Η Ζωή μας σήμερα

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 19 Φεβρουαρίου 2017

ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΗΣΥΧΗ ΩΡΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ, καθώς ήμουν ξαπλωμένος και μισοκοιμισμένος, οι εφτά εαυτοί μου κάθισαν μαζί και έτσι κουβέντιαζαν ψιθυριστά.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΑΥΤΟΣ: Εδώ, σε αυτόν τον τρελό, κατοίκησα όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς να κάνω τίποτα παρά να ανανεώνω τον πόνο του την ημέρα και να ξαναδημιουργώ τη θλίψη του τη νύχτα. Δε μπορώ να αντέξω άλλο τη μοίρα μου, και τώρα επαναστατώ.

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΑΥΤΟΣ: Η δικιά σου μοίρα είναι καλύτερη από τη δικιά μου, αδελφέ, γιατί μου δόθηκε να είμαι ο χαρούμενος εαυτός αυτού του τρελού. Γελώ το γέλιο του και τραγουδώ τις χαρούμενες ώρες του, και με τριπλο-φτερωμένα πόδια χορεύω τις φωτεινότερες σκέψεις του. Εγώ θα έπρεπε να επαναστατήσω ενάντια στην κουρασμένη μου ύπαρξη

. Ο ΤΡΙΤΟΣ ΕΑΥΤΟΣ: Και εγώ ο από αγάπη κυριαρχούμενος εαυτός, ο φλεγόμενος πυρσός του αχαλίνωτου πάθους και των φανταστικών επιθυμιών; Εγώ ο αρρωστημένος από αγάπη εαυτός είμαι που θα έπρεπε να επαναστατήσει εναντίον αυτού του τρελού. Ο ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΕΑΥΤΟΣ: Εγώ, απ’ όλους εσάς, είμαι ο πιο δυστυχισμένος, γιατί τίποτα δε μου δόθηκε εκτός από απεχθές μίσος και καταστροφική αηδία. Εγώ είμαι, ο θυελλώδης εαυτός που γεννήθηκα στις μαύρες σπηλιές της Κόλασης, αυτός που θα έπρεπε να διαμαρτυρηθεί και να μην υπηρετεί αυτόν τον τρελό.

Ο ΠΕΜΠΤΟΣ ΕΑΥΤΟΣ: Όχι, εγώ είμαι, ο σκεπτόμενος εαυτός, ο φαντασιόπληκτος εαυτός, ο εαυτός της πείνας και της δίψας, αυτός που είναι καταδικασμένος να τριγυρνά χωρίς ξεκούραση, ψάχνοντας άγνωστα και όχι ακόμα δημιουργημένα πράγματα -εγώ είμαι, όχι εσείς, αυτός που θα έπρεπε να επαναστατήσω.

Ο ΕΚΤΟΣ ΕΑΥΤΟΣ: Και εγώ, ο εργαζόμενος εαυτός, ο θλιβερός εργάτης, που με υπομονετικά χέρια και γεμάτα λαχτάρα μάτια, κάνω τις ημέρες εικόνες και δίνω νέες και αιώνιες μορφές στα άμορφα στοιχεία -εγώ είμαι, ο μοναχικός, αυτός που θα έπρεπε να επαναστατήσω ενάντια σ’ αυτόν τον ανήσυχο τρελό.

Ο ΕΒΔΟΜΟΣ ΕΑΥΤΟΣ: Πόσο περίεργο που όλοι σας θα έπρεπε να επαναστατήσετε ενάντια σ’ αυτόν τον άνθρωπο, επειδή ο καθένας σας έχει μια προκαθορισμένη μοίρα να εκπληρώσει. Α! να μπορούσα να ήμουν σαν κάποιον από εσάς, ένας εαυτός με προαποφασισμένη μοίρα! Αλλά δεν έχω καμία, είμαι ο κάνω-τίποτα εαυτός, αυτός που κάθεται στο άλαλο, κενό τίποτα και ποτέ, ενώ εσείς είστε απασχολημένοι να ξαναδημιουργείτε ζωή. Εσείς είστε ή εγώ, γείτονες, που θα έπρεπε να επαναστατήσω;

ΟΤΑΝ Ο ΕΒΔΟΜΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΜΙΛΗΣΕ ΕΤΣΙ, οι άλλοι έξι τον κοίταξαν με οίκτο και δεν είπαν τίποτα άλλο -και καθώς η νύχτα πύκνωνε, ο ένας μετά τον άλλο έπεσαν για ύπνο τυλιγμένοι σε μια νέα και χαρούμενη υποταγή. ΑΛΛΑ Ο ΕΒΔΟΜΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΠΑΡΕΜΕΙΝΕ να κοιτά και να παρατηρεί το τίποτα, το οποίο βρίσκεται πίσω απ’ όλα τα πράγματα.

[Πηγή: www.doctv.gr

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 12 Φεβρουαρίου 2017
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ:    https://vimeo.com/81798936
Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 3 Φεβρουαρίου 2017

Σύμφωνα με τον Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό [NLP] οι λέξεις επηρεάζουν τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά

Ποιες φράσεις είναι σημαντικές στη ζωή μας;

«Σήμερα ήταν μια καλή μέρα»: Αρκεί να το πεις έστω μια φορά για να δεις τη ζωή σου πιο αισιόδοξα.

«Καταλαβαίνω»: Πιο σημαντικό από το να έχεις πάντα δίκιο, είναι το να έχεις πάντα επίγνωση.

«Σ’αγαπώ»: Όλοι θέλουν κατά βάθος να το πουν και όλοι θέλουν να το ακούσουν.

«Σε εμπιστεύομαι»: Όλοι χρειαζόμαστε συμμάχους σε αυτή τη ζωή.

«Μπορώ και καλύτερα»: Μόλις το πεις, έχεις κάνει τη μισή διαδρομή για να το κάνεις και πραγματικότητα.

«Έκανα το καλύτερο που μπορούσα»: Αν όντως είναι αλήθεια, θα νιώσεις πολύ περήφανος για τον εαυτό σου και όσα κατάφερες.

«Συγχαρητήρια»: Αν το πεις χωρίς ίχνος ζήλιας, θα σε εκτιμήσεις ακόμα περισσότερο.

«Συγγνώμη»: Είναι πολύ λυτρωτικό όταν το λες και το εννοείς.

«Πήρα μια απόφαση»: Η ευθύνη που εμπεριέχει αυτή η φράση, μετατρέπει οποιαδήποτε δραστηριότητα από αγγαρεία σε συνειδητή επιλογή.

«Δεν έχω τελειώσει»: Μόνο εσύ αποφασίζεις πότε ένα κεφάλαιο έχει κλείσει στη ζωή σου.

«Αρκετά!»: Χρειάζεται να ξέρεις που να βάζεις ο ίδιος τα όριά σου.

«Δεν είναι πολύ όμορφο;»: Όσο περισσότερο παρατηρείς την ομορφιά του κόσμου που σε περιβάλλει, τόσο πιο ευτυχισμένος νιώθεις.

«Είσαι καταπληκτικός»: Άσε τον εαυτό σου να νιώσει θαυμασμό για κάποιον άλλο και θα νιώσεις πολύ πιο δυνατός.

«Πιστεύω σε αυτό»: Είτε πρόκειται για το θεό, είτε για μια απλή ιδέα, πρέπει να δείξεις πίστη σε κάτι στη ζωή σου.

«Δεν ξέρω πως να το κάνω»: Καλύτερα να παραδεχτείς την άγνοιά σου για κάτι και να μάθεις, παρά να προσποιηθείς ότι γνωρίζεις.

«Σε ευχαριστώ που βοήθησες να γίνει πραγματικότητα αυτό»: Γιατί κανείς δεν μπορεί να τα κάνει όλα μόνος του σε αυτή τη ζωή και χρειάζεται να δείχνει ευγνωμοσύνη σε αυτούς που τον βοηθούν.

