είναι να έχετε μεριμνήσει για το πως θα τα κουβαλήσετε (π.χ. μια μεγάλη, γερή τσάντα, αυτοκίνητο, κλπ.). Για περισσότερες πληροφορίες δείτε:
( από το Blog της Καίτης Βασιλάκου )
Λίγες είναι οι γυναίκες που έχουν το κουράγιο να διεκδικήσουν δικαιώματα στις ανδροκρατούμενες κοινωνίες του τρίτου κόσμου. Οι περισσότερες έχουν ασπασθεί την άποψη των ανδρών για την κατώτερη θέση τους, άλλες διαφωνούν, αλλά φοβούνται και σωπαίνουν και κάποιες ελάχιστες διαφωνούν και τολμούν να αντιπαρατεθούν με όλους και με όλα: με την οικογένειά τους, με την κοινή γνώμη, με την κυβέρνηση, με το ιερατείο, ακόμα και με τις άλλες γυναίκες.
Από την Αντωνία
Το ΚΕΘΕΑ στο TED
Ψηφίστε το!
Το πρόγραμμα πρόληψης του ΚΕΘΕΑ για την «Ενίσχυση του παιδιού κατά τη μετάβαση από το δημοτικό στο γυμνάσιο» είναι μία από τις δέκα υποψηφιότητες στο TEDxAthens Challenge 2011, που φέτος έχει στόχο να αναδείξει μια πρωτότυπη και αξιόλογη δράση στον τομέα της παιδείας και της μάθησης με θετικό αντίκτυπο στις ανάγκες της κοινωνίας. Διαβάστε τη συνέχεια »
Το νησί με τους μικρούς πρίγκιπες
Ν. Λυγερός
Εσύ που δεν διάβασες
τον Antoine de Saint-Exupery
πως να φανταστείς ένα νησί
με μικρούς πρίγκιπες
να κοιτάζουν με το τηλεσκόπιο
τον άλλο πλανήτη
όπου το ηλιοβασίλεμα
έχει ακόμα την αξία του
στην καρδιά της μοναξιάς
που έχει μαζί της
μόνο ένα τριαντάφυλλο
το οποίο ακόμα και αν
δεν είναι μοναδικό
είναι η ουσία της ζωής.
Εάν έχετε κάτι που δεν χρειάζεστε, μπορείτε να το δώσετε στους παρακάτω:
Το «Ιδρυμα Αστέγων του Δήμου Αθηναίων» έχει ανάγκη από ρούχα, σεντόνια, παπλώματα. Αν σας περισσεύουν, το ίδρυμα δέχεται καθημερινά προσφορές 8-3 μ.μ., Πειραιώς 35. Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210-5239465 και 210-5246516 , e-mail: kyada@otenet. gr. Ηλεκτρονική διεύθυνση:http://www.kyada/. gr
Η ΜΚΟ Praksis χρειάζεται φάρμακα για ……να καλύψει τις ανάγκες των πολυϊατρείων της, που περιθάλπουν δωρεάν μετανάστες και αστέγους. Δέχονται ακόμη και ανοιγμένα, χρησιμοποιημένα κουτιά φαρμάκων. Επικοινωνήστε στα τηλ.: 210-5205200 ή στο http://www.praksis/. gr, info@praksis. gr
Η ομάδα ΡΕΤΟ αποτελείται από πρώην χρήστες ουσιών. Παίρνουν οτιδήποτε θέλετε να πετάξετε, είτε λειτουργεί είτε όχι. Αναλαμβάνουν κάθε είδους επισκευές και κατασκευές. Λειτουργούν δύο μαγαζιά με μεταχειρισμένα έπιπλα και αντικείμενα. Παραλαμβάνουν από το σπίτι σας μεγάλα και μικρά αντικείμενα, έπιπλα, ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, ρούχα, παιχνίδια, οτιδήποτε. Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210-6655096 .
Το Χατζηκυριάκειο Ιδρυμα παιδικής προστασίας χρειάζεται βιβλία για να ενισχύσει τη βιβλιοθήκη του. Επισκεφθείτε το site http://www.xatzikir/iakio.gr
ΜΠΟΡΕΙΤΕ να συνεννοηθείτε και να στείλετε χρήματα ή αντικείμενα στις οργανώσεις:
«Τα παιδιά του δρόμου» (Αρίστων 6-8 και γωνία Κωνσταντινουπόλεως 165, Μεταξουργείο, Κολωνός. Τηλ.: 210-5239402 και 210-5221149 11 π.μ. – 6 μ.μ. καθημερινά),
«Στέγη Κακοποιημένων Γυναικών» (τηλ.: 210-8103496 ) ,
«Θεόφιλος» (τηλ.: 210-8819397 ) για την ενίσχυση πολύτεκνων οικογενειών απ’ όλη την Ελλάδα.
