Σχέσεις
Εθελοντισμός είναι το συνολικό πλέγμα μη αμειβόμενων δράσεων των πολιτών που αποβλέπει στην συλλογική ευημερία των συνανθρώπων μας, της κοινότητας και της κοινωνίας γενικότερα. Δεν περιορίζεται μόνο στην προσφορά ανιδιοτελών υπηρεσιών, αλλά περισσότερο αφορά μια στάση ζωής με ιδιαίτερες αξίες, όπως η κοινωνική αλληλεγγύη και δικαιοσύνη και η ενεργή συμμετοχή στις ανάγκες της κοινότητας. Οι μορφές που παίρνει η εθελοντική δράση διευρύνονται διαρκώς και καλύπτουν όλο και περισσότερες πλευρές της κοινωνικής ζωής. Εξάλλου, η εθελοντική δράση καλλιεργώντας την προσωπικότητα και τις δεξιότητες του εθελοντή αποτελεί και για τον ίδιο μια ξεχωριστή μαθησιακή εμπειρία που αποβαίνει ιδιαίτερα ανταποδοτική.
Η ανάπτυξη του εθελοντισμού ιδιαίτερα στο χώρο της Τυφλότητας, ήταν και παραμένει μια από τις πρώτες προτεραιότητες του Φάρου Τυφλών της Ελλάδος, όχι μόνο για το έργο που απορρέει από τη δράση των εθελοντών αλλά και γιατί συμβάλλει στην πρoοώθηση θετικών αντιλήψεων και συμπεριφορών στην κοινωνία για τα προβλήματα των ατόμων με προβλήματα όρασης.
ΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ στο Φάρο Τυφλών
Η σχέση του Φάρου Τυφλών της Ελλάδος και των εθελοντών στηρίζεται στην κοινή επιθυμία και προσπάθεια να καλυφθούν με τον πιο εποικοδομητικό και αποτελεσματικό τρόπο οι σύνθετες ανάγκες των ατόμων με προβλήματα όρασης. Την δράση των εθελοντών συντονίζει η διευθύντρια του ΦΤΕ σε συνεργασία με τους υπευθύνους των τμημάτων του ΦΤΕ στα οποία θα επιλέξουν να απασχοληθούν οι εθελοντές.
Τμήματα Απασχόλησης
Κοινωνική Υπηρεσία
- Επίσκεψη στο σπίτι : Επίσκεψη κατ’ οίκον για συντροφιά σε μοναχικά τυφλά άτομα, για ανάγνωση βιβλίων στον ελεύθερο χρόνο, για διάβασμα λογαριασμών και γραμμάτων, για συνοδεία σε ψώνια, περιπάτους κλπ.
- Βοήθεια στη μετακίνηση – συνοδεία : Έργο του συνοδού είναι η βοήθεια στη μετακίνηση των ατόμων με προβλήματα όρασης στην πόλη και σε διάφορες υπηρεσίες (νοσοκομεία, ιατρικές επισκέψεις, πανεπιστημιακές σχολές)
- Πρόγραμμα τηλεφωνικής επικοινωνίας : Στο πρόγραμμα αυτό ο εθελοντής έρχεται σε τηλεφωνική επαφή με μοναχικά τυφλά άτομα, ενημερώνεται για την κατάσταση και τις τυχόν ανάγκες τους με σκοπό την ικανοποίηση αυτών από την Κοινωνική Υπηρεσία
- Συνοδεία στο πρόγραμμα “Πάμε θέατρο;” : Ο εθελοντής αναλαμβάνει τη συνοδεία ατόμων με προβλήματα όρασης σε θεατρικές παραστάσεις.
- Συνοδεία σε εκδηλώσεις και εκδρομές : Ο εθελοντής αναλαμβάνει τη συνοδεία ατόμων με προβλήματα όρασης σε εκδηλώσεις ποικίλων θεμάτων καθώς και σε μονοήμερες – διήμερες εκδρομές που διοργανώνει ο Φάρος σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, μουσεία και εκθέσεις.