 

Πώς, όμως, μπορούμε να διαχειριστούμε καλύτερα το άγχος; Τι πρέπει να αποφύγουμε;

Αποφύγετε:

– να κριτικάρετε και να κατηγορείτε τον εαυτό σας για ό,τι συμβαίνει,

– να έχετε τύψεις γιατί δεν ανταποκριθήκατε σ’ αυτό που περίμεναν οι άλλοι,

– να έχετε αυξημένες προσδοκίες για τον εαυτό σας και τους άλλους

– και να ‘εκφράζεστε’ αρνητικά»

Για την αποφυγή του άγχους θα πρέπει κανείς να αλλάξει τρόπο σκέψης, να κάνει αυτοδιάλογο, να νιώθει ευτυχής με όσα έχει καταφέρει, να παίρνει βαθιές αναπνοές και να βάλει δραστηριότητα και κίνηση στη ζωή του.

«Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε αρνητικά μόρια, όπως ‘μην’ ή ‘δεν’, και λέξεις με αρνητική χροιά, όπως το ‘πρέπει’. Οι σκέψεις σας συνδέονται άμεσα και επηρεάζουν τα συναισθήματά σας και τη συμπεριφορά σας. Μιλήστε στον εαυτό σας είτε εξωτερικά, δηλαδή φωναχτά, είτε εσωτερικά, δηλαδή από μέσα σας, προσπαθώντας να τον χαλαρώσετε και να τον αποπροσανατολίσετε από αρνητικές σκέψεις.

Βρείτε αφορμές να γελάσετε ή παρακολουθήστε κάποιο πρόγραμμα στην τηλεόραση που σας κάνει να γελάτε. Αυτομάτως πηγαίνει το μήνυμα στον εγκέφαλο ότι είστε καλά. Θυμηθείτε να παίρνετε βαθιές αναπνοές, εκπνέοντας προς τα έξω κι έχοντας στο μυαλό σας μια όμορφη σκέψη ή εικόνα. Και, φυσικά, γυμναστείτε ή βάλτε κάποια δραστηριότητα και κίνηση στη ζωή σας.

Από awaken.gr

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 28 Ιανουαρίου 2017

Γύρω από εκείνον ήταν συγκεντρωμένοι σαν ζωηρό μελίσσι οι μαθητές του. Κάποιος, ένας νεαρός που μοιραζόταν την ίδια λάμψη στα μάτια, του είπε:

«Δάσκαλε, κοίταξα ξανά τα σχέδιά μου και έκανα κάποιες διορθώσεις στις αναλογίες. Τώρα νομίζω ότι έχω υπολογίσει σωστά και με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια τις αποστάσεις που χωρίζουν τη Γη από τον Ήλιο και τη Σελήνη».

«Νομίζω, Αναξίμανδρε, ότι δε θα έχεις πέσει έξω στους υπολογισμούς σου. Μπορείς, λοιπόν, να μας τους παρουσιάσεις αύριο, την ώρα που θα μελετάμε αστρονομία», του αποκρίθηκε ο Θαλής.

Ο Μέλισσος δεν μπόρεσε να μη θαυμάσει το δάσκαλο και το μαθητή, που από εκείνη τη μικρή γωνία του σύμπαντος κατόρθωναν ήδη να μετρούν τις αποστάσεις ανάμεσα στη Γη και στη Σελήνη, στη Γη και στον Ήλιο…

Τότε ο Θαλής είδε το Μέλισσο, που στεκόταν λίγο παράμερα από τους μαθητές του και παρακολουθούσε.

«Φίλε μου, τι κάνεις;» τον ρώτησε αμέσως πηγαίνοντας προς το μέρος του. «Πάει πολύς καιρός!»

«Όμως, Θαλή, δε σε λησμονώ ποτέ. Όχι ύστερα από εκείνο που συνέβη τότε…»
«Είναι πολύ ωραία εδώ, στη Σχολή σου, Θαλή!» είπε με θαυμασμό ο Μέλισσος. «Tόσοι νέοι μαθητές που, όπως κι εσύ, αποζητούν τη γνώση για τη γνώση. Και μαθαίνουν τόσα πράγματα, για την αστρονομία, για τα μαθηματικά, ακόμα και για το πώς πρέπει να κυβερνιούνται οι πολιτείες»

«Πάνω απ’ όλα μαθαίνουν να μαθαίνουν!» είπε ο Θαλής
«Μαθαίνουν και να αποζητούν τη γνώση και να την κατακτούν βήμα βήμα», πρόσθεσε ο
Μέλισσος και συνέχισε: «Όπως εκείνος ο αλλοτινός Οδυσσέας είχε την Ιθάκη του, έτσι και για τους νέους που έρχονται εδώ η Ιθάκη είναι η , γνώση. Εγώ, βλέπεις, Θαλή, είμαι ταξιδιώτης και από αυτή τη σκοπιά τα βλέπω τα πράγματα».

«Έτσι είναι, Μέλισσε», αποκρίθηκε ο Θαλής.

Κι έπειτα πρόσθεσε: «Να, βλέπεις εκείνον το νέο εκεί πέρα; Τον λένε Αναξίμανδρο και είναι εδώ και τρία χρόνια περίπου μαθητής μου. Ήδη ανακάλυψε σπουδαία πράγματα κι έχει αναπτύξει μια δική του θεωρία… Ξέρεις τι υποστηρίζει; Ότι έχει δίκιο ο Όμηρος να λέει πως η ζωή γεννήθηκε στη θάλασσα. Ο Αναξίμανδρος όμως προχωρεί ακόμα περισσότερο και υποστηρίζει πως ο μακρινός πρόγονος όλων των ανθρώπων ήταν ένα υδρόβιο ζώο, κάποιο είδος ψαριού. Και ότι στο πέρασμα πολλών, αναρίθμητων, χιλιάδων χρόνων αυτό το θαλάσσιο ζώο βγήκε στη στεριά και σιγά σιγά συνήθισε να ζει σε αυτή κι έγινε το πρώτο στεριανό ζώο. Και από το πρώτο αυτό στεριανό ζώο
προέρχονται όλα τα όντα που ζουν σήμερα στη στεριά και, βέβαια, κι εμείς οι άνθρωποι μαζί…
Α, να το θυμάσαι το όνομα του Αναξίμανδρου, Μέλισσε. Είναι ήδη σοφός, κι ας είναι τόσο νέος. Κάποια μέρα ελπίζω να με διαδεχτεί εδώ, στη Σχολή μου».

ο Μέλισσος σώπασε για λίγο συλλογισμένος. Έπειτα είπε:

«Παράξενα μου φαίνονται όλα αυτά που μου λες, Θαλή. Αλλά, βέβαια, γι’ αυτό σε λένε σοφό, και πιστεύω κι εγώ πως είσαι. Και αυτός είναι και ο λόγος που βρίσκομαι σήμερα εδώ. Ήρθα για τη σοφία σου, Θαλή».

«Εγώ, Μέλισσε», αποκρίθηκε ο Θαλής, «δεν είπα ποτέ σοφό τον εαυτό μου. Έτσι με είπαν άλλοι. Όμως εγώ γνωρίζω πως είναι δύσκολη για τους ανθρώπους η σοφία και συχνά συμβαίνει όσο πιο κοντά της νομίζει κάποιος ότι βρίσκεται τόσο πιο πολύ αυτή να του ξεφεύγει και να ξεμακραίνει…»

Ο πιο σοφός απ’όλους 
ΟΥΡΑΝΙΑ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΗ

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 28 Ιανουαρίου 2017

ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ, η μεγαλύτερη ανακάλυψη του Freud είναι ότι η μεγάλη αιτία πολλών ψυχολογικών ασθενειών είναι ο φόβος να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του, τα συναισθήματα, τις παρορμήσεις, τις αναμνήσεις, τις ικανότητες, τις δυνατότητες, το πεπρωμένο του. Γενικά, αυτού του είδους ο φόβος είναι αμυντικός, με την έννοια ότι είναι μια προστασία της αυτοεκτίμησης μας, της αγάπης και του σεβασμού που τρέφουμε για τον εαυτό μας. Τείνουμε να φοβόμαστε οποιαδήποτε γνώση θα μπορούσε να μας κάνει να απεχθανόμαστε τον εαυτό μας ή να μας κάνει να νιώθουμε κατώτεροι, αδύναμοι, ανάξιοι, κακοί, επονείδιστοι.