ΟΙ μετανάστες της Νέας Μάκρης (foreigners of Nea Makri) οργανώνουν παζάρι κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα στο καφέ «Tiki». Για πληροφορίες καλέστε την Ingrid στο 6973350024 , e-mail foreigners inneamakri@yahoo. gr
ΤΟ Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης (πλατεία Ελευθερίας 1, τηλ. 210-3314334 , 3378412, 3816886, fax: 210-3314334) για να ενισχύσει τα έσοδά του έφερε και στην Ελλάδα την εναλλακτική μόδα των δημοφιλών στην Ευρώπη καταστημάτων «Charity Shop», που στα ελληνικά μπορούμε να τα ονομάσουμε «φιλανθρωπικά καταστήματα» ή «καταστήματα αλληλεγγύης». Εκεί πουλιούνται σε πολύ χαμηλές τιμές και σε άριστη κατάσταση από δεύτερο χέρι, είδη δώρων, βιβλία, δίσκοι, CD και μικροέπιπλα που πολλοί πολίτες προσφέρουν δωρεάν. Είναι ένα όμορφο, χαρούμενο παζάρι, όπου μπορείς να προσφέρεις ό,τι δεν χρειάζεσαι για να το αγοράσει κάποιος άλλος φτηνά. Στο δεύτερο χέρι λειτουργεί και γωνιά με αντίκες, ενώ μπορείς να ψωνίσεις και αχρησιμοποίητα αντικείμενα που προσφέρουν ζωγράφοι, συγγραφείς, επιχειρήσεις στην ειδική γωνιά «Πρώτο χέρι» (Φειδίου 14-16, τηλ./fax: 210-3816886 ) .
ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ παζάρι λειτουργεί μεταξύ άλλων ο συνεταιρισμός και το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο «Ο Σπόρος» (Σπύρου Τρικούπη 21 στα Εξάρχεια, τηλ. 210-3801375 . http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fwww.sporos%2F&h=lAQH6LDEU. org. Ο Σποροχώρος λειτουργεί από Δευτέρα μέχρι Σάββατο 11.30 με 3 μ.μ., και απογεύματα Δευτέρα έως Παρασκευή 5.30-8.30. Πουλιούνται κυρίως ρούχα σε καλή κατάσταση, αλλά και βιβλία, παπούτσια, βίντεο, μικρά παιχνίδια.
Αναδημοσίευση από το Ορόγραμμα Αρ. 107 Μάρτιος – Απρίλιος 2011
Το Ορόγραμμα είναι διμηνιαία έκδοση της Ελληνικής Εταιρείας Ορολογίας (ΕΛΕΤΟ) για την αλληλοενημέρωση των μελών της και ευρύτερου κύκλου αποδεκτών για θέματα της Ελληνικής Γλώσσας και Ορολογίας
Οι όροι της φτώχειας και των ειδών της
Η ανάγκη γεννά την έλλειψη, την πενία, την μιζέρια.
Η στέρηση γεννά την ντροπή, την κατάντια, την ανέχεια.
Η μοναξιά γεννά την απομόνωση, την απογοήτευση, την
εγκατάλειψη.
Η κατάπτωση γεννά την βλακεία, την αγένεια, τον
εξευτελισμό.
Δώδεκα μόνο από τα πολλά ονόματα-όροι καταστάσεων που την
χαρακτηρίζουν, και κατασημαίνουν άτομα, ομάδες και έθνη
ολόκληρα που έχουν μολυνθεί από τον ιό της φτώχειας.
Άραγε η φτώχεια είναι αίτιο ή αποτέλεσμα;
Δεν είναι μόνο αίτιο και αποτέλεσμα μαζί, είναι και εξουσία. Είναι
ένας ολόκληρος τύπος κυβέρνησης, κατά τον François de
Bernard, που θα μπορούσε να ονομασθεί ως ο θρίαμβος του
ανήθικου και της βίας. Αυτό είναι το πολίτευμα της φτώχειας, μέσω
της φτώχειας, για την φτώχεια.