Επιλογή – τοποθέτηση Εθελοντών
Η επιλογή των εθελοντών γίνεται μέσω της Κοινωνικής Υπηρεσίας σε συνεργασία με τη Διεύθυνση του Φάρου. Βασικό κριτήριο επιλογής αποτελεί η καταλληλότητά τους να πραγματοποιήσουν μια εργασία για την πραγμάτωση των σκοπών του Φάρου και η δέσμευσή τους για την εκπλήρωση των απαιτήσεων της εργασίας που αναλαμβάνουν. Η τοποθέτηση λαμβάνει πάντα υπόψην της τα ενδιαφέροντα του εθελοντή.
Επίβλεψη – Αξιολόγηση
Η επίβλεψη / εποπτεία της δράσης των εθελοντών είναι ευθύνη του εκάστοτε τμήματος που χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες του εθελοντή.
Αρχεία Μητρώου
Η Κοινωνική Υπηρεσία του Φάρου κρατά αρχεία για τους εθελοντές και τις υπηρεσίες τους, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη συγγραφή εργασιών, την έκδοση σχετικών αναφορών αλλά και την απόδοση αναγνώρισης της προσφοράς των εθελοντών μέσω έγγραφης βεβαίωσης. Οι εθελοντές έχουν προσωπική καρτέλα όπου αναγράφουν τις ώρες και ημέρες εργασίας τους.
Δικαιώματα των Εθελοντών
- Ελεύθερη επιλογή του τμήματος απασχόλησης βάσει των προτιμήσεων, της εκπαίδευσης, της ιδιοσυγκρασίας και των ικανοτήτων τους
- Περιγραφή εργασίας, αποτελεσματική προετοιμασία και καθοδήγηση από τον Επόπτη κάθε τμήματος.
- Ισότιμη μεταχείριση και θετική εργασιακή σχέση με τους εργαζόμενους του Ιδρύματος και τους άλλους εθελοντές.
- Εργασία σε ένα ευχάριστο και οργανωμένο περιβάλλον που να τους βοηθά να νιώθουν ευπρόσδεκτοι.
- Ενημέρωση πάνω στις διάφορες αιτίες τύφλωσης και γενικότερα στα προβλήματα όρασης που υπάρχουν και στον αντίκτυπο που δημιουργούν στη ζωή των ατόμων αυτών και των οικογενειών τους.
- Ευκαιρίες για ενημέρωση και εξέλιξη πάνω στον εθελοντισμό.
Υποχρεώσεις των Εθελοντών
- Να εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους χωρίς διακρίσεις ανεξάρτητα από φυλή, χρώμα, φύλο, ηλικία, θρησκεία, οικογενειακή κατάσταση, πολιτική πεποίθηση και πνευματική κατάσταση των εξυπηρετούμενων.
- Να εκπροσωπούν τον Φ.Τ.Ε. και τις αρχές του
- Να διακρίνουν την ιδιωτική τους ζωή από την εθελοντική τους εργασία και να μην εκμεταλλεύονται τις σχέσεις τους για προσωπικό όφελος.
- Να δείχνουν συνέπεια στις ημέρες και ώρες προσέλευσης που έχουν δηλώσει
- Να αξιοποιούν τις ικανότητες τους και να δείχνουν προσαρμοστικότητα και επιμονή στην άσκηση των καθηκόντων τους
- Να ενημερώνουν έγκαιρα τον Επόπτη τους για τις εργασίες που αναλαμβάνουν καθώς και για έκτακτα συμβάντα.
- να γνωρίζουν ότι μέσα στις υποχρεώσεις τους είναι και το ενδεχόμενο να κληθούν να βοηθήσουν σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.