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΙΔΑΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ του εαυτού μας με την απώθηση και παρόμοιους αμυντικούς μηχανισμούς, οι οποίοι είναι κυρίως τεχνικές μέσω των οποίων αποφεύγουμε να συνειδητοποιήσουμε δυσάρεστες ή επικίνδυνες αλήθειες. Και στην ψυχοθεραπεία, τις μανούβρες με τις οποίες εξακολουθούμε να αποφεύγουμε αυτή τη συνειδητοποίηση της οδυνηρής αλήθειας, τους τρόπους με τους οποίους πολεμάμε τις προσπάθειες του θεραπευτή να μας βοηθήσει να δούμε την αλήθεια, τους ονομάζουμε “αντίσταση”. Όλες οι τεχνικές του θεραπευτή αποκαλύπτουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την αλήθεια, ή είναι τρόποι για να δυναμώσει ο ασθενής έτσι ώστε να μπορεί να αντέξει την αλήθεια. («Το να είναι απόλυτα ειλικρινής με τον εαυτό του, είναι η σπουδαιότερη προσπάθεια που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος» – Freud).

ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΕΙΔΟΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ το οποίο τείνουμε να αποφεύγουμε. Όχι μόνο μένουμε προσκολλημένοι στην ψυχοπαθολογία μας, αλλά επίσης τείνουμε να αποφεύγουμε την προσωπική ανάπτυξη γιατί και αυτή, επίσης, μπορεί να επιφέρει ένα άλλο είδος φόβου, δέους, αισθημάτων αδυναμίας και ανεπάρκειας. Κι έτσι, χρησιμοποιούμε ένα άλλο είδος αντίστασης, μια άρνηση της καλύτερης πλευράς μας, των ταλέντων μας, των καλύτερων ενορμήσεών μας, των ανώτερων δυνατοτήτων μας, της δημιουργικότητας μας. Με δυο λόγια, αυτή είναι η μάχη με το δικό μας μεγαλείο, ο φόβος της ύβρεως».

“Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΤΑΝΟΗΤΗ αλλά πρέπει παρόλα αυτά να ξεπεραστεί αν πρόκειται να υπάρξει δημιουργία. Έτσι, το να ανακαλύψει κανείς στον εαυτό του ένα μεγάλο ταλέντο μπορεί αναμφίβολα να φέρει ευφορία αλλά φέρνει επίσης και ένα φόβο των κινδύνων, των ευθυνών και των καθηκόντων του να είσαι ηγέτης και του να είσαι μόνος σου».

Απόσπασμα από το βιβλίο του Αβραάμ Μάσλοου, Ψυχολογία της ύπαρξης 

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 28 Ιανουαρίου 2017

Να ένας έξυπνος τρόπος για να βοηθηθούν οι μητέρες να επιστρέψουν στη δουλειά τους. Το φαινόμενο της γιαγιάς που φροντίζει τα εγγόνια της περιστασιακά ενώ η μαμά δουλεύει είναι πολύ συνηθισμένο και όλοι είναι ευχαριστημένοι με αυτό. Η μαμά έχει κάποιον που εμπιστεύεται να προσέχει τα παιδιά, η γιαγιά περνά δημιουργικά το χρόνο της και τα εγγόνια επωφελούνται με την επαφή και τη σχέση με τη γιαγιά. Ωστόσο, στην Τουρκία οι γιαγιάδες θα έχουν ένα επιπλέον κίνητρο. © flickr.com/SuzanneShahar Η Τουρκία ξεκινά το Φεβρουάριο ένα νέο πιλοτικό πρόγραμμα σύμφωνα με το οποίο θα καταβάλλει μισθό στις άνεργες γιαγιάδες ή σε εκείνες που έχουν βγει στην σύνταξη και οι οποίες φροντίζουν τα εγγόνια τους κατά τις εργάσιμες ημέρες. Αυτό αποτελεί μέρος ενός νέου προγράμματος που ονομάζεται Εθνική Κινητοποίηση στην Εργασιακή Ζωή με σκοπό την ενίσχυση της απασχόλησης για τις νεαρές μητέρες. Το νέο αυτό πρόγραμμα θα είναι διαθέσιμο σε οικογένειες όπου η μητέρα εργάζεται με μειωμένο ωράριο. Ο στόχος είναι να αναλάβουν περισσότερες γιαγιάδες μέρος της ανατροφής των παιδιών και να μπορέσουν στη συνέχεια η μητέρες να περάσουν στην πλήρη απασχόληση. Για την προσφορά τους θα αμείβονται με 400 τουρκικές λίρες, ήτοι 99 περίπου ευρώ το μήνα. Το πιλοτικό αυτό πρόγραμμα αυτό σκοπεύει να βοηθήσει την αύξηση των γυναικών στην εργασία. © flickr.com/AnneWilson Το πρόγραμμα θα ξεκινήσει τον επόμενο μήνα στη Σμύρνη και στην Μπούρσα και θα συμπεριλαμβάνει περίπου 1.000 οικογένειες. Μετά από μια δοκιμαστική περίοδο έξι μηνών θα συμπεριλαμβάνει περισσότερες περιοχές και μεγαλύτερο αριθμό οικογενειών. Παρόλο που το συγκεκριμένο μέτρο μοιάζει θετικό δεν έχουν όλοι την ίδια άποψη. Σύμφωνα με την Πρωτοβουλία Απασχόλησης και Εργασίας των Γυναικών, το συγκεκριμένο πρόγραμμα αποτελεί μια προσπάθεια της κυβέρνησης της χώρας να αποφύγει τη δημόσια μέριμνα και φροντίδα των παιδιών προσχολικής ηλικίας.

Aπό tilestwra.gr

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 28 Ιανουαρίου 2017

Εντιμότητα. Είναι λέξη, είναι αξία, είναι τρόπος ζωής και λήψης αποφάσεων; Μήπως είναι ένα χιλιοτσαλακωμένο κομμάτι χαρτιού που κανείς δεν μπήκε στον κόπο να διαβάσει;

Η εντιμότητα είναι αυτό το θεμελιώδες κείμενο, του οποίου η ανάγνωση πρέπει να ξεκινά νωρίς, γιατί το ταξίδι της κατάκτησής είναι μακρύ ίσως και αέναο. Είναι η έννοια, στην οποία η προσπάθεια μύησης σε αυτήν πρέπει να αρχίζει εξ απαλών ονύχων και σε αυτήν την προσπάθεια οι γονείς αποκτούν άξια τον τίτλο του προτύπου.

Η απουσία αυτής ευθύνεται όχι τόσο για τα δεινά του συνόλου, αλλά για μια σφοδρή, μπορεί και καταστροφική σύγκρουση δύο αντιμαχόμενων δυνάμεων στα άδυτα ενδόμυχα του καθενός ξεχωριστά. Αφήνω αιωρούμενο το ποιες είναι αυτές οι εξουσιαστικές δυνάμεις, γιατί στον καθένα διαφέρουν.

Η εντιμότητα, λοιπόν, δεν είναι κάτι εξωτερικό, δεν είναι η διδόμενη εικόνα. Τελείται, αποκλειστικά μέσα μας και αφορά το μέσα μας . Ενδέχεται το αποτέλεσμα μιας, μακάρι, επίτευξής της να εξωτερικευθεί, αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός.

Ο σκοπός είναι η εσωτερική αρμονία, είτε με τη λέξη αρμονία φαντάζεται κανείς μια γαλήνια θάλασσα, είτε μια πάλη μαινόμενων κυμάτων. Το να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου για τις επιλογές σου. Είτε πονάς με αυτές, είτε όχι.

Ξέρω τι θέλω, τι προσμένω από κάτι, για ποιον λόγο είμαι εδώ που είμαι.