Και έχουμε την φτώχεια σε επίπεδο οικονομίας, που υποχρεώνει
την πολιτική, να προσαρμόζεται σ’ αυτή. Αυτή είναι πίσω από κάθε
απόφαση και μοιάζει σαν την θηλιά στο λαιμό του κρεμασμένου. Οι
επιπτώσεις παντού οι ίδιες:
• πτώση της ανταγωνιστικότητας
• μείωση της αγοραστικής δυνατότητας
• άλογη διαχείριση των δημόσιων δαπανών
• αύξηση του χρέους, δημοσίου και ιδιωτικού
• εκτροχιασμός της συναλλαγματικής ισοτιμίας και κυρίως
και πάνω απ’ όλα
• η κατακλυσμιαία εξάπλωση της ανεργίας και η ραγδαία
εξάπλωση του κοινωνικού αποκλεισμού.
Ακολουθούν στην συνέχεια τα ελάχιστα εισοδήματα και τα ενιαία
μισθολόγια, τα οποία απορρέουν από τις πολιτικές χωρίς φαντασία
και πρωτοπορία, συγχέοντας στόχους και μέσα, και
εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των ολίγων.
Η κυβέρνηση της φτώχειας με τη φτώχεια κηρύσσει το τέλος των
μεγάλων ιδεών και την απουσία των εννοιών.
Μοιάζει μονόδρομος η κυβέρνηση της φτώχειας, ένας γεωμέτρης
της κακιάς ώρας που γεωμετρεί χωρίς να γνωρίζει τις διαστάσεις
του πεδίου που πρέπει να γεωμετρήσει.
Υποθηκεύει το μέλλον με την ευκολία κάποιου, υπό την επήρεια
ουσιών, που άλλοτε διογκώνουν και άλλοτε συσκοτίζουν την
πραγματικότητα.
Αλίμονο, η φτώχεια με την παντοδυναμία της μας κατάντησε την
αντανάκλαση της εικόνας της που αντανακλά το μεγαλείο της
έλλειψης της λογικής και κραυγάζει την κατάντια της χρηματιστικής
οικονομίας, η οποία κατά τον Αριστοτέλη ούτε όριο ούτε φραγμούς
έχει.
Και η χώρα μοιάζει με καράβι «αρόδο» χωρίς δικαίωμα λιμενισμού
αλλά και απόπλου. Το πλήρωμά του πασχίζει να κρατηθεί, ενώ η
δίνη κλυδωνίζει το σκαρί ανελέητα. Ωστόσο, αυτοί που το κρατούν
«αρόδο» παρακολουθούν απαθείς και καταγράφουν το πείραμα
εθελοτυφλώντας πως κι αυτοί μαζί βρίσκονται σ’ ένα άλλο
μεγαλύτερο πλοίο-παιχνίδι στα χέρια της αλογίας, της απληστίας
και της απανθρωπιάς.
Αυτά τα τρία βυθίζουν όχι μόνο το σκαρί της Ευρώπης αλλά όλου
του πλανήτη.
Όταν θα σημάνει η ώρα του «ο σώζων εαυτόν σωθήτω», τότε θα
δούμε σενάρια πύρινου κάλλους.
Μιλάμε ακόμη τη γλώσσα των ανθρώπων στον πλανήτη γη;
Όσο χρήσιμα κι όσο φθηνά και να ’ναι τα προς πώληση αγαθά της
σύγχρονης εποχής, στεγνώνουν τα ταμεία στα νοικοκυριά ή στα
κράτη. Με τι θα τα αγοράζει κανείς; Δώρα άδωρα!
Τώρα, μόνο οι χώρες που παράγουν αγροτικά εδώδιμα, αυτές θα
επιβιώσουν. «Cultivons notre jardin» όπως έλεγε ο Βολταίρος και
αυτό ισχύει για όλους, άμεσα και παντού!
Μαρία Καρδούλη
.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: PHOTOS OF VIETNAM
Του Γιάννη Ξανθούλη
Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Όπως ήμασταν πάντα. Όπως οι ήρωες των παλιών
αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες
πόρνες. Όπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθίσει ΟΛΗ η
ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό -όσπρια
πεντανόστιμα και ζαρζαβατικά με μαύρο ψωμί μοσχοβολιστό- ενώ η γάτα και ο
σκύλος περίμεναν στωικά να ‘ρθει η σειρά τους … Να ξαναγίνουμε φτωχοί
όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν
μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε
να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια
μας και οι αυθεντικοί ζήτου λες βρίσκονταν έξω απ’ τις εκκλησιές
περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου.