Συμπεριφορά εθελοντών προς τους εξυπηρετούμενους
- να ενημερώνουν τους εξυπηρετούμενους με πληρότητα και εγκυρότητα για την φύση και έκταση των παρεχόμενων υπηρεσιών σε αυτούς
- να σέβονται την ιδιωτική ζωή των εξυπηρετούμενων και να τηρούν το απόρρητο για τις πληροφορίες που δέχονται από τον εξυπηρετούμενο.
- να αντιμετωπίζουν με ευαισθησία και ευγένεια τις ανάγκες των εξυπηρετούμενων
Συμπεριφορά εθελοντών προς τους συνεργάτες τους
- να συμπεριφέρονται στους συναδέλφους τους με σεβασμό, διάθεση για συνεργασία, καλή πίστη και ευγένεια.
- Να σέβονται τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των πληροφοριών που ανταλλάσσουν με τους συνεργάτες τους
- Να μην προάγουν το συμφέρον τους σε βάρος συναδέλφου στα πλαίσια της Υπηρεσίας
Τερματισμός Εθελοντικής εργασίας
Ο Φάρος Τυφλών Ελλάδος έχει το δικαίωμα να διακόψει τις υπηρεσίες ενός εθελοντή εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο.
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα πρεζάκι στη φυλακή.
Μπήκε εκεί επειδή ήταν ένα βήμα όπως υποστηρίχθηκε πριν το γκρεμό. Έπειτα από 7 χρόνια κράτησης το πρεζάκι βγήκε από τη φυλακή. Η έξοδος του ήταν πανηγυρική και συνοδευόταν από χαρές και πανηγύρια. Οι δικηγόροι που τον έβγαλαν ήταν και εκείνοι χαρούμενοι. Το γέλιο μερικών όμως έκρυβε μια χαρά διαφορετική από εκείνη του μόλις αποφυλακισμένου.
Τα πρώτα χρόνια μετά την αποφυλάκιση ήταν χρόνια ένταξης στο νέο περιβάλλον. Άρχισε να γνωρίζει πράγματα καινούρια, ξένα προς αυτόν. Άρχισε να αγαπά πράγματα που μέχρι χθες δεν ήξερε, πράγματα ξένα προς αυτόν. Άρχισε να υιοθετεί πράγματα που αγνοούσε, πράγματα ξένα. Τετράγωνα κουτιά που έδειχναν εικόνες, ρούχα φαντεζί από άλλες Πολιτείες, ξεχωριστοί τρόποι διασκέδασης. Ένας εκ βαθέων διαφορετικός τρόπος ζωής. Ένα modus vivendi συνεχώς μεταβαλλόμενο. Έβλεπε γύρω του τον κόσμο να αλλάζει εμφάνιση και συμπεριφορές. Αλλιώς είχε συνηθίσει εκείνος πριν μπει στη φυλακή. Ο ελεύθερος πια άνθρωπος υιοθετούσε κάθε συμπεριφορά-διαβατήριο για αυτόν τον νέο κόσμο. Έτρεχε να φτάσει τις αλλαγές σαν τον γραφικό εκείνο κύριο με τη βαλίτσα που κυνηγά ένα τρένο που συνεχώς τρέχει. Δεν τον ενδιέφερε τι έχανε και τι του έπαιρναν στην πορεία, ήθελε απλά να φτάσει το τρένο. Φευ.
Τα χρόνια περνούσαν και οι δικηγόροι του ελεύθερου ετοίμαζαν το σχέδιο για μια νέα φυλακή. Μια φυλακή οξύμωρη. Μια φυλακή στην οποία ο ελεύθερος θα ήθελε να πάει ή τουλάχιστον δε θα εξέφραζε αντίρρηση. Το πρεζάκι δε θα καταλάβαινε τίποτα. Θα οδηγούνταν σιγά-σιγά εκεί. Θα τον έστελναν εκεί οι δόσεις. Δόσεις “χαράς” που θα χορηγούνταν από τους δικηγόρους του αλλά και από άλλους έμπορους, ξένους σ’ αυτόν. Κι αυτοί ξένοι είχαν μια χαρά περίεργη, διαφορετική από εκείνη των δικηγόρων.