Κατά αυτήν την έννοια η εντιμότητα αποτελεί ένα είδος ελευθερίας, γιατί προϋποθέτει συνειδητές επιλογές, να ξέρεις δηλαδή το λόγο μιας επιλογής σου, μιας απόφασής σου και συνεπώς να είσαι έτοιμος για τις συνέπειες της. Μπορεί η επιλογή σου να συνεπάγεται φθορά, να είσαι σε μια ειρκτή άλγους, αλλά να αισθάνεσαι ελεύθερος, γιατί επέλεξες ενσυνειδήτως. Δηλαδή εμπιστεύεσαι και στηρίζεις τον εαυτό σου σε κάθε επιλογή.

Δύσκολη και περίπλοκη, όμως, η καλλιέργεια της εντιμότητας. Δύσκολη γιατί ολίγοι θα την επιδιώξουν, θα συνειδητοποιήσουν την ανάγκη κατοχής αυτής της θεραπευτικής πέτρας. Κατακτάται, αν κατακτάται, μέσα από εμπειρίες, βιώματα, με ώρες μοναχικές και άγρυπνες, με ατελείωτες και αφηρημένες , χωρίς συμπέρασμα, συζητήσεις με τον οιονδήποτε σε ένα ήσυχο μπαρ, σε ένα όμορφο μπιστρό και κυρίως με πολύ διάβασμα. Και σε αυτό εμμένω.

Πρέπει να διαβάσεις πολύ, να διαβάσεις ακόμη και αυτά με τα οποία διαφωνείς, γιατί δεν ξέρεις αν διαφωνείς. Το απορρίπτεις ή το δέχεσαι, αλλά πρώτα το ψάχνεις. Το διαβάζεις, το σκέφτεσαι ξανά και ξανά και τότε είσαι έντιμος .

Τα βιβλία είναι όπλα για τους στρατιώτες του μυαλού και της ψυχής και η βιβλιοθήκη ένα οπλοστάσιο, το οποίο πρέπει να είναι γεμάτο κάθε στίγμη, για κάθε στιγμή. Για εκείνη την περίπτωση που θα χρειαστείς κάτι να ανταποκρίνεται σε αυτό που βιώνεις.

Η εντιμότητα είναι το εχέγγυο για το ότι ποτέ δεν θα κοντοσταθείς μια μέρα και θα πεις ‘’τελικά, γιατί είμαι εδώ’’, ‘’γιατί το έκανα αυτό’’, για το ότι δεν θα παρασυρθείς ποτέ από κανέναν και θα βρεθείς κάπου που θα μετανιώσεις. Είναι αυτό που θα προσδώσει κύρος στην επιλογή σου. Εντιμότητα είναι να μπορείς να κάνεις κάτι που σου παρέχει όφελος, το οποίο συνεπάγεται κύρωση, αποφεύγοντας την κύρωση και τελικά να μην το κάνεις από επιλογή.

Είναι αυτό που αλλάζει τα βήματα στον αόρατο χορό των γερόντων

Από o-klooun.gr Χρήστος Ωραιόπουλος

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 26 Ιανουαρίου 2017

Αν η εκπαίδευση είχε πραγματική σχέση με την μάθηση:

– Θα αφήναμε τα παιδιά να κάνουν περισσότερες ερωτήσεις και θα τους δίναμε την κατάλληλη υποστήριξη να βρουν μόνοι τους τις απαντήσεις
– Θα βλέπαμε το βούτηγμα μπισκότων στο γάλα σαν μια επιστημονική ευκαιρία, όχι μόνο σαν σνακ!
– Θα δίναμε στα παιδιά τεράστια τεστ και βιβλία μόνο αν χρειάζονταν τα χαρτιά για να χτίσουν πύργο και να εξερευνήσουν τη δύναμη και την κίνηση

– Θα βάζαμε μόνο τέτοιες ταμπέλες στα παιδιά ” κυρίως οπτικός μαθητής”, “εύθυμος”, “υπερέχει στην μάθηση”, “αγωνίζεται με την πρόσθεση”, “αγαπά το ποδόσφαιρο” αντί για “έμπειρος” ή “μέτριος” (και εδώ θα μπορούσα εγώ να προσθέσω κι άλλα κοσμητικά επίθετα που λένε οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί στα παιδιά στην Ελλάδα, όπως τεμπέλης, αργός, χαζός, αδιάφορος, κλπ)
– Θα σταματούσαμε να κάνουμε φωτοτυπίες χαμηλού επιπέδου και θα δίναμε περισσότερα άδεια χαρτιά για έμπνευση

– Θα είχαμε στόχο μας να κάνουμε τα παιδιά να κάνουν ερωτήσεις στην τάξη που δεν μπορούμε να απαντήσουμε ή για τις οποίες ούτε το Google δεν έχει απάντηση
– Θα σταματούσαμε να ξοδεύουμε εκατομμύρια στα σχολικά βιβλία
– Θα γιορτάζαμε τα λάθη περισσότερο από τα “Αριστα”

– Η επιτυχία θα ήταν η υπερπήδηση εμποδίων και η προσπάθεια και όχι το “τέλειο γραπτό”
– Θα καλούσαμε έναν μηχανικό ή επιστήμονα στην τάξη για να απαντήσει ερωτήσεις των παιδιών
– Θα μιλούσαμε περισσότερο για να βρουν το πάθος και την κλίση τους παρά για το τεστ ορθογραφίας της Παρασκευής

– Θα παίρναμε τις καλύτερες θεωρίες από την εκπαίδευση των χαρισματικών παιδιών, την ειδική αγωγή και κάθε τι ανάμεσα, για να φτιάξουμε ένα σχολείο όπου ικανοποιούνται οι ανάγκες ΟΛΩΝ των παιδιών
– Τα παιδιά δεν θα ρωτούσαν ποτέ ” Γιατί πρέπει να το μάθω αυτό;” επειδή θα ήταν απασχολημένα με την έρευνα
– Η έρευνα θα υπερτερούσε από την διάλεξη- παράδοση μαθήματος

– Η επαγγελματική εξέλιξη θα ήταν διαφοροποιημένη, γεμάτη νόημα και αποστασιοποιημένη από την ανάγνωση σελίδων στο PowerPoint
– Κάθε σχολείο θα είχε μορφές συνεργασίας σαν αυτό που συμβαίνει στο Twitter κάθε μέρα
– Δεν θα ακούγαμε φράσεις όπως “Δεν το διδάσκουμε αυτό από τη στιγμή που δεν είναι στην εξεταστέα ύλη”

Η εκπαίδευση μπορεί να μην έχει σχέση (τουλάχιστον ως ένα μεγάλο βαθμό) με την μάθηση αυτή τη στιγμή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η δική μας τάξη δεν μπορεί να έχει σχέση με την μάθηση!

Είναι στο χέρι μας, όλοι όσοι ασχολούμαστε με την εκπαίδευση, να κάνουμε τη διαφορά με τους δικούς μας μαθητές, με τους συναδέλφους, με το δικό μας σχολείο!

Aπό Thessalonikiartsandculture.gr

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 21 Ιανουαρίου 2017

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς που γιορτάζεται στις 21 Ιανουαρίου αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο για τα θεραπευτικά οφέλη της αγκαλιάς!

Για να μπορείτε να εκφράζετε τα συναισθήματά σας με μια αγκαλιά, θα πρέπει πρώτα να μάθετε πώς να αγκαλιάζετε τον εαυτό σας. Οι αγκαλιές περιορίζουν το στρες και ενισχύουν την αυτοεκτίμηση.

Ορισμένοι άνθρωποι σας αγκαλιάζουν τόσο δυνατά που νιώθετε ότι θα σπάσετε αλλά αυτή η αγκαλιά είναι ένας απλός τρόπος για να εκφράσουν την αγάπη τους. Η αγκαλιά δημιουργεί έναν ιδιαίτερο σύνδεσμο στο μυαλό, στο σώμα και στα συναισθήματα.