Να ξαναγίνουμε φτωχοί πλην τίμιοι, χωρίς κινδύνους να ξεστρατίσουν οι
αρχιμανδρίτες προς την ψηφιακή παιδοφιλία. Να βρούμε ξανά τις σωστές μας
κλίμακες χωρίς αγωνία παρκαρίσματος και παχυσαρκίας. Να ξαναβρούμε τη
γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε
εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της
Πίνδου». Μόνο με τέτοιες ηρωικές διαδρομές ενδεχομένως να ακυρώσουμε το
κόμπλεξ μας έναντι του Μπραντ Πιτ και της Ναόμι Κάμπελ.
Να ξαναβρούμε -γιατί όχι- και τους παλιούς καλούς εχθρούς (κυρίως από τα
βόρεια) που σήμερα τους έχουμε σκλάβους στα παβιγιόν μας. Να ξετρελαθούμε
από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που
κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής. Να σκάψουμε στις αυλές -όσοι έχουν
& nbsp;αυλές- και να κάνουμε παραδοσιακούς ασβεστόλακκους για να ασπρίζουμε τα
δέντρα έτσι για καλαισθησία και υγεία. Να βρούμε πάλι τη σημασία του
χώματος καταργώντας το καυσαέριο του επάρατου τρέχοντος πολιτισμού. Να
εφεύρουμε τις παλιές νοσοκόμες που σέρνονταν από σπίτι σε σπίτι ρίχνοντας
ενέσεις πενικιλίνης στα οπίσθια ολόκληρου του Έθνους.
Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το
βλακώδες λεξιλόγιο των τέκνων μας. Επιτέλους, όποιο τέρας βρίζει ή
χρησιμοποιεί την πάνδημη και πολυμορφική λέξη «ΜΑΛΑΚΑΣ» πάνω από εκατό
φορές την ημέρα να το μπουκώνουμε με «κόκκινο πιπέρι εξόχως καυτερό», όπως
τον καιρό της εξαίρετης φτώχειας μας .
Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα
δίνουμε του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα
πουκάμισα, καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργα σίες. Να
απαγορευτεί διά ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν
σημαίνει απολύτως τίποτα. Στη θέση του να φυτευτούν λαχανικά ή και
οπωροφόρα για να μην καλοσυνηθίζουμε την κάστα των μανάβηδων. Κάποτε ο
μαϊντανός, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα ήταν τα βασικά καλλωπιστικά των
κήπων μας .
Να επανακτήσουμε το κύρος μας, χρησιμοποιώντας βέργες κι ό,τι τέλος πάντων
απαιτούσε ο βασικός σωφρονιστικός κώδικας τα χρόνια της περήφανης
ανέχειας … Σταματήστε τις ψυχολογίες και τις παραφιλολογίες για τα
«τραύματα» των παιδιών. Μόνο λύσεις γήινες και πρακτικές -χωρίς ενστάσεις
από τον Ρομπέν της ευαισθησίας, τον ΣΥΡΙΖΑ- θα αποκαταστήσουν την τρέλα
και το χάος που υπαινίσσονται οι στατιστικές.
Να θυμηθούν οι Νεοέλληνες πως προέρχονται απ’ τον Μεγαλέξανδρο, από τον
Μιλτιάδη, τον Αριστείδη και προφανώς απ’ τον… Αλκιβιάδη, πράγμα που
σημαίνει ότι μπορούν να βάλουν σε ενέργεια τον «δίκαιο θυμό» αν συμπέσουν
με ληστές τραπεζών, περιπτέρων, σούπερ μάρκετ και κοσμηματοπωλείων.
Κανένας δισταγμός. Τα παλιά χρόνια για ψύλλου πήδημα σε μπαγλάρωναν.