Κάθε λίγο οι ξένοι έμποροι έδιναν τις δόσεις στους δικηγόρους κι εκείνοι στο πρεζάκι και ήταν όλοι χαρούμενοι. Το πρεζάκι χαμογελούσε γιατί με αυτές τις δόσεις “ευεξίας” περνούσε όμορφα, είχε πολλά να δώσει. Κι έδινε περισσότερα. Έτσι έμαθε από τη μέρα που βγήκε από τη φυλακή. Να δίνει περισσότερα από όσα έχει και να παίρνει περισσότερα από όσα χρειάζεται. Ζούσε λοιπόν το δικό του παραμύθι. Ένα παραμύθι που όμως είχε συγγραφέα ξένο.
Οι δικηγόροι ήταν επίσης χαρούμενοι. Από τις δόσεις που έστελναν οι ξένοι συνεργάτες τους για το πρεζάκι, “κάτι” περίσσευε και για αυτούς. Ήταν επίσης χαρούμενοι γιατί το πρεζάκι τους αγαπούσε και τους στήριζε. Και την αγάπη αυτήν την εκδήλωνε κάθε τόσο. Οι δικηγόροι έτρωγαν, έπιναν, γελούσαν…βασιλικότεροι του βασιλέως. Και γιατί να μην χαμογελούσαν; Το πρεζάκι ήταν απορροφημένο στα νέα του ενδιαφέροντα. Σημασία δεν έδινε στο τι μαγείρευαν αυτοί. Τι κι αν άλλαζαν κατά καιρούς οι δικηγόροι, η τακτική πάντα ίδια.
Ήρθαν όμως οι καιροί που οι δόσεις φανέρωσαν τις παρενέργειες τους. Ασθένειες χτύπησαν το πρεζάκι. Ασθένειες περίεργες που ξεκίνησαν από την άλλη άκρη του ατλαντικού για να έρθουν να κορυφωθούν στο πρεζάκι σαν ολόκληρός ο πλανήτης να έπαιζε εναντίον του ένα παιχνίδι με καθορισμένη πορεία και τέλος. Το πρεζάκι άρχισε να λησμονεί τις δόσεις ευεξίας που έπαιρνε. Πολύ αργά. Η κατάσταση έδειχνε μη αναστρέψιμη. Οι δικηγόροι τότε αποφάσισαν να ζητήσουν από τους ξένους, έμπορους των δόσεων, να τους σώσουν. Το πρεζάκι περίμενε, υπόμενε και ανεχόταν. Η ασθένεια του όμως βαρεία.
Είχε ξαναπέσει στο βούρκο των ουσιών. Ήθελε απεγνωσμένα τη δόση του. Ο οργανισμός του θα κατέρρεε. Δεν είχε λεφτά να την εξασφαλίσει. Πούλησε την όποια κληρονομιά εξασφάλισε από τους παππούδες του, την περιουσία του ακόμα και τη γη του. Θα πέθαινε αν δεν έπαιρνε άλλη μία δόση. Οι ξένοι έμποροι ως σωτήρες θα του την έδιναν. Πράγματι θα ανακούφιζε το πρεζάκι όμως γνώριζαν πως θα ήταν και το Κύκνειο Άσμα του. Μετά δε θα υπήρχε γυρισμός. Η δόση θα έθετε την ταφόπλακα στο πρεζάκι. Θα τον ανακούφιζε πριν τον αποτελειώσει. Θα τον εξόντωνε ολοκληρώνοντας ένα σχέδιο ολοκληρωτικής καταστροφής που τόσο έντεχνα είχε στηθεί. Αυτό ήθελαν όλοι εξ’ αρχής. Ένα πρεζάκι λιγότερο. Έτσι του έδωσαν την τελευταία του δόση, την υπ’ αριθμόν 5 δόση.