Η αγκαλιά μπορεί να μην διορθώνει τα πάντα, υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι που δεν τους αρέσει να τους αγκαλιάζουν επειδή δεν αισθάνονται άνετα ή δεν τους αρέσει να εισβάλουν στον προσωπικό τους χώρο. Ωστόσο, στην πραγματικότητα όλοι έχουν την ανάγκη από κάποιον να τους κάνει μια ζεστή αγκαλιά σε κάποιο σημείο της ζωής τους.

 

Εκατοντάδες αγκαλιές απλά μας περιμένουν

Μια μικρή αγκαλιά μπορεί να στεγνώσει τα δάκρυα, μια μικρή λέξη καλοσύνης μπορεί να μας γεμίσει με ευτυχία και ένα μικρό χαμόγελο μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Αυτά είναι μικρά πράγματα που μπορούν να γεμίσουν τον κόσμο μας με ευτυχία και αγάπη…

Δεν θα μπορούσαμε να γράψουμε ένα βιβλίο με όλα τα είδη αγκαλιάς που υπάρχουν επειδή δεν θα τελείωνε ποτέ.Υπάρχουν πολλά είδη αγκαλιάς όπως και πολλά είδη ανθρώπων, καταστάσεων και σχέσεων ανάλογα με το είδος του μηνύματος που θέλουν να μεταφέρουν. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα είδη αγκαλιάς:

Αγκαλιά αρκούδας

Ένα άτομο τυλίγει τα χέρια του γύρω από ένα άλλο και το σφίγγει πάνω του με αγάπη. Αγκαλιάζετε ένα άλλο άτομο και ακουμπάτε ελαφρώς το πηγούνι σας στον ώμο του.

Αγκαλιά σε σχήμα Α

Αυτό το είδος αγκαλιάς είναι πιο τυπικό αλλά δεν σημαίνει τίποτα λιγότερο. Λυγίζετε προς τα εμπρός για να αγκαλιάσετε το άλλο άτομο και ακουμπάτε ελαφρώς το πηγούνι σας στον ώμο του άλλου.

Αγκαλιά σάντουιτς

Αυτό το είδος αγκαλιάς γίνεται ανάμεσα σε τρία πολύ κοντινά πρόσωπα. Είναι γεμάτη από υπέρμετρη υποστήριξη.

Δυνατή αγκαλιά

Αυτό το είδος αγκαλιάς χαρακτηρίζεται από την παρόρμηση που αισθάνεστε για να κρατήσετε ένα άλλο άτομο και να του δείξετε στοργή. Είναι ιδανική για να εκδηλώσετε συναισθήματα στοργής και να ευχηθείτε.

Αγκαλιά από καρδιάς

Αγκαλιάζει ολόκληρο το σώμα και τα χέρια τυλίγονται γύρω από την πλάτη και τους ώμους του άλλου. Είναι μια από τις μεγαλύτερες αγκαλιές που μπορείτε να κάνετε.

Πλάγια αγκαλιά

Αυτό το είδος αγκαλιάς είναι ιδανικό όταν περπατάτε. Αντικατοπτρίζει την ανάγκη και την επιθυμία να είστε ενωμένοι.

Αγκαλιά από πίσω

Αυτό το είδος αγκαλιάς είναι η πιο αξιαγάπητη και ρομαντική. Ένα άτομο έρχεται από πίσω σας και τυλίγει τα χέρια του γύρω σας. Απλά σκεφτείτε την πασίγνωστη σκηνή του Τιτανικού για να κατανοήσετε το πάθος που εμπνέει μια τέτοια αγκαλιά.

Ομαδική αγκαλιά

Αυτό το είδος αγκαλιάς συμβολίζει τη συντροφικότητα και την υποστήριξη άνευ όρων, προσφέροντας ανακούφιση στους συμμετέχοντες.

Όλες αυτές οι αγκαλιές είναι θεραπευτικές καθώς συνεισφέρουν στην ψυχολογική σας ευεξία και στη συναισθηματική ανάπτυξη. Με αυτή την απλή κίνηση αποκτούμε εκατοντάδες ανεκτίμητες αισθήσεις που δεν περιγράφονται.

Ξέρετε πώς να κάνετε μια αγκαλιά;

Ένας άνθρωπος αγκαλιάζει τους άλλους όπως αγκαλιάζει τη ζωή. 
Ένας άνθρωπος αγκαλιάζει τη ζωή όπως τον αγκαλιάζουν οι άλλοι.

Για να ξέρετε πώς να κάνετε μια αγκαλιά, θα πρέπει να το κάνετε με όλη σας την καρδιά και το σώμα σας να λιώνει στα χέρια του άλλου. Ωστόσο, για να μπορούμε να μεταβιβάσουμε όλα όσα αισθανόμαστε με μια αγκαλιά, θα πρέπει να εξασκηθούμε στους εαυτούς μας.

Μερικές ερωτήσεις που εμφανίζονται αυθόρμητα: σας έχουν αγκαλιάσει ποτέ; Ήταν γεμάτη ζεστασιά; Απάλυνε τον πόνο σας;

Μπορούμε να πούμε ότι αγκαλιάζοντας τον εαυτό σας με ειλικρίνεια επιβεβαιώνετε τον εαυτό σας και βγαίνετε από το καβούκι σας, σας φέρνει πιο κοντά στον αυθεντικό σας εαυτό.

Αν αγκαλιάζετε τον εαυτό σας σημαίνει ότι αγαπάτε τον εαυτό σας. Όταν αγαπάτε τον εαυτό σας, γνωρίζετε τον εαυτό σας. Όταν γνωρίζετε τον εαυτό σας, αναπτύσσεστε. Επειδή όταν κρατάτε τον εαυτό σας στα χέρια σας, απελευθερώνετε τα συναισθήματά σας και αυτό σας επιτρέπει να έχετε καλή ζωή.

Οι ωφέλιμες δυνάμεις της αγκαλιάς

Μια αγκαλιά είναι ένα ποίημα γραμμένο στο δέρμα που μας προστατεύει από τις ψεύτικες αγάπες, την εξάρτηση, την εξιδανίκευση και οτιδήποτε μπορεί να μας αποδυναμώσει ή υποβαθμίσει, διασφαλίζοντας το θάρρος και την καλοσύνη μέσα μας.

Η αγκαλιά επικυρώνει το δικαίωμά μας να υπάρχουμε και να είμαστε αυτοί που είμαστε, να έχουμε ανάγκες, να αγγίζουμε, να είμαστε ευτυχισμένοι και υγιείς και να δημιουργούμε, να είμαστε οικείοι και ελεύθεροι να αγαπάμε.

Είναι δύσκολο να αναφέρουμε όλα τα οφέλη που μπορεί να μας προσφέρει η αγκαλιά καθώς είναι πάρα πολλά. Ωστόσο, μπορούμε να αναλύσουμε μερικά από τα πλεονεκτήματα της αγκαλιάς:

  • Περιορίζει το στρες.
  • Προσφέρει ασφάλεια και προστασία ή τουλάχιστον μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλείς και προστατευμένοι.
  • Βοηθά στην αυτοεκτίμηση.
  • Μεταδίδει ενέργεια και δύναμη.
  • Βελτιώνει τις διαπροσωπικές σχέσεις.
  • Μας κάνει να αισθανόμαστε άνετα.

Αγκαλιά, ένα χάδι από ψυχής

Η παράδοση λέει πως όταν αγκαλιάζουμε κάποιον με ειλικρίνεια, κερδίζουμε μια μέρα ζωής.

Paulo Coelho

Η αγκαλιά εμβαθύνει τις ρίζες της στοργής. Οι πιο σημαντικές αναμνήσεις μας περιλαμβάνουν αγκαλιές επειδή μας κάνουν να νιώθουμε ανακούφιση. Η αγκαλιά είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να προσφέρουμε αγάπη στους ανθρώπους γύρω μας και να χαϊδεύουμε τις ψυχές τους.