Θυμήσου και κόψ’ τους τα χέρια ή και τα αχαμνά. Επιτέλους ας σταματήσουμε
την ευρωπαϊκή μας ψυχοπάθεια …
ΠΟΤΕ κανένας Έλληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο Αβραμόπουλος
ούτε καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν. Απ’ τον καιρό που
σταματήσαμε να θυμώνουμε σωστά, την πατήσαμε. Σταματήστε το «ντόπινγκ» με
το τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων. ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η
ΕΛΛΑΣ, κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρωμίσει ο
τόπος απ’ τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα; ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει
τις ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα
στη Συγγρού; Ποιος θα καθαρίσει τη Συγγρού απ’ το αίσχος της καψουρικής
ταπετσαρίας, κύριοι δήμαρχοι; Οι τραβεστί; Οι καημένες οι τραβεστί έχουν
άλλες υποχρεώσεις …
Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν
παράγει λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για
τριτοκοσμικούς. Θυμηθείτε την ευλογία του ελαιόλαδου, της κορινθιακής
σταφίδας, του χαλβά Φαρσάλων, των εσπεριδοειδών, της σαρδέλας και των
λατρεμένων ραδικιών. Λάδι, χόρτα, ελίτσες, λίγο τυρί και ψωμί ζεστό, να
πως είναι ζόρι να κόψουμε το σούσι απότομα, όμως ήρθε ο καιρός να
αναβιώσουμε την όπερα της πεντάρας, της δεκάρας και των άλλων χρηστικών
μας αξεσουάρ. Μια δοκιμή νομίζω πως θα μας πείσει …
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ και ο θεός των μικρών πραγμάτων μαζί μας.
Της Eλευθερίας Τσακιροπούλου
Να ξαναγίνετε φτωχοί χωρίς εμένα. Η δική μου γιαγιά ήρθε από απέναντι
μόνο με το φουστάνι που φόραγε και κατάφερε δουλεύοντας σκληρά να
μεγαλώσει τα παιδιά της, να προκόψει (έτσι το λέγαμε τότε) να δει τα
εγγόνια της να σπουδάζουν χωρίς να χρειάζονται ακριβοπληρωμένα
φροντιστήρια και μια φορά το χρόνο γριά πια να επιφυλλάσει στον εαυτό της
τη μέγιστη πολυτέλεια ενός ζευγαριού παπουτσίων από τον Σκλιά.
Εμένα δεν μου άρεσε η λάσπη που κολλούσε στα παπούτσια μου. Μου άρεσαν οι
πικροδάφνες στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου, η μυρωδιά στα Αναφιώτικα, οι
νερατζιές στη Πανεπιστημίου, η θέα της Ακρόπολης από τη Πατησίων. Μου
άρεσε να διαβάζω στο Θέτρο του Διονύσου Σοφοκλή, Αισχύλο και Ευριπίδη, να
βλέπω παραστάσεις στο υπόγειο του Κουν και στο Ηρώδειο. Μου άρεσε ο
Χατζηδάκης και ο Τσαρούχης. Αυτά ήταν η πατρίδα μου και αυτά με έκαναν να
την ονειρεύομαι χωρίς λασπόδρομους, ζήτουλες και ψευδοξανθιές.
Τίμια ήμουν ανέκαθεν και το ίδιο έμαθα και στο παιδί μου. Δουλέυω από την
ημέρα που τελείωσα το λύκειο. Δούλευα και σπούδαζα χωρίς φοιτητική άδεια
γιατί ο τότε διευθυντής μου έλεγε το αμίμητο «Δεσποινίς μου πρέπει να
διαλέξετε ή φοιτήτρια θα είστε ή εργαζόμενη». Και διάλεξα και τα δύο. Και
τα κατάφερα και στα δύο. Και παράλληλα έμαθα και τρεις ξένες γλώσσες. Και
πλήρωνα και πληρώνω σκληρούς φόρους, χωρίς ποτέ μα ποτέ να έχω κρύψει
ούτε δραχμή των εισοδημάτων μου.
Ναι λοιπόν δουλεύω 10 ώρες την ημέρα επί 24 συναπτά έτη και κάποια στιγμή
τα κατάφερα και έβγαλα λεφτά. Πρέπει να ντρέπομαι; Ούτε επιδοτήσεις για
ανύπαρκτες καλλιέργειες πήρα ποτέ, ούτε καμμία απευθείας ανάθεση, ούτε σε
επιτροπή ή Δ.Σ. ή οργανισμό του δημοσίου ήμουν μέλος, ούτε προαγωγή πήρα
μετά από τηλέφωνο πολιτικού προσώπου. Ότι έκανα το έκανα μόνη μου. Και
τα Μanolo που φοράω μόνη μου τα πήρα. Και κάθε φορά που ανεβαίνω πάνω
τους θυμάμαι τη γιαγιά μου και τη χαρά της όταν έφερνε στο σπίτι το
περίφημο κουτί από το salon sklia και τη περηφάνεια της όταν τα φόραγε και
μας έλεγε τι πέρασε στη ζωή της και πως τα κατάφερε να «προκόψει».