Και ζήσανε ΑΥΤΟΙ καλά – και εμείς θα επιβιώσουμε.
του Πέτρου Τερζή
Για τους περισσότερους από εμάς, τα όνειρα είναι ένα ανεξήγητο φαινόμενο και είναι μυστήριος ακόμη και ο λόγος για τον οποίο δημιουργούνται. Δείτε τους πέντε ευρέως αποδεκτούς λόγους για τους οποίους ονειρευόμαστε.
Μερικοί άνθρωποι θυμούνται έντονα τα όνειρά τους, ενώ κάποιοι ορκίζονται ότι δε βλέπουν όνειρα. Κάποιοι ονειρεύονται σε ασπρόμαυρο φόντο, ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι ονειρεύονται με χρώματα. Ωστόσο, ένα πράγμα είναι σίγουρο: όλοι ονειρεύονται. Από τη στιγμή που είμαστε μωρά μέχρι τη μέρα που θα πεθάνουμε, το μυαλό μας παράγει συνεχώς όνειρα, όταν το σώμα και ο εγκέφαλός μας βρίσκονται σε κατάσταση ηρεμίας. Αλλά τί ακριβώς είναι τα όνειρα και γιατί δημιουργούνται;
Αν και πολλοί συμφωνούν σχετικά με το τι είναι τα όνειρα, εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες και να γίνονται συζητήσεις σχετικά με αυτά. Οι περισσότεροι ειδικοί πιστεύουν ότι ονειρευόμαστε για να βοηθήσουμε το σώμα μας να ξεκουραστεί και να ανανεωθεί. Άλλοι θεωρούν ότι ονειρευόμαστε για ψυχολογικούς λόγους: για να επανεξετάσουμε τα γεγονότα της ημέρας, για να ανακουφιστούμε από το άγχος, αλλά και για να ξεφύγουμε από καταπιεσμένα συναισθήματα.
Δείτε τους πέντε ευρέως αποδεκτούς λόγους για τους οποίους ονειρευόμαστε:
Ανταπόδοση
Αν και μπορεί να ονειρευόμαστε φανταστικά πράγματα, όπως το να πετάμε ή να χανόμαστε στη χώρα του Οζ, οι ονειροπολήσεις μας δεν είναι τόσο αφηρημένες, όπως θα πίστευε κανείς. Ο διάσημος ψυχολόγος Carl Jung πίστευε ότι, ακόμη και τα πιο ευφάνταστα όνειρά μας είναι οι μέθοδοι για την «ανταπόδοση» σε γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή μας. Για παράδειγμα, ένα άτομο που βιώνει δυστυχία στη ζωή του, μπορεί να ονειρεύεται πως είναι ευτυχισμένο ως αποζημίωση κι έτσι θα καταφέρει να μη βρεθεί σε πλήρη απόγνωση. Από την άλλη πλευρά, ένα πρόσωπο που είναι ιδιαίτερα επιτυχημένο, μπορεί να βλέπει όνειρα αποτυχίας ή ήττας, για να αντισταθμίσει τα συναισθήματα του αήττητου και της δύναμης.
Μηχανισμός αντιγραφής
Όταν αντιμετωπίζουμε αγχωτικές καταστάσεις, τα όνειρά μας είναι πολύ διαφορετικά και μερικές φορές εκφράζουν βαθύτερα τα συναισθήματά μας. Με την εμφάνιση σημαντικών συμβόλων και θεμάτων που σχετίζονται με την καθημερινή ζωή μας, τα όνειρα επιχειρούν να αντιμετωπίσουν την εσωτερική αναταραχή μας.
Ο ψυχίατρος Ernest Hartmann, αναφέρει ότι τα όνειρα κατευθύνονται από συγκεκριμένα συναισθήματα, όπως το στρες και η ανησυχία. Ποικίλα συναισθήματα προκαλούν νέο υλικό στη μνήμη αυτού που ονειρεύεται, με τρόπους που επιχειρούν να τον βοηθήσουν να αντιμετωπίσει το άγχος, τραυματικές καταστάσεις και άλλους τύπους ψυχολογικής αγωνίας.