Πολύ συχνά, οι αγκαλιές αποτελούν την καλύτερη θεραπεία καθώς μας κάνουν να νιώθουμε ανανεωμένοι και άξιοι αγάπης. Κάθε αγκαλιά έχει τη δική της γλώσσα και την καθιστά το γρηγορότερο τρόπο για να επικοινωνήσουν δυο ψυχές.

Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να πείτε περισσότερα με μια αγκαλιά παρά με λέξεις. Όταν μας αγκαλιάζουν, γεμίζουμε με ευτυχία και ένα αίσθημα γαλήνης που μας χαλαρώνει όσο τίποτε άλλο.

Η αγκαλιά είναι μια πραγματικά αξιόπιστη πηγή ενσυναίσθητης επικοινωνίας που μας βοηθά να κατανοούμε καλύτερα πώς αισθανόμαστε εμείς αλλά και οι άλλοι γύρω μας. Αποτελεί έναν ιδανικό τρόπο για να δείξουμε την αγάπη και την υποστήριξή μας.

 

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 21 Ιανουαρίου 2017

Πόσο αντιλαμβανόμαστε τον πραγματικό εαυτό μας και τις αισθήσεις μας; Η Virginia Satir, Αμερικανίδα συγγραφέας και ψυχοθεραπεύτρια, που δούλεψε εκτενώς με οικογένειες, παρατήρησε ότι πολλοί ενήλικες μαθαίνουν από την παιδική τους ηλικία να απορρίπτουν τις πληροφορίες που δέχονται από τις αισθήσεις τους κι έτσι να μην δίνουν σημασία στο τι ακούνε, βλέπουνε, μυρίζουν ή νιώθουν κάθε στιγμή. Υποστηρίζοντας ότι ο άνθρωπος πρέπει να βρίσκεται σε διαρκή επαφή με τον εσωτερικό εαυτό του, ανέπτυξε στο βιβλίο της Making Contact τη θέση των Πέντε Ελευθεριών, οι οποίες βοηθούν τον άνθρωπο να συνδεθεί με τον εαυτό του στο «εδώ και τώρα» και να δει καθαρά τις δημιουργικές επιλογές που έχει στη διάθεσή του ανά πάσα στιγμή:

1.    Η ελευθερία να βλέπουμε και να ακούμε αυτό που υπάρχει κι όχι αυτό που θα «έπρεπε» να υπάρχει, αυτό που υπήρχε ή που θα υπάρξει.

2.    Η ελευθερία να λέει κανείς αυτό που αισθάνεται και σκέφτεται, κι όχι αυτό που θα «έπρεπε» να αισθάνεται και να σκέφτεται.

3.    Η ελευθερία να αισθάνεται κανείς αυτό που αισθάνεται κι όχι αυτό που θα «έπρεπε» να αισθάνεται.

 

4.    Η ελευθερία να ζητάει κανείς αυτό που θέλει κι όχι να περιμένει πάντα την άδεια να το ζητήσει.

5.    Η ελευθερία να διακινδυνεύει κανείς για λογαριασμό του αντί να προτιμά την ασφάλεια της αδράνειας και να μην «ταράζει τα νερά».

Βιώνοντας περισσότερο αυτά που επιθυμεί, ο άνθρωπος μαθαίνει να αντιλαμβάνεται καλύτερα τα συναισθήματά του, να κατανοεί και να τα εξωτερικεύει αντί να τα καταπιέζει, να τα απορρίπτει ή να τα αποκρύβει από τον ίδιο και τον περίγυρό του. Παράλληλα, απελευθερώνεται από πεποιθήσεις της κοινωνίας που για τον ίδιο είναι δυσλειτουργικές και συγκρατούν τον πραγματικό του εαυτό και τις επιθυμίες του, αναγκάζοντάς τον να συμπεριφερθεί με τρόπο μη αυθεντικό.

Από το βιβλίο της Virginia Satir, Making Contact. [Πηγή: www.doctv.gr]

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 21 Ιανουαρίου 2017

Ο αναλφαβητισμός των ενηλίκων στην Ινδονησία μειώνεται, αλλά μια περιοχή έχει ένα εκατομ. ενήλικες που δεν ξέρουν να διαβάσουν. Πρόκειται για την περιοχή Purbalingga, του νησιού Ιάβα. Εκεί, ένας άνδρας και το άλογό του βοηθούν ώστε να έχουν όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι, πρόσβαση σε βιβλία. Η Λούνα είναι ένα πρώην άγριο άλογο που φτάνει μόλις και μετά βίας το ύψος των ώμων ενός ενήλικου άνδρα, όπως είναι ο Rodvan Sururi. Οι δυο τους, ταξιδεύουν μεταξύ των χωριών με την πλάτη του αλόγου φορτωμένη με βιβλία και επισκέπτονται σχολεία τρεις φορές την εβδομάδα – κάθε Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη. Μερικές φορές, ο κύριος Sururi φέρνει μαζί την κόρη του, Indriani. Ο κύριος Sururi είναι επιστάτης και περιποιείται στάβλους με άλογα. Η ιδέα προέκυψε όταν ένας συνάδελφος του μια μέρα έθεσε το εξής ερώτημα: «πώς θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε την κοινωνία μέσα από το χόμπι μας;». Τότε ο κύριος Sururi σκέφτηκε την αλογο-βιβλιοθήκη αλλά δεν είχε βιβλία. Ο φίλος του όμως του έδωσε μερικά. Ζήτησε και την άδεια να μπορεί να χρησιμοποιεί ένα άλογο για τις μετακινήσεις κι έτσι η αλογο-βιβλιοθήκη ξεκίνησε τα δρομολόγιά της. Σύμφωνα με την UNESCO, η Ινδονησία έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στη μείωση του αναλφαβητισμού τα τελευταία χρόνια, κατεβάζοντας το ποσοστό των αναλφάβητων ενηλίκων από 15,4 εκατομ. που ήταν το 2004, στα 6,7 εκατομ. το 2011. [Πηγή: www.doctv.gr]

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 15 Ιανουαρίου 2017
Κι είναι και κάτι άνθρωποι που υπάρχουν ανάμεσά μας, που με τρόπο μαεστρικά βελούδινο, καταφέρνουν πάντα να ξεχωρίζουν. Εκείνοι που πασχίζουν κάθε μέρα να μεγαλώσουν, λίγο περισσότερο, το «Α» της Ανθρωπιάς τους.

 

Εκείνοι, που αθόρυβα κινούνται μες το πλήθος και που δεν κόπτονται περισσότερο να διατυμπανίσουν το καλό που θα κάνουν, από το ότι, όντως, θα το κάνουν.

Εκείνοι, που θα σ’ αφήσουν να μπεις μπροστά τους στη σειρά, στο δρόμο, στην ουρά στο θέατρο, στο αεροπλάνο, στο τρένο, στα επείγοντα, στα μη επείγοντα. Ίσως γιατί κατάλαβαν, πως προβάδισμα, είναι κάτι άλλο.

Εκείνοι, που αντιλήφθηκαν καιρό τώρα, πως είναι χίλιες φορές πολυτιμότερο, να ακούς παρά να μιλάς.

Εκείνοι, οι άνθρωποι που δεν περιμένουν τα Χριστούγεννα και τα Δεκαπενταύγουστα για να γιορτάσουν. Που δε χρειάζονται χαρταετούς για να πετάξουν. Που δεν καρτερούν κάθε χρόνο το Πάσχα για να νιώσουν την κατάνυξη.

Εκείνοι, που κατακλύζονται καθημερινά. Από χαμόγελα, από δάκρυα. Πόνου ή χαράς. Από αγκαλιές. Από συναισθήματα.

Εκείνοι, που δεν καρτερούν κανένα “πάει ο παλιός ο χρόνος”, για να φέρουν την αλλαγή στη ζωή τους. Που κατάφεραν να πηγαίνουν ένα βήμα πάρα πέρα, ανεξαρτήτως “3,2,1”.

Εκείνοι, που έχουν έγνοια αν έχει να φάει ο διπλανός, όχι μόνο στο πρωτοχρονιάτικο και στο πασχαλινό τραπέζι, αλλά στο καθημερινό.