Και δεν θέλω να ξαναβρώ παλιούς εχθρούς, θέλω μόνο νέους φίλους και
συμμάχους για να πραγματοποιήσουμε το όνειρο μιας δίκαιης, αξιοκρατικής
και προοδευτικής κοινωνίας. Δεν θέλω καμμιά νοσοκόμα να «συρθεί» στο
σπίτι μου όταν αρρωστήσω. Θέλ ω να υπάρχει ένα σύστημα υγείας που θα με
περιθάλψει. Αυτό πληρώνω άλλωστε με το μισό του εισοδήματός μου. Δεν
πληρώνω για να τρώνε τα λαμόγια των νοσοκομείων και οι φαρμακευτικές
εταιρείες.
Και δεν θέλω να ράβω μόνη μου τα ρούχα μου, γιατί δεν προλαβαίνω και γιατί
δεν καταλαβαίνω το λόγο που πρέπει να σπρώξω στην ανεργία μια μοδίστρα.
Και δεν θέλω στη βεράντα μου να φυτέψω ζαρζαβατικά ( στο ρετιρέ του ο κος
Ξανθούλης ας το κάνει ), μου αρέσουν οι γαζίες μου και οι μυρτιές μου και
οι δάφνες μου. Και μου αρέσει και ο μανάβης της γειτονιάς μου. Και
μάλιστα πολύ. Γιατί αντί να δώσει το ιδιόκτητο μαγαζί γωνία που έχει στο
κέντρο της Αθήνας για να γίνει Everest ή Γερμανός, έχει το πείσμα, το
κουράγιο και τη τρέλλα να επιμένει να πουλάει τη πραμάτεια του υπό τους
ήχους κλασσικής μουσικής.
Και φυσικά δεν θέλω να χρησιμιποιήσω βέργες για να σωφρονίσω τη κόρη μου.
Η κόρη μου με κάνει περήφανη και μου δίνει τη δυνατότητα να ονειρεύομαι
μια καλύτερη πατρίδα.
Μια πατρίδα που οι αγρότες της δεν τρώνε επιδοτήσεις και αποζημιώσεις στα
μπουζουκομάγαζα, οι πολιτικοί της είναι και ηθικοί και νόμιμοι, η άρχουσα
τάξη της δεν αποτελείται από λαμόγια και απατεώνες, ψευτοκουλτουριάδες και
δήθεν διανοούμενους που συναναστρέφονται με κλέφτες πολιτικούς.
Μια πατρίδα με ανθρώπους σα τη γιαγιά μου και τη κόρη μου, εμένα και τους
φίλους μου και όλους αυτούς που δεν συμμετείχαν στο πάρτυ. Ε λοιπόν όχι
δεν ήμασταν εκεί όταν τρώγανε, όταν έχτιζαν βίλλες ή αγόραζαν καγιέν.
Ούτε τώρα είμαστε με αυτούς που κρύβουν τις πισίνες τους, φυγαδεύουν τα
λεφτά τους στο εξωτερικό και αγοράζουν ακίνητα όσο-όσο στο Λονδίνο.
Και ναι προερχόμαστε από το Μεγαλέξανδρο, το Μιλτιάδη, τον Αριστείδη, τον
Αλκιβ ιάδη. Αλλά και από τον Πλάτωνα και τον Επίκουρο. Το Σοφοκλή και τον
Αριστοφάνη. Και ελπίζω να μην ξαναζήσουμε στην Ελλάδα εποχές που σε
μπαγλάρωναν για ψύλλου πήδημα.
Και ναι μου αρέσει το ελαιόλαδο, η κορινθιακή σταφίδα, ο χαλβάς φαρσάλων,
τα εσπεριδοειδή, οι σαρδέλες και τα ραδίκια. Η φτώχεια όμως όχι. Δεν θα
πάρω.
Να δοκιμάσετε χωρίς εμένα!