Επεξεργασία πληροφοριών και μνήμη
Οι έρευνες υποστηρίζουν ότι ο ύπνος είναι θεμελιώδους σημασίας για την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου και της μνήμης. Ωστόσο, ορισμένοι πιστεύουν ότι το «μυστικό» για τη μνήμη, δε βρίσκεται μέσα σε λίγες ώρες ανάπαυσης, αλλά στα όνειρα που βλέπουμε.
Τα περισσότερα όνειρα έχουν να κάνουν με πρόσφατα γεγονότα και περιστατικά που έχουμε βιώσει. Ίσως για παράδειγμα, να ονειρευτήκατε το τροχαίο ατύχημα που είδατε ή κάποιο άλλο περιστατικό από τη ζωή σας.
Αυτά τα είδη ονείρων μπορεί πραγματικά να είναι η διαδικασία επεξεργασίας και οργάνωσης των συνειδητών και ασυνείδητων ερεθισμάτων που λαμβάνει ο εγκέφαλος κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα όνειρα είναι ο τρόπος του εγκεφάλου να «επανεκκινήσει το σύστημα».
Επίλυση προβλημάτων
Όταν αντιμετωπίζουμε εμπόδια, αρχικά αναζητάμε πληροφορίες που ήδη γνωρίζουμε -τις αναμνήσεις μας- για την επίλυσή τους. Αυτό κάνει τα όνειρα ιδιαίτερα χρήσιμα επειδή βοηθούν στην οργάνωση των αναμνήσεων, καθιστώντας ευκολότερη την πρόσβαση σε πληροφορίες, όταν προσπαθούμε να επιλύσουμε ένα πρόβλημα.
Ορισμένοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι, ενώ κοιμόμαστε, ο εγκέφαλος μας εξακολουθεί να επεξεργάζεται ζητήματα που αφορούν την καθημερινή μας ζωή και συνεχώς προσπαθεί να καταλήξει σε απαντήσεις και λύσεις. Έτσι, εάν αντιμετωπίζετε ένα ιδιαίτερα δύσκολο δίλημμα, κοιμηθείτε! Θα μπορούσε πραγματικά να βοηθήσει.
Εκπλήρωση επιθυμιών
Έχετε ποτέ παρατηρήσει ότι τα όνειρά σας αφορούν πάντα εσάς; Μην ανησυχείτε. Τα όνειρα είναι εγωκεντρικά από τη φύση τους, επειδή συνήθως αντικατοπτρίζουν βαθιές επιθυμίες ή ανησυχίες σας. Στο σημαντικό βιβλίο του Σίγκμουντ Φρόιντ, «Η ερμηνεία των ονείρων», αναφέρεται ότι τα όνειρα είναι το άμεσο αποτέλεσμα των καταπιεσμένων συναισθημάτων και θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν υποσυνείδητες σκέψεις, επιθυμίες ή ευχές.
Στα όνειρα, το υποσυνείδητό μας μπορεί να αποκαλύψει τις επιθυμίες που το συνειδητό μυαλό μας έχει μάθει να καταστέλλει.
*από clickatlife.gr, φωτογραφία θέματος από judykinney.com
” Ας ακούσουμε τις αλήθειες των Ανήλικων Φυλακισμένων ”
…με αυτή τη φράση , ξεκινά το οδοιπορικό στις φυλακές Ανηλίκων της Αυλώνας …ένα οδοιπορικό που γεννά συναισθήματα θυμού, πόνου , στο άκουσμα των λόγων των ανήλικων φυλακισμένων ….αλλά και συναισθήματα αγάπης , ζεστασιάς βλέποντας “ξεγραμμένα” παιδιά , να αποδεικνύουν ότι η δύναμη της θέλησης υπερτερεί των συνθηκών και βρίσκει φως ,ακόμα και στο πιό βαθύ σκοτάδι .