Εκείνοι, που όσο και να βάλλονται από παντού, δε σπεύδουν να τα βάλουν με καμία μοίρα.

Εκείνοι, που αποτάσσουν κάθε ίχνος μιζέριας από το DNA τους, αποκτώντας διαχρονικά μία λάμψη, άλλων καρατίων.

Εκείνοι, που αποδέχονται πως είναι άνθρωποι και όχι θεοί, και πως εκείνο που ίσως τους φέρνει πιο κοντά στους δεύτερους, είναι αυτή ακριβώς η πηγαία ανθρωπιά τους.

Εκείνοι, που μετράνε το ύψος τους, όχι σε εκατοστά, αλλά σε όνειρα.

Εκείνοι, που όταν είναι καλοί, είναι καλοί, κι όταν είναι «κακοί» είναι καλύτεροι!

Εκείνοι, που ακόμη και στην πιο μεγάλη στιγμή απελπισίας τους, ελπίζουν.

Εκείνοι, που συχνά οι άλλοι κοροϊδεύουν «καλούς μέχρι αηδίας», γιατί ποτέ δεν κατάφεραν να διαχωρίσουν τί εστί πραγματική καλοσύνη και τί πραγματική ηλιθιότητα.

Εκείνοι, που τη μύτη και το βλέμμα τους, τα κρατάνε χαμηλά, γιατί υποπτεύθηκαν πως ψηλά πάει κανείς, με άλλους τρόπους.

Εκείνοι, που ίσως και να μην τους μάθεις ποτέ, που η παρουσία τους πιθανόν να παραμείνει άγνωστη στην πλειονότητα της υπόλοιπης ανθρωπότητας, μέχρι που να πεθάνουν, όχι γιατί δεν άξιζε να τους μάθεις, αλλά γιατί οι ίδιοι επέλεξαν να μην τους μάθεις.

Εκείνοι, που αποφάσισαν να κάνουν τη διαφορά, με τρόπο διάφανο, αέρινο, αλλά συγχρόνως, με τρόπο ουσιαστικό και καθοριστικό, κι ας τους γνώρισαν μόνο ελάχιστοι.

Εκείνοι, που πήγαν ένα βήμα πιο μπροστά την ανθρωπότητα, κυρίως, γιατί κατάφεραν να πάρουν ένα βήμα παραπέρα την Ανθρωπιά.

Εκείνοι μ’ αρέσουν.

Από apotipomata, Αννα Ιωανίδου

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 10 Ιανουαρίου 2017
Το συγκινητικό μήνυμα του Stephen Hawking για όσους πάσχουν από κατάθλιψη μας αφορά όλους.
Ο παγκοσμίου φήμης φυσικός Stephen Hawking στην τελευταία του διάλεξη άγγιξε ένα πολύ ευαίσθητο θέμα με το λαμπρό μυαλό του.
Με ένα σχεδόν ποιητικό τρόπο κατάφερε να δώσει ένα πολύ σημαντικό μήνυμα αισιοδοξίας σε όσους υποφέρουν από κατάθλιψη. Ο κ. Hawking συνέκρινε τον σκοτεινές ημέρες της κατάθλιψης με τις μαύρες τρύπες: δεν έχει σημασία πόσο σκοτεινές μοιάζουν, υπάρχει πάντοτε τρόπος διαφυγής.
Ειδικότερα είπε: «Το μήνυμα αυτής εδώ της διάλεξης είναι ότι οι μαύρες τρύπες δεν είναι τόσο μαύρες όσο φαντάζουν. Δεν πρόκειται για αιώνιες φυλακές, όπως νομίζαμε κάποτε. Αντικείμενα μπορούν να βγουν από αυτές ακόμη και να αναδυθούν σε άλλα σύμπαντα. Επομένως, εάν αισθάνεστε ότι βρίσκεστε σε μία μαύρη τρύπα, μην εγκαταλείπετε την προσπάθεια γιατί υπάρχει έξοδος διαφυγής».
Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 10 Ιανουαρίου 2017

https://youtu.be/zvNuJnh3Yxg

Στη χειρότερη περίπτωση, η κατάθλιψη μπορεί να εξελιχθεί σε μια τρομακτική, εξουθενωτική κατάσταση. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ζουν με την κατάθλιψη. Πολλά από αυτά τα άτομα, φοβούνται να μιλήσουν για το πρόβλημα τους και δεν γνωρίζουν πού να στραφούν για βοήθεια.

Ωστόσο, η κατάθλιψη σε μεγάλο βαθμό μπορεί να προληφθεί και να θεραπευθεί. Το να αναγνωρίσεις ότι πάσχεις από κατάθλιψη και να ζητήσεις βοήθεια, είναι το πρώτο και πιο κρίσιμο βήμα που θα οδηγήσει στην ανάκαμψη.

Σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (World Health Organisation / WHO), ο συγγραφέας και εικονογράφος Matthew Johnstone περιγράφει μία ιστορία για το πώς αντιμετωπίζεται ο «μαύρος σκύλος της κατάθλιψης».

Η φράση «Μαύρος Σκύλος» έγινε γνωστή από τον Ουίνστον Τσόρτσιλ ο οποίος έπασχε από μανιοκατάθλιψη. Ο Τσόρτσιλ τη χρησιμοποιούσε όταν ήθελε να περιγράψει τις μαύρες περιόδους κατάθλιψης που βίωνε στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.

Η μετάφραση και ο υποτιτλισμός έγιναν από τον Νικόλα Νικολάου και τον Agushi Alvaro, σπουδαστές στο BCA.

Γιάννα Ανδρεαδάκη στις 10 Ιανουαρίου 2017

Οι ευτυχισμένες σχέσεις δεν προκύπτουν τυχαία. Πρέπει να αποτελούνται από δύο υγιείς ψυχολογικά και αγαπημένους ανθρώπους που έχουν δεσμευτεί ο ένας στον άλλο να είναι οι καλύτεροι δυνατοί σύντροφοι.

Πρόσφατα ρωτήσαμε ειδικούς στον τομέα των προσωπικών σχέσεων να μας πουν πώς τα ευτυχισμένα ζευγάρια καταφέρνουν να μένουν ευτυχισμένα και να διατηρούν δυνατή τη σχέση τους στο πέρασμα του χρόνου, βάσει των ζευγαριών με τα οποία έχουν δουλέψει. Διαβάστε όσα μας είπαν παρακάτω:

1. Φιλούν πάντα τη σύζυγό τους όταν φεύγουν από το σπίτι και όταν επιστρέφουν.

«Δεν είναι μια ανούσια συνήθεια, όπως πιστεύουν πολλοί, αλλά μια πράξη που διαβεβαιώνει πως υπάρχει σύνδεση, ακόμη και για ένα λεπτό, τουλάχιστον δύο φορές τη μέρα. Πολλοί άνθρωποι που βρίσκονται σε δυστυχισμένες σχέσεις λένε πως δεν μπορούν να θυμηθούν πότε σταμάτησαν να φιλιούνται όταν συναντιόνταν και όταν αποχωρίζονταν ο ένας τον άλλο. Το ξεχνάς χωρίς καν να προσπαθήσεις. Όταν όμως βρίσκεις χρόνο για να έχεις οπτική επαφή με τον σύντροφό σου και να τον φιλάς, δείχνει πως βάζεις τη σχέση σου σε προτεραιότητα ακόμα και στα πιο δύσκολα και πολυάσχολα πρωινά και απογεύματα». –Dr. Samantha Rodman, ψυχολόγος και σύμβουλος σχέσεων

2. Είναι γενναιόδωροι με τα κοπλιμέντα.