- ΠΕΡΑΙΩΣΗ ΜΑΡΚΑΡΗΣ ΠΕΤΡΟΣΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
- ΚΑΙΡΟΣ ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΗ ΙΩΑΝΝΑΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ
- ΠΕΡΙΠΟΛΩΝ ΠΕΡΙ ΠΟΛΛΩΝ ΤΥΡΒΑΖΩ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣΠΑΤΑΚΗΣ
- ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΣΩΤΗΠΑΤΑΚΗΣ
- ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣΨΥΧΟΓΙΟΣ
- ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΩΝ ΝΕΦΩΝ ΦΑΚΙΝΟΥ ΕΥΓΕΝΙΑΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ
- Ο ΛΥΚΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ ΧΡΥΣΗΙΔΑΨΥΧΟΓΙΟΣ
- ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΤΕΥΚΡΟΣΠΟΛΙΣ
- Η ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΚΗΣΠΑΤΑΚΗΣ
- ΕΤΣΙ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΕΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΜΙΜΗΣΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ
Από τον ΙΑΝΟ
Τιμητική εκδήλωση για τον Τίτο Πατρίκιο (22/11/2011)
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Μπενάκη (Κτήριο Οδού Πειραιώς), την Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011 (ώρα 19.00).
Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.benaki.gr/index.asp?lang=gr&id=203000001&sid=109
www.greek-language.gr
1o Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών (09-10/12/2011)
| 15 Νοέ. 2011 11:36 |
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ)/Υπουργείο Πολιτισμού & Τουρισμού οργανώνουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα το Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών. Κάτω από το σύνθημα “Έχουμε πολλά να πούμε. Να διαβάσουμε, να ανακαλύψουμε, να δούμε…” το Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στις 9 και 10 Δεκεμβρίου 2011, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, σε συνεργασία με το δίκτυο τριών ανάλογων ευρωπαϊκών φεστιβάλ (Μάντοβας, Βερολίνου και Ουαλίας).
Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=RESOURCE&cresrc…
Μία συλλογή από φωτογραφίες ευρηματικών συνθημάτων και grafities στους τοίχους της Αθήνας
Οι φωτογραφίες των grafities ( φώτο 1 και 3 ) είναι από αφιέρωμα των Times ,με τίτλο ” Τα γκράφιτι της Οργής ” , σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στο News.247 .gr
Μια βιογράφηση του γερµανού δικτάτορα µέσα από τις αναγνώσεις του
“Μια µουντή ηµέρα στα τέλη Νοεµβρίου του 1915 ένας 26χρονος δεκανέας του ΙΣΤ’ Βαυαρικού Συντάγµατος Εφέδρων Πεζικού αφήνει το κατάλυµά του σε ένα αγροτόσπιτο της Φουρν, δύο µίλια από το µέτωπο στη Βόρεια Γαλλία, και κατεβαίνει στην πόλη να αγοράσει ένα βιβλίο.”
Η σκηνή µοιάζει µυθιστορηµατική, δεν πρόκειται όµως για µυθιστόρηµα. Ο δεκανέας είναι ο Αδόλφος Χίτλερ.
Ετσι αρχίζει το βιβλίο του ιστορικού Τίµοθι Ράιµπακ Η βιβλιοθήκη του Χίτλερ, µεταφρασµένο ωραία από την Αλεξάνδρα Κονταξάκη, που ερευνά µιαν άγνωστη πλευρά του ανθρώπου ο οποίος θα αποδεικνυόταν µοιραίος για την πορεία και την εξέλιξη του κόσµου.
Εχουν περάσει 66 χρόνια από τον θάνατο του γερµανού δικτάτορα, έχουν γραφτεί αµέτρητες σελίδες για τη ζωή και την προσωπικότητά του, αλλά, όπως τονίζει ο Ιαν Κέρσοου, ο νους του Χίτλερ παραµένει «αδιαπέραστος». Ο Ρέιµπακ είχε µια ευφυή ιδέα. Αφού, σύµφωνα µε τον Βάλτερ Μπένγιαµιν, τα βιβλία που διαβάζει κάποιος είναι αδιάψευστοι µάρτυρες της προσωπικότητάς του (τα ίδια περίπου έλεγε και ο Στάλιν), ερευνώντας τα βιβλία που διάβαζε ο Χίτλερ, τις σηµειώσεις που κρατούσε στο περιθώριο και τα χωρία που υπογράµµιζε µπορούµε να καταλάβουµε ποιος ήταν.
Η άποψη βέβαια ισχύει ως εκεί που ισχύει. ∆εν υπάρχει όµως αµφιβολία ότι η προσωπικότητα και κυρίως οι πράξεις του Χίτλερ σε µεγάλο βαθµό στηρίζονταν στα διαβάσµατά του. Ή, για να είµαστε ακριβέστεροι, ο Χίτλερ µελετούσε συστηµατικά µόνο τα βιβλία που ήταν καθοριστικά για τη διαµόρφωση της ιδεολογίας του, τη στήριξη των επιχειρηµάτων του και την εφαρµογή των σχεδίων του. Η βιβλιοθήκη του αριθµούσε πάνω από 16.000
τόµους, από τους οποίους διασώθηκαν περίπου 1.200 που βρίσκονται στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου στις ΗΠΑ και άλλοι 80 στο Πανεπιστήµιο Μπράουν.