– Στις φυλακές Ανηλίκων , συμβιώνουν 4 άτομα σε ένα κελί 10 τμ
– Ποινή φυλάκισης 7 ετών για κλοπή τσάντας
– Οι κρατούμενοι είναι χωρισμένοι ανα Εθνικότητα και όχι με βάση τα αδικήματα που διέπραξαν
Επισκεπτόμενη την έκθεση , συναντήσαμε τον κύριο Σταύρο Θεοδωράκη ,πολύ φιλικός ,απλός ,δίχως ίχνος “τουπε” , καθώς και την φωτογράφο Μαρία Μαράκη , που μας εκμηστηρεύτηκε τη συγκίνησή της από αυτή την επαφή με τα παιδιά στις φυλακές Ανηλίκων .
” Λίγος χώρος – Πολύς χρόνος , λένε οι ανήλικοι κρατούμενοι …Ευτυχώς που υπάρχει το Σχολείο ” ,στο χώρο της Φυλακής είναι η μόνη διέξοδος ( μάλιστα και ένας κρατούμενος είναι φοιτητής ΤΕΙ και βραβευμένος από την Μαθηματική Εταιρεία )
Στις Φυλακές επίσης λειτουργεί με εθελοντική προσφορά του δημιουργού της , Θεατρική Ομάδα .
Τελειώνω με τη φράση του Σταύρου Θεοδωράκη : Η Κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα.Ο εγκληματίας απλώς το διαπράτει”
Ίδρυμα Ευγενίδου – Παλαιός Θόλος Πλανηταρίου,
Λεωφ. Συγγρού 387, είσοδος από οδό Πεντέλης 11. Π. Φάληρο
Στην εκδήλωση θα προσφερθεί μόνο νερό. Τα χρήματα που θα στοίχιζε ένα Catering θα προσφερθούν, μαζί με άλλες εθελοντικές προσφορές, από το Ίδρυμα Ευγενίδου, στην Κοινωνική Υπηρεσία του Καταστήματος Κράτησης για τις ανάγκες των ανήλικων φυλακισμένων.
Αντιστοίχως τα έξοδα για την εκτύπωση των φωτογραφιών έχουν επιβαρύνει προσωπικά τα μέλη της ομάδας των Πρωταγωνιστών.
Η έκθεση θα είναι ανοιχτή από την Πέμπτη 19 έως και την Κυριακή 22 Mαϊου 2011, ώρες 10:00-21:00 καθημερινά.
Χωρίς το <σ>
Γράφοντας χωρίς το <σ>
μπορώ να μιλάω μέχρι να κουραστώ
για το δικό μου, για μένα
γι’ αυτό που έχω
γι’ αυτό που μου ανήκει…..
Μπορώ ακόμα να γράφω γι’ αυτόν
γι’ αυτούς
και για τους άλλους.
Αλλά χωρίς το <σ>
δεν μπορώ να μιλάω για σας
για σένα
για το δικό σας.
Δεν μπορώ να μιλάω για το δικό τους
για το δικό σου
ούτε για το δικό μας.
Έτσι μου συμβαίνει…
Μερικές φορές χάνω το <σ>
και δεν μπορώ πια να σου μιλάω
να σε σκέφτομαι, να σε αγαπάω, να σου λέω.
Χωρίς <σ> εγώ μένω αλλά εσύ εξαφανίζεσαι…
Και χωρίς να μπορώ να σε ονομάσω,
πως μπορώ να σε απολαύσω;
…Αν εσύ δεν υπάρχεις
καταδικάζομαι να βλέπω τη χειρότερη εικόνα μου
να αντανακλάται αιώνια
στον ίδιο
ακριβώς ίδιο
ανόητο
καθρέφτη.
*Για όλους εμάς που αρκετά συχνά χάνουμε το <σ>….