«Όλοι έχουν ανάγκη τα κοπλιμέντα και ειδικά όταν προέρχονται από το σύντροφό τους. Δεν υπάρχει όριο στα ειλικρινή κοπλιμέντα, είτε είσαι μαζί με τον άλλο 5 χρόνια, είτε 50. Μπορεί να είναι απλά πράγματα, όπως “Είσαι ιδιαίτερα όμορφη σήμερα”, μέχρι βαθιά συναισθηματικές δηλώσεις, όπως “Είμαι τόσο περήφανη για σένα σήμερα, που έδωσες τόσο σοφές συμβουλές στο γιο μας”». –Pepper Schwartz, καθηγήτρια κοινωνιολογίας και σεξολόγος

3. Διαφωνούν κάποιες φορές, αλλά τσακώνονται δίκαια.

«Αν ένα ζευγάρι δεν διαφωνεί ποτέ, τότε είτε δεν είναι ειλικρινείς ή δεν είναι άνθρωποι. Οι διαφωνίες δεν είναι ένα πρόβλημα του γάμου, είναι κάτι φυσιολογικό. Αυτό όμως που μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά σε μια σχέση, είναι ο τρόπος που το ζευγάρι λύνει, ή δεν λύνει, τις διαφορές του. Οι διαφωνίες είναι ευκαιρίες για να εξασκήσεις τρόπους επίλυσης προβλημάτων και να χτίσεις επικοινωνιακές ικανότητες. Ρίξτε μια ματιά στις διαφωνίες σας και δείτε ποιες κακέ συνήθειες έχει ο κάθε σύντροφος, όταν διαφωνείτε. Μιλάτε πάνω από τον άλλο; Θυμώνετε εύκολα; Φωνάζετε; Βρίζετε; Απομακρύνεστε; Κάθε σύντροφος πρέπει να κάνει μια λίστα με τις κακές συνήθειες που έχει και να χρησιμοποιήσει τις μελλοντικές διαφωνίες για να εξασκήσει μια διαφορετική προσέγγιση και να χτίσει καλύτερους τρόπους επικοινωνίας». –Kurt Smith, θεραπευτής που ειδικεύεται στην παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε άντρες

4. Επικεντρώνονται σε αυτά που τους αρέσουν πάνω στο σύντροφό τους και όχι σε αυτά που δεν τους αρέσουν.

«Αυτή η θετική αντιμετώπιση, που είναι η άρχουσα τάση στα πιο ευτυχισμένα ζευγάρια σύμφωνα με έρευνες δεκαετιών του The Gottman Institute, αυξάνει το αίσθημα θαλπωρής και φιλίας που λαμβάνουμε από το σύντροφό μας και μας κάνει να νιώθουμε πως τους αρέσουμε πραγματικά. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει πως αφήνουμε τον πήχη της σχέσης να πέσει. Όταν όμως αυτά τα ζευγάρια αντιμετωπίζουν προβλήματα, καταφέρνουν ακόμη και τότε να βρουν το χιούμορ στις διαφορές τους και δουλεύουν για να βρουν προσωρινούς συμβιβασμούς που θα τους επιτρέψουν να συνεχίσουν να εκτιμούν το σύντροφό τους για αυτό που είναι». –Kari Carroll, σύμβουλος σχέσεων σε ζευγάρια

5. Δεν φοβούνται τις δημόσιες εκδηλώσεις τρυφερότητας.

«Είναι πολύ γλυκερό και κάνει τα μικρά παιδιά να σιχαίνονται, αλλά λειτουργεί. Τα πιο ευτυχισμένα ζευγάρια δε φοβούνται να δείξουν την αγάπη τους ο ένας στον άλλο, ακόμα και δημοσίως. Κρατήστε, λοιπόν, το χέρι του συντρόφου σας όταν πηγαίνετε για ψώνια ή πάρτε τον αγκαλιά στον κινηματογράφο, μπροστά στους φίλους σας. Λίγη δημόσια εκδήλωση τρυφερότητας μπορεί να σας πάει πολύ μακριά». –Aaron Anderson, θεραπευτής σχέσεων και γάμου

6. Δεν περιμένουν από το σύντροφό τους να διαβάσει το μυαλό τους. Ζητάνε αυτό που έχουν ανάγκη.

«Τα πιο ευτυχισμένα ζευγάρια που βλέπουμε ξέρουν να ζητάνε αυτό που θέλουν και να ακούν ο ένας τις ανάγκες του άλλου (χωρίς να κρατούν μνησικακίες). Το να περιμένεις ο άλλος να καταλάβει από μόνος του τι χρειάζεσαι ή, αντίθετα, να είσαι εσύ αυτός που υποτίθεται πρέπει να ξέρει ακριβώς τι χρειάζονται αυτοί, είναι η συνταγή της καταστροφής. Τα πιο ευτυχισμένα ζευγάρια συζητούν ανοιχτά για τις ανάγκες τους και αναγνωρίζουν τις διαφορές στις ανάγκες του καθενός, χωρίς να νιώθουν πως ο άλλος έπρεπε να τις ξέρει ή πως “η αδερφή ψυχή τους” θα έχει τις ίδιες ανάγκες με αυτούς». –Dr. Danielle Harel, σύμβουλος σεξ και σχέσεων

7. Βρίσκουν χρόνο για τους ίδιους και το κάνουν προτεραιότητα.

«Καταλαβαίνουν πως στις μακροχρόνιες σχέσεις, η αγάπη και το σεξ δεν συμβαίνουν από μόνα τους, αλλά τα ίδια τα ζευγάρια πρέπει να δεσμεύονται να καλλιεργούν αυτές τις επαφές αντί να περιμένουν να συμβούν μόνες τους. Για παράδειγμα, στην αρχή μιας σχέσης, τα περισσότερα ζευγάρια δεν ξεκολλάνε ο ένας από τον άλλο. Στην πορεία της σχέσης, δεν ξεκολλάνε από τα κινητά και τους υπολογιστές τους. Τα ζευγάρια που δεσμεύονται στο να δίνουν προτεραιότητα στον κοινό τους χρόνο, ώστε να δείχνει ο ένας στον άλλο την αγάπη του και να εξελίσσονται στον τομέα του σεξ, είναι σίγουρα τα πιο ευτυχισμένα». –Celeste Hirschman, σύμβουλος σεξ και σχέσεων

8. Γελούν μαζί. Συχνά.

«Είναι πολύ εύκολο σε μια σχέση να πέσεις στην παγίδα όπου καταλήγεις να μιλάς μόνο για διεκπεραιωτικά πράγματα, κρατώντας τα αστεία σου και τις έξυπνες ατάκες σου για το συνάδελφο στη δουλειά ή τον κολλητό σου. Αυτό είναι λάθος. Όταν τα ζευγάρια σταματούν να γελούν μαζί, η σχέση τους κινδυνεύει να χάσει τη χαρά και το πνεύμα της». –Dr. Samantha Rodman

9. Συζητούν τα οικονομικά τους.

«Οι τσακωμοί για τα χρήματα είναι ένας από τους δημοφιλέστερους λόγους διαζυγίου. Δυστυχώς, πολλά ζευγάρια αποφεύγουν να μιλούν για λεφτά, μέχρι να αποκτήσουν τόσο μεγάλα οικονομικά προβλήματα που δεν μπορούν πλέον να τα αγνοούν. Το να συζητάτε έστω και με το ζόρι για τα χρήματά σας πριν προκύψει κάποιο σοβαρό πρόβλημα, είναι ένα από τα πιο έξυπνα πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να διασφαλίσετε το ότι ο γάμος σας θα είναι ευτυχισμένος και θα διαρκέσει χρόνια». –Kurt Smith

10. Δίνουν ο ένας στον άλλο το πλεονέκτημα της αμφιβολίας.

«Όταν οι άνθρωποι παλεύουν πολύ μέσα σε μια σχέση, νιώθουν συχνά πως ο σύντροφός τους είναι στην αντίπαλη ομάδα. Πρέπει να θυμάστε πως είστε στην ίδια ομάδα και πως νοιάζεστε και οι δύο για τον άλλο. Το να δίνετε στο σύντροφό σας το πλεονέκτημα της αμφιβολίας είναι μια τεράστια δύναμη σε μια ευτυχισμένη σχέση». –Dr. Marie Land, ψυχολόγος

Aπό huffpost.com