Ο Χίτλερ διάβαζε συνεχώς ως την ηµέρα της αυτοκτονίας του το 1945. Τα βράδια κυρίως. Οι γνώσεις του για στρατιωτικά ζητήµατα ήταν απίστευτες, αφού συχνά ξεπερνούσαν ακόµη και εκείνες των στρατηγών του. Απορεί κανείς πώς ένας άνθρωπος ο οποίος αγαπούσε βιβλία σαν την Καλύβα του µπάρµπα Θωµά ή τον Ροβινσώνα Κρούσο και θαύµαζε τον Σαίξπηρ και τον Σοπενάουερ διέπραξε τέτοια εγκλήµατα κατά της ανθρωπότητας. Και πώς αυτός που δηµιούργησε µια Νεολαία η οποία το 1933 έκαιγε στο Βερολίνο τα βιβλία των αντιφρονούντων διάβαζε κάθε βράδυ σε απόλυτη ησυχία, τέτοια ώστε περνώντας κανείς έξω από την κρεβατοκάµαρά του να ακούει ακόµη και τον ελαφρύ θόρυβο από το γύρισµα της σελίδας. Ο πολιτικός, ο στρατιωτικός και ο βιβλιοφάγος συνιστούν τις τρεις βασικές πλευρές της προσωπικότητας του Χίτλερ. Αλλά ο βιβλιοφάγος έτρεφε τον στρατιωτικό και τον πολιτικό, µας εξηγεί, λίγο-πολύ, σε τούτο το γοητευτικό βιβλίο ο Τίµοθι Ράιµπακ.
Αν γνωρίζαμε ποια από τις 10.000 βιβλία του Χίτλερ που περιήλθαν στην κατοχή του Κόκκινου Στρατού έχουν διασωθεί, η εικόνα θα ήταν πληρέστερη.
Αλλά η έρευνα του Ρέιμπακ επ’ αυτού δεν έφερε αποτέλεσμα. Αναγκαστικά περιορίστηκε σε ό,τι ήταν διαθέσιμο.
Δεν έμεινε όμως μόνο στα βιβλία. Τα συνέδεσε σε ένα γοητευτικό αφήγημα με τα πρόσωπα στα οποία αναφέρονται, καθώς και με τα γεγονότα της εποχής.
Ενα κεφάλαιο της μελέτης του, λ.χ., είναι αφιερωμένο στον αποκρυφιστή και ρατσιστή δημοσιογράφο Ντίτριχ Εκαρτ, τον οποίο θεωρεί μέντορα του δικτάτορα. Ο Εκαρτ μετέφρασε το έργο του Ιψεν Πέερ Γκιντ και θεωρούσε αυτόν τον χαρακτήρα πρότυπο του αρίου ήρωα.
Θυμίζω ότι ο Εκαρτ ήταν ένας από τους τρεις ιδρυτές του πρωτοναζιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος και έγραψε τους στίχους για το «Deutschland Erwache», τον ύμνο του ναζιστικού κόμματος. Υπήρξε επίσης σημαίνον στέλεχος της Εταιρείας της Θούλης, μιας ρατσιστικής εθνικιστικής οργάνωσης, εμβλήματα της οποίας ήταν το ξίφος και ο αγκυλωτός σταυρός. Αλλά βέβαια ο Χίτλερ είχε εντρυφήσει πολύ νωρίτερα στον αποκρυφισμό και στον αντισημιτισμό στους ρατσιστικούς κύκλους της Βιέννης, όπου ζούσε πένης στις αρχές του 20ού αιώνα.
ΒΗΜΑ/ 06.11.11
Ο Νταβίντ Αϊραπετιάν σίγουρα δεν θα δυσανασχετήσει με την εισαγωγή του σκακιού στη σχολική ύλη, καθώς ο 8χρονος Αρμένιος θεωρείται ήδη μεγάλος παίκτης. Το μόνο που μπορεί να ελπίζει είναι να βρεθεί στο σχολείο του ένας αντάξιος αντίπαλος.
|
|
ΑΠΟ alfavita .gr
